ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ।
ନୌମୀଡ୍ଯ ତେଽଭ୍ରଵପୁଷେ ତଡିଦମ୍ବରାଯ
ଗୁଞ୍ଜାଵତଂସପରିପିଚ୍ଛଲସନ୍ମୁଖାଯ ।
ଵନ୍ଯସ୍ରଜେ କଵଲଵେତ୍ରଵିଷାଣଵେଣୁ-
ଲକ୍ଷ୍ମଶ୍ରିଯେ ମୃଦୁପଦେ ପଶୁପାଙ୍ଗଜାଯ ॥ 1 ॥
ଅସ୍ଯାପି ଦେଵ ଵପୁଷୋ ମଦନୁଗ୍ରହସ୍ଯ
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯସ୍ଯ ନ ତୁ ଭୂତମଯସ୍ଯ କୋଽପି ।
ନେଶେମହି ତ୍ଵଵସିତୁଂ ମନସାନ୍ତରେଣ
ସାକ୍ଷାତ୍ତଵୈଵ କିମୁତାତ୍ମସୁଖାନୁଭୂତେଃ ॥ 2 ॥
ଜ୍ଞାନେ ପ୍ରଯାସମୁଦପାସ୍ଯ ନମନ୍ତ ଏଵ
ଜୀଵନ୍ତି ସନ୍ମୁଖରିତାଂ ଭଵଦୀଯଵାର୍ତାମ୍ ।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥିତାଃ ଶ୍ରୁତିଗତାଂ ତନୁଵାମ୍ମନୋଭିଃ
ଯେ ପ୍ରାଯଶୋଽଜିତ ଜିତୋଽପ୍ଯସି ତୈସ୍ତ୍ରିଲୋକ୍ଯାମ୍ ॥ 3 ॥
ଶ୍ରେଯଃସ୍ରୁତିଂ ଭକ୍ତିମୁଦସ୍ଯ ତେ ଵିଭୋ କ୍ଲିଶ୍ଯନ୍ତି ଯେ କେଵଲବୋଧଲବ୍ଧଯେ ।
ତେଷାମସୌ କ୍ଲେଶଲ ଏଵ ଶିଷ୍ଯତେ ନାନ୍ଯଦ୍ଯଥା ସ୍ଥୂଲତୁଷାଵଘାତିନାମ୍ ॥ 4 ॥
ପୁରେହ ଭୂମନ୍ ବହଵୋଽପି ଯୋଗିନସ୍ତ୍ଵଦର୍ପିତେହା ନିଜକର୍ମଲବ୍ଧଯା ।
ଵିବୁଧ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯୈଵ କଥୋପନୀତଯା ପ୍ରପେଦିରେଽଞ୍ଜୋଽଚ୍ଯୁତ ତେ ଗତିଂ ପରାମ୍ ॥ 5 ॥
ତଥାପି ଭୂମନ୍ ମହିମାଽଗୁଣସ୍ଯ ତେ ଵିବୋଦ୍ଧୁମର୍ହତ୍ଯମଲାନ୍ତରାତ୍ମଭିଃ ।
ଅଵିକ୍ରିଯାତ୍ସ୍ଵାନୁଭଵାଦରୂପତୋ ହ୍ଯନନ୍ଯବୋଧ୍ଯାତ୍ମତଯା ନ ଚାନ୍ଯଥା ॥ 6 ॥
ଗୁଣାତ୍ମନସ୍ତେଽପି ଗୁଣାନ୍ ଵିମାତୁଂ ହିତାଵତୀର୍ଣସ୍ଯ କ ଈଶିରେଽସ୍ଯ ।
କାଲେନ ଯୈର୍ଵା ଵିମିତାଃ ସୁକଲ୍ପୈର୍ଭୂପାଂସଵଃ ଖେ ମିହିକା ଦ୍ଯୁଭାସଃ ॥ 7 ॥
ତତ୍ତେଽନୁକମ୍ପାଂ ସୁସମୀକ୍ଷମାଣୋ ଭୁଞ୍ଜାନ ଏଵାତ୍ମକୃତଂ ଵିପାକମ୍ ।
ହୃଦ୍ଵାଗ୍ଵପୁର୍ଭିର୍ଵିଦଧନ୍ନମସ୍ତେ ଜୀଵେତ ଯୋ ମୁକ୍ତିପଦେ ସ ଦାଯଭାକ୍ ॥ 8 ॥
ପଶ୍ଯେଶ ମେଽନାର୍ଯମନନ୍ତ ଆଦ୍ଯେ ପରାତ୍ମନି ତ୍ଵଯ୍ଯପି ମାଯିମାଯିନି ।
ମାଯାଂ ଵିତତ୍ଯେକ୍ଷିତୁମାତ୍ମଵୈଭଵଂ ହ୍ଯହଂ କିଯାନୈଚ୍ଛମିଵାର୍ଚିରଗ୍ନୌ ॥ 9 ॥
ଅତଃ କ୍ଷମସ୍ଵାଚ୍ଯୁତ ମେ ରଜୋଭୁଵୋ ହ୍ଯଜାନତସ୍ତ୍ଵତ୍ପୃଥଗୀଶମାନିନଃ ।
ଅଜାଵଲେପାନ୍ଧତମୋଽନ୍ଧଚକ୍ଷୁଷ ଏଷୋଽନୁକମ୍ପ୍ଯୋ ମଯି ନାଥଵାନିତି ॥ 10 ॥
କ୍ଵାହଂ ତମୋମହଦହଙ୍ଖଚରାଗ୍ନିଵାର୍ଭୂସଂଵେଷ୍ଟିତାଣ୍ଡଘଟସପ୍ତଵିତସ୍ତକାଯଃ ।
କ୍ଵେଦୃଗ୍ଵିଧାଵିଗଣିତାଣ୍ଡପରାଣୁଚର୍ଯାଵାତାଧ୍ଵରୋମଵିଵରସ୍ଯ ଚ ତେ ମହିତ୍ଵମ୍ ॥ 11 ॥
ଉତ୍କ୍ଷେପଣଂ ଗର୍ଭଗତସ୍ଯ ପାଦଯୋଃ କିଂ କଲ୍ପତେ ମାତୁରଧୋଽକ୍ଷଜାଗସେ ।
କିମସ୍ତି ନାସ୍ତିଵ୍ଯପଦେଶଭୂଷିତଂ ତଵାସ୍ତି କୁକ୍ଷେଃ କିଯଦପ୍ଯନନ୍ତଃ ॥ 12 ॥
ଜଗତ୍ତ୍ରଯାନ୍ତୋଦଧିସମ୍ପ୍ଲଵୋଦେ ନାରାଯଣସ୍ଯୋଦରନାଭିନାଲାତ୍ ।
ଵିନିର୍ଗତୋଽଜସ୍ତ୍ଵିତି ଵାନ୍ନ ଵୈ ମୃଷା କିଂ ତ୍ଵୀଶ୍ଵରତ୍ଵାନ୍ନ ଵିନିର୍ଗତୋଽସ୍ମି . ।
ନାରାଯଣସ୍ତ୍ଵଂ ନ ହି ସର୍ଵଦେହିନାମାତ୍ମାସ୍ଯଧୀଶାଖିଲଲୋକସାକ୍ଷୀ ।
ନାରାଯଣୋଽଙ୍ଗଂ ନରଭୂଜଲାଯନାତ୍ତଚ୍ଚାପି ସତ୍ଯଂ ନ ତଵୈଵ ମାଯା ॥ 14 ॥
ତଚ୍ଚେଜ୍ଜଲସ୍ଥଂ ତଵ ସଜ୍ଜଗଦ୍ଵପୁଃ କିଂ ମେ ନ ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଗଵଂସ୍ତଦୈଵ ।
କିଂ ଵା ସୁଦୃଷ୍ଟଂ ହୃଦି ମେ ତଦୈଵ କିଂ ନୋ ସପଦ୍ଯେଵ ପୁନର୍ଵ୍ଯଦର୍ଶି ॥ 15 ॥
ଅତ୍ରୈଵ ମାଯାଦମନାଵତାରେ ହ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରପଞ୍ଚସ୍ଯ ବହିଃ ସ୍ଫୁଟସ୍ଯ ।
କୃତ୍ସ୍ନସ୍ଯ ଚାନ୍ତର୍ଜଠରେ ଜନନ୍ଯା ମାଯାତ୍ଵମେଵ ପ୍ରକଟୀକୃତଂ ତେ ॥ 16 ॥
ଯସ୍ଯ କୁକ୍ଷାଵିଦଂ ସର୍ଵଂ ସାତ୍ମଂ ଭାତି ଯଥା ତଥା ।
ତତ୍ତ୍ଵଯ୍ଯପୀହ ତତ୍ସର୍ଵଂ କିମିଦଂ ମାଯଯା ଵିନା ॥ 17 ॥
ଅଦ୍ଯୈଵ ତ୍ଵଦୃତେଽସ୍ଯ କିଂ ମମ ନ ତେ ମାଯାତ୍ଵମାଦର୍ଶିତଂ
ଏକୋଽସି ପ୍ରଥମଂ ତତୋ ଵ୍ରଜସୁହୃଦ୍ଵତ୍ସାଃ ସମସ୍ତା ଅପି ।
ତାଵନ୍ତୋଽସି ଚତୁର୍ଭୁଜାସ୍ତଦଖିଲୈଃ ସାକଂ ମଯୋପାସିତା-
ସ୍ତାଵନ୍ତ୍ଯେଵ ଜଗନ୍ତ୍ଯଭୂସ୍ତଦମିତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଵଯଂ ଶିଷ୍ଯତେ ॥ 18 ॥
ଅଜାନତାଂ ତ୍ଵତ୍ପଦଵୀମନାତ୍ମନ୍ଯାତ୍ମାଽତ୍ମନା ଭାସି ଵିତତ୍ଯ ମାଯାମ୍ ।
ସୃଷ୍ଟାଵିଵାହଂ ଜଗତୋ ଵିଧାନ ଇଵ ତ୍ଵମେଷୋଽନ୍ତ ଇଵ ତ୍ରିନେତ୍ରଃ ॥ 19 ॥
ସୁରେଷ୍ଵୃଷିଷ୍ଵୀଶ ତଥୈଵ ନୃଷ୍ଵପି ତିର୍ଯକ୍ଷୁ ଯାଦଃସ୍ଵପି ତେଽଜନସ୍ଯ ।
