Devi Mahatmyam (Durga Saptashati) Chapter 7 — Devanagari Script

⚠️ AI-generated translation — the Malayalam meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Malayalam

ദേവി മാഹാത്മ്യത്തിലെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ, ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അസുരസൈന്യം ദേവിയെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെടുന്നതും, ദേവിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് കാളി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതും വിവരിക്കുന്നു. കാളി അസുരസൈന്യത്തെ തകർത്ത് ചണ്ഡന്റെയും മുണ്ഡന്റെയും ശിരസ്സുകൾ ഛേദിച്ച് ചണ്ഡികയുടെ മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു. ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ കൊന്നതിനാൽ ദേവി ചാമുണ്ഡി എന്ന പേരിൽ ലോകത്ത് പ്രശസ്തയാകുമെന്ന് ചണ്ഡിക അരുൾ ചെയ്യുന്നു. ഈ അധ്യായം ചണ്ഡമുണ്ഡ വധം എന്ന പേരിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

AI-generated · not yet verified

The Malayalam meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

આ સાતમા અધ્યાયમાં ચંડ અને મુંડ નામના મુખ્ય દૈત્યો તેમની સેના સાથે દેવી પર આક્રમણ કરવા આવે છે. અંબિકાના ક્રોધથી તેમના લલાટમાંથી ભયાનક કાળી દેવી પ્રગટ થાય છે, જે તલવાર, પાશ અને ખટ્વાંગ ધારણ કરે છે. કાળી દેવી અસુરોની સેનાનો સંહાર કરે છે, હાથીઓ, ઘોડાઓ અને રથોને મુખમાં લઈ ચાવી નાખે છે. પછી તે ચંડનું માથું કાપે છે અને મુંડને ભૂમિ પર પાડે છે, અને બંનેના માથા લઈને ચંડિકા પાસે આવે છે. ચંડિકા કહે છે કે ચંડ અને મુંડને ગ્રહણ કરીને આવી હોવાથી તે લોકમાં ચામુંડા નામે ખ્યાતિ પામશે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

चण्डमुण्ड वधो नाम सप्तमोध्यायः ॥

ध्यानं

ध्यायें रत्न पीठे शुककल पठितं श्रुण्वतीं श्यामलाङ्गीं।

न्यस्तैकाङ्घ्रिं सरोजे शशि शकल धरां वल्लकीं वाद यन्तीं

कहलाराबद्ध मालां नियमित विलसच्चोलिकां रक्त वस्त्रां।

मातङ्गीं शङ्ख पात्रां मधुर मधुमदां चित्रकोद्भासि भालां।

ऋषिरुवाच।

Mantra 1

आज्ञप्तास्ते ततोदैत्या-श्चण्डमुण्डपुरोगमाः।
चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः॥1॥

ājñaptāste tatodaityā-ścaṇḍamuṇḍapurogamāḥ|
caturaṅgabalopetā yayurabhyudyatāyudhāḥ||1||

ઋષિ બોલ્યા: પછી તે દૈત્યો, જેમાં ચંડ અને મુંડ મુખ્ય હતા, આજ્ઞા પામીને ચાર પ્રકારની સેનાથી યુક્ત થઈ, ઉગામેલાં શસ્ત્રો સાથે ચાલ્યા. ^AI

അപ്പോൾ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ആ അസുരന്മാർ, ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടവരായി, നാലുവിധ സൈന്യങ്ങളോടുകൂടി, ആയുധങ്ങളുമായി പുറപ്പെട്ടു. ^AI

Mantra 2

ददृशुस्ते ततो देवी-मीषद्धासां व्यवस्थिताम्।
सिंहस्योपरि शैलेन्द्र-शृङ्गे महतिकाञ्चने॥2॥

dadṛśuste tato devī-mīṣaddhāsāṃ vyavasthitām|
siṃhasyopari śailendra-śṛṅge mahatikāñcane||2||

પછી તેઓએ થોડું હસતાં, મોટા સુવર્ણમય પર્વતરાજના શિખર પર સિંહ ઉપર બિરાજેલાં દેવીને જોયાં. ^AI

