Muka Pancha Shati 2 - Padaravinda Shatakam — Kannada Script

ಮಹಿಮ್ನಃ ಪನ್ಥಾನಂ ಮದನಪರಿಪನ್ಥಿಪ್ರಣಯಿನಿ

ಪ್ರಭುರ್ನಿರ್ಣೇತುಂ ತೇ ಭವತಿ ಯತಮಾನೋಽಪಿ ಕತಮಃ ।

ತಥಾಪಿ ಶ್ರೀಕಾಞ್ಚೀವಿಹೃತಿರಸಿಕೇ ಕೋಽಪಿ ಮನಸೋ

ವಿಪಾಕಸ್ತ್ವತ್ಪಾದಸ್ತುತಿವಿಧಿಷು ಜಲ್ಪಾಕಯತಿ ಮಾಮ್ ॥1॥

ಗಲಗ್ರಾಹೀ ಪೌರನ್ದರಪುರವನೀಪಲ್ಲವರುಚಾಂ

ಧೃತಪಾಥಮ್ಯಾನಾಮರುಣಮಹಸಾಮಾದಿಮಗುರುಃ ।

ಸಮಿನ್ಧೇ ಬನ್ಧೂಕಸ್ತಬಕಸಹಯುಧ್ವಾ ದಿಶಿ ದಿಶಿ

ಪ್ರಸರ್ಪನ್ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣಕಿರಣಾನಾಮರುಣಿಮಾ ॥2॥

ಮರಾಲೀನಾಂ ಯಾನಾಭ್ಯಸನಕಲನಾಮೂಲಗುರವೇ

ದರಿದ್ರಾಣಾಂ ತ್ರಾಣವ್ಯತಿಕರಸುರೋದ್ಯಾನತರವೇ ।

ತಮಸ್ಕಾಣ್ಡಪ್ರೌಢಿಪ್ರಕಟನತಿರಸ್ಕಾರಪಟವೇ

ಜನೋಽಯಂ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣನಲಿನಾಯ ಸ್ಪೃಹಯತೇ ॥3॥

ವಹನ್ತೀ ಸೈನ್ದೂರೀಂ ಸರಣಿಮವನಮ್ರಾಮರಪುಱೀ-

ಪುರನ್ಧ್ರೀಸೀಮನ್ತೇ ಕವಿಕಮಲಬಾಲಾರ್ಕಸುಷಮಾ ।

ತ್ರಯೀಸೀಮನ್ತಿನ್ಯಾಃ ಸ್ತನತಟನಿಚೋಲಾರುಣಪಟೀ

ವಿಭಾನ್ತೀ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪದನಲಿನಕಾನ್ತಿರ್ವಿಜಯತೇ ॥4॥

ಪ್ರಣಮ್ರೀಭೂತಸ್ಯ ಪ್ರಣಯಕಲಹತ್ರಸ್ತಮನಸಃ

ಸ್ಮರಾರಾತೇಶ್ಚೂಡಾವಿಯತಿ ಗೃಹಮೇಧೀ ಹಿಮಕರಃ ।

ಯಯೋಃ ಸಾನ್ಧ್ಯಾಂ ಕಾನ್ತಿಂ ವಹತಿ ಸುಷಮಾಭಿಶ್ಚರಣಯೋಃ

ತಯೋರ್ಮೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ಹೃದಯಮಪತನ್ದ್ರಂ ವಿಹರತಾಮ್ ॥5॥

ಯಯೋಃ ಪೀಠಾಯನ್ತೇ ವಿಬುಧಮುಕುಟೀನಾಂ ಪಟಲಿಕಾ

ಯಯೋಃ ಸೌಧಾಯನ್ತೇ ಸ್ವಯಮುದಯಭಾಜೋ ಭಣಿತಯಃ ।

ಯಯೋಃ ದಾಸಾಯನ್ತೇ ಸರಸಿಜಭವಾದ್ಯಾಶ್ಚರಣಯೋಃ

ತಯೋರ್ಮೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ದಿನಮನು ವರೀವರ್ತು ಹೃದಯಮ್ ॥6॥

ನಯನ್ತೀ ಸಙ್ಕೋಚಂ ಸರಸಿಜರುಚಂ ದಿಕ್ಪರಿಸರೇ

ಸೃಜನ್ತೀ ಲೌಹಿತ್ಯಂ ನಖಕಿರಣಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಖಚಿತಾ ।

ಕವೀನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಹೃತ್ಕೈರವವಿಕಸನೋದ್ಯೋಗಜನನೀ

ಸ್ಫುರನ್ತೀ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಚರಣರುಚಿಸನ್ಧ್ಯಾ ವಿಜಯತೇ ॥7॥

ವಿರಾವೈರ್ಮಾಞ್ಜೀರೈಃ ಕಿಮಪಿ ಕಥಯನ್ತೀವ ಮಧುರಂ

ಪುರಸ್ತಾದಾನಮ್ರೇ ಪುರವಿಜಯಿನಿ ಸ್ಮೇರವದನೇ ।

ವಯಸ್ಯೇವ ಪ್ರೌಢಾ ಶಿಥಿಲಯತಿ ಯಾ ಪ್ರೇಮಕಲಹ-

ಪ್ರರೋಹಂ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಚರಣಯುಗಲೀ ಸಾ ವಿಜಯತೇ ॥8॥

ಸುಪರ್ವಸ್ತ್ರೀಲೋಲಾಲಕಪರಿಚಿತಂ ಷಟ್ಪದಕುಲೈಃ

ಸ್ಫುರಲ್ಲಾಕ್ಷಾರಾಗಂ ತರುಣತರಣಿಜ್ಯೋತಿರರುಣೈಃ ।

ಭೃತಂ ಕಾನ್ತ್ಯಮ್ಭೋಭಿಃ ವಿಸೃಮರಮರನ್ದೈಃ ಸರಸಿಜೈಃ

ವಿಧತ್ತೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಚರಣಯುಗಲಂ ಬನ್ಧುಪದವೀಮ್ ॥9॥

ರಜಃಸಂಸರ್ಗೇಽಪಿ ಸ್ಥಿತಮರಜಸಾಮೇವ ಹೃದಯೇ

ಪರಂ ರಕ್ತತ್ವೇನ ಸ್ಥಿತಮಪಿ ವಿರಕ್ತೈಕಶರಣಮ್ ।

ಅಲಭ್ಯಂ ಮನ್ದಾನಾಂ ದಧದಪಿ ಸದಾ ಮನ್ದಗತಿತಾಂ

ವಿಧತ್ತೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಚರಣಯುಗಮಾಶ್ಚರ್ಯಲಹರೀಮ್ ॥10॥

ಜಟಾಲಾ ಮಞ್ಜೀರಸ್ಫುರದರುಣರತ್ನಾಂಶುನಿಕರೈಃ

ನಿಷಿದನ್ತೀ ಮಧ್ಯೇ ನಖರುಚಿಝರೀಗಾಙ್ಗಪಯಸಾಮ್ ।

ಜಗತ್ತ್ರಾಣಂ ಕರ್ತುಂ ಜನನಿ ಮಮ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಿಯತಂ

ತಪಶ್ಚರ್ಯಾಂ ಧತ್ತೇ ತವ ಚರಣಪಾಥೋಜಯುಗಲೀ ॥11॥

ತುಲಾಕೋಟಿದ್ವನ್ದ್ವಕ್ಕಣಿತಭಣಿತಾಭೀತಿವಚಸೋಃ

ವಿನಮ್ರಂ ಕಾಮಾಕ್ಷೀ ವಿಸೃಮರಮಹಃಪಾಟಲಿತಯೋಃ ।

ಕ್ಷಣಂ ವಿನ್ಯಾಸೇನ ಕ್ಷಪಿತತಮಸೋರ್ಮೇ ಲಲಿತಯೋಃ

ಪುನೀಯಾನ್ಮೂರ್ಧಾನಂ ಪುರಹರಪುರನ್ಧ್ರೀ ಚರಣಯೋಃ ॥12॥

ಭವಾನಿ ದ್ರುಹ್ಯೇತಾಂ ಭವನಿಬಿಡಿತೇಭ್ಯೋ ಮಮ ಮುಹು-

ಸ್ತಮೋವ್ಯಾಮೋಹೇಭ್ಯಸ್ತವ ಜನನಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣೌ ।

ಯಯೋರ್ಲಾಕ್ಷಾಬಿನ್ದುಸ್ಫುರಣಧರಣಾದ್ಧ್ವರ್ಜಟಿಜಟಾ-

ಕುಟೀರಾ ಶೋಣಾಙ್ಕಂ ವಹತಿ ವಪುರೇಣಾಙ್ಕಕಲಿಕಾ ॥13॥

ಪವಿತ್ರೀಕುರ್ಯುರ್ನುಃ ಪದತಲಭುವಃ ಪಾಟಲರುಚಃ

ಪರಾಗಾಸ್ತೇ ಪಾಪಪ್ರಶಮನಧುರೀಣಾಃ ಪರಶಿವೇ ।

ಕಣಂ ಲಬ್ಧುಂ ಯೇಷಾಂ ನಿಜಶಿರಸಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವಿವಶಾ

ವಲನ್ತೋ ವ್ಯಾತನ್ವನ್ತ್ಯಹಮಹಮಿಕಾಂ ಮಾಧವಮುಖಾಃ ॥14॥

ಬಲಾಕಾಮಾಲಾಭಿರ್ನಖರುಚಿಮಯೀಭಿಃ ಪರಿವೃತೇ

ವಿನಮ್ರಸ್ವರ್ನಾರೀವಿಕಚಕಚಕಾಲಾಮ್ಬುದಕುಲೇ ।

ಸ್ಫುರನ್ತಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುಟದಲಿತಬನ್ಧೂಕಸುಹೃದ-

ಸ್ತಟಿಲ್ಲೇಖಾಯನ್ತೇ ತವ ಚರಣಪಾಥೋಜಕಿರಣಾಃ ॥15॥

ಸರಾಗಃ ಸದ್ವೇಷಃ ಪ್ರಸೃಮರಸರೋಜೇ ಪ್ರತಿದಿನಂ

ನಿಸರ್ಗಾದಾಕ್ರಾಮನ್ವಿಬುಧಜನಮೂರ್ಧಾನಮಧಿಕಮ್ ।

ಕಥಙ್ಕಾರಂ ಮಾತಃ ಕಥಯ ಪದಪದ್ಮಸ್ತವ ಸತಾಂ

ನತಾನಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಯತಿ ಕೈವಲ್ಯಸರಣಿಮ್ ॥16॥

ಜಪಾಲಕ್ಷ್ಮೀಶೋಣೋ ಜನಿತಪರಮಜ್ಞಾನನಲಿನೀ-

ವಿಕಾಸವ್ಯಾಸಙ್ಗೋ ವಿಫಲಿತಜಗಜ್ಜಾಡ್ಯಗರಿಮಾ ।

ಮನಃಪೂರ್ವಾದ್ರಿಂ ಮೇ ತಿಲಕಯತು ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತರಸಾ

ತಮಸ್ಕಾಣ್ಡದ್ರೋಹೀ ತವ ಚರಣಪಾಥೋಜರಮಣಃ ॥17॥

ನಮಸ್ಕುರ್ಮಃ ಪ್ರೇಙ್ಖನ್ಮಣಿಕಟಕನೀಲೋತ್ಪಲಮಹಃ-

ಪಯೋಧೌ ರಿಙ್ಖದ್ಭಿರ್ನಖಕಿರಣಫೇನೈರ್ಧವಲಿತೇ ।

ಸ್ಫುಟಂ ಕುರ್ವಾಣಾಯ ಪ್ರಬಲಚಲದೌರ್ವಾನಲಶಿಖಾ-

ವಿತರ್ಕಂ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಸತತಮರುಣಿಮ್ನೇ ಚರಣಯೋಃ ॥18॥

ಶಿವೇ ಪಾಶಾಯೇತಾಮಲಘುನಿ ತಮಃಕೂಪಕುಹರೇ

ದಿನಾಧೀಶಾಯೇತಾಂ ಮಮ ಹೃದಯಪಾಥೋಜವಿಪಿನೇ ।

ನಭೋಮಾಸಾಯೇತಾಂ ಸರಸಕವಿತಾರೀತಿಸರಿತಿ

ತ್ವದೀಯೌ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಸೃತಕಿರಣೌ ದೇವಿ ಚರಣೌ ॥19॥

ನಿಷಕ್ತಂ ಶ್ರುತ್ಯನ್ತೇ ನಯನಮಿವ ಸದ್ವೃತ್ತರುಚಿರೈಃ

ಸಮೈರ್ಜುಷ್ಟಂ ಶುದ್ಧೈರಧರಮಿವ ರಮ್ಯೈರ್ದ್ವಿಜಗಣೈಃ ।

ಶಿವೇ ವಕ್ಷೋಜನ್ಮದ್ವಿತಯಮಿವ ಮುಕ್ತಾಶ್ರಿತಮುಮೇ

ತ್ವದೀಯಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಣತಶರಣಂ ನೌಮಿ ಚರಣಮ್ ॥20॥

ನಮಸ್ಯಾಸಂಸಜ್ಜನ್ನಮುಚಿಪರಿಪನ್ಥಿಪ್ರಣಯಿನೀ-

ನಿಸರ್ಗಪ್ರೇಙ್ಖೋಲತ್ಕುರಲಕುಲಕಾಲಾಹಿಶಬಲೇ ।

ನಖಚ್ಛಾಯಾದುಗ್ಧೋದಧಿಪಯಸಿ ತೇ ವೈದ್ರುಮರುಚಾಂ

ಪ್ರಚಾರಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಚುರಯತಿ ಪಾದಾಬ್ಜಸುಷಮಾ ॥21॥

ಕದಾ ದೂರೀಕರ್ತುಂ ಕಟುದುರಿತಕಾಕೋಲಜನಿತಂ

ಮಹಾನ್ತಂ ಸನ್ತಾಪಂ ಮದನಪರಿಪನ್ಥಿಪ್ರಿಯತಮೇ ।

ಕ್ಷಣಾತ್ತೇ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತ್ರಿಭುವನಪರೀತಾಪಹರಣೇ

ಪಟೀಯಾಂಸಂ ಲಪ್ಸ್ಯೇ ಪದಕಮಲಸೇವಾಮೃತರಸಮ್ ॥22॥

ಯಯೋಃ ಸಾನ್ಧ್ಯಂ ರೋಚಿಃ ಸತತಮರುಣಿಮ್ನೇ ಸ್ಪೃಹಯತೇ

ಯಯೋಶ್ಚಾನ್ದ್ರೀ ಕಾನ್ತಿಃ ಪರಿಪತತಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಖರುಚಿಮ್ ।

ಯಯೋಃ ಪಾಕೋದ್ರೇಕಂ ಪಿಪಠಿಷತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕಿಸಲಯಂ

ಮ್ರದಿಮ್ನಃ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ಮನಸಿ ಚರಣೌ ತೌ ತನುಮಹೇ ॥23॥

ಜಗನ್ನೇದಂ ನೇದಂ ಪರಮಿತಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯತಿಭಿಃ

ಕುಶಾಗ್ರೀಯಸ್ವಾನ್ತೈಃ ಕುಶಲಧಿಷಣೈಃ ಶಾಸ್ತ್ರಸರಣೌ ।

ಗವೇಷ್ಯಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಧ್ರುವಮಕೃತಕಾನಾಂ ಗಿರಿಸುತೇ

ಗಿರಾಮೈದಮ್ಪರ್ಯಂ ತವ ಚರಣಪದ್ಮಂ ವಿಜಯತೇ ॥24॥

ಕೃತಸ್ನಾನಂ ಶಾಸ್ತ್ರಾಮೃತಸರಸಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಿತರಾಂ

ದಧಾನಂ ವೈಶದ್ಯಂ ಕಲಿತರಸಮಾನನ್ದಸುಧಯಾ ।

ಅಲಙ್ಕಾರಂ ಭೂಮೇರ್ಮುನಿಜನಮನಶ್ಚಿನ್ಮಯಮಹಾ-

ಪಯೋಧೇರನ್ತಸ್ಸ್ಥಂ ತವ ಚರಣರತ್ನಂ ಮೃಗಯತೇ ॥25॥

ಮನೋಗೇಹೇ ಮೋಹೋದ್ಭವತಿಮಿರಪೂರ್ಣೇ ಮಮ ಮುಹುಃ

ದರಿದ್ರಾಣೀಕುರ್ವನ್ದಿನಕರಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಿರಣೈಃ ।

ವಿಧತ್ತಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಸೃಮರತಮೋವಞ್ಚನಚಣಃ

ಕ್ಷಣಾರ್ಧಂ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಂ ಚರಣಮಣಿದೀಪೋ ಜನನಿ ತೇ ॥26॥

