Summary — Tamil
AI-generated · not yet verified
The Tamil meaning of each verse is shown below the verse.
Summary — Marathi
AI-generated · not yet verified
The Marathi meaning of each verse is shown below the verse.
ഭക്തപ്രിയേതി ഭവലുണ്ഠനകോവിദേതി ।
നാഥേതി നാഗശയനേതി ജഗന്നിവാസേ-
-ത്യാലാപനം പ്രതിപദം കുരു മേ മുകുന്ദ ॥ 1 ॥
bhaktapriyeti bhavaluṇṭhanakovideti |
nātheti nāgaśayaneti jagannivāse-
-tyālāpanaṃ pratipadaṃ kuru me mukunda || 1 ||
हे मुकुंदा, तू मला प्रत्येक शब्दावर अशी हाक मारायला शिकव की — 'श्रीवल्लभा', 'वरदा', 'दयापरा', 'भक्तप्रिया', 'भवबंधनाचा नाश करण्यात कुशल', 'नाथ', 'नागशयनावर झोपणारा', 'जगन्निवास'. AI
ஸ்ரீயின் கணவரே, வரம் அருள்பவரே, கருணை மிக்கவரே, பக்தர்களுக்குப் பிரியமானவரே, பிறவியை அழிப்பதில் வல்லவரே, தலைவரே, பாம்பணையில் பள்ளிகொள்பவரே, உலகத்தின் தங்குமிடமே என்று ஒவ்வொரு சொல்லிலும் உன்னை அழைத்துப் பேசும் பேச்சை எனக்கு அருள்வாய், முகுந்தா. AI
ജയതു ജയതു കൃഷ്ണോ വൃഷ്ണിവംശപ്രദീപഃ ।
ജയതു ജയതു മേഘശ്യാമലഃ കോമലാങ്ഗോ
ജയതു ജയതു പൃഥ്വീഭാരനാശോ മുകുന്ദഃ ॥ 2 ॥
jayatu jayatu kṛṣṇo vṛṣṇivaṃśapradīpaḥ |
jayatu jayatu meghaśyāmalaḥ komalāṅgo
jayatu jayatu pṛthvībhāranāśo mukundaḥ || 2 ||
हा देवकीचा पुत्र जयजयकार करो; हा वृष्णिवंशाचा दीप कृष्ण जयजयकार करो; हा मेघासारखा श्यामल, कोमल अंगाचा जयजयकार करो; हा पृथ्वीचा भार नष्ट करणारा मुकुंद जयजयकार करो. AI
தேவகியின் மகனாகிய இந்த தேவன் வெற்றி பெறுவாராக, வெற்றி பெறுவாராக; விருஷ்ணி குலத்தின் விளக்காகிய கிருஷ்ணன் வெற்றி பெறுவாராக, வெற்றி பெறுவாராக; மேகம் போன்ற கருநிறமும் மென்மையான உடலும் உடையவர் வெற்றி பெறுவாராக, வெற்றி பெறுவாராக; பூமியின் சுமையை அழிப்பவராகிய முகுந்தன் வெற்றி பெறுவாராக, வெற்றி பெறுவாராக. AI
ഭവന്തമേകാന്തമിയന്തമര്ഥമ് ।
അവിസ്മൃതിസ്ത്വച്ചരണാരവിന്ദേ
ഭവേ ഭവേ മേഽസ്തു ഭവത്പ്രസാദാത് ॥ 3 ॥
bhavantamekāntamiyantamartham |
avismṛtistvaccaraṇāravinde
bhave bhave me'stu bhavatprasādāt || 3 ||
हे मुकुंदा, मी डोक्याने नमस्कार करून तुला हेच एकमेव आणि इतकेच अर्थाचे वरदान मागतो — हे भगवंता, तुझ्या कृपेने मला जन्मोजन्मी तुझ्या चरणकमळांची विस्मृती होऊ नये. AI
முகுந்தா, தலையால் வணங்கி உன்னிடம் இதை மட்டுமே ஒரே கோரிக்கையாக வேண்டுகிறேன்: உன் திருவருளால், பிறவி பிறவிக்கும் உன் திருவடித் தாமரைகளில் மறவாத நினைவு எனக்கு இருக்க வேண்டும். AI
കുമ്ഭീപാകം ഗുരുമപി ഹരേ നാരകം നാപനേതുമ് ।
രമ്യാരാമാമൃദുതനുലതാ നന്ദനേ നാപി രന്തും
ഭാവേ ഭാവേ ഹൃദയഭവനേ ഭാവയേയം ഭവന്തമ് ॥ 4 ॥
kumbhīpākaṃ gurumapi hare nārakaṃ nāpanetum |
ramyārāmāmṛdutanulatā nandane nāpi rantuṃ
bhāve bhāve hṛdayabhavane bhāvayeyaṃ bhavantam || 4 ||
हे हरी, मी तुझ्या चरणांच्या जोडीला नमन करत नाही — द्वंद्वातीत होण्यासाठी नाही, कुंभीपाक नरकातून सुटण्यासाठी नाही, किंवा रम्य उद्यानात मृदू लतेसारख्या स्त्रीसह रमण्यासाठी नाही; तर हे हृदयात राहणाऱ्या, मी जन्मोजन्मी तुझेच चिंतन करावे यासाठी. AI
ஹரியே, இரட்டைமை நீங்குவதற்காக உன் இரு திருவடிகளையும் நான் வணங்கவில்லை; நரகத்தின் கொதிக்கும் கும்பிபாகம் என்னை விட்டு நீங்குவதற்காகவும் இல்லை; அழகிய சோலைகளில் மென்மையான மகளிரின் கொடி போன்ற உடலுடன் இன்புறுவதற்காகவும் இல்லை; பிறவி பிறவிக்கும் என் இதயமாகிய இல்லத்தில் உன்னையே நினைத்து தியானிக்கிறேன். AI
യദ്യദ്ഭവ്യം ഭവതു ഭഗവന് പൂര്വകര്മാനുരൂപമ് ।
ഏതത്പ്രാര്ഥ്യം മമ ബഹുമതം ജന്മജന്മാന്തരേഽപി
ത്വത്പാദാമ്ഭോരുഹയുഗഗതാ നിശ്ചലാ ഭക്തിരസ്തു ॥ 5 ॥
yadyadbhavyaṃ bhavatu bhagavan pūrvakarmānurūpam |
etatprārthyaṃ mama bahumataṃ janmajanmāntare'pi
tvatpādāmbhoruhayugagatā niścalā bhaktirastu || 5 ||
मला धर्मात आस्था नाही, धनसंचयात नाही, कामभोगातही नाही; हे भगवंता, माझ्या पूर्वकर्मानुसार जे काही घडायचे असेल ते घडो. माझी हीच मोठी प्रार्थना आहे की जन्मोजन्मांतरीही तुझ्या चरणकमळांच्या जोडीत माझी निश्चल भक्ती असावी. AI
பகவானே, அறத்தில் எனக்கு நாட்டம் இல்லை; செல்வக் குவியலிலும் இல்லை; காம இன்பங்களிலும் இல்லை. முன் வினைகளுக்கு ஏற்ப எதுவும் நடக்கட்டும். பல பிறவிகளிலும் கூட, உன் திருவடித் தாமரை இணையில் நிலைத்து அசையாத பக்தியே எனக்கு மிகவும் விரும்பத்தக்க வேண்டுதலாக இருக்க வேண்டும். AI