അനന്തരം അവർ, സ്വർണ്ണമയമായ വലിയ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ സിംഹത്തിന്റെ മുകളിൽ, അൽപ്പം പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന ദേവിയെ കണ്ടു. ^AI

Mantra 3

तेदृष्ट्वातांसमादातु-मुद्यमंञ्चक्रुरुद्यताः
आकृष्टचापासिधरा-स्तथाऽन्ये तत्समीपगाः॥3॥

tedṛṣṭvātāṃsamādātu-mudyamaṃñcakrurudyatāḥ
ākṛṣṭacāpāsidharā-stathā'nye tatsamīpagāḥ||3||

તેમને જોઈને તેઓ તેમને પકડવા માટે ઉત્સુક થઈ ઊઠ્યા; કેટલાકે ધનુષ્ય ખેંચ્યું, કેટલાકે તલવાર ધારણ કરી, અને બીજા તેમની નજીક ગયા. ^AI

അവളെ കണ്ട്, അവരെ പിടിക്കാൻ ഉദ്യമിച്ചുകൊണ്ട്, വില്ലും വാളും ഉയർത്തിയവരും, മറ്റുള്ളവരും അവളുടെ സമീപത്തേക്ക് ചെന്നു. ^AI

Mantra 4

ततः कोपं चकारोच्चै-रम्बिका तानरीन्प्रति।
कोपेन चास्या वदनं मषीवर्णमभूत्तदा॥4॥

tataḥ kopaṃ cakāroccai-rambikā tānarīnprati|
kopena cāsyā vadanaṃ maṣīvarṇamabhūttadā||4||

પછી અંબિકાએ તે શત્રુઓ પ્રતિ પ્રચંડ ક્રોધ કર્યો; તે ક્રોધથી તેમનું મુખ તે વખતે શાહી જેવા કાળા રંગનું થઈ ગયું. ^AI

അപ്പോൾ അംബിക ആ ശത്രുക്കളോട് ഉച്ചത്തിൽ കോപം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ആ കോപത്താൽ അവളുടെ മുഖം മഷിനിറമായി. ^AI

Mantra 5

भ्रुकुटीकुटिलात्तस्या ललाटफलकाद्द्रुतम्।
काली कराल वदना विनिष्क्रान्ताऽसिपाशिनी ॥5॥

bhrukuṭīkuṭilāttasyā lalāṭaphalakāddrutam|
kālī karāla vadanā viniṣkrāntā'sipāśinī ||5||

તેમના ભ્રૂકુટીના વક્ર લલાટમાંથી તરત જ કાળી દેવી પ્રગટ થઈ, જેનું મુખ ભયાનક હતું અને જે તલવાર તથા પાશ ધારણ કરતી હતી. ^AI

അവളുടെ വക്രമായ പുരികക്കൊടിയിൽ നിന്ന്, നെറ്റിത്തട്ടിൽ നിന്ന്, വേഗത്തിൽ, ഭയങ്കരമായ മുഖത്തോടുകൂടിയ, വാളും പാശവും ധരിച്ച കാളി പുറത്തുവന്നു. ^AI

Mantra 6

विचित्रखट्वाङ्गधरा नरमालाविभूषणा।
द्वीपिचर्मपरीधाना शुष्कमांसाऽतिभैरवा॥6॥

vicitrakhaṭvāṅgadharā naramālāvibhūṣaṇā|
dvīpicarmaparīdhānā śuṣkamāṃsā'tibhairavā||6||

તે વિચિત્ર ખટ્વાંગ ધારણ કરતી, મનુષ્યોની માળાથી અલંકૃત, વાઘની ચામડી પહેરેલી, સૂકાં માંસથી અત્યંત ભયાનક હતી. ^AI

വിചിത്രമായ ഖട്വാംഗം ധരിച്ചവളും, മനുഷ്യരുടെ മാലകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവളും, പുലിത്തോൽ ഉടുത്തവളും, ഉണങ്ങിയ മാംസത്തോടുകൂടിയവളും, അതിഭയങ്കരിയുമായിരുന്നു. ^AI

