Vishnu Padadi Keshanta Varnana Stotram — Telugu Script

లక్ష్మీభర్తుర్భుజాగ్రే కృతవసతి సితం యస్య రూపం విశాలం

నీలాద్రేస్తుఙ్గశృఙ్గస్థితమివ రజనీనాథబిమ్బం విభాతి ।

పాయాన్నః పాఞ్చజన్యః స దితిసుతకులత్రాసనైః పూరయన్స్వై-

-ర్నిధ్వానైర్నీరదౌఘధ్వనిపరిభవదైరమ్బరం కమ్బురాజః ॥ 1 ॥

ఆహుర్యస్య స్వరూపం క్షణముఖమఖిలం సూరయః కాలమేతం

ధ్వాన్తస్యైకాన్తమన్తం యదపి చ పరమం సర్వధామ్నాం చ ధామ ।

చక్రం తచ్చక్రపాణేర్దితిజతనుగలద్రక్తధారాక్తధారం

శశ్వన్నో విశ్వవన్ద్యం వితరతు విపులం శర్మ ధర్మాంశుశోభమ్ ॥ 2 ॥

అవ్యాన్నిర్ఘాతఘోరో హరిభుజపవనామర్శనాధ్మాతమూర్తే-

-రస్మాన్విస్మేరనేత్రత్రిదశనుతివచఃసాధుకారైః సుతారః ।

సర్వం సంహర్తుమిచ్ఛోరరికులభువన స్ఫారవిష్ఫారనాదః

సంయత్కల్పాన్తసిన్ధౌ శరసలిలఘటావార్ముచః కార్ముకస్య ॥ 3 ॥

జీమూతశ్యామభాసా ముహురపి భగవద్బాహునా మోహయన్తీ

యుద్ధేషూద్ధూయమానా ఝటితి తటిదివాలక్ష్యతే యస్య మూర్తిః ।

సోఽసిస్త్రాసాకులాక్షత్రిదశరిపువపుఃశోణితాస్వాదతృప్తో

నిత్యానన్దాయ భూయాన్మధుమథనమనోనన్దనో నన్దకో నః ॥ 4 ॥

కమ్రాకారా మురారేః కరకమలతలేనానురాగాద్గృహీతా

సమ్యగ్వృత్తా స్థితాగ్రే సపది న సహతే దర్శనం యా పరేషామ్ ।

రాజన్తీ దైత్యజీవాసవమదముదితా లోహితాలేపనార్ద్రా

కామం దీప్తాంశుకాన్తా ప్రదిశతు దయితేవాస్య కౌమోదకీ నః ॥ 5 ॥

యో విశ్వప్రాణభూతస్తనురపి చ హరేర్యానకేతుస్వరూపో

యం సఞ్చిన్త్యైవ సద్యః స్వయమురగవధూవర్గగర్భాః పతన్తి ।

చఞ్చచ్చణ్డోరుతుణ్డత్రుటితఫణివసారక్తపఙ్కాఙ్కితస్యం

వన్దే ఛన్దోమయం తం ఖగపతిమమలస్వర్ణవర్ణం సుపర్ణమ్ ॥ 6 ॥

విష్ణోర్విశ్వేశ్వరస్య ప్రవరశయనకృత్సర్వలోకైకధర్తా

సోఽనన్తః సర్వభూతః పృథువిమలయశాః సర్వవేదైశ్చ వేద్యః ।

పాతా విశ్వస్య శశ్వత్సకలసురరిపుధ్వంసనః పాపహన్తా

సర్వజ్ఞః సర్వసాక్షీ సకలవిషభయాత్పాతు భోగీశ్వరో నః ॥ 7 ॥

వాగ్భూగైర్యాదిభేదైర్విదురిహ మునయో యాం యదీయైశ్చ పుంసాం

కారుణ్యార్ద్రైః కటాక్షైః సకృదపి పతితైః సమ్పదః స్యుః సమగ్రాః ।

కున్దేన్దుస్వచ్ఛమన్దస్మితమధురముఖామ్భోరుహాం సున్దరాఙ్గీం

వన్దే వన్ద్యామశేషైరపి మురభిదురోమన్దిరామిన్దిరాం తామ్ ॥ 8 ॥

యా సూతే సత్త్వజాలం సకలమపి సదా సన్నిధానేన పుంసో

ధత్తే యా తత్త్వయోగాచ్చరమచరమిదం భూతయే భూతజాతమ్ ।

ధాత్రీం స్థాత్రీం జనిత్రీం ప్రకృతిమవికృతిం విశ్వశక్తిం విధాత్రీం

విష్ణోర్విశ్వాత్మనస్తాం విపులగుణమయీం ప్రాణనాథాం ప్రణౌమి ॥ 9 ॥

యేభ్యోఽసూయద్భిరుచ్చైః సపది పదమురు త్యజ్యతే దైత్యవర్గై-

-ర్యేభో ధర్తుం చ మూర్ధ్నా స్పృహయతి సతతం సర్వగీర్వాణవర్గః ।

నిత్యం నిర్మూలయేయుర్నిచితతరమమీ భక్తినిఘ్నాత్మనాం నః

పద్మాక్షస్యాఙ్ఘ్రిపద్మద్వయతలనిలయాః పాంసవః పాపపఙ్కమ్ ॥ 10 ॥

రేఖా లేఖాదివన్ద్యాశ్చరణతలగతాశ్చక్రమత్స్యాదిరూపాః

స్నిగ్ధాః సూక్ష్మాః సుజాతా మృదులలితతరక్షౌమసూత్రాయమాణాః ।

దద్యుర్నో మఙ్గలాని భ్రమరభరజుషా కోమలేనాబ్ధిజాయాః

కమ్రేణామ్రేడ్యమానాః కిసలయమృదునా పాణినా చక్రపాణేః ॥ 11 ॥

యస్మాదాక్రామతో ద్యాం గరుడమణిశిలాకేతుదణ్డాయమానా

దాశ్చ్యోతన్తీ బభాసే సురసరిదమలా వైజయన్తీవ కాన్తా ।

భూమిష్ఠో యస్తథాన్యో భువనగృహబృహత్‍స్తమ్భశోభాం దధౌ నః

పాతామేతౌ పాయోజోదరలలితతలౌ పఙ్కజాక్షస్య పాదౌ ॥ 12 ॥

ఆక్రామద్భ్యాం త్రిలోకీమసురసురపతీ తత్క్షణాదేవ నీతౌ

యాభ్యాం వైరోచనీన్ద్రౌ యుగపదపి విపత్సమ్పదోరేకధామః ।

తాభ్యాం తామ్రోదరాభ్యాం ముహురహమజితస్యాఞ్చితాభ్యాముభాభ్యాం

ప్రాజ్యైశ్వర్యప్రదాభ్యాం ప్రణతిముపగతః పాదపఙ్కేరుహాభ్యామ్ ॥ 13 ॥

యేభ్యో వర్ణశ్చతుర్థశ్చరమత ఉదభూదాదిసర్గే ప్రజానాం

సాహస్రీ చాపి సఙ్ఖ్యా ప్రకటమభిహితా సర్వవేదేషు యేషామ్ ।

ప్రాప్తా విశ్వమ్భరా యైరతివితతతనోర్విశ్వమూర్తేర్విరాజో

విష్ణోస్తేభ్యో మహద్భ్యః సతతమపి నమోఽస్త్వఙ్ఘ్రిపఙ్కేరుహేభ్యః ॥ 14 ॥

విష్ణోః పాదద్వయాగ్రే విమలనఖమణిభ్రాజితా రాజతే యా

రాజీవస్యేవ రమ్యా హిమజలకణికాలఙ్కృతాగ్రా దలాలీ ।

అస్మాకం విస్మయార్హాణ్యఖిలజనమన ప్రార్థనీయా హి సేయం

దద్యాదాద్యానవద్యా తతిరతిరుచిరా మఙ్గలాన్యఙ్గులీనామ్ ॥ 15 ॥

యస్యాం దృష్ట్వామలాయాం ప్రతికృతిమమరాః సమ్భవన్త్యానమన్తః

సేన్ద్రాః సాన్ద్రీకృతేర్ష్యాస్త్వపరసురకులాశఙ్కయాతఙ్కవన్తః ।

సా సద్యః సాతిరేకాం సకలసుఖకరీం సమ్పదం సాధయేన్న-

-శ్చఞ్చచ్చార్వంశుచక్రా చరణనలినయోశ్చక్రపాణేర్నఖాలీ ॥ 16 ॥

పాదామ్భోజన్మసేవాసమవనతసురవ్రాతభాస్వత్కిరీట-

-ప్రత్యుప్తోచ్చావచాశ్మప్రవరకరగణైశ్చిన్తితం యద్విభాతి ।

నమ్రాఙ్గానాం హరేర్నో హరిదుపలమహాకూర్మసౌన్దర్యహారి-

-చ్ఛాయం శ్రేయఃప్రదాయి ప్రపదయుగమిదం ప్రాపయేత్పాపమన్తమ్ ॥ 17 ॥

శ్రీమత్యౌ చారువృత్తే కరపరిమలనానన్దహృష్టే రమాయాః

