Summary — Marathi
AI-generated · not yet verified
The Marathi meaning of each verse is shown below the verse.
ശ്രുത്വാ ന വിവ്യഥേ രാമഃ കൈകേയീം ചേദമബ്രവീത് ॥ 1 ॥
śrutvā na vivyathe rāmaḥ kaikeyīṃ cedamabravīt || 1 ||
अमित्रांचा नाश करणाऱ्या रामाने मरणासारखे हे अप्रिय वचन ऐकूनही मनात व्यथा धरली नाही, आणि तो कैकेयीला म्हणाला — AI
ജടാജിനധരോ രാജ്ഞഃ പ്രതിജ്ഞാമനുപാലയന് ॥ 2 ॥
jaṭājinadharo rājñaḥ pratijñāmanupālayan || 2 ||
"तसेच होवो; मी राजाची प्रतिज्ञा पाळत जटा व वल्कले धारण करून येथून वनात राहायला जाईन." AI
നാഭിനന്ദതി ദുര്ധര്ഷോ യഥാപൂര്വമരിന്ദമഃ ॥ 3 ॥
nābhinandati durdharṣo yathāpūrvamarindamaḥ || 3 ||
"पण हे मला जाणून घ्यायचे आहे की, पूर्वीप्रमाणे दुर्धर्ष व शत्रुदमन करणारा महीपती राजा माझे आता आनंदाने स्वागत का करत नाही?" AI
യാസ്യാമി ഭവ സുപ്രീതാ വനം ചീരജടാധരഃ ॥ 4 ॥
yāsyāmi bhava suprītā vanaṃ cīrajaṭādharaḥ || 4 ||
"देवि, तू राग धरू नकोस; मी तुझ्यासमोरच सांगतो. मी वल्कले व जटा धारण करून वनात जाईन; तू प्रसन्न हो." AI
നിയുജ്യമാനോ വിസ്രബ്ധഃ കിം ന കുര്യാമഹം പ്രിയമ് ॥ 5 ॥
niyujyamāno visrabdhaḥ kiṃ na kuryāmahaṃ priyam || 5 ||
"हितकारक, कृतज्ञ व गुरु अशा पित्या राजाने विश्वासाने नियुक्त केलेला मी, त्याचे प्रिय का करणार नाही?" AI
സ്വയം യന്നാഹ മാം രാജാ ഭരതസ്യാഭിഷേചനമ് ॥ 6 ॥
svayaṃ yannāha māṃ rājā bharatasyābhiṣecanam || 6 ||
"फक्त एक गोष्ट माझ्या मनाला खाते आहे — राजाने भरताच्या अभिषेकाची गोष्ट स्वतः मला का सांगितली नाही?" AI
ഹൃഷ്ടോ ഭ്രാത്രേ സ്വയം ദദ്യാം ഭരതായാപ്രചോദിതഃ ॥ 7 ॥
hṛṣṭo bhrātre svayaṃ dadyāṃ bharatāyāpracoditaḥ || 7 ||
"कोणीही सांगण्याची गरज नसतानाही मी आनंदाने सीता, राज्य, प्रिय प्राण व धन हे सर्व भरताला स्वतः देईन." AI
തവ ച പ്രിയകാമാര്ഥം പ്രതിജ്ഞാമനുപാലയന് ॥ 8 ॥
tava ca priyakāmārthaṃ pratijñāmanupālayan || 8 ||
"मग स्वतः पित्या मनुजेंद्राने नियुक्त केलेला, आणि तुझी प्रिय इच्छा पूर्ण करण्यासाठी प्रतिज्ञा पाळणारा मी, हे का करणार नाही?" AI
വസുധാസക്തനയനോ മന്ദമശ്രൂണി മുഞ്ചതി ॥ 9 ॥
vasudhāsaktanayano mandamaśrūṇi muñcati || 9 ||
म्हणून तू याला धीर द्यावा; हा राजा पृथ्वीवर दृष्टी स्थिर करून हळूहळू अश्रू का टाकत आहे? AI
ഭരതം മാതുലകുലാദദ്യൈവ നൃപശാസനാത് ॥ 10 ॥
bharataṃ mātulakulādadyaiva nṛpaśāsanāt || 10 ||
राजाच्या आज्ञेने आजच वेगवान घोड्यांवर स्वार होऊन दूत भरताला मामाच्या घरून घेऊन येण्यासाठी जावोत. AI
