Taittiriya Aranyaka Prapathaka 9 — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Bengali meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Bengali

তৈত্তিরীয় আরণ্যকের নবম প্রপাঠক ভৃগুবল্লীতে বলা হয়েছে, ভৃগু তাঁর পিতা বরুণের কাছে ব্রহ্মজিজ্ঞাসা নিয়ে উপস্থিত হলে বরুণ তাঁকে তপস্যার দ্বারা ব্রহ্মকে জানতে বলেন। ক্রমে তপস্যা করে ভৃগু অন্ন, প্রাণ, মন, বিজ্ঞান ও আনন্দকে ব্রহ্ম বলে জানেন, কারণ এই সমস্ত ভূত এগুলি থেকেই উৎপন্ন হয়, এগুলি দ্বারাই জীবিত থাকে এবং এগুলিতেই লীন হয়। এরপর অন্নকে নিন্দা না করা, অন্ন বহু পরিমাণে সঞ্চয় করা এবং অতিথিকে ফিরিয়ে না দেওয়া—এই ব্রতগুলি বর্ণিত হয়েছে। শেষে বলা হয়েছে, এই লোক থেকে প্রস্থান করে অন্নময়, প্রাণময়, মনোময়, বিজ্ঞানময় ও আনন্দময় আত্মার কাছে উপসঙ্ক্রমণকারী কামনা ও কামরূপ ধারণ করে বিচরণ করে এবং 'আমি অন্ন, আমি অন্নাদ' ইত্যাদি উচ্চারণ করে।

AI-generated · not yet verified

The Bengali meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

ఈ ప్రపాఠకము భృగువల్లి అని పిలువబడుతుంది. భృగువు తన తండ్రి వరుణుని బ్రహ్మమును బోధించమని అడిగి, అన్నము, ప్రాణము, మనస్సు, విజ్ఞానము, ఆనందము అనే క్రమములో తపస్సు ద్వారా బ్రహ్మమును తెలిసికొనెను. అన్నమును నిందించకూడదు, తిరస్కరించకూడదు, విస్తారముగా చేసుకోవాలి అనే వ్రతములు ఇందులో చెప్పబడ్డాయి. ఈ పురుషుడిలో ఉన్నది ఆ ఆదిత్యుడిలో ఉన్నది ఒకటే అని, ఇలా తెలిసినవాడు ఈ లోకం నుండి వెళ్ళిన తర్వాత ఆనందమయ ఆత్మను చేరుకొంటాడని తెలుపబడింది. ఇది ఉపనిషత్తు అని, ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః అని ముగుస్తుంది.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

Anuvaka 35

കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ആരണ്യകേ നവമഃ പ്രപാഠകഃ - ഭൃഗുവല്ലീ
ഓ-ന്നമഃ പരമാത്മനേ, ശ്രീ മഹാഗണപതയേ നമഃ,
ശ്രീ ഗുരുഭ്യോ നമഃ । ഹ॒രിഃ॒ ഓമ് ॥
ഭൃഗു വല്ലീ
സ॒ഹ നാ॑ വവതു । സ॒ഹ നൌ॑ ഭുനക്തു । സ॒ഹ വീ॒ര്യ॑-ങ്കരവാവഹൈ । തേ॒ജ॒സ്വിനാ॒ വധീ॑തമസ്തു॒ മാ വി॑ദ്വിഷാ॒വഹൈ᳚ ॥
ഓം ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തിഃ॑ ॥
അനുവാകം 15
ഭൃഗു॒ര്വൈ വാ॑രു॒ണിഃ । വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒-മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ ॥ തസ്മാ॑ ഏ॒ത-ത്പ്രോ॑വാച । അന്ന॑-മ്പ്രാ॒ണ-ഞ്ചക്ഷു॒-ശ്ശ്രോത്ര॒-മ്മനോ॒ വാച॒മിതി॑ ॥
തഗ്ം ഹോ॑വാച । യതോ॒ വാ ഇ॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ ।
യേന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । യ-ത്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭി സംവിഁ॑ശന്തി ।
ത-ദ്വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । ത-ദ്ബ്രഹ്മേതി॑ ॥
സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑-സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 35 ॥

kṛṣṇa yajurvedīya taittirīya āraṇyake navamaḥ prapāṭhakaḥ - bhṛguvallī
o-nnamaḥ paramātmane, śrī mahāgaṇapataye namaḥ,
śrī gurubhyo namaḥ | ha॒riḥ॒ om ||
bhṛgu vallī
sa॒ha nā̭ vavatu | sa॒ha naṷ bhunaktu | sa॒ha vī॒rya̭-ṅkaravāvahai | te॒ja॒svinā॒ vadhī̭tamastu॒ mā vi̭dviṣā॒vahai᳚ ||
oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ ||
anuvākaṃ 15
bhṛgu॒rvai vā̭ru॒ṇiḥ | varṷṇa॒-mpita̭ra॒-mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ || tasmā̭ e॒ta-tpro̭vāca | anna̭-mprā॒ṇa-ñcakṣu॒-śśrotra॒-mmano॒ vāca॒miti̭ ||
tagṃ ho̭vāca | yato॒ vā i॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte |
yena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | ya-tpraya̭ntya॒bhi saṃvi~̭śanti |
ta-dviji̭jñāsasva | ta-dbrahmeti̭ ||
sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭-sta॒ptvā || 35 ||

কৃষ্ণ যজুর্বেদীয় তৈত্তিরীয় আরণ্যকের নবম প্রপাঠক — ভৃগুবল্লী। ওঁ, পরমাত্মাকে নমস্কার, শ্রী মহাগণপতিকে নমস্কার, শ্রী গুরুগণকে নমস্কার। হরিঃ ওঁ। ভৃগুবল্লী। তিনি আমাদের একসঙ্গে রক্ষা করুন; তিনি আমাদের একসঙ্গে ভোগ করান; আমরা একসঙ্গে বীর্য অর্জন করি; আমাদের অধ্যয়ন তেজস্বী হোক; আমরা পরস্পরকে দ্বেষ না করি। ওঁ শান্তিঃ শান্তিঃ শান্তিঃ। অনুবাক ১৫। ভৃগু, বারুণি, পিতা বরুণের কাছে উপস্থিত হলেন। 'হে ভগবান, ব্রহ্ম আমাকে উপদেশ দিন'। তিনি তাঁকে এই বললেন — অন্ন, প্রাণ, চক্ষু, শ্রোত্র, মন ও বাক্য। তাঁকে তিনি বললেন — যেখান থেকে এই সমস্ত ভূত উৎপন্ন হয়, যার দ্বারা জন্মগ্রহণ করে তারা জীবিত থাকে, যার দিকে প্রস্থান করে তারা লীন হয় — তাকে বিজিজ্ঞাসা কর; তা-ই ব্রহ্ম। তিনি তপস্যা করলেন; তিনি তপস্যা করার পর। ^AI

కృష్ణ యజుర్వేద తైత్తిరీయ ఆరణ్యకములో తొమ్మిదవ ప్రపాఠకము - భృగువల్లి. ఓం, పరమాత్మకు నమస్కారము, శ్రీ మహాగణపతికి నమస్కారము, శ్రీ గురువులకు నమస్కారము. హరిః ఓం. భృగువల్లి. ఆయన మనలను కలిసి రక్షించుగాక; మనలను కలిసి భోజనము చేయించుగాక; మనము కలిసి వీర్యమును సంపాదించుకొనుగాక; మన చదువు తేజస్సుతో ప్రకాశించుగాక; మనము పరస్పరము ద్వేషించుకొనకుండగాక. ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః. అనువాకము 15. భృగువు వారుణి తన తండ్రియైన వరుణుని సమీపించి, 'భగవానుడా, బ్రహ్మమును నాకు బోధించుము' అని అడిగెను. అతనికి ఆయన ఇది బోధించెను - అన్నము, ప్రాణము, చక్షువు, శ్రోత్రము, మనస్సు, వాక్కు అని. అతనితో ఆయన ఇట్లు పలికెను - ఏ దాని నుండి ఈ భూతములు పుడుతున్నవో, ఏ దాని వలన పుట్టినవి జీవిస్తున్నవో, ఏ దానిని చేరి లయమవుతున్నవో, దానిని తెలిసికొనుము; అది బ్రహ్మము అని. అతడు తపస్సు చేసెను. అతడు తపస్సు చేసిన పిమ్మట. ^AI