సౌన్దర్యాఢ్యేన్ద్రనీలోపలరచితమహాదణ్డయోః కాన్తిచోరే ।

సూరీన్ద్రైః స్తూయమానే సురకులసుఖదే సూదితారాతిసఙ్ఘే

జఙ్ఘే నారాయణీయే ముహురపి జయతామస్మదంహో హరన్త్యౌ ॥ 18 ॥

సమ్యక్సాహ్యం విధాతుం సమమివ సతతం జఙ్ఘయోః ఖిన్నయోర్యే

భారీభూతోరుదణ్డద్వయభరణకృతోత్తమ్భభావం భజేతే ।

చిత్తాదర్శం నిధాతుం మహితమివ సతాం తే సముద్రాయమానే

వృత్తాకారే విధత్తాం హ్యది ముదమజితస్యానిశం జానునీ నః ॥ 19 ॥

దేవో భీతిం విధాతుః సపది విదధతౌ కైటభాఖ్యం మధుం చా-

-ప్యారోప్యారూఢగర్వావధిజలధి యయోరాదిదైత్యౌ జఘాన ।

వృత్తావన్యోన్యతుల్యౌ చతురముపచయం బిభ్రతావభ్రనీలా-

-వూరూ చారూ హరేస్తౌ ముదమతిశయినీం మానసే నో విధత్తామ్ ॥ 20 ॥

పీతేన ద్యోతతే యచ్చతురపరిహితేనామ్బరేణాత్యుదారం

జాతాలఙ్కారయోగం జలమివ జలధేర్బాడబాగ్నిప్రభాభిః ।

ఏతత్పాతిత్యదాన్నో జఘనమతిఘనాదేనసో మాననీయం

సాతత్యేనైవ చేతోవిషయమవతరత్పాతు పీతామ్బరస్య ॥ 21 ॥

యస్యా దామ్నా త్రిధామ్నో జఘనకలితయా భ్రాజతేఽఙ్గం యథాబ్ధే-

-ర్మధ్యస్థో మన్దరాద్రిర్భుజగపతిమహాభోగసన్నద్ధమధ్యః ।

కాఞ్చీ సా కాఞ్చనాభా మణివరకిరణైరుల్లసద్భిః ప్రదీప్తా

కల్యాం కల్యాణదాత్రీం మమ మతిమనిశం కమ్రరూపాం కరోతు ॥ 22 ॥

ఉన్నమ్రం కమ్రముచ్చైరుపచితముదభూద్యత్ర పత్రైర్విచిత్రైః

పూర్వం గీర్వాణపూజ్యం కమలజమధుపస్యాస్పదం తత్పయోజమ్ ।

యస్మిన్నీలాశ్మనీలైస్తరలరుచిజలైః పూరితే కేలిబుద్ధ్యా

నాలీకాక్షస్య నాభీసరసి వసతు నశ్చిత్తహంసశ్చిరాయ ॥ 23 ॥

పాతాలం యస్య నాలం వలయమపి దిశాం పత్రపఙ్క్తీర్నగేన్ద్రా-

-న్విద్వాంసః కేసరాలీర్విదురిహ విపులాం కర్ణికాం స్వర్ణశైలమ్ ।

భూయాద్గాయత్స్వయమ్భూమధుకరభవనం భూమయం కామదం నో

నాలీకం నాభిపద్మాకరభవమురు తన్నాగశయ్యస్య శౌరేః ॥ 24 ॥

ఆదౌ కల్పస్య యస్మాత్ప్రభవతి వితతం విశ్వమేతద్వికల్పైః

కల్పాన్తే యస్య చాన్త ప్రవిశతి సకలం స్థావరం జఙ్గమం చ ।

అత్యన్తాచిన్త్యమూర్తేశ్చిరతరమజితస్యాన్తరిక్షస్వరూపే

తస్మిన్నస్మాకమన్తఃకరణమతిముదా క్రీడతాత్క్రోడభాగే ॥ 25 ॥

కాన్త్యమ్భఃపూరపూర్ణే లసదసితవలీభఙ్గభాస్వత్తరఙ్గే

గమ్భీరాకారనాభీచతురతరమహావర్తశోభిన్యుదారే ।

క్రీడత్వానద్వహేమోదరనహనమహాబాడబాగ్నిప్రభాఢ్యే

కామం దామోదరీయోదరసలిలనిధౌ చిత్తమత్స్యశ్చిరం నః ॥ 26 ॥

నాభీనాలీకమూలాదధికపరిమలోన్మోహితానామలీనాం

మాలా నీలేవ యాన్తీ స్ఫురతి రుచిమతీ వక్త్రపద్మోన్ముఖీ యా ।

రమ్యా సా రోమరాజిర్మహితరుచికరీ మధ్యభాగస్య విష్ణో-

-శ్చిత్తస్థా మా విరంసీచ్చిరతరముచితాం సాధయన్తీ శ్రియం నః ॥ 27 ॥

సంస్తీర్ణం కౌస్తుభాంశుప్రసరకిసలయైర్ముగ్ధముక్తాఫలాఢ్యం

శ్రీవత్సోల్లాసి ఫుల్లప్రతినవవనమాలాఙ్కి రాజద్భుజాన్తమ్ ।

వక్షః శ్రీవృక్షకాన్తం మధుకరనికరశ్యామలం శార్ఙ్గపాణేః

సంసారాధ్వశ్రమార్తైరుపవనమివ యత్సేవితం తత్ప్రపద్యే ॥ 28 ॥

కాన్తం వక్షో నితాన్తం విదధదివ గలం కాలిమా కాలశత్రో-

-రిన్దోర్బిమ్బం యథాఙ్కో మధుప ఇవ తరోర్మఞ్జరీం రాజతే యః ।

శ్రీమాన్నిత్యం విధేయాదవిరలమిలితః కౌస్తుభశ్రీప్రతానైః

శ్రీవత్సః శ్రీపతేః స శ్రియ ఇవ దయితో వత్స ఉచ్చైఃశ్రియం నః ॥ 29 ॥

సమ్భూయామ్భోధిమధ్యాత్సపది సహజయా యః శ్రియా సన్నిధత్తే

నీలే నారాయణోరఃస్థలగగనతలే హారతారోపసేవ్యే ।

ఆశాః సర్వాః ప్రకాశా విదధదపిదధచ్చాత్మభాసాన్యతేజా-

-స్యాశ్చర్యస్యాకరో నో ద్యుమణిరివ మణిః కౌస్తుభః సోఽస్తుభూత్యై ॥ 30 ॥

యా వాయావానుకూల్యాత్సరతి మణిరుచా భాసమానా సమానా

సాకం సాకమ్పమంసే వసతి విదధతీ వాసుభద్రం సుభద్రమ్ ।

సారం సారఙ్గసఙ్ఘైర్ముఖరితకుసుమా మేచకాన్తా చ కాన్తా

మాలా మాలాలితాస్మాన్న విరమతు సుఖైర్యోజయన్తీ జయన్తీ ॥ 31 ॥

హారస్యోరుప్రభాభిః ప్రతినవవనమాలాశుభిః ప్రాంశురూపైః

శ్రీభిశ్చాప్యఙ్గదానాం కబలితరుచి యన్నిష్కభాభిశ్చ భాతి ।

బాహుల్యేనైవ బద్ధాఞ్జలిపుటమజితస్యాభియాచామహే త-

-ద్వన్ధార్తిం బాధతాం నో బహువిహతికరీం బన్ధురం బాహుమూలమ్ ॥ 32 ॥

విశ్వత్రాణైకదీక్షాస్తదనుగుణగుణక్షత్రనిర్మాణదక్షాః

కర్తారో దుర్నిరూపస్ఫుటగుణయశసా కర్మణామద్భుతానామ్ ।

శార్ఙ్గం బాణం కృపాణం ఫలకమరిగదే పద్మశఙ్ఖౌ సహస్రం

బిభ్రాణాః శస్త్రజాలం మమ దధతు హరేర్బాహవో మోహహానిమ్ ॥ 33 ॥

కణ్ఠాకల్పోద్గతైర్యః కనకమయలసత్కుణ్డలోత్థైరుదారై-

-రుద్యోతైః కౌస్తుభస్యాప్యురుభిరుపచితశ్చిత్రవర్ణో విభాతి ।

కణ్ఠాశ్లేషే రమాయాః కరవలయపదైర్ముద్రితే భద్రరూపే

వైకుణ్ఠీయేఽత్ర కణ్ఠే వసతు మమ మతిః కుణ్ఠభావం విహాయ ॥ 34 ॥

పద్మానన్దప్రదాతా పరిలసదరుణశ్రీపరీతాగ్రభాగః

కాలే కాలే చ కమ్బుప్రవరశశధరాపూరణే యః ప్రవీణః ।

వక్త్రాకాశాన్తరస్థస్తిరయతి నితరాం దన్తతారౌఘశోభాం

శ్రీభర్తుర్దన్తవాసోద్యుమణిరఘతమోనాశనాయాస్త్వసౌ నః ॥ 35 ॥

నిత్యం స్నేహాతిరేకాన్నిజకమితురలం విప్రయోగాక్షమా యా

