Vishnu Padadi Keshanta Varnana Stotram — Malayalam Script

ലക്ഷ്മീഭര്തുര്ഭുജാഗ്രേ കൃതവസതി സിതം യസ്യ രൂപം വിശാലം

നീലാദ്രേസ്തുങ്ഗശൃങ്ഗസ്ഥിതമിവ രജനീനാഥബിമ്ബം വിഭാതി ।

പായാന്നഃ പാഞ്ചജന്യഃ സ ദിതിസുതകുലത്രാസനൈഃ പൂരയന്സ്വൈ-

-ര്നിധ്വാനൈര്നീരദൌഘധ്വനിപരിഭവദൈരമ്ബരം കമ്ബുരാജഃ ॥ 1 ॥

ആഹുര്യസ്യ സ്വരൂപം ക്ഷണമുഖമഖിലം സൂരയഃ കാലമേതം

ധ്വാന്തസ്യൈകാന്തമന്തം യദപി ച പരമം സര്വധാമ്നാം ച ധാമ ।

ചക്രം തച്ചക്രപാണേര്ദിതിജതനുഗലദ്രക്തധാരാക്തധാരം

ശശ്വന്നോ വിശ്വവന്ദ്യം വിതരതു വിപുലം ശര്മ ധര്മാംശുശോഭമ് ॥ 2 ॥

അവ്യാന്നിര്ഘാതഘോരോ ഹരിഭുജപവനാമര്ശനാധ്മാതമൂര്തേ-

-രസ്മാന്വിസ്മേരനേത്രത്രിദശനുതിവചഃസാധുകാരൈഃ സുതാരഃ ।

സര്വം സംഹര്തുമിച്ഛോരരികുലഭുവന സ്ഫാരവിഷ്ഫാരനാദഃ

സംയത്കല്പാന്തസിന്ധൌ ശരസലിലഘടാവാര്മുചഃ കാര്മുകസ്യ ॥ 3 ॥

ജീമൂതശ്യാമഭാസാ മുഹുരപി ഭഗവദ്ബാഹുനാ മോഹയന്തീ

യുദ്ധേഷൂദ്ധൂയമാനാ ഝടിതി തടിദിവാലക്ഷ്യതേ യസ്യ മൂര്തിഃ ।

സോഽസിസ്ത്രാസാകുലാക്ഷത്രിദശരിപുവപുഃശോണിതാസ്വാദതൃപ്തോ

നിത്യാനന്ദായ ഭൂയാന്മധുമഥനമനോനന്ദനോ നന്ദകോ നഃ ॥ 4 ॥

കമ്രാകാരാ മുരാരേഃ കരകമലതലേനാനുരാഗാദ്ഗൃഹീതാ

സമ്യഗ്വൃത്താ സ്ഥിതാഗ്രേ സപദി ന സഹതേ ദര്ശനം യാ പരേഷാമ് ।

രാജന്തീ ദൈത്യജീവാസവമദമുദിതാ ലോഹിതാലേപനാര്ദ്രാ

കാമം ദീപ്താംശുകാന്താ പ്രദിശതു ദയിതേവാസ്യ കൌമോദകീ നഃ ॥ 5 ॥

യോ വിശ്വപ്രാണഭൂതസ്തനുരപി ച ഹരേര്യാനകേതുസ്വരൂപോ

യം സഞ്ചിന്ത്യൈവ സദ്യഃ സ്വയമുരഗവധൂവര്ഗഗര്ഭാഃ പതന്തി ।

ചഞ്ചച്ചണ്ഡോരുതുണ്ഡത്രുടിതഫണിവസാരക്തപങ്കാങ്കിതസ്യം

വന്ദേ ഛന്ദോമയം തം ഖഗപതിമമലസ്വര്ണവര്ണം സുപര്ണമ് ॥ 6 ॥

വിഷ്ണോര്വിശ്വേശ്വരസ്യ പ്രവരശയനകൃത്സര്വലോകൈകധര്താ

സോഽനന്തഃ സര്വഭൂതഃ പൃഥുവിമലയശാഃ സര്വവേദൈശ്ച വേദ്യഃ ।

പാതാ വിശ്വസ്യ ശശ്വത്സകലസുരരിപുധ്വംസനഃ പാപഹന്താ

സര്വജ്ഞഃ സര്വസാക്ഷീ സകലവിഷഭയാത്പാതു ഭോഗീശ്വരോ നഃ ॥ 7 ॥

വാഗ്ഭൂഗൈര്യാദിഭേദൈര്വിദുരിഹ മുനയോ യാം യദീയൈശ്ച പുംസാം

കാരുണ്യാര്ദ്രൈഃ കടാക്ഷൈഃ സകൃദപി പതിതൈഃ സമ്പദഃ സ്യുഃ സമഗ്രാഃ ।

കുന്ദേന്ദുസ്വച്ഛമന്ദസ്മിതമധുരമുഖാമ്ഭോരുഹാം സുന്ദരാങ്ഗീം

വന്ദേ വന്ദ്യാമശേഷൈരപി മുരഭിദുരോമന്ദിരാമിന്ദിരാം താമ് ॥ 8 ॥

യാ സൂതേ സത്ത്വജാലം സകലമപി സദാ സന്നിധാനേന പുംസോ

ധത്തേ യാ തത്ത്വയോഗാച്ചരമചരമിദം ഭൂതയേ ഭൂതജാതമ് ।

ധാത്രീം സ്ഥാത്രീം ജനിത്രീം പ്രകൃതിമവികൃതിം വിശ്വശക്തിം വിധാത്രീം

വിഷ്ണോര്വിശ്വാത്മനസ്താം വിപുലഗുണമയീം പ്രാണനാഥാം പ്രണൌമി ॥ 9 ॥

യേഭ്യോഽസൂയദ്ഭിരുച്ചൈഃ സപദി പദമുരു ത്യജ്യതേ ദൈത്യവര്ഗൈ-

-ര്യേഭോ ധര്തും ച മൂര്ധ്നാ സ്പൃഹയതി സതതം സര്വഗീര്വാണവര്ഗഃ ।

നിത്യം നിര്മൂലയേയുര്നിചിതതരമമീ ഭക്തിനിഘ്നാത്മനാം നഃ

പദ്മാക്ഷസ്യാങ്ഘ്രിപദ്മദ്വയതലനിലയാഃ പാംസവഃ പാപപങ്കമ് ॥ 10 ॥

രേഖാ ലേഖാദിവന്ദ്യാശ്ചരണതലഗതാശ്ചക്രമത്സ്യാദിരൂപാഃ

സ്നിഗ്ധാഃ സൂക്ഷ്മാഃ സുജാതാ മൃദുലലിതതരക്ഷൌമസൂത്രായമാണാഃ ।

ദദ്യുര്നോ മങ്ഗലാനി ഭ്രമരഭരജുഷാ കോമലേനാബ്ധിജായാഃ

കമ്രേണാമ്രേഡ്യമാനാഃ കിസലയമൃദുനാ പാണിനാ ചക്രപാണേഃ ॥ 11 ॥

യസ്മാദാക്രാമതോ ദ്യാം ഗരുഡമണിശിലാകേതുദണ്ഡായമാനാ

ദാശ്ച്യോതന്തീ ബഭാസേ സുരസരിദമലാ വൈജയന്തീവ കാന്താ ।

ഭൂമിഷ്ഠോ യസ്തഥാന്യോ ഭുവനഗൃഹബൃഹത്‍സ്തമ്ഭശോഭാം ദധൌ നഃ

പാതാമേതൌ പായോജോദരലലിതതലൌ പങ്കജാക്ഷസ്യ പാദൌ ॥ 12 ॥

ആക്രാമദ്ഭ്യാം ത്രിലോകീമസുരസുരപതീ തത്ക്ഷണാദേവ നീതൌ

യാഭ്യാം വൈരോചനീന്ദ്രൌ യുഗപദപി വിപത്സമ്പദോരേകധാമഃ ।

താഭ്യാം താമ്രോദരാഭ്യാം മുഹുരഹമജിതസ്യാഞ്ചിതാഭ്യാമുഭാഭ്യാം

പ്രാജ്യൈശ്വര്യപ്രദാഭ്യാം പ്രണതിമുപഗതഃ പാദപങ്കേരുഹാഭ്യാമ് ॥ 13 ॥

യേഭ്യോ വര്ണശ്ചതുര്ഥശ്ചരമത ഉദഭൂദാദിസര്ഗേ പ്രജാനാം

സാഹസ്രീ ചാപി സങ്ഖ്യാ പ്രകടമഭിഹിതാ സര്വവേദേഷു യേഷാമ് ।

പ്രാപ്താ വിശ്വമ്ഭരാ യൈരതിവിതതതനോര്വിശ്വമൂര്തേര്വിരാജോ

വിഷ്ണോസ്തേഭ്യോ മഹദ്ഭ്യഃ സതതമപി നമോഽസ്ത്വങ്ഘ്രിപങ്കേരുഹേഭ്യഃ ॥ 14 ॥

വിഷ്ണോഃ പാദദ്വയാഗ്രേ വിമലനഖമണിഭ്രാജിതാ രാജതേ യാ

രാജീവസ്യേവ രമ്യാ ഹിമജലകണികാലങ്കൃതാഗ്രാ ദലാലീ ।

അസ്മാകം വിസ്മയാര്ഹാണ്യഖിലജനമന പ്രാര്ഥനീയാ ഹി സേയം

ദദ്യാദാദ്യാനവദ്യാ തതിരതിരുചിരാ മങ്ഗലാന്യങ്ഗുലീനാമ് ॥ 15 ॥

യസ്യാം ദൃഷ്ട്വാമലായാം പ്രതികൃതിമമരാഃ സമ്ഭവന്ത്യാനമന്തഃ

സേന്ദ്രാഃ സാന്ദ്രീകൃതേര്ഷ്യാസ്ത്വപരസുരകുലാശങ്കയാതങ്കവന്തഃ ।

സാ സദ്യഃ സാതിരേകാം സകലസുഖകരീം സമ്പദം സാധയേന്ന-

-ശ്ചഞ്ചച്ചാര്വംശുചക്രാ ചരണനലിനയോശ്ചക്രപാണേര്നഖാലീ ॥ 16 ॥

പാദാമ്ഭോജന്മസേവാസമവനതസുരവ്രാതഭാസ്വത്കിരീട-

-പ്രത്യുപ്തോച്ചാവചാശ്മപ്രവരകരഗണൈശ്ചിന്തിതം യദ്വിഭാതി ।

നമ്രാങ്ഗാനാം ഹരേര്നോ ഹരിദുപലമഹാകൂര്മസൌന്ദര്യഹാരി-

-ച്ഛായം ശ്രേയഃപ്രദായി പ്രപദയുഗമിദം പ്രാപയേത്പാപമന്തമ് ॥ 17 ॥

ശ്രീമത്യൌ ചാരുവൃത്തേ കരപരിമലനാനന്ദഹൃഷ്ടേ രമായാഃ

