Devi Mahatmyam (Durga Saptashati) Chapter 7 — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Malayalam meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Malayalam

ദേവി മാഹാത്മ്യത്തിലെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ, ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അസുരസൈന്യം ദേവിയെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെടുന്നതും, ദേവിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് കാളി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും വിവരിക്കുന്നു. കാളി അസുരസൈന്യത്തെ തകർത്ത് ചണ്ഡന്റെയും മുണ്ഡന്റെയും ശിരസ്സുകൾ ഛേദിച്ച് ചണ്ഡികയുടെ മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു. ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ കൊന്നതിനാൽ ദേവി ചാമുണ്ഡി എന്ന പേരിൽ ലോകത്ത് പ്രശസ്തയാകുമെന്ന് ചണ്ഡിക അരുൾ ചെയ്യുന്നു. ഈ അധ്യായം ചണ്ഡമുണ്ഡ വധം എന്ന പേരിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

AI-generated · not yet verified

The Malayalam meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

આ સાતમા અધ્યાયમાં ચંડ અને મુંડ નામના મુખ્ય દૈત્યો તેમની સેના સાથે દેવી પર આક્રમણ કરવા આવે છે. અંબિકાના ક્રોધથી તેમના લલાટમાંથી ભયાનક કાળી દેવી પ્રગટ થાય છે, જે તલવાર, પાશ અને ખટ્વાંગ ધારણ કરે છે. કાળી દેવી અસુરોની સેનાનો સંહાર કરે છે, હાથીઓ, ઘોડાઓ અને રથોને મુખમાં લઈ ચાવી નાખે છે. પછી તે ચંડનું માથું કાપે છે અને મુંડને ભૂમિ પર પાડે છે, અને બંનેના માથા લઈને ચંડિકા પાસે આવે છે. ચંડિકા કહે છે કે ચંડ અને મુંડને ગ્રહણ કરીને આવી હોવાથી તે લોકમાં ચામુંડા નામે ખ્યાતિ પામશે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ചണ്ഡമുണ്ഡ വധോ നാമ സപ്തമോധ്യായഃ ॥

ധ്യാനം

ധ്യായേം രത്ന പീഠേ ശുകകല പഠിതം ശ്രുണ്വതീം ശ്യാമലാങ്ഗീം।

ന്യസ്തൈകാങ്ഘ്രിം സരോജേ ശശി ശകല ധരാം വല്ലകീം വാദ യന്തീം

കഹലാരാബദ്ധ മാലാം നിയമിത വിലസച്ചോലികാം രക്ത വസ്ത്രാം।

മാതങ്ഗീം ശങ്ഖ പാത്രാം മധുര മധുമദാം ചിത്രകോദ്ഭാസി ഭാലാം।

ഋഷിരുവാച।

Mantra 1

ആജ്ഞപ്താസ്തേ തതോദൈത്യാ-ശ്ചണ്ഡമുണ്ഡപുരോഗമാഃ।
ചതുരങ്ഗബലോപേതാ യയുരഭ്യുദ്യതായുധാഃ॥1॥

ājñaptāste tatodaityā-ścaṇḍamuṇḍapurogamāḥ|
caturaṅgabalopetā yayurabhyudyatāyudhāḥ||1||

ઋષિ બોલ્યા: પછી તે દૈત્યો, જેમાં ચંડ અને મુંડ મુખ્ય હતા, આજ્ઞા પામીને ચાર પ્રકારની સેનાથી યુક્ત થઈ, ઉગામેલાં શસ્ત્રો સાથે ચાલ્યા. ^AI

അപ്പോൾ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ആ അസുരന്മാർ, ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടവരായി, നാലുവിധ സൈന്യങ്ങളോടുകൂടി, ആയുധങ്ങളുമായി പുറപ്പെട്ടു. ^AI

Mantra 2

ദദൃശുസ്തേ തതോ ദേവീ-മീഷദ്ധാസാം വ്യവസ്ഥിതാമ്।
സിംഹസ്യോപരി ശൈലേന്ദ്ര-ശൃങ്ഗേ മഹതികാഞ്ചനേ॥2॥

dadṛśuste tato devī-mīṣaddhāsāṃ vyavasthitām|
siṃhasyopari śailendra-śṛṅge mahatikāñcane||2||

પછી તેઓએ થોડું હસતાં, મોટા સુવર્ણમય પર્વતરાજના શિખર પર સિંહ ઉપર બિરાજેલાં દેવીને જોયાં. ^AI

