Taittiriya Upanishad Bhrigu Valli — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

આ ભૃગુવલ્લીમાં ભૃગુએ પિતા વરુણ પાસેથી બ્રહ્મનું જ્ઞાન મેળવવા તપ કર્યું અને ક્રમશઃ અન્ન, પ્રાણ, મન, વિજ્ઞાન અને આનંદને બ્રહ્મ તરીકે જાણ્યું. વરુણે કહ્યું કે જેમાંથી ભૂતો ઉત્પન્ન થાય, જેના દ્વારા જીવે અને જેમાં લીન થાય તે બ્રહ્મ છે, અને તપ દ્વારા તેને જાણવાનો પ્રયત્ન કરવો. અન્નની નિંદા ન કરવી, અન્નનો તિરસ્કાર ન કરવો, અન્ન ઘણું કરવું અને કોઈને ભોજન માટે ના ન કહેવું — એ વ્રતો બતાવ્યાં છે. અંતે જે આમ જાણે છે તે અન્નમય, પ્રાણમય, મનોમય, વિજ્ઞાનમય અને આનંદમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે અને 'હું અન્ન છું, હું અન્નનો ભક્ષક છું' એમ જાણે છે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

(തൈ.ആ.9.1.1)

Verse 1

ഓം സ॒ഹ നാ॑വവതു । സ॒ഹ നൌ॑ ഭുനക്തു । സ॒ഹ വീ॒ര്യ॑-ങ്കരവാവഹൈ । തേ॒ജ॒സ്വിനാ॒വധീ॑തമസ്തു॒ മാ വി॑ദ്വിഷാ॒വഹൈ᳚ । ഓം ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തിഃ॑ ॥
ഭൃഗു॒ര്വൈ വാ॑രു॒ണിഃ । വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തസ്മാ॑ ഏ॒തത്പ്രോ॑വാച । അന്ന॑-മ്പ്രാ॒ണ-ഞ്ചക്ഷു॒ശ്ശ്രോത്ര॒-മ്മനോ॒ വാച॒മിതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । യതോ॒ വാ ഇ॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । യേന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । യത്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭിസംവിഁ॑ശന്തി । തദ്വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തദ്ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 1 ॥

oṃ sa॒ha nā̭vavatu | sa॒ha naṷ bhunaktu | sa॒ha vī॒rya̭-ṅkaravāvahai | te॒ja॒svinā॒vadhī̭tamastu॒ mā vi̭dviṣā॒vahai᳚ | oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ ||
bhṛgu॒rvai vā̭ru॒ṇiḥ | varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tasmā̭ e॒tatpro̭vāca | anna̭-mprā॒ṇa-ñcakṣu॒śśrotra॒-mmano॒ vāca॒miti̭ | tagṃ ho̭vāca | yato॒ vā i॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | yena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | yatpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śanti | tadviji̭jñāsasva | tadbrahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

ૐ. તે આપણ બંનેનું રક્ષણ કરો. તે આપણા બંનેને ભોગ આપો. આપણે બંને સાથે મળીને વીર્ય પ્રાપ્ત કરીએ. આપણું અધ્યયન તેજસ્વી બને. આપણે એકબીજા સાથે દ્વેષ ન કરીએ. ૐ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ. ભૃગુ, જે વરુણના પુત્ર હતા, તેમણે પિતા વરુણની પાસે જઈને કહ્યું: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેમને આ કહ્યું: અન્ન, પ્રાણ, ચક્ષુ, શ્રોત્ર, મન અને વાણી. તેમણે તેમને કહ્યું: જેમાંથી આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, જેના દ્વારા ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, જે તરફ જઈને તેઓ લીન થાય છે — તેને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તે બ્રહ્મ છે. તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ഇതി പ്രഥമോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

അന്ന॒-മ്ബ്രഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । അ॒ന്നാദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭുതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । അന്നേ॑ന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । അന്ന॒-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭിസംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ । തദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 1 ॥

anna॒-mbrahmeti॒ vya̭jānāt | a॒nnāddhyḙva khalvi॒māni॒ bhutā̭ni॒ jāya̭nte | annḙna॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | anna॒-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું: અન્ન બ્રહ્મ છે. કારણ કે અન્નમાંથી જ આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, અન્નથી ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, અને મૃત્યુ પામીને અન્નમાં જ લીન થાય છે. આ જાણીને તે ફરીથી પિતા વરુણની પાસે ગયો: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેને કહ્યું: 'તપ દ્વારા બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ഇതി ദ്വിതീയോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