Anuvaka 36

അന്ന॒-മ്ബ്രഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । അ॒ന്നാദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । അന്നേ॑ന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । അന്ന॒-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭി-സംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ ॥ ത-ദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒-മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ ।
തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑-സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 36 ॥

anna॒-mbrahmeti॒ vya̭jānāt | a॒nnāddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | annḙna॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | anna॒-mpraya̭ntya॒bhi-saṃvi~̭śa॒ntīti̭ || ta-dvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒-mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva |
tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭-sta॒ptvā || 36 ||

তিনি জানলেন — অন্নই ব্রহ্ম। কারণ অন্ন থেকেই এই সমস্ত ভূত উৎপন্ন হয়; অন্নের দ্বারা জন্মগ্রহণ করে তারা জীবিত থাকে; অন্নের দিকেই প্রস্থান করে তারা লীন হয়। তা জেনে তিনি পুনরায় পিতা বরুণের কাছে উপস্থিত হলেন। 'হে ভগবান, ব্রহ্ম আমাকে উপদেশ দিন'। তিনি তাঁকে বললেন — তপস্যার দ্বারা ব্রহ্মকে বিজিজ্ঞাসা কর; তপস্যাই ব্রহ্ম। তিনি তপস্যা করলেন; তিনি তপস্যা করার পর। ^AI

అన్నమే బ్రహ్మము అని అతడు తెలిసికొనెను. ఎందుకనగా, అన్నము నుండియే ఈ భూతములు పుడుతున్నవి; అన్నము వలన పుట్టినవి జీవిస్తున్నవి; అన్నమును చేరి లయమవుతున్నవి అని. అది తెలిసికొని, మరల తన తండ్రియైన వరుణుని సమీపించి, 'భగవానుడా, బ్రహ్మమును నాకు బోధించుము' అని అడిగెను. అతనితో ఆయన ఇట్లు పలికెను - తపస్సు ద్వారా బ్రహ్మమును తెలిసికొనుము; తపస్సే బ్రహ్మము అని. అతడు తపస్సు చేసెను. అతడు తపస్సు చేసిన పిమ్మట. ^AI

Anuvaka 37

പ്രാ॒ണോ ബ്ര॒ഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । പ്രാ॒ണാദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । പ്രാ॒ണേന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി ।
പ്രാ॒ണ-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭി-സംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ ॥ ത-ദ്വി॒ജ്ഞായ॑ ।
പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒-മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑-സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 37 ॥

prā॒ṇo bra॒hmeti॒ vya̭jānāt | prā॒ṇāddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | prā॒ṇena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti |
prā॒ṇa-mpraya̭ntya॒bhi-saṃvi~̭śa॒ntīti̭ || ta-dvi॒jñāya̭ |
puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒-mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭-sta॒ptvā || 37 ||

তিনি জানলেন — প্রাণই ব্রহ্ম। কারণ প্রাণ থেকেই এই সমস্ত ভূত উৎপন্ন হয়; প্রাণের দ্বারা জন্মগ্রহণ করে তারা জীবিত থাকে; প্রাণের দিকেই প্রস্থান করে তারা লীন হয়। তা জেনে তিনি পুনরায় পিতা বরুণের কাছে উপস্থিত হলেন। 'হে ভগবান, ব্রহ্ম আমাকে উপদেশ দিন'। তিনি তাঁকে বললেন — তপস্যার দ্বারা ব্রহ্মকে বিজিজ্ঞাসা কর; তপস্যাই ব্রহ্ম। তিনি তপস্যা করলেন; তিনি তপস্যা করার পর। ^AI

ప్రాణమే బ్రహ్మము అని అతడు తెలిసికొనెను. ఎందుకనగా, ప్రాణము నుండియే ఈ భూతములు పుడుతున్నవి; ప్రాణము వలన పుట్టినవి జీవిస్తున్నవి; ప్రాణమును చేరి లయమవుతున్నవి అని. అది తెలిసికొని, మరల తన తండ్రియైన వరుణుని సమీపించి, 'భగవానుడా, బ్రహ్మమును నాకు బోధించుము' అని అడిగెను. అతనితో ఆయన ఇట్లు పలికెను - తపస్సు ద్వారా బ్రహ్మమును తెలిసికొనుము; తపస్సే బ్రహ్మము అని. అతడు తపస్సు చేసెను. అతడు తపస్సు చేసిన పిమ్మట. ^AI

Anuvaka 38

മനോ॒ ബ്രഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । മന॑സോ॒ ഹ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । മന॑സാ॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । മനഃ॒ പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭി-സംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ ॥ ത-ദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒-മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ ।
തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑-സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 38 ॥

mano॒ brahmeti॒ vya̭jānāt | mana̭so॒ hyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | mana̭sā॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | manaḥ॒ praya̭ntya॒bhi-saṃvi~̭śa॒ntīti̭ || ta-dvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒-mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva |
tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭-sta॒ptvā || 38 ||

সে মনে করল, মনই ব্রহ্ম। কারণ মন থেকেই এই সমস্ত ভূত উৎপন্ন হয়; মন থেকে উৎপন্ন হয়ে তারা জীবিত থাকে; এবং মৃত্যুর পর তারা মনে প্রবেশ করে। এটি জেনে ভৃগু পুনরায় পিতা বরুণের কাছে গেলেন এবং বললেন, 'হে ভগবান, আমাকে ব্রহ্ম উপদেশ দিন।' বরুণ তাঁকে বললেন, 'তপস্যার দ্বারা ব্রহ্মকে জানতে চেষ্টা কর; তপস্যাই ব্রহ্ম।' তখন তিনি তপস্যা করলেন; তপস্যা করার পর ॥ ৩৮ ॥ ^AI

మనస్సే బ్రహ్మ అని అతడు తెలిసికొన్నాడు. మనస్సు నుండియే ఈ భూతములు పుడుతున్నాయి. మనస్సు చేత పుట్టినవి జీవిస్తున్నాయి. మనస్సునే చేరి లయమవుతున్నాయి. అది తెలిసికొని, మరల వరుణుడనే తండ్రిని సమీపించాడు: 'ఓ భగవాన్, బ్రహ్మను ఉపదేశించండి' అని. అతడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'తపస్సు చేత బ్రహ్మను తెలిసికొనుము; తపస్సే బ్రహ్మ' అని. అతడు తపస్సు చేశాడు. అతడు తపస్సు చేసి ॥ 38 ॥ ^AI

Anuvaka 39

വി॒ജ്ഞാന॒-മ്ബ്രഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് ।
വി॒ജ്ഞാനാ॒-ദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ ।
വി॒ജ്ഞാനേ॑ന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । വി॒ജ്ഞാന॒-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭി-സംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ ॥
ത-ദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒-മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑-സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 39 ॥

vi॒jñāna॒-mbrahmeti॒ vya̭jānāt |
vi॒jñānā॒-ddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte |
vi॒jñānḙna॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | vi॒jñāna॒-mpraya̭ntya॒bhi-saṃvi~̭śa॒ntīti̭ ||
ta-dvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒-mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭-sta॒ptvā || 39 ||

সে বিজ্ঞানকেই ব্রহ্ম বলে জানল। কারণ বিজ্ঞান থেকেই এই সমস্ত ভূত উৎপন্ন হয়; বিজ্ঞান থেকে উৎপন্ন হয়ে তারা জীবিত থাকে; এবং মৃত্যুর পর তারা বিজ্ঞানে প্রবেশ করে। এটি জেনে ভৃগু পুনরায় পিতা বরুণের কাছে গেলেন এবং বললেন, 'হে ভগবান, আমাকে ব্রহ্ম উপদেশ দিন।' বরুণ তাঁকে বললেন, 'তপস্যার দ্বারা ব্রহ্মকে জানতে চেষ্টা কর; তপস্যাই ব্রহ্ম।' তখন তিনি তপস্যা করলেন; তপস্যা করার পর ॥ ৩৯ ॥ ^AI