സൌന്ദര്യാഢ്യേന്ദ്രനീലോപലരചിതമഹാദണ്ഡയോഃ കാന്തിചോരേ ।

സൂരീന്ദ്രൈഃ സ്തൂയമാനേ സുരകുലസുഖദേ സൂദിതാരാതിസങ്ഘേ

ജങ്ഘേ നാരായണീയേ മുഹുരപി ജയതാമസ്മദംഹോ ഹരന്ത്യൌ ॥ 18 ॥

സമ്യക്സാഹ്യം വിധാതും സമമിവ സതതം ജങ്ഘയോഃ ഖിന്നയോര്യേ

ഭാരീഭൂതോരുദണ്ഡദ്വയഭരണകൃതോത്തമ്ഭഭാവം ഭജേതേ ।

ചിത്താദര്ശം നിധാതും മഹിതമിവ സതാം തേ സമുദ്രായമാനേ

വൃത്താകാരേ വിധത്താം ഹ്യദി മുദമജിതസ്യാനിശം ജാനുനീ നഃ ॥ 19 ॥

ദേവോ ഭീതിം വിധാതുഃ സപദി വിദധതൌ കൈടഭാഖ്യം മധും ചാ-

-പ്യാരോപ്യാരൂഢഗര്വാവധിജലധി യയോരാദിദൈത്യൌ ജഘാന ।

വൃത്താവന്യോന്യതുല്യൌ ചതുരമുപചയം ബിഭ്രതാവഭ്രനീലാ-

-വൂരൂ ചാരൂ ഹരേസ്തൌ മുദമതിശയിനീം മാനസേ നോ വിധത്താമ് ॥ 20 ॥

പീതേന ദ്യോതതേ യച്ചതുരപരിഹിതേനാമ്ബരേണാത്യുദാരം

ജാതാലങ്കാരയോഗം ജലമിവ ജലധേര്ബാഡബാഗ്നിപ്രഭാഭിഃ ।

ഏതത്പാതിത്യദാന്നോ ജഘനമതിഘനാദേനസോ മാനനീയം

സാതത്യേനൈവ ചേതോവിഷയമവതരത്പാതു പീതാമ്ബരസ്യ ॥ 21 ॥

യസ്യാ ദാമ്നാ ത്രിധാമ്നോ ജഘനകലിതയാ ഭ്രാജതേഽങ്ഗം യഥാബ്ധേ-

-ര്മധ്യസ്ഥോ മന്ദരാദ്രിര്ഭുജഗപതിമഹാഭോഗസന്നദ്ധമധ്യഃ ।

കാഞ്ചീ സാ കാഞ്ചനാഭാ മണിവരകിരണൈരുല്ലസദ്ഭിഃ പ്രദീപ്താ

കല്യാം കല്യാണദാത്രീം മമ മതിമനിശം കമ്രരൂപാം കരോതു ॥ 22 ॥

ഉന്നമ്രം കമ്രമുച്ചൈരുപചിതമുദഭൂദ്യത്ര പത്രൈര്വിചിത്രൈഃ

പൂര്വം ഗീര്വാണപൂജ്യം കമലജമധുപസ്യാസ്പദം തത്പയോജമ് ।

യസ്മിന്നീലാശ്മനീലൈസ്തരലരുചിജലൈഃ പൂരിതേ കേലിബുദ്ധ്യാ

നാലീകാക്ഷസ്യ നാഭീസരസി വസതു നശ്ചിത്തഹംസശ്ചിരായ ॥ 23 ॥

പാതാലം യസ്യ നാലം വലയമപി ദിശാം പത്രപങ്ക്തീര്നഗേന്ദ്രാ-

-ന്വിദ്വാംസഃ കേസരാലീര്വിദുരിഹ വിപുലാം കര്ണികാം സ്വര്ണശൈലമ് ।

ഭൂയാദ്ഗായത്സ്വയമ്ഭൂമധുകരഭവനം ഭൂമയം കാമദം നോ

നാലീകം നാഭിപദ്മാകരഭവമുരു തന്നാഗശയ്യസ്യ ശൌരേഃ ॥ 24 ॥

ആദൌ കല്പസ്യ യസ്മാത്പ്രഭവതി വിതതം വിശ്വമേതദ്വികല്പൈഃ

കല്പാന്തേ യസ്യ ചാന്ത പ്രവിശതി സകലം സ്ഥാവരം ജങ്ഗമം ച ।

അത്യന്താചിന്ത്യമൂര്തേശ്ചിരതരമജിതസ്യാന്തരിക്ഷസ്വരൂപേ

തസ്മിന്നസ്മാകമന്തഃകരണമതിമുദാ ക്രീഡതാത്ക്രോഡഭാഗേ ॥ 25 ॥

കാന്ത്യമ്ഭഃപൂരപൂര്ണേ ലസദസിതവലീഭങ്ഗഭാസ്വത്തരങ്ഗേ

ഗമ്ഭീരാകാരനാഭീചതുരതരമഹാവര്തശോഭിന്യുദാരേ ।

ക്രീഡത്വാനദ്വഹേമോദരനഹനമഹാബാഡബാഗ്നിപ്രഭാഢ്യേ

കാമം ദാമോദരീയോദരസലിലനിധൌ ചിത്തമത്സ്യശ്ചിരം നഃ ॥ 26 ॥

നാഭീനാലീകമൂലാദധികപരിമലോന്മോഹിതാനാമലീനാം

മാലാ നീലേവ യാന്തീ സ്ഫുരതി രുചിമതീ വക്ത്രപദ്മോന്മുഖീ യാ ।

രമ്യാ സാ രോമരാജിര്മഹിതരുചികരീ മധ്യഭാഗസ്യ വിഷ്ണോ-

-ശ്ചിത്തസ്ഥാ മാ വിരംസീച്ചിരതരമുചിതാം സാധയന്തീ ശ്രിയം നഃ ॥ 27 ॥

സംസ്തീര്ണം കൌസ്തുഭാംശുപ്രസരകിസലയൈര്മുഗ്ധമുക്താഫലാഢ്യം

ശ്രീവത്സോല്ലാസി ഫുല്ലപ്രതിനവവനമാലാങ്കി രാജദ്ഭുജാന്തമ് ।

വക്ഷഃ ശ്രീവൃക്ഷകാന്തം മധുകരനികരശ്യാമലം ശാര്ങ്ഗപാണേഃ

സംസാരാധ്വശ്രമാര്തൈരുപവനമിവ യത്സേവിതം തത്പ്രപദ്യേ ॥ 28 ॥

കാന്തം വക്ഷോ നിതാന്തം വിദധദിവ ഗലം കാലിമാ കാലശത്രോ-

-രിന്ദോര്ബിമ്ബം യഥാങ്കോ മധുപ ഇവ തരോര്മഞ്ജരീം രാജതേ യഃ ।

ശ്രീമാന്നിത്യം വിധേയാദവിരലമിലിതഃ കൌസ്തുഭശ്രീപ്രതാനൈഃ

ശ്രീവത്സഃ ശ്രീപതേഃ സ ശ്രിയ ഇവ ദയിതോ വത്സ ഉച്ചൈഃശ്രിയം നഃ ॥ 29 ॥

സമ്ഭൂയാമ്ഭോധിമധ്യാത്സപദി സഹജയാ യഃ ശ്രിയാ സന്നിധത്തേ

നീലേ നാരായണോരഃസ്ഥലഗഗനതലേ ഹാരതാരോപസേവ്യേ ।

ആശാഃ സര്വാഃ പ്രകാശാ വിദധദപിദധച്ചാത്മഭാസാന്യതേജാ-

-സ്യാശ്ചര്യസ്യാകരോ നോ ദ്യുമണിരിവ മണിഃ കൌസ്തുഭഃ സോഽസ്തുഭൂത്യൈ ॥ 30 ॥

യാ വായാവാനുകൂല്യാത്സരതി മണിരുചാ ഭാസമാനാ സമാനാ

സാകം സാകമ്പമംസേ വസതി വിദധതീ വാസുഭദ്രം സുഭദ്രമ് ।

സാരം സാരങ്ഗസങ്ഘൈര്മുഖരിതകുസുമാ മേചകാന്താ ച കാന്താ

മാലാ മാലാലിതാസ്മാന്ന വിരമതു സുഖൈര്യോജയന്തീ ജയന്തീ ॥ 31 ॥

ഹാരസ്യോരുപ്രഭാഭിഃ പ്രതിനവവനമാലാശുഭിഃ പ്രാംശുരൂപൈഃ

ശ്രീഭിശ്ചാപ്യങ്ഗദാനാം കബലിതരുചി യന്നിഷ്കഭാഭിശ്ച ഭാതി ।

ബാഹുല്യേനൈവ ബദ്ധാഞ്ജലിപുടമജിതസ്യാഭിയാചാമഹേ ത-

-ദ്വന്ധാര്തിം ബാധതാം നോ ബഹുവിഹതികരീം ബന്ധുരം ബാഹുമൂലമ് ॥ 32 ॥

വിശ്വത്രാണൈകദീക്ഷാസ്തദനുഗുണഗുണക്ഷത്രനിര്മാണദക്ഷാഃ

കര്താരോ ദുര്നിരൂപസ്ഫുടഗുണയശസാ കര്മണാമദ്ഭുതാനാമ് ।

ശാര്ങ്ഗം ബാണം കൃപാണം ഫലകമരിഗദേ പദ്മശങ്ഖൌ സഹസ്രം

ബിഭ്രാണാഃ ശസ്ത്രജാലം മമ ദധതു ഹരേര്ബാഹവോ മോഹഹാനിമ് ॥ 33 ॥

കണ്ഠാകല്പോദ്ഗതൈര്യഃ കനകമയലസത്കുണ്ഡലോത്ഥൈരുദാരൈ-

-രുദ്യോതൈഃ കൌസ്തുഭസ്യാപ്യുരുഭിരുപചിതശ്ചിത്രവര്ണോ വിഭാതി ।

കണ്ഠാശ്ലേഷേ രമായാഃ കരവലയപദൈര്മുദ്രിതേ ഭദ്രരൂപേ

വൈകുണ്ഠീയേഽത്ര കണ്ഠേ വസതു മമ മതിഃ കുണ്ഠഭാവം വിഹായ ॥ 34 ॥

പദ്മാനന്ദപ്രദാതാ പരിലസദരുണശ്രീപരീതാഗ്രഭാഗഃ

കാലേ കാലേ ച കമ്ബുപ്രവരശശധരാപൂരണേ യഃ പ്രവീണഃ ।

വക്ത്രാകാശാന്തരസ്ഥസ്തിരയതി നിതരാം ദന്തതാരൌഘശോഭാം

ശ്രീഭര്തുര്ദന്തവാസോദ്യുമണിരഘതമോനാശനായാസ്ത്വസൌ നഃ ॥ 35 ॥

നിത്യം സ്നേഹാതിരേകാന്നിജകമിതുരലം വിപ്രയോഗാക്ഷമാ യാ