അനന്തരം അവർ, സ്വർണ്ണമയമായ വലിയ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ സിംഹത്തിന്റെ മുകളിൽ, അൽപ്പം പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന ദേവിയെ കണ്ടു. ^AI

Mantra 3

തേദൃഷ്ട്വാതാംസമാദാതു-മുദ്യമംഞ്ചക്രുരുദ്യതാഃ
ആകൃഷ്ടചാപാസിധരാ-സ്തഥാഽന്യേ തത്സമീപഗാഃ॥3॥

tedṛṣṭvātāṃsamādātu-mudyamaṃñcakrurudyatāḥ
ākṛṣṭacāpāsidharā-stathā'nye tatsamīpagāḥ||3||

તેમને જોઈને તેઓ તેમને પકડવા માટે ઉત્સુક થઈ ઊઠ્યા; કેટલાકે ધનુષ્ય ખેંચ્યું, કેટલાકે તલવાર ધારણ કરી, અને બીજા તેમની નજીક ગયા. ^AI

അവളെ കണ്ട്, അവരെ പിടിക്കാൻ ഉദ്യമിച്ചുകൊണ്ട്, വില്ലും വാളും ഉയർത്തിയവരും, മറ്റുള്ളവരും അവളുടെ സമീപത്തേക്ക് ചെന്നു. ^AI

Mantra 4

തതഃ കോപം ചകാരോച്ചൈ-രമ്ബികാ താനരീന്പ്രതി।
കോപേന ചാസ്യാ വദനം മഷീവര്ണമഭൂത്തദാ॥4॥

tataḥ kopaṃ cakāroccai-rambikā tānarīnprati|
kopena cāsyā vadanaṃ maṣīvarṇamabhūttadā||4||

પછી અંબિકાએ તે શત્રુઓ પ્રતિ પ્રચંડ ક્રોધ કર્યો; તે ક્રોધથી તેમનું મુખ તે વખતે શાહી જેવા કાળા રંગનું થઈ ગયું. ^AI

അപ്പോൾ അംബിക ആ ശത്രുക്കളോട് ഉച്ചത്തിൽ കോപം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ആ കോപത്താൽ അവളുടെ മുഖം മഷിനിറമായി. ^AI

Mantra 5

ഭ്രുകുടീകുടിലാത്തസ്യാ ലലാടഫലകാദ്ദ്രുതമ്।
കാലീ കരാല വദനാ വിനിഷ്ക്രാന്താഽസിപാശിനീ ॥5॥

bhrukuṭīkuṭilāttasyā lalāṭaphalakāddrutam|
kālī karāla vadanā viniṣkrāntā'sipāśinī ||5||

તેમના ભ્રૂકુટીના વક્ર લલાટમાંથી તરત જ કાળી દેવી પ્રગટ થઈ, જેનું મુખ ભયાનક હતું અને જે તલવાર તથા પાશ ધારણ કરતી હતી. ^AI

അവളുടെ വക്രമായ പുരികക്കൊടിയിൽ നിന്ന്, നെറ്റിത്തട്ടിൽ നിന്ന്, വേഗത്തിൽ, ഭയങ്കരമായ മുഖത്തോടുകൂടിയ, വാളും പാശവും ധരിച്ച കാളി പുറത്തുവന്നു. ^AI

Mantra 6

വിചിത്രഖട്വാങ്ഗധരാ നരമാലാവിഭൂഷണാ।
ദ്വീപിചര്മപരീധാനാ ശുഷ്കമാംസാഽതിഭൈരവാ॥6॥

vicitrakhaṭvāṅgadharā naramālāvibhūṣaṇā|
dvīpicarmaparīdhānā śuṣkamāṃsā'tibhairavā||6||

તે વિચિત્ર ખટ્વાંગ ધારણ કરતી, મનુષ્યોની માળાથી અલંકૃત, વાઘની ચામડી પહેરેલી, સૂકાં માંસથી અત્યંત ભયાનક હતી. ^AI

വിചിത്രമായ ഖട്വാംഗം ധരിച്ചവളും, മനുഷ്യരുടെ മാലകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവളും, പുലിത്തോൽ ഉടുത്തവളും, ഉണങ്ങിയ മാംസത്തോടുകൂടിയവളും, അതിഭയങ്കരിയുമായിരുന്നു. ^AI