విజ్ఞానమే బ్రహ్మ అని అతడు తెలిసికొన్నాడు. విజ్ఞానము నుండియే ఈ భూతములు పుడుతున్నాయి. విజ్ఞానము చేత పుట్టినవి జీవిస్తున్నాయి. విజ్ఞానమునే చేరి లయమవుతున్నాయి. అది తెలిసికొని, మరల వరుణుడనే తండ్రిని సమీపించాడు: 'ఓ భగవాన్, బ్రహ్మను ఉపదేశించండి' అని. అతడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'తపస్సు చేత బ్రహ్మను తెలిసికొనుము; తపస్సే బ్రహ్మ' అని. అతడు తపస్సు చేశాడు. అతడు తపస్సు చేసి ॥ 39 ॥ ^AI

Anuvaka 40

ആ॒ന॒ന്ദോ ബ്ര॒ഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । ആ॒നന്ദാ॒-ദ്ധ്യേ॑വ-ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ ।
ആ॒ന॒ന്ദേന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । ആ॒ന॒ന്ദ-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭി-സംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ ॥ സൈഷാ ഭാ᳚ര്ഗ॒വീ വാ॑രു॒ണീ വി॒ദ്യാ । പ॒ര॒മേ വ്യോ॑മ॒-ന്പ്രതി॑ഷ്ഠിതാ ॥ യ ഏ॒വം-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാനന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി ।
മ॒ഹാ-ന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑-ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ ।
മ॒ഹാന് കീ॒ര്ത്യാ ॥ 40 ॥

ā॒na॒ndo bra॒hmeti॒ vya̭jānāt | ā॒nandā॒-ddhyḙva-khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte |
ā॒na॒ndena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | ā॒na॒nda-mpraya̭ntya॒bhi-saṃvi~̭śa॒ntīti̭ || saiṣā bhā᳚rga॒vī vā̭ru॒ṇī vi॒dyā | pa॒ra॒me vyo̭ma॒-nprati̭ṣṭhitā || ya e॒vaṃ-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati |
ma॒hā-nbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭-rbrahmavarca॒sena̭ |
ma॒hān kī॒rtyā || 40 ||

সে আনন্দকেই ব্রহ্ম বলে জানল। কারণ আনন্দ থেকেই এই সমস্ত ভূত উৎপন্ন হয়; আনন্দ থেকে উৎপন্ন হয়ে তারা জীবিত থাকে; এবং মৃত্যুর পর তারা আনন্দে প্রবেশ করে। এই-ই ভৃগুর পুত্রের, বরুণ-সম্বন্ধীয় বিদ্যা, পরম ব্যোমে প্রতিষ্ঠিত। যে এটিকে এভাবে জানে, সে প্রতিষ্ঠিত হয়; সে অন্নবান ও অন্নাদ হয়; সে সন্তান, পশু ও ব্রহ্মবর্চসে মহান হয়; কীর্তিতে মহান হয় ॥ ৪০ ॥ ^AI

ఆనందమే బ్రహ్మ అని అతడు తెలిసికొన్నాడు. ఆనందము నుండియే ఈ భూతములు పుడుతున్నాయి. ఆనందము చేత పుట్టినవి జీవిస్తున్నాయి. ఆనందమునే చేరి లయమవుతున్నాయి. ఇదియే భృగువు యొక్క వారుణి విద్య. ఇది పరమ వ్యోమమున ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఈ విధంగా తెలిసికొన్నవాడు ప్రతిష్ఠను పొందుతాడు. అన్నము కలవాడు, అన్నమును తినువాడు అవుతాడు. సంతానము, పశువులు, బ్రహ్మవర్చస్సు చేత గొప్పవాడు అవుతాడు. కీర్తి చేత గొప్పవాడు అవుతాడు ॥ 40 ॥ ^AI

Anuvaka 41

അന്ന॒-ന്ന നി॑ന്ദ്യാത് । ത-ദ്വ്ര॒തമ് ॥ പ്രാ॒ണോ വാ അന്ന᳚മ് । ശരീ॑രമന്നാ॒ദമ് । പ്രാ॒ണേ ശരീ॑ര॒-മ്പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । ശരീ॑രേ പ്രാ॒ണഃ പ്രതി॑ഷ്ഠിതഃ ।
തദേ॒ത-ദന്ന॒-മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് ॥
സ യ ഏ॒ത-ദന്ന॒-മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതം॒-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാ-നന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി ।
മ॒ഹാ-ന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑-ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ ।
മ॒ഹാന് കീ॒ര്ത്യാ ॥ 41 ॥

anna॒-nna ni̭ndyāt | ta-dvra॒tam || prā॒ṇo vā anna᳚m | śarī̭ramannā॒dam | prā॒ṇe śarī̭ra॒-mprati̭ṣṭhitam | śarī̭re prā॒ṇaḥ prati̭ṣṭhitaḥ |
tade॒ta-danna॒-manne॒ prati̭ṣṭhitam ||
sa ya e॒ta-danna॒-manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vā-nannā॒do bha̭vati |
ma॒hā-nbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭-rbrahmavarca॒sena̭ |
ma॒hān kī॒rtyā || 41 ||

অন্নকে নিন্দা করবে না; এটিই ব্রত। প্রাণই অন্ন; শরীর অন্নাদ। প্রাণে শরীর প্রতিষ্ঠিত, শরীরে প্রাণ প্রতিষ্ঠিত। এই অন্ন অন্নে প্রতিষ্ঠিত। যে এই অন্নকে অন্নে প্রতিষ্ঠিত বলে জানে, সে প্রতিষ্ঠিত হয়; সে অন্নবান ও অন্নাদ হয়; সে সন্তান, পশু ও ব্রহ্মবর্চসে মহান হয়; কীর্তিতে মহান হয় ॥ ৪১ ॥ ^AI

అన్నమును నిందించకూడదు. అదే వ్రతము. ప్రాణమే అన్నము. శరీరమే అన్నాదము (అన్నమును తినువాడు). ప్రాణము శరీరమున ప్రతిష్ఠితము. శరీరమున ప్రాణము ప్రతిష్ఠితము. ఆ అన్నము అన్నమున ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఈ అన్నము అన్నమున ప్రతిష్ఠితమై ఉందని తెలిసికొన్నవాడు ప్రతిష్ఠను పొందుతాడు. అన్నము కలవాడు, అన్నమును తినువాడు అవుతాడు. సంతానము, పశువులు, బ్రహ్మవర్చస్సు చేత గొప్పవాడు అవుతాడు. కీర్తి చేత గొప్పవాడు అవుతాడు ॥ 41 ॥ ^AI

Anuvaka 42

അന്ന॒-ന്ന പരി॑ചക്ഷീത । ത-ദ്വ്ര॒തമ് । ആപോ॒ വാ അന്ന᳚മ് । ജ്യോതി॑രന്നാ॒ദമ് । അ॒ഫ്സു ജ്യോതിഃ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । ജ്യോതി॒ഷ്യാപഃ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതാഃ ।
തദേ॒ത-ദന്ന॒-മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് ॥
സ യ ഏ॒ത-ദന്ന॒-മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതം॒-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാ-നന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി । മ॒ഹാ-ന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑-ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ ।
മ॒ഹാന് കീര്ത്യാ ॥ 42 ॥

anna॒-nna pari̭cakṣīta | ta-dvra॒tam | āpo॒ vā anna᳚m | jyoti̭rannā॒dam | a॒phsu jyotiḥ॒ prati̭ṣṭhitam | jyoti॒ṣyāpaḥ॒ prati̭ṣṭhitāḥ |
tade॒ta-danna॒-manne॒ prati̭ṣṭhitam ||
sa ya e॒ta-danna॒-manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vā-nannā॒do bha̭vati | ma॒hā-nbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭-rbrahmavarca॒sena̭ |
ma॒hān kīrtyā || 42 ||

