Valmiki Ramayana Bala Kanda Sarga 53 — Devanagari Script

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

వసిష్ఠుడు శబల అనే కామధేనువు సహాయంతో విశ్వామిత్రుని సైన్యానికి మరియు అతని పరివారానికి కావలసిన అన్నపానాదులు, రుచికరమైన పదార్థాలు సమృద్ధిగా అందించి సంతృప్తి పరిచాడు. ఆనందించిన విశ్వామిత్రుడు ఆ శబలను తనకు ఇమ్మని వసిష్ఠుని కోరాడు; బదులుగా వంద వేల గోవులు, ఏనుగులు, రథములు, గుఱ్ఱములు, రత్నములు, బంగారము మొదలైనవి ఇస్తానని పలికాడు. వసిష్ఠుడు శబల తనకు రత్నము, ధనము, సర్వస్వము, జీవితము అని, హవ్యము, కవ్యము, అగ్నిహోత్రము, యజ్ఞక్రియలు అన్నియు దానిపైనే ఆధారపడి ఉన్నవని చెప్పి, ఎన్ని గోవులు, కోట్ల గోవులు, వెండి రాశులు ఇచ్చినా శబలను ఇవ్వనని స్పష్టంగా తెలిపాడు. దీనితో విశ్వామిత్రుడు ఆగ్రహంతో మాట్లాడగా, వసిష్ఠుడు ఏ విధంగానూ శబలను ఇవ్వనని పునరుక్తి చేశాడు.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

વાલ્મીકિ રામાયણના બાલકાણ્ડના ૫૩મા સર્ગમાં વસિષ્ઠે શબલા ગાયની કૃપાથી વિશ્વામિત્રના સૈન્યને ઇચ્છિત ભોજન અને પીણાંથી તૃપ્ત કર્યું. સંતુષ્ટ થયેલા વિશ્વામિત્રે શબલાના બદલામાં એક લાખ ગાયો માંગી, પણ વસિષ્ઠે કહ્યું કે શબલા તેમના માટે હવ્ય, કવ્ય, અગ્નિહોત્ર અને જીવનનિર્વાહનો આધાર છે, તેથી તે આપી શકાય નહીં. વિશ્વામિત્રે ક્રોધમાં આવીને હાથી, રથ, ઘોડા, ગાયો અને ધન આપવાની ઓફર કરી, છતાં વસિષ્ઠે શબલાને પોતાનું રત્ન, ધન, સર્વસ્વ અને જીવિત ગણાવીને આપવાનો ઇનકાર કર્યો.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।

अथ त्रिपञ्चाशस्सर्गः ।

Shloka 1

एवमुक्ता वसिष्ठेन शबला शत्रुसूदन ।
विदधे कामधुक्कामान्यस्य यस्य यथेप्सितम् ॥ 1 ॥

evamuktā vasiṣṭhena śabalā śatrusūdana |
vidadhe kāmadhukkāmānyasya yasya yathepsitam || 1 ||

હે શત્રુનાશક રામ, વસિષ્ઠે આમ કહ્યા પછી શબલાએ દરેકને તેમની ઇચ્છા મુજબની કામનાઓ પૂરી કરનારી થઈને ઇચ્છિત વસ્તુઓ આપી. ^AI

ఓ శత్రుసూదనా! వసిష్ఠుడు ఇలా చెప్పగా, శబల అనే కామధేనువు ప్రతి ఒక్కరికీ వారి వారి కోరికల ప్రకారం కావలసిన వస్తువులను ఇచ్చింది. ^AI

Shloka 2

इक्षून्मधूं स्तथा लाजान्मैरेयांश्च वरासनान् ।
पानानि च महार्हाणि भक्ष्यांश्चोच्चावचां स्तथा ॥ 2 ॥

ikṣūnmadhūṃ stathā lājānmaireyāṃśca varāsanān |
pānāni ca mahārhāṇi bhakṣyāṃścoccāvacāṃ stathā || 2 ||

શેરડીનો રસ, મધ, લાજા (ધાનના ફુલ), મૈરેય (મદ્ય), ઉત્તમ આસનો, અત્યંત મૂલ્યવાન પીણાં અને નાના-મોટા ભક્ષ્ય પદાર્થો. ^AI