പ്രാ॒ണോ ബ്ര॒ഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । പ്രാ॒ണാദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । പ്രാ॒ണേന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । പ്രാ॒ണ-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭിസംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ । തദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 1 ॥

prā॒ṇo bra॒hmeti॒ vya̭jānāt | prā॒ṇāddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | prā॒ṇena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | prā॒ṇa-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું: પ્રાણ બ્રહ્મ છે. કારણ કે પ્રાણમાંથી જ આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, પ્રાણથી ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, અને મૃત્યુ પામીને પ્રાણમાં જ લીન થાય છે. આ જાણીને તે ફરીથી પિતા વરુણની પાસે ગયો: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેને કહ્યું: 'તપ દ્વારા બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ഇതി തൃതീയോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

മനോ॒ ബ്രഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । മന॑സോ॒ ഹ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । മന॑സാ॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । മനഃ॒ പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭിസംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ । തദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 1 ॥

mano॒ brahmeti॒ vya̭jānāt | mana̭so॒ hyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | mana̭sā॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | manaḥ॒ praya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું: મન બ્રહ્મ છે. કારણ કે મનમાંથી જ આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, મનથી ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, અને મૃત્યુ પામીને મનમાં જ લીન થાય છે. આ જાણીને તે ફરીથી પિતા વરુણની પાસે ગયો: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેને કહ્યું: 'તપ દ્વારા બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ഇതി ചതുര്ഥോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

വി॒ജ്ഞാന॒-മ്ബ്രഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । വി॒ജ്ഞാനാ॒ദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । വി॒ജ്ഞാനേ॑ന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । വി॒ജ്ഞാന॒-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭിസംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ । തദ്വി॒ജ്ഞായ॑ । പുന॑രേ॒വ വരു॑ണ॒-മ്പിത॑ര॒മുപ॑സസാര । അധീ॑ഹി ഭഗവോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । തഗ്ം ഹോ॑വാച । തപ॑സാ॒ ബ്രഹ്മ॒ വിജി॑ജ്ഞാസസ്വ । തപോ॒ ബ്രഹ്മേതി॑ । സ തപോ॑-ഽതപ്യത । സ തപ॑സ്ത॒പ്ത്വാ ॥ 1 ॥

vi॒jñāna॒-mbrahmeti॒ vya̭jānāt | vi॒jñānā॒ddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | vi॒jñānḙna॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | vi॒jñāna॒-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું કે વિજ્ઞાન (જ્ઞાન) બ્રહ્મ છે. કારણ કે વિજ્ઞાનથી જ આ પ્રાણીઓ જન્મે છે, વિજ્ઞાનથી જન્મેલા તેઓ જીવે છે, અને મરણ પામીને વિજ્ઞાનમાં જ તેઓ પ્રવેશ કરે છે. તે જાણીને તેણે ફરી પિતા વરુણ પાસે જઈને કહ્યું: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનો ઉપદેશ આપો.' ત્યારે વરુણે તેને કહ્યું: 'તપથી બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ જ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું, તપ કરીને... ^AI

ഇതി പഞ്ചമോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

ആ॒ന॒ന്ദോ ബ്ര॒ഹ്മേതി॒ വ്യ॑ജാനാത് । ആ॒നന്ദാ॒ദ്ധ്യേ॑വ ഖല്വി॒മാനി॒ ഭൂതാ॑നി॒ ജായ॑ന്തേ । ആ॒ന॒ന്ദേന॒ ജാതാ॑നി॒ ജീവ॑ന്തി । ആ॒ന॒ന്ദ-മ്പ്രയ॑ന്ത്യ॒ഭിസംവിഁ॑ശ॒ന്തീതി॑ । സൈഷാ ഭാ᳚ര്ഗ॒വീ വാ॑രു॒ണീ വി॒ദ്യാ । പ॒ര॒മേ വ്യോ॑മ॒ന്പ്രതി॑ഷ്ഠിതാ । സ യ ഏ॒വം-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാനന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി । മ॒ഹാന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ । മ॒ഹാന്കീ॒ര്ത്യാ ॥ 1 ॥

ā॒na॒ndo bra॒hmeti॒ vya̭jānāt | ā॒nandā॒ddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | ā॒na॒ndena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | ā॒na॒nda-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | saiṣā bhā᳚rga॒vī vā̭ru॒ṇī vi॒dyā | pa॒ra॒me vyo̭ma॒nprati̭ṣṭhitā | sa ya e॒vaṃ-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hānbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