অন্নকে পরিহাস বা নিন্দা করা উচিত নয়। এটিই ব্রত। জলই অন্ন, জ্যোতিই অন্নাদ (অন্ন ভোজনকারী)। জলে জ্যোতি প্রতিষ্ঠিত, জ্যোতিতে জল প্রতিষ্ঠিত। সেই এই অন্ন অন্নে প্রতিষ্ঠিত। যে ব্যক্তি এই অন্নকে অন্নে প্রতিষ্ঠিত জানে, সে প্রতিষ্ঠিত হয়। সে অন্নবান ও অন্নাদ হয়। সে সন্তান, পশু ও ব্রহ্মবর্চসে মহান হয়। সে কীর্তিতে মহান হয়। ॥৪২॥ ^AI

అన్నాన్ని పరిహసించకూడదు (తిరస్కరించకూడదు). అది వ్రతము. నీరే అన్నము. జ్యోతియే అన్నాదము (అన్నాన్ని తినేది). నీటియందు జ్యోతి ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. జ్యోతియందు నీరు ప్రతిష్ఠితమై ఉన్నాయి. ఆ అన్నము అన్నమునందు ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఎవడు ఆ అన్నము అన్నమునందు ప్రతిష్ఠితమై ఉందని తెలుసుకుంటాడో, అతడు ప్రతిష్ఠను పొందుతాడు. అన్నము కలవాడు, అన్నాదుడు (అన్నాన్ని తినేవాడు) అవుతాడు. సంతానము, పశువులు, బ్రహ్మవర్చసము (బ్రహ్మతేజస్సు) చేత గొప్పవాడు అవుతాడు. కీర్తి చేత గొప్పవాడు అవుతాడు. ॥ 42 ॥ ^AI

Anuvaka 43

അന്ന॑-മ്ബ॒ഹു കു॑ര്വീത । ത-ദ്വ്ര॒തമ് ॥ പൃ॒ഥി॒വീ വാ അന്ന᳚മ് । ആ॒കാ॒ശോ᳚-ഽന്നാ॒ദഃ । പൃ॒ഥി॒വ്യാ-മാ॑കാ॒ശഃ പ്രതി॑ഷ്ഠിതഃ । ആ॒കാ॒ശേ പൃ॑ഥി॒വീ പ്രതി॑ഷ്ഠിതാ ।
തദേ॒ത-ദന്ന॒-മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് ॥
സ യ ഏ॒ത-ദന്ന॒-മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതം॒-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാനന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി । മ॒ഹാ-ന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑-ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ ।
മ॒ഹാന് കീ॒ര്ത്യാ ॥ 43 ॥

anna̭-mba॒hu kṷrvīta | ta-dvra॒tam || pṛ॒thi॒vī vā anna᳚m | ā॒kā॒śo᳚-'nnā॒daḥ | pṛ॒thi॒vyā-mā̭kā॒śaḥ prati̭ṣṭhitaḥ | ā॒kā॒śe pṛ̭thi॒vī prati̭ṣṭhitā |
tade॒ta-danna॒-manne॒ prati̭ṣṭhitam ||
sa ya e॒ta-danna॒-manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hā-nbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭-rbrahmavarca॒sena̭ |
ma॒hān kī॒rtyā || 43 ||

অন্ন বহু পরিমাণে সঞ্চয় করা উচিত। এটিই ব্রত। পৃথিবীই অন্ন, আকাশই অন্নাদ। পৃথিবীতে আকাশ প্রতিষ্ঠিত, আকাশে পৃথিবী প্রতিষ্ঠিত। সেই এই অন্ন অন্নে প্রতিষ্ঠিত। যে ব্যক্তি এই অন্নকে অন্নে প্রতিষ্ঠিত জানে, সে প্রতিষ্ঠিত হয়। সে অন্নবান ও অন্নাদ হয়। সে সন্তান, পশু ও ব্রহ্মবর্চসে মহান হয়। সে কীর্তিতে মহান হয়। ॥৪৩॥ ^AI

అన్నాన్ని విస్తారముగా చేసుకోవాలి. అది వ్రతము. భూమియే అన్నము. ఆకాశమే అన్నాదము. భూమియందు ఆకాశము ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఆకాశమునందు భూమి ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఆ అన్నము అన్నమునందు ప్రతిష్ఠితమై ఉంది. ఎవడు ఆ అన్నము అన్నమునందు ప్రతిష్ఠితమై ఉందని తెలుసుకుంటాడో, అతడు ప్రతిష్ఠను పొందుతాడు. అన్నము కలవాడు, అన్నాదుడు అవుతాడు. సంతానము, పశువులు, బ్రహ్మవర్చసము చేత గొప్పవాడు అవుతాడు. కీర్తి చేత గొప్పవాడు అవుతాడు. ॥ 43 ॥ ^AI

ന കഞ്ചന വസതൌ പ്രത്യാ॑ചക്ഷീ॒ത । ത-ദ്വ്ര॒തമ് ॥
തസ്മാദ്യയാ കയാ ച വിധയാ ബഹ്വ॑ന്ന-മ്പ്രാ॒പ്നുയാത് ॥
അരാദ്ധ്യസ്മാ അന്നമി॑ത്യാച॒ക്ഷതേ ॥ ഏതദ്വൈ മുഖതോ᳚-ഽന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധമ് ।
മുഖതോ-ഽസ്മാ അ॑ന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധ്യതേ । ഏതദ്വൈ മദ്ധ്യതോ᳚-ഽന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധമ് ।
മദ്ധ്യതോ-ഽസ്മാ അ॑ന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധ്യതേ ।
ഏദദ്വാ അന്തതോ᳚-ഽന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധമ് ।
അന്തതോ-ഽസ്മാ അ॑ന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധ്യതേ । ॥ 44-ഽ ॥
യ ഏ॑വം-വേഁ॒ദ ॥ ക്ഷേമ ഇ॑തി വാ॒ചി । യോഗക്ഷേമ ഇതി പ്രാ॑ണാപാ॒നയോഃ । കര്മേ॑തി ഹ॒സ്തയോഃ । ഗതി-രി॑തി പാ॒ദയോഃ । വിമുക്തി-രി॑തി പാ॒യൌ । ഇതി മാനുഷീ᳚-സ്സമാ॒ജ്ഞാഃ ॥ അഥ ദൈ॒വീഃ । തൃപ്തി-രി॑തി വൃ॒ഷ്ടൌ । ബല-മി॑തി വി॒ദ്യുതി । ॥ 44.ബ് ॥
യശ ഇ॑തി പ॒ശുഷു । ജ്യോതിരിതി ന॑ക്ഷത്രേ॒ഷു ।
പ്രജാതി-രമൃത-മാനന്ദ ഇ॑ത്യുപ॒സ്ഥേ । സര്വ മി॑ത്യാകാ॒ശേ ॥
ത-ത്പ്രതിഷ്ഠേ-ത്യു॑പാസീ॒ത । പ്രതിഷ്ഠാ॑വാ-ന്ഭ॒വതി । തന്മഹ ഇത്യു॑പാസീ॒ത । മ॑ഹാ-ന്ഭ॒വതി । തന്മന ഇത്യു॑പാസീ॒ത । മാന॑വാ-ന്ഭ॒വതി । ॥ 44.ച് ॥
തന്നമ ഇത്യു॑പാസീ॒ത । നമ്യന്തേ᳚-ഽസ്മൈ കാ॒മാഃ । തദ്ബ്രഹ്മേ-ത്യു॑പാസീ॒ത । ബ്രഹ്മ॑വാ-ന്ഭ॒വതി । ത-ദ്ബ്രഹ്മണഃ പരിമര ഇത്യു॑പാസീ॒ത । പര്യേണ-മ്മ്രിയന്തേ ദ്വിഷന്തഃ॑ സപ॒ത്നാഃ । പരി യേ᳚-ഽപ്രിയാ᳚ ഭ്രാതൃ॒വ്യാഃ ॥ സ യശ്ചാ॑യ-മ്പു॒രുഷേ । യശ്ചാസാ॑-വാദി॒ത്യേ । സ ഏകഃ॑ । ॥ 44.ദ് ॥
സ യ॑ ഏവം॒-വിഁത് । അസ്മാല്-ലോ॑കാ-ത്പ്രേ॒ത്യ ।
ഏതമന്നമയ-മാത്മാന-മുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ ।
ഏത-മ്പ്രാണമയ-മാത്മാന-മുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ ।
ഏത-മ്മനോമയ-മാത്മാന-മുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ ।
ഏതം-വിഁജ്ഞാനമയ-മാത്മാന-മുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ ।
ഏത മാനന്ദമയ മാത്മാന മുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ ।
ഇമാന് ഁലോകാന് കാമാന്നീ കാമ-രൂപ്യ॑നുസ॒ഞ്ചരന്ന് ।
ഏത-ഥ്സാമ ഗാ॑യന്നാ॒സ്തേ ॥ ഹാ(3) വു॒ ഹാ(3) വു॒ ഹാ(3) വു॑ । ॥ 44എ ॥
അ॒ഹ-മന്ന-മ॒ഹ-മന്ന-മ॒ഹമന്നമ് ।
അ॒ഹമന്നാ॒ദോ(2)-ഽഹമന്നാ॒ദോ(2) ഽഹമന്നാ॒ദഃ ।
അ॒ഹഗ്ഗ് ശ്ലോക॒കൃ-ദ॒ഹഗ്ഗ് ശ്ലോക॒കൃ-ദ॒ഹഗ്ഗ് ശ്ലോക॒കൃത് । അ॒ഹമസ്മി പ്രഥമജാ ഋതാ(3) സ്യ॒ ।
പൂര്വ-ന്ദേവേഭ്യോ അമൃതസ്യ നാ(3) ഭാ॒ ഇ॒ ।
യോ മാ ദദാതി സ ഇദേവ മാ(3)വാഃ॒ ।
അ॒ഹ-മന്ന॒-മന്ന॑-മ॒ദന്ത॒-മാ(3) ദ്മി॒ ।
അ॒ഹം-വിഁശ്വ॒-മ്ഭുവ॑ന॒-മഭ്യ॑ഭ॒വാമ് । സുവ॒ര്ന ജ്യോതീഃ᳚ ॥ യ ഏ॒വം-വേഁദ॑ ॥ ഇത്യു॑പ॒നിഷ॑ത് ॥ 44.f ॥
സ॒ഹ നാ॑ വവതു । സ॒ഹ നൌ॑ ഭുനക്തു । സ॒ഹ വീ॒ര്യ॑-ങ്കരവാവഹൈ । തേ॒ജ॒സ്വിനാ॒ വധീ॑തമസ്തു॒ മാ വി॑ദ്വിഷാ॒വഹൈ᳚ ॥ ഓം ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തിഃ॑ ॥
(ഭൃഗു॒സ്ത്രയോ॑ദ॒ശാ - ന്ന॑മ് - പ്രാ॒ണോ - മനോ॑ - വി॒ജ്ഞാന॒-ന്ദ്വാദ॑ശ ദ്വാദശാ - ന॒ന്ദോ ദശാ - ന്ന॒-ന്ന നി॑ന്ദ്യാ॒ - ദന്ന॒-ന്ന പരി॑ചക്ഷീ॒താ -ന്ന॑-മ്ബ॒ഹുകു॑ര്വി॒ തൈകാ॑ദശൈകാദശ॒ - ന കഞ്ച നൈക॑ഷഷ്ടി॒ര്ദശ॑ ) (അ. 15)