ଜନ୍ମାସତାଂ ଦୁର୍ମଦନିଗ୍ରହାଯ ପ୍ରଭୋ ଵିଧାତଃ ସଦନୁଗ୍ରହାଯ ଚ ॥ 20 ॥
କୋ ଵେତ୍ତି ଭୂମନ୍ ଭଗଵନ୍ ପରାତ୍ମନ୍ ଯୋଗେଶ୍ଵରୋତୀର୍ଭଵତସ୍ତ୍ରିଲୋକ୍ଯାମ୍ ।
କ୍ଵ ଵା କଥଂ ଵା କତି ଵା କଦେତି ଵିସ୍ତାରଯନ୍ କ୍ରୀଡସି ଯୋଗମାଯାମ୍ ॥ 21 ॥
ତସ୍ମାଦିଦଂ ଜଗଦଶେଷମସତ୍ସ୍ଵରୂପଂ ସ୍ଵପ୍ନାଭମସ୍ତଧିଷଣଂ ପୁରୁଦୁଃଖଦୁଃଖମ୍ ।
ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ନିତ୍ଯସୁଖବୋଧତନାଵନନ୍ତେ ମାଯାତ ଉଦ୍ଯଦପି ଯତ୍ସଦିଵାଵଭାତି ॥ 22 ॥
ଏକସ୍ତ୍ଵମାତ୍ମା ପୁରୁଷଃ ପୁରାଣଃ ସତ୍ଯଃ ସ୍ଵଯଞ୍ଜ୍ଯୋତିରନନ୍ତ ଆଦ୍ଯଃ ।
ନିତ୍ଯୋଽକ୍ଷରୋଽଜସ୍ରସୁଖୋ ନିରଞ୍ଜନଃ ପୂର୍ଣୋଽଦ୍ଵଯୋ ମୁକ୍ତ ଉପାଧିତୋଽମୃତଃ ॥ 23 ॥
ଏଵଂଵିଧଂ ତ୍ଵାଂ ସକଲାତ୍ମନାମପି ସ୍ଵାତ୍ମାନମାତ୍ମାଽତ୍ମତଯା ଵିଚକ୍ଷତେ ।
ଗୁର୍ଵର୍କଲବ୍ଧୋପନିଷତ୍ସୁଚକ୍ଷୁଷା ଯେ ତେ ତରନ୍ତୀଵ ଭଵାନୃତାମ୍ବୁଧିମ୍ ॥ 24 ॥
ଆତ୍ମାନମେଵାତ୍ମତଯାଽଵିଜାନତାଂ ତେନୈଵ ଜାତଂ ନିଖିଲଂ ପ୍ରପଞ୍ଚିତମ୍ ।
ଜ୍ଞାନେନ ଭୂଯୋଽପି ଚ ତତ୍ପ୍ରଲୀଯତେ ରଜ୍ଜ୍ଵାମହେର୍ଭୋଗଭଵାଭଵୌ ଯଥା ॥ 25 ॥
ଅଜ୍ଞାନସଞ୍ଜ୍ଞୌ ଭଵବନ୍ଧମୋକ୍ଷୌ ଦ୍ଵୌ ନାମ ନାନ୍ଯୌ ସ୍ତ ଋତଜ୍ଞଭାଵାତ୍ ।
ଅଜସ୍ରଚିତ୍ଯାଽତ୍ମନି କେଵଲେ ପରେ ଵିଚାର୍ଯମାଣେ ତରଣାଵିଵାହନୀ ॥ 26 ॥
ତ୍ଵାମାତ୍ମାନଂ ପରଂ ମତ୍ଵା ପରମାତ୍ମାନମେଵ ଚ ।
ଆତ୍ମା ପୁନର୍ବହିର୍ମୃଗ୍ଯ ଅହୋଽଜ୍ଞଜନତାଽଜ୍ଞତା ॥ 27 ॥
ଅନ୍ତର୍ଭଵେଽନନ୍ତ ଭଵନ୍ତମେଵ ହ୍ଯତତ୍ତ୍ଯଜନ୍ତୋ ମୃଗଯନ୍ତି ସନ୍ତଃ ।
ଅସନ୍ତମପ୍ଯନ୍ତ୍ଯହିମନ୍ତରେଣ ସନ୍ତଂ ଗୁଣଂ ତଂ କିମୁ ଯନ୍ତି ସନ୍ତଃ ॥ 28 ॥
ଅଥାପି ତେ ଦେଵ ପଦାମ୍ବୁଜଦ୍ଵଯପ୍ରସାଦଲେଶାନୁଗୃହୀତ ଏଵ ହି ।
ଜାନାତି ତତ୍ତ୍ଵଂ ଭଗଵନ୍ ମହିମ୍ନୋ ନ ଚାନ୍ଯ ଏକୋଽପି ଚିରଂ ଵିଚିନ୍ଵନ୍ ॥ 29 ॥
ତଦସ୍ତୁ ମେ ନାଥ ସ ଭୂରିଭାଗୋ ଭଵେଽତ୍ର ଵାନ୍ଯତ୍ର ତୁ ଵା ତିରଶ୍ଚାମ୍ ।
ଯେନାହମେକୋଽପି ଭଵଜ୍ଜନାନାଂ ଭୂତ୍ଵା ନିଷେଵେ ତଵ ପାଦପଲ୍ଲଵମ୍ ॥ 30 ॥
ଅହୋଽତିଧନ୍ଯା ଵ୍ରଜଗୋରମଣ୍ଯଃ ସ୍ତନ୍ଯାମୃତଂ ପୀତମତୀଵ ତେ ମୁଦା ।
ଯାସାଂ ଵିଭୋ ଵତ୍ସତରାତ୍ମଜାତ୍ମନା ଯତ୍ତୃପ୍ତଯେଽଦ୍ଯାପି ନ ଚାଲମଧ୍ଵରାଃ ॥ 31 ॥
ଅହୋ ଭାଗ୍ଯମହୋ ଭାଗ୍ଯଂ ନନ୍ଦଗୋପଵ୍ରଜୌକସାମ୍ ।
ଯନ୍ମିତ୍ରଂ ପରମାନନ୍ଦଂ ପୂର୍ଣଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍ ॥ 32 ॥
ଏଷାଂ ତୁ ଭାଗ୍ଯମହିମାଽଚ୍ଯୁତ ତାଵଦାସ୍ତା-
ମେକାଦଶୈଵ ହି ଵଯଂ ବତ ଭୂରିଭାଗାଃ ।
ଏତଦ୍ଧୃଷୀକଚଷକୈରସକୃତ୍ପିବାମଃ
ଶର୍ଵାଦଯୋଽଙ୍ଘ୍ର୍ଯୁଦଜମଧ୍ଵମୃତାସଵଂ ତେ ॥ 33 ॥
ତଦ୍ଭୂରିଭାଗ୍ଯମିହ ଜନ୍ମ କିମପ୍ଯଟଵ୍ଯାଂ
ଯଦ୍ଗୋକୁଲେଽପି କତମାଙ୍ଘ୍ରିରଜୋଽଭିଷେକମ୍ ।
ଯଜ୍ଜୀଵିତଂ ତୁ ନିଖିଲଂ ଭଗଵାନ୍ ମୁକୁନ୍ଦ-
ସ୍ତ୍ଵଦ୍ଯାପି ଯତ୍ପଦରଜଃ ଶ୍ରୁତିମୃଗ୍ଯମେଵ ॥ 34 ॥
ଏଷାଂ ଘୋଷନିଵାସିନାମୁତ ଭଵାନ୍ କିଂ ଦେଵ ରାତେତି ନଃ
ଚେତୋ ଵିଶ୍ଵଫଲାତ୍ଫଲଂ ତ୍ଵଦପରଂ କୁତ୍ରାପ୍ଯଯନ୍ ମୁହ୍ଯତି ।
ସଦ୍ଵେଷାଦିଵ ପୂତନାଽପି ସକୁଲା ତ୍ଵାମେଵ ଦେଵାପିତା
ଯଦ୍ଧାମାର୍ଥସୁହୃତ୍ପ୍ରିଯାତ୍ମତନଯପ୍ରାଣାଶଯାସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତେ ॥ 35 ॥
ତାଵଦ୍ରାଗାଦଯଃ ସ୍ତେନାସ୍ତାଵତ୍କାରାଗୃହଂ ଗୃହମ୍ ।
ତାଵନ୍ମୋହୋଽଙ୍ଘ୍ରିନିଗଡୋ ଯାଵତ୍କୃଷ୍ଣ ନ ତେ ଜନାଃ ॥ 36 ॥
ପ୍ରପଞ୍ଚଂ ନିଷ୍ପ୍ରପଞ୍ଚୋଽପି ଵିଡମ୍ବଯସି ଭୂତଲେ ।
ପ୍ରପନ୍ନଜନତାନନ୍ଦସନ୍ଦୋହଂ ପ୍ରଥିତୁଂ ପ୍ରଭୋ ॥ 37 ॥
ଜାନନ୍ତ ଏଵ ଜାନନ୍ତୁ କିଂ ବହୂକ୍ତ୍ଯା ନ ମେ ପ୍ରଭୋ ।
ମନସୋ ଵପୁଷୋ ଵାଚୋ ଵୈଭଵଂ ତଵ ଗୋଚରଃ ॥ 38 ॥
ଅନୁଜାନୀହି ମାଂ କୃଷ୍ଣ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ଵେତ୍ସି ସର୍ଵଦୃକ୍ ।
ତ୍ଵମେଵ ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଜଗଦେତତ୍ତଵାର୍ପିତମ୍ ॥ 39 ॥
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲପୁଷ୍କରଜୋଷଦାଯିନ୍
କ୍ଷ୍ମାନିର୍ଜରଦ୍ଵିଜପଶୂଦଧିଵୃଦ୍ଧିକାରିନ୍ ।
ଉଦ୍ଧର୍ମଶାର୍ଵରହର କ୍ଷିତିରାକ୍ଷସଧ୍ରୁଗ୍
ଆକଲ୍ପମାର୍କମର୍ହନ୍ ଭଗଵନ୍ ନମସ୍ତେ ॥ 40 ॥
ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତମହାପୁରାଣେ ଦଶମସ୍କନ୍ଧେ ପୂର୍ଵାର୍ଧେ
