Taittiriya Upanishad Bhrigu Valli — Telugu Script

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

આ ભૃગુવલ્લીમાં ભૃગુએ પિતા વરુણ પાસેથી બ્રહ્મનું જ્ઞાન મેળવવા તપ કર્યું અને ક્રમશઃ અન્ન, પ્રાણ, મન, વિજ્ઞાન અને આનંદને બ્રહ્મ તરીકે જાણ્યું. વરુણે કહ્યું કે જેમાંથી ભૂતો ઉત્પન્ન થાય, જેના દ્વારા જીવે અને જેમાં લીન થાય તે બ્રહ્મ છે, અને તપ દ્વારા તેને જાણવાનો પ્રયત્ન કરવો. અન્નની નિંદા ન કરવી, અન્નનો તિરસ્કાર ન કરવો, અન્ન ઘણું કરવું અને કોઈને ભોજન માટે ના ન કહેવું — એ વ્રતો બતાવ્યાં છે. અંતે જે આમ જાણે છે તે અન્નમય, પ્રાણમય, મનોમય, વિજ્ઞાનમય અને આનંદમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે અને 'હું અન્ન છું, હું અન્નનો ભક્ષક છું' એમ જાણે છે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

(తై.ఆ.9.1.1)

Verse 1

ఓం స॒హ నా॑వవతు । స॒హ నౌ॑ భునక్తు । స॒హ వీ॒ర్య॑-ఙ్కరవావహై । తే॒జ॒స్వినా॒వధీ॑తమస్తు॒ మా వి॑ద్విషా॒వహై᳚ । ఓం శాన్తి॒-శ్శాన్తి॒-శ్శాన్తిః॑ ॥
భృగు॒ర్వై వా॑రు॒ణిః । వరు॑ణ॒-మ్పిత॑ర॒ముప॑ససార । అధీ॑హి భగవో॒ బ్రహ్మేతి॑ । తస్మా॑ ఏ॒తత్ప్రో॑వాచ । అన్న॑-మ్ప్రా॒ణ-ఞ్చక్షు॒శ్శ్రోత్ర॒-మ్మనో॒ వాచ॒మితి॑ । తగ్ం హో॑వాచ । యతో॒ వా ఇ॒మాని॒ భూతా॑ని॒ జాయ॑న్తే । యేన॒ జాతా॑ని॒ జీవ॑న్తి । యత్ప్రయ॑న్త్య॒భిసంవిఁ॑శన్తి । తద్విజి॑జ్ఞాసస్వ । తద్బ్రహ్మేతి॑ । స తపో॑-ఽతప్యత । స తప॑స్త॒ప్త్వా ॥ 1 ॥

oṃ sa॒ha nā̭vavatu | sa॒ha naṷ bhunaktu | sa॒ha vī॒rya̭-ṅkaravāvahai | te॒ja॒svinā॒vadhī̭tamastu॒ mā vi̭dviṣā॒vahai᳚ | oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ ||
bhṛgu॒rvai vā̭ru॒ṇiḥ | varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tasmā̭ e॒tatpro̭vāca | anna̭-mprā॒ṇa-ñcakṣu॒śśrotra॒-mmano॒ vāca॒miti̭ | tagṃ ho̭vāca | yato॒ vā i॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | yena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | yatpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śanti | tadviji̭jñāsasva | tadbrahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

ૐ. તે આપણ બંનેનું રક્ષણ કરો. તે આપણા બંનેને ભોગ આપો. આપણે બંને સાથે મળીને વીર્ય પ્રાપ્ત કરીએ. આપણું અધ્યયન તેજસ્વી બને. આપણે એકબીજા સાથે દ્વેષ ન કરીએ. ૐ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ. ભૃગુ, જે વરુણના પુત્ર હતા, તેમણે પિતા વરુણની પાસે જઈને કહ્યું: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેમને આ કહ્યું: અન્ન, પ્રાણ, ચક્ષુ, શ્રોત્ર, મન અને વાણી. તેમણે તેમને કહ્યું: જેમાંથી આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, જેના દ્વારા ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, જે તરફ જઈને તેઓ લીન થાય છે — તેને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તે બ્રહ્મ છે. તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ఇతి ప్రథమో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

అన్న॒-మ్బ్రహ్మేతి॒ వ్య॑జానాత్ । అ॒న్నాద్ధ్యే॑వ ఖల్వి॒మాని॒ భుతా॑ని॒ జాయ॑న్తే । అన్నే॑న॒ జాతా॑ని॒ జీవ॑న్తి । అన్న॒-మ్ప్రయ॑న్త్య॒భిసంవిఁ॑శ॒న్తీతి॑ । తద్వి॒జ్ఞాయ॑ । పున॑రే॒వ వరు॑ణ॒-మ్పిత॑ర॒ముప॑ససార । అధీ॑హి భగవో॒ బ్రహ్మేతి॑ । తగ్ం హో॑వాచ । తప॑సా॒ బ్రహ్మ॒ విజి॑జ్ఞాసస్వ । తపో॒ బ్రహ్మేతి॑ । స తపో॑-ఽతప్యత । స తప॑స్త॒ప్త్వా ॥ 1 ॥

anna॒-mbrahmeti॒ vya̭jānāt | a॒nnāddhyḙva khalvi॒māni॒ bhutā̭ni॒ jāya̭nte | annḙna॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | anna॒-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું: અન્ન બ્રહ્મ છે. કારણ કે અન્નમાંથી જ આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, અન્નથી ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, અને મૃત્યુ પામીને અન્નમાં જ લીન થાય છે. આ જાણીને તે ફરીથી પિતા વરુણની પાસે ગયો: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેને કહ્યું: 'તપ દ્વારા બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ఇతి ద్వితీయో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

