ઘુષ્યતે યસ્ય નગરે રઙ્ગયાત્રા દિને દિને ।
તમહં શિરસા વન્દે રાજાનં કુલશેખરમ્ ॥
શ્રીવલ્લભેતિ વરદેતિ દયાપરેતિ
ભક્તપ્રિયેતિ ભવલુણ્ઠનકોવિદેતિ ।
નાથેતિ નાગશયનેતિ જગન્નિવાસે-
-ત્યાલાપનં પ્રતિપદં કુરુ મે મુકુન્દ ॥ 1 ॥
જયતુ જયતુ દેવો દેવકીનન્દનોઽયં
જયતુ જયતુ કૃષ્ણો વૃષ્ણિવંશપ્રદીપઃ ।
જયતુ જયતુ મેઘશ્યામલઃ કોમલાઙ્ગો
જયતુ જયતુ પૃથ્વીભારનાશો મુકુન્દઃ ॥ 2 ॥
મુકુન્દ મૂર્ધ્ના પ્રણિપત્ય યાચે
ભવન્તમેકાન્તમિયન્તમર્થમ્ ।
અવિસ્મૃતિસ્ત્વચ્ચરણારવિન્દે
ભવે ભવે મેઽસ્તુ ભવત્પ્રસાદાત્ ॥ 3 ॥
નાહં વન્દે તવ ચરણયોર્દ્વન્દ્વમદ્વન્દ્વહેતોઃ
કુમ્ભીપાકં ગુરુમપિ હરે નારકં નાપનેતુમ્ ।
રમ્યારામામૃદુતનુલતા નન્દને નાપિ રન્તું
ભાવે ભાવે હૃદયભવને ભાવયેયં ભવન્તમ્ ॥ 4 ॥
નાસ્થા ધર્મે ન વસુનિચયે નૈવ કામોપભોગે
યદ્યદ્ભવ્યં ભવતુ ભગવન્ પૂર્વકર્માનુરૂપમ્ ।
એતત્પ્રાર્થ્યં મમ બહુમતં જન્મજન્માન્તરેઽપિ
ત્વત્પાદામ્ભોરુહયુગગતા નિશ્ચલા ભક્તિરસ્તુ ॥ 5 ॥
દિવિ વા ભુવિ વા મમાસ્તુ વાસો
નરકે વા નરકાન્તક પ્રકામમ્ ।
અવધીરિત શારદારવિન્દૌ
ચરણૌ તે મરણેઽપિ ચિન્તયામિ ॥ 6 ॥
કૃષ્ણ ત્વદીય પદપઙ્કજપઞ્જરાન્ત-
-મદ્યૈવ મે વિશતુ માનસરાજહંસઃ ।
પ્રાણપ્રયાણસમયે કફવાતપિત્તૈઃ
કણ્ઠાવરોધનવિધૌ સ્મરણં કુતસ્તે ॥ 7 ॥
ચિન્તયામિ હરિમેવ સન્તતં
મન્દમન્દ હસિતાનનામ્બુજં
નન્દગોપતનયં પરાત્પરં
નારદાદિમુનિબૃન્દવન્દિતમ્ ॥ 8 ॥
કરચરણસરોજે કાન્તિમન્નેત્રમીને
શ્રમમુષિ ભુજવીચિવ્યાકુલેઽગાધમાર્ગે ।
હરિસરસિ વિગાહ્યાપીય તેજોજલૌઘં
ભવમરુપરિખિન્નઃ ખેદમદ્ય ત્યજામિ ॥ 9 ॥
સરસિજનયને સશઙ્ખચક્રે
મુરભિદિ મા વિરમ સ્વચિત્ત રન્તુમ્ ।
સુખતરમપરં ન જાતુ જાને
હરિચરણસ્મરણામૃતેન તુલ્યમ્ ॥ 10 ॥
મા ભીર્મન્દમનો વિચિન્ત્ય બહુધા યામીશ્ચિરં યાતનાઃ
નામી નઃ પ્રભવન્તિ પાપરિપવઃ સ્વામી નનુ શ્રીધરઃ ।
આલસ્યં વ્યપનીય ભક્તિસુલભં ધ્યાયસ્વ નારાયણં
લોકસ્ય વ્યસનાપનોદનકરો દાસસ્ય કિં ન ક્ષમઃ ॥ 11 ॥
ભવજલધિગતાનાં દ્વન્દ્વવાતાહતાનાં
સુતદુહિતૃકલત્રત્રાણભારાર્દિતાનામ્ ।
વિષમવિષયતોયે મજ્જતામપ્લવાનાં
ભવતુ શરણમેકો વિષ્ણુપોતો નરાણામ્ ॥ 12 ॥
ભવજલધિમગાધં દુસ્તરં નિસ્તરેયં
કથમહમિતિ ચેતો મા સ્મ ગાઃ કાતરત્વમ્ ।
સરસિજદૃશિ દેવે તાવકી ભક્તિરેકા
નરકભિદિ નિષણ્ણા તારયિષ્યત્યવશ્યમ્ ॥ 13 ॥
તૃષ્ણાતોયે મદનપવનોદ્ધૂત મોહોર્મિમાલે
દારાવર્તે તનયસહજગ્રાહસઙ્ઘાકુલે ચ ।
સંસારાખ્યે મહતિ જલધૌ મજ્જતાં નસ્ત્રિધામન્
પાદામ્ભોજે વરદ ભવતો ભક્તિનાવં પ્રયચ્છ ॥ 14 ॥
માદ્રાક્ષં ક્ષીણપુણ્યાન્ ક્ષણમપિ ભવતો ભક્તિહીનાન્પદાબ્જે
માશ્રૌષં શ્રાવ્યબન્ધં તવ ચરિતમપાસ્યાન્યદાખ્યાનજાતમ્ ।
માસ્માર્ષં માધવ ત્વામપિ ભુવનપતે ચેતસાપહ્નુવાના-
-ન્માભૂવં ત્વત્સપર્યાવ્યતિકરરહિતો જન્મજન્માન્તરેઽપિ ॥ 15 ॥
જિહ્વે કીર્તય કેશવં મુરરિપું ચેતો ભજ શ્રીધરં
પાણિદ્વન્દ્વ સમર્ચયાચ્યુતકથાઃ શ્રોત્રદ્વય ત્વં શૃણુ ।
કૃષ્ણં લોકય લોચનદ્વય હરેર્ગચ્છાઙ્ઘ્રિયુગ્માલયં
જિઘ્ર ઘ્રાણ મુકુન્દપાદતુલસીં મૂર્ધન્નમાધોક્ષજમ્ ॥ 16 ॥
હે લોકાઃ શૃણુત પ્રસૂતિમરણવ્યાધેશ્ચિકિત્સામિમાં
યોગજ્ઞાઃ સમુદાહરન્તિ મુનયો યાં યાજ્ઞવલ્ક્યાદયઃ ।
અન્તર્જ્યોતિરમેયમેકમમૃતં કૃષ્ણાખ્યમાપીયતાં
તત્પીતં પરમૌષધં વિતનુતે નિર્વાણમાત્યન્તિકમ્ ॥ 17 ।
હે મર્ત્યાઃ પરમં હિતં શૃણુત વો વક્ષ્યામિ સઙ્ક્ષેપતઃ
સંસારાર્ણવમાપદૂર્મિબહુલં સમ્યક્પ્રવિશ્ય સ્થિતાઃ ।
નાનાજ્ઞાનમપાસ્ય ચેતસિ નમો નારાયણાયેત્યમું
મન્ત્રં સપ્રણવં પ્રણામસહિતં પ્રાવર્તયધ્વં મુહુઃ ॥ 18 ॥
પૃથ્વીરેણુરણુઃ પયાંસિ કણિકાઃ ફલ્ગુઃ સ્ફુલિઙ્ગોઽલઘુ-
-સ્તેજો નિઃશ્વસનં મરુત્તનુતરં રન્ધ્રં સુસૂક્ષ્મં નભઃ ।
ક્ષુદ્રા રુદ્રપિતામહપ્રભૃતયઃ કીટાઃ સમસ્તાઃ સુરાઃ
દૃષ્ટે યત્ર સ તાવકો વિજયતે ભૂમાવધૂતાવધિઃ ॥ 19 ॥
બદ્ધેનાઞ્જલિના નતેન શિરસા ગાત્રૈઃ સરોમોદ્ગમૈઃ
કણ્ઠેન સ્વરગદ્ગદેન નયનેનોદ્ગીર્ણબાષ્પામ્બુના ।
નિત્યં ત્વચ્ચરણારવિન્દયુગલ ધ્યાનામૃતાસ્વાદિના-
-મસ્માકં સરસીરુહાક્ષ સતતં સમ્પદ્યતાં જીવિતમ્ ॥ 20 ॥
હે ગોપાલક હે કૃપાજલનિધે હે સિન્ધુકન્યાપતે
હે કંસાન્તક હે ગજેન્દ્રકરુણાપારીણ હે માધવ ।
હે રામાનુજ હે જગત્ત્રયગુરો હે પુણ્ડરીકાક્ષ માં
હે ગોપીજનનાથ પાલય પરં જાનામિ ન ત્વાં વિના ॥ 21 ॥