Mantra 6

अतिविस्तारवदना जिह्वाललनभीषणा।
निमग्नारक्तनयना नादापूरितदिङ्मुखा ॥6॥

ativistāravadanā jihvālalanabhīṣaṇā|
nimagnāraktanayanā nādāpūritadiṅmukhā ||6||

તે અત્યંત વિશાળ મુખવાળી, ભયાનક લટકતી જીભવાળી, રક્તમાં ડૂબેલી આંખોવાળી અને પોતાના ગર્જનથી દિશાઓને ભરી મૂકનારી હતી. ^AI

അതിവിശാലമായ മുഖത്തോടുകൂടിയവളും, നാവ് ചലിപ്പിച്ച് ഭയങ്കരിയും, രക്തം കലർന്ന കണ്ണുകളോടുകൂടിയവളും, ശബ്ദത്താൽ ദിക്കുകളെ നിറച്ചവളുമായിരുന്നു. ^AI

Mantra 8

सा वेगेनाऽभिपतिता घूतयन्ती महासुरान्।
सैन्ये तत्र सुरारीणा-मभक्षयत तद्बलम् ॥8॥

sā vegenā'bhipatitā ghūtayantī mahāsurān|
sainye tatra surārīṇā-mabhakṣayata tadbalam ||8||

તે વેગથી મોટા અસુરોને ઘૂરકતી ધસી ગઈ અને ત્યાં દેવશત્રુઓની સેનામાં તેમના સૈન્યને ખાઈ ગઈ. ^AI

അവൾ വേഗത്തിൽ മഹാസുരന്മാരെ ആക്രമിച്ച്, അവിടെ ദേവശത്രുക്കളുടെ സൈന്യത്തിൽ ആ ബലത്തെ ഭക്ഷിച്ചു. ^AI

Mantra 9

पार्ष्णिग्राहाङ्कुशग्राहि-योधघण्टासमन्वितान्।
समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप वारणान् ॥9॥

pārṣṇigrāhāṅkuśagrāhi-yodhaghaṇṭāsamanvitān|
samādāyaikahastena mukhe cikṣepa vāraṇān ||9||

પગે બાંધેલા ઘંટડીઓ અને અંકુશ ધારણ કરેલા યોદ્ધાઓ સહિતના હાથીઓને એક હાથે ઉપાડીને તેણે મુખમાં નાખ્યા ॥9॥ ^AI

പാദരക്ഷയിൽ പിടിച്ച്, അങ്കുശം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിച്ച്, യോദ്ധാക്കളോടും മണികളോടും കൂടിയ ആനകളെ ഒരു കൈകൊണ്ട് എടുത്ത് വായിൽ എറിഞ്ഞു. ^AI

Mantra 10

तथैव योधं तुरगै रथं सारथिना सह।
निक्षिप्य वक्त्रे दशनैश्चर्वयत्यतिभैरवं ॥10॥

tathaiva yodhaṃ turagai rathaṃ sārathinā saha|
nikṣipya vaktre daśanaiścarvayatyatibhairavaṃ ||10||

તે જ પ્રમાણે યોદ્ધાઓને, ઘોડાઓને, રથને સારથી સહિત મુખમાં નાખીને દાંત વડે અત્યંત ભયંકર રીતે ચાવવા લાગી ॥10॥ ^AI

അതുപോലെ യോദ്ധാവിനെയും കുതിരകളെയും രഥത്തെയും സാരഥിയോടുകൂടി വായിൽ ഇട്ട്, പല്ലുകൾകൊണ്ട് അതിഭയങ്കരമായി ചവച്ചരച്ചു. ^AI

Mantra 11

एकं जग्राह केशेषु ग्रीवायामथ चापरं।
पादेनाक्रम्यचैवान्यमुरसान्यमपोथयत् ॥11॥

ekaṃ jagrāha keśeṣu grīvāyāmatha cāparaṃ|
pādenākramyacaivānyamurasānyamapothayat ||11||

એક અસુરને કેશમાં પકડ્યો, બીજાને ગળામાં પકડ્યો, ત્રીજાને પગ નીચે કચડ્યો અને બીજાને છાતી પર પ્રહાર કર્યો ॥11॥ ^AI

ഒരുവനെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരുവനെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരുവനെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി, വേറൊരുവനെ മാറത്തടിച്ചു. ^AI