చెరకు రసం, తేనె, పేలాలు, మైరేయం అనే మద్యం, ఉత్తమ ఆసనాలు, విలువైన పానీయాలు, మరియు రకరకాల పదార్థాలు. ^AI

Shloka 3

उष्णाढ्यस्योदनस्यात्र राशयः पर्वतोपमाः ।
मृष्टान्नानि च सूपाश्च दधिकुल्यास्तथैव च ॥ 3 ॥

uṣṇāḍhyasyodanasyātra rāśayaḥ parvatopamāḥ |
mṛṣṭānnāni ca sūpāśca dadhikulyāstathaiva ca || 3 ||

અહીં ગરમ અને ઘી-તેલથી ભરપૂર ભાતના પર્વત જેવા ઢગલા, સ્વાદિષ્ટ અન્ન, સૂપ (દાળ) અને દહીંની નદીઓ પણ હતી. ^AI

వేడిగా, నెయ్యి మొదలైనవి కలిగిన అన్నపు రాశులు పర్వతాల వలె ఉన్నాయి. రుచికరమైన అన్నం, పప్పులు, మరియు పెరుగు ప్రవాహాలు కూడా. ^AI

Shloka 4

नानास्वादुरसानां च षाडबानां तथैव च ।
भाजनानि सुपूर्णानि गौडानि च सहस्रशः ॥ 4 ॥

nānāsvādurasānāṃ ca ṣāḍabānāṃ tathaiva ca |
bhājanāni supūrṇāni gauḍāni ca sahasraśaḥ || 4 ||

અનેક પ્રકારના સ્વાદિષ્ટ રસવાળા અને ષાડવ (છ પ્રકારના સ્વાદવાળા) પદાર્થોથી ભરેલાં પાત્રો અને હજારોની સંખ્યામાં ગોળના બનેલા પદાર્થો. ^AI

అనేక రుచులతో కూడిన షాడబాలు (ఆరు రుచుల మిశ్రమం), మరియు బెల్లంతో చేసిన పదార్థాలు వేయి సంఖ్యలో నిండిన పాత్రలతో. ^AI

Shloka 5

सर्वमासीत्सुसन्तुष्ठं हृष्टपुष्टजनायुतम् ।
विश्वामित्रबलं राम वसिष्ठेनाभितर्पितम् ॥ 5 ॥

sarvamāsītsusantuṣṭhaṃ hṛṣṭapuṣṭajanāyutam |
viśvāmitrabalaṃ rāma vasiṣṭhenābhitarpitam || 5 ||

હે રામ, વસિષ્ઠે તૃપ્ત કરેલું વિશ્વામિત્રનું સૈન્ય સંપૂર્ણ સંતુષ્ટ અને હૃષ્ટપુષ્ટ લોકોથી યુક્ત હતું. ^AI

ఓ రామా! వసిష్ఠుడు తృప్తి పరచిన విశ్వామిత్రుని సైన్యం మొత్తం సంతోషంగా, ఆనందంగా, బలంగా ఉంది. ^AI

Shloka 6

विश्वामित्रोऽपि राजर्षिर्हृष्टः पुष्टस्तदाभवत् ।
सान्तःपुरवरो राजा सब्राह्मणपुरोहितः ॥ 6 ॥

viśvāmitro'pi rājarṣirhṛṣṭaḥ puṣṭastadābhavat |
sāntaḥpuravaro rājā sabrāhmaṇapurohitaḥ || 6 ||

રાજર્ષિ વિશ્વામિત્ર પણ ત્યારે હૃષ્ટ અને પુષ્ટ થયા; અંતઃપુરના ઉત્તમ સભ્યો, બ્રાહ્મણો અને પુરોહિત સહિતના રાજા પણ. ^AI

అప్పుడు రాజర్షి అయిన విశ్వామిత్రుడు కూడా సంతోషంగా, బలంగా ఉన్నాడు. అంతఃపుర స్త్రీలతో, బ్రాహ్మణులతో, పురోహితులతో కూడిన ఆ రాజు కూడా. ^AI

Shloka 7

सामात्यो मन्त्रिसहितस्सभृत्यः पूजितस्तदा ।
युक्तः परमहर्षेण वसिष्ठमिदमब्रवीत् ॥ 7 ॥

sāmātyo mantrisahitassabhṛtyaḥ pūjitastadā |
yuktaḥ paramaharṣeṇa vasiṣṭhamidamabravīt || 7 ||

