Manisha Panchakam — Grantha Script

𑌸𑌤𑍍𑌯𑌾𑌚𑌾𑌰𑍍𑌯𑌸𑍍𑌯 𑌗𑌮𑌨𑍇 𑌕𑌦𑌾𑌚𑌿𑌨𑍍𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑌿 𑌦𑌾𑌯𑌕𑌮𑍍 ।

𑌕𑌾𑌶𑍀𑌕𑍍𑌶𑍇𑌤𑍍𑌰𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿 𑌸𑌹 𑌗𑍗𑌰𑍍𑌯𑌾 𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍇 𑌤𑍁 𑌶𑍍𑌙𑍍𑌕𑌰𑌮𑍍 ॥ (𑌅𑌨𑍁𑌷𑍍𑌟𑍁𑌪𑍍)

𑌅𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌵𑍇𑌷𑌧𑌰𑌂 𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 𑌗𑌚𑍍𑌛 𑌗𑌚𑍍𑌛𑍇𑌤𑌿 𑌚𑌾𑌬𑍍𑌰𑌵𑍀𑌤𑍍 ।

𑌶𑌙𑍍𑌕𑌰𑌃𑌸𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌚𑌾𑌣𑍍𑌡𑌲𑌸𑍍𑌤𑌂 𑌪𑍁𑌨𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌹 𑌶𑍍𑌙𑍍𑌕𑌰𑌮𑍍 ॥ (𑌅𑌨𑍁𑌷𑍍𑌟𑍁𑌪𑍍)

𑌅𑌨𑍍𑌨𑌮𑌯𑌾𑌦𑌨𑍍𑌨𑌮𑌯𑌮𑌥𑌵𑌾 𑌚𑍈𑌤𑌨𑍍𑌯𑌮𑍇𑌵 𑌚𑍈𑌤𑌨𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍 ।

𑌯𑌤𑌿𑌵𑌰 𑌦𑍂𑌰𑍀𑌕𑌰𑍍𑌤𑍁𑌂 𑌵𑌾𑌞𑍍𑌛𑌸𑌿 𑌕𑌿𑌂 𑌬𑍍𑌰𑍂𑌹𑌿 𑌗𑌚𑍍𑌛 𑌗𑌚𑍍𑌛𑍇𑌤𑌿 ॥ (𑌆𑌰𑍍𑌯𑌾 𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤)

𑌪𑍍𑌰𑌤𑍍𑌯𑌗𑍍𑌵𑌸𑍍𑌤𑍁𑌨𑌿 𑌨𑌿𑌸𑍍𑌤𑌰𑌙𑍍𑌗𑌸𑌹𑌜𑌾𑌨𑌨𑍍𑌦𑌾𑌵𑌬𑍋𑌧𑌾𑌮𑍍𑌬𑍁𑌧𑍗

𑌵𑌿𑌪𑍍𑌰𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌶𑍍𑌵𑌪𑌚𑍋𑌽𑌯𑌮𑌿𑌤𑍍𑌯𑌪𑌿 𑌮𑌹𑌾𑌨𑍍𑌕𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌵𑌿𑌭𑍇𑌦𑌭𑍍𑌰𑌮𑌃 ।

𑌕𑌿𑌂 𑌗𑌙𑍍𑌗𑌾𑌮𑍍𑌬𑍁𑌨𑌿 𑌬𑌿𑌮𑍍𑌬𑌿𑌤𑍇𑌽𑌮𑍍𑌬𑌰𑌮𑌣𑍗 𑌚𑌾𑌣𑍍𑌡𑌾𑌲𑌵𑍀𑌥𑍀𑌪𑌯𑌃

𑌪𑍂𑌰𑍇 𑌵𑌾𑌽𑌨𑍍𑌤𑌰𑌮𑌸𑍍𑌤𑌿 𑌕𑌾𑌞𑍍𑌚𑌨𑌘𑌟𑍀𑌮𑍃𑌤𑍍𑌕𑍁𑌮𑍍𑌭𑌯𑍋𑌰𑍍𑌵𑌾𑌽𑌮𑍍𑌬𑌰𑍇 ॥ (𑌶𑌾𑌰𑍍𑌦𑍂𑌲 𑌵𑌿𑌕𑍍𑌰𑍀𑌡𑌿𑌤)