వక్త్రేన్దోరన్తరాలే కృతవసతిరివాభాతి నక్షత్రరాజిః ।

లక్ష్మీకాన్తస్య కాన్తాకృతిరతివిలసన్ముగ్ధముక్తావలిశ్రీ-

-ర్దన్తాలీ సన్తతం సా నతినుతినిరతానక్షతాన్రక్షతాన్నః ॥ 36 ॥

బ్రహ్మన్బ్రహ్మణ్యజిహ్మాం మతిమపి కురుషే దేవ సమ్భావయే త్వాం

శమ్భో శక్ర త్రిలోకీమవసి కిమమరైర్నారదాద్యాః సుఖం వః ।

ఇత్థం సేవావనమ్రం సురమునినికరం వీక్ష్య విష్ణోః ప్రసన్న-

-స్యాస్యేన్దోరాస్రవన్తీ వరవచనసుధాహ్లాదయేన్మానసం నః ॥ 37 ॥

కర్ణస్థస్వర్ణకమ్రోజ్జ్వలమకరమహాకుణ్డలప్రోతదీప్య-

-న్మాణిక్యశ్రీప్రతానైః పరిమిలితమలిశ్యామలం కోమలం యత్ ।

ప్రోద్యత్సూర్యాంశురాజన్మరకతముకురాకారచోరం మురారే-

-ర్గాఢామాగామినీం నః శమయతు విపదం గణ్డయోర్మణ్డలం తత్ ॥ 38 ॥

వక్త్రామ్భోజే లసన్తం ముహురధరమణిం పక్వబిమ్బాభిరామం

దృష్ట్వా ద్రష్టుం శుకస్య స్ఫుటమవతరతస్తుణ్డదణ్డాయతే యః ।

ఘోణః శోణీకృతాత్మా శ్రవణయుగలసత్కుణ్డలోస్రైర్మురారేః

ప్రాణాఖ్యస్యానిలస్య ప్రసరణసరణిః ప్రాణదానాయ నః స్యాత్ ॥ 39 ॥

దిక్కాలౌ వేదయన్తౌ జగతి ముహురిమౌ సఞ్చరన్తౌ రవీన్దూ

త్రైలోక్యాలోకదీపావభిదధతి యయోరేవ రూపం మునీన్ద్రాః ।

అస్మానబ్జప్రభే తే ప్రచురతరకృపానిర్భరం ప్రేక్షమాణే

పాతామాతామ్రశుక్లాసితరుచిరుచిరే పద్మనేత్రస్య నేత్రే ॥ 40 ॥

పాతాత్పాతాలపాతాత్పతగపతిగతేర్భ్రూయుగం భుగ్నమధ్యం

యేనేషచ్చాలితేన స్వపదనియమితాః సాసురా దేవసఙ్ఘాః ।

నృత్యల్లాలాటరఙ్గే రజనికరతనోరర్ధఖణ్డావదాతే

కాలవ్యాలద్వయం వా విలసతి సమయా వాలికామాతరం నః ॥ 41 ॥

లక్ష్మాకారాలకాలిస్ఫురదలికశశాఙ్కార్ధసన్దర్శమీల-

-న్నేత్రామ్భోజప్రబోధోత్సుకనిభృతతరాలీనభృఙ్గచ్ఛటాభే ।

లక్ష్మీనాథస్య లక్ష్యీకృతవిబుధగణాపాఙ్గబాణాసనార్ధ-

-చ్ఛాయే నో భూరిభూతిప్రసవకుశలతే భ్రూలతే పాలయేతామ్ ॥ 42 ॥

రూక్షస్మారేక్షుచాపచ్యుతశరనికరక్షీణలక్ష్మీకటాక్ష-

-ప్రోత్ఫుల్లత్పద్మమాలావిలసితమహితస్ఫాటికైశానలిఙ్గమ్ ।

భూయాద్భూయో విభూత్యై మమ భువనపతేర్భ్రూలతాద్వన్ద్వమధ్యా-

-దుత్థం తత్పుణ్డ్రమూర్ధ్వం జనిమరణతమఃఖణ్డనం మణ్డనం చ ॥ 43 ॥

పీఠీభూతాలకాన్తే కృతమకుటమహాదేవలిఙ్గప్రతిష్ఠే

లాలాటే నాట్యరఙ్గే వికటతరతటే కైటభారేశ్చిరాయ ।

ప్రోద్ధాట్యైవాత్మతన్ద్రీప్రకటపటకుటీం ప్రస్ఫురన్తీం స్ఫుటాఙ్గం

పట్వీయం భావనాఖ్యాం చటులమతినటీ నాటికాం నాటయేన్నః ॥ 44 ॥

మాలాలీవాలిధామ్నః కువలయకలితా శ్రీపతేః కున్తలాలీ

కాలిన్ద్యారుహ్య మూర్ధ్నో గలతి హరశిరఃస్వర్ధునీస్పర్ధయా ను ।

రాహుర్వా యాతి వక్త్రం సకలశశికలాభ్రాన్తిలోలాన్తరాత్మా

లోకైరాలోక్యతే యా ప్రదిశతు సతతం సాఖిలం మఙ్గలం నః ॥ 45 ॥

సుప్తాకారాః ప్రసుప్తే భగవతి విబుధైరప్యదృష్టస్వరూపా

వ్యాప్తవ్యోమాన్తరాలాస్తరలమణిరుచా రఞ్జితాః స్పష్టభాసః ।

దేహచ్ఛాయోద్గమాభా రిపువపురగురుప్లోషరోషాగ్నిధూమ్యాః

కేశాః కేశిద్విషో నో విదధతు విపులక్లేశపాశప్రణాశమ్ ॥ 46 ॥

యత్ర ప్రత్యుప్తరత్నప్రవరపరిలసద్భూరిరోచిష్ప్రతాన-

-స్ఫూర్త్యాం మూర్తిర్మురారేర్ద్యుమణిశతచితవ్యోమవద్దుర్నిరీక్ష్యా ।

కుర్వత్పారేపయోధి జ్వలదకృశశిఖాభాస్వదౌర్వాగ్నిశఙ్కాం

శశ్వన్నః శర్మ దిశ్యాత్కలికలుషతమఃపాటనం తత్కిరీటమ్ ॥ 47 ॥

భ్రాన్త్వా భ్రాన్త్వా యదన్తస్త్రిభువనగురురప్యబ్దకోటీరనేకా

గన్తుం నాన్తం సమర్థో భ్రమర ఇవ పునర్నాభినాలీకనాలాత్ ।

ఉన్మజ్జన్నూర్జితశ్రీస్త్రిభువనమపరం నిర్మమే తత్సదృక్షం

దేహామ్భోధిః స దేయాన్నిరవధిరమృతం దైత్యవిద్వేషిణో నః ॥ 48 ॥

మత్స్యః కూర్మో వరాహో నరహరిణపతిర్వామనో జామదగ్న్యః

కాకుత్స్థః కంసఘాతీ మనసిజవిజయీ యశ్చ కల్కిర్భవిష్యన్ ।

విష్ణోరంశావతరా భువనహితకరా ధర్మసంస్థాపనార్థాః

పాయాసుర్మాం త ఏతే గురుతరకరుణాభారఖిన్నాశయా యే ॥ 49 ॥

యస్మాద్వాచో నివృత్తాః సమమపి మనసా లక్షణామీక్షమాణాః

స్వార్థాలాభాత్పరార్థవ్యపగమకథనశ్లాఘినో వేదవాదాః ।

నిత్యానన్దం స్వసంవిన్నిరవధివిమలస్వాన్తసఙ్క్రాన్తబిమ్బ-

-చ్ఛాయాపత్యాపి నిత్యం సుఖయతి యమినో యత్తదవ్యాన్మహో నః ॥ 50 ॥

ఆపాదాదా చ శీర్షాద్వపురిదమనఘం వైష్ణవం యః స్వచిత్తే

ధత్తే నిత్యం నిరస్తాఖిలకలికలుష సన్తతాన్తః ప్రమోదమ్ ।

జుహ్వజ్జిహ్వాకృశానౌ హరిచరితహవిః స్తోత్రమన్త్రానుపాఠై-

-స్తత్పాదామ్భోరుహాభ్యాం సతతమపి నమస్కుర్మహే నిర్మలాభ్యామ్ ॥ 51 ॥

మోదాత్పాదాదికేశస్తుతిమితిరచితా కీర్తయిత్వా త్రిధామ్న

పాదాబ్జద్వన్ద్వసేవాసమయనతమతిర్మస్తకేనానమేద్య ।

ఉన్ముచ్యైవాత్మనైనోనిచయకవచక పఞ్చతామేత్య భానో-

-ర్బిమ్బాన్తర్గోచర స ప్రవిశతి పరమానన్దమాత్మస్వరూపమ్ ॥ 52 ॥

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీగోవిన్దభగవత్పూజ్యపాదశిష్యస్య శ్రీమచ్ఛఙ్కరభగవతః కృతౌ శ్రీ విష్ణు పాదాదికేశాన్తవర్ణణ స్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ।