ప్రా॒ణో బ్ర॒హ్మేతి॒ వ్య॑జానాత్ । ప్రా॒ణాద్ధ్యే॑వ ఖల్వి॒మాని॒ భూతా॑ని॒ జాయ॑న్తే । ప్రా॒ణేన॒ జాతా॑ని॒ జీవ॑న్తి । ప్రా॒ణ-మ్ప్రయ॑న్త్య॒భిసంవిఁ॑శ॒న్తీతి॑ । తద్వి॒జ్ఞాయ॑ । పున॑రే॒వ వరు॑ణ॒-మ్పిత॑ర॒ముప॑ససార । అధీ॑హి భగవో॒ బ్రహ్మేతి॑ । తగ్ం హో॑వాచ । తప॑సా॒ బ్రహ్మ॒ విజి॑జ్ఞాసస్వ । తపో॒ బ్రహ్మేతి॑ । స తపో॑-ఽతప్యత । స తప॑స్త॒ప్త్వా ॥ 1 ॥

prā॒ṇo bra॒hmeti॒ vya̭jānāt | prā॒ṇāddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | prā॒ṇena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | prā॒ṇa-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું: પ્રાણ બ્રહ્મ છે. કારણ કે પ્રાણમાંથી જ આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, પ્રાણથી ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, અને મૃત્યુ પામીને પ્રાણમાં જ લીન થાય છે. આ જાણીને તે ફરીથી પિતા વરુણની પાસે ગયો: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેને કહ્યું: 'તપ દ્વારા બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ఇతి తృతీయో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

మనో॒ బ్రహ్మేతి॒ వ్య॑జానాత్ । మన॑సో॒ హ్యే॑వ ఖల్వి॒మాని॒ భూతా॑ని॒ జాయ॑న్తే । మన॑సా॒ జాతా॑ని॒ జీవ॑న్తి । మనః॒ ప్రయ॑న్త్య॒భిసంవిఁ॑శ॒న్తీతి॑ । తద్వి॒జ్ఞాయ॑ । పున॑రే॒వ వరు॑ణ॒-మ్పిత॑ర॒ముప॑ససార । అధీ॑హి భగవో॒ బ్రహ్మేతి॑ । తగ్ం హో॑వాచ । తప॑సా॒ బ్రహ్మ॒ విజి॑జ్ఞాసస్వ । తపో॒ బ్రహ్మేతి॑ । స తపో॑-ఽతప్యత । స తప॑స్త॒ప్త్వా ॥ 1 ॥

mano॒ brahmeti॒ vya̭jānāt | mana̭so॒ hyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | mana̭sā॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | manaḥ॒ praya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું: મન બ્રહ્મ છે. કારણ કે મનમાંથી જ આ બધાં ભૂતો ઉત્પન્ન થાય છે, મનથી ઉત્પન્ન થયેલાં જીવે છે, અને મૃત્યુ પામીને મનમાં જ લીન થાય છે. આ જાણીને તે ફરીથી પિતા વરુણની પાસે ગયો: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનું અધ્યયન કરાવો.' તેમણે તેને કહ્યું: 'તપ દ્વારા બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું. તપ કર્યા પછી. ^AI

ఇతి చతుర్థో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

వి॒జ్ఞాన॒-మ్బ్రహ్మేతి॒ వ్య॑జానాత్ । వి॒జ్ఞానా॒ద్ధ్యే॑వ ఖల్వి॒మాని॒ భూతా॑ని॒ జాయ॑న్తే । వి॒జ్ఞానే॑న॒ జాతా॑ని॒ జీవ॑న్తి । వి॒జ్ఞాన॒-మ్ప్రయ॑న్త్య॒భిసంవిఁ॑శ॒న్తీతి॑ । తద్వి॒జ్ఞాయ॑ । పున॑రే॒వ వరు॑ణ॒-మ్పిత॑ర॒ముప॑ససార । అధీ॑హి భగవో॒ బ్రహ్మేతి॑ । తగ్ం హో॑వాచ । తప॑సా॒ బ్రహ్మ॒ విజి॑జ్ఞాసస్వ । తపో॒ బ్రహ్మేతి॑ । స తపో॑-ఽతప్యత । స తప॑స్త॒ప్త్వా ॥ 1 ॥

vi॒jñāna॒-mbrahmeti॒ vya̭jānāt | vi॒jñānā॒ddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | vi॒jñānḙna॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | vi॒jñāna॒-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | tadvi॒jñāya̭ | puna̭re॒va varṷṇa॒-mpita̭ra॒mupa̭sasāra | adhī̭hi bhagavo॒ brahmeti̭ | tagṃ ho̭vāca | tapa̭sā॒ brahma॒ viji̭jñāsasva | tapo॒ brahmeti̭ | sa tapo̭-'tapyata | sa tapa̭sta॒ptvā || 1 ||