നരകേ വാ നരകാന്തക പ്രകാമമ് ।
അവധീരിത ശാരദാരവിന്ദൌ
ചരണൌ തേ മരണേഽപി ചിന്തയാമി ॥ 6 ॥
narake vā narakāntaka prakāmam |
avadhīrita śāradāravindau
caraṇau te maraṇe'pi cintayāmi || 6 ||
हे नरकाचा नाश करणाऱ्या, माझे स्वर्गात, पृथ्वीवर किंवा नरकातही मनासारखे राहणे असो; तरीही शारदेच्या कमळासारखे उपेक्षित असलेल्या तुझ्या चरणांचे मरणाच्या वेळीही मी चिंतन करत राहीन. AI
நரகத்தை அழிப்பவரே, வானத்திலோ பூமியிலோ நரகத்திலோ என் வாழ்வு எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கட்டும்; சரத்காலத் தாமரையைப் போல் புறக்கணிக்கப்பட்ட உன் திருவடிகளை, மரணத்தின் போதும் நான் நினைப்பேன். AI
-മദ്യൈവ മേ വിശതു മാനസരാജഹംസഃ ।
പ്രാണപ്രയാണസമയേ കഫവാതപിത്തൈഃ
കണ്ഠാവരോധനവിധൌ സ്മരണം കുതസ്തേ ॥ 7 ॥
-madyaiva me viśatu mānasarājahaṃsaḥ |
prāṇaprayāṇasamaye kaphavātapittaiḥ
kaṇṭhāvarodhanavidhau smaraṇaṃ kutaste || 7 ||
हे कृष्णा, माझ्या मनाचा राजहंस आजच तुझ्या चरणकमळांच्या पिंजऱ्यात शिरो. प्राण जाण्याच्या वेळी कफ, वात आणि पित्तामुळे घसा बंद होत असता तुझे स्मरण कसे होणार? AI
கிருஷ்ணா, உன் திருவடித் தாமரைகள் ஆகிய கூட்டுக்குள் என் மனமாகிய அரச அன்னம் இப்போதே நுழையட்டும். உயிர் பிரியும் நேரத்தில் கபம், வாதம், பித்தம் ஆகியவற்றால் தொண்டை அடைபடும்போது உன்னை நினைப்பது எப்படி சாத்தியம்? AI
മന്ദമന്ദ ഹസിതാനനാമ്ബുജം
നന്ദഗോപതനയം പരാത്പരം
നാരദാദിമുനിബൃന്ദവന്ദിതമ് ॥ 8 ॥
mandamanda hasitānanāmbujaṃ
nandagopatanayaṃ parātparaṃ
nāradādimunibṛndavanditam || 8 ||
मी सतत हरीचेच चिंतन करतो — ज्याचे मुखकमळ मंद हसत आहे, जो नंदगोपाचा पुत्र आहे, जो परात्पर आहे आणि ज्याला नारदादी मुनींचा समुदाय वंदन करतो. AI
மெல்ல மெல்ல மலர்ந்த புன்னகை கொண்ட முகத் தாமரையுடையவரும், நந்தகோபரின் மகனும், பரம்பொருளுக்கும் மேலானவரும், நாரதர் முதலிய முனிவர் கூட்டத்தால் வணங்கப்படுபவருமான ஹரியையே எப்போதும் நினைக்கிறேன். AI
ശ്രമമുഷി ഭുജവീചിവ്യാകുലേഽഗാധമാര്ഗേ ।
ഹരിസരസി വിഗാഹ്യാപീയ തേജോജലൌഘം
ഭവമരുപരിഖിന്നഃ ഖേദമദ്യ ത്യജാമി ॥ 9 ॥
śramamuṣi bhujavīcivyākule'gādhamārge |
harisarasi vigāhyāpīya tejojalaughaṃ
bhavamaruparikhinnaḥ khedamadya tyajāmi || 9 ||
हात व पाय ही त्याची कमळे, कांतीयुक्त नेत्रे हे त्यातील मासे, श्रमाचा नाश करणारे भुजांचे लाटांचे व्याकुळ, अगाध मार्ग असलेल्या हरिरूपी सरोवरात प्रवेश करून त्या तेजोरूप जलाचा समूह पिऊन, संसाररूपी मृत्यूने (भव-मरु) ग्रासलेल्या मी आज खेद सोडून देतो. AI
கைகளும் கால்களும் தாமரை போன்றவை; கண்கள் காந்தியுள்ள மீன்கள் போன்றவை; துன்பத்தைப் போக்கும் தோள்கள் அலைகள் போன்றவை; ஆழமான வழியைக் கொண்ட ஹரியாகிய கடலில் மூழ்கி, ஒளியாகிய நீர்த்திரளத்தைப் பருகி, பிறவி என்னும் முதலைகளால் களைப்படைந்த நான் இன்று என் துன்பத்தை விட்டுவிடுகிறேன். AI
മുരഭിദി മാ വിരമ സ്വചിത്ത രന്തുമ് ।
സുഖതരമപരം ന ജാതു ജാനേ
ഹരിചരണസ്മരണാമൃതേന തുല്യമ് ॥ 10 ॥
murabhidi mā virama svacitta rantum |
sukhataramaparaṃ na jātu jāne
haricaraṇasmaraṇāmṛtena tulyam || 10 ||
हे कमळासारखे नेत्र असलेल्या, शंख व चक्र धारण करणाऱ्या मुराचा नाश करणाऱ्या हरीचे स्मरण करण्यापासून हे मन, तू कधीही थांबू नकोस. हरिचरणांच्या स्मरणरूपी अमृतासारखे दुसरे सुखकारक काही मला कधीच माहीत नाही. AI
தாமரை போன்ற கண்களை உடையவனும், சங்கு சக்கரங்களை உடையவனும், முரனை அழித்தவனுமாகிய ஹரியை நினைக்கும் உன் மனமே, ஓய்வில்லாமல் அவனையே நினை. ஹரியின் திருவடிகளை நினைப்பதற்கு ஒப்பான வேறு எந்த இன்பத்தையும் நான் ஒருபோதும் அறியேன். AI
നാമീ നഃ പ്രഭവന്തി പാപരിപവഃ സ്വാമീ നനു ശ്രീധരഃ ।
ആലസ്യം വ്യപനീയ ഭക്തിസുലഭം ധ്യായസ്വ നാരായണം
ലോകസ്യ വ്യസനാപനോദനകരോ ദാസസ്യ കിം ന ക്ഷമഃ ॥ 11 ॥
nāmī naḥ prabhavanti pāparipavaḥ svāmī nanu śrīdharaḥ |
ālasyaṃ vyapanīya bhaktisulabhaṃ dhyāyasva nārāyaṇaṃ
lokasya vyasanāpanodanakaro dāsasya kiṃ na kṣamaḥ || 11 ||
हे मंद मन, भिऊ नको; अनेक प्रकारे विचार करून मी बराच काळ यातना भोगत राहीन असे मानू नको. हे पापरूपी शत्रू आपल्यावर प्रभाव पाडू शकत नाहीत; आपला स्वामी श्रीधरच आहे. आळस दूर करून भक्तीने सुलभ अशा नारायणाचे ध्यान कर. लोकांची संकटे दूर करणारा तो आपल्या दासाचे (काही) करू शकणार नाही काय? AI