Roman (IAST) Transliteration

lakṣmībharturbhujāgre kṛtavasati sitaṃ yasya rūpaṃ viśālaṃ

nīlādrestuṅgaśṛṅgasthitamiva rajanīnāthabimbaṃ vibhāti |

pāyānnaḥ pāñcajanyaḥ sa ditisutakulatrāsanaiḥ pūrayansvai-

-rnidhvānairnīradaughadhvaniparibhavadairambaraṃ kamburājaḥ || 1 ||

āhuryasya svarūpaṃ kṣaṇamukhamakhilaṃ sūrayaḥ kālametaṃ

dhvāntasyaikāntamantaṃ yadapi ca paramaṃ sarvadhāmnāṃ ca dhāma |

cakraṃ taccakrapāṇerditijatanugaladraktadhārāktadhāraṃ

śaśvanno viśvavandyaṃ vitaratu vipulaṃ śarma dharmāṃśuśobham || 2 ||

avyānnirghātaghoro haribhujapavanāmarśanādhmātamūrte-

-rasmānvismeranetratridaśanutivacaḥsādhukāraiḥ sutāraḥ |

sarvaṃ saṃhartumicchorarikulabhuvana sphāraviṣphāranādaḥ

saṃyatkalpāntasindhau śarasalilaghaṭāvārmucaḥ kārmukasya || 3 ||

jīmūtaśyāmabhāsā muhurapi bhagavadbāhunā mohayantī

yuddheṣūddhūyamānā jhaṭiti taṭidivālakṣyate yasya mūrtiḥ |

so'sistrāsākulākṣatridaśaripuvapuḥśoṇitāsvādatṛpto

nityānandāya bhūyānmadhumathanamanonandano nandako naḥ || 4 ||

kamrākārā murāreḥ karakamalatalenānurāgādgṛhītā

samyagvṛttā sthitāgre sapadi na sahate darśanaṃ yā pareṣām |

rājantī daityajīvāsavamadamuditā lohitālepanārdrā

kāmaṃ dīptāṃśukāntā pradiśatu dayitevāsya kaumodakī naḥ || 5 ||

yo viśvaprāṇabhūtastanurapi ca hareryānaketusvarūpo

yaṃ sañcintyaiva sadyaḥ svayamuragavadhūvargagarbhāḥ patanti |

cañcaccaṇḍorutuṇḍatruṭitaphaṇivasāraktapaṅkāṅkitasyaṃ

vande chandomayaṃ taṃ khagapatimamalasvarṇavarṇaṃ suparṇam || 6 ||

viṣṇorviśveśvarasya pravaraśayanakṛtsarvalokaikadhartā

so'nantaḥ sarvabhūtaḥ pṛthuvimalayaśāḥ sarvavedaiśca vedyaḥ |

pātā viśvasya śaśvatsakalasuraripudhvaṃsanaḥ pāpahantā

sarvajñaḥ sarvasākṣī sakalaviṣabhayātpātu bhogīśvaro naḥ || 7 ||

vāgbhūgairyādibhedairviduriha munayo yāṃ yadīyaiśca puṃsāṃ

kāruṇyārdraiḥ kaṭākṣaiḥ sakṛdapi patitaiḥ sampadaḥ syuḥ samagrāḥ |

kundendusvacchamandasmitamadhuramukhāmbhoruhāṃ sundarāṅgīṃ

vande vandyāmaśeṣairapi murabhiduromandirāmindirāṃ tām || 8 ||

yā sūte sattvajālaṃ sakalamapi sadā sannidhānena puṃso

dhatte yā tattvayogāccaramacaramidaṃ bhūtaye bhūtajātam |

dhātrīṃ sthātrīṃ janitrīṃ prakṛtimavikṛtiṃ viśvaśaktiṃ vidhātrīṃ

viṣṇorviśvātmanastāṃ vipulaguṇamayīṃ prāṇanāthāṃ praṇaumi || 9 ||

yebhyo'sūyadbhiruccaiḥ sapadi padamuru tyajyate daityavargai-

-ryebho dhartuṃ ca mūrdhnā spṛhayati satataṃ sarvagīrvāṇavargaḥ |

nityaṃ nirmūlayeyurnicitataramamī bhaktinighnātmanāṃ naḥ

padmākṣasyāṅghripadmadvayatalanilayāḥ pāṃsavaḥ pāpapaṅkam || 10 ||

rekhā lekhādivandyāścaraṇatalagatāścakramatsyādirūpāḥ

snigdhāḥ sūkṣmāḥ sujātā mṛdulalitatarakṣaumasūtrāyamāṇāḥ |

dadyurno maṅgalāni bhramarabharajuṣā komalenābdhijāyāḥ

kamreṇāmreḍyamānāḥ kisalayamṛdunā pāṇinā cakrapāṇeḥ || 11 ||

yasmādākrāmato dyāṃ garuḍamaṇiśilāketudaṇḍāyamānā

dāścyotantī babhāse surasaridamalā vaijayantīva kāntā |

bhūmiṣṭho yastathānyo bhuvanagṛhabṛhat‍stambhaśobhāṃ dadhau naḥ

pātāmetau pāyojodaralalitatalau paṅkajākṣasya pādau || 12 ||

ākrāmadbhyāṃ trilokīmasurasurapatī tatkṣaṇādeva nītau

yābhyāṃ vairocanīndrau yugapadapi vipatsampadorekadhāmaḥ |

tābhyāṃ tāmrodarābhyāṃ muhurahamajitasyāñcitābhyāmubhābhyāṃ

prājyaiśvaryapradābhyāṃ praṇatimupagataḥ pādapaṅkeruhābhyām || 13 ||

yebhyo varṇaścaturthaścaramata udabhūdādisarge prajānāṃ

sāhasrī cāpi saṅkhyā prakaṭamabhihitā sarvavedeṣu yeṣām |

prāptā viśvambharā yairativitatatanorviśvamūrtervirājo

viṣṇostebhyo mahadbhyaḥ satatamapi namo'stvaṅghripaṅkeruhebhyaḥ || 14 ||

viṣṇoḥ pādadvayāgre vimalanakhamaṇibhrājitā rājate yā

rājīvasyeva ramyā himajalakaṇikālaṅkṛtāgrā dalālī |

asmākaṃ vismayārhāṇyakhilajanamana prārthanīyā hi seyaṃ

dadyādādyānavadyā tatiratirucirā maṅgalānyaṅgulīnām || 15 ||

yasyāṃ dṛṣṭvāmalāyāṃ pratikṛtimamarāḥ sambhavantyānamantaḥ

sendrāḥ sāndrīkṛterṣyāstvaparasurakulāśaṅkayātaṅkavantaḥ |

sā sadyaḥ sātirekāṃ sakalasukhakarīṃ sampadaṃ sādhayenna-

-ścañcaccārvaṃśucakrā caraṇanalinayoścakrapāṇernakhālī || 16 ||

pādāmbhojanmasevāsamavanatasuravrātabhāsvatkirīṭa-

-pratyuptoccāvacāśmapravarakaragaṇaiścintitaṃ yadvibhāti |

namrāṅgānāṃ harerno haridupalamahākūrmasaundaryahāri-

-cchāyaṃ śreyaḥpradāyi prapadayugamidaṃ prāpayetpāpamantam || 17 ||

śrīmatyau cāruvṛtte karaparimalanānandahṛṣṭe ramāyāḥ

saundaryāḍhyendranīlopalaracitamahādaṇḍayoḥ kānticore |