ಕವೀನಾಂ ಚೇತೋವನ್ನಖರರುಚಿಸಮ್ಪರ್ಕಿ ವಿಬುಧ-

ಸ್ರವನ್ತೀಸ್ರೋತೋವತ್ಪಟುಮುಖರಿತಂ ಹಂಸಕರವೈಃ ।

ದಿನಾರಮ್ಭಶ್ರೀವನ್ನಿಯತಮರುಣಚ್ಛಾಯಸುಭಗಂ

ಮದನ್ತಃ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಸ್ಫುರತು ಪದಪಙ್ಕೇರುಹಯುಗಮ್ ॥27॥

ಸದಾ ಕಿಂ ಸಮ್ಪರ್ಕಾತ್ಪ್ರಕೃತಿಕಠಿನೈರ್ನಾಕಿಮುಕುಟೈಃ

ತಟೈರ್ನೀಹಾರಾದ್ರೇರಧಿಕಮಣುನಾ ಯೋಗಿಮನಸಾ ।

ವಿಭಿನ್ತೇ ಸಮ್ಮೋಹಂ ಶಿಶಿರಯತಿ ಭಕ್ತಾನಪಿ ದೃಶಾಮ್

ಅದೃಶ್ಯಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಯತಿ ತೇ ಪಾದಯುಗಲಮ್ ॥28॥

ಪವಿತ್ರಾಭ್ಯಾಮಮ್ಬ ಪ್ರಕೃತಿಮೃದುಲಾಭ್ಯಾಂ ತವ ಶಿವೇ

ಪದಾಭ್ಯಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಸಭಮಭಿಭೂತೈಃ ಸಚಕಿತೈಃ ।

ಪ್ರವಾಲೈರಮ್ಭೋಜೈರಪಿ ಚ ವನವಾಸವ್ರತದಶಾಃ

ಸದೈವಾರಭ್ಯನ್ತೇ ಪರಿಚರಿತನಾನಾದ್ವಿಜಗಣೈಃ ॥29॥

ಚಿರಾದ್ದೃಶ್ಯಾ ಹಂಸೈಃ ಕಥಮಪಿ ಸದಾ ಹಂಸಸುಲಭಂ

ನಿರಸ್ಯನ್ತೀ ಜಾಡ್ಯಂ ನಿಯತಜಡಮಧ್ಯೈಕಶರಣಮ್ ।

ಅದೋಷವ್ಯಾಸಙ್ಗಾ ಸತತಮಪಿ ದೋಷಾಪ್ತಿಮಲಿನಂ

ಪಯೋಜಂ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪರಿಹಸತಿ ಪಾದಾಬ್ಜಯುಗಲೀ ॥30॥

ಸುರಾಣಾಮಾನನ್ದಪ್ರಬಲನತಯಾ ಮಣ್ಡನತಯಾ

ನಖೇನ್ದುಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಭಿರ್ವಿಸೃಮರತಮಃಖಣ್ಡನತಯಾ ।

ಪಯೋಜಶ್ರೀದ್ವೇಷವ್ರತರತತಯಾ ತ್ವಚ್ಚರಣಯೋಃ

ವಿಲಾಸಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಯತಿ ನೈಶಾಕರದಶಾಮ್ ॥31॥

ಸಿತಿಮ್ನಾ ಕಾನ್ತೀನಾಂ ನಖರಜನುಷಾಂ ಪಾದನಲಿನ-

ಚ್ಛವೀನಾಂ ಶೋಣಿಮ್ನಾ ತವ ಜನನಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಮನೇ ।

ಲಭನ್ತೇ ಮನ್ದಾರಗ್ರಥಿತನವಬನ್ಧೂಕಕುಸುಮ-

ಸ್ರಜಾಂ ಸಾಮೀಚೀನ್ಯಂ ಸುರಪುರಪುರನ್ಧ್ರೀಕಚಭರಾಃ ॥32॥

ಸ್ಫುರನ್ಮಧ್ಯೇ ಶುದ್ಧೇ ನಖಕಿರಣದುಗ್ಧಾಬ್ಧಿಪಯಸಾಂ

ವಹನ್ನಬ್ಜಂ ಚಕ್ರಂ ದರಮಪಿ ಚ ಲೇಖಾತ್ಮಕತಯಾ ।

ಶ್ರಿತೋ ಮಾತ್ಸ್ಯಂ ರೂಪಂ ಶ್ರಿಯಮಪಿ ದಧಾನೋ ನಿರುಪಮಾಂ

ತ್ರಿಧಾಮಾ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪದನಲಿನನಾಮಾ ವಿಜಯತೇ ॥33॥

ನಖಶ್ರೀಸನ್ನದ್ಧಸ್ತಬಕನಿಚಿತಃ ಸ್ವೈಶ್ಚ ಕಿರಣೈಃ

ಪಿಶಙ್ಗೈಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಿತಲಸತ್ಪಲ್ಲವರುಚಿಃ ।

ಸತಾಂ ಗಮ್ಯಃ ಶಙ್ಕೇ ಸಕಲಫಲದಾತಾ ಸುರತರುಃ

ತ್ವದೀಯಃ ಪಾದೋಽಯಂ ತುಹಿನಗಿರಿರಾಜನ್ಯತನಯೇ ॥34॥

ವಷಟ್ಕುರ್ವನ್ಮಾಞ್ಜೀರಕಲಕಲೈಃ ಕರ್ಮಲಹರೀ-

ಹವೀಂಷಿ ಪ್ರೌದ್ದಣ್ಡಂ ಜ್ವಲತಿ ಪರಮಜ್ಞಾನದಹನೇ ।

ಮಹೀಯಾನ್ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುಟಮಹಸಿ ಜೋಹೋತಿ ಸುಧಿಯಾಂ

ಮನೋವೇದ್ಯಾಂ ಮಾತಸ್ತವ ಚರಣಯಜ್ವಾ ಗಿರಿಸುತೇ ॥35॥

ಮಹಾಮನ್ತ್ರಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ಮಣಿಕಟಕನಾದೈರ್ಮೃದು ಜಪನ್

ಕ್ಷಿಪನ್ದಿಕ್ಷು ಸ್ವಚ್ಛಂ ನಖರುಚಿಮಯಂ ಭಾಸ್ಮನರಜಃ ।

ನತಾನಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕೃತಿಪಟುರಚ್ಚಾಟ್ಯ ಮಮತಾ-

ಪಿಶಾಚೀಂ ಪಾದೋಽಯಂ ಪ್ರಕಟಯತಿ ತೇ ಮಾನ್ತ್ರಿಕದಶಾಮ್ ॥36॥

ಉದೀತೇ ಬೋಧೇನ್ದೌ ತಮಸಿ ನಿತರಾಂ ಜಗ್ಮುಷಿ ದಶಾಂ

ದರಿದ್ರಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಮನುರಾಗಂ ವಿದಧತೀ ।

ಸಿತೇನಾಚ್ಛಾದ್ಯಾಙ್ಗಂ ನಖರುಚಿಪಟೇನಾಙ್ಘ್ರಿಯುಗಲೀ-

ಪುರನ್ಧ್ರೀ ತೇ ಮಾತಃ ಸ್ವಯಮಭಿಸರತ್ಯೇವ ಹೃದಯಮ್ ॥37॥

ದಿನಾರಮ್ಭಃ ಸಮ್ಪನ್ನಲಿನವಿಪಿನಾನಾಮಭಿನವೋ

ವಿಕಾಸೋ ವಾಸನ್ತಃ ಸುಕವಿಪಿಕಲೋಕಸ್ಯ ನಿಯತಃ ।

ಪ್ರದೋಷಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಪರಮಜ್ಞಾನಶಶಿನ-

ಶ್ಚಕಾಸ್ತಿ ತ್ವತ್ಪಾದಸ್ಮರಣಮಹಿಮಾ ಶೈಲತನಯೇ ॥38॥

ಧೃತಚ್ಛಾಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಸರಸಿರುಹಮೈತ್ರೀಪರಿಚಿತಂ

ನಿಧಾನಂ ದೀಪ್ತೀನಾಂ ನಿಖಿಲಜಗತಾಂ ಬೋಧಜನಕಮ್ ।

ಮುಮುಕ್ಷೂಣಾಂ ಮಾರ್ಗಪ್ರಥನಪಟು ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪದವೀಂ

ಪದಂ ತೇ ಪಾತಙ್ಗೀಂ ಪರಿಕಲಯತೇ ಪರ್ವತಸುತೇ ॥39॥

ಶನೈಸ್ತೀರ್ತ್ವಾ ಮೋಹಾಮ್ಬುಧಿಮಥ ಸಮಾರೋಢುಮನಸಃ

ಕ್ರಮಾತ್ಕೈವಲ್ಯಾಖ್ಯಾಂ ಸುಕೃತಿಸುಲಭಾಂ ಸೌಧವಲಭೀಮ್ ।

ಲಭನ್ತೇ ನಿಃಶ್ರೇಣೀಮಿವ ಝಟಿತಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣಂ

ಪುರಶ್ಚರ್ಯಾಭಿಸ್ತೇ ಪುರಮಥನಸೀಮನ್ತಿನಿ ಜನಾಃ ॥40॥

ಪ್ರಚಣ್ಡಾರ್ತಿಕ್ಷೋಭಪ್ರಮಥನಕೃತೇ ಪ್ರಾತಿಭಸರಿ-

ತ್ಪ್ರವಾಹಪ್ರೋದ್ದಣ್ಡೀಕರಣಜಲದಾಯ ಪ್ರಣಮತಾಮ್ ।

ಪ್ರದೀಪಾಯ ಪ್ರೌಢೇ ಭವತಮಸಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣ-

ಪ್ರಸಾದೌನ್ಮುಖ್ಯಾಯ ಸ್ಪೃಹಯತಿ ಜನೋಽಯಂ ಜನನಿ ತೇ ॥41॥

ಮರುದ್ಭಿಃ ಸಂಸೇವ್ಯಾ ಸತತಮಪಿ ಚಾಞ್ಚಲ್ಯರಹಿತಾ

ಸದಾರುಣ್ಯಂ ಯಾನ್ತೀ ಪರಿಣತಿದರಿದ್ರಾಣಸುಷಮಾ ।

ಗುಣೋತ್ಕರ್ಷಾನ್ಮಾಞ್ಜೀರಕಕಲಕಲೈಸ್ತರ್ಜನಪಟುಃ

ಪ್ರವಾಲಂ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪರಿಹಸತಿ ಪಾದಾಬ್ಜಯುಗಲೀ ॥42॥

ಜಗದ್ರಕ್ಷಾದಕ್ಷಾ ಜಲಜರುಚಿಶಿಕ್ಷಾಪಟುತರಾ

ಸಮೈರ್ನಮ್ಯಾ ರಮ್ಯಾ ಸತತಮಭಿಗಮ್ಯಾ ಬುಧಜನೈಃ ।

ದ್ವಯೀ ಲೀಲಾಲೋಲಾ ಶ್ರುತಿಷು ಸುರಪಾಲಾದಿಮುಕುಟೀ-

ತಟೀಸೀಮಾಧಾಮಾ ತವ ಜನನಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪದಯೋಃ ॥43॥

ಗಿರಾಂ ದೂರೌ ಚೋರೌ ಜಡಿಮತಿಮಿರಾಣಾಂ ಕೃತಜಗ-

ತ್ಪರಿತ್ರಾಣೌ ಶೋಣೌ ಮುನಿಹೃದಯಲೀಲೈಕನಿಪುಣೌ ।

ನಖೈಃ ಸ್ಮೇರೌ ಸಾರೌ ನಿಗಮವಚಸಾಂ ಖಣ್ಡಿತಭವ-

ಗ್ರಹೋನ್ಮಾದೌ ಪಾದೌ ತವ ಜನನಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕಲಯೇ ॥44॥

ಅವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಪಙ್ಕಂ ಯದಪಿ ಕಲಯನ್ಯಾವಕಮಯಂ

ನಿರಸ್ಯನ್ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಣಮನಜುಷಾಂ ಪಙ್ಕಮಖಿಲಮ್ ।

ತುಲಾಕೋಟಿದ್ವನ್ದಂ ದಧದಪಿ ಚ ಗಚ್ಛನ್ನತುಲತಾಂ

ಗಿರಾಂ ಮಾರ್ಗಂ ಪಾದೋ ಗಿರಿವರಸುತೇ ಲಙ್ಘಯತಿ ತೇ ॥45॥

ಪ್ರವಾಲಂ ಸವ್ರೀಲಂ ವಿಪಿನವಿವರೇ ವೇಪಯತಿ ಯಾ

ಸ್ಫುರಲ್ಲೀಲಂ ಬಾಲಾತಪಮಧಿಕಬಾಲಂ ವದತಿ ಯಾ ।

ರುಚಿಂ ಸಾನ್ಧ್ಯಾಂ ವನ್ಧ್ಯಾಂ ವಿರಚಯತಿ ಯಾ ವರ್ಧಯತು ಸಾ

ಶಿವಂ ಮೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪದನಲಿನಪಾಟಲ್ಯಲಹರೀ ॥46॥

ಕಿರಞ್ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾರೀತಿಂ ನಖಮುಖರುಚಾ ಹಂಸಮನಸಾಂ

ವಿತನ್ವಾನಃ ಪ್ರೀತಿಂ ವಿಕಚತರುಣಾಮ್ಭೋರುಹರುಚಿಃ ।

ಪ್ರಕಾಶಃ ಶ್ರೀಪಾದಸ್ತವ ಜನನಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತನುತೇ

ಶರತ್ಕಾಲಪ್ರೌಢಿಂ ಶಶಿಶಕಲಚೂಡಪ್ರಿಯತಮೇ ॥47॥

ನಖಾಙ್ಕೂರಸ್ಮೇರದ್ಯುತಿವಿಮಲಗಙ್ಗಾಮ್ಭಸಿ ಸುಖಂ

ಕೃತಸ್ನಾನಂ ಜ್ಞಾನಾಮೃತಮಮಲಮಾಸ್ವಾದ್ಯ ನಿಯತಮ್ ।

ಉದಞ್ಚನ್ಮಞ್ಜೀರಸ್ಫುರಣಮಣಿದೀಪೇ ಮಮ ಮನೋ

ಮನೋಜ್ಞೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣಮಣಿಹರ್ಮ್ಯೇ ವಿಹರತಾಮ್ ॥48॥

ಭವಾಮ್ಭೋಧೌ ನೌಕಾಂ ಜಡಿಮವಿಪಿನೇ ಪಾವಕಶಿಖಾ-

ಮಮರ್ತ್ಯೇನ್ದ್ರಾದೀನಾಮಧಿಮುಕುಟಮುತ್ತಂಸಕಲಿಕಾಮ್ ।

ಜಗತ್ತಾಪೇ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಮಕೃತಕವಚಃಪಞ್ಜರಪುಟೇ

ಶುಕಸ್ತ್ರೀಂ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ಮನಸಿ ಕಲಯೇ ಪಾದಯುಗಲೀಮ್ ॥49॥

ಪರತ್ಮಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಪ್ರತಿಫಲನಚುಞ್ಚುಃ ಪ್ರಣಮತಾಂ

ಮನೋಜ್ಞಸ್ತ್ವತ್ಪಾದೋ ಮಣಿಮುಕುರಮುದ್ರಾಂ ಕಲಯತೇ ।

ಯದೀಯಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕೃತಿಮಸೃಣಾಃ ಶೋಧಕದಶಾಂ

ವಿಧಾತುಂ ಚೇಷ್ಠನ್ತೇ ಬಲರಿಪುವಧೂಟೀಕಚಭರಾಃ ॥50॥

ಅವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ತಿಷ್ಠನ್ನಕೃತಕವಚಃಕನ್ದರಪುಟೀ-

ಕುಟೀರಾನ್ತಃ ಪ್ರೌಢಂ ನಖರುಚಿಸಟಾಲೀಂ ಪ್ರಕಟಯನ್ ।

ಪ್ರಚಣ್ಡಂ ಖಣ್ಡತ್ವಂ ನಯತು ಮಮ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತರಸಾ

ತಮೋವೇತಣ್ಡೇನ್ದ್ರಂ ತವ ಚರಣಕಣ್ಠೀರವಪತಿಃ ॥51॥

ಪುರಸ್ತಾತ್ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಚುರರಸಮಾಖಣ್ಡಲಪುರೀ-

ಪುರನ್ಧ್ರೀಣಾಂ ಲಾಸ್ಯಂ ತವ ಲಲಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ಶನಕೈಃ ।

