Lord Bhairava

श्री महा कालभैरव कवचं

Shri Maha Kalabhairava Kavacham

✍️ Unknown author 📂 Kavacham 🖋️ Devanagari script 🔢 30 verses 31 views
📄 Download PDF
View: Text in this script too →
🖋️ Script: मराठी ▾
Meaning —
श्रीदेव्युवाच ।
Verse 1
देवदेव महाबाहो भक्तानां सुखवर्धन ।
केन सिद्धिं ददात्याशु काली त्रैलोक्यमोहन ॥ 1॥
devadeva mahābāho bhaktānāṃ sukhavardhana |
kena siddhiṃ dadātyāśu kālī trailokyamohana || 1||
Verse 2
तन्मे वद दयाऽऽधार साधकाभीष्टसिद्धये ।
कृपां कुरु जगन्नाथ वद वेदविदां वर ॥ 2॥
tanme vada dayā''dhāra sādhakābhīṣṭasiddhaye |
kṛpāṃ kuru jagannātha vada vedavidāṃ vara || 2||
श्रीभैरव उवाच ।
Verse 3
गोपनीयं प्रयत्नेन तत्त्वात् तत्त्वं परात्परम् ।
एष सिद्धिकरः सम्यक् किमथो कथयाम्यहम् ॥ 3॥
gopanīyaṃ prayatnena tattvāt tattvaṃ parātparam |
eṣa siddhikaraḥ samyak kimatho kathayāmyaham || 3||
Verse 4
महाकालमहं वन्दे सर्वसिद्धिप्रदायकम् ।
देवदानवगन्धर्वकिन्नरपरिसेवितम् ॥ 4॥
mahākālamahaṃ vande sarvasiddhipradāyakam |
devadānavagandharvakinnaraparisevitam || 4||
Verse 5
कवचं तत्त्वदेवस्य पठनाद् घोरदर्शने ।
सत्यं भवति सान्निध्यं कवचस्तवनान्तरात् ॥ 5॥
kavacaṃ tattvadevasya paṭhanād ghoradarśane |
satyaṃ bhavati sānnidhyaṃ kavacastavanāntarāt || 5||
Verse 6
सिद्धिं ददाति सा तुष्टा कृत्वा कवचमुत्तमम् ।
साम्राज्यत्वं प्रियं दत्वा पुत्रवत् परिपालयेत् ॥ 6॥
siddhiṃ dadāti sā tuṣṭā kṛtvā kavacamuttamam |
sāmrājyatvaṃ priyaṃ datvā putravat paripālayet || 6||
Verse 7
कवचस्य ऋषिर्देवी कालिका दक्षिणा तथा
विराट्छन्दः सुविज्ञेयं महाकालस्तु देवता ।
कालिका साधने चैव विनियोगः प्रकीर्त्तितः ॥ 7॥
kavacasya ṛṣirdevī kālikā dakṣiṇā tathā
virāṭchandaḥ suvijñeyaṃ mahākālastu devatā |
kālikā sādhane caiva viniyogaḥ prakīrttitaḥ || 7||
Verse 8
ॐ श्मशानस्थो महारुद्रो महाकालो दिगम्बरः ।
कपालकर्तृका वामे शूलं खट्वाङ्गं दक्षिणे ॥ 8॥
oṃ śmaśānastho mahārudro mahākālo digambaraḥ |
kapālakartṛkā vāme śūlaṃ khaṭvāṅgaṃ dakṣiṇe || 8||
Verse 9
भुजङ्गभूषिते देवि भस्मास्थिमणिमण्डितः ।
ज्वलत्पावकमध्यस्थो भस्मशय्याव्यवस्थितः ॥ 9॥
bhujaṅgabhūṣite devi bhasmāsthimaṇimaṇḍitaḥ |
jvalatpāvakamadhyastho bhasmaśayyāvyavasthitaḥ || 9||
Verse 10
विपरीतरतां तत्र कालिकां हृदयोपरि ।
पेयं खाद्यं च चोष्यं च तौ कृत्वा तु परस्परम् ।
एवं भक्त्या यजेद् देवं सर्वसिद्धिः प्रजायते ॥ 10॥
viparītaratāṃ tatra kālikāṃ hṛdayopari |
peyaṃ khādyaṃ ca coṣyaṃ ca tau kṛtvā tu parasparam |
evaṃ bhaktyā yajed devaṃ sarvasiddhiḥ prajāyate || 10||