Mantra 12

तैर्मुक्तानिच शस्त्राणि महास्त्राणि तथासुरैः।
मुखेन जग्राह रुषा दशनैर्मथितान्यपि ॥12॥

tairmuktānica śastrāṇi mahāstrāṇi tathāsuraiḥ|
mukhena jagrāha ruṣā daśanairmathitānyapi ||12||

અસુરોએ ફેંકેલા શસ્ત્રો અને મહાશસ્ત્રોને તેણે ક્રોધપૂર્વક મુખ વડે ઝીલ્યાં અને દાંત વડે ચાવી નાખ્યાં ॥12॥ ^AI

അസുരന്മാർ എറിഞ്ഞ ശസ്ത്രങ്ങളെയും മഹാസ്ത്രങ്ങളെയും അവൾ കോപത്തോടെ വായിൽ പിടിച്ചു, പല്ലുകൾകൊണ്ട് അവയെ പൊടിച്ചു. ^AI

Mantra 13

बलिनां तद्बलं सर्वमसुराणां दुरात्मनां
ममर्दाभक्षयच्चान्यानन्यांश्चाताडयत्तथा ॥13॥

balināṃ tadbalaṃ sarvamasurāṇāṃ durātmanāṃ
mamardābhakṣayaccānyānanyāṃścātāḍayattathā ||13||

બળવાન દુરાત્મા અસુરોનું તે સમગ્ર સૈન્ય તેણે કચડી નાખ્યું, કેટલાકને ખાઈ ગઈ અને બીજાઓને તેમ જ અન્યોને પ્રહાર કર્યા ॥13॥ ^AI

ബലവാന്മാരായ ദുഷ്ടാത്മാക്കളായ അസുരന്മാരുടെ ആ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ അവൾ തകർത്തു, ചിലരെ ഭക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവരെ അടിച്ചു. ^AI

Mantra 14

असिना निहताः केचित्केचित्खट्वाङ्गताडिताः।
जग्मुर्विनाशमसुरा दन्ताग्राभिहतास्तथा ॥14॥

asinā nihatāḥ kecitkecitkhaṭvāṅgatāḍitāḥ|
jagmurvināśamasurā dantāgrābhihatāstathā ||14||

કેટલાક અસુરો તલવારથી કપાઈને, કેટલાક ખટ્વાંગ (મુદ્ગર) ના પ્રહારથી અને કેટલાક દાંતના અણીઓના પ્રહારથી નાશ પામ્યા ॥14॥ ^AI

ചിലർ വാളാൽ വെട്ടപ്പെട്ടു, ചിലർ ഖട്വാംഗം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു, അസുരന്മാർ പല്ലിന്റെ അഗ്രം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട് നാശത്തിലേക്ക് പോയി. ^AI

Mantra 15

क्षणेन तद्भलं सर्व मसुराणां निपातितं।
दृष्ट्वा चण्डोऽभिदुद्राव तां कालीमतिभीषणां ॥15॥

kṣaṇena tadbhalaṃ sarva masurāṇāṃ nipātitaṃ|
dṛṣṭvā caṇḍo'bhidudrāva tāṃ kālīmatibhīṣaṇāṃ ||15||

ક્ષણમાં અસુરોનું તે સમગ્ર સૈન્ય પડી ગયું. તે જોઈને ચંડ નામનો અસુર અત્યંત ભયંકર કાળી દેવી પર ધસી આવ્યો ॥15॥ ^AI

ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അസുരന്മാരുടെ ആ സൈന്യം മുഴുവൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടത് കണ്ട്, ചണ്ഡൻ അതിഭയങ്കരിയായ ആ കാളിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞടുത്തു. ^AI

Mantra 16

शरवर्षैर्महाभीमैर्भीमाक्षीं तां महासुरः।
छादयामास चक्रैश्च मुण्डः क्षिप्तैः सहस्रशः ॥16॥

śaravarṣairmahābhīmairbhīmākṣīṃ tāṃ mahāsuraḥ|
chādayāmāsa cakraiśca muṇḍaḥ kṣiptaiḥ sahasraśaḥ ||16||