અમાત્યો, મંત્રીઓ અને ભૃત્યો સહિત પૂજિત થયેલા તે રાજાએ પરમ હર્ષથી યુક્ત થઈને વસિષ્ઠને આ કહ્યું. ^AI

అప్పుడు అమాత్యులతో, మంత్రులతో, సేవకులతో కూడి పూజించబడిన ఆ రాజు, అత్యంత సంతోషంతో కూడి వసిష్ఠునితో ఇలా అన్నాడు. ^AI

Shloka 8

पूजितोऽहं त्वया ब्रह्मन् पूजार्हेण सुसत्कृतः ।
श्रूयतामभिधास्यामि वाक्यं वाक्यविशारद ॥ 8 ॥

pūjito'haṃ tvayā brahman pūjārheṇa susatkṛtaḥ |
śrūyatāmabhidhāsyāmi vākyaṃ vākyaviśārada || 8 ||

હે બ્રહ્મન્, પૂજાને પાત્ર એવા આપે મને પૂજ્યો અને સારી રીતે સત્કાર્યો. હે વાક્યવિશારદ, હું જે વાક્ય કહીશ તે સાંભળો. ^AI

ఓ బ్రహ్మన్! పూజార్హుడవైన నీచేత నేను పూజించబడి, బాగా సత్కరించబడ్డాను. ఓ వాక్యవిశారదా! నేను చెప్పే మాటను వినండి. ^AI

Shloka 9

गवां शतसहस्रेण दीयतां शबला मम ।
रत्नं हि भगवन्नेतद्रत्नहारी च प्रार्थिवः ॥ 9 ॥

gavāṃ śatasahasreṇa dīyatāṃ śabalā mama |
ratnaṃ hi bhagavannetadratnahārī ca prārthivaḥ || 9 ||

ગાયોના એક લાખ (શતસહસ્ર) બદલામાં મને શબલા આપો. હે ભગવન્, આ તો રત્ન છે અને રાજા રત્નનો હરનારો (છીનનારો) હોય છે. ^AI

వంద వేల గోవులను ఇచ్చినా శబలను నాకు ఇమ్ము. ఓ భగవంతుడా, ఇది రత్నము; రాజు రత్నములను హరించువాడు కదా. ^AI

Shloka 10

तस्मान्मे शबलां देहि ममैषा धर्मतो द्विज ।
एवमुक्तस्तु भगवान्वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।
विश्वामित्रेण धर्मात्मा प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ 10 ॥

tasmānme śabalāṃ dehi mamaiṣā dharmato dvija |
evamuktastu bhagavānvasiṣṭho munisattamaḥ |
viśvāmitreṇa dharmātmā pratyuvāca mahīpatim || 10 ||

તેથી હે દ્વિજ, ધર્મથી મને આ શબલા આપો, આ મારી છે. વિશ્વામિત્ર દ્વારા આમ કહેવાયેલા, ધર્માત્મા, મુનિઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા ભગવાન વસિષ્ઠે રાજાને પ્રત્યુત્તર આપ્યો. ^AI

కావున ఓ ద్విజోత్తమా, ధర్మబద్ధంగా నాకు ఈ శబలను ఇమ్ము. విశ్వామిత్రుడు ఇలా పలికినప్పుడు, ధర్మాత్ముడును, మునిశ్రేష్ఠుడును అయిన ఆ భగవంతుడు వసిష్ఠుడు ఆ రాజును ఇలా సమాధానమిచ్చాడు. ^AI

Shloka 11

नाहं शतसहस्रेण नापि कोटिशतैर्गवाम् ।
राजन् दास्यामि शबलां राशिभी रजतस्य च ॥ 11 ॥

nāhaṃ śatasahasreṇa nāpi koṭiśatairgavām |
rājan dāsyāmi śabalāṃ rāśibhī rajatasya ca || 11 ||

હે રાજન્, હું ગાયોના એક લાખથી કે કરોડો સો (કોટિશત) થી પણ, કે ચાંદીના ઢગલાઓથી પણ શબલાને આપીશ નહીં. ^AI