sūrīndraiḥ stūyamāne surakulasukhade sūditārātisaṅghe

jaṅghe nārāyaṇīye muhurapi jayatāmasmadaṃho harantyau || 18 ||

samyaksāhyaṃ vidhātuṃ samamiva satataṃ jaṅghayoḥ khinnayorye

bhārībhūtorudaṇḍadvayabharaṇakṛtottambhabhāvaṃ bhajete |

cittādarśaṃ nidhātuṃ mahitamiva satāṃ te samudrāyamāne

vṛttākāre vidhattāṃ hyadi mudamajitasyāniśaṃ jānunī naḥ || 19 ||

devo bhītiṃ vidhātuḥ sapadi vidadhatau kaiṭabhākhyaṃ madhuṃ cā-

-pyāropyārūḍhagarvāvadhijaladhi yayorādidaityau jaghāna |

vṛttāvanyonyatulyau caturamupacayaṃ bibhratāvabhranīlā-

-vūrū cārū harestau mudamatiśayinīṃ mānase no vidhattām || 20 ||

pītena dyotate yaccaturaparihitenāmbareṇātyudāraṃ

jātālaṅkārayogaṃ jalamiva jaladherbāḍabāgniprabhābhiḥ |

etatpātityadānno jaghanamatighanādenaso mānanīyaṃ

sātatyenaiva cetoviṣayamavataratpātu pītāmbarasya || 21 ||

yasyā dāmnā tridhāmno jaghanakalitayā bhrājate'ṅgaṃ yathābdhe-

-rmadhyastho mandarādrirbhujagapatimahābhogasannaddhamadhyaḥ |

kāñcī sā kāñcanābhā maṇivarakiraṇairullasadbhiḥ pradīptā

kalyāṃ kalyāṇadātrīṃ mama matimaniśaṃ kamrarūpāṃ karotu || 22 ||

unnamraṃ kamramuccairupacitamudabhūdyatra patrairvicitraiḥ

pūrvaṃ gīrvāṇapūjyaṃ kamalajamadhupasyāspadaṃ tatpayojam |

yasminnīlāśmanīlaistaralarucijalaiḥ pūrite kelibuddhyā

nālīkākṣasya nābhīsarasi vasatu naścittahaṃsaścirāya || 23 ||

pātālaṃ yasya nālaṃ valayamapi diśāṃ patrapaṅktīrnagendrā-

-nvidvāṃsaḥ kesarālīrviduriha vipulāṃ karṇikāṃ svarṇaśailam |

bhūyādgāyatsvayambhūmadhukarabhavanaṃ bhūmayaṃ kāmadaṃ no

nālīkaṃ nābhipadmākarabhavamuru tannāgaśayyasya śaureḥ || 24 ||

ādau kalpasya yasmātprabhavati vitataṃ viśvametadvikalpaiḥ

kalpānte yasya cānta praviśati sakalaṃ sthāvaraṃ jaṅgamaṃ ca |

atyantācintyamūrteścirataramajitasyāntarikṣasvarūpe

tasminnasmākamantaḥkaraṇamatimudā krīḍatātkroḍabhāge || 25 ||

kāntyambhaḥpūrapūrṇe lasadasitavalībhaṅgabhāsvattaraṅge

gambhīrākāranābhīcaturataramahāvartaśobhinyudāre |

krīḍatvānadvahemodaranahanamahābāḍabāgniprabhāḍhye

kāmaṃ dāmodarīyodarasalilanidhau cittamatsyaściraṃ naḥ || 26 ||

nābhīnālīkamūlādadhikaparimalonmohitānāmalīnāṃ

mālā nīleva yāntī sphurati rucimatī vaktrapadmonmukhī yā |

ramyā sā romarājirmahitarucikarī madhyabhāgasya viṣṇo-

-ścittasthā mā viraṃsīccirataramucitāṃ sādhayantī śriyaṃ naḥ || 27 ||

saṃstīrṇaṃ kaustubhāṃśuprasarakisalayairmugdhamuktāphalāḍhyaṃ

śrīvatsollāsi phullapratinavavanamālāṅki rājadbhujāntam |

vakṣaḥ śrīvṛkṣakāntaṃ madhukaranikaraśyāmalaṃ śārṅgapāṇeḥ

saṃsārādhvaśramārtairupavanamiva yatsevitaṃ tatprapadye || 28 ||

kāntaṃ vakṣo nitāntaṃ vidadhadiva galaṃ kālimā kālaśatro-

-rindorbimbaṃ yathāṅko madhupa iva tarormañjarīṃ rājate yaḥ |

śrīmānnityaṃ vidheyādaviralamilitaḥ kaustubhaśrīpratānaiḥ

śrīvatsaḥ śrīpateḥ sa śriya iva dayito vatsa uccaiḥśriyaṃ naḥ || 29 ||

sambhūyāmbhodhimadhyātsapadi sahajayā yaḥ śriyā sannidhatte

nīle nārāyaṇoraḥsthalagaganatale hāratāropasevye |

āśāḥ sarvāḥ prakāśā vidadhadapidadhaccātmabhāsānyatejā-

-syāścaryasyākaro no dyumaṇiriva maṇiḥ kaustubhaḥ so'stubhūtyai || 30 ||

yā vāyāvānukūlyātsarati maṇirucā bhāsamānā samānā

sākaṃ sākampamaṃse vasati vidadhatī vāsubhadraṃ subhadram |

sāraṃ sāraṅgasaṅghairmukharitakusumā mecakāntā ca kāntā

mālā mālālitāsmānna viramatu sukhairyojayantī jayantī || 31 ||

hārasyoruprabhābhiḥ pratinavavanamālāśubhiḥ prāṃśurūpaiḥ

śrībhiścāpyaṅgadānāṃ kabalitaruci yanniṣkabhābhiśca bhāti |

bāhulyenaiva baddhāñjalipuṭamajitasyābhiyācāmahe ta-

-dvandhārtiṃ bādhatāṃ no bahuvihatikarīṃ bandhuraṃ bāhumūlam || 32 ||

viśvatrāṇaikadīkṣāstadanuguṇaguṇakṣatranirmāṇadakṣāḥ

kartāro durnirūpasphuṭaguṇayaśasā karmaṇāmadbhutānām |

śārṅgaṃ bāṇaṃ kṛpāṇaṃ phalakamarigade padmaśaṅkhau sahasraṃ

bibhrāṇāḥ śastrajālaṃ mama dadhatu harerbāhavo mohahānim || 33 ||

kaṇṭhākalpodgatairyaḥ kanakamayalasatkuṇḍalotthairudārai-

-rudyotaiḥ kaustubhasyāpyurubhirupacitaścitravarṇo vibhāti |

kaṇṭhāśleṣe ramāyāḥ karavalayapadairmudrite bhadrarūpe

vaikuṇṭhīye'tra kaṇṭhe vasatu mama matiḥ kuṇṭhabhāvaṃ vihāya || 34 ||

padmānandapradātā parilasadaruṇaśrīparītāgrabhāgaḥ

kāle kāle ca kambupravaraśaśadharāpūraṇe yaḥ pravīṇaḥ |

vaktrākāśāntarasthastirayati nitarāṃ dantatāraughaśobhāṃ

śrībharturdantavāsodyumaṇiraghatamonāśanāyāstvasau naḥ || 35 ||