ભક્તાપાયભુજઙ્ગગારુડમણિસ્ત્રૈલોક્યરક્ષામણિઃ
ગોપીલોચનચાતકામ્બુદમણિઃ સૌન્દર્યમુદ્રામણિઃ ।
યઃ કાન્તામણિ રુક્મિણી ઘનકુચદ્વન્દ્વૈકભૂષામણિઃ
શ્રેયો દેવશિખામણિર્દિશતુ નો ગોપાલચૂડામણિઃ ॥ 22 ॥
શત્રુચ્છેદૈકમન્ત્રં સકલમુપનિષદ્વાક્યસમ્પૂજ્યમન્ત્રં
સંસારોત્તારમન્ત્રં સમુપચિતતમઃ સઙ્ઘનિર્યાણમન્ત્રમ્ ।
સર્વૈશ્વર્યૈકમન્ત્રં વ્યસનભુજગસન્દષ્ટસન્ત્રાણમન્ત્રં
જિહ્વે શ્રીકૃષ્ણમન્ત્રં જપ જપ સતતં જન્મસાફલ્યમન્ત્રમ્ ॥ 23 ॥
વ્યામોહ પ્રશમૌષધં મુનિમનોવૃત્તિ પ્રવૃત્ત્યૌષધં
દૈત્યેન્દ્રાર્તિકરૌષધં ત્રિભુવની સઞ્જીવનૈકૌષધમ્ ।
ભક્તાત્યન્તહિતૌષધં ભવભયપ્રધ્વંસનૈકૌષધં
શ્રેયઃપ્રાપ્તિકરૌષધં પિબ મનઃ શ્રીકૃષ્ણદિવ્યૌષધમ્ ॥ 24 ॥
આમ્નાયાભ્યસનાન્યરણ્યરુદિતં વેદવ્રતાન્યન્વહં
મેદશ્છેદફલાનિ પૂર્તવિધયઃ સર્વે હુતં ભસ્મનિ ।
તીર્થાનામવગાહનાનિ ચ ગજસ્નાનં વિના યત્પદ-
-દ્વન્દ્વામ્ભોરુહસંસ્મૃતિર્વિજયતે દેવઃ સ નારાયણઃ ॥ 25 ॥
શ્રીમન્નામ પ્રોચ્ય નારાયણાખ્યં
કે ન પ્રાપુર્વાઞ્છિતં પાપિનોઽપિ ।
હા નઃ પૂર્વં વાક્પ્રવૃત્તા ન તસ્મિન્
તેન પ્રાપ્તં ગર્ભવાસાદિદુઃખમ્ ॥ 26 ॥
મજ્જન્મનઃ ફલમિદં મધુકૈટભારે
મત્પ્રાર્થનીય મદનુગ્રહ એષ એવ ।
ત્વદ્ભૃત્યભૃત્ય પરિચારક ભૃત્યભૃત્ય
ભૃત્યસ્ય ભૃત્ય ઇતિ માં સ્મર લોકનાથ ॥ 27 ॥
નાથે નઃ પુરુષોત્તમે ત્રિજગતામેકાધિપે ચેતસા
સેવ્યે સ્વસ્ય પદસ્ય દાતરિ સુરે નારાયણે તિષ્ઠતિ ।
યં કઞ્ચિત્પુરુષાધમં કતિપયગ્રામેશમલ્પાર્થદં
સેવાયૈ મૃગયામહે નરમહો મૂકા વરાકા વયમ્ ॥ 28 ॥
મદન પરિહર સ્થિતિં મદીયે
મનસિ મુકુન્દપદારવિન્દધામ્નિ ।
હરનયનકૃશાનુના કૃશોઽસિ
સ્મરસિ ન ચક્રપરાક્રમં મુરારેઃ ॥ 29 ॥
તત્ત્વં બ્રુવાણાનિ પરં પરસ્મા-
-ન્મધુ ક્ષરન્તીવ સતાં ફલાનિ ।
પ્રાવર્તય પ્રાઞ્જલિરસ્મિ જિહ્વે
નામાનિ નારાયણ ગોચરાણિ ॥ 30 ॥
ઇદં શરીરં પરિણામપેશલં
પતત્યવશ્યં શ્લથસન્ધિજર્જરમ્ ।
કિમૌષધૈઃ ક્લિશ્યસિ મૂઢ દુર્મતે
નિરામયં કૃષ્ણરસાયનં પિબ ॥ 31 ॥
દારા વારાકરવરસુતા તે તનૂજો વિરિઞ્ચિઃ
સ્તોતા વેદસ્તવ સુરગણો ભૃત્યવર્ગઃ પ્રસાદઃ ।
મુક્તિર્માયા જગદવિકલં તાવકી દેવકી તે
માતા મિત્રં બલરિપુસુતસ્ત્વય્યતોઽન્યન્ન જાને ॥ 32 ॥
કૃષ્ણો રક્ષતુ નો જગત્ત્રયગુરુઃ કૃષ્ણં નમસ્યામ્યહં
કૃષ્ણેનામરશત્રવો વિનિહતાઃ કૃષ્ણાય તસ્મૈ નમઃ ।
કૃષ્ણાદેવ સમુત્થિતં જગદિદં કૃષ્ણસ્ય દાસોઽસ્મ્યહં
કૃષ્ણે તિષ્ઠતિ સર્વમેતદખિલં હે કૃષ્ણ રક્ષસ્વ મામ્ ॥ 33 ॥
તત્ત્વં પ્રસીદ ભગવન્ કુરુ મય્યનાથે
વિષ્ણો કૃપાં પરમકારુણિકઃ કિલ ત્વમ્ ।
સંસારસાગરનિમગ્નમનન્તદીન-
-મુદ્ધર્તુમર્હસિ હરે પુરુષોત્તમોઽસિ ॥ 34 ॥
નમામિ નારાયણપાદપઙ્કજં
કરોમિ નારાયણપૂજનં સદા ।
વદામિ નારાયણનામ નિર્મલં
સ્મરામિ નારાયણતત્ત્વમવ્યયમ્ ॥ 35 ॥
શ્રીનાથ નારાયણ વાસુદેવ
શ્રીકૃષ્ણ ભક્તપ્રિય ચક્રપાણે ।
શ્રીપદ્મનાભાચ્યુત કૈટભારે
શ્રીરામ પદ્માક્ષ હરે મુરારે ॥ 36 ॥
અનન્ત વૈકુણ્ઠ મુકુન્દ કૃષ્ણ
ગોવિન્દ દામોદર માધવેતિ ।
વક્તું સમર્થોઽપિ ન વક્તિ કશ્ચિ-
-દહો જનાનાં વ્યસનાભિમુખ્યમ્ ॥ 37 ॥
ધ્યાયન્તિ યે વિષ્ણુમનન્તમવ્યયં
હૃત્પદ્મમધ્યે સતતં વ્યવસ્થિતમ્ ।
સમાહિતાનાં સતતાભયપ્રદં
તે યાન્તિ સિદ્ધિં પરમાં ચ વૈષ્ણવીમ્ ॥ 38 ॥
ક્ષીરસાગરતરઙ્ગશીકરા-
-ઽઽસારતારકિતચારુમૂર્તયે ।
ભોગિભોગશયનીયશાયિને
માધવાય મધુવિદ્વિષે નમઃ ॥ 39 ॥
યસ્ય પ્રિયૌ શ્રુતિધરૌ કવિલોકવીરૌ
મિત્રે દ્વિજન્મવરપદ્મશરાવભૂતામ્ ।
તેનામ્બુજાક્ષચરણામ્બુજષટ્પદેન
રાજ્ઞા કૃતા કૃતિરિયં કુલશેખરેણ ॥ 40 ॥
ઇતિ કુલશેખર પ્રણીતં મુકુન્દમાલા ।
Roman (IAST) Transliteration
ghuṣyate yasya nagare raṅgayātrā dine dine |
tamahaṃ śirasā vande rājānaṃ kulaśekharam ||
śrīvallabheti varadeti dayāpareti
bhaktapriyeti bhavaluṇṭhanakovideti |
nātheti nāgaśayaneti jagannivāse-
-tyālāpanaṃ pratipadaṃ kuru me mukunda || 1 ||
jayatu jayatu devo devakīnandano'yaṃ
jayatu jayatu kṛṣṇo vṛṣṇivaṃśapradīpaḥ |
jayatu jayatu meghaśyāmalaḥ komalāṅgo
jayatu jayatu pṛthvībhāranāśo mukundaḥ || 2 ||
mukunda mūrdhnā praṇipatya yāce
bhavantamekāntamiyantamartham |
avismṛtistvaccaraṇāravinde