ଚତୁର୍ଦଶାଧ୍ଯାଯାନ୍ତର୍ଗତଂ ବ୍ରହ୍ମକୃତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତୁତିଃ ସମାପ୍ତା ।
ଭାଗଵତପୁରାଣ . ଅଧ୍ଯାଯ 10/14/1-40 . ।
Roman (IAST) Transliteration
brahmovāca |
naumīḍya te'bhravapuṣe taḍidambarāya
guñjāvataṃsaparipicchalasanmukhāya |
vanyasraje kavalavetraviṣāṇaveṇu-
lakṣmaśriye mṛdupade paśupāṅgajāya || 1 ||
asyāpi deva vapuṣo madanugrahasya
svecchāmayasya na tu bhūtamayasya ko'pi |
neśemahi tvavasituṃ manasāntareṇa
sākṣāttavaiva kimutātmasukhānubhūteḥ || 2 ||
jñāne prayāsamudapāsya namanta eva
jīvanti sanmukharitāṃ bhavadīyavārtām |
sthāne sthitāḥ śrutigatāṃ tanuvāmmanobhiḥ
ye prāyaśo'jita jito'pyasi taistrilokyām || 3 ||
śreyaḥsrutiṃ bhaktimudasya te vibho kliśyanti ye kevalabodhalabdhaye |
teṣāmasau kleśala eva śiṣyate nānyadyathā sthūlatuṣāvaghātinām || 4 ||
pureha bhūman bahavo'pi yoginastvadarpitehā nijakarmalabdhayā |
vibudhya bhaktyaiva kathopanītayā prapedire'ñjo'cyuta te gatiṃ parām || 5 ||
tathāpi bhūman mahimā'guṇasya te viboddhumarhatyamalāntarātmabhiḥ |
avikriyātsvānubhavādarūpato hyananyabodhyātmatayā na cānyathā || 6 ||
guṇātmanaste'pi guṇān vimātuṃ hitāvatīrṇasya ka īśire'sya |
kālena yairvā vimitāḥ sukalpairbhūpāṃsavaḥ khe mihikā dyubhāsaḥ || 7 ||
tatte'nukampāṃ susamīkṣamāṇo bhuñjāna evātmakṛtaṃ vipākam |
hṛdvāgvapurbhirvidadhannamaste jīveta yo muktipade sa dāyabhāk || 8 ||
paśyeśa me'nāryamananta ādye parātmani tvayyapi māyimāyini |
māyāṃ vitatyekṣitumātmavaibhavaṃ hyahaṃ kiyānaicchamivārciragnau || 9 ||
ataḥ kṣamasvācyuta me rajobhuvo hyajānatastvatpṛthagīśamāninaḥ |
ajāvalepāndhatamo'ndhacakṣuṣa eṣo'nukampyo mayi nāthavāniti || 10 ||
kvāhaṃ tamomahadahaṅkhacarāgnivārbhūsaṃveṣṭitāṇḍaghaṭasaptavitastakāyaḥ |
kvedṛgvidhāvigaṇitāṇḍaparāṇucaryāvātādhvaromavivarasya ca te mahitvam || 11 ||
utkṣepaṇaṃ garbhagatasya pādayoḥ kiṃ kalpate māturadho'kṣajāgase |
kimasti nāstivyapadeśabhūṣitaṃ tavāsti kukṣeḥ kiyadapyanantaḥ || 12 ||
jagattrayāntodadhisamplavode nārāyaṇasyodaranābhinālāt |
vinirgato'jastviti vānna vai mṛṣā kiṃ tvīśvaratvānna vinirgato'smi . |
nārāyaṇastvaṃ na hi sarvadehināmātmāsyadhīśākhilalokasākṣī |
nārāyaṇo'ṅgaṃ narabhūjalāyanāttaccāpi satyaṃ na tavaiva māyā || 14 ||
taccejjalasthaṃ tava sajjagadvapuḥ kiṃ me na dṛṣṭaṃ bhagavaṃstadaiva |
kiṃ vā sudṛṣṭaṃ hṛdi me tadaiva kiṃ no sapadyeva punarvyadarśi || 15 ||
atraiva māyādamanāvatāre hyasya prapañcasya bahiḥ sphuṭasya |
kṛtsnasya cāntarjaṭhare jananyā māyātvameva prakaṭīkṛtaṃ te || 16 ||
yasya kukṣāvidaṃ sarvaṃ sātmaṃ bhāti yathā tathā |
tattvayyapīha tatsarvaṃ kimidaṃ māyayā vinā || 17 ||
adyaiva tvadṛte'sya kiṃ mama na te māyātvamādarśitaṃ
eko'si prathamaṃ tato vrajasuhṛdvatsāḥ samastā api |
tāvanto'si caturbhujāstadakhilaiḥ sākaṃ mayopāsitā-
stāvantyeva jagantyabhūstadamitaṃ brahmādvayaṃ śiṣyate || 18 ||
ajānatāṃ tvatpadavīmanātmanyātmā'tmanā bhāsi vitatya māyām |