Verse 11
प्रणवं पूर्वमुच्चार्य महाकालाय तत्पदम् ।
नमः पातु महामन्त्रः सर्वशास्त्रार्थपारगः ॥ 11॥
praṇavaṃ pūrvamuccārya mahākālāya tatpadam |
namaḥ pātu mahāmantraḥ sarvaśāstrārthapāragaḥ || 11||
Verse 12
अष्टक्षरो महा मन्त्रः सर्वाशापरिपूरकः ।
सर्वपापक्षयं याति ग्रहणे भक्तवत्सले ॥ 12॥
aṣṭakṣaro mahā mantraḥ sarvāśāparipūrakaḥ |
sarvapāpakṣayaṃ yāti grahaṇe bhaktavatsale || 12||
Verse 13
कूर्चद्वन्द्वं महाकाल प्रसीदेति पदद्वयम् ।
लज्जायुग्मं वह्निजाया स तु राजेश्वरो महान् ॥ 13॥
kūrcadvandvaṃ mahākāla prasīdeti padadvayam |
lajjāyugmaṃ vahnijāyā sa tu rājeśvaro mahān || 13||
Verse 14
मन्त्रग्रहणमात्रेण भवेत सत्यं महाकविः ।
गद्यपद्यमयी वाणी गङ्गानिर्झरिता तथा ॥ 14॥
mantragrahaṇamātreṇa bhaveta satyaṃ mahākaviḥ |
gadyapadyamayī vāṇī gaṅgānirjharitā tathā || 14||
Verse 15
तस्य नाम तु देवेशि देवा गायन्ति भावुकाः ।
शक्तिबीजद्वयं दत्वा कूर्चं स्यात् तदनन्तरम् ॥ 15॥
tasya nāma tu deveśi devā gāyanti bhāvukāḥ |
śaktibījadvayaṃ datvā kūrcaṃ syāt tadanantaram || 15||
Verse 16
महाकालपदं दत्वा मायाबीजयुगं तथा ।
कूर्चमेकं समुद्धृत्य महामन्त्रो दशाक्षरः ॥ 16॥
mahākālapadaṃ datvā māyābījayugaṃ tathā |
kūrcamekaṃ samuddhṛtya mahāmantro daśākṣaraḥ || 16||
Verse 17
राजस्थाने दुर्गमे च पातु मां सर्वतो मुदा ।
वेदादिबीजमादाय भगमान् तदनन्तरम् ॥ 17॥
rājasthāne durgame ca pātu māṃ sarvato mudā |
vedādibījamādāya bhagamān tadanantaram || 17||
Verse 18
महाकालाय सम्प्रोच्य कूर्चं दत्वा च ठद्वयम् ।
ह्रीङ्कारपूर्वमुद्धृत्य वेदादिस्तदनन्तरम् ॥ 18॥
mahākālāya samprocya kūrcaṃ datvā ca ṭhadvayam |
hrīṅkārapūrvamuddhṛtya vedādistadanantaram || 18||
Verse 19
महाकालस्यान्तभागे स्वाहान्तमनुमुत्तमम् ।
धनं पुत्रं सदा पातु बन्धुदारानिकेतनम् ॥ 19॥
mahākālasyāntabhāge svāhāntamanumuttamam |
dhanaṃ putraṃ sadā pātu bandhudārāniketanam || 19||
Verse 20
पिङ्गलाक्षो मञ्जुयुद्धे युद्धे नित्यं जयप्रदः ।
सम्भाव्यः सर्वदुष्टघ्नः पातु स्वस्थानवल्लभः ॥ 20॥
piṅgalākṣo mañjuyuddhe yuddhe nityaṃ jayapradaḥ |
sambhāvyaḥ sarvaduṣṭaghnaḥ pātu svasthānavallabhaḥ || 20||
इति ते कथितं तुभ्यं देवानामपि दुर्लभम् ।
अनेन पठनाद् देवि विघ्ननाशो यथा भवेत् ॥ 21॥
Verse 22
सम्पूजकः शुचिस्नातः भक्तियुक्तः समाहितः ।
सर्वव्याधिविनिर्मुक्तः वैरिमध्ये विशेषतः ॥ 22॥
sampūjakaḥ śucisnātaḥ bhaktiyuktaḥ samāhitaḥ |
sarvavyādhivinirmuktaḥ vairimadhye viśeṣataḥ || 22||
Verse 23
महाभीमः सदा पातु सर्वस्थान वल्लभम् । ?