bhave bhave me'stu bhavatprasādāt || 3 ||
nāhaṃ vande tava caraṇayordvandvamadvandvahetoḥ
kumbhīpākaṃ gurumapi hare nārakaṃ nāpanetum |
ramyārāmāmṛdutanulatā nandane nāpi rantuṃ
bhāve bhāve hṛdayabhavane bhāvayeyaṃ bhavantam || 4 ||
nāsthā dharme na vasunicaye naiva kāmopabhoge
yadyadbhavyaṃ bhavatu bhagavan pūrvakarmānurūpam |
etatprārthyaṃ mama bahumataṃ janmajanmāntare'pi
tvatpādāmbhoruhayugagatā niścalā bhaktirastu || 5 ||
divi vā bhuvi vā mamāstu vāso
narake vā narakāntaka prakāmam |
avadhīrita śāradāravindau
caraṇau te maraṇe'pi cintayāmi || 6 ||
kṛṣṇa tvadīya padapaṅkajapañjarānta-
-madyaiva me viśatu mānasarājahaṃsaḥ |
prāṇaprayāṇasamaye kaphavātapittaiḥ
kaṇṭhāvarodhanavidhau smaraṇaṃ kutaste || 7 ||
cintayāmi harimeva santataṃ
mandamanda hasitānanāmbujaṃ
nandagopatanayaṃ parātparaṃ
nāradādimunibṛndavanditam || 8 ||
karacaraṇasaroje kāntimannetramīne
śramamuṣi bhujavīcivyākule'gādhamārge |
harisarasi vigāhyāpīya tejojalaughaṃ
bhavamaruparikhinnaḥ khedamadya tyajāmi || 9 ||
sarasijanayane saśaṅkhacakre
murabhidi mā virama svacitta rantum |
sukhataramaparaṃ na jātu jāne
haricaraṇasmaraṇāmṛtena tulyam || 10 ||
mā bhīrmandamano vicintya bahudhā yāmīściraṃ yātanāḥ
nāmī naḥ prabhavanti pāparipavaḥ svāmī nanu śrīdharaḥ |
ālasyaṃ vyapanīya bhaktisulabhaṃ dhyāyasva nārāyaṇaṃ
lokasya vyasanāpanodanakaro dāsasya kiṃ na kṣamaḥ || 11 ||
bhavajaladhigatānāṃ dvandvavātāhatānāṃ
sutaduhitṛkalatratrāṇabhārārditānām |
viṣamaviṣayatoye majjatāmaplavānāṃ
bhavatu śaraṇameko viṣṇupoto narāṇām || 12 ||
bhavajaladhimagādhaṃ dustaraṃ nistareyaṃ
kathamahamiti ceto mā sma gāḥ kātaratvam |
sarasijadṛśi deve tāvakī bhaktirekā
narakabhidi niṣaṇṇā tārayiṣyatyavaśyam || 13 ||
tṛṣṇātoye madanapavanoddhūta mohormimāle
dārāvarte tanayasahajagrāhasaṅghākule ca |
saṃsārākhye mahati jaladhau majjatāṃ nastridhāman
pādāmbhoje varada bhavato bhaktināvaṃ prayaccha || 14 ||
mādrākṣaṃ kṣīṇapuṇyān kṣaṇamapi bhavato bhaktihīnānpadābje
māśrauṣaṃ śrāvyabandhaṃ tava caritamapāsyānyadākhyānajātam |
māsmārṣaṃ mādhava tvāmapi bhuvanapate cetasāpahnuvānā-
-nmābhūvaṃ tvatsaparyāvyatikararahito janmajanmāntare'pi || 15 ||
jihve kīrtaya keśavaṃ muraripuṃ ceto bhaja śrīdharaṃ
pāṇidvandva samarcayācyutakathāḥ śrotradvaya tvaṃ śṛṇu |
kṛṣṇaṃ lokaya locanadvaya harergacchāṅghriyugmālayaṃ
jighra ghrāṇa mukundapādatulasīṃ mūrdhannamādhokṣajam || 16 ||
he lokāḥ śṛṇuta prasūtimaraṇavyādheścikitsāmimāṃ
yogajñāḥ samudāharanti munayo yāṃ yājñavalkyādayaḥ |
antarjyotirameyamekamamṛtaṃ kṛṣṇākhyamāpīyatāṃ
tatpītaṃ paramauṣadhaṃ vitanute nirvāṇamātyantikam || 17 |
he martyāḥ paramaṃ hitaṃ śṛṇuta vo vakṣyāmi saṅkṣepataḥ
saṃsārārṇavamāpadūrmibahulaṃ samyakpraviśya sthitāḥ |
nānājñānamapāsya cetasi namo nārāyaṇāyetyamuṃ
mantraṃ sapraṇavaṃ praṇāmasahitaṃ prāvartayadhvaṃ muhuḥ || 18 ||
pṛthvīreṇuraṇuḥ payāṃsi kaṇikāḥ phalguḥ sphuliṅgo'laghu-
-stejo niḥśvasanaṃ maruttanutaraṃ randhraṃ susūkṣmaṃ nabhaḥ |
kṣudrā rudrapitāmahaprabhṛtayaḥ kīṭāḥ samastāḥ surāḥ
dṛṣṭe yatra sa tāvako vijayate bhūmāvadhūtāvadhiḥ || 19 ||
baddhenāñjalinā natena śirasā gātraiḥ saromodgamaiḥ
kaṇṭhena svaragadgadena nayanenodgīrṇabāṣpāmbunā |
nityaṃ tvaccaraṇāravindayugala dhyānāmṛtāsvādinā-
-masmākaṃ sarasīruhākṣa satataṃ sampadyatāṃ jīvitam || 20 ||
he gopālaka he kṛpājalanidhe he sindhukanyāpate
he kaṃsāntaka he gajendrakaruṇāpārīṇa he mādhava |
he rāmānuja he jagattrayaguro he puṇḍarīkākṣa māṃ