nityaṃ snehātirekānnijakamituralaṃ viprayogākṣamā yā

vaktrendorantarāle kṛtavasatirivābhāti nakṣatrarājiḥ |

lakṣmīkāntasya kāntākṛtirativilasanmugdhamuktāvaliśrī-

-rdantālī santataṃ sā natinutiniratānakṣatānrakṣatānnaḥ || 36 ||

brahmanbrahmaṇyajihmāṃ matimapi kuruṣe deva sambhāvaye tvāṃ

śambho śakra trilokīmavasi kimamarairnāradādyāḥ sukhaṃ vaḥ |

itthaṃ sevāvanamraṃ suramuninikaraṃ vīkṣya viṣṇoḥ prasanna-

-syāsyendorāsravantī varavacanasudhāhlādayenmānasaṃ naḥ || 37 ||

karṇasthasvarṇakamrojjvalamakaramahākuṇḍalaprotadīpya-

-nmāṇikyaśrīpratānaiḥ parimilitamaliśyāmalaṃ komalaṃ yat |

prodyatsūryāṃśurājanmarakatamukurākāracoraṃ murāre-

-rgāḍhāmāgāminīṃ naḥ śamayatu vipadaṃ gaṇḍayormaṇḍalaṃ tat || 38 ||

vaktrāmbhoje lasantaṃ muhuradharamaṇiṃ pakvabimbābhirāmaṃ

dṛṣṭvā draṣṭuṃ śukasya sphuṭamavataratastuṇḍadaṇḍāyate yaḥ |

ghoṇaḥ śoṇīkṛtātmā śravaṇayugalasatkuṇḍalosrairmurāreḥ

prāṇākhyasyānilasya prasaraṇasaraṇiḥ prāṇadānāya naḥ syāt || 39 ||

dikkālau vedayantau jagati muhurimau sañcarantau ravīndū

trailokyālokadīpāvabhidadhati yayoreva rūpaṃ munīndrāḥ |

asmānabjaprabhe te pracuratarakṛpānirbharaṃ prekṣamāṇe

pātāmātāmraśuklāsitarucirucire padmanetrasya netre || 40 ||

pātātpātālapātātpatagapatigaterbhrūyugaṃ bhugnamadhyaṃ

yeneṣaccālitena svapadaniyamitāḥ sāsurā devasaṅghāḥ |

nṛtyallālāṭaraṅge rajanikaratanorardhakhaṇḍāvadāte

kālavyāladvayaṃ vā vilasati samayā vālikāmātaraṃ naḥ || 41 ||

lakṣmākārālakālisphuradalikaśaśāṅkārdhasandarśamīla-

-nnetrāmbhojaprabodhotsukanibhṛtatarālīnabhṛṅgacchaṭābhe |

lakṣmīnāthasya lakṣyīkṛtavibudhagaṇāpāṅgabāṇāsanārdha-

-cchāye no bhūribhūtiprasavakuśalate bhrūlate pālayetām || 42 ||

rūkṣasmārekṣucāpacyutaśaranikarakṣīṇalakṣmīkaṭākṣa-

-protphullatpadmamālāvilasitamahitasphāṭikaiśānaliṅgam |

bhūyādbhūyo vibhūtyai mama bhuvanapaterbhrūlatādvandvamadhyā-

-dutthaṃ tatpuṇḍramūrdhvaṃ janimaraṇatamaḥkhaṇḍanaṃ maṇḍanaṃ ca || 43 ||

pīṭhībhūtālakānte kṛtamakuṭamahādevaliṅgapratiṣṭhe

lālāṭe nāṭyaraṅge vikaṭatarataṭe kaiṭabhāreścirāya |

proddhāṭyaivātmatandrīprakaṭapaṭakuṭīṃ prasphurantīṃ sphuṭāṅgaṃ

paṭvīyaṃ bhāvanākhyāṃ caṭulamatinaṭī nāṭikāṃ nāṭayennaḥ || 44 ||

mālālīvālidhāmnaḥ kuvalayakalitā śrīpateḥ kuntalālī

kālindyāruhya mūrdhno galati haraśiraḥsvardhunīspardhayā nu |

rāhurvā yāti vaktraṃ sakalaśaśikalābhrāntilolāntarātmā

lokairālokyate yā pradiśatu satataṃ sākhilaṃ maṅgalaṃ naḥ || 45 ||

suptākārāḥ prasupte bhagavati vibudhairapyadṛṣṭasvarūpā

vyāptavyomāntarālāstaralamaṇirucā rañjitāḥ spaṣṭabhāsaḥ |

dehacchāyodgamābhā ripuvapuraguruploṣaroṣāgnidhūmyāḥ

keśāḥ keśidviṣo no vidadhatu vipulakleśapāśapraṇāśam || 46 ||

yatra pratyuptaratnapravaraparilasadbhūrirociṣpratāna-

-sphūrtyāṃ mūrtirmurārerdyumaṇiśatacitavyomavaddurnirīkṣyā |

kurvatpārepayodhi jvaladakṛśaśikhābhāsvadaurvāgniśaṅkāṃ

śaśvannaḥ śarma diśyātkalikaluṣatamaḥpāṭanaṃ tatkirīṭam || 47 ||

bhrāntvā bhrāntvā yadantastribhuvanagururapyabdakoṭīranekā

gantuṃ nāntaṃ samartho bhramara iva punarnābhinālīkanālāt |

unmajjannūrjitaśrīstribhuvanamaparaṃ nirmame tatsadṛkṣaṃ

dehāmbhodhiḥ sa deyānniravadhiramṛtaṃ daityavidveṣiṇo naḥ || 48 ||

matsyaḥ kūrmo varāho narahariṇapatirvāmano jāmadagnyaḥ

kākutsthaḥ kaṃsaghātī manasijavijayī yaśca kalkirbhaviṣyan |

viṣṇoraṃśāvatarā bhuvanahitakarā dharmasaṃsthāpanārthāḥ

pāyāsurmāṃ ta ete gurutarakaruṇābhārakhinnāśayā ye || 49 ||

yasmādvāco nivṛttāḥ samamapi manasā lakṣaṇāmīkṣamāṇāḥ

svārthālābhātparārthavyapagamakathanaślāghino vedavādāḥ |

nityānandaṃ svasaṃvinniravadhivimalasvāntasaṅkrāntabimba-

-cchāyāpatyāpi nityaṃ sukhayati yamino yattadavyānmaho naḥ || 50 ||

āpādādā ca śīrṣādvapuridamanaghaṃ vaiṣṇavaṃ yaḥ svacitte

dhatte nityaṃ nirastākhilakalikaluṣa santatāntaḥ pramodam |

juhvajjihvākṛśānau haricaritahaviḥ stotramantrānupāṭhai-

-statpādāmbhoruhābhyāṃ satatamapi namaskurmahe nirmalābhyām || 51 ||

modātpādādikeśastutimitiracitā kīrtayitvā tridhāmna

pādābjadvandvasevāsamayanatamatirmastakenānamedya |

unmucyaivātmanainonicayakavacaka pañcatāmetya bhāno-

-rbimbāntargocara sa praviśati paramānandamātmasvarūpam || 52 ||

iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau śrī viṣṇu pādādikeśāntavarṇaṇa stotraṃ sampūrṇam |

Sanskrit — Devanagari (original)