Mantra 6

അതിവിസ്താരവദനാ ജിഹ്വാലലനഭീഷണാ।
നിമഗ്നാരക്തനയനാ നാദാപൂരിതദിങ്മുഖാ ॥6॥

ativistāravadanā jihvālalanabhīṣaṇā|
nimagnāraktanayanā nādāpūritadiṅmukhā ||6||

તે અત્યંત વિશાળ મુખવાળી, ભયાનક લટકતી જીભવાળી, રક્તમાં ડૂબેલી આંખોવાળી અને પોતાના ગર્જનથી દિશાઓને ભરી મૂકનારી હતી. ^AI

അതിവിശാലമായ മുഖത്തോടുകൂടിയവളും, നാവ് ചലിപ്പിച്ച് ഭയങ്കരിയും, രക്തം കലർന്ന കണ്ണുകളോടുകൂടിയവളും, ശബ്ദത്താൽ ദിക്കുകളെ നിറച്ചവളുമായിരുന്നു. ^AI

Mantra 8

സാ വേഗേനാഽഭിപതിതാ ഘൂതയന്തീ മഹാസുരാന്।
സൈന്യേ തത്ര സുരാരീണാ-മഭക്ഷയത തദ്ബലമ് ॥8॥

sā vegenā'bhipatitā ghūtayantī mahāsurān|
sainye tatra surārīṇā-mabhakṣayata tadbalam ||8||

તે વેગથી મોટા અસુરોને ઘૂરકતી ધસી ગઈ અને ત્યાં દેવશત્રુઓની સેનામાં તેમના સૈન્યને ખાઈ ગઈ. ^AI

അവൾ വേഗത്തിൽ മഹാസുരന്മാരെ ആക്രമിച്ച്, അവിടെ ദേവശത്രുക്കളുടെ സൈന്യത്തിൽ ആ ബലത്തെ ഭക്ഷിച്ചു. ^AI

Mantra 9

പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹാങ്കുശഗ്രാഹി-യോധഘണ്ടാസമന്വിതാന്।
സമാദായൈകഹസ്തേന മുഖേ ചിക്ഷേപ വാരണാന് ॥9॥

pārṣṇigrāhāṅkuśagrāhi-yodhaghaṇṭāsamanvitān|
samādāyaikahastena mukhe cikṣepa vāraṇān ||9||

પગે બાંધેલા ઘંટડીઓ અને અંકુશ ધારણ કરેલા યોદ્ધાઓ સહિતના હાથીઓને એક હાથે ઉપાડીને તેણે મુખમાં નાખ્યા ॥9॥ ^AI

പാദരക്ഷയിൽ പിടിച്ച്, അങ്കുശം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിച്ച്, യോദ്ധാക്കളോടും മണികളോടും കൂടിയ ആനകളെ ഒരു കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് വായിൽ എറിഞ്ഞു. ^AI

Mantra 10

തഥൈവ യോധം തുരഗൈ രഥം സാരഥിനാ സഹ।
നിക്ഷിപ്യ വക്ത്രേ ദശനൈശ്ചര്വയത്യതിഭൈരവം ॥10॥

tathaiva yodhaṃ turagai rathaṃ sārathinā saha|
nikṣipya vaktre daśanaiścarvayatyatibhairavaṃ ||10||

તે જ પ્રમાણે યોદ્ધાઓને, ઘોડાઓને, રથને સારથી સહિત મુખમાં નાખીને દાંત વડે અત્યંત ભયંકર રીતે ચાવવા લાગી ॥10॥ ^AI

അതുപോലെ യോദ്ധാവിനെയും കുതിരകളെയും രഥത്തെയും സാരഥിയോടുകൂടി വായിൽ ഇട്ട്, പല്ലുകൾകൊണ്ട് അതിഭയങ്കരമായി ചവച്ചരച്ചു. ^AI

Mantra 11

ഏകം ജഗ്രാഹ കേശേഷു ഗ്രീവായാമഥ ചാപരം।
പാദേനാക്രമ്യചൈവാന്യമുരസാന്യമപോഥയത് ॥11॥

ekaṃ jagrāha keśeṣu grīvāyāmatha cāparaṃ|
pādenākramyacaivānyamurasānyamapothayat ||11||

એક અસુરને કેશમાં પકડ્યો, બીજાને ગળામાં પકડ્યો, ત્રીજાને પગ નીચે કચડ્યો અને બીજાને છાતી પર પ્રહાર કર્યો ॥11॥ ^AI

ഒരുവനെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരുവനെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരുവനെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി, വേറൊരുവനെ മാറത്തടിച്ചു. ^AI

Mantra 12

തൈര്മുക്താനിച ശസ്ത്രാണി മഹാസ്ത്രാണി തഥാസുരൈഃ।
മുഖേന ജഗ്രാഹ രുഷാ ദശനൈര്മഥിതാന്യപി ॥12॥

tairmuktānica śastrāṇi mahāstrāṇi tathāsuraiḥ|
mukhena jagrāha ruṣā daśanairmathitānyapi ||12||

અસુરોએ ફેંકેલા શસ્ત્રો અને મહાશસ્ત્રોને તેણે ક્રોધપૂર્વક મુખ વડે ઝીલ્યાં અને દાંત વડે ચાવી નાખ્યાં ॥12॥ ^AI

അസുരന്മാർ എറിഞ്ഞ ശസ്ത്രങ്ങളെയും മഹാസ്ത്രങ്ങളെയും അവൾ കോപത്തോടെ വായിൽ പിടിച്ചു, പല്ലുകൾകൊണ്ട് അവയെ പൊടിച്ചു. ^AI

Mantra 13

ബലിനാം തദ്ബലം സര്വമസുരാണാം ദുരാത്മനാം
മമര്ദാഭക്ഷയച്ചാന്യാനന്യാംശ്ചാതാഡയത്തഥാ ॥13॥

balināṃ tadbalaṃ sarvamasurāṇāṃ durātmanāṃ
mamardābhakṣayaccānyānanyāṃścātāḍayattathā ||13||

બળવાન દુરાત્મા અસુરોનું તે સમગ્ર સૈન્ય તેણે કચડી નાખ્યું, કેટલાકને ખાઈ ગઈ અને બીજાઓને તેમ જ અન્યોને પ્રહાર કર્યા ॥13॥ ^AI

ബലവാന്മാരായ ദുഷ്ടാത്മാക്കളായ അസുരന്മാരുടെ ആ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ അവൾ തകർത്തു, ചിലരെ ഭക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവരെ അടിച്ചു. ^AI

Mantra 14

അസിനാ നിഹതാഃ കേചിത്കേചിത്ഖട്വാങ്ഗതാഡിതാഃ।
ജഗ്മുര്വിനാശമസുരാ ദന്താഗ്രാഭിഹതാസ്തഥാ ॥14॥

asinā nihatāḥ kecitkecitkhaṭvāṅgatāḍitāḥ|
jagmurvināśamasurā dantāgrābhihatāstathā ||14||

કેટલાક અસુરો તલવારથી કપાઈને, કેટલાક ખટ્વાંગ (મુદ્ગર) ના પ્રહારથી અને કેટલાક દાંતના અણીઓના પ્રહારથી નાશ પામ્યા ॥14॥ ^AI

ചിലർ വാളാൽ വെട്ടപ്പെട്ടു, ചിലർ ഖട്വാംഗം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു, അസുരന്മാർ പല്ലിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട് നാശത്തിലേക്ക് പോയി. ^AI

Mantra 15

ക്ഷണേന തദ്ഭലം സര്വ മസുരാണാം നിപാതിതം।
ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡോഽഭിദുദ്രാവ താം കാലീമതിഭീഷണാം ॥15॥

kṣaṇena tadbhalaṃ sarva masurāṇāṃ nipātitaṃ|
dṛṣṭvā caṇḍo'bhidudrāva tāṃ kālīmatibhīṣaṇāṃ ||15||

ક્ષણમાં અસુરોનું તે સમગ્ર સૈન્ય પડી ગયું. તે જોઈને ચંડ નામનો અસુર અત્યંત ભયંકર કાળી દેવી પર ધસી આવ્યો ॥15॥ ^AI

ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അസുരന്മാരുടെ ആ സൈന്യം മുഴുവൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടത് കണ്ട്, ചണ്ഡൻ അതിഭയങ്കരിയായ ആ കാളിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞടുത്തു. ^AI

Mantra 16

ശരവര്ഷൈര്മഹാഭീമൈര്ഭീമാക്ഷീം താം മഹാസുരഃ।
ഛാദയാമാസ ചക്രൈശ്ച മുണ്ഡഃ ക്ഷിപ്തൈഃ സഹസ്രശഃ ॥16॥