വക്ത്രേന്ദോരന്തരാലേ കൃതവസതിരിവാഭാതി നക്ഷത്രരാജിഃ ।

ലക്ഷ്മീകാന്തസ്യ കാന്താകൃതിരതിവിലസന്മുഗ്ധമുക്താവലിശ്രീ-

-ര്ദന്താലീ സന്തതം സാ നതിനുതിനിരതാനക്ഷതാന്രക്ഷതാന്നഃ ॥ 36 ॥

ബ്രഹ്മന്ബ്രഹ്മണ്യജിഹ്മാം മതിമപി കുരുഷേ ദേവ സമ്ഭാവയേ ത്വാം

ശമ്ഭോ ശക്ര ത്രിലോകീമവസി കിമമരൈര്നാരദാദ്യാഃ സുഖം വഃ ।

ഇത്ഥം സേവാവനമ്രം സുരമുനിനികരം വീക്ഷ്യ വിഷ്ണോഃ പ്രസന്ന-

-സ്യാസ്യേന്ദോരാസ്രവന്തീ വരവചനസുധാഹ്ലാദയേന്മാനസം നഃ ॥ 37 ॥

കര്ണസ്ഥസ്വര്ണകമ്രോജ്ജ്വലമകരമഹാകുണ്ഡലപ്രോതദീപ്യ-

-ന്മാണിക്യശ്രീപ്രതാനൈഃ പരിമിലിതമലിശ്യാമലം കോമലം യത് ।

പ്രോദ്യത്സൂര്യാംശുരാജന്മരകതമുകുരാകാരചോരം മുരാരേ-

-ര്ഗാഢാമാഗാമിനീം നഃ ശമയതു വിപദം ഗണ്ഡയോര്മണ്ഡലം തത് ॥ 38 ॥

വക്ത്രാമ്ഭോജേ ലസന്തം മുഹുരധരമണിം പക്വബിമ്ബാഭിരാമം

ദൃഷ്ട്വാ ദ്രഷ്ടും ശുകസ്യ സ്ഫുടമവതരതസ്തുണ്ഡദണ്ഡായതേ യഃ ।

ഘോണഃ ശോണീകൃതാത്മാ ശ്രവണയുഗലസത്കുണ്ഡലോസ്രൈര്മുരാരേഃ

പ്രാണാഖ്യസ്യാനിലസ്യ പ്രസരണസരണിഃ പ്രാണദാനായ നഃ സ്യാത് ॥ 39 ॥

ദിക്കാലൌ വേദയന്തൌ ജഗതി മുഹുരിമൌ സഞ്ചരന്തൌ രവീന്ദൂ

ത്രൈലോക്യാലോകദീപാവഭിദധതി യയോരേവ രൂപം മുനീന്ദ്രാഃ ।

അസ്മാനബ്ജപ്രഭേ തേ പ്രചുരതരകൃപാനിര്ഭരം പ്രേക്ഷമാണേ

പാതാമാതാമ്രശുക്ലാസിതരുചിരുചിരേ പദ്മനേത്രസ്യ നേത്രേ ॥ 40 ॥

പാതാത്പാതാലപാതാത്പതഗപതിഗതേര്ഭ്രൂയുഗം ഭുഗ്നമധ്യം

യേനേഷച്ചാലിതേന സ്വപദനിയമിതാഃ സാസുരാ ദേവസങ്ഘാഃ ।

നൃത്യല്ലാലാടരങ്ഗേ രജനികരതനോരര്ധഖണ്ഡാവദാതേ

കാലവ്യാലദ്വയം വാ വിലസതി സമയാ വാലികാമാതരം നഃ ॥ 41 ॥

ലക്ഷ്മാകാരാലകാലിസ്ഫുരദലികശശാങ്കാര്ധസന്ദര്ശമീല-

-ന്നേത്രാമ്ഭോജപ്രബോധോത്സുകനിഭൃതതരാലീനഭൃങ്ഗച്ഛടാഭേ ।

ലക്ഷ്മീനാഥസ്യ ലക്ഷ്യീകൃതവിബുധഗണാപാങ്ഗബാണാസനാര്ധ-

-ച്ഛായേ നോ ഭൂരിഭൂതിപ്രസവകുശലതേ ഭ്രൂലതേ പാലയേതാമ് ॥ 42 ॥

രൂക്ഷസ്മാരേക്ഷുചാപച്യുതശരനികരക്ഷീണലക്ഷ്മീകടാക്ഷ-

-പ്രോത്ഫുല്ലത്പദ്മമാലാവിലസിതമഹിതസ്ഫാടികൈശാനലിങ്ഗമ് ।

ഭൂയാദ്ഭൂയോ വിഭൂത്യൈ മമ ഭുവനപതേര്ഭ്രൂലതാദ്വന്ദ്വമധ്യാ-

-ദുത്ഥം തത്പുണ്ഡ്രമൂര്ധ്വം ജനിമരണതമഃഖണ്ഡനം മണ്ഡനം ച ॥ 43 ॥

പീഠീഭൂതാലകാന്തേ കൃതമകുടമഹാദേവലിങ്ഗപ്രതിഷ്ഠേ

ലാലാടേ നാട്യരങ്ഗേ വികടതരതടേ കൈടഭാരേശ്ചിരായ ।

പ്രോദ്ധാട്യൈവാത്മതന്ദ്രീപ്രകടപടകുടീം പ്രസ്ഫുരന്തീം സ്ഫുടാങ്ഗം

പട്വീയം ഭാവനാഖ്യാം ചടുലമതിനടീ നാടികാം നാടയേന്നഃ ॥ 44 ॥

മാലാലീവാലിധാമ്നഃ കുവലയകലിതാ ശ്രീപതേഃ കുന്തലാലീ

കാലിന്ദ്യാരുഹ്യ മൂര്ധ്നോ ഗലതി ഹരശിരഃസ്വര്ധുനീസ്പര്ധയാ നു ।

രാഹുര്വാ യാതി വക്ത്രം സകലശശികലാഭ്രാന്തിലോലാന്തരാത്മാ

ലോകൈരാലോക്യതേ യാ പ്രദിശതു സതതം സാഖിലം മങ്ഗലം നഃ ॥ 45 ॥

സുപ്താകാരാഃ പ്രസുപ്തേ ഭഗവതി വിബുധൈരപ്യദൃഷ്ടസ്വരൂപാ

വ്യാപ്തവ്യോമാന്തരാലാസ്തരലമണിരുചാ രഞ്ജിതാഃ സ്പഷ്ടഭാസഃ ।

ദേഹച്ഛായോദ്ഗമാഭാ രിപുവപുരഗുരുപ്ലോഷരോഷാഗ്നിധൂമ്യാഃ

കേശാഃ കേശിദ്വിഷോ നോ വിദധതു വിപുലക്ലേശപാശപ്രണാശമ് ॥ 46 ॥

യത്ര പ്രത്യുപ്തരത്നപ്രവരപരിലസദ്ഭൂരിരോചിഷ്പ്രതാന-

-സ്ഫൂര്ത്യാം മൂര്തിര്മുരാരേര്ദ്യുമണിശതചിതവ്യോമവദ്ദുര്നിരീക്ഷ്യാ ।

കുര്വത്പാരേപയോധി ജ്വലദകൃശശിഖാഭാസ്വദൌര്വാഗ്നിശങ്കാം

ശശ്വന്നഃ ശര്മ ദിശ്യാത്കലികലുഷതമഃപാടനം തത്കിരീടമ് ॥ 47 ॥

ഭ്രാന്ത്വാ ഭ്രാന്ത്വാ യദന്തസ്ത്രിഭുവനഗുരുരപ്യബ്ദകോടീരനേകാ

ഗന്തും നാന്തം സമര്ഥോ ഭ്രമര ഇവ പുനര്നാഭിനാലീകനാലാത് ।

ഉന്മജ്ജന്നൂര്ജിതശ്രീസ്ത്രിഭുവനമപരം നിര്മമേ തത്സദൃക്ഷം

ദേഹാമ്ഭോധിഃ സ ദേയാന്നിരവധിരമൃതം ദൈത്യവിദ്വേഷിണോ നഃ ॥ 48 ॥

മത്സ്യഃ കൂര്മോ വരാഹോ നരഹരിണപതിര്വാമനോ ജാമദഗ്ന്യഃ

കാകുത്സ്ഥഃ കംസഘാതീ മനസിജവിജയീ യശ്ച കല്കിര്ഭവിഷ്യന് ।

വിഷ്ണോരംശാവതരാ ഭുവനഹിതകരാ ധര്മസംസ്ഥാപനാര്ഥാഃ

പായാസുര്മാം ത ഏതേ ഗുരുതരകരുണാഭാരഖിന്നാശയാ യേ ॥ 49 ॥

യസ്മാദ്വാചോ നിവൃത്താഃ സമമപി മനസാ ലക്ഷണാമീക്ഷമാണാഃ

സ്വാര്ഥാലാഭാത്പരാര്ഥവ്യപഗമകഥനശ്ലാഘിനോ വേദവാദാഃ ।

നിത്യാനന്ദം സ്വസംവിന്നിരവധിവിമലസ്വാന്തസങ്ക്രാന്തബിമ്ബ-

-ച്ഛായാപത്യാപി നിത്യം സുഖയതി യമിനോ യത്തദവ്യാന്മഹോ നഃ ॥ 50 ॥

ആപാദാദാ ച ശീര്ഷാദ്വപുരിദമനഘം വൈഷ്ണവം യഃ സ്വചിത്തേ

ധത്തേ നിത്യം നിരസ്താഖിലകലികലുഷ സന്തതാന്തഃ പ്രമോദമ് ।

ജുഹ്വജ്ജിഹ്വാകൃശാനൌ ഹരിചരിതഹവിഃ സ്തോത്രമന്ത്രാനുപാഠൈ-

-സ്തത്പാദാമ്ഭോരുഹാഭ്യാം സതതമപി നമസ്കുര്മഹേ നിര്മലാഭ്യാമ് ॥ 51 ॥

മോദാത്പാദാദികേശസ്തുതിമിതിരചിതാ കീര്തയിത്വാ ത്രിധാമ്ന

പാദാബ്ജദ്വന്ദ്വസേവാസമയനതമതിര്മസ്തകേനാനമേദ്യ ।

ഉന്മുച്യൈവാത്മനൈനോനിചയകവചക പഞ്ചതാമേത്യ ഭാനോ-

-ര്ബിമ്ബാന്തര്ഗോചര സ പ്രവിശതി പരമാനന്ദമാത്മസ്വരൂപമ് ॥ 52 ॥

ഇതി ശ്രീമത്പരമഹംസപരിവ്രാജകാചാര്യസ്യ ശ്രീഗോവിന്ദഭഗവത്പൂജ്യപാദശിഷ്യസ്യ ശ്രീമച്ഛങ്കരഭഗവതഃ കൃതൌ ശ്രീ വിഷ്ണു പാദാദികേശാന്തവര്ണണ സ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ।