તેણે જાણ્યું કે આનંદ બ્રહ્મ છે. કારણ કે આનંદથી જ આ પ્રાણીઓ જન્મે છે, આનંદથી જન્મેલા તેઓ જીવે છે, અને મરણ પામીને આનંદમાં જ તેઓ પ્રવેશ કરે છે. આ જ ભૃગુની વારુણી વિદ્યા છે, જે પરમ વ્યોમમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આમ જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, અન્નવાળો અને અન્નાદ (અન્ન ખાનાર) થાય છે, પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન થાય છે, કીર્તિથી મહાન થાય છે. ^AI

ഇതി ഷഷ്ഠോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

അന്ന॒-ന്ന നി॑ന്ദ്യാത് । തദ്വ്ര॒തമ് । പ്രാ॒ണോ വാ അന്നമ്᳚ । ശരീ॑രമന്നാ॒ദമ് । പ്രാ॒ണേ ശരീ॑ര॒-മ്പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । ശരീ॑രേ പ്രാ॒ണഃ പ്രതി॑ഷ്ഠിതഃ । തദേ॒തദന്ന॒മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । സ യ ഏ॒തദന്ന॒മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതം॒-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാനന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി । മ॒ഹാന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ । മ॒ഹാന്കീ॒ര്ത്യാ ॥ 1 ॥

anna॒-nna ni̭ndyāt | tadvra॒tam | prā॒ṇo vā annam᳚ | śarī̭ramannā॒dam | prā॒ṇe śarī̭ra॒-mprati̭ṣṭhitam | śarī̭re prā॒ṇaḥ prati̭ṣṭhitaḥ | tade॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitam | sa ya e॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hānbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

અન્નની નિંદા ન કરવી — એ તેનું વ્રત છે. પ્રાણ જ અન્ન છે, શરીર અન્નાદ છે. પ્રાણમાં શરીર પ્રતિષ્ઠિત છે, શરીરમાં પ્રાણ પ્રતિષ્ઠિત છે. આ અન્ન અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આ અન્નને અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, અન્નવાળો અને અન્નાદ થાય છે, પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન થાય છે, કીર્તિથી મહાન થાય છે. ^AI

ഇതി സപ്തമോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

അന്ന॒-ന്ന പരി॑ചക്ഷീത । തദ്വ്ര॒തമ് । ആപോ॒ വാ അന്നമ്᳚ । ജ്യോതി॑രന്നാ॒ദമ് । അ॒പ്സു ജ്യോതിഃ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । ജ്യോതി॒ഷ്യാപഃ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതാഃ । തദേ॒തദന്ന॒മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । സ യ ഏ॒തദന്ന॒മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതം॒-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാനന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി । മഹാ॒ന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ । മ॒ഹാന്കീ॒ര്ത്യാ ॥ 1 ॥

anna॒-nna pari̭cakṣīta | tadvra॒tam | āpo॒ vā annam᳚ | jyoti̭rannā॒dam | a॒psu jyotiḥ॒ prati̭ṣṭhitam | jyoti॒ṣyāpaḥ॒ prati̭ṣṭhitāḥ | tade॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitam | sa ya e॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | mahā॒nbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

અન્નનો તિરસ્કાર ન કરવો — એ તેનું વ્રત છે. જળ જ અન્ન છે, જ્યોતિ અન્નાદ છે. જળમાં જ્યોતિ પ્રતિષ્ઠિત છે, જ્યોતિમાં જળ પ્રતિષ્ઠિત છે. આ અન્ન અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આ અન્નને અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, અન્નવાળો અને અન્નાદ થાય છે, પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન થાય છે, કીર્તિથી મહાન થાય છે. ^AI

Verse 1

ഇത്യഷ്ടമോ-ഽനുവാകഃ ॥
അന്ന॑-മ്ബ॒ഹു കു॑ര്വീത । തദ്വ്ര॒തമ് । പൃ॒ഥി॒വീ വാ അന്നമ്᳚ । ആ॒കാ॒ശോ᳚-ഽന്നാ॒ദഃ । പൃ॒ഥി॒വ്യാമാ॑കാ॒ശഃ പ്രതി॑ഷ്ഠിതഃ । ആ॒കാ॒ശേ പൃ॑ഥി॒വീ പ്രതി॑ഷ്ഠിതാ । തദേ॒തദന്ന॒മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതമ് । സ യ ഏ॒തദന്ന॒മന്നേ॒ പ്രതി॑ഷ്ഠിതം॒-വേഁദ॒ പ്രതി॑തിഷ്ഠതി । അന്ന॑വാനന്നാ॒ദോ ഭ॑വതി । മ॒ഹാന്ഭ॑വതി പ്ര॒ജയാ॑ പ॒ശുഭി॑ര്ബ്രഹ്മവര്ച॒സേന॑ । മ॒ഹാന്കീ॒ര്ത്യാ ॥ 1 ॥

ityaṣṭamo-'nuvākaḥ ||
anna̭-mba॒hu kṷrvīta | tadvra॒tam | pṛ॒thi॒vī vā annam᳚ | ā॒kā॒śo᳚-'nnā॒daḥ | pṛ॒thi॒vyāmā̭kā॒śaḥ prati̭ṣṭhitaḥ | ā॒kā॒śe pṛ̭thi॒vī prati̭ṣṭhitā | tade॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitam | sa ya e॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hānbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