he gopījananātha pālaya paraṃ jānāmi na tvāṃ vinā || 21 ||
bhaktāpāyabhujaṅgagāruḍamaṇistrailokyarakṣāmaṇiḥ
gopīlocanacātakāmbudamaṇiḥ saundaryamudrāmaṇiḥ |
yaḥ kāntāmaṇi rukmiṇī ghanakucadvandvaikabhūṣāmaṇiḥ
śreyo devaśikhāmaṇirdiśatu no gopālacūḍāmaṇiḥ || 22 ||
śatrucchedaikamantraṃ sakalamupaniṣadvākyasampūjyamantraṃ
saṃsārottāramantraṃ samupacitatamaḥ saṅghaniryāṇamantram |
sarvaiśvaryaikamantraṃ vyasanabhujagasandaṣṭasantrāṇamantraṃ
jihve śrīkṛṣṇamantraṃ japa japa satataṃ janmasāphalyamantram || 23 ||
vyāmoha praśamauṣadhaṃ munimanovṛtti pravṛttyauṣadhaṃ
daityendrārtikarauṣadhaṃ tribhuvanī sañjīvanaikauṣadham |
bhaktātyantahitauṣadhaṃ bhavabhayapradhvaṃsanaikauṣadhaṃ
śreyaḥprāptikarauṣadhaṃ piba manaḥ śrīkṛṣṇadivyauṣadham || 24 ||
āmnāyābhyasanānyaraṇyaruditaṃ vedavratānyanvahaṃ
medaśchedaphalāni pūrtavidhayaḥ sarve hutaṃ bhasmani |
tīrthānāmavagāhanāni ca gajasnānaṃ vinā yatpada-
-dvandvāmbhoruhasaṃsmṛtirvijayate devaḥ sa nārāyaṇaḥ || 25 ||
śrīmannāma procya nārāyaṇākhyaṃ
ke na prāpurvāñchitaṃ pāpino'pi |
hā naḥ pūrvaṃ vākpravṛttā na tasmin
tena prāptaṃ garbhavāsādiduḥkham || 26 ||
majjanmanaḥ phalamidaṃ madhukaiṭabhāre
matprārthanīya madanugraha eṣa eva |
tvadbhṛtyabhṛtya paricāraka bhṛtyabhṛtya
bhṛtyasya bhṛtya iti māṃ smara lokanātha || 27 ||
nāthe naḥ puruṣottame trijagatāmekādhipe cetasā
sevye svasya padasya dātari sure nārāyaṇe tiṣṭhati |
yaṃ kañcitpuruṣādhamaṃ katipayagrāmeśamalpārthadaṃ
sevāyai mṛgayāmahe naramaho mūkā varākā vayam || 28 ||
madana parihara sthitiṃ madīye
manasi mukundapadāravindadhāmni |
haranayanakṛśānunā kṛśo'si
smarasi na cakraparākramaṃ murāreḥ || 29 ||
tattvaṃ bruvāṇāni paraṃ parasmā-
-nmadhu kṣarantīva satāṃ phalāni |
prāvartaya prāñjalirasmi jihve
nāmāni nārāyaṇa gocarāṇi || 30 ||
idaṃ śarīraṃ pariṇāmapeśalaṃ
patatyavaśyaṃ ślathasandhijarjaram |
kimauṣadhaiḥ kliśyasi mūḍha durmate
nirāmayaṃ kṛṣṇarasāyanaṃ piba || 31 ||
dārā vārākaravarasutā te tanūjo viriñciḥ
stotā vedastava suragaṇo bhṛtyavargaḥ prasādaḥ |
muktirmāyā jagadavikalaṃ tāvakī devakī te
mātā mitraṃ balaripusutastvayyato'nyanna jāne || 32 ||
kṛṣṇo rakṣatu no jagattrayaguruḥ kṛṣṇaṃ namasyāmyahaṃ
kṛṣṇenāmaraśatravo vinihatāḥ kṛṣṇāya tasmai namaḥ |
kṛṣṇādeva samutthitaṃ jagadidaṃ kṛṣṇasya dāso'smyahaṃ
kṛṣṇe tiṣṭhati sarvametadakhilaṃ he kṛṣṇa rakṣasva mām || 33 ||
tattvaṃ prasīda bhagavan kuru mayyanāthe
viṣṇo kṛpāṃ paramakāruṇikaḥ kila tvam |
saṃsārasāgaranimagnamanantadīna-
-muddhartumarhasi hare puruṣottamo'si || 34 ||
namāmi nārāyaṇapādapaṅkajaṃ
karomi nārāyaṇapūjanaṃ sadā |
vadāmi nārāyaṇanāma nirmalaṃ
smarāmi nārāyaṇatattvamavyayam || 35 ||
śrīnātha nārāyaṇa vāsudeva
śrīkṛṣṇa bhaktapriya cakrapāṇe |
śrīpadmanābhācyuta kaiṭabhāre
śrīrāma padmākṣa hare murāre || 36 ||
ananta vaikuṇṭha mukunda kṛṣṇa
govinda dāmodara mādhaveti |
vaktuṃ samartho'pi na vakti kaści-
-daho janānāṃ vyasanābhimukhyam || 37 ||
dhyāyanti ye viṣṇumanantamavyayaṃ
hṛtpadmamadhye satataṃ vyavasthitam |
samāhitānāṃ satatābhayapradaṃ
te yānti siddhiṃ paramāṃ ca vaiṣṇavīm || 38 ||
kṣīrasāgarataraṅgaśīkarā-
-''sāratārakitacārumūrtaye |
bhogibhogaśayanīyaśāyine
mādhavāya madhuvidviṣe namaḥ || 39 ||
yasya priyau śrutidharau kavilokavīrau
mitre dvijanmavarapadmaśarāvabhūtām |
tenāmbujākṣacaraṇāmbujaṣaṭpadena
rājñā kṛtā kṛtiriyaṃ kulaśekhareṇa || 40 ||
iti kulaśekhara praṇītaṃ mukundamālā |
Sanskrit — Devanagari (original)
घुष्यते यस्य नगरे रङ्गयात्रा दिने दिने ।