𑌜𑌾𑌗𑍍𑌰𑌤𑍍𑌸𑍍𑌵𑌪𑍍𑌨𑌸𑍁𑌷𑍁𑌪𑍍𑌤𑌿𑌷𑍁 𑌸𑍍𑌫𑍁𑌟𑌤𑌰𑌾 𑌯𑌾 𑌸𑌂𑌵𑌿𑌦𑍁𑌜𑍍𑌜𑍃𑌮𑍍𑌭𑌤𑍇

𑌯𑌾 𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌾𑌦𑌿𑌪𑌿𑌪𑍀𑌲𑌿𑌕𑌾𑌨𑍍𑌤𑌤𑌨𑍁𑌷𑍁 𑌪𑍍𑌰𑍋𑌤𑌾 𑌜𑌗𑌤𑍍𑌸𑌾𑌕𑍍𑌷𑌿𑌣𑍀 ।

𑌸𑍈𑌵𑌾𑌹𑌂 𑌨 𑌚 𑌦𑍃𑌶𑍍𑌯𑌵𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌿𑌤𑌿 𑌦𑍃𑌢𑌪𑍍𑌰𑌜𑍍𑌞𑌾𑌪𑌿 𑌯𑌸𑍍𑌯𑌾𑌸𑍍𑌤𑌿 𑌚𑍇-

𑌚𑍍𑌚𑌾𑌣𑍍𑌡𑌾𑌲𑍋𑌽𑌸𑍍𑌤𑍁 𑌸 𑌤𑍁 𑌦𑍍𑌵𑌿𑌜𑍋𑌽𑌸𑍍𑌤𑍁 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌰𑌿𑌤𑍍𑌯𑍇𑌷𑌾 𑌮𑌨𑍀𑌷𑌾 𑌮𑌮 ॥ 1॥

𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑍈𑌵𑌾𑌹𑌮𑌿𑌦𑌂 𑌜𑌗𑌚𑍍𑌚 𑌸𑌕𑌲𑌂 𑌚𑌿𑌨𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌰𑌵𑌿𑌸𑍍𑌤𑌾𑌰𑌿𑌤𑌂

𑌸𑌰𑍍𑌵𑌂 𑌚𑍈𑌤𑌦𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯𑌯𑌾 𑌤𑍍𑌰𑌿𑌗𑍁𑌣𑌯𑌾𑌽𑌶𑍇𑌷𑌂 𑌮𑌯𑌾 𑌕𑌲𑍍𑌪𑌿𑌤𑌮𑍍 ।

𑌇𑌤𑍍𑌥𑌂 𑌯𑌸𑍍𑌯 𑌦𑍃𑌢𑌾 𑌮𑌤𑌿𑌃 𑌸𑍁𑌖𑌤𑌰𑍇 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑍇 𑌪𑌰𑍇 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌮𑌲𑍇

𑌚𑌾𑌣𑍍𑌡𑌾𑌲𑍋𑌽𑌸𑍍𑌤𑍁 𑌸 𑌤𑍁 𑌦𑍍𑌵𑌿𑌜𑍋𑌽𑌸𑍍𑌤𑍁 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌰𑌿𑌤𑍍𑌯𑍇𑌷𑌾 𑌮𑌨𑍀𑌷𑌾 𑌮𑌮 ॥ 2॥

𑌶𑌶𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑌶𑍍𑌵𑌰𑌮𑍇𑌵 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌮𑌖𑌿𑌲𑌂 𑌨𑌿𑌶𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍𑌯 𑌵𑌾𑌚𑌾 𑌗𑍁𑌰𑍋-