તેણે જાણ્યું કે વિજ્ઞાન (જ્ઞાન) બ્રહ્મ છે. કારણ કે વિજ્ઞાનથી જ આ પ્રાણીઓ જન્મે છે, વિજ્ઞાનથી જન્મેલા તેઓ જીવે છે, અને મરણ પામીને વિજ્ઞાનમાં જ તેઓ પ્રવેશ કરે છે. તે જાણીને તેણે ફરી પિતા વરુણ પાસે જઈને કહ્યું: 'હે ભગવન, મને બ્રહ્મનો ઉપદેશ આપો.' ત્યારે વરુણે તેને કહ્યું: 'તપથી બ્રહ્મને જાણવાનો પ્રયત્ન કર; તપ જ બ્રહ્મ છે.' તેણે તપ કર્યું, તપ કરીને... ^AI

ఇతి పఞ్చమో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

ఆ॒న॒న్దో బ్ర॒హ్మేతి॒ వ్య॑జానాత్ । ఆ॒నన్దా॒ద్ధ్యే॑వ ఖల్వి॒మాని॒ భూతా॑ని॒ జాయ॑న్తే । ఆ॒న॒న్దేన॒ జాతా॑ని॒ జీవ॑న్తి । ఆ॒న॒న్ద-మ్ప్రయ॑న్త్య॒భిసంవిఁ॑శ॒న్తీతి॑ । సైషా భా᳚ర్గ॒వీ వా॑రు॒ణీ వి॒ద్యా । ప॒ర॒మే వ్యో॑మ॒న్ప్రతి॑ష్ఠితా । స య ఏ॒వం-వేఁద॒ ప్రతి॑తిష్ఠతి । అన్న॑వానన్నా॒దో భ॑వతి । మ॒హాన్భ॑వతి ప్ర॒జయా॑ ప॒శుభి॑ర్బ్రహ్మవర్చ॒సేన॑ । మ॒హాన్కీ॒ర్త్యా ॥ 1 ॥

ā॒na॒ndo bra॒hmeti॒ vya̭jānāt | ā॒nandā॒ddhyḙva khalvi॒māni॒ bhūtā̭ni॒ jāya̭nte | ā॒na॒ndena॒ jātā̭ni॒ jīva̭nti | ā॒na॒nda-mpraya̭ntya॒bhisaṃvi~̭śa॒ntīti̭ | saiṣā bhā᳚rga॒vī vā̭ru॒ṇī vi॒dyā | pa॒ra॒me vyo̭ma॒nprati̭ṣṭhitā | sa ya e॒vaṃ-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hānbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

તેણે જાણ્યું કે આનંદ બ્રહ્મ છે. કારણ કે આનંદથી જ આ પ્રાણીઓ જન્મે છે, આનંદથી જન્મેલા તેઓ જીવે છે, અને મરણ પામીને આનંદમાં જ તેઓ પ્રવેશ કરે છે. આ જ ભૃગુની વારુણી વિદ્યા છે, જે પરમ વ્યોમમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આમ જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, અન્નવાળો અને અન્નાદ (અન્ન ખાનાર) થાય છે, પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન થાય છે, કીર્તિથી મહાન થાય છે. ^AI

ఇతి షష్ఠో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

అన్న॒-న్న ని॑న్ద్యాత్ । తద్వ్ర॒తమ్ । ప్రా॒ణో వా అన్నమ్᳚ । శరీ॑రమన్నా॒దమ్ । ప్రా॒ణే శరీ॑ర॒-మ్ప్రతి॑ష్ఠితమ్ । శరీ॑రే ప్రా॒ణః ప్రతి॑ష్ఠితః । తదే॒తదన్న॒మన్నే॒ ప్రతి॑ష్ఠితమ్ । స య ఏ॒తదన్న॒మన్నే॒ ప్రతి॑ష్ఠితం॒-వేఁద॒ ప్రతి॑తిష్ఠతి । అన్న॑వానన్నా॒దో భ॑వతి । మ॒హాన్భ॑వతి ప్ర॒జయా॑ ప॒శుభి॑ర్బ్రహ్మవర్చ॒సేన॑ । మ॒హాన్కీ॒ర్త్యా ॥ 1 ॥

anna॒-nna ni̭ndyāt | tadvra॒tam | prā॒ṇo vā annam᳚ | śarī̭ramannā॒dam | prā॒ṇe śarī̭ra॒-mprati̭ṣṭhitam | śarī̭re prā॒ṇaḥ prati̭ṣṭhitaḥ | tade॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitam | sa ya e॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hānbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

અન્નની નિંદા ન કરવી — એ તેનું વ્રત છે. પ્રાણ જ અન્ન છે, શરીર અન્નાદ છે. પ્રાણમાં શરીર પ્રતિષ્ઠિત છે, શરીરમાં પ્રાણ પ્રતિષ્ઠિત છે. આ અન્ન અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આ અન્નને અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, અન્નવાળો અને અન્નાદ થાય છે, પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન થાય છે, કીર્તિથી મહાન થાય છે. ^AI