sṛṣṭāvivāhaṃ jagato vidhāna iva tvameṣo'nta iva trinetraḥ || 19 ||
sureṣvṛṣiṣvīśa tathaiva nṛṣvapi tiryakṣu yādaḥsvapi te'janasya |
janmāsatāṃ durmadanigrahāya prabho vidhātaḥ sadanugrahāya ca || 20 ||
ko vetti bhūman bhagavan parātman yogeśvarotīrbhavatastrilokyām |
kva vā kathaṃ vā kati vā kadeti vistārayan krīḍasi yogamāyām || 21 ||
tasmādidaṃ jagadaśeṣamasatsvarūpaṃ svapnābhamastadhiṣaṇaṃ puruduḥkhaduḥkham |
tvayyeva nityasukhabodhatanāvanante māyāta udyadapi yatsadivāvabhāti || 22 ||
ekastvamātmā puruṣaḥ purāṇaḥ satyaḥ svayañjyotirananta ādyaḥ |
nityo'kṣaro'jasrasukho nirañjanaḥ pūrṇo'dvayo mukta upādhito'mṛtaḥ || 23 ||
evaṃvidhaṃ tvāṃ sakalātmanāmapi svātmānamātmā'tmatayā vicakṣate |
gurvarkalabdhopaniṣatsucakṣuṣā ye te tarantīva bhavānṛtāmbudhim || 24 ||
ātmānamevātmatayā'vijānatāṃ tenaiva jātaṃ nikhilaṃ prapañcitam |
jñānena bhūyo'pi ca tatpralīyate rajjvāmaherbhogabhavābhavau yathā || 25 ||
ajñānasañjñau bhavabandhamokṣau dvau nāma nānyau sta ṛtajñabhāvāt |
ajasracityā'tmani kevale pare vicāryamāṇe taraṇāvivāhanī || 26 ||
tvāmātmānaṃ paraṃ matvā paramātmānameva ca |
ātmā punarbahirmṛgya aho'jñajanatā'jñatā || 27 ||
antarbhave'nanta bhavantameva hyatattyajanto mṛgayanti santaḥ |
asantamapyantyahimantareṇa santaṃ guṇaṃ taṃ kimu yanti santaḥ || 28 ||
athāpi te deva padāmbujadvayaprasādaleśānugṛhīta eva hi |
jānāti tattvaṃ bhagavan mahimno na cānya eko'pi ciraṃ vicinvan || 29 ||
tadastu me nātha sa bhūribhāgo bhave'tra vānyatra tu vā tiraścām |
yenāhameko'pi bhavajjanānāṃ bhūtvā niṣeve tava pādapallavam || 30 ||
aho'tidhanyā vrajagoramaṇyaḥ stanyāmṛtaṃ pītamatīva te mudā |
yāsāṃ vibho vatsatarātmajātmanā yattṛptaye'dyāpi na cālamadhvarāḥ || 31 ||
aho bhāgyamaho bhāgyaṃ nandagopavrajaukasām |
yanmitraṃ paramānandaṃ pūrṇaṃ brahma sanātanam || 32 ||
eṣāṃ tu bhāgyamahimā'cyuta tāvadāstā-
mekādaśaiva hi vayaṃ bata bhūribhāgāḥ |
etaddhṛṣīkacaṣakairasakṛtpibāmaḥ
śarvādayo'ṅghryudajamadhvamṛtāsavaṃ te || 33 ||
tadbhūribhāgyamiha janma kimapyaṭavyāṃ
yadgokule'pi katamāṅghrirajo'bhiṣekam |
yajjīvitaṃ tu nikhilaṃ bhagavān mukunda-
stvadyāpi yatpadarajaḥ śrutimṛgyameva || 34 ||
eṣāṃ ghoṣanivāsināmuta bhavān kiṃ deva rāteti naḥ
ceto viśvaphalātphalaṃ tvadaparaṃ kutrāpyayan muhyati |
sadveṣādiva pūtanā'pi sakulā tvāmeva devāpitā
yaddhāmārthasuhṛtpriyātmatanayaprāṇāśayāstvatkṛte || 35 ||
tāvadrāgādayaḥ stenāstāvatkārāgṛhaṃ gṛham |
tāvanmoho'ṅghrinigaḍo yāvatkṛṣṇa na te janāḥ || 36 ||
prapañcaṃ niṣprapañco'pi viḍambayasi bhūtale |
prapannajanatānandasandohaṃ prathituṃ prabho || 37 ||
jānanta eva jānantu kiṃ bahūktyā na me prabho |
manaso vapuṣo vāco vaibhavaṃ tava gocaraḥ || 38 ||
anujānīhi māṃ kṛṣṇa sarvaṃ tvaṃ vetsi sarvadṛk |
tvameva jagatāṃ nātho jagadetattavārpitam || 39 ||
śrīkṛṣṇa vṛṣṇikulapuṣkarajoṣadāyin
kṣmānirjaradvijapaśūdadhivṛddhikārin |
uddharmaśārvarahara kṣitirākṣasadhrug