મહાસુર મુંડે અત્યંત ભયંકર બાણોના વરસાદથી અને હજારોની સંખ્યામાં ફેંકેલા ચક્રોથી ભયંકર નેત્રવાળી તે દેવીને ઢાંકી દીધી ॥16॥ ^AI

മഹാസുരനായ മുണ്ഡൻ, അതിഭയങ്കരമായ അസ്ത്രവർഷങ്ങളാലും ആയിരക്കണക്കിന് എറിയപ്പെട്ട ചക്രങ്ങളാലും ഭീമാക്ഷിയായ അവളെ മൂടി. ^AI

Mantra 17

तानिचक्राण्यनेकानि विशमानानि तन्मुखम्।
बभुर्यथार्कबिम्बानि सुबहूनि घनोदरं ॥17॥

tānicakrāṇyanekāni viśamānāni tanmukham|
babhuryathārkabimbāni subahūni ghanodaraṃ ||17||

તે અનેક ચક્રો તે (મુંડના) મુખમાં પ્રવેશતાં, વાદળોની ગર્ભમાં ઘણાં સૂર્યબિંબો હોય તેમ શોભવા લાગ્યાં. ^AI

ആ അനേകം ചക്രങ്ങൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, മേഘത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ പല സൂര്യബിംബങ്ങൾ എന്നപോലെ ശോഭിച്ചു. ^AI

Mantra 18

ततो जहासातिरुषा भीमं भैरवनादिनी।
काली करालवदना दुर्दर्शशनोज्ज्वला ॥18॥

tato jahāsātiruṣā bhīmaṃ bhairavanādinī|
kālī karālavadanā durdarśaśanojjvalā ||18||

ત્યારે અત્યંત ક્રોધિત થઈ, ભયંકર ગર્જના કરતી, કરાલ મુખવાળી, દુર્દર્શન દાંતવાળી અને ઉજ્જ્વલ કાળીએ ભયંકર હાસ્ય કર્યું. ^AI

അപ്പോൾ അതികോപത്തോടെ ഭയങ്കരമായ ഗർജ്ജനം നടത്തുന്നവളും, കരാളമായ മുഖത്തോടുകൂടിയവളും, ദുർദർശനമായ പല്ലുകളാൽ ജ്വലിക്കുന്നവളുമായ കാളി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ^AI

Mantra 19

उत्थाय च महासिंहं देवी चण्डमधावत।
गृहीत्वा चास्य केशेषु शिरस्तेनासिनाच्छिनत् ॥19॥

utthāya ca mahāsiṃhaṃ devī caṇḍamadhāvata|
gṛhītvā cāsya keśeṣu śirastenāsinācchinat ||19||

પછી દેવીએ મહાસિંહ પરથી ઊઠીને ચંડ પર ધાવણ કરી; અને તેના વાળમાંથી પકડીને તલવારથી તેનું માથું કાપી નાખ્યું. ^AI

ദേവി എഴുന്നേറ്റ് മഹാസിംഹത്തിൽ ചണ്ഡന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു. അവന്റെ തലമുടിയിൽ പിടിച്ച് അവന്റെ തല വാളാൽ ഛേദിച്ചു. ^AI

Mantra 20

अथ मुण्डोऽभ्यधावत्तां दृष्ट्वा चण्डं निपातितम्।
तमप्यपात यद्भमौ सा खड्गाभिहतंरुषा ॥20॥

atha muṇḍo'bhyadhāvattāṃ dṛṣṭvā caṇḍaṃ nipātitam|
tamapyapāta yadbhamau sā khaḍgābhihataṃruṣā ||20||

પછી ચંડ પડેલો જોઈને મુંડ તેની (દેવીની) તરફ ધાવ્યો; ક્રોધથી તલવારના પ્રહારથી દેવીએ તેને પણ ભૂમિ પર પાડી નાખ્યો. ^AI

അനന്തരം ചണ്ഡൻ വീണതു കണ്ട് മുണ്ഡൻ അവളുടെ നേരെ പാഞ്ഞു. കോപത്തോടെ അവളും വാളാൽ അടിച്ച് അവനെയും നിലത്തു വീഴ്ത്തി. ^AI