આમ આઠમો અનુવાક છે. અન્નને ઘણું કરવું જોઈએ; એ તેનું વ્રત છે. પૃથ્વી જ અન્ન છે, આકાશ અન્નાદ છે. પૃથ્વીમાં આકાશ પ્રતિષ્ઠિત છે, આકાશમાં પૃથ્વી પ્રતિષ્ઠિત છે. એ જ આ અન્ન અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આ અન્નને અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે. તે અન્નવાળો અને અન્નાદ બને છે. તે પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન બને છે; કીર્તિથી મહાન બને છે. ^AI

ഇതി നവമോ-ഽനുവാകഃ ॥

Verse 1

ന കഞ്ചന വസതൌ പ്രത്യാ॑ചക്ഷീ॒ത । തദ്വ്ര॒തമ് । തസ്മാദ്യയാ കയാ ച വിധയാ ബഹ്വ॑ന്ന-മ്പ്രാ॒പ്നുയാത് । അരാധ്യസ്മാ അന്നമി॑ത്യാച॒ക്ഷതേ । ഏതദ്വൈ മുഖതോ᳚-ഽന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധമ് । മുഖതോ-ഽസ്മാ അ॑ന്നഗ്ം രാ॒ധ്യതേ । ഏതദ്വൈ മധ്യതോ᳚-ഽന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധമ് । മധ്യതോ-ഽസ്മാ അ॑ന്നഗ്ം രാ॒ധ്യതേ । ഏതദ്വാ അന്തതോ᳚-ഽന്നഗ്ം രാ॒ദ്ധമ് । അന്തതോ-ഽസ്മാ അ॑ന്നഗ്ം രാ॒ധ്യതേ ॥ 1 ॥

na kañcana vasatau pratyā̭cakṣī॒ta | tadvra॒tam | tasmādyayā kayā ca vidhayā bahva̭nna-mprā॒pnuyāt | arādhyasmā annami̭tyāca॒kṣate | etadvai mukhato᳚-'nnagṃ rā॒ddham | mukhato-'smā a̭nnagṃ rā॒dhyate | etadvai madhyato᳚-'nnagṃ rā॒ddham | madhyato-'smā a̭nnagṃ rā॒dhyate | etadvā antato᳚-'nnagṃ rā॒ddham | antato-'smā a̭nnagṃ rā॒dhyate || 1 ||

કોઈને પણ વસતિ (ભોજન) માટે ના ન કહેવું; એ તેનું વ્રત છે. તેથી જે કોઈ પણ રીતે ઘણું અન્ન મેળવવું જોઈએ. 'અમારા માટે અન્ન તૈયાર છે' એમ તેઓ કહે છે. એ જ અન્ન મુખથી પ્રાપ્ત થયું છે; મુખથી તેના માટે અન્ન પ્રાપ્ત થાય છે. એ જ અન્ન મધ્યથી પ્રાપ્ત થયું છે; મધ્યથી તેના માટે અન્ન પ્રાપ્ત થાય છે. એ જ અન્ન અંતથી પ્રાપ્ત થયું છે; અંતથી તેના માટે અન્ન પ્રાપ્ત થાય છે. ^AI

Verse 2

യ ഏ॑വം-വേഁ॒ദ । ക്ഷേമ ഇ॑തി വാ॒ചി । യോഗക്ഷേമ ഇതി പ്രാ॑ണാപാ॒നയോഃ । കര്മേ॑തി ഹ॒സ്തയോഃ । ഗതിരി॑തി പാ॒ദയോഃ । വിമുക്തിരി॑തി പാ॒യൌ । ഇതി മാനുഷീ᳚സ്സമാ॒ജ്ഞാഃ । അഥ ദൈ॒വീഃ । തൃപ്തിരി॑തി വൃ॒ഷ്ടൌ । ബലമി॑തി വി॒ദ്യുതി ॥ 2 ॥

ya ḙvaṃ-ve~॒da | kṣema i̭ti vā॒ci | yogakṣema iti prā̭ṇāpā॒nayoḥ | karmḙti ha॒stayoḥ | gatiri̭ti pā॒dayoḥ | vimuktiri̭ti pā॒yau | iti mānuṣī᳚ssamā॒jñāḥ | atha dai॒vīḥ | tṛptiri̭ti vṛ॒ṣṭau | balami̭ti vi॒dyuti || 2 ||