അവിചാര്യ പിതുര്വാക്യം സമാ വസ്തും ചതുര്ദശ ॥ 11 ॥
avicārya piturvākyaṃ samā vastuṃ caturdaśa || 11 ||
मी येथून लगेच दंडकारण्यात जात आहे; पित्याच्या वचनाचा विचार न करता चौदा वर्षे वास्तव्य करण्यासाठी. AI
പ്രസ്ഥാനം ശ്രദ്ധധാനാ ഹി ത്വരയാമാസ രാഘവമ് ॥ 12 ॥
prasthānaṃ śraddhadhānā hi tvarayāmāsa rāghavam || 12 ||
त्या रामाचे ते वचन ऐकून कैकेयी हर्षित झाली आणि त्याच्या प्रस्थानावर विश्वास ठेवून तिने राघवाला घाई करून सांगितले. AI
ഭരതം മാതുലകുലാദുപാവര്തയിതും നരാഃ ॥ 13 ॥
bharataṃ mātulakulādupāvartayituṃ narāḥ || 13 ||
असेच होवो; वेगवान घोड्यांवर स्वार होऊन पुरुष भरताला मामाच्या घरून परत आणण्यासाठी लवकर जातील. AI
രാമ തസ്മാദിത ശ്ശീഘ്രം വനം ത്വം ഗന്തുമര്ഹസി ॥ 14 ॥
rāma tasmādita śśīghraṃ vanaṃ tvaṃ gantumarhasi || 14 ||
पण तुझ्यासाठी मला विलंब योग्य वाटत नाही, कारण तू उत्सुक आहेस; रामा, म्हणून तू येथून लवकर वनात जाणे योग्य आहे. AI
നൈതത്കിഞ്ചിന്നരശ്രേഷ്ഠ മന്യുരേഷോഽപനീയതാമ് ॥ 15 ॥
naitatkiñcinnaraśreṣṭha manyureṣo'panīyatām || 15 ||
राजा स्वतः लज्जेने तुला का बोलत नाही; हे काही मोठे नाही, हे नरश्रेष्ठा, हा राग दूर कर. AI
പിതാ താവന്ന തേ രാമ സ്നാസ്യതേ ഭോക്ഷ്യതേഽപി വാ ॥ 16 ॥
pitā tāvanna te rāma snāsyate bhokṣyate'pi vā || 16 ||
हे रामा, तू या नगरातून घाई करून वनात जाण्यापूर्वी तुझा पिता स्नान करणार नाही किंवा भोजनही करणार नाही. AI
മൂര്ഛിതോ ന്യപതത്തസ്മിന്പര്യങ്കേ ഹേമഭൂഷിതേ ॥ 17 ॥
mūrchito nyapatattasminparyaṅke hemabhūṣite || 17 ||
'अरेरे, किती हे दुर्दैव!' असे म्हणून निःश्वास टाकत, शोकाने भरून गेलेला राजा सोन्याने मढवलेल्या त्या पलंगावर मूर्च्छित होऊन पडला. AI
കശയേവാഹതോ വാജീ വനം ഗന്തും കൃതത്വരഃ ॥ 18 ॥
kaśayevāhato vājī vanaṃ gantuṃ kṛtatvaraḥ || 18 ||
रामानेही राजाला उठवून, कैकेयीने प्रेरित केल्यामुळे, चाबकाचा मार खाल्लेल्या घोड्यासारखा वनात जाण्यासाठी घाई केलेला झाला. AI
ശ്രുത്വാ ഗതവ്യഥോ രാമഃ കൈകേയീം വാക്യമബ്രവീത് ॥ 19 ॥
śrutvā gatavyatho rāmaḥ kaikeyīṃ vākyamabravīt || 19 ||
त्या कुलटेचे (कैकेयीचे) कठोर परिणाम करणारे ते अप्रिय वचन ऐकून, व्यथा न झालेला राम कैकेयीला म्हणाला. AI
വിദ്ധിമാമൃഷിഭിസ്തുല്യം കേവലം ധര്മമാസ്ഥിതമ് ॥ 20 ॥
viddhimāmṛṣibhistulyaṃ kevalaṃ dharmamāsthitam || 20 ||
'हे देवी, मी अर्थाचा (धनाचा) लोभ धरून राज्यात राहण्याची इच्छा करत नाही; मला ऋषींच्या समान, केवळ धर्माचरणात स्थिर असलेला जाण.' AI
പ്രാണാനപി പരിത്യജ്യ സര്വഥാ കൃതമേവ തത് ॥ 21 ॥