Roman (IAST) Transliteration

lakṣmībharturbhujāgre kṛtavasati sitaṃ yasya rūpaṃ viśālaṃ

nīlādrestuṅgaśṛṅgasthitamiva rajanīnāthabimbaṃ vibhāti |

pāyānnaḥ pāñcajanyaḥ sa ditisutakulatrāsanaiḥ pūrayansvai-

-rnidhvānairnīradaughadhvaniparibhavadairambaraṃ kamburājaḥ || 1 ||

āhuryasya svarūpaṃ kṣaṇamukhamakhilaṃ sūrayaḥ kālametaṃ

dhvāntasyaikāntamantaṃ yadapi ca paramaṃ sarvadhāmnāṃ ca dhāma |

cakraṃ taccakrapāṇerditijatanugaladraktadhārāktadhāraṃ

śaśvanno viśvavandyaṃ vitaratu vipulaṃ śarma dharmāṃśuśobham || 2 ||

avyānnirghātaghoro haribhujapavanāmarśanādhmātamūrte-

-rasmānvismeranetratridaśanutivacaḥsādhukāraiḥ sutāraḥ |

sarvaṃ saṃhartumicchorarikulabhuvana sphāraviṣphāranādaḥ

saṃyatkalpāntasindhau śarasalilaghaṭāvārmucaḥ kārmukasya || 3 ||

jīmūtaśyāmabhāsā muhurapi bhagavadbāhunā mohayantī

yuddheṣūddhūyamānā jhaṭiti taṭidivālakṣyate yasya mūrtiḥ |

so'sistrāsākulākṣatridaśaripuvapuḥśoṇitāsvādatṛpto

nityānandāya bhūyānmadhumathanamanonandano nandako naḥ || 4 ||

kamrākārā murāreḥ karakamalatalenānurāgādgṛhītā

samyagvṛttā sthitāgre sapadi na sahate darśanaṃ yā pareṣām |

rājantī daityajīvāsavamadamuditā lohitālepanārdrā

kāmaṃ dīptāṃśukāntā pradiśatu dayitevāsya kaumodakī naḥ || 5 ||

yo viśvaprāṇabhūtastanurapi ca hareryānaketusvarūpo

yaṃ sañcintyaiva sadyaḥ svayamuragavadhūvargagarbhāḥ patanti |

cañcaccaṇḍorutuṇḍatruṭitaphaṇivasāraktapaṅkāṅkitasyaṃ

vande chandomayaṃ taṃ khagapatimamalasvarṇavarṇaṃ suparṇam || 6 ||

viṣṇorviśveśvarasya pravaraśayanakṛtsarvalokaikadhartā

so'nantaḥ sarvabhūtaḥ pṛthuvimalayaśāḥ sarvavedaiśca vedyaḥ |

pātā viśvasya śaśvatsakalasuraripudhvaṃsanaḥ pāpahantā

sarvajñaḥ sarvasākṣī sakalaviṣabhayātpātu bhogīśvaro naḥ || 7 ||

vāgbhūgairyādibhedairviduriha munayo yāṃ yadīyaiśca puṃsāṃ

kāruṇyārdraiḥ kaṭākṣaiḥ sakṛdapi patitaiḥ sampadaḥ syuḥ samagrāḥ |

kundendusvacchamandasmitamadhuramukhāmbhoruhāṃ sundarāṅgīṃ

vande vandyāmaśeṣairapi murabhiduromandirāmindirāṃ tām || 8 ||

yā sūte sattvajālaṃ sakalamapi sadā sannidhānena puṃso

dhatte yā tattvayogāccaramacaramidaṃ bhūtaye bhūtajātam |

dhātrīṃ sthātrīṃ janitrīṃ prakṛtimavikṛtiṃ viśvaśaktiṃ vidhātrīṃ

viṣṇorviśvātmanastāṃ vipulaguṇamayīṃ prāṇanāthāṃ praṇaumi || 9 ||

yebhyo'sūyadbhiruccaiḥ sapadi padamuru tyajyate daityavargai-

-ryebho dhartuṃ ca mūrdhnā spṛhayati satataṃ sarvagīrvāṇavargaḥ |

nityaṃ nirmūlayeyurnicitataramamī bhaktinighnātmanāṃ naḥ

padmākṣasyāṅghripadmadvayatalanilayāḥ pāṃsavaḥ pāpapaṅkam || 10 ||

rekhā lekhādivandyāścaraṇatalagatāścakramatsyādirūpāḥ

snigdhāḥ sūkṣmāḥ sujātā mṛdulalitatarakṣaumasūtrāyamāṇāḥ |

dadyurno maṅgalāni bhramarabharajuṣā komalenābdhijāyāḥ

kamreṇāmreḍyamānāḥ kisalayamṛdunā pāṇinā cakrapāṇeḥ || 11 ||

yasmādākrāmato dyāṃ garuḍamaṇiśilāketudaṇḍāyamānā

dāścyotantī babhāse surasaridamalā vaijayantīva kāntā |

bhūmiṣṭho yastathānyo bhuvanagṛhabṛhat‍stambhaśobhāṃ dadhau naḥ

pātāmetau pāyojodaralalitatalau paṅkajākṣasya pādau || 12 ||

ākrāmadbhyāṃ trilokīmasurasurapatī tatkṣaṇādeva nītau

yābhyāṃ vairocanīndrau yugapadapi vipatsampadorekadhāmaḥ |

tābhyāṃ tāmrodarābhyāṃ muhurahamajitasyāñcitābhyāmubhābhyāṃ

prājyaiśvaryapradābhyāṃ praṇatimupagataḥ pādapaṅkeruhābhyām || 13 ||

yebhyo varṇaścaturthaścaramata udabhūdādisarge prajānāṃ

sāhasrī cāpi saṅkhyā prakaṭamabhihitā sarvavedeṣu yeṣām |

prāptā viśvambharā yairativitatatanorviśvamūrtervirājo

viṣṇostebhyo mahadbhyaḥ satatamapi namo'stvaṅghripaṅkeruhebhyaḥ || 14 ||

viṣṇoḥ pādadvayāgre vimalanakhamaṇibhrājitā rājate yā

rājīvasyeva ramyā himajalakaṇikālaṅkṛtāgrā dalālī |

asmākaṃ vismayārhāṇyakhilajanamana prārthanīyā hi seyaṃ

dadyādādyānavadyā tatiratirucirā maṅgalānyaṅgulīnām || 15 ||

yasyāṃ dṛṣṭvāmalāyāṃ pratikṛtimamarāḥ sambhavantyānamantaḥ

sendrāḥ sāndrīkṛterṣyāstvaparasurakulāśaṅkayātaṅkavantaḥ |

sā sadyaḥ sātirekāṃ sakalasukhakarīṃ sampadaṃ sādhayenna-

-ścañcaccārvaṃśucakrā caraṇanalinayoścakrapāṇernakhālī || 16 ||

pādāmbhojanmasevāsamavanatasuravrātabhāsvatkirīṭa-

-pratyuptoccāvacāśmapravarakaragaṇaiścintitaṃ yadvibhāti |

namrāṅgānāṃ harerno haridupalamahākūrmasaundaryahāri-

-cchāyaṃ śreyaḥpradāyi prapadayugamidaṃ prāpayetpāpamantam || 17 ||

śrīmatyau cāruvṛtte karaparimalanānandahṛṣṭe ramāyāḥ

saundaryāḍhyendranīlopalaracitamahādaṇḍayoḥ kānticore |

sūrīndraiḥ stūyamāne surakulasukhade sūditārātisaṅghe

jaṅghe nārāyaṇīye muhurapi jayatāmasmadaṃho harantyau || 18 ||

samyaksāhyaṃ vidhātuṃ samamiva satataṃ jaṅghayoḥ khinnayorye

bhārībhūtorudaṇḍadvayabharaṇakṛtottambhabhāvaṃ bhajete |

cittādarśaṃ nidhātuṃ mahitamiva satāṃ te samudrāyamāne

vṛttākāre vidhattāṃ hyadi mudamajitasyāniśaṃ jānunī naḥ || 19 ||

devo bhītiṃ vidhātuḥ sapadi vidadhatau kaiṭabhākhyaṃ madhuṃ cā-

-pyāropyārūḍhagarvāvadhijaladhi yayorādidaityau jaghāna |

vṛttāvanyonyatulyau caturamupacayaṃ bibhratāvabhranīlā-

-vūrū cārū harestau mudamatiśayinīṃ mānase no vidhattām || 20 ||

pītena dyotate yaccaturaparihitenāmbareṇātyudāraṃ

jātālaṅkārayogaṃ jalamiva jaladherbāḍabāgniprabhābhiḥ |

etatpātityadānno jaghanamatighanādenaso mānanīyaṃ

sātatyenaiva cetoviṣayamavataratpātu pītāmbarasya || 21 ||

yasyā dāmnā tridhāmno jaghanakalitayā bhrājate'ṅgaṃ yathābdhe-

-rmadhyastho mandarādrirbhujagapatimahābhogasannaddhamadhyaḥ |

kāñcī sā kāñcanābhā maṇivarakiraṇairullasadbhiḥ pradīptā

kalyāṃ kalyāṇadātrīṃ mama matimaniśaṃ kamrarūpāṃ karotu || 22 ||

unnamraṃ kamramuccairupacitamudabhūdyatra patrairvicitraiḥ

pūrvaṃ gīrvāṇapūjyaṃ kamalajamadhupasyāspadaṃ tatpayojam |

yasminnīlāśmanīlaistaralarucijalaiḥ pūrite kelibuddhyā

nālīkākṣasya nābhīsarasi vasatu naścittahaṃsaścirāya || 23 ||

pātālaṃ yasya nālaṃ valayamapi diśāṃ patrapaṅktīrnagendrā-

-nvidvāṃsaḥ kesarālīrviduriha vipulāṃ karṇikāṃ svarṇaśailam |

bhūyādgāyatsvayambhūmadhukarabhavanaṃ bhūmayaṃ kāmadaṃ no

nālīkaṃ nābhipadmākarabhavamuru tannāgaśayyasya śaureḥ || 24 ||

ādau kalpasya yasmātprabhavati vitataṃ viśvametadvikalpaiḥ

kalpānte yasya cānta praviśati sakalaṃ sthāvaraṃ jaṅgamaṃ ca |

atyantācintyamūrteścirataramajitasyāntarikṣasvarūpe

tasminnasmākamantaḥkaraṇamatimudā krīḍatātkroḍabhāge || 25 ||

kāntyambhaḥpūrapūrṇe lasadasitavalībhaṅgabhāsvattaraṅge

gambhīrākāranābhīcaturataramahāvartaśobhinyudāre |

krīḍatvānadvahemodaranahanamahābāḍabāgniprabhāḍhye

kāmaṃ dāmodarīyodarasalilanidhau cittamatsyaściraṃ naḥ || 26 ||

nābhīnālīkamūlādadhikaparimalonmohitānāmalīnāṃ