ఇతి సప్తమో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

అన్న॒-న్న పరి॑చక్షీత । తద్వ్ర॒తమ్ । ఆపో॒ వా అన్నమ్᳚ । జ్యోతి॑రన్నా॒దమ్ । అ॒ప్సు జ్యోతిః॒ ప్రతి॑ష్ఠితమ్ । జ్యోతి॒ష్యాపః॒ ప్రతి॑ష్ఠితాః । తదే॒తదన్న॒మన్నే॒ ప్రతి॑ష్ఠితమ్ । స య ఏ॒తదన్న॒మన్నే॒ ప్రతి॑ష్ఠితం॒-వేఁద॒ ప్రతి॑తిష్ఠతి । అన్న॑వానన్నా॒దో భ॑వతి । మహా॒న్భ॑వతి ప్ర॒జయా॑ ప॒శుభి॑ర్బ్రహ్మవర్చ॒సేన॑ । మ॒హాన్కీ॒ర్త్యా ॥ 1 ॥

anna॒-nna pari̭cakṣīta | tadvra॒tam | āpo॒ vā annam᳚ | jyoti̭rannā॒dam | a॒psu jyotiḥ॒ prati̭ṣṭhitam | jyoti॒ṣyāpaḥ॒ prati̭ṣṭhitāḥ | tade॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitam | sa ya e॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | mahā॒nbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

અન્નનો તિરસ્કાર ન કરવો — એ તેનું વ્રત છે. જળ જ અન્ન છે, જ્યોતિ અન્નાદ છે. જળમાં જ્યોતિ પ્રતિષ્ઠિત છે, જ્યોતિમાં જળ પ્રતિષ્ઠિત છે. આ અન્ન અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આ અન્નને અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, અન્નવાળો અને અન્નાદ થાય છે, પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન થાય છે, કીર્તિથી મહાન થાય છે. ^AI

Verse 1

ఇత్యష్టమో-ఽనువాకః ॥
అన్న॑-మ్బ॒హు కు॑ర్వీత । తద్వ్ర॒తమ్ । పృ॒థి॒వీ వా అన్నమ్᳚ । ఆ॒కా॒శో᳚-ఽన్నా॒దః । పృ॒థి॒వ్యామా॑కా॒శః ప్రతి॑ష్ఠితః । ఆ॒కా॒శే పృ॑థి॒వీ ప్రతి॑ష్ఠితా । తదే॒తదన్న॒మన్నే॒ ప్రతి॑ష్ఠితమ్ । స య ఏ॒తదన్న॒మన్నే॒ ప్రతి॑ష్ఠితం॒-వేఁద॒ ప్రతి॑తిష్ఠతి । అన్న॑వానన్నా॒దో భ॑వతి । మ॒హాన్భ॑వతి ప్ర॒జయా॑ ప॒శుభి॑ర్బ్రహ్మవర్చ॒సేన॑ । మ॒హాన్కీ॒ర్త్యా ॥ 1 ॥

ityaṣṭamo-'nuvākaḥ ||
anna̭-mba॒hu kṷrvīta | tadvra॒tam | pṛ॒thi॒vī vā annam᳚ | ā॒kā॒śo᳚-'nnā॒daḥ | pṛ॒thi॒vyāmā̭kā॒śaḥ prati̭ṣṭhitaḥ | ā॒kā॒śe pṛ̭thi॒vī prati̭ṣṭhitā | tade॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitam | sa ya e॒tadanna॒manne॒ prati̭ṣṭhitaṃ॒-ve~da॒ prati̭tiṣṭhati | anna̭vānannā॒do bha̭vati | ma॒hānbha̭vati pra॒jayā̭ pa॒śubhi̭rbrahmavarca॒sena̭ | ma॒hānkī॒rtyā || 1 ||

આમ આઠમો અનુવાક છે. અન્નને ઘણું કરવું જોઈએ; એ તેનું વ્રત છે. પૃથ્વી જ અન્ન છે, આકાશ અન્નાદ છે. પૃથ્વીમાં આકાશ પ્રતિષ્ઠિત છે, આકાશમાં પૃથ્વી પ્રતિષ્ઠિત છે. એ જ આ અન્ન અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત છે. જે આ અન્નને અન્નમાં પ્રતિષ્ઠિત જાણે છે તે પ્રતિષ્ઠિત થાય છે. તે અન્નવાળો અને અન્નાદ બને છે. તે પ્રજા, પશુ અને બ્રહ્મવર્ચસથી મહાન બને છે; કીર્તિથી મહાન બને છે. ^AI

ఇతి నవమో-ఽనువాకః ॥

Verse 1

న కఞ్చన వసతౌ ప్రత్యా॑చక్షీ॒త । తద్వ్ర॒తమ్ । తస్మాద్యయా కయా చ విధయా బహ్వ॑న్న-మ్ప్రా॒ప్నుయాత్ । అరాధ్యస్మా అన్నమి॑త్యాచ॒క్షతే । ఏతద్వై ముఖతో᳚-ఽన్నగ్ం రా॒ద్ధమ్ । ముఖతో-ఽస్మా అ॑న్నగ్ం రా॒ధ్యతే । ఏతద్వై మధ్యతో᳚-ఽన్నగ్ం రా॒ద్ధమ్ । మధ్యతో-ఽస్మా అ॑న్నగ్ం రా॒ధ్యతే । ఏతద్వా అన్తతో᳚-ఽన్నగ్ం రా॒ద్ధమ్ । అన్తతో-ఽస్మా అ॑న్నగ్ం రా॒ధ్యతే ॥ 1 ॥

na kañcana vasatau pratyā̭cakṣī॒ta | tadvra॒tam | tasmādyayā kayā ca vidhayā bahva̭nna-mprā॒pnuyāt | arādhyasmā annami̭tyāca॒kṣate | etadvai mukhato᳚-'nnagṃ rā॒ddham | mukhato-'smā a̭nnagṃ rā॒dhyate | etadvai madhyato᳚-'nnagṃ rā॒ddham | madhyato-'smā a̭nnagṃ rā॒dhyate | etadvā antato᳚-'nnagṃ rā॒ddham | antato-'smā a̭nnagṃ rā॒dhyate || 1 ||