śaravarṣairmahābhīmairbhīmākṣīṃ tāṃ mahāsuraḥ|
chādayāmāsa cakraiśca muṇḍaḥ kṣiptaiḥ sahasraśaḥ ||16||

મહાસુર મુંડે અત્યંત ભયંકર બાણોના વરસાદથી અને હજારોની સંખ્યામાં ફેંકેલા ચક્રોથી ભયંકર નેત્રવાળી તે દેવીને ઢાંકી દીધી ॥16॥ ^AI

മഹാസുരനായ മുണ്ഡൻ, അതിഭയങ്കരമായ അസ്ത്രവർഷങ്ങളാലും ആയിരക്കണക്കിന് എറിയപ്പെട്ട ചക്രങ്ങളാലും ഭീമാക്ഷിയായ അവളെ മൂടി. ^AI

Mantra 17

താനിചക്രാണ്യനേകാനി വിശമാനാനി തന്മുഖമ്।
ബഭുര്യഥാര്കബിമ്ബാനി സുബഹൂനി ഘനോദരം ॥17॥

tānicakrāṇyanekāni viśamānāni tanmukham|
babhuryathārkabimbāni subahūni ghanodaraṃ ||17||

તે અનેક ચક્રો તે (મુંડના) મુખમાં પ્રવેશતાં, વાદળોની ગર્ભમાં ઘણાં સૂર્યબિંબો હોય તેમ શોભવા લાગ્યાં. ^AI

ആ അനേകം ചക്രങ്ങൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, മേഘത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ പല സൂര്യബിംബങ്ങൾ എന്നപോലെ ശോഭിച്ചു. ^AI

Mantra 18

തതോ ജഹാസാതിരുഷാ ഭീമം ഭൈരവനാദിനീ।
കാലീ കരാലവദനാ ദുര്ദര്ശശനോജ്ജ്വലാ ॥18॥

tato jahāsātiruṣā bhīmaṃ bhairavanādinī|
kālī karālavadanā durdarśaśanojjvalā ||18||

ત્યારે અત્યંત ક્રોધિત થઈ, ભયંકર ગર્જના કરતી, કરાલ મુખવાળી, દુર્દર્શન દાંતવાળી અને ઉજ્જ્વલ કાળીએ ભયંકર હાસ્ય કર્યું. ^AI

അപ്പോൾ അതികോപത്തോടെ ഭയങ്കരമായ ഗർജ്ജനം നടത്തുന്നവളും, കരാളമായ മുഖത്തോടുകൂടിയവളും, ദുർദർശനമായ പല്ലുകളാൽ ജ്വലിക്കുന്നവളുമായ കാളി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ^AI

Mantra 19

ഉത്ഥായ ച മഹാസിംഹം ദേവീ ചണ്ഡമധാവത।
ഗൃഹീത്വാ ചാസ്യ കേശേഷു ശിരസ്തേനാസിനാച്ഛിനത് ॥19॥

utthāya ca mahāsiṃhaṃ devī caṇḍamadhāvata|
gṛhītvā cāsya keśeṣu śirastenāsinācchinat ||19||

પછી દેવીએ મહાસિંહ પરથી ઊઠીને ચંડ પર ધાવણ કરી; અને તેના વાળમાંથી પકડીને તલવારથી તેનું માથું કાપી નાખ્યું. ^AI

ദേവി എഴുന്നേറ്റ് മഹാസിംഹത്തിൽ ചണ്ഡന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു. അവന്റെ തലമുടിയിൽ പിടിച്ച് അവന്റെ തല വാളാൽ ഛേദിച്ചു. ^AI

Mantra 20

അഥ മുണ്ഡോഽഭ്യധാവത്താം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപാതിതമ്।
തമപ്യപാത യദ്ഭമൌ സാ ഖഡ്ഗാഭിഹതംരുഷാ ॥20॥

atha muṇḍo'bhyadhāvattāṃ dṛṣṭvā caṇḍaṃ nipātitam|
tamapyapāta yadbhamau sā khaḍgābhihataṃruṣā ||20||

પછી ચંડ પડેલો જોઈને મુંડ તેની (દેવીની) તરફ ધાવ્યો; ક્રોધથી તલવારના પ્રહારથી દેવીએ તેને પણ ભૂમિ પર પાડી નાખ્યો. ^AI