ನಖಶ್ರೀಭಿಃ ಸ್ಮೇರಾ ಬಹು ವಿತನುತೇ ನೂಪುರರವೈ-

ಶ್ಚಮತ್ಕೃತ್ಯಾ ಶಙ್ಕೇ ಚರಣಯುಗಲೀ ಚಾಟುರಚನಾಃ ॥52॥

ಸರೋಜಂ ನಿನ್ದನ್ತೀ ನಖಕಿರಣಕರ್ಪೂರಶಿಶಿರಾ

ನಿಷಿಕ್ತಾ ಮಾರಾರೇರ್ಮುಕುಟಶಶಿರೇಖಾಹಿಮಜಲೈಃ ।

ಸ್ಫುರನ್ತೀ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುಟರುಚಿಮಯೇ ಪಲ್ಲವಚಯೇ

ತವಾಧತ್ತೇ ಮೈತ್ರೀಂ ಪಥಿಕಸುದೃಶಾ ಪಾದಯುಗಲೀ ॥53॥

ನತಾನಾಂ ಸಮ್ಪತ್ತೇರನವರತಮಾಕರ್ಷಣಜಪಃ

ಪ್ರರೋಹತ್ಸಂಸಾರಪ್ರಸರಗರಿಮಸ್ತಮ್ಭನಜಪಃ ।

ತ್ವದೀಯಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಮರಹರಮನೋಮೋಹನಜಪಃ

ಪಟೀಯಾನ್ನಃ ಪಾಯಾತ್ಪದನಲಿನಮಞ್ಜೀರನಿನದಃ ॥54॥

ವಿತನ್ವೀಥಾ ನಾಥೇ ಮಮ ಶಿರಸಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕೃಪಯಾ

ಪದಾಮ್ಭೋಜನ್ಯಾಸಂ ಪಶುಪರಿಬೃಢಪ್ರಾಣದಯಿತೇ ।

ಪಿಬನ್ತೋ ಯನ್ಮುದ್ರಾಂ ಪ್ರಕಟಮುಪಕಮ್ಪಾಪರಿಸರಂ

ದೃಶಾ ನಾನನ್ದ್ಯನ್ತೇ ನಲಿನಭವನಾರಾಯಣಮುಖಾಃ ॥55॥

ಪ್ರಣಾಮೋದ್ಯದ್ಬೃನ್ದಾರಮುಕುಟಮನ್ದಾರಕಲಿಕಾ-

ವಿಲೋಲಲ್ಲೋಲಮ್ಬಪ್ರಕರಮಯಧೂಮಪ್ರಚುರಿಮಾ ।

ಪ್ರದೀಪ್ತಃ ಪಾದಾಬ್ಜದ್ಯುತಿವಿತತಿಪಾಟಲ್ಯಲಹರೀ-

ಕೃಶಾನುಃ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ಮಮ ದಹತು ಸಂಸಾರವಿಪಿನಮ್ ॥56॥

ವಲಕ್ಷಶ್ರೀರೃಕ್ಷಾಧಿಪಶಿಶುಸದೃಕ್ಷೈಸ್ತವ ನಖೈಃ

ಜಿಘೃಕ್ಷುರ್ದಕ್ಷತ್ವಂ ಸರಸಿರುಹಭಿಕ್ಷುತ್ವಕರಣೇ ।

ಕ್ಷಣಾನ್ಮೇ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕ್ಷಪಿತಭವಸಙ್ಕ್ಷೋಭಗರಿಮಾ

ವಚೋವೈಚಕ್ಷನ್ಯಂ ಚರಣಯುಗಲೀ ಪಕ್ಷ್ಮಲಯತಾತ್ ॥57॥

ಸಮನ್ತಾತ್ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕ್ಷತತಿಮಿರಸನ್ತಾನಸುಭಗಾನ್

ಅನನ್ತಾಭಿರ್ಭಾಭಿರ್ದಿನಮನು ದಿಗನ್ತಾನ್ವಿರಚಯನ್ ।

ಅಹನ್ತಾಯಾ ಹನ್ತಾ ಮಮ ಜಡಿಮದನ್ತಾವಲಹರಿಃ

ವಿಭಿನ್ತಾಂ ಸನ್ತಾಪಂ ತವ ಚರಣಚಿನ್ತಾಮಣಿರಸೌ ॥58॥

ದಧಾನೋ ಭಾಸ್ವತ್ತಾಮಮೃತನಿಲಯೋ ಲೋಹಿತವಪುಃ

ವಿನಮ್ರಾಣಾಂ ಸೌಮ್ಯೋ ಗುರುರಪಿ ಕವಿತ್ವಂ ಚ ಕಲಯನ್ ।

ಗತೌ ಮನ್ದೋ ಗಙ್ಗಾಧರಮಹಿಷಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಭಜತಾಂ

ತಮಃಕೇತುರ್ಮಾತಸ್ತವ ಚರಣಪದ್ಮೋ ವಿಜಯತೇ ॥59॥

ನಯನ್ತೀಂ ದಾಸತ್ವಂ ನಲಿನಭವಮುಖ್ಯಾನಸುಲಭ-

ಪ್ರದಾನಾದ್ದೀನಾನಾಮಮರತರುದೌರ್ಭಾಗ್ಯಜನನೀಮ್ ।

ಜಗಜ್ಜನ್ಮಕ್ಷೇಮಕ್ಷಯವಿಧಿಷು ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪದಯೋ-

ರ್ಧುರೀಣಾಮೀಷ್ಟೇ ಕರಸ್ತವ ಭಣಿತುಮಾಹೋಪುರುಷಿಕಾಮ್ ॥60॥

ಜನೋಽಯಂ ಸನ್ತಪ್ತೋ ಜನನಿ ಭವಚಣ್ಡಾಂಶುಕಿರಣೈಃ

ಅಲಬ್ಧವೈಕಂ ಶೀತಂ ಕಣಮಪಿ ಪರಜ್ಞಾನಪಯಸಃ ।

ತಮೋಮಾರ್ಗೇ ಪಾನ್ಥಸ್ತವ ಝಟಿತಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಶಿಶಿರಾಂ

ಪದಾಮ್ಭೋಜಚ್ಛಾಯಾಂ ಪರಮಶಿವಜಾಯೇ ಮೃಗಯತೇ ॥61॥

ಜಯತ್ಯಮ್ಬ ಶ್ರೀಮನ್ನಖಕಿರಣಚೀನಾಂಶುಕಮಯಂ

ವಿತಾನಂ ಬಿಭ್ರಾಣೇ ಸುರಮುಕುಟಸಙ್ಘಟ್ಟಮಸೃಣೇ ।

ನಿಜಾರುಣ್ಯಕ್ಷೌಮಾಸ್ತರಣವತಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸುಲಭಾ

ಬುಧೈಃ ಸಂವಿನ್ನಾರೀ ತವ ಚರಣಮಾಣಿಕ್ಯಭವನೇ ॥62॥

ಪ್ರತೀಮಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುರಿತತರುಣಾದಿತ್ಯಕಿರಣ-

ಶ್ರಿಯೋ ಮೂಲದ್ರವ್ಯಂ ತವ ಚರಣಮದ್ರೀನ್ದ್ರತನಯೇ ।

ಸುರೇನ್ದ್ರಾಶಾಮಾಪೂರಯತಿ ಯದಸೌ ಧ್ವಾನ್ತಮಖಿಲಂ

ಧುನೀತೇ ದಿಗ್ಭಾಗಾನಪಿ ಚ ಮಹಸಾ ಪಾಟಲಯತೇ ॥63॥

ಮಹಾಭಾಷ್ಯವ್ಯಾಖ್ಯಾಪಟುಶಯನಮಾರೋಪಯತಿ ವಾ

ಸ್ಮರವ್ಯಾಪಾರೇರ್ಷ್ಯಾಪಿಶುನನಿಟಿಲಂ ಕಾರಯತಿ ವಾ ।

ದ್ವಿರೇಫಾಣಾಮಧ್ಯಾಸಯತಿ ಸತತಂ ವಾಧಿವಸತಿಂ

ಪ್ರಣಮ್ರಾನ್ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪದನಲಿನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಗರಿಮಾ ॥64॥

ವಿವೇಕಾಮ್ಭಸ್ಸ್ರೋತಸ್ಸ್ನಪನಪರಿಪಾಟೀಶಿಶಿರಿತೇ

ಸಮೀಭೂತೇ ಶಾಸ್ತ್ರಸ್ಮರಣಹಲಸಙ್ಕರ್ಷಣವಶಾತ್ ।

ಸತಾಂ ಚೇತಃಕ್ಷೇತ್ರೇ ವಪತಿ ತವ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣೋ

ಮಹಾಸಂವಿತ್ಸಸ್ಯಪ್ರಕರವರಬೀಜಂ ಗಿರಿಸುತೇ ॥65॥

ದಧಾನೋ ಮನ್ದಾರಸ್ತಬಕಪರಿಪಾಟೀಂ ನಖರುಚಾ

ವಹನ್ದೀಪ್ತಾಂ ಶೋಣಾಙ್ಗುಲಿಪಟಲಚಾಮ್ಪೇಯಕಲಿಕಾಮ್ ।

ಅಶೋಕೋಲ್ಲಾಸಂ ನಃ ಪ್ರಚುರಯತು ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣೋ

ವಿಕಾಸೀ ವಾಸನ್ತಃ ಸಮಯ ಇವ ತೇ ಶರ್ವದಯಿತೇ ॥66॥

ನಖಾಂಶುಪ್ರಾಚುರ್ಯಪ್ರಸೃಮರಮರಾಲಾಲಿಧವಲಃ

ಸ್ಫುರನ್ಮಞ್ಜೀರೋದ್ಯನ್ಮರಕತಮಹಶ್ಶೈವಲಯುತಃ ।

ಭವತ್ಯಾಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುಟಚರಣಪಾಟಲ್ಯಕಪಟೋ

ನದಃ ಶೋಣಾಭಿಖ್ಯೋ ನಗಪತಿತನೂಜೇ ವಿಜಯತೇ ॥67॥

ಧುನಾನಂ ಪಙ್ಕೌಘಂ ಪರಮಸುಲಭಂ ಕಣ್ಟಕಕುಲೈಃ

ವಿಕಾಸವ್ಯಾಸಙ್ಗಂ ವಿದಧದಪರಾಧೀನಮನಿಶಮ್ ।

ನಖೇನ್ದುಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಭಿರ್ವಿಶದರುಚಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಿತರಾಮ್

ಅಸಾಮಾನ್ಯಂ ಮನ್ಯೇ ಸರಸಿಜಮಿದಂ ತೇ ಪದಯುಗಮ್ ॥68॥

ಕರೀನ್ದ್ರಾಯ ದ್ರುಹ್ಯತ್ಯಲಸಗತಿಲೀಲಾಸು ವಿಮಲೈಃ

ಪಯೋಜೈರ್ಮಾತ್ಸರ್ಯಂ ಪ್ರಕಟಯತಿ ಕಾಮಂ ಕಲಯತೇ ।

ಪದಾಮ್ಭೋಜದ್ವನ್ದ್ವಂ ತವ ತದಪಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಹೃದಯಂ

ಮುನೀನಾಂ ಶಾನ್ತಾನಾಂ ಕಥಮನಿಶಮಸ್ಮೈ ಸ್ಪೃಹಯತೇ ॥69॥

ನಿರಸ್ತಾ ಶೋಣಿಮ್ನಾ ಚರಣಕಿರಣಾನಾಂ ತವ ಶಿವೇ

ಸಮಿನ್ಧಾನಾ ಸನ್ಧ್ಯಾರುಚಿರಚಲರಾಜನ್ಯತನಯೇ ।

ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯಾದೇನಂ ಪರಿಭವಿತುಮೇತತ್ಸಮರುಚಾಂ

ಸರೋಜಾನಾಂ ಜಾನೇ ಮುಕುಲಯತಿ ಶೋಭಾಂ ಪ್ರತಿದಿನಮ್ ॥70॥

ಉಪಾದಿಕ್ಷದ್ದಾಕ್ಷ್ಯಂ ತವ ಚರಣನಾಮಾ ಗುರುರಸೌ

ಮರಾಲಾನಾಂ ಶಙ್ಕೇ ಮಸೃಣಗತಿಲಾಲಿತ್ಯಸರಣೌ ।

ಅತಸ್ತೇ ನಿಸ್ತನ್ದ್ರಂ ನಿಯತಮಮುನಾ ಸಖ್ಯಪದವೀಂ

ಪ್ರಪನ್ನಂ ಪಾಥೋಜಂ ಪ್ರತಿ ದಧತಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಕುತುಕಮ್ ॥71॥

ದಧಾನೈಃ ಸಂಸರ್ಗಂ ಪ್ರಕೃತಿಮಲಿನೈಃ ಷಟ್ಪದಕುಲೈಃ

ದ್ವಿಜಾಧೀಶಶ್ಲಾಘಾವಿಧಿಷು ವಿದಧದ್ಭಿರ್ಮುಕುಲತಾಮ್ ।

ರಜೋಮಿಶ್ರೈಃ ಪದ್ಮೈರ್ನಿಯತಮಪಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪದಯೋಃ

ವಿರೋಧಸ್ತೇ ಯುಕ್ತೋ ವಿಷಮಶರವೈರಿಪ್ರಿಯತಮೇ ॥72॥

ಕವಿತ್ವಶ್ರೀಮಿಶ್ರೀಕರಣನಿಪುಣೌ ರಕ್ಷಣಚಣೌ

ವಿಪನ್ನಾನಾಂ ಶ್ರೀಮನ್ನಲಿನಮಸೃಣೌ ಶೋಣಕಿರಣೌ ।

ಮುನೀನ್ದ್ರಾಣಾಮನ್ತಃಕರಣಶರಣೌ ಮನ್ದಸರಣೌ

ಮನೋಜ್ಞೌ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ದುರಿತಹರಣೌ ನೌಮಿ ಚರಣೌ ॥73॥

ಪರಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಸ್ಮಾದಪಿ ಚ ಪರಯೋರ್ಮುಕ್ತಿಕರಯೋಃ

ನಖಶ್ರೀಭಿರ್ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಕಲಿತತುಲಯೋಸ್ತಾಮ್ರತಲಯೋಃ ।

ನಿಲೀಯೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾ ನಿಗಮನುತಯೋರ್ನಾಕಿನತಯೋಃ

ನಿರಸ್ತಪ್ರೋನ್ಮೀಲನ್ನಲಿನಮದಯೋರೇವ ಪದಯೋಃ ॥74॥

ಸ್ವಭಾವಾದನ್ಯೋನ್ಯಂ ಕಿಸಲಯಮಪೀದಂ ತವ ಪದಂ

ಮ್ರದಿಮ್ನಾ ಶೋಣಿಮ್ನಾ ಭಗವತಿ ದಧಾತೇ ಸದೃಶತಾಮ್ ।

ವನೇ ಪೂರ್ವಸ್ಯೇಚ್ಛಾ ಸತತಮವನೇ ಕಿಂ ತು ಜಗತಾಂ

ಪರಸ್ಯೇತ್ಥಂ ಭೇದಃ ಸ್ಫುರತಿ ಹೃದಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸುಧಿಯಾಮ್ ॥75॥

ಕಥಂ ವಾಚಾಲೋಽಪಿ ಪ್ರಕಟಮಣಿಮಞ್ಜೀರನಿನದೈಃ

ಸದೈವಾನನ್ದಾರ್ದ್ರಾನ್ವಿರಚಯತಿ ವಾಚಂಯಮಜನಾನ್ ।

ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ತೇ ಶೋಣಚ್ಛವಿರಪಿ ಚ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣೋ

ಮನೀಷಾನೈರ್ಮಲ್ಯಂ ಕಥಮಿವ ನೃಣಾಂ ಮಾಂಸಲಯತೇ ॥76॥

ಚಲತ್ತೃಷ್ಣಾವೀಚೀಪರಿಚಲನಪರ್ಯಾಕುಲತಯಾ

ಮುಹುರ್ಭ್ರಾನ್ತಸ್ತಾನ್ತಃ ಪರಮಶಿವವಾಮಾಕ್ಷಿ ಪರವಾನ್ ।

ತಿತೀರ್ಷುಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಚುರತರಕರ್ಮಾಮ್ಬುಧಿಮಮುಂ

ಕದಾಹಂ ಲಪ್ಸ್ಯೇ ತೇ ಚರಣಮಣಿಸೇತುಂ ಗಿರಿಸುತೇ ॥77॥

ವಿಶುಷ್ಯನ್ತ್ಯಾಂ ಪ್ರಜ್ಞಾಸರಿತಿ ದುರಿತಗ್ರೀಷ್ಮಸಮಯ-

ಪ್ರಭಾವೇಣ ಕ್ಷೀಣೇ ಸತಿ ಮಮ ಮನಃಕೇಕಿನಿ ಶುಚಾ ।

ತ್ವದೀಯಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುರಿತಚರಣಾಮ್ಭೋದಮಹಿಮಾ

ನಭೋಮಾಸಾಟೋಪಂ ನಗಪತಿಸುತೇ ಕಿಂ ನ ಕುರುತೇ ॥78॥

ವಿನಮ್ರಾಣಾಂ ಚೇತೋಭವನವಲಭೀಸೀಮ್ನಿ ಚರಣ-

ಪ್ರದೀಪೇ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯಂ ದಧತಿ ತವ ನಿರ್ಧೂತತಮಸಿ ।