ఓ రాజా, వంద వేల గోవులను ఇచ్చినా, వంద కోట్ల గోవులను ఇచ్చినా, వెండి రాశులను ఇచ్చినా నేను శబలను ఇవ్వను. ^AI

Shloka 12

न परित्यागमर्हेयं मत्सकाशादरिन्दम ।
शाश्वती शबला मह्यं कीर्तिरात्मवतो यथा ॥ 12 ॥

na parityāgamarheyaṃ matsakāśādarindama |
śāśvatī śabalā mahyaṃ kīrtirātmavato yathā || 12 ||

હે અરિંદમ, આ (શબલા) મારા પાસેથી છોડવાને યોગ્ય નથી. શબલા મારા માટે શાશ્વત છે, જેમ આત્મવાન (સદ્ગુણી) પુરુષની કીર્તિ શાશ્વત હોય છે. ^AI

ఓ అరిందమా, ఈ శబలను నా నుండి విడిచిపెట్టుటకు నేను అర్హుడను కాను. ఆత్మజ్ఞానికి కీర్తి శాశ్వతమైనట్లు, ఈ శబల నాకు శాశ్వతమైనది. ^AI

Shloka 13

अस्यां हव्यं च कव्यं च प्राणयात्रा तथैव च ।
आयत्तमग्निहोत्रं च बलिर्होमस्तथैव च ॥ 13 ॥

asyāṃ havyaṃ ca kavyaṃ ca prāṇayātrā tathaiva ca |
āyattamagnihotraṃ ca balirhomastathaiva ca || 13 ||

આમાં હવ્ય (દેવતાઓને અર્પણ) અને કવ્ય (પિતૃઓને અર્પણ), તેમજ પ્રાણયાત્રા (જીવનનિર્વાહ), અગ્નિહોત્ર, બલિ અને હોમ — તે બધું આધારિત છે. ^AI

ఈమెలోనే హవ్యము, కవ్యము, ప్రాణయాత్ర, అగ్నిహోత్రము, బలి, హోమము అన్నియు ఆధారపడి ఉన్నవి. ^AI

Shloka 14

स्वाहाकारवषट्कारौ विद्याश्च विविधा स्तथा ।
आयत्तमत्र राजर्षे सर्वमेतन्न संशयः ॥ 14 ॥

svāhākāravaṣaṭkārau vidyāśca vividhā stathā |
āyattamatra rājarṣe sarvametanna saṃśayaḥ || 14 ||

હે રાજર્ષિ, સ્વાહાકાર અને વષટ્કાર, તેમજ વિવિધ વિદ્યાઓ — આ સર્વ આમાં આધારિત છે, એમાં સંશય નથી. ^AI

ఓ రాజర్షీ, స్వాహాకారము, వషట్కారము, వివిధ విద్యలు అన్నియు ఇందులోనే ఆధారపడి ఉన్నవి; ఇది నిస్సందేహము. ^AI

Shloka 15

सर्वस्वमेतत्सत्येन मम तुष्टिकरी सदा ।
कारणैर्बहुभी राजन्न दास्ये शबलां तव ॥ 15 ॥

sarvasvametatsatyena mama tuṣṭikarī sadā |
kāraṇairbahubhī rājanna dāsye śabalāṃ tava || 15 ||

હે રાજન્, આ (શબલા) મારું સર્વસ્વ છે, સત્યથી તે મને સદા તુષ્ટિ આપનારી છે. ઘણા કારણોસર હું તમને શબલા આપીશ નહીં. ^AI

ఓ రాజా, ఇది నా సర్వస్వము; సత్యముచే ఇది నాకు ఎల్లప్పుడు సంతుష్టిని కలిగించునది. అనేక కారణముల చేత నేను నీకు శబలను ఇవ్వను. ^AI

Shloka 16

वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु विश्वामित्रोऽब्रवीत्ततः ।
संरब्धतरमत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ 16 ॥

vasiṣṭhenaivamuktastu viśvāmitro'bravīttataḥ |
saṃrabdhataramatyarthaṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ || 16 ||

વસિષ્ઠ દ્વારા આમ કહેવાયેલા, વાક્યવિશારદ એવા વિશ્વામિત્રે ત્યારપછી અત્યંત ક્રોધયુક્ત વધુ કઠોર વચન કહ્યું. ^AI