mālā nīleva yāntī sphurati rucimatī vaktrapadmonmukhī yā |

ramyā sā romarājirmahitarucikarī madhyabhāgasya viṣṇo-

-ścittasthā mā viraṃsīccirataramucitāṃ sādhayantī śriyaṃ naḥ || 27 ||

saṃstīrṇaṃ kaustubhāṃśuprasarakisalayairmugdhamuktāphalāḍhyaṃ

śrīvatsollāsi phullapratinavavanamālāṅki rājadbhujāntam |

vakṣaḥ śrīvṛkṣakāntaṃ madhukaranikaraśyāmalaṃ śārṅgapāṇeḥ

saṃsārādhvaśramārtairupavanamiva yatsevitaṃ tatprapadye || 28 ||

kāntaṃ vakṣo nitāntaṃ vidadhadiva galaṃ kālimā kālaśatro-

-rindorbimbaṃ yathāṅko madhupa iva tarormañjarīṃ rājate yaḥ |

śrīmānnityaṃ vidheyādaviralamilitaḥ kaustubhaśrīpratānaiḥ

śrīvatsaḥ śrīpateḥ sa śriya iva dayito vatsa uccaiḥśriyaṃ naḥ || 29 ||

sambhūyāmbhodhimadhyātsapadi sahajayā yaḥ śriyā sannidhatte

nīle nārāyaṇoraḥsthalagaganatale hāratāropasevye |

āśāḥ sarvāḥ prakāśā vidadhadapidadhaccātmabhāsānyatejā-

-syāścaryasyākaro no dyumaṇiriva maṇiḥ kaustubhaḥ so'stubhūtyai || 30 ||

yā vāyāvānukūlyātsarati maṇirucā bhāsamānā samānā

sākaṃ sākampamaṃse vasati vidadhatī vāsubhadraṃ subhadram |

sāraṃ sāraṅgasaṅghairmukharitakusumā mecakāntā ca kāntā

mālā mālālitāsmānna viramatu sukhairyojayantī jayantī || 31 ||

hārasyoruprabhābhiḥ pratinavavanamālāśubhiḥ prāṃśurūpaiḥ

śrībhiścāpyaṅgadānāṃ kabalitaruci yanniṣkabhābhiśca bhāti |

bāhulyenaiva baddhāñjalipuṭamajitasyābhiyācāmahe ta-

-dvandhārtiṃ bādhatāṃ no bahuvihatikarīṃ bandhuraṃ bāhumūlam || 32 ||

viśvatrāṇaikadīkṣāstadanuguṇaguṇakṣatranirmāṇadakṣāḥ

kartāro durnirūpasphuṭaguṇayaśasā karmaṇāmadbhutānām |

śārṅgaṃ bāṇaṃ kṛpāṇaṃ phalakamarigade padmaśaṅkhau sahasraṃ

bibhrāṇāḥ śastrajālaṃ mama dadhatu harerbāhavo mohahānim || 33 ||

kaṇṭhākalpodgatairyaḥ kanakamayalasatkuṇḍalotthairudārai-

-rudyotaiḥ kaustubhasyāpyurubhirupacitaścitravarṇo vibhāti |

kaṇṭhāśleṣe ramāyāḥ karavalayapadairmudrite bhadrarūpe

vaikuṇṭhīye'tra kaṇṭhe vasatu mama matiḥ kuṇṭhabhāvaṃ vihāya || 34 ||

padmānandapradātā parilasadaruṇaśrīparītāgrabhāgaḥ

kāle kāle ca kambupravaraśaśadharāpūraṇe yaḥ pravīṇaḥ |

vaktrākāśāntarasthastirayati nitarāṃ dantatāraughaśobhāṃ

śrībharturdantavāsodyumaṇiraghatamonāśanāyāstvasau naḥ || 35 ||

nityaṃ snehātirekānnijakamituralaṃ viprayogākṣamā yā

vaktrendorantarāle kṛtavasatirivābhāti nakṣatrarājiḥ |

lakṣmīkāntasya kāntākṛtirativilasanmugdhamuktāvaliśrī-

-rdantālī santataṃ sā natinutiniratānakṣatānrakṣatānnaḥ || 36 ||

brahmanbrahmaṇyajihmāṃ matimapi kuruṣe deva sambhāvaye tvāṃ

śambho śakra trilokīmavasi kimamarairnāradādyāḥ sukhaṃ vaḥ |

itthaṃ sevāvanamraṃ suramuninikaraṃ vīkṣya viṣṇoḥ prasanna-

-syāsyendorāsravantī varavacanasudhāhlādayenmānasaṃ naḥ || 37 ||

karṇasthasvarṇakamrojjvalamakaramahākuṇḍalaprotadīpya-

-nmāṇikyaśrīpratānaiḥ parimilitamaliśyāmalaṃ komalaṃ yat |

prodyatsūryāṃśurājanmarakatamukurākāracoraṃ murāre-

-rgāḍhāmāgāminīṃ naḥ śamayatu vipadaṃ gaṇḍayormaṇḍalaṃ tat || 38 ||

vaktrāmbhoje lasantaṃ muhuradharamaṇiṃ pakvabimbābhirāmaṃ

dṛṣṭvā draṣṭuṃ śukasya sphuṭamavataratastuṇḍadaṇḍāyate yaḥ |

ghoṇaḥ śoṇīkṛtātmā śravaṇayugalasatkuṇḍalosrairmurāreḥ

prāṇākhyasyānilasya prasaraṇasaraṇiḥ prāṇadānāya naḥ syāt || 39 ||

dikkālau vedayantau jagati muhurimau sañcarantau ravīndū

trailokyālokadīpāvabhidadhati yayoreva rūpaṃ munīndrāḥ |

asmānabjaprabhe te pracuratarakṛpānirbharaṃ prekṣamāṇe

pātāmātāmraśuklāsitarucirucire padmanetrasya netre || 40 ||

pātātpātālapātātpatagapatigaterbhrūyugaṃ bhugnamadhyaṃ

yeneṣaccālitena svapadaniyamitāḥ sāsurā devasaṅghāḥ |

nṛtyallālāṭaraṅge rajanikaratanorardhakhaṇḍāvadāte

kālavyāladvayaṃ vā vilasati samayā vālikāmātaraṃ naḥ || 41 ||

lakṣmākārālakālisphuradalikaśaśāṅkārdhasandarśamīla-

-nnetrāmbhojaprabodhotsukanibhṛtatarālīnabhṛṅgacchaṭābhe |

lakṣmīnāthasya lakṣyīkṛtavibudhagaṇāpāṅgabāṇāsanārdha-

-cchāye no bhūribhūtiprasavakuśalate bhrūlate pālayetām || 42 ||

rūkṣasmārekṣucāpacyutaśaranikarakṣīṇalakṣmīkaṭākṣa-

-protphullatpadmamālāvilasitamahitasphāṭikaiśānaliṅgam |

bhūyādbhūyo vibhūtyai mama bhuvanapaterbhrūlatādvandvamadhyā-

-dutthaṃ tatpuṇḍramūrdhvaṃ janimaraṇatamaḥkhaṇḍanaṃ maṇḍanaṃ ca || 43 ||

pīṭhībhūtālakānte kṛtamakuṭamahādevaliṅgapratiṣṭhe

lālāṭe nāṭyaraṅge vikaṭatarataṭe kaiṭabhāreścirāya |

proddhāṭyaivātmatandrīprakaṭapaṭakuṭīṃ prasphurantīṃ sphuṭāṅgaṃ

paṭvīyaṃ bhāvanākhyāṃ caṭulamatinaṭī nāṭikāṃ nāṭayennaḥ || 44 ||

mālālīvālidhāmnaḥ kuvalayakalitā śrīpateḥ kuntalālī

kālindyāruhya mūrdhno galati haraśiraḥsvardhunīspardhayā nu |

rāhurvā yāti vaktraṃ sakalaśaśikalābhrāntilolāntarātmā

lokairālokyate yā pradiśatu satataṃ sākhilaṃ maṅgalaṃ naḥ || 45 ||

suptākārāḥ prasupte bhagavati vibudhairapyadṛṣṭasvarūpā

vyāptavyomāntarālāstaralamaṇirucā rañjitāḥ spaṣṭabhāsaḥ |

dehacchāyodgamābhā ripuvapuraguruploṣaroṣāgnidhūmyāḥ

keśāḥ keśidviṣo no vidadhatu vipulakleśapāśapraṇāśam || 46 ||

yatra pratyuptaratnapravaraparilasadbhūrirociṣpratāna-

-sphūrtyāṃ mūrtirmurārerdyumaṇiśatacitavyomavaddurnirīkṣyā |

kurvatpārepayodhi jvaladakṛśaśikhābhāsvadaurvāgniśaṅkāṃ

śaśvannaḥ śarma diśyātkalikaluṣatamaḥpāṭanaṃ tatkirīṭam || 47 ||

bhrāntvā bhrāntvā yadantastribhuvanagururapyabdakoṭīranekā

gantuṃ nāntaṃ samartho bhramara iva punarnābhinālīkanālāt |

unmajjannūrjitaśrīstribhuvanamaparaṃ nirmame tatsadṛkṣaṃ

dehāmbhodhiḥ sa deyānniravadhiramṛtaṃ daityavidveṣiṇo naḥ || 48 ||

matsyaḥ kūrmo varāho narahariṇapatirvāmano jāmadagnyaḥ

kākutsthaḥ kaṃsaghātī manasijavijayī yaśca kalkirbhaviṣyan |

viṣṇoraṃśāvatarā bhuvanahitakarā dharmasaṃsthāpanārthāḥ

pāyāsurmāṃ ta ete gurutarakaruṇābhārakhinnāśayā ye || 49 ||

yasmādvāco nivṛttāḥ samamapi manasā lakṣaṇāmīkṣamāṇāḥ

svārthālābhātparārthavyapagamakathanaślāghino vedavādāḥ |

nityānandaṃ svasaṃvinniravadhivimalasvāntasaṅkrāntabimba-

-cchāyāpatyāpi nityaṃ sukhayati yamino yattadavyānmaho naḥ || 50 ||

āpādādā ca śīrṣādvapuridamanaghaṃ vaiṣṇavaṃ yaḥ svacitte

dhatte nityaṃ nirastākhilakalikaluṣa santatāntaḥ pramodam |

juhvajjihvākṛśānau haricaritahaviḥ stotramantrānupāṭhai-

-statpādāmbhoruhābhyāṃ satatamapi namaskurmahe nirmalābhyām || 51 ||

modātpādādikeśastutimitiracitā kīrtayitvā tridhāmna

pādābjadvandvasevāsamayanatamatirmastakenānamedya |

unmucyaivātmanainonicayakavacaka pañcatāmetya bhāno-

-rbimbāntargocara sa praviśati paramānandamātmasvarūpam || 52 ||

iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau śrī viṣṇu pādādikeśāntavarṇaṇa stotraṃ sampūrṇam |

Sanskrit — Devanagari (original)