𑌰𑍍𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮 𑌨𑌿𑌰𑌨𑍍𑌤𑌰𑌂 𑌵𑌿𑌮𑍃𑌶𑌤𑌾 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑍍𑌯𑌾𑌜𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑌾 ।

𑌭𑍂𑌤𑌂 𑌭𑌾𑌵𑌿 𑌚 𑌦𑍁𑌷𑍍𑌕𑍃𑌤𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌦𑌹𑌤𑌾 𑌸𑌂𑌵𑌿𑌨𑍍𑌮𑌯𑍇 𑌪𑌾𑌵𑌕𑍇

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌰𑌬𑍍𑌧𑌾𑌯 𑌸𑌮𑌰𑍍𑌪𑌿𑌤𑌂 𑌸𑍍𑌵𑌵𑌪𑍁𑌰𑌿𑌤𑍍𑌯𑍇𑌷𑌾 𑌮𑌨𑍀𑌷𑌾 𑌮𑌮 ॥ 3॥

𑌯𑌾 𑌤𑌿𑌰𑍍𑌯𑌙𑍍𑌨𑌰𑌦𑍇𑌵𑌤𑌾𑌭𑌿𑌰𑌹𑌮𑌿𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌃 𑌸𑍍𑌫𑍁𑌟𑌾 𑌗𑍃𑌹𑍍𑌯𑌤𑍇

𑌯𑌦𑍍𑌭𑌾𑌸𑌾 𑌹𑍃𑌦𑌯𑌾𑌕𑍍𑌷𑌦𑍇𑌹𑌵𑌿𑌷𑌯𑌾 𑌭𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿 𑌸𑍍𑌵𑌤𑍋𑌽𑌚𑍇𑌤𑌨𑌾𑌃 ।

𑌤𑌾𑌂 𑌭𑌾𑌸𑍍𑌯𑍈𑌃 𑌪𑌿𑌹𑌿𑌤𑌾𑌰𑍍𑌕𑌮𑌣𑍍𑌡𑌲𑌨𑌿𑌭𑌾𑌂 𑌸𑍍𑌫𑍂𑌰𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌸𑌦𑌾 𑌭𑌾𑌵𑌯-

𑌨𑍍𑌯𑍋𑌗𑍀 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑍃𑌤𑌮𑌾𑌨𑌸𑍋 𑌹𑌿 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌰𑌿𑌤𑍍𑌯𑍇𑌷𑌾 𑌮𑌨𑍀𑌷𑌾 𑌮𑌮 ॥ 4॥

𑌯𑌤𑍍𑌸𑍗𑌖𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍𑌬𑍁𑌧𑌿𑌲𑍇𑌶𑌲𑍇𑌶𑌤 𑌇𑌮𑍇 𑌶𑌕𑍍𑌰𑌾𑌦𑌯𑍋 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑍃𑌤𑌾

𑌯𑌚𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑍇 𑌨𑌿𑌤𑌰𑌾𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑌕𑌲𑌨𑍇 𑌲𑌬𑍍𑌧𑍍𑌵𑌾 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌰𑍍𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑍃𑌤𑌃 ।

𑌯𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌸𑍁𑌖𑌾𑌮𑍍𑌬𑍁𑌧𑍗 𑌗𑌲𑌿𑌤𑌧𑍀𑌰𑍍𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑍈𑌵 𑌨 𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌵𑌿𑌦𑍍

𑌯𑌃 𑌕𑌶𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍𑌸 𑌸𑍁𑌰𑍇𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌵𑌨𑍍𑌦𑌿𑌤𑌪𑌦𑍋 𑌨𑍂𑌨𑌂 𑌮𑌨𑍀𑌷𑌾 𑌮𑌮 ॥ 5॥

𑌦𑌾𑌸𑌸𑍍𑌤𑍇𑌽𑌹𑌂 𑌦𑍇𑌹𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌯𑌾𑌽𑌸𑍍𑌮𑌿 𑌶𑌮𑍍𑌭𑍋