જે આમ જાણે છે. વાણીમાં 'ક્ષેમ' એમ; પ્રાણ અને અપાનમાં 'યોગક્ષેમ' એમ; હાથોમાં 'કર્મ' એમ; પગોમાં 'ગતિ' એમ; પાયુમાં 'વિમુક્તિ' એમ — આ માનુષી સંજ્ઞાઓ છે. હવે દૈવી સંજ્ઞાઓ: વૃષ્ટિમાં 'તૃપ્તિ' એમ; વિદ્યુતમાં 'બળ' એમ. ^AI

Verse 3

യശ ഇ॑തി പ॒ശുഷു । ജ്യോതിരിതി ന॑ക്ഷത്രേ॒ഷു । പ്രജാതിരമൃതമാനന്ദ ഇ॑ത്യുപ॒സ്ഥേ । സര്വമി॑ത്യാകാ॒ശേ । തത്പ്രതിഷ്ഠേത്യു॑പാസീ॒ത । പ്രതിഷ്ഠാ॑വാന്ഭ॒വതി । തന്മഹ ഇത്യു॑പാസീ॒ത । മ॑ഹാന്ഭ॒വതി । തന്മന ഇത്യു॑പാസീ॒ത । മാന॑വാന്ഭ॒വതി ॥ 3 ॥

yaśa i̭ti pa॒śuṣu | jyotiriti na̭kṣatre॒ṣu | prajātiramṛtamānanda i̭tyupa॒sthe | sarvami̭tyākā॒śe | tatpratiṣṭhetyṷpāsī॒ta | pratiṣṭhā̭vānbha॒vati | tanmaha ityṷpāsī॒ta | ma̭hānbha॒vati | tanmana ityṷpāsī॒ta | māna̭vānbha॒vati || 3 ||

પશુઓમાં 'યશ' એમ; નક્ષત્રોમાં 'જ્યોતિ' એમ; ઉપસ્થ (જનનેદ્રિય)માં 'પ્રજાતિ', 'અમૃત', 'આનંદ' એમ; આકાશમાં 'સર્વ' એમ. તેને 'પ્રતિષ્ઠા' એમ ઉપાસવું; તે પ્રતિષ્ઠાવાન થાય છે. તેને 'મહત્' એમ ઉપાસવું; તે મહાન થાય છે. તેને 'મન' એમ ઉપાસવું; તે માનવાન થાય છે. ^AI

Verse 4

തന്നമ ഇത്യു॑പാസീ॒ത । നമ്യന്തേ᳚-ഽസ്മൈ കാ॒മാഃ । തദ്ബ്രഹ്മേത്യു॑പാസീ॒ത । ബ്രഹ്മ॑വാന്ഭ॒വതി । തദ്ബ്രഹ്മണഃ പരിമര ഇത്യു॑പാസീ॒ത । പര്യേണ-മ്മ്രിയന്തേ ദ്വിഷന്ത॑സ്സപ॒ത്നാഃ । പരി യേ᳚-ഽപ്രിയാ᳚ ഭ്രാതൃ॒വ്യാഃ । സ യശ്ചാ॑യ-മ്പു॒രുഷേ । യശ്ചാസാ॑വാദി॒ത്യേ । സ ഏകഃ॑ ॥ 4 ॥

tannama ityṷpāsī॒ta | namyante᳚-'smai kā॒māḥ | tadbrahmetyṷpāsī॒ta | brahma̭vānbha॒vati | tadbrahmaṇaḥ parimara ityṷpāsī॒ta | paryeṇa-mmriyante dviṣanta̭ssapa॒tnāḥ | pari ye᳚-'priyā᳚ bhrātṛ॒vyāḥ | sa yaścā̭ya-mpu॒ruṣe | yaścāsā̭vādi॒tye | sa ekaḥ̭ || 4 ||

તેને 'નમ' એમ ઉપાસવું; તેના કામો નમે છે. તેને 'બ્રહ્મ' એમ ઉપાસવું; તે બ્રહ્મવાન થાય છે. તેને 'બ્રહ્મનો પરિમર' એમ ઉપાસવું; તેના દ્વેષી અને સપત્નો પરિમર (નાશ) પામે છે; જે અપ્રિય ભ્રાતૃવ્યો છે તે પણ. જે આ પુરુષમાં છે અને જે તે આદિત્યમાં છે, તે એક જ છે. ^AI

