ghuṣyate yasya nagare raṅgayātrā dine dine |
tamahaṃ śirasā vande rājānaṃ kulaśekharam ||
śrīvallabheti varadeti dayāpareti
bhaktapriyeti bhavaluṇṭhanakovideti |
nātheti nāgaśayaneti jagannivāse-
Verse 1
-tyālāpanaṃ pratipadaṃ kuru me mukunda || 1 ||
jayatu jayatu devo devakīnandano'yaṃ
jayatu jayatu kṛṣṇo vṛṣṇivaṃśapradīpaḥ |
jayatu jayatu meghaśyāmalaḥ komalāṅgo
Verse 2
jayatu jayatu pṛthvībhāranāśo mukundaḥ || 2 ||
mukunda mūrdhnā praṇipatya yāce
bhavantamekāntamiyantamartham |
avismṛtistvaccaraṇāravinde
Verse 3
bhave bhave me'stu bhavatprasādāt || 3 ||
nāhaṃ vande tava caraṇayordvandvamadvandvahetoḥ
kumbhīpākaṃ gurumapi hare nārakaṃ nāpanetum |
ramyārāmāmṛdutanulatā nandane nāpi rantuṃ
Verse 4
bhāve bhāve hṛdayabhavane bhāvayeyaṃ bhavantam || 4 ||
nāsthā dharme na vasunicaye naiva kāmopabhoge
yadyadbhavyaṃ bhavatu bhagavan pūrvakarmānurūpam |
etatprārthyaṃ mama bahumataṃ janmajanmāntare'pi
Verse 5
tvatpādāmbhoruhayugagatā niścalā bhaktirastu || 5 ||
divi vā bhuvi vā mamāstu vāso
narake vā narakāntaka prakāmam |
avadhīrita śāradāravindau
Verse 6
caraṇau te maraṇe'pi cintayāmi || 6 ||
kṛṣṇa tvadīya padapaṅkajapañjarānta-
-madyaiva me viśatu mānasarājahaṃsaḥ |
prāṇaprayāṇasamaye kaphavātapittaiḥ
Verse 7
kaṇṭhāvarodhanavidhau smaraṇaṃ kutaste || 7 ||
cintayāmi harimeva santataṃ
mandamanda hasitānanāmbujaṃ
nandagopatanayaṃ parātparaṃ
Verse 8
nāradādimunibṛndavanditam || 8 ||
karacaraṇasaroje kāntimannetramīne
śramamuṣi bhujavīcivyākule'gādhamārge |
harisarasi vigāhyāpīya tejojalaughaṃ
Verse 9
bhavamaruparikhinnaḥ khedamadya tyajāmi || 9 ||
sarasijanayane saśaṅkhacakre
murabhidi mā virama svacitta rantum |
sukhataramaparaṃ na jātu jāne
Verse 10
haricaraṇasmaraṇāmṛtena tulyam || 10 ||
mā bhīrmandamano vicintya bahudhā yāmīściraṃ yātanāḥ
nāmī naḥ prabhavanti pāparipavaḥ svāmī nanu śrīdharaḥ |
ālasyaṃ vyapanīya bhaktisulabhaṃ dhyāyasva nārāyaṇaṃ
Verse 11
lokasya vyasanāpanodanakaro dāsasya kiṃ na kṣamaḥ || 11 ||
bhavajaladhigatānāṃ dvandvavātāhatānāṃ