तमहं शिरसा वन्दे राजानं कुलशेखरम् ॥
श्रीवल्लभेति वरदेति दयापरेति
भक्तप्रियेति भवलुण्ठनकोविदेति ।
नाथेति नागशयनेति जगन्निवासे-
-त्यालापनं प्रतिपदं कुरु मे मुकुन्द ॥ 1 ॥
जयतु जयतु देवो देवकीनन्दनोऽयं
जयतु जयतु कृष्णो वृष्णिवंशप्रदीपः ।
जयतु जयतु मेघश्यामलः कोमलाङ्गो
जयतु जयतु पृथ्वीभारनाशो मुकुन्दः ॥ 2 ॥
मुकुन्द मूर्ध्ना प्रणिपत्य याचे
भवन्तमेकान्तमियन्तमर्थम् ।
अविस्मृतिस्त्वच्चरणारविन्दे
भवे भवे मेऽस्तु भवत्प्रसादात् ॥ 3 ॥
नाहं वन्दे तव चरणयोर्द्वन्द्वमद्वन्द्वहेतोः
कुम्भीपाकं गुरुमपि हरे नारकं नापनेतुम् ।
रम्यारामामृदुतनुलता नन्दने नापि रन्तुं
भावे भावे हृदयभवने भावयेयं भवन्तम् ॥ 4 ॥
नास्था धर्मे न वसुनिचये नैव कामोपभोगे
यद्यद्भव्यं भवतु भगवन् पूर्वकर्मानुरूपम् ।
एतत्प्रार्थ्यं मम बहुमतं जन्मजन्मान्तरेऽपि
त्वत्पादाम्भोरुहयुगगता निश्चला भक्तिरस्तु ॥ 5 ॥
दिवि वा भुवि वा ममास्तु वासो
नरके वा नरकान्तक प्रकामम् ।
अवधीरित शारदारविन्दौ
चरणौ ते मरणेऽपि चिन्तयामि ॥ 6 ॥
कृष्ण त्वदीय पदपङ्कजपञ्जरान्त-
-मद्यैव मे विशतु मानसराजहंसः ।
प्राणप्रयाणसमये कफवातपित्तैः
कण्ठावरोधनविधौ स्मरणं कुतस्ते ॥ 7 ॥
चिन्तयामि हरिमेव सन्ततं
मन्दमन्द हसिताननाम्बुजं
नन्दगोपतनयं परात्परं
नारदादिमुनिबृन्दवन्दितम् ॥ 8 ॥
करचरणसरोजे कान्तिमन्नेत्रमीने
श्रममुषि भुजवीचिव्याकुलेऽगाधमार्गे ।
हरिसरसि विगाह्यापीय तेजोजलौघं
भवमरुपरिखिन्नः खेदमद्य त्यजामि ॥ 9 ॥
सरसिजनयने सशङ्खचक्रे
मुरभिदि मा विरम स्वचित्त रन्तुम् ।
सुखतरमपरं न जातु जाने
हरिचरणस्मरणामृतेन तुल्यम् ॥ 10 ॥
मा भीर्मन्दमनो विचिन्त्य बहुधा यामीश्चिरं यातनाः
नामी नः प्रभवन्ति पापरिपवः स्वामी ननु श्रीधरः ।
आलस्यं व्यपनीय भक्तिसुलभं ध्यायस्व नारायणं
लोकस्य व्यसनापनोदनकरो दासस्य किं न क्षमः ॥ 11 ॥
भवजलधिगतानां द्वन्द्ववाताहतानां
सुतदुहितृकलत्रत्राणभारार्दितानाम् ।
विषमविषयतोये मज्जतामप्लवानां
भवतु शरणमेको विष्णुपोतो नराणाम् ॥ 12 ॥
भवजलधिमगाधं दुस्तरं निस्तरेयं
कथमहमिति चेतो मा स्म गाः कातरत्वम् ।
सरसिजदृशि देवे तावकी भक्तिरेका
नरकभिदि निषण्णा तारयिष्यत्यवश्यम् ॥ 13 ॥
तृष्णातोये मदनपवनोद्धूत मोहोर्मिमाले
दारावर्ते तनयसहजग्राहसङ्घाकुले च ।
संसाराख्ये महति जलधौ मज्जतां नस्त्रिधामन्
पादाम्भोजे वरद भवतो भक्तिनावं प्रयच्छ ॥ 14 ॥
माद्राक्षं क्षीणपुण्यान् क्षणमपि भवतो भक्तिहीनान्पदाब्जे
माश्रौषं श्राव्यबन्धं तव चरितमपास्यान्यदाख्यानजातम् ।
मास्मार्षं माधव त्वामपि भुवनपते चेतसापह्नुवाना-
-न्माभूवं त्वत्सपर्याव्यतिकररहितो जन्मजन्मान्तरेऽपि ॥ 15 ॥
जिह्वे कीर्तय केशवं मुररिपुं चेतो भज श्रीधरं
पाणिद्वन्द्व समर्चयाच्युतकथाः श्रोत्रद्वय त्वं शृणु ।
कृष्णं लोकय लोचनद्वय हरेर्गच्छाङ्घ्रियुग्मालयं
जिघ्र घ्राण मुकुन्दपादतुलसीं मूर्धन्नमाधोक्षजम् ॥ 16 ॥
हे लोकाः शृणुत प्रसूतिमरणव्याधेश्चिकित्सामिमां
योगज्ञाः समुदाहरन्ति मुनयो यां याज्ञवल्क्यादयः ।
अन्तर्ज्योतिरमेयमेकममृतं कृष्णाख्यमापीयतां
तत्पीतं परमौषधं वितनुते निर्वाणमात्यन्तिकम् ॥ 17 ।
हे मर्त्याः परमं हितं शृणुत वो वक्ष्यामि सङ्क्षेपतः
संसारार्णवमापदूर्मिबहुलं सम्यक्प्रविश्य स्थिताः ।
नानाज्ञानमपास्य चेतसि नमो नारायणायेत्यमुं
मन्त्रं सप्रणवं प्रणामसहितं प्रावर्तयध्वं मुहुः ॥ 18 ॥
पृथ्वीरेणुरणुः पयांसि कणिकाः फल्गुः स्फुलिङ्गोऽलघु-
-स्तेजो निःश्वसनं मरुत्तनुतरं रन्ध्रं सुसूक्ष्मं नभः ।
क्षुद्रा रुद्रपितामहप्रभृतयः कीटाः समस्ताः सुराः
दृष्टे यत्र स तावको विजयते भूमावधूतावधिः ॥ 19 ॥
बद्धेनाञ्जलिना नतेन शिरसा गात्रैः सरोमोद्गमैः
कण्ठेन स्वरगद्गदेन नयनेनोद्गीर्णबाष्पाम्बुना ।
नित्यं त्वच्चरणारविन्दयुगल ध्यानामृतास्वादिना-
-मस्माकं सरसीरुहाक्ष सततं सम्पद्यतां जीवितम् ॥ 20 ॥
हे गोपालक हे कृपाजलनिधे हे सिन्धुकन्यापते
हे कंसान्तक हे गजेन्द्रकरुणापारीण हे माधव ।
हे रामानुज हे जगत्त्रयगुरो हे पुण्डरीकाक्ष मां
हे गोपीजननाथ पालय परं जानामि न त्वां विना ॥ 21 ॥