prāṇānapi parityajya sarvathā kṛtameva tat || 21 ||
'येथे तुमचे जे काही प्रिय करणे मला शक्य आहे, ते प्राणांचाही त्याग करून मी सर्वथा केलेच आहे.' AI
യഥാ പിതരിശുശ്രൂഷാ തസ്യ വാ വചനക്രിയാ ॥ 22 ॥
yathā pitariśuśrūṣā tasya vā vacanakriyā || 22 ||
'कारण पितरांची सेवा आणि त्यांच्या वचनाचे पालन यापेक्षा मोठे धर्माचरण दुसरे काहीच नाही.' AI
വനേ വത്സ്യാമി വിജനേ വര്ഷാണീഹ ചതുര്ദശ ॥ 23 ॥
vane vatsyāmi vijane varṣāṇīha caturdaśa || 23 ||
'यांनी (राजांनी) न सांगितले तरी तुमच्या वचनामुळे मी येथे चौदा वर्षे निर्जन वनात राहीन.' AI
യദ്രാജാനമവോചസ്ത്വം മമേശ്വരതരാ സതീ ॥ 24 ॥
yadrājānamavocastvaṃ mameśvaratarā satī || 24 ||
'हे कैकयी, माझ्यामध्ये तू कोणताही गुण नाही असे मानले आहेस, कारण माझ्यावर अधिकार असूनही तू राजाला असे बोललीस.' AI
തതോഽദ്യൈവ ഗമിഷ്യാമി ദണ്ഡകാനാം മഹദ്വനമ് ॥ 25 ॥
tato'dyaiva gamiṣyāmi daṇḍakānāṃ mahadvanam || 25 ||
जोपर्यंत मी आईला भेटत नाही आणि सीतेला समजावून सांगत नाही, तोपर्यंत थांबा; त्यानंतर आजच मी दंडकारण्याच्या विशाल वनात जाईन. AI
തഥാ ഭവത്യാ കര്തവ്യം സ ഹി ധര്മ സ്സനാതനഃ ॥ 26 ॥
tathā bhavatyā kartavyaṃ sa hi dharma ssanātanaḥ || 26 ||
भरताने राज्याचे पालन करावे आणि पित्याची सेवा करावी; तसेच तुम्हीही (कौसल्ये) तसेच करावे, कारण तो सनातन धर्म आहे. AI
ശോകാദശക്നുവന്വകതും പ്രരുരോദ മഹാസ്വനമ് ॥ 27 ॥
śokādaśaknuvanvakatuṃ praruroda mahāsvanam || 27 ||
रामाचे हे वचन ऐकून पिता अत्यंत दुःखाने पीडित झाला आणि शोकामुळे बोलू न शकल्याने मोठ्याने रडू लागला. AI
കൈകേയ്യാശ്ചാപ്യനാര്യായാഃ നിഷ്പപാത മഹാദ്യുതിഃ ॥ 28 ॥
kaikeyyāścāpyanāryāyāḥ niṣpapāta mahādyutiḥ || 28 ||
महातेजस्वी रामाने मूर्च्छित पित्याच्या आणि नीच कैकेयीच्याही चरणांना वंदन केले आणि तेथून खाली उतरला. AI
നിഷ്ക്രമ്യാന്തഃപുരാത്തസ്മാത്സ്വം ദദര്ശ സുഹൃജ്ജനമ് ॥ 29 ॥
niṣkramyāntaḥpurāttasmātsvaṃ dadarśa suhṛjjanam || 29 ||
त्या रामाने पित्याला आणि कैकेयीला प्रदक्षिणा घातली आणि त्या अंतःपुरातून बाहेर पडून आपल्या मित्रजनांना पाहिले. AI
ലക്ഷ്മണഃ പരമക്കൃധ്ദഃ സ്സുമിത്രാനന്ദവര്ധനഃ ॥ 30 ॥
lakṣmaṇaḥ paramakkṛdhdaḥ ssumitrānandavardhanaḥ || 30 ||
सुमित्रानंदवर्धन (लक्ष्मण), अत्यंत क्रोधित होऊन, डोळ्यांत अश्रू भरलेल्या स्थितीत त्याच्या मागे मागे गेला. AI
ശനൈര്ജഗാമ സാപേക്ഷോ ദൃഷ്ടിം തത്രാവിചാലയന് ॥ 31 ॥
śanairjagāma sāpekṣo dṛṣṭiṃ tatrāvicālayan || 31 ||