sutaduhitṛkalatratrāṇabhārārditānām |
viṣamaviṣayatoye majjatāmaplavānāṃ
Verse 12
bhavatu śaraṇameko viṣṇupoto narāṇām || 12 ||
bhavajaladhimagādhaṃ dustaraṃ nistareyaṃ
kathamahamiti ceto mā sma gāḥ kātaratvam |
sarasijadṛśi deve tāvakī bhaktirekā
Verse 13
narakabhidi niṣaṇṇā tārayiṣyatyavaśyam || 13 ||
tṛṣṇātoye madanapavanoddhūta mohormimāle
dārāvarte tanayasahajagrāhasaṅghākule ca |
saṃsārākhye mahati jaladhau majjatāṃ nastridhāman
Verse 14
pādāmbhoje varada bhavato bhaktināvaṃ prayaccha || 14 ||
mādrākṣaṃ kṣīṇapuṇyān kṣaṇamapi bhavato bhaktihīnānpadābje
māśrauṣaṃ śrāvyabandhaṃ tava caritamapāsyānyadākhyānajātam |
māsmārṣaṃ mādhava tvāmapi bhuvanapate cetasāpahnuvānā-
Verse 15
-nmābhūvaṃ tvatsaparyāvyatikararahito janmajanmāntare'pi || 15 ||
jihve kīrtaya keśavaṃ muraripuṃ ceto bhaja śrīdharaṃ
pāṇidvandva samarcayācyutakathāḥ śrotradvaya tvaṃ śṛṇu |
kṛṣṇaṃ lokaya locanadvaya harergacchāṅghriyugmālayaṃ
Verse 16
jighra ghrāṇa mukundapādatulasīṃ mūrdhannamādhokṣajam || 16 ||
he lokāḥ śṛṇuta prasūtimaraṇavyādheścikitsāmimāṃ
yogajñāḥ samudāharanti munayo yāṃ yājñavalkyādayaḥ |
antarjyotirameyamekamamṛtaṃ kṛṣṇākhyamāpīyatāṃ
tatpītaṃ paramauṣadhaṃ vitanute nirvāṇamātyantikam || 17 |
he martyāḥ paramaṃ hitaṃ śṛṇuta vo vakṣyāmi saṅkṣepataḥ
saṃsārārṇavamāpadūrmibahulaṃ samyakpraviśya sthitāḥ |
nānājñānamapāsya cetasi namo nārāyaṇāyetyamuṃ
Verse 18
mantraṃ sapraṇavaṃ praṇāmasahitaṃ prāvartayadhvaṃ muhuḥ || 18 ||
pṛthvīreṇuraṇuḥ payāṃsi kaṇikāḥ phalguḥ sphuliṅgo'laghu-
-stejo niḥśvasanaṃ maruttanutaraṃ randhraṃ susūkṣmaṃ nabhaḥ |
kṣudrā rudrapitāmahaprabhṛtayaḥ kīṭāḥ samastāḥ surāḥ
Verse 19
dṛṣṭe yatra sa tāvako vijayate bhūmāvadhūtāvadhiḥ || 19 ||
baddhenāñjalinā natena śirasā gātraiḥ saromodgamaiḥ
kaṇṭhena svaragadgadena nayanenodgīrṇabāṣpāmbunā |
nityaṃ tvaccaraṇāravindayugala dhyānāmṛtāsvādinā-
Verse 20
-masmākaṃ sarasīruhākṣa satataṃ sampadyatāṃ jīvitam || 20 ||
he gopālaka he kṛpājalanidhe he sindhukanyāpate