ākalpamārkamarhan bhagavan namaste || 40 ||
iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe daśamaskandhe pūrvārdhe
caturdaśādhyāyāntargataṃ brahmakṛtaṃ śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā |
bhāgavatapurāṇa . adhyāya 10/14/1-40 . |
Sanskrit — Devanagari (original)
ब्रह्मोवाच ।
नौमीड्य तेऽभ्रवपुषे तडिदम्बराय
गुञ्जावतंसपरिपिच्छलसन्मुखाय ।
वन्यस्रजे कवलवेत्रविषाणवेणु-
लक्ष्मश्रिये मृदुपदे पशुपाङ्गजाय ॥ 1 ॥
अस्यापि देव वपुषो मदनुग्रहस्य
स्वेच्छामयस्य न तु भूतमयस्य कोऽपि ।
नेशेमहि त्ववसितुं मनसान्तरेण
साक्षात्तवैव किमुतात्मसुखानुभूतेः ॥ 2 ॥
ज्ञाने प्रयासमुदपास्य नमन्त एव
जीवन्ति सन्मुखरितां भवदीयवार्ताम् ।
स्थाने स्थिताः श्रुतिगतां तनुवाम्मनोभिः
ये प्रायशोऽजित जितोऽप्यसि तैस्त्रिलोक्याम् ॥ 3 ॥
श्रेयःस्रुतिं भक्तिमुदस्य ते विभो क्लिश्यन्ति ये केवलबोधलब्धये ।
तेषामसौ क्लेशल एव शिष्यते नान्यद्यथा स्थूलतुषावघातिनाम् ॥ 4 ॥
पुरेह भूमन् बहवोऽपि योगिनस्त्वदर्पितेहा निजकर्मलब्धया ।
विबुध्य भक्त्यैव कथोपनीतया प्रपेदिरेऽञ्जोऽच्युत ते गतिं पराम् ॥ 5 ॥
तथापि भूमन् महिमाऽगुणस्य ते विबोद्धुमर्हत्यमलान्तरात्मभिः ।
अविक्रियात्स्वानुभवादरूपतो ह्यनन्यबोध्यात्मतया न चान्यथा ॥ 6 ॥
गुणात्मनस्तेऽपि गुणान् विमातुं हितावतीर्णस्य क ईशिरेऽस्य ।
कालेन यैर्वा विमिताः सुकल्पैर्भूपांसवः खे मिहिका द्युभासः ॥ 7 ॥
तत्तेऽनुकम्पां सुसमीक्षमाणो भुञ्जान एवात्मकृतं विपाकम् ।
हृद्वाग्वपुर्भिर्विदधन्नमस्ते जीवेत यो मुक्तिपदे स दायभाक् ॥ 8 ॥
पश्येश मेऽनार्यमनन्त आद्ये परात्मनि त्वय्यपि मायिमायिनि ।
मायां वितत्येक्षितुमात्मवैभवं ह्यहं कियानैच्छमिवार्चिरग्नौ ॥ 9 ॥
अतः क्षमस्वाच्युत मे रजोभुवो ह्यजानतस्त्वत्पृथगीशमानिनः ।
अजावलेपान्धतमोऽन्धचक्षुष एषोऽनुकम्प्यो मयि नाथवानिति ॥ 10 ॥
क्वाहं तमोमहदहङ्खचराग्निवार्भूसंवेष्टिताण्डघटसप्तवितस्तकायः ।
क्वेदृग्विधाविगणिताण्डपराणुचर्यावाताध्वरोमविवरस्य च ते महित्वम् ॥ 11 ॥
उत्क्षेपणं गर्भगतस्य पादयोः किं कल्पते मातुरधोऽक्षजागसे ।
किमस्ति नास्तिव्यपदेशभूषितं तवास्ति कुक्षेः कियदप्यनन्तः ॥ 12 ॥
जगत्त्रयान्तोदधिसम्प्लवोदे नारायणस्योदरनाभिनालात् ।
विनिर्गतोऽजस्त्विति वान्न वै मृषा किं त्वीश्वरत्वान्न विनिर्गतोऽस्मि . ।
नारायणस्त्वं न हि सर्वदेहिनामात्मास्यधीशाखिललोकसाक्षी ।
नारायणोऽङ्गं नरभूजलायनात्तच्चापि सत्यं न तवैव माया ॥ 14 ॥
तच्चेज्जलस्थं तव सज्जगद्वपुः किं मे न दृष्टं भगवंस्तदैव ।
किं वा सुदृष्टं हृदि मे तदैव किं नो सपद्येव पुनर्व्यदर्शि ॥ 15 ॥
अत्रैव मायादमनावतारे ह्यस्य प्रपञ्चस्य बहिः स्फुटस्य ।
कृत्स्नस्य चान्तर्जठरे जनन्या मायात्वमेव प्रकटीकृतं ते ॥ 16 ॥
यस्य कुक्षाविदं सर्वं सात्मं भाति यथा तथा ।
तत्त्वय्यपीह तत्सर्वं किमिदं मायया विना ॥ 17 ॥
अद्यैव त्वदृतेऽस्य किं मम न ते मायात्वमादर्शितं
एकोऽसि प्रथमं ततो व्रजसुहृद्वत्साः समस्ता अपि ।
तावन्तोऽसि चतुर्भुजास्तदखिलैः साकं मयोपासिता-
स्तावन्त्येव जगन्त्यभूस्तदमितं ब्रह्माद्वयं शिष्यते ॥ 18 ॥
अजानतां त्वत्पदवीमनात्मन्यात्माऽत्मना भासि वितत्य मायाम् ।
सृष्टाविवाहं जगतो विधान इव त्वमेषोऽन्त इव त्रिनेत्रः ॥ 19 ॥
सुरेष्वृषिष्वीश तथैव नृष्वपि तिर्यक्षु यादःस्वपि तेऽजनस्य ।