பயப்படாதே, மந்தமான மனமே! பலவாறு சிந்தித்து நெடுங்காலம் துன்பங்களை அடைய வேண்டாம். நம்முடைய பாவங்களாகிய பகைகள் நம்மை வெல்ல முடியாது; நம்முடைய தலைவன் ஸ்ரீதரனே. சோம்பலை விட்டுவிட்டு, பக்தர்களுக்கு எளிதில் அணுகக்கூடிய நாராயணனை தியானி. உலகின் துன்பங்களைப் போக்குபவன் அவன்; தன் அடியவனைக் காக்க அவன் எப்படி முடியாதவனாக இருப்பான்? AI
സുതദുഹിതൃകലത്രത്രാണഭാരാര്ദിതാനാമ് ।
വിഷമവിഷയതോയേ മജ്ജതാമപ്ലവാനാം
ഭവതു ശരണമേകോ വിഷ്ണുപോതോ നരാണാമ് ॥ 12 ॥
sutaduhitṛkalatratrāṇabhārārditānām |
viṣamaviṣayatoye majjatāmaplavānāṃ
bhavatu śaraṇameko viṣṇupoto narāṇām || 12 ||
संसाररूपी जलधीत गेलेल्या, द्वंद्वरूपी वाऱ्याने त्रस्त झालेल्या, पुत्र-कन्या-पत्नीच्या रक्षणाच्या भाराने पीडलेल्या, विषम विषयरूपी पाण्यात बुडणाऱ्या, तरून जाण्यासाठी नाव नसलेल्या माणसांना एकच विष्णुरूपी नौका शरण असो. AI
பிறவியாகிய கடலில் சிக்கியவர்கள், இருமைகளாகிய காற்றால் அடிக்கப்பட்டவர்கள், மகன் மகள் மனைவியைக் காப்பாற்றும் சுமையால் வாடுபவர்கள், விஷம் போன்ற விஷயங்களாகிய நீரில் மூழ்குபவர்கள், படகு இல்லாதவர்கள் ஆகிய மனிதர்களுக்கு விஷ்ணு என்னும் ஒரே படகு தஞ்சமாக இருக்கட்டும். AI
കഥമഹമിതി ചേതോ മാ സ്മ ഗാഃ കാതരത്വമ് ।
സരസിജദൃശി ദേവേ താവകീ ഭക്തിരേകാ
നരകഭിദി നിഷണ്ണാ താരയിഷ്യത്യവശ്യമ് ॥ 13 ॥
kathamahamiti ceto mā sma gāḥ kātaratvam |
sarasijadṛśi deve tāvakī bhaktirekā
narakabhidi niṣaṇṇā tārayiṣyatyavaśyam || 13 ||
अगाध व दुस्तर अशा संसाररूपी जलधरातून मी कसा तरी जाईन, असे जर मनात येत असेल, तर हे चित्ता, भ्याडपणाला जाऊ नको. कमळासारखे नेत्र असलेल्या, नरकाचा नाश करणाऱ्या देवावरील तुझी एकच भक्ती त्यात स्थिर झाली तर ती तुला निश्चितपणे तारून नेईल. AI
ஆழமானதும் கடக்க முடியாததுமான பிறவியாகிய கடலை நான் எப்படிக் கடப்பேன் என்று மனமே கலங்காதே. தாமரை போன்ற கண்களை உடைய தேவனாகிய ஹரியிடம் உனக்குள்ள ஒரே பக்தி, நரகத்தை அழிப்பவனிடம் அமர்ந்திருப்பது, உன்னை நிச்சயமாகக் கடத்தும். AI
ദാരാവര്തേ തനയസഹജഗ്രാഹസങ്ഘാകുലേ ച ।
സംസാരാഖ്യേ മഹതി ജലധൌ മജ്ജതാം നസ്ത്രിധാമന്
പാദാമ്ഭോജേ വരദ ഭവതോ ഭക്തിനാവം പ്രയച്ഛ ॥ 14 ॥
dārāvarte tanayasahajagrāhasaṅghākule ca |
saṃsārākhye mahati jaladhau majjatāṃ nastridhāman
pādāmbhoje varada bhavato bhaktināvaṃ prayaccha || 14 ||
तृष्णारूपी पाण्यात, कामरूपी वाऱ्याने उडविलेल्या मोहरूपी लाटांच्या समूहात, पत्नीरूपी भोवऱ्यात, पुत्र व बंधूंरूपी मगरींच्या समूहाने व्याकुळ झालेल्या संसार नावाच्या मोठ्या जलधरात बुडणाऱ्या आम्हाला, हे त्रिधामन, हे वरद, तुझ्या चरणकमलांवरील भक्तिरूपी नाव दे. AI
மூன்று உலகங்களுக்கும் தலைவனே, வரங்களை அருள்பவனே, பேராசை என்னும் நீரும், காமம் என்னும் காற்றால் எழுப்பப்பட்ட மோகம் என்னும் அலைகளும், மனைவி என்னும் சுழலும், மகன் என்னும் முதலைகள் நிறைந்ததுமான சம்சாரம் என்னும் பெரிய கடலில் மூழ்குபவர்களாகிய எங்களுக்கு, உன் திருவடித் தாமரையில் பக்தி என்னும் படகை அருள்வாயாக. AI
മാശ്രൌഷം ശ്രാവ്യബന്ധം തവ ചരിതമപാസ്യാന്യദാഖ്യാനജാതമ് ।
മാസ്മാര്ഷം മാധവ ത്വാമപി ഭുവനപതേ ചേതസാപഹ്നുവാനാ-
-ന്മാഭൂവം ത്വത്സപര്യാവ്യതികരരഹിതോ ജന്മജന്മാന്തരേഽപി ॥ 15 ॥
māśrauṣaṃ śrāvyabandhaṃ tava caritamapāsyānyadākhyānajātam |
māsmārṣaṃ mādhava tvāmapi bhuvanapate cetasāpahnuvānā-
-nmābhūvaṃ tvatsaparyāvyatikararahito janmajanmāntare'pi || 15 ||
हे माधव, मी पुण्यक्षीण अशा, तुझ्या चरणकमलांवरील भक्ती नसलेल्या लोकांना क्षणभरही पाहिले नाही; तुझ्या ऐकण्यायोग्य अशा चरित्राशिवाय दुसरे जे कथानक आहे ते मी ऐकले नाही; हे भुवनपते, मनाने तुलाही नाकारणाऱ्यांना मी स्मरलो नाही; आणि जन्मोजन्मी मी तुझ्या सेवेच्या संबंधाने रहित होऊ नये. AI
மாதவனே, உலகங்களுக்குத் தலைவனே, புண்ணியம் குறைந்தவர்களாகி உன் திருவடித் தாமரையில் பக்தி இல்லாதவர்களை நான் ஒரு கணமும் காணவில்லை; உன் புகழுக்கு செவி வழியாகக் கேட்கத்தக்க வேறு கதைகளை நான் கேட்கவில்லை; உன்னை மனதால் மறுத்தவர்களை நான் நினைக்கவில்லை; பிறவி பிறவிக்கும் உன் சேவையிலிருந்து பிரிந்தவனாக நான் ஆகவில்லை. AI
പാണിദ്വന്ദ്വ സമര്ചയാച്യുതകഥാഃ ശ്രോത്രദ്വയ ത്വം ശൃണു ।