કોઈને પણ વસતિ (ભોજન) માટે ના ન કહેવું; એ તેનું વ્રત છે. તેથી જે કોઈ પણ રીતે ઘણું અન્ન મેળવવું જોઈએ. 'અમારા માટે અન્ન તૈયાર છે' એમ તેઓ કહે છે. એ જ અન્ન મુખથી પ્રાપ્ત થયું છે; મુખથી તેના માટે અન્ન પ્રાપ્ત થાય છે. એ જ અન્ન મધ્યથી પ્રાપ્ત થયું છે; મધ્યથી તેના માટે અન્ન પ્રાપ્ત થાય છે. એ જ અન્ન અંતથી પ્રાપ્ત થયું છે; અંતથી તેના માટે અન્ન પ્રાપ્ત થાય છે. ^AI

Verse 2

య ఏ॑వం-వేఁ॒ద । క్షేమ ఇ॑తి వా॒చి । యోగక్షేమ ఇతి ప్రా॑ణాపా॒నయోః । కర్మే॑తి హ॒స్తయోః । గతిరి॑తి పా॒దయోః । విముక్తిరి॑తి పా॒యౌ । ఇతి మానుషీ᳚స్సమా॒జ్ఞాః । అథ దై॒వీః । తృప్తిరి॑తి వృ॒ష్టౌ । బలమి॑తి వి॒ద్యుతి ॥ 2 ॥

ya ḙvaṃ-ve~॒da | kṣema i̭ti vā॒ci | yogakṣema iti prā̭ṇāpā॒nayoḥ | karmḙti ha॒stayoḥ | gatiri̭ti pā॒dayoḥ | vimuktiri̭ti pā॒yau | iti mānuṣī᳚ssamā॒jñāḥ | atha dai॒vīḥ | tṛptiri̭ti vṛ॒ṣṭau | balami̭ti vi॒dyuti || 2 ||

જે આમ જાણે છે. વાણીમાં 'ક્ષેમ' એમ; પ્રાણ અને અપાનમાં 'યોગક્ષેમ' એમ; હાથોમાં 'કર્મ' એમ; પગોમાં 'ગતિ' એમ; પાયુમાં 'વિમુક્તિ' એમ — આ માનુષી સંજ્ઞાઓ છે. હવે દૈવી સંજ્ઞાઓ: વૃષ્ટિમાં 'તૃપ્તિ' એમ; વિદ્યુતમાં 'બળ' એમ. ^AI

Verse 3

యశ ఇ॑తి ప॒శుషు । జ్యోతిరితి న॑క్షత్రే॒షు । ప్రజాతిరమృతమానన్ద ఇ॑త్యుప॒స్థే । సర్వమి॑త్యాకా॒శే । తత్ప్రతిష్ఠేత్యు॑పాసీ॒త । ప్రతిష్ఠా॑వాన్భ॒వతి । తన్మహ ఇత్యు॑పాసీ॒త । మ॑హాన్భ॒వతి । తన్మన ఇత్యు॑పాసీ॒త । మాన॑వాన్భ॒వతి ॥ 3 ॥

yaśa i̭ti pa॒śuṣu | jyotiriti na̭kṣatre॒ṣu | prajātiramṛtamānanda i̭tyupa॒sthe | sarvami̭tyākā॒śe | tatpratiṣṭhetyṷpāsī॒ta | pratiṣṭhā̭vānbha॒vati | tanmaha ityṷpāsī॒ta | ma̭hānbha॒vati | tanmana ityṷpāsī॒ta | māna̭vānbha॒vati || 3 ||

પશુઓમાં 'યશ' એમ; નક્ષત્રોમાં 'જ્યોતિ' એમ; ઉપસ્થ (જનનેદ્રિય)માં 'પ્રજાતિ', 'અમૃત', 'આનંદ' એમ; આકાશમાં 'સર્વ' એમ. તેને 'પ્રતિષ્ઠા' એમ ઉપાસવું; તે પ્રતિષ્ઠાવાન થાય છે. તેને 'મહત્' એમ ઉપાસવું; તે મહાન થાય છે. તેને 'મન' એમ ઉપાસવું; તે માનવાન થાય છે. ^AI