जन्मासतां दुर्मदनिग्रहाय प्रभो विधातः सदनुग्रहाय च ॥ 20 ॥
को वेत्ति भूमन् भगवन् परात्मन् योगेश्वरोतीर्भवतस्त्रिलोक्याम् ।
क्व वा कथं वा कति वा कदेति विस्तारयन् क्रीडसि योगमायाम् ॥ 21 ॥
तस्मादिदं जगदशेषमसत्स्वरूपं स्वप्नाभमस्तधिषणं पुरुदुःखदुःखम् ।
त्वय्येव नित्यसुखबोधतनावनन्ते मायात उद्यदपि यत्सदिवावभाति ॥ 22 ॥
एकस्त्वमात्मा पुरुषः पुराणः सत्यः स्वयञ्ज्योतिरनन्त आद्यः ।
नित्योऽक्षरोऽजस्रसुखो निरञ्जनः पूर्णोऽद्वयो मुक्त उपाधितोऽमृतः ॥ 23 ॥
एवंविधं त्वां सकलात्मनामपि स्वात्मानमात्माऽत्मतया विचक्षते ।
गुर्वर्कलब्धोपनिषत्सुचक्षुषा ये ते तरन्तीव भवानृताम्बुधिम् ॥ 24 ॥
आत्मानमेवात्मतयाऽविजानतां तेनैव जातं निखिलं प्रपञ्चितम् ।
ज्ञानेन भूयोऽपि च तत्प्रलीयते रज्ज्वामहेर्भोगभवाभवौ यथा ॥ 25 ॥
अज्ञानसञ्ज्ञौ भवबन्धमोक्षौ द्वौ नाम नान्यौ स्त ऋतज्ञभावात् ।
अजस्रचित्याऽत्मनि केवले परे विचार्यमाणे तरणाविवाहनी ॥ 26 ॥
त्वामात्मानं परं मत्वा परमात्मानमेव च ।
आत्मा पुनर्बहिर्मृग्य अहोऽज्ञजनताऽज्ञता ॥ 27 ॥
अन्तर्भवेऽनन्त भवन्तमेव ह्यतत्त्यजन्तो मृगयन्ति सन्तः ।
असन्तमप्यन्त्यहिमन्तरेण सन्तं गुणं तं किमु यन्ति सन्तः ॥ 28 ॥
अथापि ते देव पदाम्बुजद्वयप्रसादलेशानुगृहीत एव हि ।
जानाति तत्त्वं भगवन् महिम्नो न चान्य एकोऽपि चिरं विचिन्वन् ॥ 29 ॥
तदस्तु मे नाथ स भूरिभागो भवेऽत्र वान्यत्र तु वा तिरश्चाम् ।
येनाहमेकोऽपि भवज्जनानां भूत्वा निषेवे तव पादपल्लवम् ॥ 30 ॥
अहोऽतिधन्या व्रजगोरमण्यः स्तन्यामृतं पीतमतीव ते मुदा ।
यासां विभो वत्सतरात्मजात्मना यत्तृप्तयेऽद्यापि न चालमध्वराः ॥ 31 ॥
अहो भाग्यमहो भाग्यं नन्दगोपव्रजौकसाम् ।
यन्मित्रं परमानन्दं पूर्णं ब्रह्म सनातनम् ॥ 32 ॥
एषां तु भाग्यमहिमाऽच्युत तावदास्ता-
मेकादशैव हि वयं बत भूरिभागाः ।
एतद्धृषीकचषकैरसकृत्पिबामः
शर्वादयोऽङ्घ्र्युदजमध्वमृतासवं ते ॥ 33 ॥
तद्भूरिभाग्यमिह जन्म किमप्यटव्यां
यद्गोकुलेऽपि कतमाङ्घ्रिरजोऽभिषेकम् ।
यज्जीवितं तु निखिलं भगवान् मुकुन्द-
स्त्वद्यापि यत्पदरजः श्रुतिमृग्यमेव ॥ 34 ॥
एषां घोषनिवासिनामुत भवान् किं देव रातेति नः
चेतो विश्वफलात्फलं त्वदपरं कुत्राप्ययन् मुह्यति ।
सद्वेषादिव पूतनाऽपि सकुला त्वामेव देवापिता
यद्धामार्थसुहृत्प्रियात्मतनयप्राणाशयास्त्वत्कृते ॥ 35 ॥
तावद्रागादयः स्तेनास्तावत्कारागृहं गृहम् ।
तावन्मोहोऽङ्घ्रिनिगडो यावत्कृष्ण न ते जनाः ॥ 36 ॥
प्रपञ्चं निष्प्रपञ्चोऽपि विडम्बयसि भूतले ।
प्रपन्नजनतानन्दसन्दोहं प्रथितुं प्रभो ॥ 37 ॥
जानन्त एव जानन्तु किं बहूक्त्या न मे प्रभो ।
मनसो वपुषो वाचो वैभवं तव गोचरः ॥ 38 ॥
अनुजानीहि मां कृष्ण सर्वं त्वं वेत्सि सर्वदृक् ।
त्वमेव जगतां नाथो जगदेतत्तवार्पितम् ॥ 39 ॥
श्रीकृष्ण वृष्णिकुलपुष्करजोषदायिन्
क्ष्मानिर्जरद्विजपशूदधिवृद्धिकारिन् ।
उद्धर्मशार्वरहर क्षितिराक्षसध्रुग्
आकल्पमार्कमर्हन् भगवन् नमस्ते ॥ 40 ॥
इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे दशमस्कन्धे पूर्वार्धे
चतुर्दशाध्यायान्तर्गतं ब्रह्मकृतं श्रीकृष्णस्तुतिः समाप्ता ।
भागवतपुराण . अध्याय 10/14/1-40 . ।
brahmovāca |
naumīḍya te'bhravapuṣe taḍidambarāya
guñjāvataṃsaparipicchalasanmukhāya |
vanyasraje kavalavetraviṣāṇaveṇu-
lakṣmaśriye mṛdupade paśupāṅgajāya || 1 ||
asyāpi deva vapuṣo madanugrahasya