लक्ष्मीभर्तुर्भुजाग्रे कृतवसति सितं यस्य रूपं विशालं

नीलाद्रेस्तुङ्गशृङ्गस्थितमिव रजनीनाथबिम्बं विभाति ।

पायान्नः पाञ्चजन्यः स दितिसुतकुलत्रासनैः पूरयन्स्वै-

-र्निध्वानैर्नीरदौघध्वनिपरिभवदैरम्बरं कम्बुराजः ॥ 1 ॥

आहुर्यस्य स्वरूपं क्षणमुखमखिलं सूरयः कालमेतं

ध्वान्तस्यैकान्तमन्तं यदपि च परमं सर्वधाम्नां च धाम ।

चक्रं तच्चक्रपाणेर्दितिजतनुगलद्रक्तधाराक्तधारं

शश्वन्नो विश्ववन्द्यं वितरतु विपुलं शर्म धर्मांशुशोभम् ॥ 2 ॥

अव्यान्निर्घातघोरो हरिभुजपवनामर्शनाध्मातमूर्ते-

-रस्मान्विस्मेरनेत्रत्रिदशनुतिवचःसाधुकारैः सुतारः ।

सर्वं संहर्तुमिच्छोररिकुलभुवन स्फारविष्फारनादः

संयत्कल्पान्तसिन्धौ शरसलिलघटावार्मुचः कार्मुकस्य ॥ 3 ॥

जीमूतश्यामभासा मुहुरपि भगवद्बाहुना मोहयन्ती

युद्धेषूद्धूयमाना झटिति तटिदिवालक्ष्यते यस्य मूर्तिः ।

सोऽसिस्त्रासाकुलाक्षत्रिदशरिपुवपुःशोणितास्वादतृप्तो

नित्यानन्दाय भूयान्मधुमथनमनोनन्दनो नन्दको नः ॥ 4 ॥

कम्राकारा मुरारेः करकमलतलेनानुरागाद्गृहीता

सम्यग्वृत्ता स्थिताग्रे सपदि न सहते दर्शनं या परेषाम् ।

राजन्ती दैत्यजीवासवमदमुदिता लोहितालेपनार्द्रा

कामं दीप्तांशुकान्ता प्रदिशतु दयितेवास्य कौमोदकी नः ॥ 5 ॥

यो विश्वप्राणभूतस्तनुरपि च हरेर्यानकेतुस्वरूपो

यं सञ्चिन्त्यैव सद्यः स्वयमुरगवधूवर्गगर्भाः पतन्ति ।

चञ्चच्चण्डोरुतुण्डत्रुटितफणिवसारक्तपङ्काङ्कितस्यं

वन्दे छन्दोमयं तं खगपतिममलस्वर्णवर्णं सुपर्णम् ॥ 6 ॥

विष्णोर्विश्वेश्वरस्य प्रवरशयनकृत्सर्वलोकैकधर्ता

सोऽनन्तः सर्वभूतः पृथुविमलयशाः सर्ववेदैश्च वेद्यः ।

पाता विश्वस्य शश्वत्सकलसुररिपुध्वंसनः पापहन्ता

सर्वज्ञः सर्वसाक्षी सकलविषभयात्पातु भोगीश्वरो नः ॥ 7 ॥

वाग्भूगैर्यादिभेदैर्विदुरिह मुनयो यां यदीयैश्च पुंसां

कारुण्यार्द्रैः कटाक्षैः सकृदपि पतितैः सम्पदः स्युः समग्राः ।

कुन्देन्दुस्वच्छमन्दस्मितमधुरमुखाम्भोरुहां सुन्दराङ्गीं

वन्दे वन्द्यामशेषैरपि मुरभिदुरोमन्दिरामिन्दिरां ताम् ॥ 8 ॥

या सूते सत्त्वजालं सकलमपि सदा सन्निधानेन पुंसो

धत्ते या तत्त्वयोगाच्चरमचरमिदं भूतये भूतजातम् ।

धात्रीं स्थात्रीं जनित्रीं प्रकृतिमविकृतिं विश्वशक्तिं विधात्रीं

विष्णोर्विश्वात्मनस्तां विपुलगुणमयीं प्राणनाथां प्रणौमि ॥ 9 ॥

येभ्योऽसूयद्भिरुच्चैः सपदि पदमुरु त्यज्यते दैत्यवर्गै-

-र्येभो धर्तुं च मूर्ध्ना स्पृहयति सततं सर्वगीर्वाणवर्गः ।

नित्यं निर्मूलयेयुर्निचिततरममी भक्तिनिघ्नात्मनां नः

पद्माक्षस्याङ्घ्रिपद्मद्वयतलनिलयाः पांसवः पापपङ्कम् ॥ 10 ॥

रेखा लेखादिवन्द्याश्चरणतलगताश्चक्रमत्स्यादिरूपाः

स्निग्धाः सूक्ष्माः सुजाता मृदुललिततरक्षौमसूत्रायमाणाः ।

दद्युर्नो मङ्गलानि भ्रमरभरजुषा कोमलेनाब्धिजायाः

कम्रेणाम्रेड्यमानाः किसलयमृदुना पाणिना चक्रपाणेः ॥ 11 ॥

यस्मादाक्रामतो द्यां गरुडमणिशिलाकेतुदण्डायमाना

दाश्च्योतन्ती बभासे सुरसरिदमला वैजयन्तीव कान्ता ।

भूमिष्ठो यस्तथान्यो भुवनगृहबृहत्‍स्तम्भशोभां दधौ नः

पातामेतौ पायोजोदरललिततलौ पङ्कजाक्षस्य पादौ ॥ 12 ॥

आक्रामद्भ्यां त्रिलोकीमसुरसुरपती तत्क्षणादेव नीतौ

याभ्यां वैरोचनीन्द्रौ युगपदपि विपत्सम्पदोरेकधामः ।

ताभ्यां ताम्रोदराभ्यां मुहुरहमजितस्याञ्चिताभ्यामुभाभ्यां

प्राज्यैश्वर्यप्रदाभ्यां प्रणतिमुपगतः पादपङ्केरुहाभ्याम् ॥ 13 ॥

येभ्यो वर्णश्चतुर्थश्चरमत उदभूदादिसर्गे प्रजानां

साहस्री चापि सङ्ख्या प्रकटमभिहिता सर्ववेदेषु येषाम् ।

प्राप्ता विश्वम्भरा यैरतिवितततनोर्विश्वमूर्तेर्विराजो

विष्णोस्तेभ्यो महद्भ्यः सततमपि नमोऽस्त्वङ्घ्रिपङ्केरुहेभ्यः ॥ 14 ॥

विष्णोः पादद्वयाग्रे विमलनखमणिभ्राजिता राजते या

राजीवस्येव रम्या हिमजलकणिकालङ्कृताग्रा दलाली ।