na kañcana vasatau pratyā̭cakṣī॒ta | ta-dvra॒tam ||
tasmādyayā kayā ca vidhayā bahva̭nna-mprā॒pnuyāt ||
arāddhyasmā annami̭tyāca॒kṣate || etadvai mukhato᳚-'nnagṃ rā॒ddham |
mukhato-'smā a̭nnagṃ rā॒ddhyate | etadvai maddhyato᳚-'nnagṃ rā॒ddham |
maddhyato-'smā a̭nnagṃ rā॒ddhyate |
edadvā antato᳚-'nnagṃ rā॒ddham |
antato-'smā a̭nnagṃ rā॒ddhyate | || 44-' ||
ya ḙvaṃ-ve~॒da || kṣema i̭ti vā॒ci | yogakṣema iti prā̭ṇāpā॒nayoḥ | karmḙti ha॒stayoḥ | gati-ri̭ti pā॒dayoḥ | vimukti-ri̭ti pā॒yau | iti mānuṣī᳚-ssamā॒jñāḥ || atha dai॒vīḥ | tṛpti-ri̭ti vṛ॒ṣṭau | bala-mi̭ti vi॒dyuti | || 44.b ||
yaśa i̭ti pa॒śuṣu | jyotiriti na̭kṣatre॒ṣu |
prajāti-ramṛta-mānanda i̭tyupa॒sthe | sarva mi̭tyākā॒śe ||
ta-tpratiṣṭhe-tyṷpāsī॒ta | pratiṣṭhā̭vā-nbha॒vati | tanmaha ityṷpāsī॒ta | ma̭hā-nbha॒vati | tanmana ityṷpāsī॒ta | māna̭vā-nbha॒vati | || 44.c ||
tannama ityṷpāsī॒ta | namyante᳚-'smai kā॒māḥ | tadbrahme-tyṷpāsī॒ta | brahma̭vā-nbha॒vati | ta-dbrahmaṇaḥ parimara ityṷpāsī॒ta | paryeṇa-mmriyante dviṣantaḥ̭ sapa॒tnāḥ | pari ye᳚-'priyā᳚ bhrātṛ॒vyāḥ || sa yaścā̭ya-mpu॒ruṣe | yaścāsā̭-vādi॒tye | sa ekaḥ̭ | || 44.d ||
sa ya̭ evaṃ॒-vi~t | asmāl-lo̭kā-tpre॒tya |
etamannamaya-mātmāna-mupa̭saṅkra॒mya |
eta-mprāṇamaya-mātmāna-mupa̭saṅkra॒mya |
eta-mmanomaya-mātmāna-mupa̭saṅkra॒mya |
etaṃ-vi~jñānamaya-mātmāna-mupa̭saṅkra॒mya |
eta mānandamaya mātmāna mupa̭saṅkra॒mya |
imān ~lokān kāmānnī kāma-rūpya̭nusa॒ñcarann |
eta-thsāma gā̭yannā॒ste || hā(3) vu॒ hā(3) vu॒ hā(3) vṷ | || 44è ||
a॒ha-manna-ma॒ha-manna-ma॒hamannam |
a॒hamannā॒do(2)-'hamannā॒do(2) 'hamannā॒daḥ |
a॒hagg śloka॒kṛ-da॒hagg śloka॒kṛ-da॒hagg śloka॒kṛt | a॒hamasmi prathamajā ṛtā(3) sya॒ |
pūrva-ndevebhyo amṛtasya nā(3) bhā॒ i॒ |
yo mā dadāti sa ideva mā(3)vāḥ॒ |
a॒ha-manna॒-manna̭-ma॒danta॒-mā(3) dmi॒ |
a॒haṃ-vi~śva॒-mbhuva̭na॒-mabhya̭bha॒vām | suva॒rna jyotīḥ᳚ || ya e॒vaṃ-ve~da̭ || ityṷpa॒niṣa̭t || 44.f ||
sa॒ha nā̭ vavatu | sa॒ha naṷ bhunaktu | sa॒ha vī॒rya̭-ṅkaravāvahai | te॒ja॒svinā॒ vadhī̭tamastu॒ mā vi̭dviṣā॒vahai᳚ || oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ ||
(bhṛgu॒strayo̭da॒śā - nna̭m - prā॒ṇo - mano̭ - vi॒jñāna॒-ndvāda̭śa dvādaśā - na॒ndo daśā - nna॒-nna ni̭ndyā॒ - danna॒-nna pari̭cakṣī॒tā -nna̭-mba॒hukṷrvi॒ taikā̭daśaikādaśa॒ - na kañca naika̭ṣaṣṭi॒rdaśa̭ ) (a. 15)