കൃഷ്ണം ലോകയ ലോചനദ്വയ ഹരേര്ഗച്ഛാങ്ഘ്രിയുഗ്മാലയം
ജിഘ്ര ഘ്രാണ മുകുന്ദപാദതുലസീം മൂര്ധന്നമാധോക്ഷജമ് ॥ 16 ॥
pāṇidvandva samarcayācyutakathāḥ śrotradvaya tvaṃ śṛṇu |
kṛṣṇaṃ lokaya locanadvaya harergacchāṅghriyugmālayaṃ
jighra ghrāṇa mukundapādatulasīṃ mūrdhannamādhokṣajam || 16 ||
हे जिह्वे, केशवाचे कीर्तन कर; हे चित्ता, मुराचा नाश करणाऱ्या हरीचे भजन कर; हे दोन हातांनो, अच्युताच्या कथा समर्पित करून त्याची पूजा करा; हे दोन कानांनो, तू ऐक; हे दोन नेत्रांनो, कृष्णाकडे पाहा; हे दोन पायांनो, हरीच्या चरणयुग्माच्या मंदिरात जा; हे नाका, मुकुंदाच्या चरणांच्या तुळशीचा घ्राण घे; हे मस्तक, अधोक्षजाला नमस्कार कर. AI
நாவே, கேசவனைப் புகழ்; மனமே, முரனை அழித்தவனை வணங்கு; கைகளே, ஸ்ரீதரனை அர்ச்சியுங்கள்; செவிகளே, அச்சுதனின் கதைகளைக் கேளுங்கள்; கண்களே, கிருஷ்ணனைப் பாருங்கள்; கால்களே, ஹரியின் திருவடி இல்லத்திற்குச் செல்லுங்கள்; மூக்கே, முகுந்தனின் திருவடித் துளசியை முகர்; தலையே, அதோக்ஷஜனை வணங்கு. AI
യോഗജ്ഞാഃ സമുദാഹരന്തി മുനയോ യാം യാജ്ഞവല്ക്യാദയഃ ।
അന്തര്ജ്യോതിരമേയമേകമമൃതം കൃഷ്ണാഖ്യമാപീയതാം
തത്പീതം പരമൌഷധം വിതനുതേ നിര്വാണമാത്യന്തികമ് ॥ 17 ।
yogajñāḥ samudāharanti munayo yāṃ yājñavalkyādayaḥ |
antarjyotirameyamekamamṛtaṃ kṛṣṇākhyamāpīyatāṃ
tatpītaṃ paramauṣadhaṃ vitanute nirvāṇamātyantikam || 17 |
हे लोकांनो, जन्म-मृत्यू आणि व्याधी यांच्यासाठी हे औषध ऐका. याज्ञवल्क्य इत्यादी योगज्ञ मुनी ज्याचा उपदेश करतात, ते अंतर्ज्योती, अमेय, एक आणि अमृत असे कृष्ण नामक औषध प्या. ते प्राशन केलेले परम औषध अत्यंत निर्वाण (मोक्ष) प्राप्त करून देते. AI
மனிதர்களே! பிறப்பு, இறப்பு, நோய் ஆகியவற்றுக்கு மருந்தாகும் இந்த மருந்தைக் கேளுங்கள். யாக்ஞவல்கியர் முதலிய முனிவர்களும் யோக அறிவுடையோரும் எதைச் சொல்கிறார்களோ, அந்த உள்ளொளியான, அளவிட முடியாத, ஒப்பற்ற, அமிர்தமான கிருஷ்ணன் எனப்படும் பொருளைப் பருகுங்கள். அதைப் பருகினால் அது சிறந்த மருந்தாக முழுமையான வீடுபேற்றை அளிக்கும். AI
സംസാരാര്ണവമാപദൂര്മിബഹുലം സമ്യക്പ്രവിശ്യ സ്ഥിതാഃ ।
നാനാജ്ഞാനമപാസ്യ ചേതസി നമോ നാരായണായേത്യമും
മന്ത്രം സപ്രണവം പ്രണാമസഹിതം പ്രാവര്തയധ്വം മുഹുഃ ॥ 18 ॥
saṃsārārṇavamāpadūrmibahulaṃ samyakpraviśya sthitāḥ |
nānājñānamapāsya cetasi namo nārāyaṇāyetyamuṃ
mantraṃ sapraṇavaṃ praṇāmasahitaṃ prāvartayadhvaṃ muhuḥ || 18 ||
हे मर्त्यांनो, तुमचे परम हित ऐका; मी तुम्हाला थोडक्यात सांगतो. अनेक लाटांनी भरलेल्या संसार-सागरात तुम्ही पूर्णपणे प्रवेश करून राहिलेले आहात. नाना अज्ञान दूर करून, मनात 'नारायणाय नमः' हा ॐकारासह आणि नमस्कारासह मंत्र पुनःपुन्हा जपा. AI
மனிதர்களே! உங்களுக்கு மிகச் சிறந்த நன்மையைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள். பல அலைகளையுடைய சம்சாரக் கடலை நன்கு அடைந்து அதில் நிற்கிறீர்கள். பல்வேறு அறியாமைகளை நீக்கி, மனத்தில் 'நாராயணாய நம:' என்ற இந்த மந்திரத்தை ஓங்காரத்துடனும் வணக்கத்துடனும் கூடியதாக மீண்டும் மீண்டும் ஓதுங்கள். AI
-സ്തേജോ നിഃശ്വസനം മരുത്തനുതരം രന്ധ്രം സുസൂക്ഷ്മം നഭഃ ।
ക്ഷുദ്രാ രുദ്രപിതാമഹപ്രഭൃതയഃ കീടാഃ സമസ്താഃ സുരാഃ
ദൃഷ്ടേ യത്ര സ താവകോ വിജയതേ ഭൂമാവധൂതാവധിഃ ॥ 19 ॥
-stejo niḥśvasanaṃ maruttanutaraṃ randhraṃ susūkṣmaṃ nabhaḥ |
kṣudrā rudrapitāmahaprabhṛtayaḥ kīṭāḥ samastāḥ surāḥ
dṛṣṭe yatra sa tāvako vijayate bhūmāvadhūtāvadhiḥ || 19 ||
पृथ्वीचा रेणू, पाण्याचा कण, अग्नीची ठिणगी, वाऱ्याचा श्वास, अगदी सूक्ष्म आकाशाचे छिद्र — हे सर्व ज्याच्या दृष्टीने क्षुद्र आहे; रुद्र, ब्रह्मदेव इत्यादी सर्व देव आणि कीटकही क्षुद्र आहेत — असा तुझा भक्त (ज्याची सीमा ओलांडली गेली आहे) पृथ्वीवर विजयी होतो. AI
பூமியின் துகள் சிறியது, நீர்த்துளிகள் சிறியவை, புல்லின் துகள் அற்பமானது, நெருப்பின் பொறி சிறியது, காற்று சிறியது, வானின் துவாரம் மிக நுட்பமானது, ருத்திரர், பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் அனைவரும் புழுக்கள் போல அற்பமானவர்கள். எவனைக் கண்டால் அவன் உன் தாசனாக, எல்லை கடந்த புகழுடையவனாக பூமியில் வெற்றி பெறுகிறான். AI
കണ്ഠേന സ്വരഗദ്ഗദേന നയനേനോദ്ഗീര്ണബാഷ്പാമ്ബുനാ ।
നിത്യം ത്വച്ചരണാരവിന്ദയുഗല ധ്യാനാമൃതാസ്വാദിനാ-
-മസ്മാകം സരസീരുഹാക്ഷ സതതം സമ്പദ്യതാം ജീവിതമ് ॥ 20 ॥