he kaṃsāntaka he gajendrakaruṇāpārīṇa he mādhava |
he rāmānuja he jagattrayaguro he puṇḍarīkākṣa māṃ
Verse 21
he gopījananātha pālaya paraṃ jānāmi na tvāṃ vinā || 21 ||
bhaktāpāyabhujaṅgagāruḍamaṇistrailokyarakṣāmaṇiḥ
gopīlocanacātakāmbudamaṇiḥ saundaryamudrāmaṇiḥ |
yaḥ kāntāmaṇi rukmiṇī ghanakucadvandvaikabhūṣāmaṇiḥ
Verse 22
śreyo devaśikhāmaṇirdiśatu no gopālacūḍāmaṇiḥ || 22 ||
śatrucchedaikamantraṃ sakalamupaniṣadvākyasampūjyamantraṃ
saṃsārottāramantraṃ samupacitatamaḥ saṅghaniryāṇamantram |
sarvaiśvaryaikamantraṃ vyasanabhujagasandaṣṭasantrāṇamantraṃ
Verse 23
jihve śrīkṛṣṇamantraṃ japa japa satataṃ janmasāphalyamantram || 23 ||
vyāmoha praśamauṣadhaṃ munimanovṛtti pravṛttyauṣadhaṃ
daityendrārtikarauṣadhaṃ tribhuvanī sañjīvanaikauṣadham |
bhaktātyantahitauṣadhaṃ bhavabhayapradhvaṃsanaikauṣadhaṃ
Verse 24
śreyaḥprāptikarauṣadhaṃ piba manaḥ śrīkṛṣṇadivyauṣadham || 24 ||
āmnāyābhyasanānyaraṇyaruditaṃ vedavratānyanvahaṃ
medaśchedaphalāni pūrtavidhayaḥ sarve hutaṃ bhasmani |
tīrthānāmavagāhanāni ca gajasnānaṃ vinā yatpada-
Verse 25
-dvandvāmbhoruhasaṃsmṛtirvijayate devaḥ sa nārāyaṇaḥ || 25 ||
śrīmannāma procya nārāyaṇākhyaṃ
ke na prāpurvāñchitaṃ pāpino'pi |
hā naḥ pūrvaṃ vākpravṛttā na tasmin
Verse 26
tena prāptaṃ garbhavāsādiduḥkham || 26 ||
majjanmanaḥ phalamidaṃ madhukaiṭabhāre
matprārthanīya madanugraha eṣa eva |
tvadbhṛtyabhṛtya paricāraka bhṛtyabhṛtya
Verse 27
bhṛtyasya bhṛtya iti māṃ smara lokanātha || 27 ||
nāthe naḥ puruṣottame trijagatāmekādhipe cetasā
sevye svasya padasya dātari sure nārāyaṇe tiṣṭhati |
yaṃ kañcitpuruṣādhamaṃ katipayagrāmeśamalpārthadaṃ
Verse 28
sevāyai mṛgayāmahe naramaho mūkā varākā vayam || 28 ||
madana parihara sthitiṃ madīye
manasi mukundapadāravindadhāmni |
haranayanakṛśānunā kṛśo'si
Verse 29
smarasi na cakraparākramaṃ murāreḥ || 29 ||
tattvaṃ bruvāṇāni paraṃ parasmā-
-nmadhu kṣarantīva satāṃ phalāni |
prāvartaya prāñjalirasmi jihve
Verse 30
nāmāni nārāyaṇa gocarāṇi || 30 ||
idaṃ śarīraṃ pariṇāmapeśalaṃ