Verse 4

తన్నమ ఇత్యు॑పాసీ॒త । నమ్యన్తే᳚-ఽస్మై కా॒మాః । తద్బ్రహ్మేత్యు॑పాసీ॒త । బ్రహ్మ॑వాన్భ॒వతి । తద్బ్రహ్మణః పరిమర ఇత్యు॑పాసీ॒త । పర్యేణ-మ్మ్రియన్తే ద్విషన్త॑స్సప॒త్నాః । పరి యే᳚-ఽప్రియా᳚ భ్రాతృ॒వ్యాః । స యశ్చా॑య-మ్పు॒రుషే । యశ్చాసా॑వాది॒త్యే । స ఏకః॑ ॥ 4 ॥

tannama ityṷpāsī॒ta | namyante᳚-'smai kā॒māḥ | tadbrahmetyṷpāsī॒ta | brahma̭vānbha॒vati | tadbrahmaṇaḥ parimara ityṷpāsī॒ta | paryeṇa-mmriyante dviṣanta̭ssapa॒tnāḥ | pari ye᳚-'priyā᳚ bhrātṛ॒vyāḥ | sa yaścā̭ya-mpu॒ruṣe | yaścāsā̭vādi॒tye | sa ekaḥ̭ || 4 ||

તેને 'નમ' એમ ઉપાસવું; તેના કામો નમે છે. તેને 'બ્રહ્મ' એમ ઉપાસવું; તે બ્રહ્મવાન થાય છે. તેને 'બ્રહ્મનો પરિમર' એમ ઉપાસવું; તેના દ્વેષી અને સપત્નો પરિમર (નાશ) પામે છે; જે અપ્રિય ભ્રાતૃવ્યો છે તે પણ. જે આ પુરુષમાં છે અને જે તે આદિત્યમાં છે, તે એક જ છે. ^AI

Verse 5

స య॑ ఏవం॒-విఁత్ । అస్మాంల్లోఁ॑కాత్ప్రే॒త్య । ఏతమన్నమయ-మాత్మానముప॑సఙ్క్ర॒మ్య । ఏత-మ్ప్రాణమయ-మాత్మానముప॑సఙ్క్ర॒మ్య । ఏత-మ్మనోమయ-మాత్మానముప॑సఙ్క్ర॒మ్య । ఏతం-విఁజ్ఞానమయ-మాత్మానముప॑సఙ్క్ర॒మ్య । ఏతమానన్దమయ-మాత్మానముప॑సఙ్క్ర॒మ్య । ఇమాంల్లోఁకాన్కామాన్నీ -కామరూప్య॑ను-స॒ఞ్చరన్న్ । ఏతథ్సామ గా॑యన్నా॒స్తే । హా(3) వు॒ హా(3) వు॒ హా(3) వు॑ ॥ 5 ॥

sa ya̭ evaṃ॒-vi~t | asmāṃllo~̭kātpre॒tya | etamannamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | eta-mprāṇamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | eta-mmanomaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | etaṃ-vi~jñānamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | etamānandamaya-mātmānamupa̭saṅkra॒mya | imāṃllo~kānkāmānnī -kāmarūpya̭nu-sa॒ñcarann | etathsāma gā̭yannā॒ste | hā(3) vu॒ hā(3) vu॒ hā(3) vṷ || 5 ||

જે આ પ્રમાણે જાણે છે, તે આ લોકમાંથી ગયા પછી પહેલાં અન્નમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી પ્રાણમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી મનોમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી વિજ્ઞાનમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે, પછી આનંદમય આત્માને પ્રાપ્ત કરે છે. તે આ લોકોમાં કામના પ્રમાણે રૂપ ધારણ કરીને વિચરે છે, આ સામ ગાતો રહે છે: હાવુ હાવુ હાવુ. ^AI

Verse 6

అ॒హమన్న-మ॒హమన్న-మ॒హమన్నమ్ । అ॒హమన్నా॒దో(3)-ఽ॒హమన్నా॒దో(3)-ఽ॒హమన్నా॒దః । అ॒హగ్గ్ శ్లోక॒కృద॒హగ్గ్ శ్లోక॒కృద॒హగ్గ్ శ్లోక॒కృత్ । అ॒హమస్మి ప్రథమజా ఋతా(3) స్య॒ । పూర్వ-న్దేవేభ్యో అమృతస్య నా(3) భా॒యి॒ । యో మా దదాతి స ఇదేవ మా(3) వాః॒ । అ॒హమన్న॒-మన్న॑-మ॒దన్త॒మా(3) ద్మి॒ । అహం॒-విఁశ్వ॒-మ్భువ॑న॒-మభ్య॑భ॒వామ్ । సువ॒ర్న జ్యోతీః᳚ । య ఏ॒వం-వేఁద॑ । ఇత్యు॑ప॒నిష॑త్ ॥ 6 ॥

a॒hamanna-ma॒hamanna-ma॒hamannam | a॒hamannā॒do(3)-'॒hamannā॒do(3)-'॒hamannā॒daḥ | a॒hagg śloka॒kṛda॒hagg śloka॒kṛda॒hagg śloka॒kṛt | a॒hamasmi prathamajā ṛtā(3) sya॒ | pūrva-ndevebhyo amṛtasya nā(3) bhā॒yi॒ | yo mā dadāti sa ideva mā(3) vāḥ॒ | a॒hamanna॒-manna̭-ma॒danta॒mā(3) dmi॒ | ahaṃ॒-vi~śva॒-mbhuva̭na॒-mabhya̭bha॒vām | suva॒rna jyotīḥ᳚ | ya e॒vaṃ-ve~da̭ | ityṷpa॒niṣa̭t || 6 ||