kaṇṭhena svaragadgadena nayanenodgīrṇabāṣpāmbunā |
nityaṃ tvaccaraṇāravindayugala dhyānāmṛtāsvādinā-
-masmākaṃ sarasīruhākṣa satataṃ sampadyatāṃ jīvitam || 20 ||
बद्ध अंजली, नम्र मस्तक, रोमांचित अंगे, गद्गद स्वराचा कंठ आणि अश्रूंनी भरलेल्या नेत्रांनी, तुझ्या चरणकमलांच्या ध्यानाचे अमृत चाखणाऱ्या आमचे जीवन, हे कमळनयना, सदैव सरस होवो. AI
கட்டிய கைகூப்புதலுடனும், தாழ்த்திய தலையுடனும், மயிர் சிலிர்த்த உடலுடனும், தழுதழுத்த குரலுடனும், கண்களில் இருந்து பொழியும் கண்ணீருடனும், உன் இரு தாமரைத் திருவடிகளின் தியான அமிர்தத்தைச் சுவைப்பவர்களாகிய எங்களுடைய வாழ்க்கை, தாமரைக் கண்ணனே, எப்போதும் நிறைவு பெறட்டும். AI
ഹേ കംസാന്തക ഹേ ഗജേന്ദ്രകരുണാപാരീണ ഹേ മാധവ ।
ഹേ രാമാനുജ ഹേ ജഗത്ത്രയഗുരോ ഹേ പുണ്ഡരീകാക്ഷ മാം
ഹേ ഗോപീജനനാഥ പാലയ പരം ജാനാമി ന ത്വാം വിനാ ॥ 21 ॥
he kaṃsāntaka he gajendrakaruṇāpārīṇa he mādhava |
he rāmānuja he jagattrayaguro he puṇḍarīkākṣa māṃ
he gopījananātha pālaya paraṃ jānāmi na tvāṃ vinā || 21 ||
हे गोपालक, हे कृपेच्या जलाच्या सागरा, हे समुद्रकन्येच्या पती, हे कंसाचा नाश करणाऱ्या, हे गजेंद्रावर अपार करुणा करणाऱ्या, हे माधव, हे रामाच्या अनुज, हे तीन जगांच्या गुरू, हे पुंडरीकाक्ष, हे गोपींच्या स्वामी, माझे रक्षण कर; तुझ्याशिवाय मी दुसरे काहीही जाणत नाही. AI
கோபாலனே, கருணைக்கடலே, கடலரசியின் கணவனே, கம்சனை அழித்தவனே, கஜேந்திரனுக்கு இரக்கம் காட்டியவனே, மாதவனே, பலராமனின் தம்பியே, மூவுலகங்களுக்கும் குருவே, தாமரைக் கண்ணனே, கோபியரின் தலைவனே, என்னைக் காப்பாற்று. உன்னைத் தவிர வேறு எதையும் நான் அறியேன். AI
ഗോപീലോചനചാതകാമ്ബുദമണിഃ സൌന്ദര്യമുദ്രാമണിഃ ।
യഃ കാന്താമണി രുക്മിണീ ഘനകുചദ്വന്ദ്വൈകഭൂഷാമണിഃ
ശ്രേയോ ദേവശിഖാമണിര്ദിശതു നോ ഗോപാലചൂഡാമണിഃ ॥ 22 ॥
gopīlocanacātakāmbudamaṇiḥ saundaryamudrāmaṇiḥ |
yaḥ kāntāmaṇi rukmiṇī ghanakucadvandvaikabhūṣāmaṇiḥ
śreyo devaśikhāmaṇirdiśatu no gopālacūḍāmaṇiḥ || 22 ||
भक्तांच्या संकटरूपी सर्पासाठी गरुडमणी, तीन जगांच्या रक्षणाचा मणी, गोपींच्या नेत्ररूपी चातकांसाठी मेघमणी, सौंदर्याच्या मुद्रेचा मणी, जो रुक्मिणीरूपी कांतेच्या घन स्तनद्वंद्वाचा एकमेव भूषणमणी आहे, तो गोपालरूपी शिखामणी आम्हाला श्रेय देवो. AI
பக்தர்களின் துன்பமாகிய பாம்புக்கு கருடன் போன்ற மணியானவன், மூவுலகங்களையும் காக்கும் மணியானவன், கோபியரின் கண்களாகிய சாதகப் பறவைகளுக்கு மேகமாகிய மணியானவன், அழகின் அடையாளமாகிய மணியானவன், காதலியாகிய ருக்மிணியின் செழுமையான மார்பின் ஒப்பற்ற அணியாகிய மணியானவன், தேவர்களின் சிகாமணியானவன், கோபாலர்களின் சிகாமணியான அவன் நமக்கு நன்மையை அளிப்பானாக. AI
സംസാരോത്താരമന്ത്രം സമുപചിതതമഃ സങ്ഘനിര്യാണമന്ത്രമ് ।
സര്വൈശ്വര്യൈകമന്ത്രം വ്യസനഭുജഗസന്ദഷ്ടസന്ത്രാണമന്ത്രം
ജിഹ്വേ ശ്രീകൃഷ്ണമന്ത്രം ജപ ജപ സതതം ജന്മസാഫല്യമന്ത്രമ് ॥ 23 ॥
saṃsārottāramantraṃ samupacitatamaḥ saṅghaniryāṇamantram |
sarvaiśvaryaikamantraṃ vyasanabhujagasandaṣṭasantrāṇamantraṃ
jihve śrīkṛṣṇamantraṃ japa japa satataṃ janmasāphalyamantram || 23 ||
शत्रूंचा नाश करणारा एकमेव मंत्र, सर्व उपनिषदांच्या वाक्यांनी पूजनीय मंत्र, संसारातून तारणारा मंत्र, साचलेल्या अंधकाराचा संहार करणारा मंत्र, सर्व ऐश्वर्याचा एकमेव मंत्र, व्यसनरूपी सर्पाने दंश केलेल्यांचे रक्षण करणारा मंत्र, हे जिव्हे, श्रीकृष्णमंत्र सतत जप, जप — हा जन्म सफल करणारा मंत्र आहे. AI
நாவே! எதிரிகளை அழிக்கும் ஒப்பற்ற மந்திரம், எல்லா உபநிடத வாக்கியங்களாலும் போற்றப்படும் மந்திரம், சம்சாரத்தைக் கடக்கும் மந்திரம், சேர்ந்த இருளை நீக்கும் மந்திரம், எல்லாச் செல்வங்களுக்கும் ஒப்பற்ற மந்திரம், துன்பமாகிய பாம்பால் கடிபட்டவர்களைக் காக்கும் மந்திரம், பிறவியைப் பயனுள்ளதாக்கும் மந்திரம் ஆகிய ஸ்ரீகிருஷ்ண மந்திரத்தை எப்போதும் ஜபம் செய், ஜபம் செய். AI
ദൈത്യേന്ദ്രാര്തികരൌഷധം ത്രിഭുവനീ സഞ്ജീവനൈകൌഷധമ് ।
ഭക്താത്യന്തഹിതൌഷധം ഭവഭയപ്രധ്വംസനൈകൌഷധം
ശ്രേയഃപ്രാപ്തികരൌഷധം പിബ മനഃ ശ്രീകൃഷ്ണദിവ്യൌഷധമ് ॥ 24 ॥
daityendrārtikarauṣadhaṃ tribhuvanī sañjīvanaikauṣadham |
bhaktātyantahitauṣadhaṃ bhavabhayapradhvaṃsanaikauṣadhaṃ
śreyaḥprāptikarauṣadhaṃ piba manaḥ śrīkṛṣṇadivyauṣadham || 24 ||