ಅಸೀಮಾ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ವಯಮಲಘುದುಷ್ಕರ್ಮಲಹರೀ

ವಿಘೂರ್ಣನ್ತೀ ಶಾನ್ತಿಂ ಶಲಭಪರಿಪಾಟೀವ ಭಜತೇ ॥79॥

ವಿರಾಜನ್ತೀ ಶುಕ್ತಿರ್ನಖಕಿರಣಮುಕ್ತಾಮಣಿತತೇಃ

ವಿಪತ್ಪಾಥೋರಾಶೌ ತರಿರಪಿ ನರಾಣಾಂ ಪ್ರಣಮತಾಮ್ ।

ತ್ವದೀಯಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಧ್ರುವಮಲಘುವಹ್ನಿರ್ಭವವನೇ

ಮುನೀನಾಂ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನೇರರಣಿರಯಮಙ್ಘಿರ್ವಿಜಯತೇ ॥80॥

ಸಮಸ್ತೈಃ ಸಂಸೇವ್ಯಃ ಸತತಮಪಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ವಿಬುಧೈಃ

ಸ್ತುತೋ ಗನ್ಧರ್ವಸ್ತ್ರೀಸುಲಲಿತವಿಪಞ್ಚೀಕಲರವೈಃ ।

ಭವತ್ಯಾ ಭಿನ್ದಾನೋ ಭವಗಿರಿಕುಲಂ ಜೃಮ್ಭಿತತಮೋ-

ಬಲದ್ರೋಹೀ ಮಾತಶ್ಚರಣಪುರುಹೂತೋ ವಿಜಯತೇ ॥81॥

ವಸನ್ತಂ ಭಕ್ತಾನಾಮಪಿ ಮನಸಿ ನಿತ್ಯಂ ಪರಿಲಸದ್-

ಘನಚ್ಛಾಯಾಪೂರ್ಣಂ ಶುಚಿಮಪಿ ನೃಣಾಂ ತಾಪಶಮನಮ್ ।

ನಖೇನ್ದುಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಭಿಃ ಶಿಶಿರಮಪಿ ಪದ್ಮೋದಯಕರಂ

ನಮಾಮಃ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣಮಧಿಕಾಶ್ಚರ್ಯಕರಣಮ್ ॥82॥

ಕವೀನ್ದ್ರಾಣಾಂ ನಾನಾಭಣಿತಿಗುಣಚಿತ್ರೀಕೃತವಚಃ-

ಪ್ರಪಞ್ಚವ್ಯಾಪಾರಪ್ರಕಟನಕಲಾಕೌಶಲನಿಧಿಃ ।

ಅಧಃಕುರ್ವನ್ನಬ್ಜಂ ಸನಕಭೃಗುಮುಖ್ಯೈರ್ಮುನಿಜನೈಃ

ನಮಸ್ಯಃ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣಪರಮೇಷ್ಠೀ ವಿಜಯತೇ ॥83॥

ಭವತ್ಯಾಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುರಿತಪದಪಙ್ಕೇರುಹಭುವಾಂ

ಪರಾಗಾಣಾಂ ಪೂರೈಃ ಪರಿಹೃತಕಲಙ್ಕವ್ಯತಿಕರೈಃ ।

ನತಾನಾಮಾಮೃಷ್ಟೇ ಹೃದಯಮುಕುರೇ ನಿರ್ಮಲರುಚಿ

ಪ್ರಸನ್ನೇ ನಿಶ್ಶೇಷಂ ಪ್ರತಿಫಲತಿ ವಿಶ್ವಂ ಗಿರಿಸುತೇ ॥84॥

ತವ ತ್ರಸ್ತಂ ಪಾದಾತ್ಕಿಸಲಯಮರಣ್ಯಾನ್ತರಮಗಾತ್

ಪರಂ ರೇಖಾರೂಪಂ ಕಮಲಮಮುಮೇವಾಶ್ರಿತಮಭೂತ್ ।

ಜಿತಾನಾಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ದ್ವಿತಯಮಪಿ ಯುಕ್ತಂ ಪರಿಭವೇ

ವಿದೇಶೇ ವಾಸೋ ವಾ ಶರಣಗಮನಂ ವಾ ನಿಜರಿಪೋಃ ॥85॥

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಯಾಥಾರ್ಥ್ಯಂ ನಿಗಮವಚಸಾಂ ದೇಶಿಕಕೃಪಾ-

ಕಟಾಕ್ಷರ್ಕಜ್ಯೋತಿಶ್ಶಮಿತಮಮತಾಬನ್ಧತಮಸಃ ।

ಯತನ್ತೇ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರತಿದಿವಸಮನ್ತರ್ದ್ರಢಯಿತುಂ

ತ್ವದೀಯಂ ಪಾದಾಬ್ಜಂ ಸುಕೃತಪರಿಪಾಕೇನ ಸುಜನಾಃ ॥86॥

ಜಡಾನಾಮಪ್ಯಮ್ಬ ಸ್ಮರಣಸಮಯೇ ತವಚ್ಚರಣಯೋಃ

ಭ್ರಮನ್ಮನ್ಥಕ್ಷ್ಮಾಭೃದ್ಧುಮುಘುಮಿತಸಿನ್ಧುಪ್ರತಿಭಟಾಃ ।

ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಸಭಮಧರಸ್ಪನ್ದನಕರಾ

ಭವನ್ತಿ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಂ ಪ್ರಕೃತಿಪರಿಪಕ್ಕಾ ಭಣಿತಯಃ ॥87॥

ವಹನ್ನಪ್ಯಶ್ರಾನ್ತಂ ಮಧುರನಿನದಂ ಹಂಸಕಮಸೌ

ತಮೇವಾಧಃ ಕರ್ತುಂ ಕಿಮಿವ ಯತತೇ ಕೇಲಿಗಮನೇ ।

ಭವಸ್ಯೈವಾನನ್ದಂ ವಿದಧದಪಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಚರಣೋ

ಭವತ್ಯಾಸ್ತದ್ದ್ರೋಹಂ ಭಗವತಿ ಕಿಮೇವಂ ವಿತನುತೇ ॥88॥

ಯದತ್ಯನ್ತಂ ತಾಮ್ಯತ್ಯಲಸಗತಿವಾರ್ತಾಸ್ವಪಿ ಶಿವೇ

ತದೇತತ್ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕೃತಿಮೃದುಲಂ ತೇ ಪದಯುಗಮ್ ।

ಕಿರೀಟೈಃ ಸಙ್ಘಟ್ಟಂ ಕಥಮಿವ ಸುರೌಘಸ್ಯ ಸಹತೇ

ಮುನೀನ್ದ್ರಾಣಾಮಾಸ್ತೇ ಮನಸಿ ಚ ಕಥಂ ಸೂಚಿನಿಶಿತೇ ॥89॥

ಮನೋರಙ್ಗೇ ಮತ್ಕೇ ವಿಬುಧಜನಸಮ್ಮೋದಜನನೀ

ಸರಾಗವ್ಯಾಸಙ್ಗಂ ಸರಸಮೃದುಸಞ್ಚಾರಸುಭಗಾ ।

ಮನೋಜ್ಞಾ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಕಟಯತು ಲಾಸ್ಯಪ್ರಕರಣಂ

ರಣನ್ಮಞ್ಜೀರಾ ತೇ ಚರಣಯುಗಲೀನರ್ತಕವಧೂಃ ॥90॥

ಪರಿಷ್ಕುರ್ವನ್ಮಾತಃ ಪಶುಪತಿಕಪರ್ದಂ ಚರಣರಾಟ್

ಪರಾಚಾಂ ಹೃತ್ಪದ್ಮಂ ಪರಮಭಣಿತೀನಾಂ ಚ ಮಕುಟಮ್ ।

ಭವಾಖ್ಯೇ ಪಾಥೋಧೌ ಪರಿಹರತು ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಮಮತಾ-

ಪರಾಧೀನತ್ವಂ ಮೇ ಪರಿಮುಷಿತಪಾಥೋಜಮಹಿಮಾ ॥91॥

ಪ್ರಸೂನೈಃ ಸಮ್ಪರ್ಕಾದಮರತರುಣೀಕುನ್ತಲಭವೈಃ

ಅಭೀಷ್ಟಾನಾಂ ದಾನಾದನಿಶಮಪಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ನಮತಾಮ್ ।

ಸ್ವಸಙ್ಗಾತ್ಕಙ್ಕೇಲಿಪ್ರಸವಜನಕತ್ವೇನ ಚ ಶಿವೇ

ತ್ರಿಧಾ ಧತ್ತೇ ವಾರ್ತಾಂ ಸುರಭಿರಿತಿ ಪಾದೋ ಗಿರಿಸುತೇ ॥92॥

ಮಹಾಮೋಹಸ್ತೇನವ್ಯತಿಕರಭಯಾತ್ಪಾಲಯತಿ ಯೋ

ವಿನಿಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ನಿಜಜನಮನೋರತ್ನಮನಿಶಮ್ ।

ಸ ರಾಗಸ್ಯೋದ್ರೇಕಾತ್ಸತತಮಪಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತರಸಾ

ಕಿಮೇವಂ ಪಾದೋಽಸೌ ಕಿಸಲಯರುಚಿಂ ಚೋರಯತಿ ತೇ ॥93॥

ಸದಾ ಸ್ವಾದುಙ್ಕಾರಂ ವಿಷಯಲಹರೀಶಾಲಿಕಣಿಕಾಂ

ಸಮಾಸ್ವಾದ್ಯ ಶ್ರಾನ್ತಂ ಹೃದಯಶುಕಪೋತಂ ಜನನಿ ಮೇ ।

ಕೃಪಾಜಾಲೇ ಫಾಲೇಕ್ಷಣಮಹಿಷಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ರಭಸಾತ್

ಗೃಹೀತ್ವಾ ರುನ್ಧೀಥಾರಸ್ತವ ಪದಯುಗೀಪಞ್ಜರಪುಟೇ ॥94॥

ಧುನಾನಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಮರಣಲವಮಾತ್ರೇಣ ಜಡಿಮ-

ಜ್ವರಪ್ರೌಢಿಂ ಗೂಢಸ್ಥಿತಿ ನಿಗಮನೈಕುಞ್ಜಕುಹರೇ ।

ಅಲಭ್ಯಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕತಿಚನ ಲಭನ್ತೇ ಸುಕೃತಿನಃ

ಚಿರಾದನ್ವಿಷ್ಯನ್ತಸ್ತವ ಚರಣಸಿದ್ಧೌಷಧಮಿದಮ್ ॥95॥

ರಣನ್ಮಞ್ಜೀರಾಭ್ಯಾಂ ಲಲಿತಗಮನಾಭ್ಯಾಂ ಸುಕೃತಿನಾಂ

ಮನೋವಾಸ್ತವ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಮಥಿತತಿಮಿರಾಭ್ಯಾಂ ನಖರುಚಾ ।

ನಿಧೇಯಾಭ್ಯಾಂ ಪತ್ಯಾ ನಿಜಶಿರಸಿ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸತತಂ

ನಮಸ್ತೇ ಪಾದಾಭ್ಯಾಂ ನಲಿನಮೃದುಲಾಭ್ಯಾಂ ಗಿರಿಸುತೇ ॥96॥

ಸುರಾಗೇ ರಾಕೇನ್ದುಪ್ರತಿನಿಧಿಮುಖೇ ಪರ್ವತಸುತೇ

ಚಿರಾಲ್ಲಭ್ಯೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶಮಧನಜನಾನಾಂ ಪರಿಷದಾ ।

ಮನೋಭೃಙ್ಗೋ ಮತ್ಕಃ ಪದಕಮಲಯುಗ್ಮೇ ಜನನಿ ತೇ

ಪ್ರಕಾಮಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ತ್ರಿಪುರಹರವಾಮಾಕ್ಷಿ ರಮತಾಮ್ ॥97॥

ಶಿವೇ ಸಂವಿದ್ರೂಪೇ ಶಶಿಶಕಲಚೂಡಪ್ರಿಯತಮೇ

ಶನೈರ್ಗತ್ಯಾಗತ್ಯಾ ಜಿತಸುರವರೇಭೇ ಗಿರಿಸುತೇ ।

ಯತನ್ತೇ ಸನ್ತಸ್ತೇ ಚರಣನಲಿನಾಲಾನಯುಗಲೇ

ಸದಾ ಬದ್ಧಂ ಚಿತ್ತಪ್ರಮದಕರಿಯೂಥಂ ದೃಢತರಮ್ ॥98॥

ಯಶಃ ಸೂತೇ ಮಾತರ್ಮಧುರಕವಿತಾಂ ಪಕ್ಷ್ಮಲಯತೇ

ಶ್ರಿಯಂ ದತ್ತೇ ಚಿತ್ತೇ ಕಮಪಿ ಪರಿಪಾಕಂ ಪ್ರಥಯತೇ ।

ಸತಾಂ ಪಾಶಗ್ರನ್ಥಿಂ ಶಿಥಿಲಯತಿ ಕಿಂ ಕಿಂ ನ ಕುರುತೇ

ಪ್ರಪನ್ನೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಪ್ರಣತಿಪರಿಪಾಟೀ ಚರಣಯೋಃ ॥99॥

ಮನೀಷಾಂ ಮಾಹೇನ್ದ್ರೀಂ ಕಕುಭಮಿವ ತೇ ಕಾಮಪಿ ದಶಾಂ

ಪ್ರಧತ್ತೇ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣತರುಣಾದಿತ್ಯಕಿರಣಃ ।

ಯದೀಯೇ ಸಮ್ಪರ್ಕೇ ಧೃತರಸಮರನ್ದಾ ಕವಯತಾಂ

ಪರೀಪಾಕಂ ಧತ್ತೇ ಪರಿಮಲವತೀ ಸೂಕ್ತಿನಲಿನೀ ॥100॥

ಪುರಾ ಮಾರಾರಾತಿಃ ಪುರಮಜಯದಮ್ಬ ಸ್ತವಶತೈಃ

ಪ್ರಸನ್ನಾಯಾಂ ಸತ್ಯಾಂ ತ್ವಯಿ ತುಹಿನಶೈಲೇನ್ದ್ರತನಯೇ ।

ಅತಸ್ತೇ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸ್ಫುರತು ತರಸಾ ಕಾಲಸಮಯೇ

ಸಮಾಯಾತೇ ಮಾತರ್ಮಮ ಮನಸಿ ಪಾದಾಬ್ಜಯುಗಲಮ್ ॥101॥

ಪದದ್ವನ್ದ್ವಂ ಮನ್ದಂ ಗತಿಷು ನಿವಸನ್ತಂ ಹೃದಿ ಸತಾಂ

ಗಿರಾಮನ್ತೇ ಭ್ರಾನ್ತಂ ಕೃತಕರಹಿತಾನಾಂ ಪರಿಬೃಢೇ ।

ಜನಾನಾಮಾನನ್ದಂ ಜನನಿ ಜನಯನ್ತಂ ಪ್ರಣಮತಾಂ

ತ್ವದೀಯಂ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಪ್ರತಿದಿನಮಹಂ ನೌಮಿ ವಿಮಲಮ್ ॥102॥

ಇದಂ ಯಃ ಕಾಮಾಕ್ಷ್ಯಾಶ್ಚರಣನಲಿನಸ್ತೋತ್ರಶತಕಂ

ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಿಖಿಲಜಗದಾಹ್ಲಾದಜನಕಮ್ ।

ಸ ವಿಶ್ವೇಷಾಂ ವನ್ದ್ಯಃ ಸಕಲಕವಿಲೋಕೈಕತಿಲಕಃ

ಚಿರಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭೋಗಾನ್ಪರಿಣಮತಿ ಚಿದ್ರೂಪಕಲಯಾ ॥103॥