भक्तापायभुजङ्गगारुडमणिस्त्रैलोक्यरक्षामणिः
गोपीलोचनचातकाम्बुदमणिः सौन्दर्यमुद्रामणिः ।
यः कान्तामणि रुक्मिणी घनकुचद्वन्द्वैकभूषामणिः
श्रेयो देवशिखामणिर्दिशतु नो गोपालचूडामणिः ॥ 22 ॥
शत्रुच्छेदैकमन्त्रं सकलमुपनिषद्वाक्यसम्पूज्यमन्त्रं
संसारोत्तारमन्त्रं समुपचिततमः सङ्घनिर्याणमन्त्रम् ।
सर्वैश्वर्यैकमन्त्रं व्यसनभुजगसन्दष्टसन्त्राणमन्त्रं
जिह्वे श्रीकृष्णमन्त्रं जप जप सततं जन्मसाफल्यमन्त्रम् ॥ 23 ॥
व्यामोह प्रशमौषधं मुनिमनोवृत्ति प्रवृत्त्यौषधं
दैत्येन्द्रार्तिकरौषधं त्रिभुवनी सञ्जीवनैकौषधम् ।
भक्तात्यन्तहितौषधं भवभयप्रध्वंसनैकौषधं
श्रेयःप्राप्तिकरौषधं पिब मनः श्रीकृष्णदिव्यौषधम् ॥ 24 ॥
आम्नायाभ्यसनान्यरण्यरुदितं वेदव्रतान्यन्वहं
मेदश्छेदफलानि पूर्तविधयः सर्वे हुतं भस्मनि ।
तीर्थानामवगाहनानि च गजस्नानं विना यत्पद-
-द्वन्द्वाम्भोरुहसंस्मृतिर्विजयते देवः स नारायणः ॥ 25 ॥
श्रीमन्नाम प्रोच्य नारायणाख्यं
के न प्रापुर्वाञ्छितं पापिनोऽपि ।
हा नः पूर्वं वाक्प्रवृत्ता न तस्मिन्
तेन प्राप्तं गर्भवासादिदुःखम् ॥ 26 ॥
मज्जन्मनः फलमिदं मधुकैटभारे
मत्प्रार्थनीय मदनुग्रह एष एव ।
त्वद्भृत्यभृत्य परिचारक भृत्यभृत्य
भृत्यस्य भृत्य इति मां स्मर लोकनाथ ॥ 27 ॥
नाथे नः पुरुषोत्तमे त्रिजगतामेकाधिपे चेतसा
सेव्ये स्वस्य पदस्य दातरि सुरे नारायणे तिष्ठति ।
यं कञ्चित्पुरुषाधमं कतिपयग्रामेशमल्पार्थदं
सेवायै मृगयामहे नरमहो मूका वराका वयम् ॥ 28 ॥
मदन परिहर स्थितिं मदीये
मनसि मुकुन्दपदारविन्दधाम्नि ।
हरनयनकृशानुना कृशोऽसि
स्मरसि न चक्रपराक्रमं मुरारेः ॥ 29 ॥
तत्त्वं ब्रुवाणानि परं परस्मा-
-न्मधु क्षरन्तीव सतां फलानि ।
प्रावर्तय प्राञ्जलिरस्मि जिह्वे
नामानि नारायण गोचराणि ॥ 30 ॥
इदं शरीरं परिणामपेशलं
पतत्यवश्यं श्लथसन्धिजर्जरम् ।
किमौषधैः क्लिश्यसि मूढ दुर्मते
निरामयं कृष्णरसायनं पिब ॥ 31 ॥
दारा वाराकरवरसुता ते तनूजो विरिञ्चिः
स्तोता वेदस्तव सुरगणो भृत्यवर्गः प्रसादः ।
मुक्तिर्माया जगदविकलं तावकी देवकी ते
माता मित्रं बलरिपुसुतस्त्वय्यतोऽन्यन्न जाने ॥ 32 ॥
कृष्णो रक्षतु नो जगत्त्रयगुरुः कृष्णं नमस्याम्यहं
कृष्णेनामरशत्रवो विनिहताः कृष्णाय तस्मै नमः ।
कृष्णादेव समुत्थितं जगदिदं कृष्णस्य दासोऽस्म्यहं
कृष्णे तिष्ठति सर्वमेतदखिलं हे कृष्ण रक्षस्व माम् ॥ 33 ॥
तत्त्वं प्रसीद भगवन् कुरु मय्यनाथे
विष्णो कृपां परमकारुणिकः किल त्वम् ।
संसारसागरनिमग्नमनन्तदीन-
-मुद्धर्तुमर्हसि हरे पुरुषोत्तमोऽसि ॥ 34 ॥
नमामि नारायणपादपङ्कजं
करोमि नारायणपूजनं सदा ।
वदामि नारायणनाम निर्मलं
स्मरामि नारायणतत्त्वमव्ययम् ॥ 35 ॥
श्रीनाथ नारायण वासुदेव
श्रीकृष्ण भक्तप्रिय चक्रपाणे ।
श्रीपद्मनाभाच्युत कैटभारे
श्रीराम पद्माक्ष हरे मुरारे ॥ 36 ॥
अनन्त वैकुण्ठ मुकुन्द कृष्ण
गोविन्द दामोदर माधवेति ।
वक्तुं समर्थोऽपि न वक्ति कश्चि-
-दहो जनानां व्यसनाभिमुख्यम् ॥ 37 ॥
ध्यायन्ति ये विष्णुमनन्तमव्ययं
हृत्पद्ममध्ये सततं व्यवस्थितम् ।
समाहितानां सतताभयप्रदं
ते यान्ति सिद्धिं परमां च वैष्णवीम् ॥ 38 ॥
क्षीरसागरतरङ्गशीकरा-
-ऽऽसारतारकितचारुमूर्तये ।
भोगिभोगशयनीयशायिने
माधवाय मधुविद्विषे नमः ॥ 39 ॥
यस्य प्रियौ श्रुतिधरौ कविलोकवीरौ
मित्रे द्विजन्मवरपद्मशरावभूताम् ।
तेनाम्बुजाक्षचरणाम्बुजषट्पदेन
राज्ञा कृता कृतिरियं कुलशेखरेण ॥ 40 ॥
इति कुलशेखर प्रणीतं मुकुन्दमाला ।
ghuṣyate yasya nagare raṅgayātrā dine dine |
tamahaṃ śirasā vande rājānaṃ kulaśekharam ||
śrīvallabheti varadeti dayāpareti
bhaktapriyeti bhavaluṇṭhanakovideti |
nātheti nāgaśayaneti jagannivāse-
-tyālāpanaṃ pratipadaṃ kuru me mukunda || 1 ||
jayatu jayatu devo devakīnandano'yaṃ
jayatu jayatu kṛṣṇo vṛṣṇivaṃśapradīpaḥ |
jayatu jayatu meghaśyāmalaḥ komalāṅgo
jayatu jayatu pṛthvībhāranāśo mukundaḥ || 2 ||
mukunda mūrdhnā praṇipatya yāce
bhavantamekāntamiyantamartham |
avismṛtistvaccaraṇāravinde
bhave bhave me'stu bhavatprasādāt || 3 ||