Verse 5

സ യ॑ ഏവം॒-വിഁത് । അസ്മാംല്ലോഁ॑കാത്പ്രേ॒ത്യ । ഏതമന്നമയ-മാത്മാനമുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ । ഏത-മ്പ്രാണമയ-മാത്മാനമുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ । ഏത-മ്മനോമയ-മാത്മാനമുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ । ഏതം-വിഁജ്ഞാനമയ-മാത്മാനമുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ । ഏതമാനന്ദമയ-മാത്മാനമുപ॑സങ്ക്ര॒മ്യ । ഇമാംല്ലോഁകാന്കാമാന്നീ -കാമരൂപ്യ॑നു-സ॒ഞ്ചരന്ന് । ഏതഥ്സാമ ഗാ॑യന്നാ॒സ്തേ । ഹാ(3) വു॒ ഹാ(3) വു॒ ഹാ(3) വു॑ ॥ 5 ॥

sa ya̭ evaṃ॒-vi~t | asmāṃllo~̭kātpre॒tya | etamannamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | eta-mprāṇamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | eta-mmanomaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | etaṃ-vi~jñānamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | etamānandamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | imāṃllo~kānkāmānnī -kāmarūpya̭nu-sa॒ñcarann | etathsāma gā̭yannā॒ste | hā(3) vu॒ hā(3) vu॒ hā(3) vṷ || 5 ||

જે આ પ્રમાણે જાણે છે, તે આ લોકમાંથી ગયા પછી પહેલાં અન્નમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી પ્રાણમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી મનોમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી વિજ્ઞાનમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી આનંદમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે. તે આ લોકોમાં કામના પ્રમાણે રૂપ ધારણ કરીને વિચરે છે, આ સામ ગાતો રહે છે: હાવુ હાવુ હાવુ. ^AI

Verse 6

അ॒ഹമന്ന-മ॒ഹമന്ന-മ॒ഹമന്നമ് । അ॒ഹമന്നാ॒ദോ(3)-ഽ॒ഹമന്നാ॒ദോ(3)-ഽ॒ഹമന്നാ॒ദഃ । അ॒ഹഗ്ഗ് ശ്ലോക॒കൃദ॒ഹഗ്ഗ് ശ്ലോക॒കൃദ॒ഹഗ്ഗ് ശ്ലോക॒കൃത് । അ॒ഹമസ്മി പ്രഥമജാ ഋതാ(3) സ്യ॒ । പൂര്വ-ന്ദേവേഭ്യോ അമൃതസ്യ നാ(3) ഭാ॒യി॒ । യോ മാ ദദാതി സ ഇദേവ മാ(3) വാഃ॒ । അ॒ഹമന്ന॒-മന്ന॑-മ॒ദന്ത॒മാ(3) ദ്മി॒ । അഹം॒-വിഁശ്വ॒-മ്ഭുവ॑ന॒-മഭ്യ॑ഭ॒വാമ് । സുവ॒ര്ന ജ്യോതീഃ᳚ । യ ഏ॒വം-വേഁദ॑ । ഇത്യു॑പ॒നിഷ॑ത് ॥ 6 ॥

a॒hamanna-ma॒hamanna-ma॒hamannam | a॒hamannā॒do(3)-'॒hamannā॒do(3)-'॒hamannā॒daḥ | a॒hagg śloka॒kṛda॒hagg śloka॒kṛda॒hagg śloka॒kṛt | a॒hamasmi prathamajā ṛtā(3) sya॒ | pūrva-ndevebhyo amṛtasya nā(3) bhā॒yi॒ | yo mā dadāti sa ideva mā(3) vāḥ॒ | a॒hamanna॒-manna̭-ma॒danta॒mā(3) dmi॒ | ahaṃ॒-vi~śva॒-mbhuva̭na॒-mabhya̭bha॒vām | suva॒rna jyotīḥ᳚ | ya e॒vaṃ-ve~da̭ | ityṷpa॒niṣa̭t || 6 ||

