Manisha Panchakam — Sinhala Script

සත්යාචාර්යස්ය ගමනේ කදාචින්මුක්ති දායකම් .

කාශීක්ශේත්රං ප්රති සහ ගෞර්යා මාර්ගේ තු ශ්ඞ්කරම් .. (අනුෂ්ටුප්)

අන්ත්යවේෂධරං දෘෂ්ට්වා ගච්ඡ ගච්ඡේති චාබ්රවීත් .

ශඞ්කරඃසෝ(අ)පි චාණ්ඩලස්තං පුනඃ ප්රාහ ශ්ඞ්කරම් .. (අනුෂ්ටුප්)

අන්නමයාදන්නමයමථවා චෛතන්යමේව චෛතන්යාත් .

යතිවර දූරීකර්තුං වාඤ්ඡසි කිං බ්රූහි ගච්ඡ ගච්ඡේති .. (ආර්යා වෘත්ත)

ප්රත්යග්වස්තුනි නිස්තරඞ්ගසහජානන්දාවබෝධාම්බුධෞ

විප්රෝ(අ)යං ශ්වපචෝ(අ)යමිත්යපි මහාන්කෝ(අ)යං විභේදභ්රමඃ .

කිං ගඞ්ගාම්බුනි බිම්බිතේ(අ)ම්බරමණෞ චාණ්ඩාලවීථීපයඃ

පූරේ වා(අ)න්තරමස්ති කාඤ්චනඝටීමෘත්කුම්භයෝර්වා(අ)ම්බරේ .. (ශාර්දූල වික්රීඩිත)

ජාග්රත්ස්වප්නසුෂුප්තිෂු ස්ඵුටතරා යා සංවිදුජ්ජෘම්භතේ

යා බ්රහ්මාදිපිපීලිකාන්තතනුෂු ප්රෝතා ජගත්සාක්ෂිණී .

සෛවාහං න ච දෘශ්යවස්ත්විති දෘඪප්රජ්ඤාපි යස්යාස්ති චේ-

ච්චාණ්ඩාලෝ(අ)ස්තු ස තු ද්විජෝ(අ)ස්තු ගුරුරිත්යේෂා මනීෂා මම .. 1..

බ්රහ්මෛවාහමිදං ජගච්ච සකලං චින්මාත්රවිස්තාරිතං

සර්වං චෛතදවිද්යයා ත්රිගුණයා(අ)ශේෂං මයා කල්පිතම් .

ඉත්ථං යස්ය දෘඪා මතිඃ සුඛතරේ නිත්යේ පරේ නිර්මලේ

චාණ්ඩාලෝ(අ)ස්තු ස තු ද්විජෝ(අ)ස්තු ගුරුරිත්යේෂා මනීෂා මම .. 2..

ශශ්වන්නශ්වරමේව විශ්වමඛිලං නිශ්චිත්ය වාචා ගුරෝ-

ර්නිත්යං බ්රහ්ම නිරන්තරං විමෘශතා නිර්ව්යාජශාන්තාත්මනා .

භූතං භාවි ච දුෂ්කෘතං ප්රදහතා සංවින්මයේ පාවකේ

ප්රාරබ්ධාය සමර්පිතං ස්වවපුරිත්යේෂා මනීෂා මම .. 3..

යා තිර්යඞ්නරදේවතාභිරහමිත්යන්තඃ ස්ඵුටා ගෘහ්යතේ

යද්භාසා හෘදයාක්ෂදේහවිෂයා භාන්ති ස්වතෝ(අ)චේතනාඃ .

තාං භාස්යෛඃ පිහිතාර්කමණ්ඩලනිභාං ස්ඵූර්තිං සදා භාවය-

න්යෝගී නිර්වෘතමානසෝ හි ගුරුරිත්යේෂා මනීෂා මම .. 4..