svecchāmayasya na tu bhūtamayasya ko'pi |
neśemahi tvavasituṃ manasāntareṇa
sākṣāttavaiva kimutātmasukhānubhūteḥ || 2 ||
jñāne prayāsamudapāsya namanta eva
jīvanti sanmukharitāṃ bhavadīyavārtām |
sthāne sthitāḥ śrutigatāṃ tanuvāmmanobhiḥ
ye prāyaśo'jita jito'pyasi taistrilokyām || 3 ||
śreyaḥsrutiṃ bhaktimudasya te vibho kliśyanti ye kevalabodhalabdhaye |
teṣāmasau kleśala eva śiṣyate nānyadyathā sthūlatuṣāvaghātinām || 4 ||
pureha bhūman bahavo'pi yoginastvadarpitehā nijakarmalabdhayā |
vibudhya bhaktyaiva kathopanītayā prapedire'ñjo'cyuta te gatiṃ parām || 5 ||
tathāpi bhūman mahimā'guṇasya te viboddhumarhatyamalāntarātmabhiḥ |
avikriyātsvānubhavādarūpato hyananyabodhyātmatayā na cānyathā || 6 ||
guṇātmanaste'pi guṇān vimātuṃ hitāvatīrṇasya ka īśire'sya |
kālena yairvā vimitāḥ sukalpairbhūpāṃsavaḥ khe mihikā dyubhāsaḥ || 7 ||
tatte'nukampāṃ susamīkṣamāṇo bhuñjāna evātmakṛtaṃ vipākam |
hṛdvāgvapurbhirvidadhannamaste jīveta yo muktipade sa dāyabhāk || 8 ||
paśyeśa me'nāryamananta ādye parātmani tvayyapi māyimāyini |
māyāṃ vitatyekṣitumātmavaibhavaṃ hyahaṃ kiyānaicchamivārciragnau || 9 ||
ataḥ kṣamasvācyuta me rajobhuvo hyajānatastvatpṛthagīśamāninaḥ |
ajāvalepāndhatamo'ndhacakṣuṣa eṣo'nukampyo mayi nāthavāniti || 10 ||
kvāhaṃ tamomahadahaṅkhacarāgnivārbhūsaṃveṣṭitāṇḍaghaṭasaptavitastakāyaḥ |
kvedṛgvidhāvigaṇitāṇḍaparāṇucaryāvātādhvaromavivarasya ca te mahitvam || 11 ||
utkṣepaṇaṃ garbhagatasya pādayoḥ kiṃ kalpate māturadho'kṣajāgase |
kimasti nāstivyapadeśabhūṣitaṃ tavāsti kukṣeḥ kiyadapyanantaḥ || 12 ||
jagattrayāntodadhisamplavode nārāyaṇasyodaranābhinālāt |
vinirgato'jastviti vānna vai mṛṣā kiṃ tvīśvaratvānna vinirgato'smi . |
nārāyaṇastvaṃ na hi sarvadehināmātmāsyadhīśākhilalokasākṣī |
nārāyaṇo'ṅgaṃ narabhūjalāyanāttaccāpi satyaṃ na tavaiva māyā || 14 ||
taccejjalasthaṃ tava sajjagadvapuḥ kiṃ me na dṛṣṭaṃ bhagavaṃstadaiva |
kiṃ vā sudṛṣṭaṃ hṛdi me tadaiva kiṃ no sapadyeva punarvyadarśi || 15 ||
atraiva māyādamanāvatāre hyasya prapañcasya bahiḥ sphuṭasya |
kṛtsnasya cāntarjaṭhare jananyā māyātvameva prakaṭīkṛtaṃ te || 16 ||
yasya kukṣāvidaṃ sarvaṃ sātmaṃ bhāti yathā tathā |
tattvayyapīha tatsarvaṃ kimidaṃ māyayā vinā || 17 ||
adyaiva tvadṛte'sya kiṃ mama na te māyātvamādarśitaṃ
eko'si prathamaṃ tato vrajasuhṛdvatsāḥ samastā api |
tāvanto'si caturbhujāstadakhilaiḥ sākaṃ mayopāsitā-
stāvantyeva jagantyabhūstadamitaṃ brahmādvayaṃ śiṣyate || 18 ||
ajānatāṃ tvatpadavīmanātmanyātmā'tmanā bhāsi vitatya māyām |
sṛṣṭāvivāhaṃ jagato vidhāna iva tvameṣo'nta iva trinetraḥ || 19 ||
sureṣvṛṣiṣvīśa tathaiva nṛṣvapi tiryakṣu yādaḥsvapi te'janasya |
janmāsatāṃ durmadanigrahāya prabho vidhātaḥ sadanugrahāya ca || 20 ||
ko vetti bhūman bhagavan parātman yogeśvarotīrbhavatastrilokyām |
kva vā kathaṃ vā kati vā kadeti vistārayan krīḍasi yogamāyām || 21 ||