వసిష్ఠుడు ఇలా పలికిన పిమ్మట, వాక్యవిశారదుడైన విశ్వామిత్రుడు అత్యంత ఆగ్రహముతో కూడిన మాటలను పలికాడు. ^AI

Shloka 17

हैरण्यकक्ष्याग्रैवेयान् सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ।
ददामि कुञ्जरांस्तेषां सहस्राणि चतुर्दश ॥ 17 ॥

hairaṇyakakṣyāgraiveyān suvarṇāṅkuśabhūṣitān |
dadāmi kuñjarāṃsteṣāṃ sahasrāṇi caturdaśa || 17 ||

સોનાના કુંભસ્થળ અને ગળાના આભૂષણવાળા, સોનાના અંકુશથી શોભતા હાથીઓ તેમને હું ચૌદ હજાર આપું છું. ^AI

బంగారు కక్ష్యలు (గజపు ఉరస్సుల పట్టీలు) మరియు బంగారు అంకుశములతో అలంకరించబడిన ఏనుగులను నీకు ఇస్తాను; అట్టి పద్నాలుగు వేల ఏనుగులను ఇస్తాను. ^AI

Shloka 18

हैरण्यानां रथानां च श्वेताश्वानां चतुर्युजाम् ।
ददामि ते शतान्यष्टौ किङ्किणीकविभूषितान् ॥ 18 ॥

hairaṇyānāṃ rathānāṃ ca śvetāśvānāṃ caturyujām |
dadāmi te śatānyaṣṭau kiṅkiṇīkavibhūṣitān || 18 ||

સોનાના રથો અને ચાર ઘોડા જોડેલા સફેદ અશ્વો, ઘૂઘરાથી શોભતા, તેના આઠસો હું તને આપું છું. ^AI

బంగారు రథములను, తెల్లని గుఱ్ఱములు కట్టిన నాలుగు గుఱ్ఱముల రథములను, గజ్జెలతో అలంకరించబడిన ఎనిమిది వందల రథములను నీకు ఇస్తాను. ^AI

Shloka 19

हयानां देशजातानां कुलजानां महौजसाम् ।
सहस्रमेकं दश च ददामि तव सुव्रत ॥ 19 ॥

hayānāṃ deśajātānāṃ kulajānāṃ mahaujasām |
sahasramekaṃ daśa ca dadāmi tava suvrata || 19 ||

હે સુવ્રત, દેશમાં જન્મેલા, કુળમાં જન્મેલા અને મહાબળવાન ઘોડાઓના અગિયાર હજાર હું તને આપું છું. ^AI

ఓ సువ్రతా, దేశములో పుట్టినవి, మంచి వంశములో పుట్టినవి, గొప్ప బలము కలవి అయిన గుఱ్ఱములను పదకొండు వేలు నీకు ఇస్తాను. ^AI

Shloka 20

नानावर्णविभक्तानां वयस्स्थानां तथैव च ।
ददाम्येकां गवां कोटिं शबला दीयतां मम ॥ 20 ॥

nānāvarṇavibhaktānāṃ vayassthānāṃ tathaiva ca |
dadāmyekāṃ gavāṃ koṭiṃ śabalā dīyatāṃ mama || 20 ||

અને તેમજ નાના વર્ણોમાં વિભક્ત, વયસ્થ ગાયોનો એક કરોડ હું આપું છું; શબલા મને આપો. ^AI

నానా రంగులలో విభజించబడినవి, వయస్సు ప్రకారము ఉన్నవి అయిన ఒక కోటి ఆవులను ఇస్తాను; శబల (కామధేనువు) నాకు ఇవ్వబడుగాక. ^AI

Shloka 21

यावदिच्छसि रत्नं वा हिरण्यं वा द्विजोत्तम ।
तावद्ददामि तत्सर्वं शबला दीयतां मम ॥ 21 ॥

yāvadicchasi ratnaṃ vā hiraṇyaṃ vā dvijottama |
tāvaddadāmi tatsarvaṃ śabalā dīyatāṃ mama || 21 ||

હે દ્વિજોત્તમ, તમે જેટલું રત્ન કે સોનું ઇચ્છો તેટલું બધું હું આપું છું; શબલા મને આપો. ^AI