යත්සෞඛ්යාම්බුධිලේශලේශත ඉමේ ශක්රාදයෝ නිර්වෘතා

යච්චිත්තේ නිතරාං ප්රශාන්තකලනේ ලබ්ධ්වා මුනිර්නිර්වෘතඃ .

යස්මින්නිත්යසුඛාම්බුධෞ ගලිතධීර්බ්රහ්මෛව න බ්රහ්මවිද්

යඃ කශ්චිත්ස සුරේන්ද්රවන්දිතපදෝ නූනං මනීෂා මම .. 5..

දාසස්තේ(අ)හං දේහදෘෂ්ට්යා(අ)ස්මි ශම්භෝ

ජාතස්තේං(අ)ශෝ ජීවදෘෂ්ට්යා ත්රිදෘෂ්ටේ .

සර්වස්යා(අ)(අ)ත්මන්නාත්මදෘෂ්ට්යා ත්වමේවේ-

ත්යේවං මේ ධීර්නිශ්චිතා සර්වශාස්ත්රෛඃ ..

.. ඉති ශ්රීමච්ඡඞ්කරභගවතඃ කෘතෞ මනීෂාපඤ්චකං සම්පූර්ණම් ..

Roman (IAST) Transliteration

satyācāryasya gamane kadācinmukti dāyakam |

kāśīkśetraṃ prati saha gauryā mārge tu śṅkaram || (anuṣṭup)

antyaveṣadharaṃ dṛṣṭvā gaccha gaccheti cābravīt |

śaṅkaraḥso'pi cāṇḍalastaṃ punaḥ prāha śṅkaram || (anuṣṭup)

annamayādannamayamathavā caitanyameva caitanyāt |

yativara dūrīkartuṃ vāñchasi kiṃ brūhi gaccha gaccheti || (āryā vṛtta)

pratyagvastuni nistaraṅgasahajānandāvabodhāmbudhau

vipro'yaṃ śvapaco'yamityapi mahānko'yaṃ vibhedabhramaḥ |

kiṃ gaṅgāmbuni bimbite'mbaramaṇau cāṇḍālavīthīpayaḥ

pūre vā'ntaramasti kāñcanaghaṭīmṛtkumbhayorvā'mbare || (śārdūla vikrīḍita)

jāgratsvapnasuṣuptiṣu sphuṭatarā yā saṃvidujjṛmbhate

yā brahmādipipīlikāntatanuṣu protā jagatsākṣiṇī |

saivāhaṃ na ca dṛśyavastviti dṛḍhaprajñāpi yasyāsti ce-

ccāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama || 1||

brahmaivāhamidaṃ jagacca sakalaṃ cinmātravistāritaṃ

sarvaṃ caitadavidyayā triguṇayā'śeṣaṃ mayā kalpitam |

itthaṃ yasya dṛḍhā matiḥ sukhatare nitye pare nirmale

cāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama || 2||

śaśvannaśvarameva viśvamakhilaṃ niścitya vācā guro-

rnityaṃ brahma nirantaraṃ vimṛśatā nirvyājaśāntātmanā |

bhūtaṃ bhāvi ca duṣkṛtaṃ pradahatā saṃvinmaye pāvake

prārabdhāya samarpitaṃ svavapurityeṣā manīṣā mama || 3||

yā tiryaṅnaradevatābhirahamityantaḥ sphuṭā gṛhyate

yadbhāsā hṛdayākṣadehaviṣayā bhānti svato'cetanāḥ |

tāṃ bhāsyaiḥ pihitārkamaṇḍalanibhāṃ sphūrtiṃ sadā bhāvaya-

nyogī nirvṛtamānaso hi gururityeṣā manīṣā mama || 4||

yatsaukhyāmbudhileśaleśata ime śakrādayo nirvṛtā

yaccitte nitarāṃ praśāntakalane labdhvā munirnirvṛtaḥ |

yasminnityasukhāmbudhau galitadhīrbrahmaiva na brahmavid

yaḥ kaścitsa surendravanditapado nūnaṃ manīṣā mama || 5||

dāsaste'haṃ dehadṛṣṭyā'smi śambho

jātasteṃ'śo jīvadṛṣṭyā tridṛṣṭe |

sarvasyā''tmannātmadṛṣṭyā tvameve-

tyevaṃ me dhīrniścitā sarvaśāstraiḥ ||

|| iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau manīṣāpañcakaṃ sampūrṇam ||