tasmādidaṃ jagadaśeṣamasatsvarūpaṃ svapnābhamastadhiṣaṇaṃ puruduḥkhaduḥkham |
tvayyeva nityasukhabodhatanāvanante māyāta udyadapi yatsadivāvabhāti || 22 ||
ekastvamātmā puruṣaḥ purāṇaḥ satyaḥ svayañjyotirananta ādyaḥ |
nityo'kṣaro'jasrasukho nirañjanaḥ pūrṇo'dvayo mukta upādhito'mṛtaḥ || 23 ||
evaṃvidhaṃ tvāṃ sakalātmanāmapi svātmānamātmā'tmatayā vicakṣate |
gurvarkalabdhopaniṣatsucakṣuṣā ye te tarantīva bhavānṛtāmbudhim || 24 ||
ātmānamevātmatayā'vijānatāṃ tenaiva jātaṃ nikhilaṃ prapañcitam |
jñānena bhūyo'pi ca tatpralīyate rajjvāmaherbhogabhavābhavau yathā || 25 ||
ajñānasañjñau bhavabandhamokṣau dvau nāma nānyau sta ṛtajñabhāvāt |
ajasracityā'tmani kevale pare vicāryamāṇe taraṇāvivāhanī || 26 ||
tvāmātmānaṃ paraṃ matvā paramātmānameva ca |
ātmā punarbahirmṛgya aho'jñajanatā'jñatā || 27 ||
antarbhave'nanta bhavantameva hyatattyajanto mṛgayanti santaḥ |
asantamapyantyahimantareṇa santaṃ guṇaṃ taṃ kimu yanti santaḥ || 28 ||
athāpi te deva padāmbujadvayaprasādaleśānugṛhīta eva hi |
jānāti tattvaṃ bhagavan mahimno na cānya eko'pi ciraṃ vicinvan || 29 ||
tadastu me nātha sa bhūribhāgo bhave'tra vānyatra tu vā tiraścām |
yenāhameko'pi bhavajjanānāṃ bhūtvā niṣeve tava pādapallavam || 30 ||
aho'tidhanyā vrajagoramaṇyaḥ stanyāmṛtaṃ pītamatīva te mudā |
yāsāṃ vibho vatsatarātmajātmanā yattṛptaye'dyāpi na cālamadhvarāḥ || 31 ||
aho bhāgyamaho bhāgyaṃ nandagopavrajaukasām |
yanmitraṃ paramānandaṃ pūrṇaṃ brahma sanātanam || 32 ||
eṣāṃ tu bhāgyamahimā'cyuta tāvadāstā-
mekādaśaiva hi vayaṃ bata bhūribhāgāḥ |
etaddhṛṣīkacaṣakairasakṛtpibāmaḥ
śarvādayo'ṅghryudajamadhvamṛtāsavaṃ te || 33 ||
tadbhūribhāgyamiha janma kimapyaṭavyāṃ
yadgokule'pi katamāṅghrirajo'bhiṣekam |
yajjīvitaṃ tu nikhilaṃ bhagavān mukunda-
stvadyāpi yatpadarajaḥ śrutimṛgyameva || 34 ||
eṣāṃ ghoṣanivāsināmuta bhavān kiṃ deva rāteti naḥ
ceto viśvaphalātphalaṃ tvadaparaṃ kutrāpyayan muhyati |
sadveṣādiva pūtanā'pi sakulā tvāmeva devāpitā
yaddhāmārthasuhṛtpriyātmatanayaprāṇāśayāstvatkṛte || 35 ||
tāvadrāgādayaḥ stenāstāvatkārāgṛhaṃ gṛham |
tāvanmoho'ṅghrinigaḍo yāvatkṛṣṇa na te janāḥ || 36 ||
prapañcaṃ niṣprapañco'pi viḍambayasi bhūtale |
prapannajanatānandasandohaṃ prathituṃ prabho || 37 ||
jānanta eva jānantu kiṃ bahūktyā na me prabho |
manaso vapuṣo vāco vaibhavaṃ tava gocaraḥ || 38 ||
anujānīhi māṃ kṛṣṇa sarvaṃ tvaṃ vetsi sarvadṛk |
tvameva jagatāṃ nātho jagadetattavārpitam || 39 ||
śrīkṛṣṇa vṛṣṇikulapuṣkarajoṣadāyin
kṣmānirjaradvijapaśūdadhivṛddhikārin |
uddharmaśārvarahara kṣitirākṣasadhrug
ākalpamārkamarhan bhagavan namaste || 40 ||
iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe daśamaskandhe pūrvārdhe
caturdaśādhyāyāntargataṃ brahmakṛtaṃ śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā |
bhāgavatapurāṇa . adhyāya 10/14/1-40 . |
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.