ఓ ద్విజోత్తమా, నీకు కావలసినన్ని రత్నములను గానీ, బంగారమును గానీ నేను ఇస్తాను; అవన్నీ ఇస్తాను; శబల నాకు ఇవ్వబడుగాక. ^AI

Shloka 22

एवमुक्तस्तु भगवान् विश्वामित्रेण धीमता ।
न दास्यामीति शबलां प्राह राजन् कथञ्चन ॥ 22 ॥

evamuktastu bhagavān viśvāmitreṇa dhīmatā |
na dāsyāmīti śabalāṃ prāha rājan kathañcana || 22 ||

બુદ્ધિમાન વિશ્વામિત્ર દ્વારા આમ કહેવાયેલા તે ભગવાને કહ્યું, 'હે રાજન્, હું શબલાને કોઈ પણ રીતે નહીં આપું.' ^AI

మేధావి అయిన విశ్వామిత్రుడు ఈ విధంగా చెప్పగా, ఆ భగవంతుడు (వసిష్ఠుడు) 'ఓ రాజా, శబలను ఏ విధంగానూ ఇవ్వను' అని చెప్పాడు. ^AI

Shloka 23

एतदेव हि मे रत्नमेतदेव हि मे धनम् ।
एतदेव हि सर्वस्वमेतदेव हि जीवितम् ॥ 23 ॥

etadeva hi me ratnametadeva hi me dhanam |
etadeva hi sarvasvametadeva hi jīvitam || 23 ||

આ જ મારું રત્ન છે, આ જ મારું ધન છે, આ જ મારું સર્વસ્વ છે, આ જ મારું જીવિત છે. ^AI

ఇదే నాకు రత్నము, ఇదే నాకు ధనము, ఇదే నాకు సర్వస్వము, ఇదే నాకు జీవితము. ^AI

Shloka 24

दर्शश्च पूर्णमासश्च यज्ञाश्चैवाप्तदक्षिणाः ।
एतदेव हि मे राजन् विविधाश्च क्रियास्तथा ॥ 24 ॥

darśaśca pūrṇamāsaśca yajñāścaivāptadakṣiṇāḥ |
etadeva hi me rājan vividhāśca kriyāstathā || 24 ||

હે રાજન્, દર્શ અને પૂર્ણમાસ યજ્ઞો તથા યોગ્ય દક્ષિણાવાળા યજ્ઞો અને તેમજ વિવિધ ક્રિયાઓ આ જ મારા માટે છે. ^AI

అమావాస్య, పూర్ణిమ, మరియు సరైన దక్షిణలతో కూడిన యజ్ఞములు, అలాగే వివిధ క్రియలు — ఓ రాజా, ఇవన్నియు ఇదే (శబలయే). ^AI

Shloka 25

अदोमूलाः क्रियास्सर्वा मम राजन्न संशयः ।
बहुना किं प्रलापेन न दास्ये कामदोहिनीम् ॥ 25 ॥

adomūlāḥ kriyāssarvā mama rājanna saṃśayaḥ |
bahunā kiṃ pralāpena na dāsye kāmadohinīm || 25 ||

હે રાજન્, મારી બધી ક્રિયાઓ અદોમૂળ (દોષમૂળ) છે, એમાં સંશય નથી. વધારે પ્રલાપ શા માટે? હું કામદોહિની (ગાય) આપીશ નહીં. ^AI

ఓ రాజా, నా క్రియలన్నియు ఆ ఆవు మూలమే, ఇందులో సందేహం లేదు. ఇంతగా ప్రలాపించడం ఎందుకు? కోరికలను తీర్చే ఆ ఆవును నేను ఇచ్చేది లేదు. ^AI

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे त्रिपञ्चाशस्सर्गः ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।