Mantra 21

हतशेषं ततः सैन्यं दृष्ट्वा चण्डं निपातितम्।
मुण्डञ्च सुमहावीर्यं दिशो भेजे भयातुरम् ॥21॥

hataśeṣaṃ tataḥ sainyaṃ dṛṣṭvā caṇḍaṃ nipātitam|
muṇḍañca sumahāvīryaṃ diśo bheje bhayāturam ||21||

પછી ચંડ પડેલો અને મહાન પરાક્રમી મુંડ પણ પડેલો જોઈને બાકી રહેલું સૈન્ય ભયથી વ્યાકુળ થઈને દિશાઓમાં ભાગી ગયું. ^AI

അതിനുശേഷം ചണ്ഡൻ വീണതും, മഹാവീര്യവാനായ മുണ്ഡനും കൊല്ലപ്പെട്ടതും കണ്ട ശേഷിച്ച സൈന്യം ഭയത്താൽ വിവശരായി ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. ^AI

Mantra 22

शिरश्चण्डस्य काली च गृहीत्वा मुण्ड मेव च।
प्राह प्रचण्डाट्टहासमिश्रमभ्येत्य चण्डिकाम् ॥22॥

śiraścaṇḍasya kālī ca gṛhītvā muṇḍa meva ca|
prāha pracaṇḍāṭṭahāsamiśramabhyetya caṇḍikām ||22||

કાળીએ ચંડનું માથું અને મુંડને પણ લઈને, અત્યંત પ્રચંડ અટ્ટહાસ સાથે ચંડિકા પાસે આવીને કહ્યું. ^AI

കാളി ചണ്ഡന്റെയും മുണ്ഡന്റെയും ശിരസ്സുകൾ എടുത്തുകൊണ്ട്, അതിഭയങ്കരമായ അട്ടഹാസത്തോടെ ചണ്ഡികയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പറഞ്ഞു. ^AI

Mantra 23

मया तवा त्रोपहृतौ चण्डमुण्डौ महापशू।
युद्धयज्ञे स्वयं शुम्भं निशुम्भं चहनिष्यसि ॥23॥

mayā tavā tropahṛtau caṇḍamuṇḍau mahāpaśū|
yuddhayajñe svayaṃ śumbhaṃ niśumbhaṃ cahaniṣyasi ||23||

મેં તારા માટે આ યુદ્ધરૂપ યજ્ઞમાં મહાન પશુઓ ચંડ અને મુંડને હણીને અર્પણ કર્યા છે; હવે તું સ્વયં શુંભ અને નિશુંભને હણીશ. ^AI

മഹാപശുക്കളായ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ ഞാൻ നിന്റെ കോപത്താൽ യുദ്ധയജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും നീ തന്നെ കൊല്ലും. ^AI

ऋषिरुवाच॥

Mantra 24

तावानीतौ ततो दृष्ट्वा चण्ड मुण्डौ महासुरौ।
उवाच कालीं कल्याणी ललितं चण्डिका वचः ॥24॥

tāvānītau tato dṛṣṭvā caṇḍa muṇḍau mahāsurau|
uvāca kālīṃ kalyāṇī lalitaṃ caṇḍikā vacaḥ ||24||

પછી મહાસુર ચંડ અને મુંડને લાવેલા જોઈને કલ્યાણી ચંડિકાએ કાળી પ્રત્યે મધુર વચન કહ્યું. ^AI

മഹാസുരന്മാരായ ചണ്ഡമുണ്ഡന്മാരെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നതു കണ്ട്, കല്യാണിയായ ചണ്ഡിക കാളിയോട് മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ^AI

Mantra 25

यस्माच्चण्डं च मुण्डं च गृहीत्वा त्वमुपागता।
चामुण्डेति ततो लॊके ख्याता देवी भविष्यसि ॥25॥

yasmāccaṇḍaṃ ca muṇḍaṃ ca gṛhītvā tvamupāgatā|
cāmuṇḍeti tato lòke khyātā devī bhaviṣyasi ||25||

તું ચંડ અને મુંડને ગ્રહણ કરીને આવી છે, તેથી હે દેવી, તું લોકમાં ચામુંડા નામે ખ્યાતિ પામીશ. ^AI