nāhaṃ vande tava caraṇayordvandvamadvandvahetoḥ
kumbhīpākaṃ gurumapi hare nārakaṃ nāpanetum |
ramyārāmāmṛdutanulatā nandane nāpi rantuṃ
bhāve bhāve hṛdayabhavane bhāvayeyaṃ bhavantam || 4 ||
nāsthā dharme na vasunicaye naiva kāmopabhoge
yadyadbhavyaṃ bhavatu bhagavan pūrvakarmānurūpam |
etatprārthyaṃ mama bahumataṃ janmajanmāntare'pi
tvatpādāmbhoruhayugagatā niścalā bhaktirastu || 5 ||
divi vā bhuvi vā mamāstu vāso
narake vā narakāntaka prakāmam |
avadhīrita śāradāravindau
caraṇau te maraṇe'pi cintayāmi || 6 ||
kṛṣṇa tvadīya padapaṅkajapañjarānta-
-madyaiva me viśatu mānasarājahaṃsaḥ |
prāṇaprayāṇasamaye kaphavātapittaiḥ
kaṇṭhāvarodhanavidhau smaraṇaṃ kutaste || 7 ||
cintayāmi harimeva santataṃ
mandamanda hasitānanāmbujaṃ
nandagopatanayaṃ parātparaṃ
nāradādimunibṛndavanditam || 8 ||
karacaraṇasaroje kāntimannetramīne
śramamuṣi bhujavīcivyākule'gādhamārge |
harisarasi vigāhyāpīya tejojalaughaṃ
bhavamaruparikhinnaḥ khedamadya tyajāmi || 9 ||
sarasijanayane saśaṅkhacakre
murabhidi mā virama svacitta rantum |
sukhataramaparaṃ na jātu jāne
haricaraṇasmaraṇāmṛtena tulyam || 10 ||
mā bhīrmandamano vicintya bahudhā yāmīściraṃ yātanāḥ
nāmī naḥ prabhavanti pāparipavaḥ svāmī nanu śrīdharaḥ |
ālasyaṃ vyapanīya bhaktisulabhaṃ dhyāyasva nārāyaṇaṃ
lokasya vyasanāpanodanakaro dāsasya kiṃ na kṣamaḥ || 11 ||
bhavajaladhigatānāṃ dvandvavātāhatānāṃ
sutaduhitṛkalatratrāṇabhārārditānām |
viṣamaviṣayatoye majjatāmaplavānāṃ
bhavatu śaraṇameko viṣṇupoto narāṇām || 12 ||
bhavajaladhimagādhaṃ dustaraṃ nistareyaṃ
kathamahamiti ceto mā sma gāḥ kātaratvam |
sarasijadṛśi deve tāvakī bhaktirekā
narakabhidi niṣaṇṇā tārayiṣyatyavaśyam || 13 ||
tṛṣṇātoye madanapavanoddhūta mohormimāle
dārāvarte tanayasahajagrāhasaṅghākule ca |
saṃsārākhye mahati jaladhau majjatāṃ nastridhāman
pādāmbhoje varada bhavato bhaktināvaṃ prayaccha || 14 ||
mādrākṣaṃ kṣīṇapuṇyān kṣaṇamapi bhavato bhaktihīnānpadābje
māśrauṣaṃ śrāvyabandhaṃ tava caritamapāsyānyadākhyānajātam |
māsmārṣaṃ mādhava tvāmapi bhuvanapate cetasāpahnuvānā-
-nmābhūvaṃ tvatsaparyāvyatikararahito janmajanmāntare'pi || 15 ||
jihve kīrtaya keśavaṃ muraripuṃ ceto bhaja śrīdharaṃ
pāṇidvandva samarcayācyutakathāḥ śrotradvaya tvaṃ śṛṇu |
kṛṣṇaṃ lokaya locanadvaya harergacchāṅghriyugmālayaṃ
jighra ghrāṇa mukundapādatulasīṃ mūrdhannamādhokṣajam || 16 ||
he lokāḥ śṛṇuta prasūtimaraṇavyādheścikitsāmimāṃ
yogajñāḥ samudāharanti munayo yāṃ yājñavalkyādayaḥ |
antarjyotirameyamekamamṛtaṃ kṛṣṇākhyamāpīyatāṃ
tatpītaṃ paramauṣadhaṃ vitanute nirvāṇamātyantikam || 17 |
he martyāḥ paramaṃ hitaṃ śṛṇuta vo vakṣyāmi saṅkṣepataḥ
saṃsārārṇavamāpadūrmibahulaṃ samyakpraviśya sthitāḥ |
nānājñānamapāsya cetasi namo nārāyaṇāyetyamuṃ
mantraṃ sapraṇavaṃ praṇāmasahitaṃ prāvartayadhvaṃ muhuḥ || 18 ||
pṛthvīreṇuraṇuḥ payāṃsi kaṇikāḥ phalguḥ sphuliṅgo'laghu-
-stejo niḥśvasanaṃ maruttanutaraṃ randhraṃ susūkṣmaṃ nabhaḥ |
kṣudrā rudrapitāmahaprabhṛtayaḥ kīṭāḥ samastāḥ surāḥ
dṛṣṭe yatra sa tāvako vijayate bhūmāvadhūtāvadhiḥ || 19 ||
baddhenāñjalinā natena śirasā gātraiḥ saromodgamaiḥ
kaṇṭhena svaragadgadena nayanenodgīrṇabāṣpāmbunā |
nityaṃ tvaccaraṇāravindayugala dhyānāmṛtāsvādinā-
-masmākaṃ sarasīruhākṣa satataṃ sampadyatāṃ jīvitam || 20 ||
he gopālaka he kṛpājalanidhe he sindhukanyāpate
he kaṃsāntaka he gajendrakaruṇāpārīṇa he mādhava |
he rāmānuja he jagattrayaguro he puṇḍarīkākṣa māṃ
he gopījananātha pālaya paraṃ jānāmi na tvāṃ vinā || 21 ||