कालीपार्श्वस्थितो देवः सर्वदा पातु मे मुखे ॥ 23॥
mahābhīmaḥ sadā pātu sarvasthāna vallabham | ?
kālīpārśvasthito devaḥ sarvadā pātu me mukhe || 23||
Verse 1
॥ फल श्रुति॥
पठनात् कालिकादेवी पठेत् कवचमुत्तमम् ।
श्रुणुयाद् वा प्रयत्नेन सदाऽऽनन्दमयो भवेत् ॥ 1॥
|| phala śruti||
paṭhanāt kālikādevī paṭhet kavacamuttamam |
śruṇuyād vā prayatnena sadā''nandamayo bhavet || 1||
Verse 2
श्रद्धयाऽश्रद्धया वापि पठनात् कवचस्य यत् ।
सर्वसिद्धिमवाप्नोति यद्यन्मनसि वर्तते ॥ 2॥
śraddhayā'śraddhayā vāpi paṭhanāt kavacasya yat |
sarvasiddhimavāpnoti yadyanmanasi vartate || 2||
Verse 3
बिल्वमूले पठेद् यस्तु पठनाद् कवचस्य यत् ।
त्रिसन्ध्यं पठनाद् देवि भवेन्नित्यं महाकविः ॥ 3॥
bilvamūle paṭhed yastu paṭhanād kavacasya yat |
trisandhyaṃ paṭhanād devi bhavennityaṃ mahākaviḥ || 3||
Verse 4
कुमारीं पूजयित्वा तु यः पठेद् भावतत्परः ।
न किञ्चिद् दुर्लभं तस्य दिवि वा भुवि मोदते ॥ 4॥
kumārīṃ pūjayitvā tu yaḥ paṭhed bhāvatatparaḥ |
na kiñcid durlabhaṃ tasya divi vā bhuvi modate || 4||
Verse 5
दुर्भिक्षे राजपीडायां ग्रामे वा वैरिमध्यके ।
यत्र यत्र भयं प्राप्तः सर्वत्र प्रपठेन्नरः ॥ 5॥
durbhikṣe rājapīḍāyāṃ grāme vā vairimadhyake |
yatra yatra bhayaṃ prāptaḥ sarvatra prapaṭhennaraḥ || 5||
Verse 6
तत्र तत्राभयं तस्य भवत्येव न संशयः ।
वामपार्श्वे समानीय शोभितां वरकामिनीम् ॥ 6॥
tatra tatrābhayaṃ tasya bhavatyeva na saṃśayaḥ |
vāmapārśve samānīya śobhitāṃ varakāminīm || 6||
Verse 7
श्रद्धयाऽश्रद्धया वापि पठनात् कवचस्य तु ।
प्रयत्नतः पठेद् यस्तु तस्य सिद्धिः करे स्थिता ॥ 7॥
śraddhayā'śraddhayā vāpi paṭhanāt kavacasya tu |
prayatnataḥ paṭhed yastu tasya siddhiḥ kare sthitā || 7||
Verse 8
इदं कवचमज्ञात्वा कालं यो भजते नरः ।
नैव सिद्धिर्भवेत् तस्य विघ्नस्तस्य पदे पदे ।
आदौ वर्म पठित्वा तु तस्य सिद्धिर्भविष्यति ॥ 8॥
idaṃ kavacamajñātvā kālaṃ yo bhajate naraḥ |
naiva siddhirbhavet tasya vighnastasya pade pade |
ādau varma paṭhitvā tu tasya siddhirbhaviṣyati || 8||
॥ इति रुद्रयामले महातन्त्रे महाकालभैरवकवचं सम्पूर्णम्॥
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीदेव्युवाच ।
देवदेव महाबाहो भक्तानां सुखवर्धन ।
केन सिद्धिं ददात्याशु काली त्रैलोक्यमोहन ॥ 1॥
तन्मे वद दयाऽऽधार साधकाभीष्टसिद्धये ।
कृपां कुरु जगन्नाथ वद वेदविदां वर ॥ 2॥
श्रीभैरव उवाच ।
गोपनीयं प्रयत्नेन तत्त्वात् तत्त्वं परात्परम् ।
एष सिद्धिकरः सम्यक् किमथो कथयाम्यहम् ॥ 3॥
महाकालमहं वन्दे सर्वसिद्धिप्रदायकम् ।
देवदानवगन्धर्वकिन्नरपरिसेवितम् ॥ 4॥
कवचं तत्त्वदेवस्य पठनाद् घोरदर्शने ।
सत्यं भवति सान्निध्यं कवचस्तवनान्तरात् ॥ 5॥
सिद्धिं ददाति सा तुष्टा कृत्वा कवचमुत्तमम् ।
साम्राज्यत्वं प्रियं दत्वा पुत्रवत् परिपालयेत् ॥ 6॥