॥ ಇತಿ ಪಾದಾರವಿನ್ದಶತಕಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥

Roman (IAST) Transliteration

mahimnaḥ panthānaṃ madanaparipanthipraṇayini

prabhurnirṇetuṃ te bhavati yatamāno'pi katamaḥ |

tathāpi śrīkāñcīvihṛtirasike ko'pi manaso

vipākastvatpādastutividhiṣu jalpākayati mām ||1||

galagrāhī paurandarapuravanīpallavarucāṃ

dhṛtapāthamyānāmaruṇamahasāmādimaguruḥ |

samindhe bandhūkastabakasahayudhvā diśi diśi

prasarpankāmākṣyāścaraṇakiraṇānāmaruṇimā ||2||

marālīnāṃ yānābhyasanakalanāmūlagurave

daridrāṇāṃ trāṇavyatikarasurodyānatarave |

tamaskāṇḍaprauḍhiprakaṭanatiraskārapaṭave

jano'yaṃ kāmākṣyāścaraṇanalināya spṛhayate ||3||

vahantī saindūrīṃ saraṇimavanamrāmarapuṟī-

purandhrīsīmante kavikamalabālārkasuṣamā |

trayīsīmantinyāḥ stanataṭanicolāruṇapaṭī

vibhāntī kāmākṣyāḥ padanalinakāntirvijayate ||4||

praṇamrībhūtasya praṇayakalahatrastamanasaḥ

smarārāteścūḍāviyati gṛhamedhī himakaraḥ |

yayoḥ sāndhyāṃ kāntiṃ vahati suṣamābhiścaraṇayoḥ

tayorme kāmākṣyā hṛdayamapatandraṃ viharatām ||5||

yayoḥ pīṭhāyante vibudhamukuṭīnāṃ paṭalikā

yayoḥ saudhāyante svayamudayabhājo bhaṇitayaḥ |

yayoḥ dāsāyante sarasijabhavādyāścaraṇayoḥ

tayorme kāmākṣyā dinamanu varīvartu hṛdayam ||6||

nayantī saṅkocaṃ sarasijarucaṃ dikparisare

sṛjantī lauhityaṃ nakhakiraṇacandrārdhakhacitā |

kavīndrāṇāṃ hṛtkairavavikasanodyogajananī

sphurantī kāmākṣyāḥ caraṇarucisandhyā vijayate ||7||

virāvairmāñjīraiḥ kimapi kathayantīva madhuraṃ

purastādānamre puravijayini smeravadane |

vayasyeva prauḍhā śithilayati yā premakalaha-

prarohaṃ kāmākṣyāḥ caraṇayugalī sā vijayate ||8||

suparvastrīlolālakaparicitaṃ ṣaṭpadakulaiḥ

sphurallākṣārāgaṃ taruṇataraṇijyotiraruṇaiḥ |

bhṛtaṃ kāntyambhobhiḥ visṛmaramarandaiḥ sarasijaiḥ

vidhatte kāmākṣyāḥ caraṇayugalaṃ bandhupadavīm ||9||

rajaḥsaṃsarge'pi sthitamarajasāmeva hṛdaye

paraṃ raktatvena sthitamapi viraktaikaśaraṇam |

alabhyaṃ mandānāṃ dadhadapi sadā mandagatitāṃ

vidhatte kāmākṣyāḥ caraṇayugamāścaryalaharīm ||10||

jaṭālā mañjīrasphuradaruṇaratnāṃśunikaraiḥ

niṣidantī madhye nakharucijharīgāṅgapayasām |

jagattrāṇaṃ kartuṃ janani mama kāmākṣi niyataṃ

tapaścaryāṃ dhatte tava caraṇapāthojayugalī ||11||

tulākoṭidvandvakkaṇitabhaṇitābhītivacasoḥ

vinamraṃ kāmākṣī visṛmaramahaḥpāṭalitayoḥ |

kṣaṇaṃ vinyāsena kṣapitatamasorme lalitayoḥ

punīyānmūrdhānaṃ puraharapurandhrī caraṇayoḥ ||12||

bhavāni druhyetāṃ bhavanibiḍitebhyo mama muhu-

stamovyāmohebhyastava janani kāmākṣi caraṇau |

yayorlākṣābindusphuraṇadharaṇāddhvarjaṭijaṭā-

kuṭīrā śoṇāṅkaṃ vahati vapureṇāṅkakalikā ||13||

pavitrīkuryurnuḥ padatalabhuvaḥ pāṭalarucaḥ

parāgāste pāpapraśamanadhurīṇāḥ paraśive |

kaṇaṃ labdhuṃ yeṣāṃ nijaśirasi kāmākṣi vivaśā

valanto vyātanvantyahamahamikāṃ mādhavamukhāḥ ||14||

balākāmālābhirnakharucimayībhiḥ parivṛte

vinamrasvarnārīvikacakacakālāmbudakule |

sphurantaḥ kāmākṣi sphuṭadalitabandhūkasuhṛda-

staṭillekhāyante tava caraṇapāthojakiraṇāḥ ||15||

sarāgaḥ sadveṣaḥ prasṛmarasaroje pratidinaṃ

nisargādākrāmanvibudhajanamūrdhānamadhikam |

kathaṅkāraṃ mātaḥ kathaya padapadmastava satāṃ

natānāṃ kāmākṣi prakaṭayati kaivalyasaraṇim ||16||

japālakṣmīśoṇo janitaparamajñānanalinī-

vikāsavyāsaṅgo viphalitajagajjāḍyagarimā |

manaḥpūrvādriṃ me tilakayatu kāmākṣi tarasā

tamaskāṇḍadrohī tava caraṇapāthojaramaṇaḥ ||17||

namaskurmaḥ preṅkhanmaṇikaṭakanīlotpalamahaḥ-

payodhau riṅkhadbhirnakhakiraṇaphenairdhavalite |

sphuṭaṃ kurvāṇāya prabalacaladaurvānalaśikhā-

vitarkaṃ kāmākṣyāḥ satatamaruṇimne caraṇayoḥ ||18||

śive pāśāyetāmalaghuni tamaḥkūpakuhare

dinādhīśāyetāṃ mama hṛdayapāthojavipine |

nabhomāsāyetāṃ sarasakavitārītisariti

tvadīyau kāmākṣi prasṛtakiraṇau devi caraṇau ||19||

niṣaktaṃ śrutyante nayanamiva sadvṛttaruciraiḥ

samairjuṣṭaṃ śuddhairadharamiva ramyairdvijagaṇaiḥ |

śive vakṣojanmadvitayamiva muktāśritamume

tvadīyaṃ kāmākṣi praṇataśaraṇaṃ naumi caraṇam ||20||

namasyāsaṃsajjannamuciparipanthipraṇayinī-

nisargapreṅkholatkuralakulakālāhiśabale |

nakhacchāyādugdhodadhipayasi te vaidrumarucāṃ

pracāraṃ kāmākṣi pracurayati pādābjasuṣamā ||21||

kadā dūrīkartuṃ kaṭuduritakākolajanitaṃ

mahāntaṃ santāpaṃ madanaparipanthipriyatame |

kṣaṇātte kāmākṣi tribhuvanaparītāpaharaṇe

paṭīyāṃsaṃ lapsye padakamalasevāmṛtarasam ||22||

yayoḥ sāndhyaṃ rociḥ satatamaruṇimne spṛhayate

yayoścāndrī kāntiḥ paripatati dṛṣṭvā nakharucim |

yayoḥ pākodrekaṃ pipaṭhiṣati bhaktyā kisalayaṃ

mradimnaḥ kāmākṣyā manasi caraṇau tau tanumahe ||23||

jagannedaṃ nedaṃ paramiti parityajya yatibhiḥ

kuśāgrīyasvāntaiḥ kuśaladhiṣaṇaiḥ śāstrasaraṇau |

gaveṣyaṃ kāmākṣi dhruvamakṛtakānāṃ girisute

girāmaidamparyaṃ tava caraṇapadmaṃ vijayate ||24||

kṛtasnānaṃ śāstrāmṛtasarasi kāmākṣi nitarāṃ

dadhānaṃ vaiśadyaṃ kalitarasamānandasudhayā |

alaṅkāraṃ bhūmermunijanamanaścinmayamahā-

payodherantassthaṃ tava caraṇaratnaṃ mṛgayate ||25||

manogehe mohodbhavatimirapūrṇe mama muhuḥ

daridrāṇīkurvandinakarasahasrāṇi kiraṇaiḥ |

vidhattāṃ kāmākṣi prasṛmaratamovañcanacaṇaḥ

kṣaṇārdhaṃ sānnidhyaṃ caraṇamaṇidīpo janani te ||26||

kavīnāṃ cetovannakhararucisamparki vibudha-

sravantīsrotovatpaṭumukharitaṃ haṃsakaravaiḥ |

dinārambhaśrīvanniyatamaruṇacchāyasubhagaṃ

madantaḥ kāmākṣyāḥ sphuratu padapaṅkeruhayugam ||27||

sadā kiṃ samparkātprakṛtikaṭhinairnākimukuṭaiḥ

taṭairnīhārādreradhikamaṇunā yogimanasā |

vibhinte sammohaṃ śiśirayati bhaktānapi dṛśām

adṛśyaṃ kāmākṣi prakaṭayati te pādayugalam ||28||

pavitrābhyāmamba prakṛtimṛdulābhyāṃ tava śive

padābhyāṃ kāmākṣi prasabhamabhibhūtaiḥ sacakitaiḥ |

pravālairambhojairapi ca vanavāsavratadaśāḥ

sadaivārabhyante paricaritanānādvijagaṇaiḥ ||29||

cirāddṛśyā haṃsaiḥ kathamapi sadā haṃsasulabhaṃ

nirasyantī jāḍyaṃ niyatajaḍamadhyaikaśaraṇam |

adoṣavyāsaṅgā satatamapi doṣāptimalinaṃ

payojaṃ kāmākṣyāḥ parihasati pādābjayugalī ||30||

surāṇāmānandaprabalanatayā maṇḍanatayā

nakhendujyotsnābhirvisṛmaratamaḥkhaṇḍanatayā |

payojaśrīdveṣavrataratatayā tvaccaraṇayoḥ

vilāsaḥ kāmākṣi prakaṭayati naiśākaradaśām ||31||

sitimnā kāntīnāṃ nakharajanuṣāṃ pādanalina-

cchavīnāṃ śoṇimnā tava janani kāmākṣi namane |

labhante mandāragrathitanavabandhūkakusuma-

srajāṃ sāmīcīnyaṃ surapurapurandhrīkacabharāḥ ||32||

sphuranmadhye śuddhe nakhakiraṇadugdhābdhipayasāṃ

vahannabjaṃ cakraṃ daramapi ca lekhātmakatayā |

śrito mātsyaṃ rūpaṃ śriyamapi dadhāno nirupamāṃ

tridhāmā kāmākṣyāḥ padanalinanāmā vijayate ||33||

nakhaśrīsannaddhastabakanicitaḥ svaiśca kiraṇaiḥ

piśaṅgaiḥ kāmākṣi prakaṭitalasatpallavaruciḥ |

satāṃ gamyaḥ śaṅke sakalaphaladātā surataruḥ

tvadīyaḥ pādo'yaṃ tuhinagirirājanyatanaye ||34||

vaṣaṭkurvanmāñjīrakalakalaiḥ karmalaharī-

havīṃṣi prauddaṇḍaṃ jvalati paramajñānadahane |

mahīyānkāmākṣi sphuṭamahasi johoti sudhiyāṃ

manovedyāṃ mātastava caraṇayajvā girisute ||35||

mahāmantraṃ kiñcinmaṇikaṭakanādairmṛdu japan

kṣipandikṣu svacchaṃ nakharucimayaṃ bhāsmanarajaḥ |

natānāṃ kāmākṣi prakṛtipaṭuraccāṭya mamatā-

piśācīṃ pādo'yaṃ prakaṭayati te māntrikadaśām ||36||

udīte bodhendau tamasi nitarāṃ jagmuṣi daśāṃ

daridrāṃ kāmākṣi prakaṭamanurāgaṃ vidadhatī |

sitenācchādyāṅgaṃ nakharucipaṭenāṅghriyugalī-

purandhrī te mātaḥ svayamabhisaratyeva hṛdayam ||37||

dinārambhaḥ sampannalinavipinānāmabhinavo

vikāso vāsantaḥ sukavipikalokasya niyataḥ |

pradoṣaḥ kāmākṣi prakaṭaparamajñānaśaśina-

ścakāsti tvatpādasmaraṇamahimā śailatanaye ||38||

dhṛtacchāyaṃ nityaṃ sarasiruhamaitrīparicitaṃ

nidhānaṃ dīptīnāṃ nikhilajagatāṃ bodhajanakam |

mumukṣūṇāṃ mārgaprathanapaṭu kāmākṣi padavīṃ

padaṃ te pātaṅgīṃ parikalayate parvatasute ||39||

śanaistīrtvā mohāmbudhimatha samāroḍhumanasaḥ

kramātkaivalyākhyāṃ sukṛtisulabhāṃ saudhavalabhīm |

labhante niḥśreṇīmiva jhaṭiti kāmākṣi caraṇaṃ

puraścaryābhiste puramathanasīmantini janāḥ ||40||

pracaṇḍārtikṣobhapramathanakṛte prātibhasari-

tpravāhaproddaṇḍīkaraṇajaladāya praṇamatām |

pradīpāya prauḍhe bhavatamasi kāmākṣi caraṇa-

prasādaunmukhyāya spṛhayati jano'yaṃ janani te ||41||

marudbhiḥ saṃsevyā satatamapi cāñcalyarahitā

sadāruṇyaṃ yāntī pariṇatidaridrāṇasuṣamā |

guṇotkarṣānmāñjīrakakalakalaistarjanapaṭuḥ

pravālaṃ kāmākṣyāḥ parihasati pādābjayugalī ||42||

jagadrakṣādakṣā jalajaruciśikṣāpaṭutarā

samairnamyā ramyā satatamabhigamyā budhajanaiḥ |

dvayī līlālolā śrutiṣu surapālādimukuṭī-

taṭīsīmādhāmā tava janani kāmākṣi padayoḥ ||43||

girāṃ dūrau corau jaḍimatimirāṇāṃ kṛtajaga-

tparitrāṇau śoṇau munihṛdayalīlaikanipuṇau |

nakhaiḥ smerau sārau nigamavacasāṃ khaṇḍitabhava-

grahonmādau pādau tava janani kāmākṣi kalaye ||44||

aviśrāntaṃ paṅkaṃ yadapi kalayanyāvakamayaṃ

nirasyankāmākṣi praṇamanajuṣāṃ paṅkamakhilam |

tulākoṭidvandaṃ dadhadapi ca gacchannatulatāṃ

girāṃ mārgaṃ pādo girivarasute laṅghayati te ||45||

pravālaṃ savrīlaṃ vipinavivare vepayati yā

sphurallīlaṃ bālātapamadhikabālaṃ vadati yā |

ruciṃ sāndhyāṃ vandhyāṃ viracayati yā vardhayatu sā

śivaṃ me kāmākṣyāḥ padanalinapāṭalyalaharī ||46||

kirañjyotsnārītiṃ nakhamukharucā haṃsamanasāṃ

vitanvānaḥ prītiṃ vikacataruṇāmbhoruharuciḥ |

prakāśaḥ śrīpādastava janani kāmākṣi tanute

śaratkālaprauḍhiṃ śaśiśakalacūḍapriyatame ||47||

nakhāṅkūrasmeradyutivimalagaṅgāmbhasi sukhaṃ

kṛtasnānaṃ jñānāmṛtamamalamāsvādya niyatam |

udañcanmañjīrasphuraṇamaṇidīpe mama mano

manojñe kāmākṣyāścaraṇamaṇiharmye viharatām ||48||

bhavāmbhodhau naukāṃ jaḍimavipine pāvakaśikhā-

mamartyendrādīnāmadhimukuṭamuttaṃsakalikām |

jagattāpe jyotsnāmakṛtakavacaḥpañjarapuṭe

śukastrīṃ kāmākṣyā manasi kalaye pādayugalīm ||49||

paratmaprākāśyapratiphalanacuñcuḥ praṇamatāṃ

manojñastvatpādo maṇimukuramudrāṃ kalayate |

yadīyāṃ kāmākṣi prakṛtimasṛṇāḥ śodhakadaśāṃ

vidhātuṃ ceṣṭhante balaripuvadhūṭīkacabharāḥ ||50||

aviśrāntaṃ tiṣṭhannakṛtakavacaḥkandarapuṭī-

kuṭīrāntaḥ prauḍhaṃ nakharucisaṭālīṃ prakaṭayan |

pracaṇḍaṃ khaṇḍatvaṃ nayatu mama kāmākṣi tarasā

tamovetaṇḍendraṃ tava caraṇakaṇṭhīravapatiḥ ||51||

purastātkāmākṣi pracurarasamākhaṇḍalapurī-