लक्ष्मीभर्तुर्भुजाग्रे कृतवसति सितं यस्य रूपं विशालं

नीलाद्रेस्तुङ्गशृङ्गस्थितमिव रजनीनाथबिम्बं विभाति ।

पायान्नः पाञ्चजन्यः स दितिसुतकुलत्रासनैः पूरयन्स्वै-

-र्निध्वानैर्नीरदौघध्वनिपरिभवदैरम्बरं कम्बुराजः ॥ 1 ॥

आहुर्यस्य स्वरूपं क्षणमुखमखिलं सूरयः कालमेतं

ध्वान्तस्यैकान्तमन्तं यदपि च परमं सर्वधाम्नां च धाम ।

चक्रं तच्चक्रपाणेर्दितिजतनुगलद्रक्तधाराक्तधारं

शश्वन्नो विश्ववन्द्यं वितरतु विपुलं शर्म धर्मांशुशोभम् ॥ 2 ॥

अव्यान्निर्घातघोरो हरिभुजपवनामर्शनाध्मातमूर्ते-

-रस्मान्विस्मेरनेत्रत्रिदशनुतिवचःसाधुकारैः सुतारः ।

सर्वं संहर्तुमिच्छोररिकुलभुवन स्फारविष्फारनादः

संयत्कल्पान्तसिन्धौ शरसलिलघटावार्मुचः कार्मुकस्य ॥ 3 ॥

जीमूतश्यामभासा मुहुरपि भगवद्बाहुना मोहयन्ती

युद्धेषूद्धूयमाना झटिति तटिदिवालक्ष्यते यस्य मूर्तिः ।

सोऽसिस्त्रासाकुलाक्षत्रिदशरिपुवपुःशोणितास्वादतृप्तो

नित्यानन्दाय भूयान्मधुमथनमनोनन्दनो नन्दको नः ॥ 4 ॥

कम्राकारा मुरारेः करकमलतलेनानुरागाद्गृहीता

सम्यग्वृत्ता स्थिताग्रे सपदि न सहते दर्शनं या परेषाम् ।

राजन्ती दैत्यजीवासवमदमुदिता लोहितालेपनार्द्रा

कामं दीप्तांशुकान्ता प्रदिशतु दयितेवास्य कौमोदकी नः ॥ 5 ॥

यो विश्वप्राणभूतस्तनुरपि च हरेर्यानकेतुस्वरूपो

यं सञ्चिन्त्यैव सद्यः स्वयमुरगवधूवर्गगर्भाः पतन्ति ।

चञ्चच्चण्डोरुतुण्डत्रुटितफणिवसारक्तपङ्काङ्कितस्यं

वन्दे छन्दोमयं तं खगपतिममलस्वर्णवर्णं सुपर्णम् ॥ 6 ॥

विष्णोर्विश्वेश्वरस्य प्रवरशयनकृत्सर्वलोकैकधर्ता

सोऽनन्तः सर्वभूतः पृथुविमलयशाः सर्ववेदैश्च वेद्यः ।

पाता विश्वस्य शश्वत्सकलसुररिपुध्वंसनः पापहन्ता

सर्वज्ञः सर्वसाक्षी सकलविषभयात्पातु भोगीश्वरो नः ॥ 7 ॥

वाग्भूगैर्यादिभेदैर्विदुरिह मुनयो यां यदीयैश्च पुंसां

कारुण्यार्द्रैः कटाक्षैः सकृदपि पतितैः सम्पदः स्युः समग्राः ।

कुन्देन्दुस्वच्छमन्दस्मितमधुरमुखाम्भोरुहां सुन्दराङ्गीं

वन्दे वन्द्यामशेषैरपि मुरभिदुरोमन्दिरामिन्दिरां ताम् ॥ 8 ॥

या सूते सत्त्वजालं सकलमपि सदा सन्निधानेन पुंसो

धत्ते या तत्त्वयोगाच्चरमचरमिदं भूतये भूतजातम् ।

धात्रीं स्थात्रीं जनित्रीं प्रकृतिमविकृतिं विश्वशक्तिं विधात्रीं

विष्णोर्विश्वात्मनस्तां विपुलगुणमयीं प्राणनाथां प्रणौमि ॥ 9 ॥

येभ्योऽसूयद्भिरुच्चैः सपदि पदमुरु त्यज्यते दैत्यवर्गै-

-र्येभो धर्तुं च मूर्ध्ना स्पृहयति सततं सर्वगीर्वाणवर्गः ।

नित्यं निर्मूलयेयुर्निचिततरममी भक्तिनिघ्नात्मनां नः

पद्माक्षस्याङ्घ्रिपद्मद्वयतलनिलयाः पांसवः पापपङ्कम् ॥ 10 ॥

रेखा लेखादिवन्द्याश्चरणतलगताश्चक्रमत्स्यादिरूपाः

स्निग्धाः सूक्ष्माः सुजाता मृदुललिततरक्षौमसूत्रायमाणाः ।

दद्युर्नो मङ्गलानि भ्रमरभरजुषा कोमलेनाब्धिजायाः

कम्रेणाम्रेड्यमानाः किसलयमृदुना पाणिना चक्रपाणेः ॥ 11 ॥

यस्मादाक्रामतो द्यां गरुडमणिशिलाकेतुदण्डायमाना

दाश्च्योतन्ती बभासे सुरसरिदमला वैजयन्तीव कान्ता ।

भूमिष्ठो यस्तथान्यो भुवनगृहबृहत्‍स्तम्भशोभां दधौ नः

पातामेतौ पायोजोदरललिततलौ पङ्कजाक्षस्य पादौ ॥ 12 ॥

आक्रामद्भ्यां त्रिलोकीमसुरसुरपती तत्क्षणादेव नीतौ

याभ्यां वैरोचनीन्द्रौ युगपदपि विपत्सम्पदोरेकधामः ।

ताभ्यां ताम्रोदराभ्यां मुहुरहमजितस्याञ्चिताभ्यामुभाभ्यां

प्राज्यैश्वर्यप्रदाभ्यां प्रणतिमुपगतः पादपङ्केरुहाभ्याम् ॥ 13 ॥

येभ्यो वर्णश्चतुर्थश्चरमत उदभूदादिसर्गे प्रजानां

साहस्री चापि सङ्ख्या प्रकटमभिहिता सर्ववेदेषु येषाम् ।

प्राप्ता विश्वम्भरा यैरतिवितततनोर्विश्वमूर्तेर्विराजो

विष्णोस्तेभ्यो महद्भ्यः सततमपि नमोऽस्त्वङ्घ्रिपङ्केरुहेभ्यः ॥ 14 ॥

विष्णोः पादद्वयाग्रे विमलनखमणिभ्राजिता राजते या

राजीवस्येव रम्या हिमजलकणिकालङ्कृताग्रा दलाली ।

अस्माकं विस्मयार्हाण्यखिलजनमन प्रार्थनीया हि सेयं

दद्यादाद्यानवद्या ततिरतिरुचिरा मङ्गलान्यङ्गुलीनाम् ॥ 15 ॥

यस्यां दृष्ट्वामलायां प्रतिकृतिममराः सम्भवन्त्यानमन्तः

सेन्द्राः सान्द्रीकृतेर्ष्यास्त्वपरसुरकुलाशङ्कयातङ्कवन्तः ।

सा सद्यः सातिरेकां सकलसुखकरीं सम्पदं साधयेन्न-

-श्चञ्चच्चार्वंशुचक्रा चरणनलिनयोश्चक्रपाणेर्नखाली ॥ 16 ॥

पादाम्भोजन्मसेवासमवनतसुरव्रातभास्वत्किरीट-

-प्रत्युप्तोच्चावचाश्मप्रवरकरगणैश्चिन्तितं यद्विभाति ।

नम्राङ्गानां हरेर्नो हरिदुपलमहाकूर्मसौन्दर्यहारि-

-च्छायं श्रेयःप्रदायि प्रपदयुगमिदं प्रापयेत्पापमन्तम् ॥ 17 ॥

श्रीमत्यौ चारुवृत्ते करपरिमलनानन्दहृष्टे रमायाः

सौन्दर्याढ्येन्द्रनीलोपलरचितमहादण्डयोः कान्तिचोरे ।