𑌜𑌾𑌤𑌸𑍍𑌤𑍇𑌂𑌽𑌶𑍋 𑌜𑍀𑌵𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌯𑌾 𑌤𑍍𑌰𑌿𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍇 ।

𑌸𑌰𑍍𑌵𑌸𑍍𑌯𑌾𑌽𑌽𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍𑌨𑌾𑌤𑍍𑌮𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌯𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌮𑍇𑌵𑍇-

𑌤𑍍𑌯𑍇𑌵𑌂 𑌮𑍇 𑌧𑍀𑌰𑍍𑌨𑌿𑌶𑍍𑌚𑌿𑌤𑌾 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌶𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑍈𑌃 ॥

॥ 𑌇𑌤𑌿 𑌶𑍍𑌰𑍀𑌮𑌚𑍍𑌛𑌙𑍍𑌕𑌰𑌭𑌗𑌵𑌤𑌃 𑌕𑍃𑌤𑍗 𑌮𑌨𑍀𑌷𑌾𑌪𑌞𑍍𑌚𑌕𑌂 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌮𑍍 ॥

Roman (IAST) Transliteration

satyācāryasya gamane kadācinmukti dāyakam |

kāśīkśetraṃ prati saha gauryā mārge tu śṅkaram || (anuṣṭup)

antyaveṣadharaṃ dṛṣṭvā gaccha gaccheti cābravīt |

śaṅkaraḥso'pi cāṇḍalastaṃ punaḥ prāha śṅkaram || (anuṣṭup)

annamayādannamayamathavā caitanyameva caitanyāt |

yativara dūrīkartuṃ vāñchasi kiṃ brūhi gaccha gaccheti || (āryā vṛtta)

pratyagvastuni nistaraṅgasahajānandāvabodhāmbudhau

vipro'yaṃ śvapaco'yamityapi mahānko'yaṃ vibhedabhramaḥ |

kiṃ gaṅgāmbuni bimbite'mbaramaṇau cāṇḍālavīthīpayaḥ

pūre vā'ntaramasti kāñcanaghaṭīmṛtkumbhayorvā'mbare || (śārdūla vikrīḍita)

jāgratsvapnasuṣuptiṣu sphuṭatarā yā saṃvidujjṛmbhate

yā brahmādipipīlikāntatanuṣu protā jagatsākṣiṇī |

saivāhaṃ na ca dṛśyavastviti dṛḍhaprajñāpi yasyāsti ce-

ccāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama || 1||

brahmaivāhamidaṃ jagacca sakalaṃ cinmātravistāritaṃ

sarvaṃ caitadavidyayā triguṇayā'śeṣaṃ mayā kalpitam |

itthaṃ yasya dṛḍhā matiḥ sukhatare nitye pare nirmale

cāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama || 2||

śaśvannaśvarameva viśvamakhilaṃ niścitya vācā guro-

rnityaṃ brahma nirantaraṃ vimṛśatā nirvyājaśāntātmanā |

bhūtaṃ bhāvi ca duṣkṛtaṃ pradahatā saṃvinmaye pāvake

prārabdhāya samarpitaṃ svavapurityeṣā manīṣā mama || 3||

yā tiryaṅnaradevatābhirahamityantaḥ sphuṭā gṛhyate

yadbhāsā hṛdayākṣadehaviṣayā bhānti svato'cetanāḥ |

tāṃ bhāsyaiḥ pihitārkamaṇḍalanibhāṃ sphūrtiṃ sadā bhāvaya-

nyogī nirvṛtamānaso hi gururityeṣā manīṣā mama || 4||

yatsaukhyāmbudhileśaleśata ime śakrādayo nirvṛtā

yaccitte nitarāṃ praśāntakalane labdhvā munirnirvṛtaḥ |

yasminnityasukhāmbudhau galitadhīrbrahmaiva na brahmavid

yaḥ kaścitsa surendravanditapado nūnaṃ manīṣā mama || 5||

dāsaste'haṃ dehadṛṣṭyā'smi śambho

jātasteṃ'śo jīvadṛṣṭyā tridṛṣṭe |

sarvasyā''tmannātmadṛṣṭyā tvameve-

tyevaṃ me dhīrniścitā sarvaśāstraiḥ ||

|| iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau manīṣāpañcakaṃ sampūrṇam ||