purandhrīṇāṃ lāsyaṃ tava lalitamālokya śanakaiḥ |

nakhaśrībhiḥ smerā bahu vitanute nūpuraravai-

ścamatkṛtyā śaṅke caraṇayugalī cāṭuracanāḥ ||52||

sarojaṃ nindantī nakhakiraṇakarpūraśiśirā

niṣiktā mārārermukuṭaśaśirekhāhimajalaiḥ |

sphurantī kāmākṣi sphuṭarucimaye pallavacaye

tavādhatte maitrīṃ pathikasudṛśā pādayugalī ||53||

natānāṃ sampatteranavaratamākarṣaṇajapaḥ

prarohatsaṃsāraprasaragarimastambhanajapaḥ |

tvadīyaḥ kāmākṣi smaraharamanomohanajapaḥ

paṭīyānnaḥ pāyātpadanalinamañjīraninadaḥ ||54||

vitanvīthā nāthe mama śirasi kāmākṣi kṛpayā

padāmbhojanyāsaṃ paśuparibṛḍhaprāṇadayite |

pibanto yanmudrāṃ prakaṭamupakampāparisaraṃ

dṛśā nānandyante nalinabhavanārāyaṇamukhāḥ ||55||

praṇāmodyadbṛndāramukuṭamandārakalikā-

vilolallolambaprakaramayadhūmapracurimā |

pradīptaḥ pādābjadyutivitatipāṭalyalaharī-

kṛśānuḥ kāmākṣyā mama dahatu saṃsāravipinam ||56||

valakṣaśrīrṛkṣādhipaśiśusadṛkṣaistava nakhaiḥ

jighṛkṣurdakṣatvaṃ sarasiruhabhikṣutvakaraṇe |

kṣaṇānme kāmākṣi kṣapitabhavasaṅkṣobhagarimā

vacovaicakṣanyaṃ caraṇayugalī pakṣmalayatāt ||57||

samantātkāmākṣi kṣatatimirasantānasubhagān

anantābhirbhābhirdinamanu digantānviracayan |

ahantāyā hantā mama jaḍimadantāvalahariḥ

vibhintāṃ santāpaṃ tava caraṇacintāmaṇirasau ||58||

dadhāno bhāsvattāmamṛtanilayo lohitavapuḥ

vinamrāṇāṃ saumyo gururapi kavitvaṃ ca kalayan |

gatau mando gaṅgādharamahiṣi kāmākṣi bhajatāṃ

tamaḥketurmātastava caraṇapadmo vijayate ||59||

nayantīṃ dāsatvaṃ nalinabhavamukhyānasulabha-

pradānāddīnānāmamaratarudaurbhāgyajananīm |

jagajjanmakṣemakṣayavidhiṣu kāmākṣi padayo-

rdhurīṇāmīṣṭe karastava bhaṇitumāhopuruṣikām ||60||

jano'yaṃ santapto janani bhavacaṇḍāṃśukiraṇaiḥ

alabdhavaikaṃ śītaṃ kaṇamapi parajñānapayasaḥ |

tamomārge pānthastava jhaṭiti kāmākṣi śiśirāṃ

padāmbhojacchāyāṃ paramaśivajāye mṛgayate ||61||

jayatyamba śrīmannakhakiraṇacīnāṃśukamayaṃ

vitānaṃ bibhrāṇe suramukuṭasaṅghaṭṭamasṛṇe |

nijāruṇyakṣaumāstaraṇavati kāmākṣi sulabhā

budhaiḥ saṃvinnārī tava caraṇamāṇikyabhavane ||62||

pratīmaḥ kāmākṣi sphuritataruṇādityakiraṇa-

śriyo mūladravyaṃ tava caraṇamadrīndratanaye |

surendrāśāmāpūrayati yadasau dhvāntamakhilaṃ

dhunīte digbhāgānapi ca mahasā pāṭalayate ||63||

mahābhāṣyavyākhyāpaṭuśayanamāropayati vā

smaravyāpārerṣyāpiśunaniṭilaṃ kārayati vā |

dvirephāṇāmadhyāsayati satataṃ vādhivasatiṃ

praṇamrānkāmākṣyāḥ padanalinamāhātmyagarimā ||64||

vivekāmbhassrotassnapanaparipāṭīśiśirite

samībhūte śāstrasmaraṇahalasaṅkarṣaṇavaśāt |

satāṃ cetaḥkṣetre vapati tava kāmākṣi caraṇo

mahāsaṃvitsasyaprakaravarabījaṃ girisute ||65||

dadhāno mandārastabakaparipāṭīṃ nakharucā

vahandīptāṃ śoṇāṅgulipaṭalacāmpeyakalikām |

aśokollāsaṃ naḥ pracurayatu kāmākṣi caraṇo

vikāsī vāsantaḥ samaya iva te śarvadayite ||66||

nakhāṃśuprācuryaprasṛmaramarālālidhavalaḥ

sphuranmañjīrodyanmarakatamahaśśaivalayutaḥ |

bhavatyāḥ kāmākṣi sphuṭacaraṇapāṭalyakapaṭo

nadaḥ śoṇābhikhyo nagapatitanūje vijayate ||67||

dhunānaṃ paṅkaughaṃ paramasulabhaṃ kaṇṭakakulaiḥ

vikāsavyāsaṅgaṃ vidadhadaparādhīnamaniśam |

nakhendujyotsnābhirviśadaruci kāmākṣi nitarām

asāmānyaṃ manye sarasijamidaṃ te padayugam ||68||

karīndrāya druhyatyalasagatilīlāsu vimalaiḥ

payojairmātsaryaṃ prakaṭayati kāmaṃ kalayate |

padāmbhojadvandvaṃ tava tadapi kāmākṣi hṛdayaṃ

munīnāṃ śāntānāṃ kathamaniśamasmai spṛhayate ||69||

nirastā śoṇimnā caraṇakiraṇānāṃ tava śive

samindhānā sandhyāruciracalarājanyatanaye |

asāmarthyādenaṃ paribhavitumetatsamarucāṃ

sarojānāṃ jāne mukulayati śobhāṃ pratidinam ||70||

upādikṣaddākṣyaṃ tava caraṇanāmā gururasau

marālānāṃ śaṅke masṛṇagatilālityasaraṇau |

ataste nistandraṃ niyatamamunā sakhyapadavīṃ

prapannaṃ pāthojaṃ prati dadhati kāmākṣi kutukam ||71||

dadhānaiḥ saṃsargaṃ prakṛtimalinaiḥ ṣaṭpadakulaiḥ

dvijādhīśaślāghāvidhiṣu vidadhadbhirmukulatām |

rajomiśraiḥ padmairniyatamapi kāmākṣi padayoḥ

virodhaste yukto viṣamaśaravairipriyatame ||72||

kavitvaśrīmiśrīkaraṇanipuṇau rakṣaṇacaṇau

vipannānāṃ śrīmannalinamasṛṇau śoṇakiraṇau |

munīndrāṇāmantaḥkaraṇaśaraṇau mandasaraṇau

manojñau kāmākṣyā duritaharaṇau naumi caraṇau ||73||

parasmātsarvasmādapi ca parayormuktikarayoḥ

nakhaśrībhirjyotsnākalitatulayostāmratalayoḥ |

nilīye kāmākṣyā nigamanutayornākinatayoḥ

nirastapronmīlannalinamadayoreva padayoḥ ||74||

svabhāvādanyonyaṃ kisalayamapīdaṃ tava padaṃ

mradimnā śoṇimnā bhagavati dadhāte sadṛśatām |

vane pūrvasyecchā satatamavane kiṃ tu jagatāṃ

parasyetthaṃ bhedaḥ sphurati hṛdi kāmākṣi sudhiyām ||75||

kathaṃ vācālo'pi prakaṭamaṇimañjīraninadaiḥ

sadaivānandārdrānviracayati vācaṃyamajanān |

prakṛtyā te śoṇacchavirapi ca kāmākṣi caraṇo

manīṣānairmalyaṃ kathamiva nṛṇāṃ māṃsalayate ||76||

calattṛṣṇāvīcīparicalanaparyākulatayā

muhurbhrāntastāntaḥ paramaśivavāmākṣi paravān |

titīrṣuḥ kāmākṣi pracuratarakarmāmbudhimamuṃ

kadāhaṃ lapsye te caraṇamaṇisetuṃ girisute ||77||

viśuṣyantyāṃ prajñāsariti duritagrīṣmasamaya-

prabhāveṇa kṣīṇe sati mama manaḥkekini śucā |

tvadīyaḥ kāmākṣi sphuritacaraṇāmbhodamahimā

nabhomāsāṭopaṃ nagapatisute kiṃ na kurute ||78||

vinamrāṇāṃ cetobhavanavalabhīsīmni caraṇa-

pradīpe prākāśyaṃ dadhati tava nirdhūtatamasi |

asīmā kāmākṣi svayamalaghuduṣkarmalaharī

vighūrṇantī śāntiṃ śalabhaparipāṭīva bhajate ||79||

virājantī śuktirnakhakiraṇamuktāmaṇitateḥ

vipatpāthorāśau tarirapi narāṇāṃ praṇamatām |

tvadīyaḥ kāmākṣi dhruvamalaghuvahnirbhavavane

munīnāṃ jñānāgneraraṇirayamaṅghirvijayate ||80||

samastaiḥ saṃsevyaḥ satatamapi kāmākṣi vibudhaiḥ

stuto gandharvastrīsulalitavipañcīkalaravaiḥ |

bhavatyā bhindāno bhavagirikulaṃ jṛmbhitatamo-

baladrohī mātaścaraṇapuruhūto vijayate ||81||

vasantaṃ bhaktānāmapi manasi nityaṃ parilasad-

ghanacchāyāpūrṇaṃ śucimapi nṛṇāṃ tāpaśamanam |

nakhendujyotsnābhiḥ śiśiramapi padmodayakaraṃ

namāmaḥ kāmākṣyāścaraṇamadhikāścaryakaraṇam ||82||

kavīndrāṇāṃ nānābhaṇitiguṇacitrīkṛtavacaḥ-

prapañcavyāpāraprakaṭanakalākauśalanidhiḥ |

adhaḥkurvannabjaṃ sanakabhṛgumukhyairmunijanaiḥ

namasyaḥ kāmākṣyāścaraṇaparameṣṭhī vijayate ||83||

bhavatyāḥ kāmākṣi sphuritapadapaṅkeruhabhuvāṃ

parāgāṇāṃ pūraiḥ parihṛtakalaṅkavyatikaraiḥ |

natānāmāmṛṣṭe hṛdayamukure nirmalaruci

prasanne niśśeṣaṃ pratiphalati viśvaṃ girisute ||84||

tava trastaṃ pādātkisalayamaraṇyāntaramagāt

paraṃ rekhārūpaṃ kamalamamumevāśritamabhūt |

jitānāṃ kāmākṣi dvitayamapi yuktaṃ paribhave

videśe vāso vā śaraṇagamanaṃ vā nijaripoḥ ||85||

gṛhītvā yāthārthyaṃ nigamavacasāṃ deśikakṛpā-

kaṭākṣarkajyotiśśamitamamatābandhatamasaḥ |

yatante kāmākṣi pratidivasamantardraḍhayituṃ

tvadīyaṃ pādābjaṃ sukṛtaparipākena sujanāḥ ||86||

jaḍānāmapyamba smaraṇasamaye tavaccaraṇayoḥ

bhramanmanthakṣmābhṛddhumughumitasindhupratibhaṭāḥ |

prasannāḥ kāmākṣi prasabhamadharaspandanakarā

bhavanti svacchandaṃ prakṛtiparipakkā bhaṇitayaḥ ||87||

vahannapyaśrāntaṃ madhuraninadaṃ haṃsakamasau

tamevādhaḥ kartuṃ kimiva yatate keligamane |

bhavasyaivānandaṃ vidadhadapi kāmākṣi caraṇo

bhavatyāstaddrohaṃ bhagavati kimevaṃ vitanute ||88||

yadatyantaṃ tāmyatyalasagativārtāsvapi śive

tadetatkāmākṣi prakṛtimṛdulaṃ te padayugam |

kirīṭaiḥ saṅghaṭṭaṃ kathamiva suraughasya sahate

munīndrāṇāmāste manasi ca kathaṃ sūciniśite ||89||

manoraṅge matke vibudhajanasammodajananī

sarāgavyāsaṅgaṃ sarasamṛdusañcārasubhagā |

manojñā kāmākṣi prakaṭayatu lāsyaprakaraṇaṃ

raṇanmañjīrā te caraṇayugalīnartakavadhūḥ ||90||

pariṣkurvanmātaḥ paśupatikapardaṃ caraṇarāṭ

parācāṃ hṛtpadmaṃ paramabhaṇitīnāṃ ca makuṭam |

bhavākhye pāthodhau pariharatu kāmākṣi mamatā-

parādhīnatvaṃ me parimuṣitapāthojamahimā ||91||

prasūnaiḥ samparkādamarataruṇīkuntalabhavaiḥ

abhīṣṭānāṃ dānādaniśamapi kāmākṣi namatām |

svasaṅgātkaṅkeliprasavajanakatvena ca śive

tridhā dhatte vārtāṃ surabhiriti pādo girisute ||92||

mahāmohastenavyatikarabhayātpālayati yo

vinikṣiptaṃ svasminnijajanamanoratnamaniśam |

sa rāgasyodrekātsatatamapi kāmākṣi tarasā

kimevaṃ pādo'sau kisalayaruciṃ corayati te ||93||

sadā svāduṅkāraṃ viṣayalaharīśālikaṇikāṃ

samāsvādya śrāntaṃ hṛdayaśukapotaṃ janani me |

kṛpājāle phālekṣaṇamahiṣi kāmākṣi rabhasāt

gṛhītvā rundhīthārastava padayugīpañjarapuṭe ||94||

dhunānaṃ kāmākṣi smaraṇalavamātreṇa jaḍima-

jvaraprauḍhiṃ gūḍhasthiti nigamanaikuñjakuhare |

alabhyaṃ sarveṣāṃ katicana labhante sukṛtinaḥ

cirādanviṣyantastava caraṇasiddhauṣadhamidam ||95||

raṇanmañjīrābhyāṃ lalitagamanābhyāṃ sukṛtināṃ

manovāstavyābhyāṃ mathitatimirābhyāṃ nakharucā |

nidheyābhyāṃ patyā nijaśirasi kāmākṣi satataṃ

namaste pādābhyāṃ nalinamṛdulābhyāṃ girisute ||96||

surāge rākendupratinidhimukhe parvatasute

cirāllabhye bhaktyā śamadhanajanānāṃ pariṣadā |

manobhṛṅgo matkaḥ padakamalayugme janani te

prakāmaṃ kāmākṣi tripuraharavāmākṣi ramatām ||97||

śive saṃvidrūpe śaśiśakalacūḍapriyatame

śanairgatyāgatyā jitasuravarebhe girisute |

yatante santaste caraṇanalinālānayugale

sadā baddhaṃ cittapramadakariyūthaṃ dṛḍhataram ||98||

yaśaḥ sūte mātarmadhurakavitāṃ pakṣmalayate

śriyaṃ datte citte kamapi paripākaṃ prathayate |

satāṃ pāśagranthiṃ śithilayati kiṃ kiṃ na kurute

prapanne kāmākṣyāḥ praṇatiparipāṭī caraṇayoḥ ||99||

manīṣāṃ māhendrīṃ kakubhamiva te kāmapi daśāṃ

pradhatte kāmākṣyāścaraṇataruṇādityakiraṇaḥ |

yadīye samparke dhṛtarasamarandā kavayatāṃ

parīpākaṃ dhatte parimalavatī sūktinalinī ||100||

purā mārārātiḥ puramajayadamba stavaśataiḥ

prasannāyāṃ satyāṃ tvayi tuhinaśailendratanaye |

ataste kāmākṣi sphuratu tarasā kālasamaye

samāyāte mātarmama manasi pādābjayugalam ||101||

padadvandvaṃ mandaṃ gatiṣu nivasantaṃ hṛdi satāṃ

girāmante bhrāntaṃ kṛtakarahitānāṃ paribṛḍhe |

janānāmānandaṃ janani janayantaṃ praṇamatāṃ

tvadīyaṃ kāmākṣi pratidinamahaṃ naumi vimalam ||102||

idaṃ yaḥ kāmākṣyāścaraṇanalinastotraśatakaṃ

japennityaṃ bhaktyā nikhilajagadāhlādajanakam |

sa viśveṣāṃ vandyaḥ sakalakavilokaikatilakaḥ

ciraṃ bhuktvā bhogānpariṇamati cidrūpakalayā ||103||

|| iti pādāravindaśatakaṃ sampūrṇam ||

Sanskrit — Devanagari (original)