patatyavaśyaṃ ślathasandhijarjaram |
kimauṣadhaiḥ kliśyasi mūḍha durmate
Verse 31
nirāmayaṃ kṛṣṇarasāyanaṃ piba || 31 ||
dārā vārākaravarasutā te tanūjo viriñciḥ
stotā vedastava suragaṇo bhṛtyavargaḥ prasādaḥ |
muktirmāyā jagadavikalaṃ tāvakī devakī te
Verse 32
mātā mitraṃ balaripusutastvayyato'nyanna jāne || 32 ||
kṛṣṇo rakṣatu no jagattrayaguruḥ kṛṣṇaṃ namasyāmyahaṃ
kṛṣṇenāmaraśatravo vinihatāḥ kṛṣṇāya tasmai namaḥ |
kṛṣṇādeva samutthitaṃ jagadidaṃ kṛṣṇasya dāso'smyahaṃ
Verse 33
kṛṣṇe tiṣṭhati sarvametadakhilaṃ he kṛṣṇa rakṣasva mām || 33 ||
tattvaṃ prasīda bhagavan kuru mayyanāthe
viṣṇo kṛpāṃ paramakāruṇikaḥ kila tvam |
saṃsārasāgaranimagnamanantadīna-
Verse 34
-muddhartumarhasi hare puruṣottamo'si || 34 ||
namāmi nārāyaṇapādapaṅkajaṃ
karomi nārāyaṇapūjanaṃ sadā |
vadāmi nārāyaṇanāma nirmalaṃ
Verse 35
smarāmi nārāyaṇatattvamavyayam || 35 ||
śrīnātha nārāyaṇa vāsudeva
śrīkṛṣṇa bhaktapriya cakrapāṇe |
śrīpadmanābhācyuta kaiṭabhāre
Verse 36
śrīrāma padmākṣa hare murāre || 36 ||
ananta vaikuṇṭha mukunda kṛṣṇa
govinda dāmodara mādhaveti |
vaktuṃ samartho'pi na vakti kaści-
Verse 37
-daho janānāṃ vyasanābhimukhyam || 37 ||
dhyāyanti ye viṣṇumanantamavyayaṃ
hṛtpadmamadhye satataṃ vyavasthitam |
samāhitānāṃ satatābhayapradaṃ
Verse 38
te yānti siddhiṃ paramāṃ ca vaiṣṇavīm || 38 ||
kṣīrasāgarataraṅgaśīkarā-
-''sāratārakitacārumūrtaye |
bhogibhogaśayanīyaśāyine
Verse 39
mādhavāya madhuvidviṣe namaḥ || 39 ||
yasya priyau śrutidharau kavilokavīrau
mitre dvijanmavarapadmaśarāvabhūtām |
tenāmbujākṣacaraṇāmbujaṣaṭpadena
Verse 40
rājñā kṛtā kṛtiriyaṃ kulaśekhareṇa || 40 ||
iti kulaśekhara praṇītaṃ mukundamālā |
Sanskrit — Devanagari (original)
घुष्यते यस्य नगरे रङ्गयात्रा दिने दिने ।
तमहं शिरसा वन्दे राजानं कुलशेखरम् ॥
श्रीवल्लभेति वरदेति दयापरेति
भक्तप्रियेति भवलुण्ठनकोविदेति ।
नाथेति नागशयनेति जगन्निवासे-
-त्यालापनं प्रतिपदं कुरु मे मुकुन्द ॥ 1 ॥
जयतु जयतु देवो देवकीनन्दनोऽयं
जयतु जयतु कृष्णो वृष्णिवंशप्रदीपः ।
जयतु जयतु मेघश्यामलः कोमलाङ्गो