Sanskrit — Devanagari (original)

सत्याचार्यस्य गमने कदाचिन्मुक्ति दायकम् ।

काशीक्शेत्रं प्रति सह गौर्या मार्गे तु श्ङ्करम् ॥ (अनुष्टुप्)

अन्त्यवेषधरं दृष्ट्वा गच्छ गच्छेति चाब्रवीत् ।

शङ्करःसोऽपि चाण्डलस्तं पुनः प्राह श्ङ्करम् ॥ (अनुष्टुप्)

अन्नमयादन्नमयमथवा चैतन्यमेव चैतन्यात् ।

यतिवर दूरीकर्तुं वाञ्छसि किं ब्रूहि गच्छ गच्छेति ॥ (आर्या वृत्त)

प्रत्यग्वस्तुनि निस्तरङ्गसहजानन्दावबोधाम्बुधौ

विप्रोऽयं श्वपचोऽयमित्यपि महान्कोऽयं विभेदभ्रमः ।

किं गङ्गाम्बुनि बिम्बितेऽम्बरमणौ चाण्डालवीथीपयः

पूरे वाऽन्तरमस्ति काञ्चनघटीमृत्कुम्भयोर्वाऽम्बरे ॥ (शार्दूल विक्रीडित)

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु स्फुटतरा या संविदुज्जृम्भते

या ब्रह्मादिपिपीलिकान्ततनुषु प्रोता जगत्साक्षिणी ।

सैवाहं न च दृश्यवस्त्विति दृढप्रज्ञापि यस्यास्ति चे-

च्चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 1॥

ब्रह्मैवाहमिदं जगच्च सकलं चिन्मात्रविस्तारितं

सर्वं चैतदविद्यया त्रिगुणयाऽशेषं मया कल्पितम् ।

इत्थं यस्य दृढा मतिः सुखतरे नित्ये परे निर्मले

चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 2॥

शश्वन्नश्वरमेव विश्वमखिलं निश्चित्य वाचा गुरो-

र्नित्यं ब्रह्म निरन्तरं विमृशता निर्व्याजशान्तात्मना ।

भूतं भावि च दुष्कृतं प्रदहता संविन्मये पावके

प्रारब्धाय समर्पितं स्ववपुरित्येषा मनीषा मम ॥ 3॥

या तिर्यङ्नरदेवताभिरहमित्यन्तः स्फुटा गृह्यते

यद्भासा हृदयाक्षदेहविषया भान्ति स्वतोऽचेतनाः ।

तां भास्यैः पिहितार्कमण्डलनिभां स्फूर्तिं सदा भावय-

न्योगी निर्वृतमानसो हि गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 4॥

यत्सौख्याम्बुधिलेशलेशत इमे शक्रादयो निर्वृता

यच्चित्ते नितरां प्रशान्तकलने लब्ध्वा मुनिर्निर्वृतः ।

यस्मिन्नित्यसुखाम्बुधौ गलितधीर्ब्रह्मैव न ब्रह्मविद्

यः कश्चित्स सुरेन्द्रवन्दितपदो नूनं मनीषा मम ॥ 5॥

दासस्तेऽहं देहदृष्ट्याऽस्मि शम्भो

जातस्तेंऽशो जीवदृष्ट्या त्रिदृष्टे ।

सर्वस्याऽऽत्मन्नात्मदृष्ट्या त्वमेवे-

त्येवं मे धीर्निश्चिता सर्वशास्त्रैः ॥

॥ इति श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ मनीषापञ्चकं सम्पूर्णम् ॥