അനന്തരം ചണ്ഡൻ വീണതു കണ്ട് മുണ്ഡൻ അവളുടെ നേരെ പാഞ്ഞു. കോപത്തോടെ അവളും വാളാൽ അടിച്ച് അവനെയും നിലത്തു വീഴ്ത്തി. ^AI

Mantra 21

ഹതശേഷം തതഃ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപാതിതമ്।
മുണ്ഡഞ്ച സുമഹാവീര്യം ദിശോ ഭേജേ ഭയാതുരമ് ॥21॥

hataśeṣaṃ tataḥ sainyaṃ dṛṣṭvā caṇḍaṃ nipātitam|
muṇḍañca sumahāvīryaṃ diśo bheje bhayāturam ||21||

પછી ચંડ પડેલો અને મહાન પરાક્રમી મુંડ પણ પડેલો જોઈને બાકી રહેલું સૈન્ય ભયથી વ્યાકુળ થઈને દિશાઓમાં ભાગી ગયું. ^AI

അതിനുശേഷം ചണ്ഡൻ വീണതും, മഹാവീര്യവാനായ മുണ്ഡനും കൊല്ലപ്പെട്ടതും കണ്ട ശേഷിച്ച സൈന്യം ഭയത്താൽ വിവശരായി ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. ^AI

Mantra 22

ശിരശ്ചണ്ഡസ്യ കാലീ ച ഗൃഹീത്വാ മുണ്ഡ മേവ ച।
പ്രാഹ പ്രചണ്ഡാട്ടഹാസമിശ്രമഭ്യേത്യ ചണ്ഡികാമ് ॥22॥

śiraścaṇḍasya kālī ca gṛhītvā muṇḍa meva ca|
prāha pracaṇḍāṭṭahāsamiśramabhyetya caṇḍikām ||22||

કાળીએ ચંડનું માથું અને મુંડને પણ લઈને, અત્યંત પ્રચંડ અટ્ટહાસ સાથે ચંડિકા પાસે આવીને કહ્યું. ^AI

കാളി ചണ്ഡന്റെയും മുണ്ഡന്റെയും ശിരസ്സുകൾ എടുത്തുകൊണ്ട്, അതിഭയങ്കരമായ അട്ടഹാസത്തോടെ ചണ്ഡികയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പറഞ്ഞു. ^AI

Mantra 23

മയാ തവാ ത്രോപഹൃതൌ ചണ്ഡമുണ്ഡൌ മഹാപശൂ।
യുദ്ധയജ്ഞേ സ്വയം ശുമ്ഭം നിശുമ്ഭം ചഹനിഷ്യസി ॥23॥

mayā tavā tropahṛtau caṇḍamuṇḍau mahāpaśū|
yuddhayajñe svayaṃ śumbhaṃ niśumbhaṃ cahaniṣyasi ||23||

મેં તારા માટે આ યુદ્ધરૂપ યજ્ઞમાં મહાન પશુઓ ચંડ અને મુંડને હણીને અર્પણ કર્યા છે; હવે તું સ્વયં શુંભ અને નિશુંભને હણીશ. ^AI

മഹാപശുക്കളായ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ ഞാൻ നിന്റെ കോപത്താൽ യുദ്ധയജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും നീ തന്നെ കൊല്ലും. ^AI

ഋഷിരുവാച॥

Mantra 24

താവാനീതൌ തതോ ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡ മുണ്ഡൌ മഹാസുരൌ।
ഉവാച കാലീം കല്യാണീ ലലിതം ചണ്ഡികാ വചഃ ॥24॥

tāvānītau tato dṛṣṭvā caṇḍa muṇḍau mahāsurau|
uvāca kālīṃ kalyāṇī lalitaṃ caṇḍikā vacaḥ ||24||

પછી મહાસુર ચંડ અને મુંડને લાવેલા જોઈને કલ્યાણી ચંડિકાએ કાળી પ્રત્યે મધુર વચન કહ્યું. ^AI

മഹാസുരന്മാരായ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നതു കണ്ട്, കല്യാണിയായ ചണ്ഡിക കാളിയോട് മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ^AI

Mantra 25

യസ്മാച്ചണ്ഡം ച മുണ്ഡം ച ഗൃഹീത്വാ ത്വമുപാഗതാ।
ചാമുണ്ഡേതി തതോ ലൊകേ ഖ്യാതാ ദേവീ ഭവിഷ്യസി ॥25॥

yasmāccaṇḍaṃ ca muṇḍaṃ ca gṛhītvā tvamupāgatā|
cāmuṇḍeti tato lòke khyātā devī bhaviṣyasi ||25||