હું અન્ન છું, હું અન્ન છું, હું અન્ન છું. હું અન્નનો ભક્ષક છું, હું અન્નનો ભક્ષક છું, હું અન્નનો ભક્ષક છું. હું શ્લોકનો કર્તા છું, હું શ્લોકનો કર્તા છું, હું શ્લોકનો કર્તા છું. હું પ્રથમજાત ઋત (સત્ય) છું. દેવો પહેલાં અમૃતના નાભિરૂપે હું છું. જે મને આપે છે તે જ મને રક્ષે છે. હું અન્નને ખાઉં છું અને અન્નને ખાનારને પણ ખાઉં છું. હું સમગ્ર વિશ્વને વ્યાપીને ઉત્પન્ન થયો છું. હું સૂર્ય જેવો જ્યોતિમાન છું. જે આ પ્રમાણે જાણે છે તે આ પ્રમાણે જાણે છે. આ ઉપનિષદ છે. ^AI

ఇతి దశమో-ఽనువాకః ॥

ఓం స॒హ నా॑వవతు । స॒హ నౌ॑ భునక్తు । స॒హ వీ॒ర్య॑-ఙ్కరవావహై । తే॒జ॒స్వినా॒వధీ॑తమస్తు॒ మా వి॑ద్విషా॒వహై᳚ । ఓం శాన్తి॒-శ్శాన్తి॒-శ్శాన్తిః॑ ॥
॥ హరిః॑ ఓమ్ ॥
॥ శ్రీ కృష్ణార్పణమస్తు ॥

oṃ sa॒ha nā̭vavatu | sa॒ha naṷ bhunaktu | sa॒ha vī॒rya̭-ṅkaravāvahai | te॒ja॒svinā॒vadhī̭tamastu॒ mā vi̭dviṣā॒vahai᳚ | oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ ||
|| hariḥ̭ om ||
|| śrī kṛṣṇārpaṇamastu ||

ૐ. તે આપણા બંનેનું સાથે રક્ષણ કરો. તે આપણા બંનેને સાથે ભોગ આપો. આપણે બંને સાથે મળીને વીર્યવાન બનીએ. આપણું અધ્યયન તેજસ્વી બને. આપણે એકબીજાથી દ્વેષ ન કરીએ. ૐ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ. હરિ ૐ. શ્રી કૃષ્ણાર્પણમસ્તુ. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

(तै.आ.9.1.1)

ॐ स॒ह ना॑ववतु । स॒ह नौ॑ भुनक्तु । स॒ह वी॒र्य॑-ङ्करवावहै । ते॒ज॒स्विना॒वधी॑तमस्तु॒ मा वि॑द्विषा॒वहै᳚ । ॐ शान्ति॒-श्शान्ति॒-श्शान्तिः॑ ॥

भृगु॒र्वै वा॑रु॒णिः । वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तस्मा॑ ए॒तत्प्रो॑वाच । अन्न॑-म्प्रा॒ण-ञ्चक्षु॒श्श्रोत्र॒-म्मनो॒ वाच॒मिति॑ । तग्ं हो॑वाच । यतो॒ वा इ॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । येन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । यत्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑शन्ति । तद्विजि॑ज्ञासस्व । तद्ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति प्रथमो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॒-म्ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । अ॒न्नाद्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भुता॑नि॒ जाय॑न्ते । अन्ने॑न॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । अन्न॒-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति द्वितीयो-ऽनुवाकः ॥

प्रा॒णो ब्र॒ह्मेति॒ व्य॑जानात् । प्रा॒णाद्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । प्रा॒णेन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । प्रा॒ण-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति तृतीयो-ऽनुवाकः ॥

मनो॒ ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । मन॑सो॒ ह्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । मन॑सा॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । मनः॒ प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति चतुर्थो-ऽनुवाकः ॥

वि॒ज्ञान॒-म्ब्रह्मेति॒ व्य॑जानात् । वि॒ज्ञाना॒द्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । वि॒ज्ञाने॑न॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । वि॒ज्ञान॒-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । तद्वि॒ज्ञाय॑ । पुन॑रे॒व वरु॑ण॒-म्पित॑र॒मुप॑ससार । अधी॑हि भगवो॒ ब्रह्मेति॑ । तग्ं हो॑वाच । तप॑सा॒ ब्रह्म॒ विजि॑ज्ञासस्व । तपो॒ ब्रह्मेति॑ । स तपो॑-ऽतप्यत । स तप॑स्त॒प्त्वा ॥ 1 ॥

इति पञ्चमो-ऽनुवाकः ॥

आ॒न॒न्दो ब्र॒ह्मेति॒ व्य॑जानात् । आ॒नन्दा॒द्ध्ये॑व खल्वि॒मानि॒ भूता॑नि॒ जाय॑न्ते । आ॒न॒न्देन॒ जाता॑नि॒ जीव॑न्ति । आ॒न॒न्द-म्प्रय॑न्त्य॒भिसंविँ॑श॒न्तीति॑ । सैषा भा᳚र्ग॒वी वा॑रु॒णी वि॒द्या । प॒र॒मे व्यो॑म॒न्प्रति॑ष्ठिता । स य ए॒वं-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हान्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इति षष्ठो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॒-न्न नि॑न्द्यात् । तद्व्र॒तम् । प्रा॒णो वा अन्नम्᳚ । शरी॑रमन्ना॒दम् । प्रा॒णे शरी॑र॒-म्प्रति॑ष्ठितम् । शरी॑रे प्रा॒णः प्रति॑ष्ठितः । तदे॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् । स य ए॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हान्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इति सप्तमो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॒-न्न परि॑चक्षीत । तद्व्र॒तम् । आपो॒ वा अन्नम्᳚ । ज्योति॑रन्ना॒दम् । अ॒प्सु ज्योतिः॒ प्रति॑ष्ठितम् । ज्योति॒ष्यापः॒ प्रति॑ष्ठिताः । तदे॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् । स य ए॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । महा॒न्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इत्यष्टमो-ऽनुवाकः ॥