मोहाचा शम करणारे औषध, मुनींच्या मनोवृत्तीला प्रवृत्त करणारे औषध, दैत्येंद्राच्या पीडेचा नाश करणारे औषध, तीन जगांना जिवंत करणारे एकमेव औषध, भक्तांचे अत्यंत हित करणारे औषध, भवभयाचा संपूर्ण नाश करणारे एकमेव औषध, श्रेयाची प्राप्ती करून देणारे औषध — हे मन, श्रीकृष्णरूपी दिव्य औषध पी. AI
மனத்தே! மயக்கத்தை அமைதிப்படுத்தும் மருந்து, முனிவர்களின் மன ஓட்டத்தை இயக்கும் மருந்து, தைத்திய அரசனால் வரும் துன்பத்தை நீக்கும் மருந்து, மூவுலகையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஒப்பற்ற மருந்து, பக்தர்களுக்கு மிகுந்த நன்மை அளிக்கும் மருந்து, பிறவிப் பயத்தை முழுமையாக அழிக்கும் ஒப்பற்ற மருந்து, நன்மையை அடையச் செய்யும் மருந்து ஆகிய ஸ்ரீகிருஷ்ணனாகிய தெய்வ மருந்தைப் பருகு. AI
മേദശ്ഛേദഫലാനി പൂര്തവിധയഃ സര്വേ ഹുതം ഭസ്മനി ।
തീര്ഥാനാമവഗാഹനാനി ച ഗജസ്നാനം വിനാ യത്പദ-
-ദ്വന്ദ്വാമ്ഭോരുഹസംസ്മൃതിര്വിജയതേ ദേവഃ സ നാരായണഃ ॥ 25 ॥
medaśchedaphalāni pūrtavidhayaḥ sarve hutaṃ bhasmani |
tīrthānāmavagāhanāni ca gajasnānaṃ vinā yatpada-
-dvandvāmbhoruhasaṃsmṛtirvijayate devaḥ sa nārāyaṇaḥ || 25 ||
वेदांचे अभ्यास, रानातील रडणे, दररोजची वेदव्रतें, चरबी कापण्याची फळे, पूर्तविधी, सर्व हवन भस्मात होणे, तीर्थांची अवगाहनें, हत्तीचे स्नान — या सर्वांपेक्षा ज्याच्या पदकमळांचे स्मरण विजयी होते, तो देव नारायण आहे. AI
வேதங்களை மீண்டும் மீண்டும் ஓதுவது காட்டில் அழுவதற்குச் சமம்; தினமும் வேத விரதங்களை அனுஷ்டிப்பது கொழுப்பை வெட்டுவதன் பலனே; பூர்த்த விதிகள் அனைத்தும் பஸ்மத்தில் ஹோமம் செய்வதே; தீர்த்தங்களில் மூழ்குவது யானை ஸ்நானம் போலாம்; ஆனால் அந்தப் பாதாரவிந்தங்களை நினைப்பது வெற்றி பெறுகிறது; அவரே தேவன் நாராயணன். AI
കേ ന പ്രാപുര്വാഞ്ഛിതം പാപിനോഽപി ।
ഹാ നഃ പൂര്വം വാക്പ്രവൃത്താ ന തസ്മിന്
തേന പ്രാപ്തം ഗര്ഭവാസാദിദുഃഖമ് ॥ 26 ॥
ke na prāpurvāñchitaṃ pāpino'pi |
hā naḥ pūrvaṃ vākpravṛttā na tasmin
tena prāptaṃ garbhavāsādiduḥkham || 26 ||
श्रीमान नारायण नावाचे नाम उच्चारून पापी लोकांनीही इच्छित गोष्ट का प्राप्त केली नाही? हाय! आमची वाणी पूर्वी त्या नामाकडे वळली नाही, त्यामुळे गर्भवास इत्यादी दुःख प्राप्त झाले. AI
நாராயணன் என்னும் பெயருடைய ஸ்ரீமன் நாமத்தைச் சொல்லி, பாவிகளும் தங்கள் விருப்பத்தை அடையவில்லையா? ஐயோ! முன்பு நம் வாக்கு அதை நோக்கிச் செல்லவில்லை; அதனால் கர்ப்பவாசம் முதலிய துன்பங்களை அடைந்தோம். AI
മത്പ്രാര്ഥനീയ മദനുഗ്രഹ ഏഷ ഏവ ।
ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യ പരിചാരക ഭൃത്യഭൃത്യ
ഭൃത്യസ്യ ഭൃത്യ ഇതി മാം സ്മര ലോകനാഥ ॥ 27 ॥
matprārthanīya madanugraha eṣa eva |
tvadbhṛtyabhṛtya paricāraka bhṛtyabhṛtya
bhṛtyasya bhṛtya iti māṃ smara lokanātha || 27 ||
हे मधुकैटभाच्या शत्रू, माझ्या जन्माचे हे फळ आहे — माझी प्रार्थना हीच आहे की मला तुझ्या अनुग्रहाची प्राप्ती व्हावी. हे लोकनाथ, मला तुझ्या भृत्याच्या भृत्याचा परिचारक, त्या भृत्याचा भृत्य, त्या भृत्याचा भृत्य असे स्मरण कर. AI
என் பிறப்பின் பலன் இதுவே: மதுகைடபனைக் கொன்றவனே, என்னிடம் இரக்கத்தைக் காட்டுவதே நான் வேண்டுவது; உன் அடியவரின் அடியவரின் பணியாளரின் அடியவரின் அடியவரின் பணியாளரின் அடியவன் என்று என்னை நினைவு கூர்வாயாக, உலகநாதா. AI
സേവ്യേ സ്വസ്യ പദസ്യ ദാതരി സുരേ നാരായണേ തിഷ്ഠതി ।
യം കഞ്ചിത്പുരുഷാധമം കതിപയഗ്രാമേശമല്പാര്ഥദം
സേവായൈ മൃഗയാമഹേ നരമഹോ മൂകാ വരാകാ വയമ് ॥ 28 ॥
sevye svasya padasya dātari sure nārāyaṇe tiṣṭhati |
yaṃ kañcitpuruṣādhamaṃ katipayagrāmeśamalpārthadaṃ
sevāyai mṛgayāmahe naramaho mūkā varākā vayam || 28 ||
आमचा नाथ, त्रिजगतांचा एकमेव अधिपती, मनाने सेवनीय, आपल्या पदाचा दाता, देव नारायण याच्यात जेव्हा मन स्थिर होते, तेव्हा आम्ही मूर्ख, वेडे लोक कोण्या एखाद्या अधम पुरुषाला, काही गावांच्या मालकाला, थोडे धन देणाऱ्याला सेवेसाठी शोधतो, अरेरे! AI
மூன்று உலகங்களுக்கும் ஒரே அதிபதியான புருஷோத்தமனே எங்கள் நாதன்; அவன் மனதால் சேவிக்கத்தக்கவன்; தன் பாதத்தை அருள்பவன்; தேவனான நாராயணன் நம் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறான்; அப்படியிருக்க, யாரோ ஒரு மனித அதமனை, சில கிராமங்களுக்கு எஜமானனை, சிறிதளவு பொருள் தருபவனைச் சேவைக்காகத் தேடுகிறோம்; ஐயோ! நாம் ஊமைகள், பரிதாபத்திற்குரியவர்கள். AI