कवचस्य ऋषिर्देवी कालिका दक्षिणा तथा
विराट्छन्दः सुविज्ञेयं महाकालस्तु देवता ।
कालिका साधने चैव विनियोगः प्रकीर्त्तितः ॥ 7॥
ॐ श्मशानस्थो महारुद्रो महाकालो दिगम्बरः ।
कपालकर्तृका वामे शूलं खट्वाङ्गं दक्षिणे ॥ 8॥
भुजङ्गभूषिते देवि भस्मास्थिमणिमण्डितः ।
ज्वलत्पावकमध्यस्थो भस्मशय्याव्यवस्थितः ॥ 9॥
विपरीतरतां तत्र कालिकां हृदयोपरि ।
पेयं खाद्यं च चोष्यं च तौ कृत्वा तु परस्परम् ।
एवं भक्त्या यजेद् देवं सर्वसिद्धिः प्रजायते ॥ 10॥
प्रणवं पूर्वमुच्चार्य महाकालाय तत्पदम् ।
नमः पातु महामन्त्रः सर्वशास्त्रार्थपारगः ॥ 11॥
अष्टक्षरो महा मन्त्रः सर्वाशापरिपूरकः ।
सर्वपापक्षयं याति ग्रहणे भक्तवत्सले ॥ 12॥
कूर्चद्वन्द्वं महाकाल प्रसीदेति पदद्वयम् ।
लज्जायुग्मं वह्निजाया स तु राजेश्वरो महान् ॥ 13॥
मन्त्रग्रहणमात्रेण भवेत सत्यं महाकविः ।
गद्यपद्यमयी वाणी गङ्गानिर्झरिता तथा ॥ 14॥
तस्य नाम तु देवेशि देवा गायन्ति भावुकाः ।
शक्तिबीजद्वयं दत्वा कूर्चं स्यात् तदनन्तरम् ॥ 15॥
महाकालपदं दत्वा मायाबीजयुगं तथा ।
कूर्चमेकं समुद्धृत्य महामन्त्रो दशाक्षरः ॥ 16॥
राजस्थाने दुर्गमे च पातु मां सर्वतो मुदा ।
वेदादिबीजमादाय भगमान् तदनन्तरम् ॥ 17॥
महाकालाय सम्प्रोच्य कूर्चं दत्वा च ठद्वयम् ।
ह्रीङ्कारपूर्वमुद्धृत्य वेदादिस्तदनन्तरम् ॥ 18॥
महाकालस्यान्तभागे स्वाहान्तमनुमुत्तमम् ।
धनं पुत्रं सदा पातु बन्धुदारानिकेतनम् ॥ 19॥
पिङ्गलाक्षो मञ्जुयुद्धे युद्धे नित्यं जयप्रदः ।
सम्भाव्यः सर्वदुष्टघ्नः पातु स्वस्थानवल्लभः ॥ 20॥
इति ते कथितं तुभ्यं देवानामपि दुर्लभम् ।
अनेन पठनाद् देवि विघ्ननाशो यथा भवेत् ॥ 21॥
सम्पूजकः शुचिस्नातः भक्तियुक्तः समाहितः ।
सर्वव्याधिविनिर्मुक्तः वैरिमध्ये विशेषतः ॥ 22॥
महाभीमः सदा पातु सर्वस्थान वल्लभम् । ?
कालीपार्श्वस्थितो देवः सर्वदा पातु मे मुखे ॥ 23॥
॥ फल श्रुति॥
पठनात् कालिकादेवी पठेत् कवचमुत्तमम् ।
श्रुणुयाद् वा प्रयत्नेन सदाऽऽनन्दमयो भवेत् ॥ 1॥
श्रद्धयाऽश्रद्धया वापि पठनात् कवचस्य यत् ।
सर्वसिद्धिमवाप्नोति यद्यन्मनसि वर्तते ॥ 2॥
बिल्वमूले पठेद् यस्तु पठनाद् कवचस्य यत् ।
त्रिसन्ध्यं पठनाद् देवि भवेन्नित्यं महाकविः ॥ 3॥
कुमारीं पूजयित्वा तु यः पठेद् भावतत्परः ।
न किञ्चिद् दुर्लभं तस्य दिवि वा भुवि मोदते ॥ 4॥
दुर्भिक्षे राजपीडायां ग्रामे वा वैरिमध्यके ।
यत्र यत्र भयं प्राप्तः सर्वत्र प्रपठेन्नरः ॥ 5॥
तत्र तत्राभयं तस्य भवत्येव न संशयः ।
वामपार्श्वे समानीय शोभितां वरकामिनीम् ॥ 6॥
श्रद्धयाऽश्रद्धया वापि पठनात् कवचस्य तु ।
प्रयत्नतः पठेद् यस्तु तस्य सिद्धिः करे स्थिता ॥ 7॥
इदं कवचमज्ञात्वा कालं यो भजते नरः ।
नैव सिद्धिर्भवेत् तस्य विघ्नस्तस्य पदे पदे ।
आदौ वर्म पठित्वा तु तस्य सिद्धिर्भविष्यति ॥ 8॥
॥ इति रुद्रयामले महातन्त्रे महाकालभैरवकवचं सम्पूर्णम्॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Devanagari script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.
🕉 InfoLyter.in