હું અન્ન છું, હું અન્ન છું, હું અન્ન છું. હું અન્નનો ભક્ષક છું, હું અન્નનો ભક્ષક છું, હું અન્નનો ભક્ષક છું. હું શ્લોકનો કર્તા છું, હું શ્લોકનો કર્તા છું, હું શ્લોકનો કર્તા છું. હું પ્રથમજાત ઋત (સત્ય) છું. દેવો પહેલાં અમૃતના નાભિરૂપે હું છું. જે મને આપે છે તે જ મને રક્ષે છે. હું અન્નને ખાઉં છું અને અન્નને ખાનારને પણ ખાઉં છું. હું સમગ્ર વિશ્વને વ્યાપીને ઉત્પન્ન થયો છું. હું સૂર્ય જેવો જ્યોતિમાન છું. જે આ પ્રમાણે જાણે છે તે આ પ્રમાણે જાણે છે. આ ઉપનિષદ છે. ^AI

ഇതി ദശമോ-ഽനുവാകഃ ॥

ഓം സ॒ഹ നാ॑വവതു । സ॒ഹ നൌ॑ ഭുനക്തു । സ॒ഹ വീ॒ര്യ॑-ങ്കരവാവഹൈ । തേ॒ജ॒സ്വിനാ॒വധീ॑തമസ്തു॒ മാ വി॑ദ്വിഷാ॒വഹൈ᳚ । ഓം ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തി॒-ശ്ശാന്തിഃ॑ ॥
॥ ഹരിഃ॑ ഓമ് ॥
॥ ശ്രീ കൃഷ്ണാര്പണമസ്തു ॥

oṃ sa॒ha nā̭vavatu | sa॒ha naṷ bhunaktu | sa॒ha vī॒rya̭-ṅkaravāvahai | te॒ja॒svinā॒vadhī̭tamastu॒ mā vi̭dviṣā॒vahai᳚ | oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ ||
|| hariḥ̭ om ||
|| śrī kṛṣṇārpaṇamastu ||

ૐ. તે આપણા બંનેનું સાથે રક્ષણ કરો. તે આપણા બંનેને સાથે ભોગ આપો. આપણે બંને સાથે મળીને વીર્યવાન બનીએ. આપણું અધ્યયન તેજસ્વી બને. આપણે એકબીજાથી દ્વેષ ન કરીએ. ૐ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ. હરિ ૐ. શ્રી કૃષ્ણાર્પણમસ્તુ. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

(तै.आ.9.1.1)

ॐ स॒ह ना॑ववतु । स॒ह नौ॑ भुनक्तु । स॒ह वी॒र्य॑-ङ्करवावहै । ते॒ज॒स्विना॒वधी॑तमस्तु॒ मा वि॑द्विषा॒वहै᳚ । ॐ शान्ति॒-श्शान्ति॒-श्शान्तिः॑ ॥

भृगु॒र्वै वा॑रु॒णिः । वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तस्मा॑ ए॒तत्प्रो॑वाच । अन्न॑-म्प्रा॒ण-ञ्चक्षु॒श्श्रोत्र॒-म्मनो॒ वाच॒मिति॑ । तग्ं हो॑वाच । यतो॒ वा इ॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । येन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । यत्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑शन्ति । तद्विजि॑ज्ञासस्व । तद्ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति प्रथमो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॒-म्ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । अ॒न्नाद्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भुता॑नि॒ जाय॑न्ते । अन्ने॑न॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । अन्न॒-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति द्वितीयो-ऽनुवाकः ॥

प्रा॒णो ब्र॒ह्मेति॒ व्य॑जानात् । प्रा॒णाद्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । प्रा॒णेन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । प्रा॒ण-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति तृतीयो-ऽनुवाकः ॥

मनो॒ ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । मन॑सो॒ ह्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । मन॑सा॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । मनः॒ प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति चतुर्थो-ऽनुवाकः ॥

वि॒ज्ञान॒-म्ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । वि॒ज्ञाना॒द्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । वि॒ज्ञाने॑न॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । वि॒ज्ञान॒-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति पञ्चमो-ऽनुवाकः ॥

आ॒न॒न्दो ब्र॒ह्मेति॒ व्य॑जानात् । आ॒नन्दा॒द्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । आ॒न॒न्देन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । आ॒न॒न्द-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । सैषा भा᳚र्ग॒वी वा॑रु॒णी वि॒द्या । प॒र॒मे व्यो॑म॒न्प्रति॑ष्ठिता । स य ए॒वं-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हान्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इति षष्ठो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॒-न्न नि॑न्द्यात् । तद्व्र॒तम् । प्रा॒णो वा अन्नम्᳚ । शरी॑रमन्ना॒दम् । प्रा॒णे शरी॑र॒-म्प्रति॑ष्ठितम् । शरी॑रे प्रा॒णः प्रति॑ष्ठितः । तदे॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् । स य ए॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हान्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इति सप्तमो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॒-न्न परि॑चक्षीत । तद्व्र॒तम् । आपो॒ वा अन्नम्᳚ । ज्योति॑रन्ना॒दम् । अ॒प्सु ज्योतिः॒ प्रति॑ष्ठितम् । ज्योति॒ष्यापः॒ प्रति॑ष्ठिताः । तदे॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् । स य ए॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । महा॒न्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इत्यष्टमो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॑-म्ब॒हु कु॑र्वीत । तद्व्र॒तम् । पृ॒थि॒वी वा अन्नम्᳚ । आ॒का॒शो᳚-ऽन्ना॒दः । पृ॒थि॒व्यामा॑का॒शः प्रति॑ष्ठितः । आ॒का॒शे पृ॑थि॒वी प्रति॑ष्ठिता । तदे॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् । स य ए॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हान्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इति नवमो-ऽनुवाकः ॥