તું ચંડ અને મુંડને ગ્રહણ કરીને આવી છે, તેથી હે દેવી, તું લોકમાં ચામુંડા નામે ખ્યાતિ પામીશ. ^AI

ചണ്ഡനെയും മുണ്ഡനെയും പിടിച്ചെടുത്ത് നീ ഇവിടെ വന്നതിനാൽ, അതുമുതൽ ലോകത്തിൽ ദേവി ചാമുണ്ഡി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാകും. ^AI

॥ ജയ ജയ ശ്രീ മാര്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേ മന്വന്തരേ ദേവി മഹത്മ്യേ ചണ്ഡമുണ്ഡ വധോ നാമ സപ്തമോധ്യായ സമാപ്തമ് ॥
ആഹുതി
ഓം ക്ലീം ജയന്തീ സാങ്ഗായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ കാലീ ചാമുണ്ഡാ ദേവ്യൈ കര്പൂര ബീജാധിഷ്ഠായൈ മഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥

|| jaya jaya śrī mārkaṇḍeya purāṇe sāvarnike manvantare devi mahatmye caṇḍamuṇḍa vadho nāma saptamodhyāya samāptam ||
āhuti
oṃ klīṃ jayantī sāṅgāyai saśaktikāyai saparivārāyai savāhanāyai kālī cāmuṇḍā devyai karpūra bījādhiṣṭhāyai mahāhutiṃ samarpayāmi namaḥ svāhā ||

જય જય. શ્રી માર્કંડેય પુરાણમાં, સાવર્ણિક મન્વંતરમાં, દેવી માહાત્મ્યમાં ચંડમુંડ વધ નામનો સાતમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. આહુતિ: ૐ ક્લીં, જયંતી દેવીને, અંગ સહિત, શક્તિ સહિત, પરિવાર સહિત, વાહન સહિત, કાલી ચામુંડા દેવીને, કર્પૂર બીજાધિષ્ઠાયિનીને, મહાહુતિ અર્પણ કરું છું. નમઃ સ્વાહા. ^AI

ജയ ജയ! ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിൽ, സാവർണിക മന്വന്തരത്തിൽ, ദേവി മാഹാത്മ്യത്തിൽ, ചണ്ഡമുണ്ഡ വധം എന്ന ഏഴാം അധ്യായം സമാപ്തം. ആഹുതി: ഓം ക്ലീം, ജയന്തിക്ക്, അംഗങ്ങളോടുകൂടിയവൾക്ക്, ശക്തിയോടുകൂടിയവൾക്ക്, പരിവാരത്തോടുകൂടിയവൾക്ക്, വാഹനത്തോടുകൂടിയവൾക്ക്, കാളി ചാമുണ്ഡാ ദേവിക്ക്, കർപ്പൂര ബീജാധിഷ്ഠിതയ്ക്ക്, മഹാഹുതി സമർപ്പിക്കുന്നു. നമഃ സ്വാഹാ. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

