yatsevanena pitṛmātṛsahodarāṇāṃ
cittaṃ na mohamahimā malinaṃ karoti |
itthaṃ samīkṣya tava bhaktajanānmurāre
Verse 1
mūko'smi te'ṅghrikamalaṃ tadatīva dhanyam || 1 ||
ye ye vilagnamanasaḥ sukhamāptukāmāḥ
te te bhavanti jagadudbhavamohaśūnyāḥ |
dṛṣṭvā vinaṣṭadhanadhānyagṛhānmurāre
Verse 2
mūko'smi te'ṅghrikamalaṃ tadatīva dhanyam || 2 ||
vastrāṇi digvalayamāvasatiḥ śmaśāne
pātraṃ kapālamapi muṇḍavibhūṣaṇāni |
rudre prasādamacalaṃ tava vīkṣya śaure
Verse 3
mūko'smi te'ṅghrikamalaṃ tadatīva dhanyam || 3 ||
yatkīrtigāyanaparasya vidhātṛsūnoḥ
kaupīnamaiṇamajinaṃ vipulāṃ vibhūtim |
svasyārtha digbhramaṇamīkṣya tu sārvakālaṃ
Verse 4
mūko'smi te'ṅghrikamalaṃ tadatīva dhanyam || 4 ||
yadvīkṣaṇe dhṛtadhiyāmaśanaṃ phalādi
vāso'pi nirjinavane girikandarāsu |
vāsāṃsi valkalamayāni vilokya caivaṃ
Verse 5
mūko'smi te'ṅghrikamalaṃ tadatīva dhanyam || 5 ||
stotraṃ pādāmbujasyaitacchrīśasya vijitendriyaḥ |
Verse 6
paṭhitvā tatpadaṃ yāti ślokārthajñastu yo naraḥ || 6 ||
iti murāri pañcaratnam |
Sanskrit — Devanagari (original)
यत्सेवनेन पितृमातृसहोदराणां
चित्तं न मोहमहिमा मलिनं करोति ।
इत्थं समीक्ष्य तव भक्तजनान्मुरारे
मूकोऽस्मि तेऽङ्घ्रिकमलं तदतीव धन्यम् ॥ 1 ॥
ये ये विलग्नमनसः सुखमाप्तुकामाः
ते ते भवन्ति जगदुद्भवमोहशून्याः ।
दृष्ट्वा विनष्टधनधान्यगृहान्मुरारे
मूकोऽस्मि तेऽङ्घ्रिकमलं तदतीव धन्यम् ॥ 2 ॥
वस्त्राणि दिग्वलयमावसतिः श्मशाने
पात्रं कपालमपि मुण्डविभूषणानि ।
रुद्रे प्रसादमचलं तव वीक्ष्य शौरे
मूकोऽस्मि तेऽङ्घ्रिकमलं तदतीव धन्यम् ॥ 3 ॥
यत्कीर्तिगायनपरस्य विधातृसूनोः
कौपीनमैणमजिनं विपुलां विभूतिम् ।
स्वस्यार्थ दिग्भ्रमणमीक्ष्य तु सार्वकालं
मूकोऽस्मि तेऽङ्घ्रिकमलं तदतीव धन्यम् ॥ 4 ॥
यद्वीक्षणे धृतधियामशनं फलादि
वासोऽपि निर्जिनवने गिरिकन्दरासु ।
वासांसि वल्कलमयानि विलोक्य चैवं
मूकोऽस्मि तेऽङ्घ्रिकमलं तदतीव धन्यम् ॥ 5 ॥
स्तोत्रं पादाम्बुजस्यैतच्छ्रीशस्य विजितेन्द्रियः ।
पठित्वा तत्पदं याति श्लोकार्थज्ञस्तु यो नरः ॥ 6 ॥
इति मुरारि पञ्चरत्नम् ।