रामाने अभिषेकाची सामग्री (भांडी) प्रदक्षिणा करून, तिकडे (त्या सामग्रीकडे) दृष्टी स्थिर ठेवून, हळूहळू अपेक्षेने (आशेने) निघून गेला. AI
ലോകകാന്തസ്യ കാന്തത്വാച്ഛീതരശ്മേരിവ ക്ഷപാ ॥ 32 ॥
lokakāntasya kāntatvācchītaraśmeriva kṣapā || 32 ||
राज्याचा नाश त्याच्या महान लक्ष्मीला (शोभेला) कमी करत नाही, कारण तो लोकप्रिय असल्यामुळे त्याचे सौंदर्य टिकून राहते, जसे थंड किरणांच्या (चंद्राच्या) सौंदर्यामुळे रात्र कमी होत नाही. AI
സര്വലോകാതിഗസ്യേവ ലക്ഷ്യതേ ചിത്തവിക്രിയാ ॥ 33 ॥
sarvalokātigasyeva lakṣyate cittavikriyā || 33 ||
वनात जाण्याची इच्छा असलेल्या आणि पृथ्वीचा त्याग करणाऱ्या रामाच्या मनात सर्व लोकांच्या पलीकडे गेलेल्या सूर्याप्रमाणे काहीही चित्ताची विकृती दिसत नाही. AI
വിസര്ജയിത്വാ സ്വജനം രഥം പൌരാംസ്തഥാ ജനാന് ॥ 34 ॥
visarjayitvā svajanaṃ rathaṃ paurāṃstathā janān || 34 ||
शुभ छत्राला आणि सुशोभित केलेल्या चामरांना नकार देऊन, आपल्या लोकांना, रथाला तसेच नागरांना व इतर जनांना निरोप देऊन, AI
പ്രവിവേശാത്മവാന്വേശ്മ മാതുരപ്രിയശംസിവാന് ॥ 35 ॥
praviveśātmavānveśma māturapriyaśaṃsivān || 35 ||
मनात दुःख धारण करून आणि इंद्रियांना वश करून, आत्मसंयमी राम आईला अप्रिय अशी बातमी सांगण्यासाठी महालात प्रवेश करू लागला. AI
നാലക്ഷയത രാമസ്യ കിഞ്ചിദാകാരമാനനേ ॥ 36 ॥
nālakṣayata rāmasya kiñcidākāramānane || 36 ||
कारण, कुलीन, श्रीमान आणि सत्यवादी असलेल्या रामाच्या चेहऱ्यावर कोणीही काहीही विकार पाहिला नाही. AI
ശാരദ സ്സമുദീര്ണാംശുശ്ചന്ദ്രസ്തേജ ഇവാത്മജമ് ॥ 37 ॥
śārada ssamudīrṇāṃśuścandrasteja ivātmajam || 37 ||
महाबाहू रामाने आपला उचित असा आनंद सोडला नाही, जसा शरद ऋतूतील प्रखर किरणांचा चंद्र आपले तेज सोडत नाही. AI
മാതുസ്സമീപം ധീരാത്മാ പ്രവിവേശ മഹായശാഃ ॥ 38 ॥
mātussamīpaṃ dhīrātmā praviveśa mahāyaśāḥ || 38 ||
मधुर वाणीने सर्व जनांचा सन्मान करत, महायशस्वी आणि धीरात्मा राम आईच्या जवळ गेला. AI
സൌമിത്രിരനുവവ്രാജ ധാരയന്ദുഃഖമാത്മജമ് ॥ 39 ॥
saumitriranuvavrāja dhārayanduḥkhamātmajam || 39 ||
गुणांमध्ये त्याच्याशी समान असलेला, विपुल पराक्रमी आणि सौमित्र (लक्ष्मण) हा भाऊ, मनात दुःख धारण करत, त्याच्या मागे गेला. AI
ന ചൈവ രാമോഽത്രജഗാമവിക്രിയാം സുഹൃജ്ജനസ്യാത്മവിപത്തിശങ്കയാ ॥ 40 ॥
na caiva rāmo'trajagāmavikriyāṃ suhṛjjanasyātmavipattiśaṅkayā || 40 ||
अत्यंत आनंदाने भरलेल्या महालात प्रवेश करून आणि आलेली ही अर्थविपत्ती पाहूनही, आपल्या हितचिंतक जनांना आपली विपत्ती होईल या शंकेने रामाने येथे काहीही विकार पावले नाही. AI