কোনো অতিথিকে বাসস্থান থেকে ফিরিয়ে দেবে না — এটিই ব্রত। তাই যে-কোনো উপায়ে প্রচুর অন্ন পাওয়ার চেষ্টা করবে। 'অন্ন পাওয়া গেল না' — এই বলে তারা আক্ষেপ করে। এই অন্ন প্রথমে মুখ থেকে প্রাপ্ত হয়; মুখ থেকেই তার অন্ন প্রাপ্ত হয়। এই অন্ন মধ্য থেকে প্রাপ্ত হয়; মধ্য থেকেই তার অন্ন প্রাপ্ত হয়। এই অন্ন শেষ থেকে প্রাপ্ত হয়; শেষ থেকেই তার অন্ন প্রাপ্ত হয়। যে এভাবে জানে। 'ক্ষেম' — এই শব্দ বাক্যে; 'যোগক্ষেম' — প্রাণ ও অপানে; 'কর্ম' — দুই হাতে; 'গতি' — দুই পায়ে; 'বিমুক্তি' — পায়ুতে; এইগুলি মানুষের সমজ্ঞা। এখন দৈবী সমজ্ঞা: 'তৃপ্তি' — বৃষ্টিতে; 'বল' — বিদ্যুতে। 'যশ' — পশুতে; 'জ্যোতি' — নক্ষত্রে; 'প্রজাতি', 'অমৃত', 'আনন্দ' — উপস্থে; 'সর্ব' — আকাশে। ওই যে প্রাপ্তি — এইভাবে উপাসনা করবে; প্রাপ্তিমান হয়। ওই যে মহৎ — এইভাবে উপাসনা করবে; মহান হয়। ওই যে মন — এইভাবে উপাসনা করবে; মনস্বান হয়। ওই যে নম — এইভাবে উপাসনা করবে; তার কাছে কামনা নত হয়। ওই যে ব্রহ্ম — এইভাবে উপাসনা করবে; ব্রহ্মবান হয়। ওই যে ব্রহ্মের পরিমর — এইভাবে উপাসনা করবে; তার শত্রু ও সপত্নুরা বিনষ্ট হয়; যারা অপ্রিয় ভ্রাতৃব্য তারা বিনষ্ট হয়। এই যে পুরুষে এবং ওই যে আদিত্যে — তিনি এক। যে এভাবে জানে, এই লোক থেকে প্রস্থান করে, এই অন্নময় আত্মার কাছে উপসঙ্ক্রমণ করে, এই প্রাণময় আত্মার কাছে উপসঙ্ক্রমণ করে, এই মনোময় আত্মার কাছে উপসঙ্ক্রমণ করে, এই বিজ্ঞানময় আত্মার কাছে উপসঙ্ক্রমণ করে, এই আনন্দময় আত্মার কাছে উপসঙ্ক্রমণ করে, এই লোকগুলিতে কামনা ও কামরূপ ধারণ করে বিচরণ করে, এই সাম গান করে থাকে — হা হা হা। আমি অন্ন, আমি অন্ন, আমি অন্ন। আমি অন্নাদ, আমি অন্নাদ, আমি অন্নাদ। আমি শ্লোককৃৎ, আমি শ্লোককৃৎ, আমি শ্লোককৃৎ। আমি প্রথমজাত ঋত। দেবতাদের পূর্বে অমৃতের নাভি। যে আমাকে দান করে, সে-ই আমাকে রক্ষা করে। আমি অন্নকে ভক্ষণ করি, অন্ন ভক্ষণকারীকে ভক্ষণ করি। আমি বিশ্বভুবনকে অভিভব করেছি। সূর্যের মতো জ্যোতি। যে এভাবে জানে। এই উপনিষৎ। আমরা একসঙ্গে রক্ষা করি, একসঙ্গে ভোগ করি, একসঙ্গে বীর্য অর্জন করি; তেজস্বী হোক আমাদের অধ্যয়ন; আমরা পরস্পর বিদ্বেষ না করি। ওঁ শান্তি, শান্তি, শান্তি। (ভৃগু ত্রয়োদশ — অন্ন, প্রাণ, মন, বিজ্ঞান, দ্বাদশ আনন্দ, দশ অন্ন — অন্নের নিন্দা করবে না, অন্নকে পরিত্যাগ করবে না, অন্ন বহু করবে — একাদশ একাদশ, কোনো এককেও নয় — একষষ্টি দশ) (অ. ১৫) ^AI

ఎవరినీ తన నివాస స్థలం నుండి తిరస్కరించకూడదు. అదే వ్రతం. కాబట్టి ఏ విధంగానైనా విస్తారమైన అన్నాన్ని పొందాలి. 'అతనికి అన్నం దొరకలేదు' అని చెప్పుకుంటారు. ఇది ముఖం ద్వారానే అన్నం లభిస్తుంది. ముఖం ద్వారానే అతనికి అన్నం లభిస్తుంది. ఇది మధ్యం ద్వారానే అన్నం లభిస్తుంది. మధ్యం ద్వారానే అతనికి అన్నం లభిస్తుంది. ఇది చివర ద్వారానే అన్నం లభిస్తుంది. చివర ద్వారానే అతనికి అన్నం లభిస్తుంది. ఇలా తెలిసినవాడు. 'క్షేమం' అనేది వాక్కులో. 'యోగక్షేమం' అనేది ప్రాణాపానలలో. 'కర్మ' అనేది చేతులలో. 'గతి' అనేది పాదాలలో. 'విముక్తి' అనేది పాయువులో. ఇవి మానుష సంజ్ఞలు. ఇప్పుడు దైవ సంజ్ఞలు. 'తృప్తి' అనేది వర్షంలో. 'బలం' అనేది మెరుపులో. 'యశస్సు' అనేది పశువులలో. 'జ్యోతి' అనేది నక్షత్రాలలో. 'ప్రజాతి', 'అమృతం', 'ఆనందం' అనేవి ఉపస్థలో. 'సర్వం' అనేది ఆకాశంలో. దానిని 'ప్రతిష్ఠ' అని ఉపాసించాలి. ప్రతిష్ఠ కలవాడు అవుతాడు. దానిని 'మహత్' అని ఉపాసించాలి. గొప్పవాడు అవుతాడు. దానిని 'మనస్సు' అని ఉపాసించాలి. మననశీలుడు అవుతాడు. దానిని 'నమః' అని ఉపాసించాలి. అతనికి కామాలు నమస్కరిస్తాయి. దానిని 'బ్రహ్మ' అని ఉపాసించాలి. బ్రహ్మవేత్త అవుతాడు. దానిని 'బ్రహ్మ పరిమరం' అని ఉపాసించాలి. శత్రువులు, ప్రతిపక్షులు అతని చుట్టూ మరణిస్తారు. అప్రియులైన సోదరులు కూడా చుట్టూ మరణిస్తారు. ఈ పురుషుడిలో ఉన్నది ఏదో, ఆ ఆదిత్యుడిలో ఉన్నది ఏదో, అది ఒకటే. ఇలా తెలిసినవాడు ఈ లోకం నుండి వెళ్ళిన తర్వాత, ఈ అన్నమయ ఆత్మను చేరుకొని, ఈ ప్రాణమయ ఆత్మను చేరుకొని, ఈ మనోమయ ఆత్మను చేరుకొని, ఈ విజ్ఞానమయ ఆత్మను చేరుకొని, ఈ ఆనందమయ ఆత్మను చేరుకొని, ఈ లోకాలను, కోరికలను కోరికల రూపాలుగా అనుసరిస్తూ, ఈ సామాన్ని గానం చేస్తూ ఉంటాడు. హా వు హా వు హా వు. నేను అన్నాన్ని, నేను అన్నాన్ని, నేను అన్నాన్ని. నేను అన్నాన్ని తినేవాడిని, నేను అన్నాన్ని తినేవాడిని, నేను అన్నాన్ని తినేవాడిని. నేను శ్లోకాన్ని చేసేవాడిని, నేను శ్లోకాన్ని చేసేవాడిని, నేను శ్లోకాన్ని చేసేవాడిని. నేను ఋతం (సత్యం) నుండి మొదట పుట్టినవాడిని. దేవతలకు పూర్వం అమృతానికి నిధిని. నన్ను ఇచ్చేవాడే నన్ను రక్షిస్తాడు. నేను అన్నాన్ని, అన్నాన్ని తినేవాడిని కూడా తినివేస్తాను. నేను విశ్వాన్ని అధిగమించాను. స్వర్గ జ్యోతి వలె. ఇలా తెలిసినవాడు. ఇది ఉపనిషత్తు. మేమిద్దరం కలిసి రక్షించబడాలి. మేమిద్దరం కలిసి అనుభవించాలి. మేమిద్దరం కలిసి వీర్యాన్ని సంపాదించుకుందాం. మన చదువు తేజస్వినిగా ఉండుగాక. మేము ఒకరినొకరం ద్వేషించుకోము. ఓం శాంతి, శాంతి, శాంతి. (భృగువు పదమూడవది - అన్నం - ప్రాణం - మనస్సు - విజ్ఞానం - పన్నెండవది పన్నెండవది - ఆనందం పదవది - అన్నాన్ని నిందించకూడదు - అన్నాన్ని తిరస్కరించకూడదు - అన్నాన్ని విస్తారంగా చేయాలి - పదకొండవది పదకొండవది - ఎవరినీ కాదు - అరవై ఒకటి పది) (అధ్యాయం 15) ^AI