ചണ്ഡനെയും മുണ്ഡനെയും പിടിച്ചെടുത്ത് നീ ഇവിടെ വന്നതിനാൽ, അതുമുതൽ ലോകത്തിൽ ദേവി ചാമുണ്ഡി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാകും. ^AI

॥ जय जय श्री मार्कण्डेय पुराणे सावर्निके मन्वन्तरे देवि महत्म्ये चण्डमुण्ड वधो नाम सप्तमोध्याय समाप्तम् ॥
आहुति
ॐ क्लीं जयन्ती साङ्गायै सशक्तिकायै सपरिवारायै सवाहनायै काली चामुण्डा देव्यै कर्पूर बीजाधिष्ठायै महाहुतिं समर्पयामि नमः स्वाहा ॥

|| jaya jaya śrī mārkaṇḍeya purāṇe sāvarnike manvantare devi mahatmye caṇḍamuṇḍa vadho nāma saptamodhyāya samāptam ||
āhuti
oṃ klīṃ jayantī sāṅgāyai saśaktikāyai saparivārāyai savāhanāyai kālī cāmuṇḍā devyai karpūra bījādhiṣṭhāyai mahāhutiṃ samarpayāmi namaḥ svāhā ||

જય જય. શ્રી માર્કંડેય પુરાણમાં, સાવર્ણિક મન્વંતરમાં, દેવી માહાત્મ્યમાં ચંડમુંડ વધ નામનો સાતમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. આહુતિ: ૐ ક્લીં, જયંતી દેવીને, અંગ સહિત, શક્તિ સહિત, પરિવાર સહિત, વાહન સહિત, કાલી ચામુંડા દેવીને, કર્પૂર બીજાધિષ્ઠાયિનીને, મહાહુતિ અર્પણ કરું છું. નમઃ સ્વાહા. ^AI

ജയ ജയ! ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിൽ, സാവർണിക മന്വന്തരത്തിൽ, ദേവി മാഹാത്മ്യത്തിൽ, ചണ്ഡമുണ്ഡ വധം എന്ന ഏഴാം അധ്യായം സമാപ്തം. ആഹുതി: ഓം ക്ലീം, ജയന്തിക്ക്, അംഗങ്ങളോടുകൂടിയവൾക്ക്, ശക്തിയോടുകൂടിയവൾക്ക്, പരിവാരത്തോടുകൂടിയവൾക്ക്, വാഹനത്തോടുകൂടിയവൾക്ക്, കാളി ചാമുണ്ഡാ ദേവിക്ക്, കർപ്പൂര ബീജാധിഷ്ഠിതയ്ക്ക്, മഹാഹുതി സമർപ്പിക്കുന്നു. നമഃ സ്വാഹാ. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