जयतु जयतु पृथ्वीभारनाशो मुकुन्दः ॥ 2 ॥
मुकुन्द मूर्ध्ना प्रणिपत्य याचे
भवन्तमेकान्तमियन्तमर्थम् ।
अविस्मृतिस्त्वच्चरणारविन्दे
भवे भवे मेऽस्तु भवत्प्रसादात् ॥ 3 ॥
नाहं वन्दे तव चरणयोर्द्वन्द्वमद्वन्द्वहेतोः
कुम्भीपाकं गुरुमपि हरे नारकं नापनेतुम् ।
रम्यारामामृदुतनुलता नन्दने नापि रन्तुं
भावे भावे हृदयभवने भावयेयं भवन्तम् ॥ 4 ॥
नास्था धर्मे न वसुनिचये नैव कामोपभोगे
यद्यद्भव्यं भवतु भगवन् पूर्वकर्मानुरूपम् ।
एतत्प्रार्थ्यं मम बहुमतं जन्मजन्मान्तरेऽपि
त्वत्पादाम्भोरुहयुगगता निश्चला भक्तिरस्तु ॥ 5 ॥
दिवि वा भुवि वा ममास्तु वासो
नरके वा नरकान्तक प्रकामम् ।
अवधीरित शारदारविन्दौ
चरणौ ते मरणेऽपि चिन्तयामि ॥ 6 ॥
कृष्ण त्वदीय पदपङ्कजपञ्जरान्त-
-मद्यैव मे विशतु मानसराजहंसः ।
प्राणप्रयाणसमये कफवातपित्तैः
कण्ठावरोधनविधौ स्मरणं कुतस्ते ॥ 7 ॥
चिन्तयामि हरिमेव सन्ततं
मन्दमन्द हसिताननाम्बुजं
नन्दगोपतनयं परात्परं
नारदादिमुनिबृन्दवन्दितम् ॥ 8 ॥
करचरणसरोजे कान्तिमन्नेत्रमीने
श्रममुषि भुजवीचिव्याकुलेऽगाधमार्गे ।
हरिसरसि विगाह्यापीय तेजोजलौघं
भवमरुपरिखिन्नः खेदमद्य त्यजामि ॥ 9 ॥
सरसिजनयने सशङ्खचक्रे
मुरभिदि मा विरम स्वचित्त रन्तुम् ।
सुखतरमपरं न जातु जाने
हरिचरणस्मरणामृतेन तुल्यम् ॥ 10 ॥
मा भीर्मन्दमनो विचिन्त्य बहुधा यामीश्चिरं यातनाः
नामी नः प्रभवन्ति पापरिपवः स्वामी ननु श्रीधरः ।
आलस्यं व्यपनीय भक्तिसुलभं ध्यायस्व नारायणं
लोकस्य व्यसनापनोदनकरो दासस्य किं न क्षमः ॥ 11 ॥
भवजलधिगतानां द्वन्द्ववाताहतानां
सुतदुहितृकलत्रत्राणभारार्दितानाम् ।
विषमविषयतोये मज्जतामप्लवानां
भवतु शरणमेको विष्णुपोतो नराणाम् ॥ 12 ॥
भवजलधिमगाधं दुस्तरं निस्तरेयं
कथमहमिति चेतो मा स्म गाः कातरत्वम् ।
सरसिजदृशि देवे तावकी भक्तिरेका
नरकभिदि निषण्णा तारयिष्यत्यवश्यम् ॥ 13 ॥
तृष्णातोये मदनपवनोद्धूत मोहोर्मिमाले
दारावर्ते तनयसहजग्राहसङ्घाकुले च ।
संसाराख्ये महति जलधौ मज्जतां नस्त्रिधामन्
पादाम्भोजे वरद भवतो भक्तिनावं प्रयच्छ ॥ 14 ॥
माद्राक्षं क्षीणपुण्यान् क्षणमपि भवतो भक्तिहीनान्पदाब्जे
माश्रौषं श्राव्यबन्धं तव चरितमपास्यान्यदाख्यानजातम् ।
मास्मार्षं माधव त्वामपि भुवनपते चेतसापह्नुवाना-
-न्माभूवं त्वत्सपर्याव्यतिकररहितो जन्मजन्मान्तरेऽपि ॥ 15 ॥
जिह्वे कीर्तय केशवं मुररिपुं चेतो भज श्रीधरं