॥ ഇതി ഭൃഗുവല്ലീ സമാപ്താ ॥

(ശ-ന്നഃ॒ - ശീക്ഷാഗ്ം - സ॒ഹ നൌ॒ - യ ॑007ആ;ഛന്ദ॑സാ॒മ് - ഭൂഃ - സ യഃ - പൃ॑ഥി॒ - വ്യോമി - ത്യൃത-ഞ്ചാ॒ - ഹമ് - ഁവേദമനുച്യ - ശ-ന്നഃ॑ - സ॒ഹ നാ॑വവതു - ബ്രഹ്മ॒വി-ദ്- ഭൃഗുഃ॒ പഞ്ച॑ദശ)
(ശ-ന്നോ॒ - മഹ॒ ഇത്യാ॑ദി॒ത്യോ - നോ ഇ॑തരാ॒ണ്യ - സ॑ന്നേ॒വാ - ന്ന॒-ന്ന നി॑ന്ദ്യാ॒ച്ചതു॑ശ്ചത്വാരിഗ്ംശത് )

(śa-nnaḥ॒ - śīkṣāgṃ - sa॒ha nau॒ - ya ̭007ā;chanda̭sā॒m - bhūḥ - sa yaḥ - pṛ̭thi॒ - vyomi - tyṛta-ñcā॒ - ham - ~vedamanucya - śa-nnaḥ̭ - sa॒ha nā̭vavatu - brahma॒vi-d- bhṛguḥ॒ pañca̭daśa)
(śa-nno॒ - maha॒ ityā̭di॒tyo - no i̭tarā॒ṇya - sa̭nne॒vā - nna॒-nna ni̭ndyā॒ccatṷścatvārigṃśat )

(শান্তি-মন্ত্রের সূচক শব্দসমূহ: শং নঃ, শীক্ষা, সহ নৌ, ঋক্‌-ছন্দের সূচক শব্দ, ভূঃ, সঃ, পৃথিবী, ব্যোম, ঋতং, অহং, বেদ, অনুচ্য, শং নঃ, সহ নৌ অবতু — এইসব সূচক শব্দ; ব্রহ্মবিদ্‌ ভৃগু; পঞ্চদশ) (শং নঃ, মহঃ ইত্যাদি সূচক শব্দ, আদিত্য, নঃ, ইতরাণি, সন্নেব, অন্নং ন নিন্দ্যাৎ — এইসব সূচক শব্দ; চুয়াল্লিশ) ^AI

(శం నః — శీక్షాం — సహ నౌ — యః; ఛందసాం — భూః — స యః — పృథి — వ్యోమి — ఇతి ఋతం చ — అహం — వేదమనుచ్య — శం నః — సహ నావవతు — బ్రహ్మవిత్ — భృగుః — పంచదశ) (శం నః — మహః ఇత్యాది ఆదిత్యః — నః ఇతరాణి — అసన్నేవ — అన్నం న నింద్యాత్ — చతుశ్చత్వారింశత్) ^AI

(ശന്ന॒ - ഇത്യു॑പ॒നിഷ॑ത് )

॥ ഹരിഃ॑ ഓമ് ॥
॥ കൃഷ്ണ യജുര്വേദീയ തൈത്തിരീയ ആരണ്യകേ നവമഃ പ്രപാഠക-സ്സമാപ്തഃ ॥

|| hariḥ̭ om ||
|| kṛṣṇa yajurvedīya taittirīya āraṇyake navamaḥ prapāṭhaka-ssamāptaḥ ||

হরিঃ ওঁ। কৃষ্ণ যজুর্বেদীয় তৈত্তিরীয় আরণ্যকের নবম প্রপাঠক সমাপ্ত হলো। ^AI

హరిః ఓం. కృష్ణ యజుర్వేదీయ తైత్తిరీయ ఆరణ్యకంలో తొమ్మిదవ ప్రపాఠకం సమాప్తమైంది. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

कृष्ण यजुर्वेदीय तैत्तिरीय आरण्यके नवमः प्रपाठकः - भृगुवल्ली

ओ-न्नमः परमात्मने, श्री महागणपतये नमः,

श्री गुरुभ्यो नमः । ह॒रिः॒ ओम् ॥

भृगु वल्ली

स॒ह ना॑ ववतु । स॒ह नौ॑ भुनक्तु । स॒ह वी॒र्य॑-ङ्करवावहै । ते॒ज॒स्विना॒ वधी॑तमस्तु॒ मा वि॑द्विषा॒वहै᳚ ॥

ॐ शान्ति॒-श्शान्ति॒-श्शान्तिः॑ ॥

अनुवाकं 15

भृगु॒र्वै वा॑रु॒णिः । वरु॑ण॒-म्पित॑र॒-मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ ॥ तस्मा॑ ए॒त-त्प्रो॑वाच । अन्न॑-म्प्रा॒ण-ञ्चक्षु॒-श्श्रोत्र॒-म्मनो॒ वाच॒मिति॑ ॥

तग्ं हो॑वाच । यतो॒ वा इ॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते ।

येन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । य-त्प्रय॑न्त्य॒भि संविँ॑शन्ति ।

त-द्विजि॑ज्ञासस्व । त-द्ब्रह्मेति॑ ॥

स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑-स्त॒प्त्वा ॥ 35 ॥

अन्न॒-म्ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । अ॒न्नाद्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । अन्ने॑न॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । अन्न॒-म्प्रय॑न्त्य॒भि-संविँ॑श॒न्तीति॑ ॥ त-द्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒-मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व ।

तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑-स्त॒प्त्वा ॥ 36 ॥

प्रा॒णो ब्र॒ह्मेति॒ व्य॑जानात् । प्रा॒णाद्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । प्रा॒णेन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति ।

प्रा॒ण-म्प्रय॑न्त्य॒भि-संविँ॑श॒न्तीति॑ ॥ त-द्वि॒ज्ञाय॑ ।

पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒-मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑-स्त॒प्त्वा ॥ 37 ॥

मनो॒ ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । मन॑सो॒ ह्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । मन॑सा॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । मनः॒ प्रय॑न्त्य॒भि-संविँ॑श॒न्तीति॑ ॥ त-द्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒-मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व ।

तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑-स्त॒प्त्वा ॥ 38 ॥

वि॒ज्ञान॒-म्ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् ।

वि॒ज्ञाना॒-द्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते ।

वि॒ज्ञाने॑न॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । वि॒ज्ञान॒-म्प्रय॑न्त्य॒भि-संविँ॑श॒न्तीति॑ ॥

त-द्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒-मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑-स्त॒प्त्वा ॥ 39 ॥

आ॒न॒न्दो ब्र॒ह्मेति॒ व्य॑जानात् । आ॒नन्दा॒-द्ध्ये॑व-खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते ।

आ॒न॒न्देन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । आ॒न॒न्द-म्प्रय॑न्त्य॒भि-संविँ॑श॒न्तीति॑ ॥ सैषा भा᳚र्ग॒वी वा॑रु॒णी वि॒द्या । प॒र॒मे व्यो॑म॒-न्प्रति॑ष्ठिता ॥ य ए॒वं-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति ।

म॒हा-न्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑-र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ ।