चण्डमुण्ड वधो नाम सप्तमोध्यायः ॥

ध्यानं

ध्यायें रत्न पीठे शुककल पठितं श्रुण्वतीं श्यामलाङ्गीं।

न्यस्तैकाङ्घ्रिं सरोजे शशि शकल धरां वल्लकीं वाद यन्तीं

कहलाराबद्ध मालां नियमित विलसच्चोलिकां रक्त वस्त्रां।

मातङ्गीं शङ्ख पात्रां मधुर मधुमदां चित्रकोद्भासि भालां।

ऋषिरुवाच।

आज्ञप्तास्ते ततोदैत्या-श्चण्डमुण्डपुरोगमाः।

चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः॥1॥

ददृशुस्ते ततो देवी-मीषद्धासां व्यवस्थिताम्।

सिंहस्योपरि शैलेन्द्र-शृङ्गे महतिकाञ्चने॥2॥

तेदृष्ट्वातांसमादातु-मुद्यमंञ्चक्रुरुद्यताः

आकृष्टचापासिधरा-स्तथाऽन्ये तत्समीपगाः॥3॥

ततः कोपं चकारोच्चै-रम्बिका तानरीन्प्रति।

कोपेन चास्या वदनं मषीवर्णमभूत्तदा॥4॥

भ्रुकुटीकुटिलात्तस्या ललाटफलकाद्द्रुतम्।

काली कराल वदना विनिष्क्रान्ताऽसिपाशिनी ॥5॥

विचित्रखट्वाङ्गधरा नरमालाविभूषणा।

द्वीपिचर्मपरीधाना शुष्कमांसाऽतिभैरवा॥6॥

अतिविस्तारवदना जिह्वाललनभीषणा।

निमग्नारक्तनयना नादापूरितदिङ्मुखा ॥6॥

सा वेगेनाऽभिपतिता घूतयन्ती महासुरान्।

सैन्ये तत्र सुरारीणा-मभक्षयत तद्बलम् ॥8॥

पार्ष्णिग्राहाङ्कुशग्राहि-योधघण्टासमन्वितान्।

समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप वारणान् ॥9॥

तथैव योधं तुरगै रथं सारथिना सह।

निक्षिप्य वक्त्रे दशनैश्चर्वयत्यतिभैरवं ॥10॥

एकं जग्राह केशेषु ग्रीवायामथ चापरं।

पादेनाक्रम्यचैवान्यमुरसान्यमपोथयत् ॥11॥

तैर्मुक्तानिच शस्त्राणि महास्त्राणि तथासुरैः।

मुखेन जग्राह रुषा दशनैर्मथितान्यपि ॥12॥

बलिनां तद्बलं सर्वमसुराणां दुरात्मनां

ममर्दाभक्षयच्चान्यानन्यांश्चाताडयत्तथा ॥13॥

असिना निहताः केचित्केचित्खट्वाङ्गताडिताः।

जग्मुर्विनाशमसुरा दन्ताग्राभिहतास्तथा ॥14॥

क्षणेन तद्भलं सर्व मसुराणां निपातितं।

दृष्ट्वा चण्डोऽभिदुद्राव तां कालीमतिभीषणां ॥15॥

शरवर्षैर्महाभीमैर्भीमाक्षीं तां महासुरः।

छादयामास चक्रैश्च मुण्डः क्षिप्तैः सहस्रशः ॥16॥

तानिचक्राण्यनेकानि विशमानानि तन्मुखम्।

बभुर्यथार्कबिम्बानि सुबहूनि घनोदरं ॥17॥

ततो जहासातिरुषा भीमं भैरवनादिनी।

काली करालवदना दुर्दर्शशनोज्ज्वला ॥18॥

उत्थाय च महासिंहं देवी चण्डमधावत।

गृहीत्वा चास्य केशेषु शिरस्तेनासिनाच्छिनत् ॥19॥

अथ मुण्डोऽभ्यधावत्तां दृष्ट्वा चण्डं निपातितम्।

तमप्यपात यद्भमौ सा खड्गाभिहतंरुषा ॥20॥

हतशेषं ततः सैन्यं दृष्ट्वा चण्डं निपातितम्।

मुण्डञ्च सुमहावीर्यं दिशो भेजे भयातुरम् ॥21॥

शिरश्चण्डस्य काली च गृहीत्वा मुण्ड मेव च।

प्राह प्रचण्डाट्टहासमिश्रमभ्येत्य चण्डिकाम् ॥22॥

मया तवा त्रोपहृतौ चण्डमुण्डौ महापशू।

युद्धयज्ञे स्वयं शुम्भं निशुम्भं चहनिष्यसि ॥23॥

ऋषिरुवाच॥

तावानीतौ ततो दृष्ट्वा चण्ड मुण्डौ महासुरौ।

उवाच कालीं कल्याणी ललितं चण्डिका वचः ॥24॥

यस्माच्चण्डं च मुण्डं च गृहीत्वा त्वमुपागता।

चामुण्डेति ततो लॊके ख्याता देवी भविष्यसि ॥25॥

॥ जय जय श्री मार्कण्डेय पुराणे सावर्निके मन्वन्तरे देवि महत्म्ये चण्डमुण्ड वधो नाम सप्तमोध्याय समाप्तम् ॥

आहुति

ॐ क्लीं जयन्ती साङ्गायै सशक्तिकायै सपरिवारायै सवाहनायै काली चामुण्डा देव्यै कर्पूर बीजाधिष्ठायै महाहुतिं समर्पयामि नमः स्वाहा ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

ദേവീ മാഹാത്മ്യം ദുര്ഗാ സപ്തശതി സപ്തമോഽധ്യായഃ