सूरीन्द्रैः स्तूयमाने सुरकुलसुखदे सूदितारातिसङ्घे

जङ्घे नारायणीये मुहुरपि जयतामस्मदंहो हरन्त्यौ ॥ 18 ॥

सम्यक्साह्यं विधातुं सममिव सततं जङ्घयोः खिन्नयोर्ये

भारीभूतोरुदण्डद्वयभरणकृतोत्तम्भभावं भजेते ।

चित्तादर्शं निधातुं महितमिव सतां ते समुद्रायमाने

वृत्ताकारे विधत्तां ह्यदि मुदमजितस्यानिशं जानुनी नः ॥ 19 ॥

देवो भीतिं विधातुः सपदि विदधतौ कैटभाख्यं मधुं चा-

-प्यारोप्यारूढगर्वावधिजलधि ययोरादिदैत्यौ जघान ।

वृत्तावन्योन्यतुल्यौ चतुरमुपचयं बिभ्रतावभ्रनीला-

-वूरू चारू हरेस्तौ मुदमतिशयिनीं मानसे नो विधत्ताम् ॥ 20 ॥

पीतेन द्योतते यच्चतुरपरिहितेनाम्बरेणात्युदारं

जातालङ्कारयोगं जलमिव जलधेर्बाडबाग्निप्रभाभिः ।

एतत्पातित्यदान्नो जघनमतिघनादेनसो माननीयं

सातत्येनैव चेतोविषयमवतरत्पातु पीताम्बरस्य ॥ 21 ॥

यस्या दाम्ना त्रिधाम्नो जघनकलितया भ्राजतेऽङ्गं यथाब्धे-

-र्मध्यस्थो मन्दराद्रिर्भुजगपतिमहाभोगसन्नद्धमध्यः ।

काञ्ची सा काञ्चनाभा मणिवरकिरणैरुल्लसद्भिः प्रदीप्ता

कल्यां कल्याणदात्रीं मम मतिमनिशं कम्ररूपां करोतु ॥ 22 ॥

उन्नम्रं कम्रमुच्चैरुपचितमुदभूद्यत्र पत्रैर्विचित्रैः

पूर्वं गीर्वाणपूज्यं कमलजमधुपस्यास्पदं तत्पयोजम् ।

यस्मिन्नीलाश्मनीलैस्तरलरुचिजलैः पूरिते केलिबुद्ध्या

नालीकाक्षस्य नाभीसरसि वसतु नश्चित्तहंसश्चिराय ॥ 23 ॥

पातालं यस्य नालं वलयमपि दिशां पत्रपङ्क्तीर्नगेन्द्रा-

-न्विद्वांसः केसरालीर्विदुरिह विपुलां कर्णिकां स्वर्णशैलम् ।

भूयाद्गायत्स्वयम्भूमधुकरभवनं भूमयं कामदं नो

नालीकं नाभिपद्माकरभवमुरु तन्नागशय्यस्य शौरेः ॥ 24 ॥

आदौ कल्पस्य यस्मात्प्रभवति विततं विश्वमेतद्विकल्पैः

कल्पान्ते यस्य चान्त प्रविशति सकलं स्थावरं जङ्गमं च ।

अत्यन्ताचिन्त्यमूर्तेश्चिरतरमजितस्यान्तरिक्षस्वरूपे

तस्मिन्नस्माकमन्तःकरणमतिमुदा क्रीडतात्क्रोडभागे ॥ 25 ॥

कान्त्यम्भःपूरपूर्णे लसदसितवलीभङ्गभास्वत्तरङ्गे

गम्भीराकारनाभीचतुरतरमहावर्तशोभिन्युदारे ।

क्रीडत्वानद्वहेमोदरनहनमहाबाडबाग्निप्रभाढ्ये

कामं दामोदरीयोदरसलिलनिधौ चित्तमत्स्यश्चिरं नः ॥ 26 ॥

नाभीनालीकमूलादधिकपरिमलोन्मोहितानामलीनां

माला नीलेव यान्ती स्फुरति रुचिमती वक्त्रपद्मोन्मुखी या ।

रम्या सा रोमराजिर्महितरुचिकरी मध्यभागस्य विष्णो-

-श्चित्तस्था मा विरंसीच्चिरतरमुचितां साधयन्ती श्रियं नः ॥ 27 ॥

संस्तीर्णं कौस्तुभांशुप्रसरकिसलयैर्मुग्धमुक्ताफलाढ्यं

श्रीवत्सोल्लासि फुल्लप्रतिनववनमालाङ्कि राजद्भुजान्तम् ।

वक्षः श्रीवृक्षकान्तं मधुकरनिकरश्यामलं शार्ङ्गपाणेः

संसाराध्वश्रमार्तैरुपवनमिव यत्सेवितं तत्प्रपद्ये ॥ 28 ॥

कान्तं वक्षो नितान्तं विदधदिव गलं कालिमा कालशत्रो-

-रिन्दोर्बिम्बं यथाङ्को मधुप इव तरोर्मञ्जरीं राजते यः ।

श्रीमान्नित्यं विधेयादविरलमिलितः कौस्तुभश्रीप्रतानैः

श्रीवत्सः श्रीपतेः स श्रिय इव दयितो वत्स उच्चैःश्रियं नः ॥ 29 ॥

सम्भूयाम्भोधिमध्यात्सपदि सहजया यः श्रिया सन्निधत्ते

नीले नारायणोरःस्थलगगनतले हारतारोपसेव्ये ।

आशाः सर्वाः प्रकाशा विदधदपिदधच्चात्मभासान्यतेजा-

-स्याश्चर्यस्याकरो नो द्युमणिरिव मणिः कौस्तुभः सोऽस्तुभूत्यै ॥ 30 ॥

या वायावानुकूल्यात्सरति मणिरुचा भासमाना समाना

साकं साकम्पमंसे वसति विदधती वासुभद्रं सुभद्रम् ।

सारं सारङ्गसङ्घैर्मुखरितकुसुमा मेचकान्ता च कान्ता

माला मालालितास्मान्न विरमतु सुखैर्योजयन्ती जयन्ती ॥ 31 ॥

हारस्योरुप्रभाभिः प्रतिनववनमालाशुभिः प्रांशुरूपैः

श्रीभिश्चाप्यङ्गदानां कबलितरुचि यन्निष्कभाभिश्च भाति ।

बाहुल्येनैव बद्धाञ्जलिपुटमजितस्याभियाचामहे त-

-द्वन्धार्तिं बाधतां नो बहुविहतिकरीं बन्धुरं बाहुमूलम् ॥ 32 ॥

विश्वत्राणैकदीक्षास्तदनुगुणगुणक्षत्रनिर्माणदक्षाः

कर्तारो दुर्निरूपस्फुटगुणयशसा कर्मणामद्भुतानाम् ।

शार्ङ्गं बाणं कृपाणं फलकमरिगदे पद्मशङ्खौ सहस्रं

बिभ्राणाः शस्त्रजालं मम दधतु हरेर्बाहवो मोहहानिम् ॥ 33 ॥

कण्ठाकल्पोद्गतैर्यः कनकमयलसत्कुण्डलोत्थैरुदारै-

-रुद्योतैः कौस्तुभस्याप्युरुभिरुपचितश्चित्रवर्णो विभाति ।

कण्ठाश्लेषे रमायाः करवलयपदैर्मुद्रिते भद्ररूपे

वैकुण्ठीयेऽत्र कण्ठे वसतु मम मतिः कुण्ठभावं विहाय ॥ 34 ॥

पद्मानन्दप्रदाता परिलसदरुणश्रीपरीताग्रभागः

काले काले च कम्बुप्रवरशशधरापूरणे यः प्रवीणः ।

वक्त्राकाशान्तरस्थस्तिरयति नितरां दन्ततारौघशोभां

श्रीभर्तुर्दन्तवासोद्युमणिरघतमोनाशनायास्त्वसौ नः ॥ 35 ॥

नित्यं स्नेहातिरेकान्निजकमितुरलं विप्रयोगाक्षमा या