चण्डमुण्ड वधो नाम सप्तमोध्यायः ॥

ध्यानं

ध्यायें रत्न पीठे शुककल पठितं श्रुण्वतीं श्यामलाङ्गीं।

न्यस्तैकाङ्घ्रिं सरोजे शशि शकल धरां वल्लकीं वाद यन्तीं

कहलाराबद्ध मालां नियमित विलसच्चोलिकां रक्त वस्त्रां।

मातङ्गीं शङ्ख पात्रां मधुर मधुमदां चित्रकोद्भासि भालां।

ऋषिरुवाच।

आज्ञप्तास्ते ततोदैत्या-श्चण्डमुण्डपुरोगमाः।

चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः॥1॥

ददृशुस्ते ततो देवी-मीषद्धासां व्यवस्थिताम्।

सिंहस्योपरि शैलेन्द्र-शृङ्गे महतिकाञ्चने॥2॥

तेदृष्ट्वातांसमादातु-मुद्यमंञ्चक्रुरुद्यताः

आकृष्टचापासिधरा-स्तथाऽन्ये तत्समीपगाः॥3॥

ततः कोपं चकारोच्चै-रम्बिका तानरीन्प्रति।

कोपेन चास्या वदनं मषीवर्णमभूत्तदा॥4॥

भ्रुकुटीकुटिलात्तस्या ललाटफलकाद्द्रुतम्।

काली कराल वदना विनिष्क्रान्ताऽसिपाशिनी ॥5॥

विचित्रखट्वाङ्गधरा नरमालाविभूषणा।

द्वीपिचर्मपरीधाना शुष्कमांसाऽतिभैरवा॥6॥

अतिविस्तारवदना जिह्वाललनभीषणा।

निमग्नारक्तनयना नादापूरितदिङ्मुखा ॥6॥

सा वेगेनाऽभिपतिता घूतयन्ती महासुरान्।

सैन्ये तत्र सुरारीणा-मभक्षयत तद्बलम् ॥8॥

पार्ष्णिग्राहाङ्कुशग्राहि-योधघण्टासमन्वितान्।

समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप वारणान् ॥9॥

तथैव योधं तुरगै रथं सारथिना सह।

निक्षिप्य वक्त्रे दशनैश्चर्वयत्यतिभैरवं ॥10॥

एकं जग्राह केशेषु ग्रीवायामथ चापरं।

पादेनाक्रम्यचैवान्यमुरसान्यमपोथयत् ॥11॥

तैर्मुक्तानिच शस्त्राणि महास्त्राणि तथासुरैः।

मुखेन जग्राह रुषा दशनैर्मथितान्यपि ॥12॥

बलिनां तद्बलं सर्वमसुराणां दुरात्मनां

ममर्दाभक्षयच्चान्यानन्यांश्चाताडयत्तथा ॥13॥

असिना निहताः केचित्केचित्खट्वाङ्गताडिताः।

जग्मुर्विनाशमसुरा दन्ताग्राभिहतास्तथा ॥14॥

क्षणेन तद्भलं सर्व मसुराणां निपातितं।

दृष्ट्वा चण्डोऽभिदुद्राव तां कालीमतिभीषणां ॥15॥

शरवर्षैर्महाभीमैर्भीमाक्षीं तां महासुरः।

छादयामास चक्रैश्च मुण्डः क्षिप्तैः सहस्रशः ॥16॥

तानिचक्राण्यनेकानि विशमानानि तन्मुखम्।

बभुर्यथार्कबिम्बानि सुबहूनि घनोदरं ॥17॥

ततो जहासातिरुषा भीमं भैरवनादिनी।

काली करालवदना दुर्दर्शशनोज्ज्वला ॥18॥

उत्थाय च महासिंहं देवी चण्डमधावत।

गृहीत्वा चास्य केशेषु शिरस्तेनासिनाच्छिनत् ॥19॥

अथ मुण्डोऽभ्यधावत्तां दृष्ट्वा चण्डं निपातितम्।

तमप्यपात यद्भमौ सा खड्गाभिहतंरुषा ॥20॥

हतशेषं ततः सैन्यं दृष्ट्वा चण्डं निपातितम्।

मुण्डञ्च सुमहावीर्यं दिशो भेजे भयातुरम् ॥21॥

शिरश्चण्डस्य काली च गृहीत्वा मुण्ड मेव च।

प्राह प्रचण्डाट्टहासमिश्रमभ्येत्य चण्डिकाम् ॥22॥

मया तवा त्रोपहृतौ चण्डमुण्डौ महापशू।

युद्धयज्ञे स्वयं शुम्भं निशुम्भं चहनिष्यसि ॥23॥

ऋषिरुवाच॥

तावानीतौ ततो दृष्ट्वा चण्ड मुण्डौ महासुरौ।

उवाच कालीं कल्याणी ललितं चण्डिका वचः ॥24॥

यस्माच्चण्डं च मुण्डं च गृहीत्वा त्वमुपागता।

चामुण्डेति ततो लॊके ख्याता देवी भविष्यसि ॥25॥

॥ जय जय श्री मार्कण्डेय पुराणे सावर्निके मन्वन्तरे देवि महत्म्ये चण्डमुण्ड वधो नाम सप्तमोध्याय समाप्तम् ॥

आहुति

ॐ क्लीं जयन्ती साङ्गायै सशक्तिकायै सपरिवारायै सवाहनायै काली चामुण्डा देव्यै कर्पूर बीजाधिष्ठायै महाहुतिं समर्पयामि नमः स्वाहा ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Devanagari script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

देवी माहात्म्यं दुर्गा सप्तशति सप्तमोऽध्यायः