Sanskrit — Devanagari (original)

सत्याचार्यस्य गमने कदाचिन्मुक्ति दायकम् ।

काशीक्शेत्रं प्रति सह गौर्या मार्गे तु श्ङ्करम् ॥ (अनुष्टुप्)

अन्त्यवेषधरं दृष्ट्वा गच्छ गच्छेति चाब्रवीत् ।

शङ्करःसोऽपि चाण्डलस्तं पुनः प्राह श्ङ्करम् ॥ (अनुष्टुप्)

अन्नमयादन्नमयमथवा चैतन्यमेव चैतन्यात् ।

यतिवर दूरीकर्तुं वाञ्छसि किं ब्रूहि गच्छ गच्छेति ॥ (आर्या वृत्त)

प्रत्यग्वस्तुनि निस्तरङ्गसहजानन्दावबोधाम्बुधौ

विप्रोऽयं श्वपचोऽयमित्यपि महान्कोऽयं विभेदभ्रमः ।

किं गङ्गाम्बुनि बिम्बितेऽम्बरमणौ चाण्डालवीथीपयः

पूरे वाऽन्तरमस्ति काञ्चनघटीमृत्कुम्भयोर्वाऽम्बरे ॥ (शार्दूल विक्रीडित)

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु स्फुटतरा या संविदुज्जृम्भते

या ब्रह्मादिपिपीलिकान्ततनुषु प्रोता जगत्साक्षिणी ।

सैवाहं न च दृश्यवस्त्विति दृढप्रज्ञापि यस्यास्ति चे-

च्चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 1॥

ब्रह्मैवाहमिदं जगच्च सकलं चिन्मात्रविस्तारितं

सर्वं चैतदविद्यया त्रिगुणयाऽशेषं मया कल्पितम् ।

इत्थं यस्य दृढा मतिः सुखतरे नित्ये परे निर्मले

चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 2॥

शश्वन्नश्वरमेव विश्वमखिलं निश्चित्य वाचा गुरो-

र्नित्यं ब्रह्म निरन्तरं विमृशता निर्व्याजशान्तात्मना ।

भूतं भावि च दुष्कृतं प्रदहता संविन्मये पावके

प्रारब्धाय समर्पितं स्ववपुरित्येषा मनीषा मम ॥ 3॥

या तिर्यङ्नरदेवताभिरहमित्यन्तः स्फुटा गृह्यते

यद्भासा हृदयाक्षदेहविषया भान्ति स्वतोऽचेतनाः ।

तां भास्यैः पिहितार्कमण्डलनिभां स्फूर्तिं सदा भावय-

न्योगी निर्वृतमानसो हि गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 4॥

यत्सौख्याम्बुधिलेशलेशत इमे शक्रादयो निर्वृता

यच्चित्ते नितरां प्रशान्तकलने लब्ध्वा मुनिर्निर्वृतः ।

यस्मिन्नित्यसुखाम्बुधौ गलितधीर्ब्रह्मैव न ब्रह्मविद्

यः कश्चित्स सुरेन्द्रवन्दितपदो नूनं मनीषा मम ॥ 5॥

दासस्तेऽहं देहदृष्ट्याऽस्मि शम्भो

जातस्तेंऽशो जीवदृष्ट्या त्रिदृष्टे ।

सर्वस्याऽऽत्मन्नात्मदृष्ट्या त्वमेवे-

त्येवं मे धीर्निश्चिता सर्वशास्त्रैः ॥

॥ इति श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ मनीषापञ्चकं सम्पूर्णम् ॥