न कञ्चन वसतौ प्रत्या॑चक्षी॒त । तद्व्र॒तम् । तस्माद्यया कया च विधया बह्व॑न्न-म्प्रा॒प्नुयात् । अराध्यस्मा अन्नमि॑त्याच॒क्षते । एतद्वै मुखतो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् । मुखतो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒ध्यते । एतद्वै मध्यतो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् । मध्यतो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒ध्यते । एतद्वा अन्ततो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् । अन्ततो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒ध्यते ॥ 1 ॥

य ए॑वं-वेँ॒द । क्षेम इ॑ति वा॒चि । योगक्षेम इति प्रा॑णापा॒नयोः । कर्मे॑ति ह॒स्तयोः । गतिरि॑ति पा॒दयोः । विमुक्तिरि॑ति पा॒यौ । इति मानुषी᳚स्समा॒ज्ञाः । अथ दै॒वीः । तृप्तिरि॑ति वृ॒ष्टौ । बलमि॑ति वि॒द्युति ॥ 2 ॥

यश इ॑ति प॒शुषु । ज्योतिरिति न॑क्षत्रे॒षु । प्रजातिरमृतमानन्द इ॑त्युप॒स्थे । सर्वमि॑त्याका॒शे । तत्प्रतिष्ठेत्यु॑पासी॒त । प्रतिष्ठा॑वान्भ॒वति । तन्मह इत्यु॑पासी॒त । म॑हान्भ॒वति । तन्मन इत्यु॑पासी॒त । मान॑वान्भ॒वति ॥ 3 ॥

तन्नम इत्यु॑पासी॒त । नम्यन्ते᳚-ऽस्मै का॒माः । तद्ब्रह्मेत्यु॑पासी॒त । ब्रह्म॑वान्भ॒वति । तद्ब्रह्मणः परिमर इत्यु॑पासी॒त । पर्येण-म्म्रियन्ते द्विषन्त॑स्सप॒त्नाः । परि ये᳚-ऽप्रिया᳚ भ्रातृ॒व्याः । स यश्चा॑य-म्पु॒रुषे । यश्चासा॑वादि॒त्ये । स एकः॑ ॥ 4 ॥

स य॑ एवं॒-विँत् । अस्मांल्लोँ॑कात्प्रे॒त्य । एतमन्नमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एत-म्प्राणमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एत-म्मनोमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एतं-विँज्ञानमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एतमानन्दमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । इमांल्लोँकान्कामान्नी -कामरूप्य॑नु-स॒ञ्चरन्न् । एतथ्साम गा॑यन्ना॒स्ते । हा(3) वु॒ हा(3) वु॒ हा(3) वु॑ ॥ 5 ॥

अ॒हमन्न-म॒हमन्न-म॒हमन्नम् । अ॒हमन्ना॒दो(3)-ऽ॒हमन्ना॒दो(3)-ऽ॒हमन्ना॒दः । अ॒हग्ग् श्लोक॒कृद॒हग्ग् श्लोक॒कृद॒हग्ग् श्लोक॒कृत् । अ॒हमस्मि प्रथमजा ऋता(3) स्य॒ । पूर्व-न्देवेभ्यो अमृतस्य ना(3) भा॒यि॒ । यो मा ददाति स इदेव मा(3) वाः॒ । अ॒हमन्न॒-मन्न॑-म॒दन्त॒मा(3) द्मि॒ । अहं॒-विँश्व॒-म्भुव॑न॒-मभ्य॑भ॒वाम् । सुव॒र्न ज्योतीः᳚ । य ए॒वं-वेँद॑ । इत्यु॑प॒निष॑त् ॥ 6 ॥

इति दशमो-ऽनुवाकः ॥

॥ हरिः॑ ओम् ॥

॥ श्री कृष्णार्पणमस्तु ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

തൈത്തിരീയ ഉപനിഷദ് - ഭൃഗുവല്ലീ