म॒हान् की॒र्त्या ॥ 40 ॥

अन्न॒-न्न नि॑न्द्यात् । त-द्व्र॒तम् ॥ प्रा॒णो वा अन्न᳚म् । शरी॑रमन्ना॒दम् । प्रा॒णे शरी॑र॒-म्प्रति॑ष्ठितम् । शरी॑रे प्रा॒णः प्रति॑ष्ठितः ।

तदे॒त-दन्न॒-मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् ॥

स य ए॒त-दन्न॒-मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वा-नन्ना॒दो भ॑वति ।

म॒हा-न्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑-र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ ।

म॒हान् की॒र्त्या ॥ 41 ॥

अन्न॒-न्न परि॑चक्षीत । त-द्व्र॒तम् । आपो॒ वा अन्न᳚म् । ज्योति॑रन्ना॒दम् । अ॒फ्सु ज्योतिः॒ प्रति॑ष्ठितम् । ज्योति॒ष्यापः॒ प्रति॑ष्ठिताः ।

तदे॒त-दन्न॒-मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् ॥

स य ए॒त-दन्न॒-मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वा-नन्ना॒दो भ॑वति । म॒हा-न्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑-र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ ।

म॒हान् कीर्त्या ॥ 42 ॥

अन्न॑-म्ब॒हु कु॑र्वीत । त-द्व्र॒तम् ॥ पृ॒थि॒वी वा अन्न᳚म् । आ॒का॒शो᳚-ऽन्ना॒दः । पृ॒थि॒व्या-मा॑का॒शः प्रति॑ष्ठितः । आ॒का॒शे पृ॑थि॒वी प्रति॑ष्ठिता ।

तदे॒त-दन्न॒-मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् ॥

स य ए॒त-दन्न॒-मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हा-न्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑-र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ ।

म॒हान् की॒र्त्या ॥ 43 ॥

न कञ्चन वसतौ प्रत्या॑चक्षी॒त । त-द्व्र॒तम् ॥

तस्माद्यया कया च विधया बह्व॑न्न-म्प्रा॒प्नुयात् ॥

अराद्ध्यस्मा अन्नमि॑त्याच॒क्षते ॥ एतद्वै मुखतो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् ।

मुखतो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒द्ध्यते । एतद्वै मद्ध्यतो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् ।

मद्ध्यतो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒द्ध्यते ।

एदद्वा अन्ततो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् ।

अन्ततो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒द्ध्यते । ॥ 44-ऽ ॥

य ए॑वं-वेँ॒द ॥ क्षेम इ॑ति वा॒चि । योगक्षेम इति प्रा॑णापा॒नयोः । कर्मे॑ति ह॒स्तयोः । गति-रि॑ति पा॒दयोः । विमुक्ति-रि॑ति पा॒यौ । इति मानुषी᳚-स्समा॒ज्ञाः ॥ अथ दै॒वीः । तृप्ति-रि॑ति वृ॒ष्टौ । बल-मि॑ति वि॒द्युति । ॥ 44.ब् ॥

यश इ॑ति प॒शुषु । ज्योतिरिति न॑क्षत्रे॒षु ।

प्रजाति-रमृत-मानन्द इ॑त्युप॒स्थे । सर्व मि॑त्याका॒शे ॥

त-त्प्रतिष्ठे-त्यु॑पासी॒त । प्रतिष्ठा॑वा-न्भ॒वति । तन्मह इत्यु॑पासी॒त । म॑हा-न्भ॒वति । तन्मन इत्यु॑पासी॒त । मान॑वा-न्भ॒वति । ॥ 44.च् ॥

तन्नम इत्यु॑पासी॒त । नम्यन्ते᳚-ऽस्मै का॒माः । तद्ब्रह्मे-त्यु॑पासी॒त । ब्रह्म॑वा-न्भ॒वति । त-द्ब्रह्मणः परिमर इत्यु॑पासी॒त । पर्येण-म्म्रियन्ते द्विषन्तः॑ सप॒त्नाः । परि ये᳚-ऽप्रिया᳚ भ्रातृ॒व्याः ॥ स यश्चा॑य-म्पु॒रुषे । यश्चासा॑-वादि॒त्ये । स एकः॑ । ॥ 44.द् ॥

स य॑ एवं॒-विँत् । अस्माल्-लो॑का-त्प्रे॒त्य ।

एतमन्नमय-मात्मान-मुप॑सङ्क्र॒म्य ।

एत-म्प्राणमय-मात्मान-मुप॑सङ्क्र॒म्य ।

एत-म्मनोमय-मात्मान-मुप॑सङ्क्र॒म्य ।

एतं-विँज्ञानमय-मात्मान-मुप॑सङ्क्र॒म्य ।

एत मानन्दमय मात्मान मुप॑सङ्क्र॒म्य ।

इमान् ँलोकान् कामान्नी काम-रूप्य॑नुस॒ञ्चरन्न् ।

एत-थ्साम गा॑यन्ना॒स्ते ॥ हा(3) वु॒ हा(3) वु॒ हा(3) वु॑ । ॥ 44ऎ ॥

अ॒ह-मन्न-म॒ह-मन्न-म॒हमन्नम् ।

अ॒हमन्ना॒दो(2)-ऽहमन्ना॒दो(2) ऽहमन्ना॒दः ।

अ॒हग्ग् श्लोक॒कृ-द॒हग्ग् श्लोक॒कृ-द॒हग्ग् श्लोक॒कृत् । अ॒हमस्मि प्रथमजा ऋता(3) स्य॒ ।

पूर्व-न्देवेभ्यो अमृतस्य ना(3) भा॒ इ॒ ।

यो मा ददाति स इदेव मा(3)वाः॒ ।

अ॒ह-मन्न॒-मन्न॑-म॒दन्त॒-मा(3) द्मि॒ ।

अ॒हं-विँश्व॒-म्भुव॑न॒-मभ्य॑भ॒वाम् । सुव॒र्न ज्योतीः᳚ ॥ य ए॒वं-वेँद॑ ॥ इत्यु॑प॒निष॑त् ॥ 44.f ॥

स॒ह ना॑ ववतु । स॒ह नौ॑ भुनक्तु । स॒ह वी॒र्य॑-ङ्करवावहै । ते॒ज॒स्विना॒ वधी॑तमस्तु॒ मा वि॑द्विषा॒वहै᳚ ॥ ॐ शान्ति॒-श्शान्ति॒-श्शान्तिः॑ ॥

(भृगु॒स्त्रयो॑द॒शा - न्न॑म् - प्रा॒णो - मनो॑ - वि॒ज्ञान॒-न्द्वाद॑श द्वादशा - न॒न्दो दशा - न्न॒-न्न नि॑न्द्या॒ - दन्न॒-न्न परि॑चक्षी॒ता -न्न॑-म्ब॒हुकु॑र्वि॒ तैका॑दशैकादश॒ - न कञ्च नैक॑षष्टि॒र्दश॑ ) (अ. 15)

॥ इति भृगुवल्ली समाप्ता ॥

(श-न्नः॒ - शीक्षाग्ं - स॒ह नौ॒ - य ॑007आ;छन्द॑सा॒म् - भूः - स यः - पृ॑थि॒ - व्योमि - त्यृत-ञ्चा॒ - हम् - ँवेदमनुच्य - श-न्नः॑ - स॒ह ना॑ववतु - ब्रह्म॒वि-द्- भृगुः॒ पञ्च॑दश)

(श-न्नो॒ - मह॒ इत्या॑दि॒त्यो - नो इ॑तरा॒ण्य - स॑न्ने॒वा - न्न॒-न्न नि॑न्द्या॒च्चतु॑श्चत्वारिग्ंशत् )

(शन्न॒ - इत्यु॑प॒निष॑त् )

॥ हरिः॑ ओम् ॥

॥ कृष्ण यजुर्वेदीय तैत्तिरीय आरण्यके नवमः प्रपाठक-स्समाप्तः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

9 - ഭൃഗുവല്ലീ - കൃഷ്ണ യജുര്വേദ തൈത്തിരീയ ആരണ്യക പാഠഃ - ഭൃഗുര്വൈ വാരുണിഃ