अन्न॑-म्ब॒हु कु॑र्वीत । तद्व्र॒तम् । पृ॒थि॒वी वा अन्नम्᳚ । आ॒का॒शो᳚-ऽन्ना॒दः । पृ॒थि॒व्यामा॑का॒शः प्रति॑ष्ठितः । आ॒का॒शे पृ॑थि॒वी प्रति॑ष्ठिता । तदे॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितम् । स य ए॒तदन्न॒मन्ने॒ प्रति॑ष्ठितं॒-वेँद॒ प्रति॑तिष्ठति । अन्न॑वानन्ना॒दो भ॑वति । म॒हान्भ॑वति प्र॒जया॑ प॒शुभि॑र्ब्रह्मवर्च॒सेन॑ । म॒हान्की॒र्त्या ॥ 1 ॥

इति नवमो-ऽनुवाकः ॥

न कञ्चन वसतौ प्रत्या॑चक्षी॒त । तद्व्र॒तम् । तस्माद्यया कया च विधया बह्व॑न्न-म्प्रा॒प्नुयात् । अराध्यस्मा अन्नमि॑त्याच॒क्षते । एतद्वै मुखतो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् । मुखतो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒ध्यते । एतद्वै मध्यतो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् । मध्यतो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒ध्यते । एतद्वा अन्ततो᳚-ऽन्नग्ं रा॒द्धम् । अन्ततो-ऽस्मा अ॑न्नग्ं रा॒ध्यते ॥ 1 ॥

य ए॑वं-वेँ॒द । क्षेम इ॑ति वा॒चि । योगक्षेम इति प्रा॑णापा॒नयोः । कर्मे॑ति ह॒स्तयोः । गतिरि॑ति पा॒दयोः । विमुक्तिरि॑ति पा॒यौ । इति मानुषी᳚स्समा॒ज्ञाः । अथ दै॒वीः । तृप्तिरि॑ति वृ॒ष्टौ । बलमि॑ति वि॒द्युति ॥ 2 ॥

यश इ॑ति प॒शुषु । ज्योतिरिति न॑क्षत्रे॒षु । प्रजातिरमृतमानन्द इ॑त्युप॒स्थे । सर्वमि॑त्याका॒शे । तत्प्रतिष्ठेत्यु॑पासी॒त । प्रतिष्ठा॑वान्भ॒वति । तन्मह इत्यु॑पासी॒त । म॑हान्भ॒वति । तन्मन इत्यु॑पासी॒त । मान॑वान्भ॒वति ॥ 3 ॥

तन्नम इत्यु॑पासी॒त । नम्यन्ते᳚-ऽस्मै का॒माः । तद्ब्रह्मेत्यु॑पासी॒त । ब्रह्म॑वान्भ॒वति । तद्ब्रह्मणः परिमर इत्यु॑पासी॒त । पर्येण-म्म्रियन्ते द्विषन्त॑स्सप॒त्नाः । परि ये᳚-ऽप्रिया᳚ भ्रातृ॒व्याः । स यश्चा॑य-म्पु॒रुषे । यश्चासा॑वादि॒त्ये । स एकः॑ ॥ 4 ॥

स य॑ एवं॒-विँत् । अस्मांल्लोँ॑कात्प्रे॒त्य । एतमन्नमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एत-म्प्राणमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एत-म्मनोमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एतं-विँज्ञानमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । एतमानन्दमय-मात्मानमुप॑सङ्क्र॒म्य । इमांल्लोँकान्कामान्नी -कामरूप्य॑नु-स॒ञ्चरन्न् । एतथ्साम गा॑यन्ना॒स्ते । हा(3) वु॒ हा(3) वु॒ हा(3) वु॑ ॥ 5 ॥

अ॒हमन्न-म॒हमन्न-म॒हमन्नम् । अ॒हमन्ना॒दो(3)-ऽ॒हमन्ना॒दो(3)-ऽ॒हमन्ना॒दः । अ॒हग्ग् श्लोक॒कृद॒हग्ग् श्लोक॒कृद॒हग्ग् श्लोक॒कृत् । अ॒हमस्मि प्रथमजा ऋता(3) स्य॒ । पूर्व-न्देवेभ्यो अमृतस्य ना(3) भा॒यि॒ । यो मा ददाति स इदेव मा(3) वाः॒ । अ॒हमन्न॒-मन्न॑-म॒दन्त॒मा(3) द्मि॒ । अहं॒-विँश्व॒-म्भुव॑न॒-मभ्य॑भ॒वाम् । सुव॒र्न ज्योतीः᳚ । य ए॒वं-वेँद॑ । इत्यु॑प॒निष॑त् ॥ 6 ॥

इति दशमो-ऽनुवाकः ॥

॥ हरिः॑ ओम् ॥

॥ श्री कृष्णार्पणमस्तु ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

తైత్తిరీయ ఉపనిషద్ - భృగువల్లీ