पाणिद्वन्द्व समर्चयाच्युतकथाः श्रोत्रद्वय त्वं शृणु ।
कृष्णं लोकय लोचनद्वय हरेर्गच्छाङ्घ्रियुग्मालयं
जिघ्र घ्राण मुकुन्दपादतुलसीं मूर्धन्नमाधोक्षजम् ॥ 16 ॥
हे लोकाः शृणुत प्रसूतिमरणव्याधेश्चिकित्सामिमां
योगज्ञाः समुदाहरन्ति मुनयो यां याज्ञवल्क्यादयः ।
अन्तर्ज्योतिरमेयमेकममृतं कृष्णाख्यमापीयतां
तत्पीतं परमौषधं वितनुते निर्वाणमात्यन्तिकम् ॥ 17 ।
हे मर्त्याः परमं हितं शृणुत वो वक्ष्यामि सङ्क्षेपतः
संसारार्णवमापदूर्मिबहुलं सम्यक्प्रविश्य स्थिताः ।
नानाज्ञानमपास्य चेतसि नमो नारायणायेत्यमुं
मन्त्रं सप्रणवं प्रणामसहितं प्रावर्तयध्वं मुहुः ॥ 18 ॥
पृथ्वीरेणुरणुः पयांसि कणिकाः फल्गुः स्फुलिङ्गोऽलघु-
-स्तेजो निःश्वसनं मरुत्तनुतरं रन्ध्रं सुसूक्ष्मं नभः ।
क्षुद्रा रुद्रपितामहप्रभृतयः कीटाः समस्ताः सुराः
दृष्टे यत्र स तावको विजयते भूमावधूतावधिः ॥ 19 ॥
बद्धेनाञ्जलिना नतेन शिरसा गात्रैः सरोमोद्गमैः
कण्ठेन स्वरगद्गदेन नयनेनोद्गीर्णबाष्पाम्बुना ।
नित्यं त्वच्चरणारविन्दयुगल ध्यानामृतास्वादिना-
-मस्माकं सरसीरुहाक्ष सततं सम्पद्यतां जीवितम् ॥ 20 ॥
हे गोपालक हे कृपाजलनिधे हे सिन्धुकन्यापते
हे कंसान्तक हे गजेन्द्रकरुणापारीण हे माधव ।
हे रामानुज हे जगत्त्रयगुरो हे पुण्डरीकाक्ष मां
हे गोपीजननाथ पालय परं जानामि न त्वां विना ॥ 21 ॥
भक्तापायभुजङ्गगारुडमणिस्त्रैलोक्यरक्षामणिः
गोपीलोचनचातकाम्बुदमणिः सौन्दर्यमुद्रामणिः ।
यः कान्तामणि रुक्मिणी घनकुचद्वन्द्वैकभूषामणिः
श्रेयो देवशिखामणिर्दिशतु नो गोपालचूडामणिः ॥ 22 ॥
शत्रुच्छेदैकमन्त्रं सकलमुपनिषद्वाक्यसम्पूज्यमन्त्रं
संसारोत्तारमन्त्रं समुपचिततमः सङ्घनिर्याणमन्त्रम् ।
सर्वैश्वर्यैकमन्त्रं व्यसनभुजगसन्दष्टसन्त्राणमन्त्रं
जिह्वे श्रीकृष्णमन्त्रं जप जप सततं जन्मसाफल्यमन्त्रम् ॥ 23 ॥
व्यामोह प्रशमौषधं मुनिमनोवृत्ति प्रवृत्त्यौषधं
दैत्येन्द्रार्तिकरौषधं त्रिभुवनी सञ्जीवनैकौषधम् ।
भक्तात्यन्तहितौषधं भवभयप्रध्वंसनैकौषधं
श्रेयःप्राप्तिकरौषधं पिब मनः श्रीकृष्णदिव्यौषधम् ॥ 24 ॥
आम्नायाभ्यसनान्यरण्यरुदितं वेदव्रतान्यन्वहं
मेदश्छेदफलानि पूर्तविधयः सर्वे हुतं भस्मनि ।
तीर्थानामवगाहनानि च गजस्नानं विना यत्पद-
-द्वन्द्वाम्भोरुहसंस्मृतिर्विजयते देवः स नारायणः ॥ 25 ॥
श्रीमन्नाम प्रोच्य नारायणाख्यं
के न प्रापुर्वाञ्छितं पापिनोऽपि ।