महिम्नः पन्थानं मदनपरिपन्थिप्रणयिनि

प्रभुर्निर्णेतुं ते भवति यतमानोऽपि कतमः ।

तथापि श्रीकाञ्चीविहृतिरसिके कोऽपि मनसो

विपाकस्त्वत्पादस्तुतिविधिषु जल्पाकयति माम् ॥1॥

गलग्राही पौरन्दरपुरवनीपल्लवरुचां

धृतपाथम्यानामरुणमहसामादिमगुरुः ।

समिन्धे बन्धूकस्तबकसहयुध्वा दिशि दिशि

प्रसर्पन्कामाक्ष्याश्चरणकिरणानामरुणिमा ॥2॥

मरालीनां यानाभ्यसनकलनामूलगुरवे

दरिद्राणां त्राणव्यतिकरसुरोद्यानतरवे ।

तमस्काण्डप्रौढिप्रकटनतिरस्कारपटवे

जनोऽयं कामाक्ष्याश्चरणनलिनाय स्पृहयते ॥3॥

वहन्ती सैन्दूरीं सरणिमवनम्रामरपुऱी-

पुरन्ध्रीसीमन्ते कविकमलबालार्कसुषमा ।

त्रयीसीमन्तिन्याः स्तनतटनिचोलारुणपटी

विभान्ती कामाक्ष्याः पदनलिनकान्तिर्विजयते ॥4॥

प्रणम्रीभूतस्य प्रणयकलहत्रस्तमनसः

स्मरारातेश्चूडावियति गृहमेधी हिमकरः ।

ययोः सान्ध्यां कान्तिं वहति सुषमाभिश्चरणयोः

तयोर्मे कामाक्ष्या हृदयमपतन्द्रं विहरताम् ॥5॥

ययोः पीठायन्ते विबुधमुकुटीनां पटलिका

ययोः सौधायन्ते स्वयमुदयभाजो भणितयः ।

ययोः दासायन्ते सरसिजभवाद्याश्चरणयोः

तयोर्मे कामाक्ष्या दिनमनु वरीवर्तु हृदयम् ॥6॥

नयन्ती सङ्कोचं सरसिजरुचं दिक्परिसरे

सृजन्ती लौहित्यं नखकिरणचन्द्रार्धखचिता ।

कवीन्द्राणां हृत्कैरवविकसनोद्योगजननी

स्फुरन्ती कामाक्ष्याः चरणरुचिसन्ध्या विजयते ॥7॥

विरावैर्माञ्जीरैः किमपि कथयन्तीव मधुरं

पुरस्तादानम्रे पुरविजयिनि स्मेरवदने ।

वयस्येव प्रौढा शिथिलयति या प्रेमकलह-

प्ररोहं कामाक्ष्याः चरणयुगली सा विजयते ॥8॥

सुपर्वस्त्रीलोलालकपरिचितं षट्पदकुलैः

स्फुरल्लाक्षारागं तरुणतरणिज्योतिररुणैः ।

भृतं कान्त्यम्भोभिः विसृमरमरन्दैः सरसिजैः

विधत्ते कामाक्ष्याः चरणयुगलं बन्धुपदवीम् ॥9॥

रजःसंसर्गेऽपि स्थितमरजसामेव हृदये

परं रक्तत्वेन स्थितमपि विरक्तैकशरणम् ।

अलभ्यं मन्दानां दधदपि सदा मन्दगतितां

विधत्ते कामाक्ष्याः चरणयुगमाश्चर्यलहरीम् ॥10॥

जटाला मञ्जीरस्फुरदरुणरत्नांशुनिकरैः

निषिदन्ती मध्ये नखरुचिझरीगाङ्गपयसाम् ।

जगत्त्राणं कर्तुं जननि मम कामाक्षि नियतं

तपश्चर्यां धत्ते तव चरणपाथोजयुगली ॥11॥

तुलाकोटिद्वन्द्वक्कणितभणिताभीतिवचसोः

विनम्रं कामाक्षी विसृमरमहःपाटलितयोः ।

क्षणं विन्यासेन क्षपिततमसोर्मे ललितयोः

पुनीयान्मूर्धानं पुरहरपुरन्ध्री चरणयोः ॥12॥

भवानि द्रुह्येतां भवनिबिडितेभ्यो मम मुहु-

स्तमोव्यामोहेभ्यस्तव जननि कामाक्षि चरणौ ।

ययोर्लाक्षाबिन्दुस्फुरणधरणाद्ध्वर्जटिजटा-

कुटीरा शोणाङ्कं वहति वपुरेणाङ्ककलिका ॥13॥

पवित्रीकुर्युर्नुः पदतलभुवः पाटलरुचः

परागास्ते पापप्रशमनधुरीणाः परशिवे ।

कणं लब्धुं येषां निजशिरसि कामाक्षि विवशा

वलन्तो व्यातन्वन्त्यहमहमिकां माधवमुखाः ॥14॥

बलाकामालाभिर्नखरुचिमयीभिः परिवृते

विनम्रस्वर्नारीविकचकचकालाम्बुदकुले ।

स्फुरन्तः कामाक्षि स्फुटदलितबन्धूकसुहृद-

स्तटिल्लेखायन्ते तव चरणपाथोजकिरणाः ॥15॥

सरागः सद्वेषः प्रसृमरसरोजे प्रतिदिनं

निसर्गादाक्रामन्विबुधजनमूर्धानमधिकम् ।

कथङ्कारं मातः कथय पदपद्मस्तव सतां

नतानां कामाक्षि प्रकटयति कैवल्यसरणिम् ॥16॥

जपालक्ष्मीशोणो जनितपरमज्ञाननलिनी-

विकासव्यासङ्गो विफलितजगज्जाड्यगरिमा ।

मनःपूर्वाद्रिं मे तिलकयतु कामाक्षि तरसा

तमस्काण्डद्रोही तव चरणपाथोजरमणः ॥17॥

नमस्कुर्मः प्रेङ्खन्मणिकटकनीलोत्पलमहः-

पयोधौ रिङ्खद्भिर्नखकिरणफेनैर्धवलिते ।

स्फुटं कुर्वाणाय प्रबलचलदौर्वानलशिखा-

वितर्कं कामाक्ष्याः सततमरुणिम्ने चरणयोः ॥18॥

शिवे पाशायेतामलघुनि तमःकूपकुहरे

दिनाधीशायेतां मम हृदयपाथोजविपिने ।

नभोमासायेतां सरसकवितारीतिसरिति

त्वदीयौ कामाक्षि प्रसृतकिरणौ देवि चरणौ ॥19॥

निषक्तं श्रुत्यन्ते नयनमिव सद्वृत्तरुचिरैः

समैर्जुष्टं शुद्धैरधरमिव रम्यैर्द्विजगणैः ।

शिवे वक्षोजन्मद्वितयमिव मुक्ताश्रितमुमे

त्वदीयं कामाक्षि प्रणतशरणं नौमि चरणम् ॥20॥

नमस्यासंसज्जन्नमुचिपरिपन्थिप्रणयिनी-

निसर्गप्रेङ्खोलत्कुरलकुलकालाहिशबले ।

नखच्छायादुग्धोदधिपयसि ते वैद्रुमरुचां

प्रचारं कामाक्षि प्रचुरयति पादाब्जसुषमा ॥21॥

कदा दूरीकर्तुं कटुदुरितकाकोलजनितं

महान्तं सन्तापं मदनपरिपन्थिप्रियतमे ।

क्षणात्ते कामाक्षि त्रिभुवनपरीतापहरणे

पटीयांसं लप्स्ये पदकमलसेवामृतरसम् ॥22॥

ययोः सान्ध्यं रोचिः सततमरुणिम्ने स्पृहयते

ययोश्चान्द्री कान्तिः परिपतति दृष्ट्वा नखरुचिम् ।

ययोः पाकोद्रेकं पिपठिषति भक्त्या किसलयं

म्रदिम्नः कामाक्ष्या मनसि चरणौ तौ तनुमहे ॥23॥

जगन्नेदं नेदं परमिति परित्यज्य यतिभिः

कुशाग्रीयस्वान्तैः कुशलधिषणैः शास्त्रसरणौ ।

गवेष्यं कामाक्षि ध्रुवमकृतकानां गिरिसुते

गिरामैदम्पर्यं तव चरणपद्मं विजयते ॥24॥

कृतस्नानं शास्त्रामृतसरसि कामाक्षि नितरां

दधानं वैशद्यं कलितरसमानन्दसुधया ।

अलङ्कारं भूमेर्मुनिजनमनश्चिन्मयमहा-

पयोधेरन्तस्स्थं तव चरणरत्नं मृगयते ॥25॥

मनोगेहे मोहोद्भवतिमिरपूर्णे मम मुहुः

दरिद्राणीकुर्वन्दिनकरसहस्राणि किरणैः ।

विधत्तां कामाक्षि प्रसृमरतमोवञ्चनचणः

क्षणार्धं सान्निध्यं चरणमणिदीपो जननि ते ॥26॥

कवीनां चेतोवन्नखररुचिसम्पर्कि विबुध-

स्रवन्तीस्रोतोवत्पटुमुखरितं हंसकरवैः ।

दिनारम्भश्रीवन्नियतमरुणच्छायसुभगं

मदन्तः कामाक्ष्याः स्फुरतु पदपङ्केरुहयुगम् ॥27॥

सदा किं सम्पर्कात्प्रकृतिकठिनैर्नाकिमुकुटैः

तटैर्नीहाराद्रेरधिकमणुना योगिमनसा ।

विभिन्ते सम्मोहं शिशिरयति भक्तानपि दृशाम्

अदृश्यं कामाक्षि प्रकटयति ते पादयुगलम् ॥28॥

पवित्राभ्यामम्ब प्रकृतिमृदुलाभ्यां तव शिवे

पदाभ्यां कामाक्षि प्रसभमभिभूतैः सचकितैः ।

प्रवालैरम्भोजैरपि च वनवासव्रतदशाः

सदैवारभ्यन्ते परिचरितनानाद्विजगणैः ॥29॥

चिराद्दृश्या हंसैः कथमपि सदा हंससुलभं

निरस्यन्ती जाड्यं नियतजडमध्यैकशरणम् ।

अदोषव्यासङ्गा सततमपि दोषाप्तिमलिनं

पयोजं कामाक्ष्याः परिहसति पादाब्जयुगली ॥30॥

सुराणामानन्दप्रबलनतया मण्डनतया

नखेन्दुज्योत्स्नाभिर्विसृमरतमःखण्डनतया ।

पयोजश्रीद्वेषव्रतरततया त्वच्चरणयोः

विलासः कामाक्षि प्रकटयति नैशाकरदशाम् ॥31॥

सितिम्ना कान्तीनां नखरजनुषां पादनलिन-

च्छवीनां शोणिम्ना तव जननि कामाक्षि नमने ।

लभन्ते मन्दारग्रथितनवबन्धूककुसुम-

स्रजां सामीचीन्यं सुरपुरपुरन्ध्रीकचभराः ॥32॥

स्फुरन्मध्ये शुद्धे नखकिरणदुग्धाब्धिपयसां

वहन्नब्जं चक्रं दरमपि च लेखात्मकतया ।

श्रितो मात्स्यं रूपं श्रियमपि दधानो निरुपमां

त्रिधामा कामाक्ष्याः पदनलिननामा विजयते ॥33॥

नखश्रीसन्नद्धस्तबकनिचितः स्वैश्च किरणैः

पिशङ्गैः कामाक्षि प्रकटितलसत्पल्लवरुचिः ।

सतां गम्यः शङ्के सकलफलदाता सुरतरुः

त्वदीयः पादोऽयं तुहिनगिरिराजन्यतनये ॥34॥

वषट्कुर्वन्माञ्जीरकलकलैः कर्मलहरी-

हवींषि प्रौद्दण्डं ज्वलति परमज्ञानदहने ।

महीयान्कामाक्षि स्फुटमहसि जोहोति सुधियां

मनोवेद्यां मातस्तव चरणयज्वा गिरिसुते ॥35॥

महामन्त्रं किञ्चिन्मणिकटकनादैर्मृदु जपन्

क्षिपन्दिक्षु स्वच्छं नखरुचिमयं भास्मनरजः ।

नतानां कामाक्षि प्रकृतिपटुरच्चाट्य ममता-

पिशाचीं पादोऽयं प्रकटयति ते मान्त्रिकदशाम् ॥36॥

उदीते बोधेन्दौ तमसि नितरां जग्मुषि दशां

दरिद्रां कामाक्षि प्रकटमनुरागं विदधती ।

सितेनाच्छाद्याङ्गं नखरुचिपटेनाङ्घ्रियुगली-

पुरन्ध्री ते मातः स्वयमभिसरत्येव हृदयम् ॥37॥

दिनारम्भः सम्पन्नलिनविपिनानामभिनवो

विकासो वासन्तः सुकविपिकलोकस्य नियतः ।

प्रदोषः कामाक्षि प्रकटपरमज्ञानशशिन-

श्चकास्ति त्वत्पादस्मरणमहिमा शैलतनये ॥38॥

धृतच्छायं नित्यं सरसिरुहमैत्रीपरिचितं

निधानं दीप्तीनां निखिलजगतां बोधजनकम् ।

मुमुक्षूणां मार्गप्रथनपटु कामाक्षि पदवीं

पदं ते पातङ्गीं परिकलयते पर्वतसुते ॥39॥

शनैस्तीर्त्वा मोहाम्बुधिमथ समारोढुमनसः

क्रमात्कैवल्याख्यां सुकृतिसुलभां सौधवलभीम् ।

लभन्ते निःश्रेणीमिव झटिति कामाक्षि चरणं

पुरश्चर्याभिस्ते पुरमथनसीमन्तिनि जनाः ॥40॥

प्रचण्डार्तिक्षोभप्रमथनकृते प्रातिभसरि-

त्प्रवाहप्रोद्दण्डीकरणजलदाय प्रणमताम् ।

प्रदीपाय प्रौढे भवतमसि कामाक्षि चरण-

प्रसादौन्मुख्याय स्पृहयति जनोऽयं जननि ते ॥41॥

मरुद्भिः संसेव्या सततमपि चाञ्चल्यरहिता

सदारुण्यं यान्ती परिणतिदरिद्राणसुषमा ।

गुणोत्कर्षान्माञ्जीरककलकलैस्तर्जनपटुः

प्रवालं कामाक्ष्याः परिहसति पादाब्जयुगली ॥42॥

जगद्रक्षादक्षा जलजरुचिशिक्षापटुतरा

समैर्नम्या रम्या सततमभिगम्या बुधजनैः ।

द्वयी लीलालोला श्रुतिषु सुरपालादिमुकुटी-

तटीसीमाधामा तव जननि कामाक्षि पदयोः ॥43॥

गिरां दूरौ चोरौ जडिमतिमिराणां कृतजग-

त्परित्राणौ शोणौ मुनिहृदयलीलैकनिपुणौ ।

नखैः स्मेरौ सारौ निगमवचसां खण्डितभव-

ग्रहोन्मादौ पादौ तव जननि कामाक्षि कलये ॥44॥

अविश्रान्तं पङ्कं यदपि कलयन्यावकमयं

निरस्यन्कामाक्षि प्रणमनजुषां पङ्कमखिलम् ।

तुलाकोटिद्वन्दं दधदपि च गच्छन्नतुलतां

गिरां मार्गं पादो गिरिवरसुते लङ्घयति ते ॥45॥

प्रवालं सव्रीलं विपिनविवरे वेपयति या

स्फुरल्लीलं बालातपमधिकबालं वदति या ।

रुचिं सान्ध्यां वन्ध्यां विरचयति या वर्धयतु सा

शिवं मे कामाक्ष्याः पदनलिनपाटल्यलहरी ॥46॥

किरञ्ज्योत्स्नारीतिं नखमुखरुचा हंसमनसां

वितन्वानः प्रीतिं विकचतरुणाम्भोरुहरुचिः ।

प्रकाशः श्रीपादस्तव जननि कामाक्षि तनुते

शरत्कालप्रौढिं शशिशकलचूडप्रियतमे ॥47॥

नखाङ्कूरस्मेरद्युतिविमलगङ्गाम्भसि सुखं

कृतस्नानं ज्ञानामृतममलमास्वाद्य नियतम् ।

उदञ्चन्मञ्जीरस्फुरणमणिदीपे मम मनो

मनोज्ञे कामाक्ष्याश्चरणमणिहर्म्ये विहरताम् ॥48॥

भवाम्भोधौ नौकां जडिमविपिने पावकशिखा-

ममर्त्येन्द्रादीनामधिमुकुटमुत्तंसकलिकाम् ।

जगत्तापे ज्योत्स्नामकृतकवचःपञ्जरपुटे

शुकस्त्रीं कामाक्ष्या मनसि कलये पादयुगलीम् ॥49॥

परत्मप्राकाश्यप्रतिफलनचुञ्चुः प्रणमतां

मनोज्ञस्त्वत्पादो मणिमुकुरमुद्रां कलयते ।

यदीयां कामाक्षि प्रकृतिमसृणाः शोधकदशां

विधातुं चेष्ठन्ते बलरिपुवधूटीकचभराः ॥50॥

अविश्रान्तं तिष्ठन्नकृतकवचःकन्दरपुटी-

कुटीरान्तः प्रौढं नखरुचिसटालीं प्रकटयन् ।

प्रचण्डं खण्डत्वं नयतु मम कामाक्षि तरसा

तमोवेतण्डेन्द्रं तव चरणकण्ठीरवपतिः ॥51॥

पुरस्तात्कामाक्षि प्रचुररसमाखण्डलपुरी-

पुरन्ध्रीणां लास्यं तव ललितमालोक्य शनकैः ।