മനസി മുകുന്ദപദാരവിന്ദധാമ്നി ।
ഹരനയനകൃശാനുനാ കൃശോഽസി
സ്മരസി ന ചക്രപരാക്രമം മുരാരേഃ ॥ 29 ॥
manasi mukundapadāravindadhāmni |
haranayanakṛśānunā kṛśo'si
smarasi na cakraparākramaṃ murāreḥ || 29 ||
हे कामदेव, माझ्या मनात मुकुंदाच्या चरणकमळांच्या धामात तुझी स्थिती सोडून दे. हराच्या नेत्ररूपी अग्नीने तू कृश झाला आहेस; तू मुरारीच्या चक्राच्या पराक्रमाचे स्मरण करत नाहीस. AI
மன்மதனே, முகுந்தனின் பாதாரவிந்தங்கள் தங்கியுள்ள என் மனதில் உன் நிலையை விட்டுவிடு; ஹரியின் கண்களாகிய நெருப்பால் நீ இளைத்துவிட்டாய்; முராரியின் சக்கரத்தின் வீரத்தை நினைவு கூரவில்லையா? AI
-ന്മധു ക്ഷരന്തീവ സതാം ഫലാനി ।
പ്രാവര്തയ പ്രാഞ്ജലിരസ്മി ജിഹ്വേ
നാമാനി നാരായണ ഗോചരാണി ॥ 30 ॥
-nmadhu kṣarantīva satāṃ phalāni |
prāvartaya prāñjalirasmi jihve
nāmāni nārāyaṇa gocarāṇi || 30 ||
हे जिह्वे, परम तत्त्व सांगणारी आणि संतांना मधासारखी फळे देणारी नारायणाची नामे तू सुरू कर; मी अंजुली बांधून उभा आहे. AI
உண்மையைக் கூறுபவையும், மற்றவற்றைவிட மேலானவையும், தேனைச் சொரிவது போன்ற பலன்களைத் தருபவையும் ஆன நாராயணனின் திருநாமங்களை, என் நாவே, கைகூப்பி வேண்டுகிறேன், நீ ஓதுவாயாக. AI
പതത്യവശ്യം ശ്ലഥസന്ധിജര്ജരമ് ।
കിമൌഷധൈഃ ക്ലിശ്യസി മൂഢ ദുര്മതേ
നിരാമയം കൃഷ്ണരസായനം പിബ ॥ 31 ॥
patatyavaśyaṃ ślathasandhijarjaram |
kimauṣadhaiḥ kliśyasi mūḍha durmate
nirāmayaṃ kṛṣṇarasāyanaṃ piba || 31 ||
हे शरीर परिणामाने क्षीण होणारे, शिथिल सांधे झालेले आणि जर्जर आहे; ते निश्चितपणे पडेल. हे मूढ दुर्मते, तू औषधांनी का क्लेश करतोस? निरामय कृष्णरसायन पी. AI
இந்த உடல் மாற்றத்திற்கு உட்பட்டது, தளர்ந்த மூட்டுகளால் நொறுங்கி நிச்சயம் விழும்; மூடனே, துர்மதியே, மருந்துகளால் ஏன் துன்பப்படுகிறாய்? நோயற்ற கிருஷ்ண ரசாயனத்தைப் பருகுவாயாக. AI
സ്തോതാ വേദസ്തവ സുരഗണോ ഭൃത്യവര്ഗഃ പ്രസാദഃ ।
മുക്തിര്മായാ ജഗദവികലം താവകീ ദേവകീ തേ
മാതാ മിത്രം ബലരിപുസുതസ്ത്വയ്യതോഽന്യന്ന ജാനേ ॥ 32 ॥
stotā vedastava suragaṇo bhṛtyavargaḥ prasādaḥ |
muktirmāyā jagadavikalaṃ tāvakī devakī te
mātā mitraṃ balaripusutastvayyato'nyanna jāne || 32 ||
तुझी पत्नी समुद्रराजाची कन्या आहे, तुझा पुत्र विरिंची आहे, स्तोता वेद आहे, तुझा सुरगण भृत्यवर्ग आहे, प्रसाद मुक्ती आहे, माया जगत् आहे, तुझी देवकी अविकल आहे, तुझी माता आहे, बलरिपुसुत (कामदेव) मित्र आहे; याशिवाय मी दुसरे काहीही जाणत नाही. AI
உன் மனைவி கடலரசனின் மகள்; உன் மகன் விரிஞ்சன்; உன் துதிப்பவர் வேதம்; உன் தேவ கணம் பணியாளர் கூட்டம்; உன் அருள் முக்தி; உன் மாயை உலகம்; உன் தாய் தேவகி; உன் நண்பன் பலராமன்; ஆகையால் உன்னைத் தவிர வேறொன்றையும் நான் அறியேன். AI
കൃഷ്ണേനാമരശത്രവോ വിനിഹതാഃ കൃഷ്ണായ തസ്മൈ നമഃ ।
കൃഷ്ണാദേവ സമുത്ഥിതം ജഗദിദം കൃഷ്ണസ്യ ദാസോഽസ്മ്യഹം
കൃഷ്ണേ തിഷ്ഠതി സര്വമേതദഖിലം ഹേ കൃഷ്ണ രക്ഷസ്വ മാമ് ॥ 33 ॥
kṛṣṇenāmaraśatravo vinihatāḥ kṛṣṇāya tasmai namaḥ |
kṛṣṇādeva samutthitaṃ jagadidaṃ kṛṣṇasya dāso'smyahaṃ
kṛṣṇe tiṣṭhati sarvametadakhilaṃ he kṛṣṇa rakṣasva mām || 33 ||
जगत्रयाचा गुरु असलेला कृष्ण आपले रक्षण करो; मी कृष्णाला नमस्कार करतो; कृष्णाने देवांच्या शत्रूंचा नाश केला; त्या कृष्णाला नमस्कार; हे जग कृष्णापासूनच उत्पन्न झाले आहे; मी कृष्णाचा दास आहे; हे सर्व कृष्णात स्थित आहे; हे कृष्ण, माझे रक्षण कर. AI
மூன்று உலகங்களுக்கும் குருவான கிருஷ்ணன் நம்மைக் காக்கட்டும்; நான் கிருஷ்ணனை வணங்குகிறேன்; கிருஷ்ணனால் தேவர்களின் எதிரிகள் அழிக்கப்பட்டனர்; அந்தக் கிருஷ்ணனுக்கு நமஸ்காரம்; இந்த உலகம் கிருஷ்ணனிடமிருந்தே தோன்றியது; நான் கிருஷ்ணனின் அடியவன்; இவை அனைத்தும் கிருஷ்ணனிடம் நிலைத்துள்ளன; ஓ கிருஷ்ணா, என்னைக் காப்பாற்று. AI
വിഷ്ണോ കൃപാം പരമകാരുണികഃ കില ത്വമ് ।
സംസാരസാഗരനിമഗ്നമനന്തദീന-
-മുദ്ധര്തുമര്ഹസി ഹരേ പുരുഷോത്തമോഽസി ॥ 34 ॥
viṣṇo kṛpāṃ paramakāruṇikaḥ kila tvam |
saṃsārasāgaranimagnamanantadīna-
-muddhartumarhasi hare puruṣottamo'si || 34 ||
हे भगवन, तू प्रसन्न हो; माझ्यावर, जो अनाथ आहे, कृपा कर; हे विष्णो, तू परम कारुणिक आहेस; संसारसागरात बुडालेल्या अनंत दीनाला उद्धार करण्यास तू योग्य आहेस; हे हरे, तू पुरुषोत्तम आहेस. AI