हा नः पूर्वं वाक्प्रवृत्ता न तस्मिन्
तेन प्राप्तं गर्भवासादिदुःखम् ॥ 26 ॥
मज्जन्मनः फलमिदं मधुकैटभारे
मत्प्रार्थनीय मदनुग्रह एष एव ।
त्वद्भृत्यभृत्य परिचारक भृत्यभृत्य
भृत्यस्य भृत्य इति मां स्मर लोकनाथ ॥ 27 ॥
नाथे नः पुरुषोत्तमे त्रिजगतामेकाधिपे चेतसा
सेव्ये स्वस्य पदस्य दातरि सुरे नारायणे तिष्ठति ।
यं कञ्चित्पुरुषाधमं कतिपयग्रामेशमल्पार्थदं
सेवायै मृगयामहे नरमहो मूका वराका वयम् ॥ 28 ॥
मदन परिहर स्थितिं मदीये
मनसि मुकुन्दपदारविन्दधाम्नि ।
हरनयनकृशानुना कृशोऽसि
स्मरसि न चक्रपराक्रमं मुरारेः ॥ 29 ॥
तत्त्वं ब्रुवाणानि परं परस्मा-
-न्मधु क्षरन्तीव सतां फलानि ।
प्रावर्तय प्राञ्जलिरस्मि जिह्वे
नामानि नारायण गोचराणि ॥ 30 ॥
इदं शरीरं परिणामपेशलं
पतत्यवश्यं श्लथसन्धिजर्जरम् ।
किमौषधैः क्लिश्यसि मूढ दुर्मते
निरामयं कृष्णरसायनं पिब ॥ 31 ॥
दारा वाराकरवरसुता ते तनूजो विरिञ्चिः
स्तोता वेदस्तव सुरगणो भृत्यवर्गः प्रसादः ।
मुक्तिर्माया जगदविकलं तावकी देवकी ते
माता मित्रं बलरिपुसुतस्त्वय्यतोऽन्यन्न जाने ॥ 32 ॥
कृष्णो रक्षतु नो जगत्त्रयगुरुः कृष्णं नमस्याम्यहं
कृष्णेनामरशत्रवो विनिहताः कृष्णाय तस्मै नमः ।
कृष्णादेव समुत्थितं जगदिदं कृष्णस्य दासोऽस्म्यहं
कृष्णे तिष्ठति सर्वमेतदखिलं हे कृष्ण रक्षस्व माम् ॥ 33 ॥
तत्त्वं प्रसीद भगवन् कुरु मय्यनाथे
विष्णो कृपां परमकारुणिकः किल त्वम् ।
संसारसागरनिमग्नमनन्तदीन-
-मुद्धर्तुमर्हसि हरे पुरुषोत्तमोऽसि ॥ 34 ॥
नमामि नारायणपादपङ्कजं
करोमि नारायणपूजनं सदा ।
वदामि नारायणनाम निर्मलं
स्मरामि नारायणतत्त्वमव्ययम् ॥ 35 ॥
श्रीनाथ नारायण वासुदेव
श्रीकृष्ण भक्तप्रिय चक्रपाणे ।
श्रीपद्मनाभाच्युत कैटभारे
श्रीराम पद्माक्ष हरे मुरारे ॥ 36 ॥
अनन्त वैकुण्ठ मुकुन्द कृष्ण
गोविन्द दामोदर माधवेति ।
वक्तुं समर्थोऽपि न वक्ति कश्चि-
-दहो जनानां व्यसनाभिमुख्यम् ॥ 37 ॥
ध्यायन्ति ये विष्णुमनन्तमव्ययं
हृत्पद्ममध्ये सततं व्यवस्थितम् ।
समाहितानां सतताभयप्रदं
ते यान्ति सिद्धिं परमां च वैष्णवीम् ॥ 38 ॥
क्षीरसागरतरङ्गशीकरा-
-ऽऽसारतारकितचारुमूर्तये ।
भोगिभोगशयनीयशायिने
माधवाय मधुविद्विषे नमः ॥ 39 ॥
यस्य प्रियौ श्रुतिधरौ कविलोकवीरौ
मित्रे द्विजन्मवरपद्मशरावभूताम् ।
तेनाम्बुजाक्षचरणाम्बुजषट्पदेन
राज्ञा कृता कृतिरियं कुलशेखरेण ॥ 40 ॥
इति कुलशेखर प्रणीतं मुकुन्दमाला ।