वक्त्रेन्दोरन्तराले कृतवसतिरिवाभाति नक्षत्रराजिः ।

लक्ष्मीकान्तस्य कान्ताकृतिरतिविलसन्मुग्धमुक्तावलिश्री-

-र्दन्ताली सन्ततं सा नतिनुतिनिरतानक्षतान्रक्षतान्नः ॥ 36 ॥

ब्रह्मन्ब्रह्मण्यजिह्मां मतिमपि कुरुषे देव सम्भावये त्वां

शम्भो शक्र त्रिलोकीमवसि किममरैर्नारदाद्याः सुखं वः ।

इत्थं सेवावनम्रं सुरमुनिनिकरं वीक्ष्य विष्णोः प्रसन्न-

-स्यास्येन्दोरास्रवन्ती वरवचनसुधाह्लादयेन्मानसं नः ॥ 37 ॥

कर्णस्थस्वर्णकम्रोज्ज्वलमकरमहाकुण्डलप्रोतदीप्य-

-न्माणिक्यश्रीप्रतानैः परिमिलितमलिश्यामलं कोमलं यत् ।

प्रोद्यत्सूर्यांशुराजन्मरकतमुकुराकारचोरं मुरारे-

-र्गाढामागामिनीं नः शमयतु विपदं गण्डयोर्मण्डलं तत् ॥ 38 ॥

वक्त्राम्भोजे लसन्तं मुहुरधरमणिं पक्वबिम्बाभिरामं

दृष्ट्वा द्रष्टुं शुकस्य स्फुटमवतरतस्तुण्डदण्डायते यः ।

घोणः शोणीकृतात्मा श्रवणयुगलसत्कुण्डलोस्रैर्मुरारेः

प्राणाख्यस्यानिलस्य प्रसरणसरणिः प्राणदानाय नः स्यात् ॥ 39 ॥

दिक्कालौ वेदयन्तौ जगति मुहुरिमौ सञ्चरन्तौ रवीन्दू

त्रैलोक्यालोकदीपावभिदधति ययोरेव रूपं मुनीन्द्राः ।

अस्मानब्जप्रभे ते प्रचुरतरकृपानिर्भरं प्रेक्षमाणे

पातामाताम्रशुक्लासितरुचिरुचिरे पद्मनेत्रस्य नेत्रे ॥ 40 ॥

पातात्पातालपातात्पतगपतिगतेर्भ्रूयुगं भुग्नमध्यं

येनेषच्चालितेन स्वपदनियमिताः सासुरा देवसङ्घाः ।

नृत्यल्लालाटरङ्गे रजनिकरतनोरर्धखण्डावदाते

कालव्यालद्वयं वा विलसति समया वालिकामातरं नः ॥ 41 ॥

लक्ष्माकारालकालिस्फुरदलिकशशाङ्कार्धसन्दर्शमील-

-न्नेत्राम्भोजप्रबोधोत्सुकनिभृततरालीनभृङ्गच्छटाभे ।

लक्ष्मीनाथस्य लक्ष्यीकृतविबुधगणापाङ्गबाणासनार्ध-

-च्छाये नो भूरिभूतिप्रसवकुशलते भ्रूलते पालयेताम् ॥ 42 ॥

रूक्षस्मारेक्षुचापच्युतशरनिकरक्षीणलक्ष्मीकटाक्ष-

-प्रोत्फुल्लत्पद्ममालाविलसितमहितस्फाटिकैशानलिङ्गम् ।

भूयाद्भूयो विभूत्यै मम भुवनपतेर्भ्रूलताद्वन्द्वमध्या-

-दुत्थं तत्पुण्ड्रमूर्ध्वं जनिमरणतमःखण्डनं मण्डनं च ॥ 43 ॥

पीठीभूतालकान्ते कृतमकुटमहादेवलिङ्गप्रतिष्ठे

लालाटे नाट्यरङ्गे विकटतरतटे कैटभारेश्चिराय ।

प्रोद्धाट्यैवात्मतन्द्रीप्रकटपटकुटीं प्रस्फुरन्तीं स्फुटाङ्गं

पट्वीयं भावनाख्यां चटुलमतिनटी नाटिकां नाटयेन्नः ॥ 44 ॥

मालालीवालिधाम्नः कुवलयकलिता श्रीपतेः कुन्तलाली

कालिन्द्यारुह्य मूर्ध्नो गलति हरशिरःस्वर्धुनीस्पर्धया नु ।

राहुर्वा याति वक्त्रं सकलशशिकलाभ्रान्तिलोलान्तरात्मा

लोकैरालोक्यते या प्रदिशतु सततं साखिलं मङ्गलं नः ॥ 45 ॥

सुप्ताकाराः प्रसुप्ते भगवति विबुधैरप्यदृष्टस्वरूपा

व्याप्तव्योमान्तरालास्तरलमणिरुचा रञ्जिताः स्पष्टभासः ।

देहच्छायोद्गमाभा रिपुवपुरगुरुप्लोषरोषाग्निधूम्याः

केशाः केशिद्विषो नो विदधतु विपुलक्लेशपाशप्रणाशम् ॥ 46 ॥

यत्र प्रत्युप्तरत्नप्रवरपरिलसद्भूरिरोचिष्प्रतान-

-स्फूर्त्यां मूर्तिर्मुरारेर्द्युमणिशतचितव्योमवद्दुर्निरीक्ष्या ।

कुर्वत्पारेपयोधि ज्वलदकृशशिखाभास्वदौर्वाग्निशङ्कां

शश्वन्नः शर्म दिश्यात्कलिकलुषतमःपाटनं तत्किरीटम् ॥ 47 ॥

भ्रान्त्वा भ्रान्त्वा यदन्तस्त्रिभुवनगुरुरप्यब्दकोटीरनेका

गन्तुं नान्तं समर्थो भ्रमर इव पुनर्नाभिनालीकनालात् ।

उन्मज्जन्नूर्जितश्रीस्त्रिभुवनमपरं निर्ममे तत्सदृक्षं

देहाम्भोधिः स देयान्निरवधिरमृतं दैत्यविद्वेषिणो नः ॥ 48 ॥

मत्स्यः कूर्मो वराहो नरहरिणपतिर्वामनो जामदग्न्यः

काकुत्स्थः कंसघाती मनसिजविजयी यश्च कल्किर्भविष्यन् ।

विष्णोरंशावतरा भुवनहितकरा धर्मसंस्थापनार्थाः

पायासुर्मां त एते गुरुतरकरुणाभारखिन्नाशया ये ॥ 49 ॥

यस्माद्वाचो निवृत्ताः सममपि मनसा लक्षणामीक्षमाणाः

स्वार्थालाभात्परार्थव्यपगमकथनश्लाघिनो वेदवादाः ।

नित्यानन्दं स्वसंविन्निरवधिविमलस्वान्तसङ्क्रान्तबिम्ब-

-च्छायापत्यापि नित्यं सुखयति यमिनो यत्तदव्यान्महो नः ॥ 50 ॥

आपादादा च शीर्षाद्वपुरिदमनघं वैष्णवं यः स्वचित्ते

धत्ते नित्यं निरस्ताखिलकलिकलुष सन्ततान्तः प्रमोदम् ।

जुह्वज्जिह्वाकृशानौ हरिचरितहविः स्तोत्रमन्त्रानुपाठै-

-स्तत्पादाम्भोरुहाभ्यां सततमपि नमस्कुर्महे निर्मलाभ्याम् ॥ 51 ॥

मोदात्पादादिकेशस्तुतिमितिरचिता कीर्तयित्वा त्रिधाम्न

पादाब्जद्वन्द्वसेवासमयनतमतिर्मस्तकेनानमेद्य ।

उन्मुच्यैवात्मनैनोनिचयकवचक पञ्चतामेत्य भानो-

-र्बिम्बान्तर्गोचर स प्रविशति परमानन्दमात्मस्वरूपम् ॥ 52 ॥

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ श्री विष्णु पादादिकेशान्तवर्णण स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।