bhaktāpāyabhujaṅgagāruḍamaṇistrailokyarakṣāmaṇiḥ
gopīlocanacātakāmbudamaṇiḥ saundaryamudrāmaṇiḥ |
yaḥ kāntāmaṇi rukmiṇī ghanakucadvandvaikabhūṣāmaṇiḥ
śreyo devaśikhāmaṇirdiśatu no gopālacūḍāmaṇiḥ || 22 ||
śatrucchedaikamantraṃ sakalamupaniṣadvākyasampūjyamantraṃ
saṃsārottāramantraṃ samupacitatamaḥ saṅghaniryāṇamantram |
sarvaiśvaryaikamantraṃ vyasanabhujagasandaṣṭasantrāṇamantraṃ
jihve śrīkṛṣṇamantraṃ japa japa satataṃ janmasāphalyamantram || 23 ||
vyāmoha praśamauṣadhaṃ munimanovṛtti pravṛttyauṣadhaṃ
daityendrārtikarauṣadhaṃ tribhuvanī sañjīvanaikauṣadham |
bhaktātyantahitauṣadhaṃ bhavabhayapradhvaṃsanaikauṣadhaṃ
śreyaḥprāptikarauṣadhaṃ piba manaḥ śrīkṛṣṇadivyauṣadham || 24 ||
āmnāyābhyasanānyaraṇyaruditaṃ vedavratānyanvahaṃ
medaśchedaphalāni pūrtavidhayaḥ sarve hutaṃ bhasmani |
tīrthānāmavagāhanāni ca gajasnānaṃ vinā yatpada-
-dvandvāmbhoruhasaṃsmṛtirvijayate devaḥ sa nārāyaṇaḥ || 25 ||
śrīmannāma procya nārāyaṇākhyaṃ
ke na prāpurvāñchitaṃ pāpino'pi |
hā naḥ pūrvaṃ vākpravṛttā na tasmin
tena prāptaṃ garbhavāsādiduḥkham || 26 ||
majjanmanaḥ phalamidaṃ madhukaiṭabhāre
matprārthanīya madanugraha eṣa eva |
tvadbhṛtyabhṛtya paricāraka bhṛtyabhṛtya
bhṛtyasya bhṛtya iti māṃ smara lokanātha || 27 ||
nāthe naḥ puruṣottame trijagatāmekādhipe cetasā
sevye svasya padasya dātari sure nārāyaṇe tiṣṭhati |
yaṃ kañcitpuruṣādhamaṃ katipayagrāmeśamalpārthadaṃ
sevāyai mṛgayāmahe naramaho mūkā varākā vayam || 28 ||
madana parihara sthitiṃ madīye
manasi mukundapadāravindadhāmni |
haranayanakṛśānunā kṛśo'si
smarasi na cakraparākramaṃ murāreḥ || 29 ||
tattvaṃ bruvāṇāni paraṃ parasmā-
-nmadhu kṣarantīva satāṃ phalāni |
prāvartaya prāñjalirasmi jihve
nāmāni nārāyaṇa gocarāṇi || 30 ||
idaṃ śarīraṃ pariṇāmapeśalaṃ
patatyavaśyaṃ ślathasandhijarjaram |
kimauṣadhaiḥ kliśyasi mūḍha durmate
nirāmayaṃ kṛṣṇarasāyanaṃ piba || 31 ||
dārā vārākaravarasutā te tanūjo viriñciḥ
stotā vedastava suragaṇo bhṛtyavargaḥ prasādaḥ |
muktirmāyā jagadavikalaṃ tāvakī devakī te
mātā mitraṃ balaripusutastvayyato'nyanna jāne || 32 ||
kṛṣṇo rakṣatu no jagattrayaguruḥ kṛṣṇaṃ namasyāmyahaṃ
kṛṣṇenāmaraśatravo vinihatāḥ kṛṣṇāya tasmai namaḥ |
kṛṣṇādeva samutthitaṃ jagadidaṃ kṛṣṇasya dāso'smyahaṃ
kṛṣṇe tiṣṭhati sarvametadakhilaṃ he kṛṣṇa rakṣasva mām || 33 ||
tattvaṃ prasīda bhagavan kuru mayyanāthe
viṣṇo kṛpāṃ paramakāruṇikaḥ kila tvam |
saṃsārasāgaranimagnamanantadīna-
-muddhartumarhasi hare puruṣottamo'si || 34 ||
namāmi nārāyaṇapādapaṅkajaṃ
karomi nārāyaṇapūjanaṃ sadā |
vadāmi nārāyaṇanāma nirmalaṃ
smarāmi nārāyaṇatattvamavyayam || 35 ||
śrīnātha nārāyaṇa vāsudeva
śrīkṛṣṇa bhaktapriya cakrapāṇe |
śrīpadmanābhācyuta kaiṭabhāre
śrīrāma padmākṣa hare murāre || 36 ||
ananta vaikuṇṭha mukunda kṛṣṇa
govinda dāmodara mādhaveti |
vaktuṃ samartho'pi na vakti kaści-
-daho janānāṃ vyasanābhimukhyam || 37 ||
dhyāyanti ye viṣṇumanantamavyayaṃ
hṛtpadmamadhye satataṃ vyavasthitam |
samāhitānāṃ satatābhayapradaṃ
te yānti siddhiṃ paramāṃ ca vaiṣṇavīm || 38 ||
kṣīrasāgarataraṅgaśīkarā-
-''sāratārakitacārumūrtaye |
bhogibhogaśayanīyaśāyine
mādhavāya madhuvidviṣe namaḥ || 39 ||
yasya priyau śrutidharau kavilokavīrau
mitre dvijanmavarapadmaśarāvabhūtām |
tenāmbujākṣacaraṇāmbujaṣaṭpadena
rājñā kṛtā kṛtiriyaṃ kulaśekhareṇa || 40 ||
iti kulaśekhara praṇītaṃ mukundamālā |
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Gujarati script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.