ஓ பகவானே, தயவு செய்து என்மீது கருணை காட்டு; அனாதையான எனக்கு அருள்புரி; ஓ விஷ்ணுவே, நீ மிகுந்த கருணையுள்ளவன்; சம்சாரக் கடலில் மூழ்கியிருக்கும் அளவற்ற துன்பமுற்ற என்னைக் காப்பாற்று; ஓ ஹரியே, நீ புருஷோத்தமன். AI
കരോമി നാരായണപൂജനം സദാ ।
വദാമി നാരായണനാമ നിര്മലം
സ്മരാമി നാരായണതത്ത്വമവ്യയമ് ॥ 35 ॥
karomi nārāyaṇapūjanaṃ sadā |
vadāmi nārāyaṇanāma nirmalaṃ
smarāmi nārāyaṇatattvamavyayam || 35 ||
मी नारायणाच्या चरणकमळांना नमस्कार करतो; मी सदा नारायणाची पूजा करतो; मी नारायणाचे निर्मळ नाम उच्चारतो; मी नारायणाचे अव्यय तत्त्व स्मरतो. AI
நாராயணனின் தாமரைப் பாதங்களை வணங்குகிறேன்; எப்போதும் நாராயணனைப் பூஜிக்கிறேன்; தூய்மையான நாராயண நாமத்தைச் சொல்கிறேன்; அழியாத நாராயண தத்துவத்தை நினைவு கூர்கிறேன். AI
ശ്രീകൃഷ്ണ ഭക്തപ്രിയ ചക്രപാണേ ।
ശ്രീപദ്മനാഭാച്യുത കൈടഭാരേ
ശ്രീരാമ പദ്മാക്ഷ ഹരേ മുരാരേ ॥ 36 ॥
śrīkṛṣṇa bhaktapriya cakrapāṇe |
śrīpadmanābhācyuta kaiṭabhāre
śrīrāma padmākṣa hare murāre || 36 ||
हे श्रीनाथ, नारायण, वासुदेव, श्रीकृष्ण, भक्तप्रिय, चक्रपाणे, श्रीपद्मनाभ, अच्युत, कैटभारे, श्रीराम, पद्माक्ष, हरे, मुरारे. AI
ஓ ஸ்ரீநாதா, நாராயணா, வாசுதேவா, ஸ்ரீகிருஷ்ணா, பக்தர்களுக்குப் பிரியமானவனே, சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்தியவனே, ஸ்ரீபத்மநாபா, அச்யுதா, கைடபாசுரனை அழித்தவனே, ஸ்ரீராமா, தாமரைக் கண்ணனே, ஹரியே, முரனை அழித்தவனே. AI
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ।
വക്തും സമര്ഥോഽപി ന വക്തി കശ്ചി-
-ദഹോ ജനാനാം വ്യസനാഭിമുഖ്യമ് ॥ 37 ॥
govinda dāmodara mādhaveti |
vaktuṃ samartho'pi na vakti kaści-
-daho janānāṃ vyasanābhimukhyam || 37 ||
अनंत, वैकुंठ, मुकुंद, कृष्ण, गोविंद, दामोदर, माधव असे म्हणण्यास समर्थ असूनही कोणीही म्हणत नाही; अहो, लोकांची व्यसनांकडे असलेली प्रवृत्ती अशी आहे. AI
அனந்தா, வைகுண்டா, முகுந்தா, கிருஷ்ணா, கோவிந்தா, தாமோதரா, மாதவா என்று சொல்ல முடிந்தவரும் யாரும் சொல்வதில்லை; ஐயோ, மக்களின் துன்பத்தை நோக்கிய போக்கு இது. AI
ഹൃത്പദ്മമധ്യേ സതതം വ്യവസ്ഥിതമ് ।
സമാഹിതാനാം സതതാഭയപ്രദം
തേ യാന്തി സിദ്ധിം പരമാം ച വൈഷ്ണവീമ് ॥ 38 ॥
hṛtpadmamadhye satataṃ vyavasthitam |
samāhitānāṃ satatābhayapradaṃ
te yānti siddhiṃ paramāṃ ca vaiṣṇavīm || 38 ||
जे लोक अनंत, अव्यय विष्णूचे, जो हृदयकमळाच्या मध्यभागी सतत स्थित आहे, असे ध्यान करतात, ते समाहित लोकांना सतत अभय देणाऱ्या विष्णूच्या परम वैष्णव सिद्धीला प्राप्त होतात. AI
யார் அனந்தனும் அழியாதவனுமான விஷ்ணுவை இதயத் தாமரையின் நடுவில் எப்போதும் நிலைத்திருப்பவனாக தியானிக்கிறார்களோ, அவர்கள் சமாதி நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு எப்போதும் அபயத்தை அளிப்பவனாகிய அவனை அடைந்து, உயர்ந்த வைஷ்ணவ சித்தியைப் பெறுகிறார்கள். AI
-ഽഽസാരതാരകിതചാരുമൂര്തയേ ।
ഭോഗിഭോഗശയനീയശായിനേ
മാധവായ മധുവിദ്വിഷേ നമഃ ॥ 39 ॥
-''sāratārakitacārumūrtaye |
bhogibhogaśayanīyaśāyine
mādhavāya madhuvidviṣe namaḥ || 39 ||
क्षीरसागराच्या लाटांच्या शीकरांच्या वर्षावाने ताऱ्यांसारखी शोभणारी सुंदर मूर्ती असलेल्या, शेषनागाच्या शरीरावर शयन करणाऱ्या, माधवाला, मधुच्या शत्रूला नमस्कार. AI
பாற்கடலின் அலைகளின் திவலைகள் மழையாகப் பொழிந்து அழகிய திருமேனியை நட்சத்திரங்கள் போல் ஒளிரச் செய்பவனும், பாம்பின் உடலாகிய படுக்கையில் படுத்திருப்பவனும், மாதவனும், மதுவை அழித்தவனுமான அவனுக்கு நமஸ்காரம். AI
മിത്രേ ദ്വിജന്മവരപദ്മശരാവഭൂതാമ് ।
തേനാമ്ബുജാക്ഷചരണാമ്ബുജഷട്പദേന
രാജ്ഞാ കൃതാ കൃതിരിയം കുലശേഖരേണ ॥ 40 ॥
mitre dvijanmavarapadmaśarāvabhūtām |
tenāmbujākṣacaraṇāmbujaṣaṭpadena
rājñā kṛtā kṛtiriyaṃ kulaśekhareṇa || 40 ||
ज्याचे प्रिय मित्र श्रुतिधर आणि कविलोकवीर हे द्विजश्रेष्ठ पद्म आणि शर यांच्यासारखे (पद्मशर) झाले, त्या कमळनेत्राच्या चरणकमळांचा भ्रमर असलेल्या कुलशेखर राजाने ही कृती केली. AI
யாருடைய பிரியமான நண்பர்கள் வேதங்களைத் தாங்கியவர்களும், கவி உலகத்தின் வீரர்களுமான கவிலர் மற்றும் ஹரி ஆவர்; அவர்கள் தாமரைக் கண்ணனின் திருவடித் தாமரைகளில் வண்டாக இருக்கும் குலசேகர அரசனால் இந்தக் காவியம் இயற்றப்பட்டது. AI