नखश्रीभिः स्मेरा बहु वितनुते नूपुररवै-

श्चमत्कृत्या शङ्के चरणयुगली चाटुरचनाः ॥52॥

सरोजं निन्दन्ती नखकिरणकर्पूरशिशिरा

निषिक्ता मारारेर्मुकुटशशिरेखाहिमजलैः ।

स्फुरन्ती कामाक्षि स्फुटरुचिमये पल्लवचये

तवाधत्ते मैत्रीं पथिकसुदृशा पादयुगली ॥53॥

नतानां सम्पत्तेरनवरतमाकर्षणजपः

प्ररोहत्संसारप्रसरगरिमस्तम्भनजपः ।

त्वदीयः कामाक्षि स्मरहरमनोमोहनजपः

पटीयान्नः पायात्पदनलिनमञ्जीरनिनदः ॥54॥

वितन्वीथा नाथे मम शिरसि कामाक्षि कृपया

पदाम्भोजन्यासं पशुपरिबृढप्राणदयिते ।

पिबन्तो यन्मुद्रां प्रकटमुपकम्पापरिसरं

दृशा नानन्द्यन्ते नलिनभवनारायणमुखाः ॥55॥

प्रणामोद्यद्बृन्दारमुकुटमन्दारकलिका-

विलोलल्लोलम्बप्रकरमयधूमप्रचुरिमा ।

प्रदीप्तः पादाब्जद्युतिविततिपाटल्यलहरी-

कृशानुः कामाक्ष्या मम दहतु संसारविपिनम् ॥56॥

वलक्षश्रीरृक्षाधिपशिशुसदृक्षैस्तव नखैः

जिघृक्षुर्दक्षत्वं सरसिरुहभिक्षुत्वकरणे ।

क्षणान्मे कामाक्षि क्षपितभवसङ्क्षोभगरिमा

वचोवैचक्षन्यं चरणयुगली पक्ष्मलयतात् ॥57॥

समन्तात्कामाक्षि क्षततिमिरसन्तानसुभगान्

अनन्ताभिर्भाभिर्दिनमनु दिगन्तान्विरचयन् ।

अहन्ताया हन्ता मम जडिमदन्तावलहरिः

विभिन्तां सन्तापं तव चरणचिन्तामणिरसौ ॥58॥

दधानो भास्वत्ताममृतनिलयो लोहितवपुः

विनम्राणां सौम्यो गुरुरपि कवित्वं च कलयन् ।

गतौ मन्दो गङ्गाधरमहिषि कामाक्षि भजतां

तमःकेतुर्मातस्तव चरणपद्मो विजयते ॥59॥

नयन्तीं दासत्वं नलिनभवमुख्यानसुलभ-

प्रदानाद्दीनानाममरतरुदौर्भाग्यजननीम् ।

जगज्जन्मक्षेमक्षयविधिषु कामाक्षि पदयो-

र्धुरीणामीष्टे करस्तव भणितुमाहोपुरुषिकाम् ॥60॥

जनोऽयं सन्तप्तो जननि भवचण्डांशुकिरणैः

अलब्धवैकं शीतं कणमपि परज्ञानपयसः ।

तमोमार्गे पान्थस्तव झटिति कामाक्षि शिशिरां

पदाम्भोजच्छायां परमशिवजाये मृगयते ॥61॥

जयत्यम्ब श्रीमन्नखकिरणचीनांशुकमयं

वितानं बिभ्राणे सुरमुकुटसङ्घट्टमसृणे ।

निजारुण्यक्षौमास्तरणवति कामाक्षि सुलभा

बुधैः संविन्नारी तव चरणमाणिक्यभवने ॥62॥

प्रतीमः कामाक्षि स्फुरिततरुणादित्यकिरण-

श्रियो मूलद्रव्यं तव चरणमद्रीन्द्रतनये ।

सुरेन्द्राशामापूरयति यदसौ ध्वान्तमखिलं

धुनीते दिग्भागानपि च महसा पाटलयते ॥63॥

महाभाष्यव्याख्यापटुशयनमारोपयति वा

स्मरव्यापारेर्ष्यापिशुननिटिलं कारयति वा ।

द्विरेफाणामध्यासयति सततं वाधिवसतिं

प्रणम्रान्कामाक्ष्याः पदनलिनमाहात्म्यगरिमा ॥64॥

विवेकाम्भस्स्रोतस्स्नपनपरिपाटीशिशिरिते

समीभूते शास्त्रस्मरणहलसङ्कर्षणवशात् ।

सतां चेतःक्षेत्रे वपति तव कामाक्षि चरणो

महासंवित्सस्यप्रकरवरबीजं गिरिसुते ॥65॥

दधानो मन्दारस्तबकपरिपाटीं नखरुचा

वहन्दीप्तां शोणाङ्गुलिपटलचाम्पेयकलिकाम् ।

अशोकोल्लासं नः प्रचुरयतु कामाक्षि चरणो

विकासी वासन्तः समय इव ते शर्वदयिते ॥66॥

नखांशुप्राचुर्यप्रसृमरमरालालिधवलः

स्फुरन्मञ्जीरोद्यन्मरकतमहश्शैवलयुतः ।

भवत्याः कामाक्षि स्फुटचरणपाटल्यकपटो

नदः शोणाभिख्यो नगपतितनूजे विजयते ॥67॥

धुनानं पङ्कौघं परमसुलभं कण्टककुलैः

विकासव्यासङ्गं विदधदपराधीनमनिशम् ।

नखेन्दुज्योत्स्नाभिर्विशदरुचि कामाक्षि नितराम्

असामान्यं मन्ये सरसिजमिदं ते पदयुगम् ॥68॥

करीन्द्राय द्रुह्यत्यलसगतिलीलासु विमलैः

पयोजैर्मात्सर्यं प्रकटयति कामं कलयते ।

पदाम्भोजद्वन्द्वं तव तदपि कामाक्षि हृदयं

मुनीनां शान्तानां कथमनिशमस्मै स्पृहयते ॥69॥

निरस्ता शोणिम्ना चरणकिरणानां तव शिवे

समिन्धाना सन्ध्यारुचिरचलराजन्यतनये ।

असामर्थ्यादेनं परिभवितुमेतत्समरुचां

सरोजानां जाने मुकुलयति शोभां प्रतिदिनम् ॥70॥

उपादिक्षद्दाक्ष्यं तव चरणनामा गुरुरसौ

मरालानां शङ्के मसृणगतिलालित्यसरणौ ।

अतस्ते निस्तन्द्रं नियतममुना सख्यपदवीं

प्रपन्नं पाथोजं प्रति दधति कामाक्षि कुतुकम् ॥71॥

दधानैः संसर्गं प्रकृतिमलिनैः षट्पदकुलैः

द्विजाधीशश्लाघाविधिषु विदधद्भिर्मुकुलताम् ।

रजोमिश्रैः पद्मैर्नियतमपि कामाक्षि पदयोः

विरोधस्ते युक्तो विषमशरवैरिप्रियतमे ॥72॥

कवित्वश्रीमिश्रीकरणनिपुणौ रक्षणचणौ

विपन्नानां श्रीमन्नलिनमसृणौ शोणकिरणौ ।

मुनीन्द्राणामन्तःकरणशरणौ मन्दसरणौ

मनोज्ञौ कामाक्ष्या दुरितहरणौ नौमि चरणौ ॥73॥

परस्मात्सर्वस्मादपि च परयोर्मुक्तिकरयोः

नखश्रीभिर्ज्योत्स्नाकलिततुलयोस्ताम्रतलयोः ।

निलीये कामाक्ष्या निगमनुतयोर्नाकिनतयोः

निरस्तप्रोन्मीलन्नलिनमदयोरेव पदयोः ॥74॥

स्वभावादन्योन्यं किसलयमपीदं तव पदं

म्रदिम्ना शोणिम्ना भगवति दधाते सदृशताम् ।

वने पूर्वस्येच्छा सततमवने किं तु जगतां

परस्येत्थं भेदः स्फुरति हृदि कामाक्षि सुधियाम् ॥75॥

कथं वाचालोऽपि प्रकटमणिमञ्जीरनिनदैः

सदैवानन्दार्द्रान्विरचयति वाचंयमजनान् ।

प्रकृत्या ते शोणच्छविरपि च कामाक्षि चरणो

मनीषानैर्मल्यं कथमिव नृणां मांसलयते ॥76॥

चलत्तृष्णावीचीपरिचलनपर्याकुलतया

मुहुर्भ्रान्तस्तान्तः परमशिववामाक्षि परवान् ।

तितीर्षुः कामाक्षि प्रचुरतरकर्माम्बुधिममुं

कदाहं लप्स्ये ते चरणमणिसेतुं गिरिसुते ॥77॥

विशुष्यन्त्यां प्रज्ञासरिति दुरितग्रीष्मसमय-

प्रभावेण क्षीणे सति मम मनःकेकिनि शुचा ।

त्वदीयः कामाक्षि स्फुरितचरणाम्भोदमहिमा

नभोमासाटोपं नगपतिसुते किं न कुरुते ॥78॥

विनम्राणां चेतोभवनवलभीसीम्नि चरण-

प्रदीपे प्राकाश्यं दधति तव निर्धूततमसि ।

असीमा कामाक्षि स्वयमलघुदुष्कर्मलहरी

विघूर्णन्ती शान्तिं शलभपरिपाटीव भजते ॥79॥

विराजन्ती शुक्तिर्नखकिरणमुक्तामणिततेः

विपत्पाथोराशौ तरिरपि नराणां प्रणमताम् ।

त्वदीयः कामाक्षि ध्रुवमलघुवह्निर्भववने

मुनीनां ज्ञानाग्नेररणिरयमङ्घिर्विजयते ॥80॥

समस्तैः संसेव्यः सततमपि कामाक्षि विबुधैः

स्तुतो गन्धर्वस्त्रीसुललितविपञ्चीकलरवैः ।

भवत्या भिन्दानो भवगिरिकुलं जृम्भिततमो-

बलद्रोही मातश्चरणपुरुहूतो विजयते ॥81॥

वसन्तं भक्तानामपि मनसि नित्यं परिलसद्-

घनच्छायापूर्णं शुचिमपि नृणां तापशमनम् ।

नखेन्दुज्योत्स्नाभिः शिशिरमपि पद्मोदयकरं

नमामः कामाक्ष्याश्चरणमधिकाश्चर्यकरणम् ॥82॥

कवीन्द्राणां नानाभणितिगुणचित्रीकृतवचः-

प्रपञ्चव्यापारप्रकटनकलाकौशलनिधिः ।

अधःकुर्वन्नब्जं सनकभृगुमुख्यैर्मुनिजनैः

नमस्यः कामाक्ष्याश्चरणपरमेष्ठी विजयते ॥83॥

भवत्याः कामाक्षि स्फुरितपदपङ्केरुहभुवां

परागाणां पूरैः परिहृतकलङ्कव्यतिकरैः ।

नतानामामृष्टे हृदयमुकुरे निर्मलरुचि

प्रसन्ने निश्शेषं प्रतिफलति विश्वं गिरिसुते ॥84॥

तव त्रस्तं पादात्किसलयमरण्यान्तरमगात्

परं रेखारूपं कमलममुमेवाश्रितमभूत् ।

जितानां कामाक्षि द्वितयमपि युक्तं परिभवे

विदेशे वासो वा शरणगमनं वा निजरिपोः ॥85॥

गृहीत्वा याथार्थ्यं निगमवचसां देशिककृपा-

कटाक्षर्कज्योतिश्शमितममताबन्धतमसः ।

यतन्ते कामाक्षि प्रतिदिवसमन्तर्द्रढयितुं

त्वदीयं पादाब्जं सुकृतपरिपाकेन सुजनाः ॥86॥

जडानामप्यम्ब स्मरणसमये तवच्चरणयोः

भ्रमन्मन्थक्ष्माभृद्धुमुघुमितसिन्धुप्रतिभटाः ।

प्रसन्नाः कामाक्षि प्रसभमधरस्पन्दनकरा

भवन्ति स्वच्छन्दं प्रकृतिपरिपक्का भणितयः ॥87॥

वहन्नप्यश्रान्तं मधुरनिनदं हंसकमसौ

तमेवाधः कर्तुं किमिव यतते केलिगमने ।

भवस्यैवानन्दं विदधदपि कामाक्षि चरणो

भवत्यास्तद्द्रोहं भगवति किमेवं वितनुते ॥88॥

यदत्यन्तं ताम्यत्यलसगतिवार्तास्वपि शिवे

तदेतत्कामाक्षि प्रकृतिमृदुलं ते पदयुगम् ।

किरीटैः सङ्घट्टं कथमिव सुरौघस्य सहते

मुनीन्द्राणामास्ते मनसि च कथं सूचिनिशिते ॥89॥

मनोरङ्गे मत्के विबुधजनसम्मोदजननी

सरागव्यासङ्गं सरसमृदुसञ्चारसुभगा ।

मनोज्ञा कामाक्षि प्रकटयतु लास्यप्रकरणं

रणन्मञ्जीरा ते चरणयुगलीनर्तकवधूः ॥90॥

परिष्कुर्वन्मातः पशुपतिकपर्दं चरणराट्

पराचां हृत्पद्मं परमभणितीनां च मकुटम् ।

भवाख्ये पाथोधौ परिहरतु कामाक्षि ममता-

पराधीनत्वं मे परिमुषितपाथोजमहिमा ॥91॥

प्रसूनैः सम्पर्कादमरतरुणीकुन्तलभवैः

अभीष्टानां दानादनिशमपि कामाक्षि नमताम् ।

स्वसङ्गात्कङ्केलिप्रसवजनकत्वेन च शिवे

त्रिधा धत्ते वार्तां सुरभिरिति पादो गिरिसुते ॥92॥

महामोहस्तेनव्यतिकरभयात्पालयति यो

विनिक्षिप्तं स्वस्मिन्निजजनमनोरत्नमनिशम् ।

स रागस्योद्रेकात्सततमपि कामाक्षि तरसा

किमेवं पादोऽसौ किसलयरुचिं चोरयति ते ॥93॥

सदा स्वादुङ्कारं विषयलहरीशालिकणिकां

समास्वाद्य श्रान्तं हृदयशुकपोतं जननि मे ।

कृपाजाले फालेक्षणमहिषि कामाक्षि रभसात्

गृहीत्वा रुन्धीथारस्तव पदयुगीपञ्जरपुटे ॥94॥

धुनानं कामाक्षि स्मरणलवमात्रेण जडिम-

ज्वरप्रौढिं गूढस्थिति निगमनैकुञ्जकुहरे ।

अलभ्यं सर्वेषां कतिचन लभन्ते सुकृतिनः

चिरादन्विष्यन्तस्तव चरणसिद्धौषधमिदम् ॥95॥

रणन्मञ्जीराभ्यां ललितगमनाभ्यां सुकृतिनां

मनोवास्तव्याभ्यां मथिततिमिराभ्यां नखरुचा ।

निधेयाभ्यां पत्या निजशिरसि कामाक्षि सततं

नमस्ते पादाभ्यां नलिनमृदुलाभ्यां गिरिसुते ॥96॥

सुरागे राकेन्दुप्रतिनिधिमुखे पर्वतसुते

चिराल्लभ्ये भक्त्या शमधनजनानां परिषदा ।

मनोभृङ्गो मत्कः पदकमलयुग्मे जननि ते

प्रकामं कामाक्षि त्रिपुरहरवामाक्षि रमताम् ॥97॥

शिवे संविद्रूपे शशिशकलचूडप्रियतमे

शनैर्गत्यागत्या जितसुरवरेभे गिरिसुते ।

यतन्ते सन्तस्ते चरणनलिनालानयुगले

सदा बद्धं चित्तप्रमदकरियूथं दृढतरम् ॥98॥

यशः सूते मातर्मधुरकवितां पक्ष्मलयते

श्रियं दत्ते चित्ते कमपि परिपाकं प्रथयते ।

सतां पाशग्रन्थिं शिथिलयति किं किं न कुरुते

प्रपन्ने कामाक्ष्याः प्रणतिपरिपाटी चरणयोः ॥99॥

मनीषां माहेन्द्रीं ककुभमिव ते कामपि दशां

प्रधत्ते कामाक्ष्याश्चरणतरुणादित्यकिरणः ।

यदीये सम्पर्के धृतरसमरन्दा कवयतां

परीपाकं धत्ते परिमलवती सूक्तिनलिनी ॥100॥

पुरा मारारातिः पुरमजयदम्ब स्तवशतैः

प्रसन्नायां सत्यां त्वयि तुहिनशैलेन्द्रतनये ।

अतस्ते कामाक्षि स्फुरतु तरसा कालसमये

समायाते मातर्मम मनसि पादाब्जयुगलम् ॥101॥

पदद्वन्द्वं मन्दं गतिषु निवसन्तं हृदि सतां

गिरामन्ते भ्रान्तं कृतकरहितानां परिबृढे ।

जनानामानन्दं जननि जनयन्तं प्रणमतां

त्वदीयं कामाक्षि प्रतिदिनमहं नौमि विमलम् ॥102॥

इदं यः कामाक्ष्याश्चरणनलिनस्तोत्रशतकं

जपेन्नित्यं भक्त्या निखिलजगदाह्लादजनकम् ।

स विश्वेषां वन्द्यः सकलकविलोकैकतिलकः

चिरं भुक्त्वा भोगान्परिणमति चिद्रूपकलया ॥103॥

॥ इति पादारविन्दशतकं सम्पूर्णम् ॥