अथ त्रिपञ्चाशस्सर्गः ।

एवमुक्ता वसिष्ठेन शबला शत्रुसूदन ।

विदधे कामधुक्कामान्यस्य यस्य यथेप्सितम् ॥ 1 ॥

इक्षून्मधूं स्तथा लाजान्मैरेयांश्च वरासनान् ।

पानानि च महार्हाणि भक्ष्यांश्चोच्चावचां स्तथा ॥ 2 ॥

उष्णाढ्यस्योदनस्यात्र राशयः पर्वतोपमाः ।

मृष्टान्नानि च सूपाश्च दधिकुल्यास्तथैव च ॥ 3 ॥

नानास्वादुरसानां च षाडबानां तथैव च ।

भाजनानि सुपूर्णानि गौडानि च सहस्रशः ॥ 4 ॥

सर्वमासीत्सुसन्तुष्ठं हृष्टपुष्टजनायुतम् ।

विश्वामित्रबलं राम वसिष्ठेनाभितर्पितम् ॥ 5 ॥

विश्वामित्रोऽपि राजर्षिर्हृष्टः पुष्टस्तदाभवत् ।

सान्तःपुरवरो राजा सब्राह्मणपुरोहितः ॥ 6 ॥

सामात्यो मन्त्रिसहितस्सभृत्यः पूजितस्तदा ।

युक्तः परमहर्षेण वसिष्ठमिदमब्रवीत् ॥ 7 ॥

पूजितोऽहं त्वया ब्रह्मन् पूजार्हेण सुसत्कृतः ।

श्रूयतामभिधास्यामि वाक्यं वाक्यविशारद ॥ 8 ॥

गवां शतसहस्रेण दीयतां शबला मम ।

रत्नं हि भगवन्नेतद्रत्नहारी च प्रार्थिवः ॥ 9 ॥

तस्मान्मे शबलां देहि ममैषा धर्मतो द्विज ।

एवमुक्तस्तु भगवान्वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।

विश्वामित्रेण धर्मात्मा प्रत्युवाच महीपतिम् ॥ 10 ॥

नाहं शतसहस्रेण नापि कोटिशतैर्गवाम् ।

राजन् दास्यामि शबलां राशिभी रजतस्य च ॥ 11 ॥

न परित्यागमर्हेयं मत्सकाशादरिन्दम ।

शाश्वती शबला मह्यं कीर्तिरात्मवतो यथा ॥ 12 ॥

अस्यां हव्यं च कव्यं च प्राणयात्रा तथैव च ।

आयत्तमग्निहोत्रं च बलिर्होमस्तथैव च ॥ 13 ॥

स्वाहाकारवषट्कारौ विद्याश्च विविधा स्तथा ।

आयत्तमत्र राजर्षे सर्वमेतन्न संशयः ॥ 14 ॥

सर्वस्वमेतत्सत्येन मम तुष्टिकरी सदा ।

कारणैर्बहुभी राजन्न दास्ये शबलां तव ॥ 15 ॥

वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु विश्वामित्रोऽब्रवीत्ततः ।

संरब्धतरमत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ 16 ॥

हैरण्यकक्ष्याग्रैवेयान् सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ।

ददामि कुञ्जरांस्तेषां सहस्राणि चतुर्दश ॥ 17 ॥

हैरण्यानां रथानां च श्वेताश्वानां चतुर्युजाम् ।

ददामि ते शतान्यष्टौ किङ्किणीकविभूषितान् ॥ 18 ॥

हयानां देशजातानां कुलजानां महौजसाम् ।

सहस्रमेकं दश च ददामि तव सुव्रत ॥ 19 ॥

नानावर्णविभक्तानां वयस्स्थानां तथैव च ।

ददाम्येकां गवां कोटिं शबला दीयतां मम ॥ 20 ॥

यावदिच्छसि रत्नं वा हिरण्यं वा द्विजोत्तम ।

तावद्ददामि तत्सर्वं शबला दीयतां मम ॥ 21 ॥

एवमुक्तस्तु भगवान् विश्वामित्रेण धीमता ।

न दास्यामीति शबलां प्राह राजन् कथञ्चन ॥ 22 ॥

एतदेव हि मे रत्नमेतदेव हि मे धनम् ।

एतदेव हि सर्वस्वमेतदेव हि जीवितम् ॥ 23 ॥

दर्शश्च पूर्णमासश्च यज्ञाश्चैवाप्तदक्षिणाः ।

एतदेव हि मे राजन् विविधाश्च क्रियास्तथा ॥ 24 ॥

अदोमूलाः क्रियास्सर्वा मम राजन्न संशयः ।

बहुना किं प्रलापेन न दास्ये कामदोहिनीम् ॥ 25 ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Devanagari script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

1.53 बालकाण्ड - त्रिपञ्चाश सर्गः