अस्माकं विस्मयार्हाण्यखिलजनमन प्रार्थनीया हि सेयं

दद्यादाद्यानवद्या ततिरतिरुचिरा मङ्गलान्यङ्गुलीनाम् ॥ 15 ॥

यस्यां दृष्ट्वामलायां प्रतिकृतिममराः सम्भवन्त्यानमन्तः

सेन्द्राः सान्द्रीकृतेर्ष्यास्त्वपरसुरकुलाशङ्कयातङ्कवन्तः ।

सा सद्यः सातिरेकां सकलसुखकरीं सम्पदं साधयेन्न-

-श्चञ्चच्चार्वंशुचक्रा चरणनलिनयोश्चक्रपाणेर्नखाली ॥ 16 ॥

पादाम्भोजन्मसेवासमवनतसुरव्रातभास्वत्किरीट-

-प्रत्युप्तोच्चावचाश्मप्रवरकरगणैश्चिन्तितं यद्विभाति ।

नम्राङ्गानां हरेर्नो हरिदुपलमहाकूर्मसौन्दर्यहारि-

-च्छायं श्रेयःप्रदायि प्रपदयुगमिदं प्रापयेत्पापमन्तम् ॥ 17 ॥

श्रीमत्यौ चारुवृत्ते करपरिमलनानन्दहृष्टे रमायाः

सौन्दर्याढ्येन्द्रनीलोपलरचितमहादण्डयोः कान्तिचोरे ।

सूरीन्द्रैः स्तूयमाने सुरकुलसुखदे सूदितारातिसङ्घे

जङ्घे नारायणीये मुहुरपि जयतामस्मदंहो हरन्त्यौ ॥ 18 ॥

सम्यक्साह्यं विधातुं सममिव सततं जङ्घयोः खिन्नयोर्ये

भारीभूतोरुदण्डद्वयभरणकृतोत्तम्भभावं भजेते ।

चित्तादर्शं निधातुं महितमिव सतां ते समुद्रायमाने

वृत्ताकारे विधत्तां ह्यदि मुदमजितस्यानिशं जानुनी नः ॥ 19 ॥

देवो भीतिं विधातुः सपदि विदधतौ कैटभाख्यं मधुं चा-

-प्यारोप्यारूढगर्वावधिजलधि ययोरादिदैत्यौ जघान ।

वृत्तावन्योन्यतुल्यौ चतुरमुपचयं बिभ्रतावभ्रनीला-

-वूरू चारू हरेस्तौ मुदमतिशयिनीं मानसे नो विधत्ताम् ॥ 20 ॥

पीतेन द्योतते यच्चतुरपरिहितेनाम्बरेणात्युदारं

जातालङ्कारयोगं जलमिव जलधेर्बाडबाग्निप्रभाभिः ।

एतत्पातित्यदान्नो जघनमतिघनादेनसो माननीयं

सातत्येनैव चेतोविषयमवतरत्पातु पीताम्बरस्य ॥ 21 ॥

यस्या दाम्ना त्रिधाम्नो जघनकलितया भ्राजतेऽङ्गं यथाब्धे-

-र्मध्यस्थो मन्दराद्रिर्भुजगपतिमहाभोगसन्नद्धमध्यः ।

काञ्ची सा काञ्चनाभा मणिवरकिरणैरुल्लसद्भिः प्रदीप्ता

कल्यां कल्याणदात्रीं मम मतिमनिशं कम्ररूपां करोतु ॥ 22 ॥

उन्नम्रं कम्रमुच्चैरुपचितमुदभूद्यत्र पत्रैर्विचित्रैः

पूर्वं गीर्वाणपूज्यं कमलजमधुपस्यास्पदं तत्पयोजम् ।

यस्मिन्नीलाश्मनीलैस्तरलरुचिजलैः पूरिते केलिबुद्ध्या

नालीकाक्षस्य नाभीसरसि वसतु नश्चित्तहंसश्चिराय ॥ 23 ॥

पातालं यस्य नालं वलयमपि दिशां पत्रपङ्क्तीर्नगेन्द्रा-

-न्विद्वांसः केसरालीर्विदुरिह विपुलां कर्णिकां स्वर्णशैलम् ।

भूयाद्गायत्स्वयम्भूमधुकरभवनं भूमयं कामदं नो

नालीकं नाभिपद्माकरभवमुरु तन्नागशय्यस्य शौरेः ॥ 24 ॥

आदौ कल्पस्य यस्मात्प्रभवति विततं विश्वमेतद्विकल्पैः

कल्पान्ते यस्य चान्त प्रविशति सकलं स्थावरं जङ्गमं च ।

अत्यन्ताचिन्त्यमूर्तेश्चिरतरमजितस्यान्तरिक्षस्वरूपे

तस्मिन्नस्माकमन्तःकरणमतिमुदा क्रीडतात्क्रोडभागे ॥ 25 ॥

कान्त्यम्भःपूरपूर्णे लसदसितवलीभङ्गभास्वत्तरङ्गे

गम्भीराकारनाभीचतुरतरमहावर्तशोभिन्युदारे ।

क्रीडत्वानद्वहेमोदरनहनमहाबाडबाग्निप्रभाढ्ये

कामं दामोदरीयोदरसलिलनिधौ चित्तमत्स्यश्चिरं नः ॥ 26 ॥

नाभीनालीकमूलादधिकपरिमलोन्मोहितानामलीनां

माला नीलेव यान्ती स्फुरति रुचिमती वक्त्रपद्मोन्मुखी या ।

रम्या सा रोमराजिर्महितरुचिकरी मध्यभागस्य विष्णो-

-श्चित्तस्था मा विरंसीच्चिरतरमुचितां साधयन्ती श्रियं नः ॥ 27 ॥

संस्तीर्णं कौस्तुभांशुप्रसरकिसलयैर्मुग्धमुक्ताफलाढ्यं

श्रीवत्सोल्लासि फुल्लप्रतिनववनमालाङ्कि राजद्भुजान्तम् ।

वक्षः श्रीवृक्षकान्तं मधुकरनिकरश्यामलं शार्ङ्गपाणेः

संसाराध्वश्रमार्तैरुपवनमिव यत्सेवितं तत्प्रपद्ये ॥ 28 ॥

कान्तं वक्षो नितान्तं विदधदिव गलं कालिमा कालशत्रो-

-रिन्दोर्बिम्बं यथाङ्को मधुप इव तरोर्मञ्जरीं राजते यः ।

श्रीमान्नित्यं विधेयादविरलमिलितः कौस्तुभश्रीप्रतानैः

श्रीवत्सः श्रीपतेः स श्रिय इव दयितो वत्स उच्चैःश्रियं नः ॥ 29 ॥

सम्भूयाम्भोधिमध्यात्सपदि सहजया यः श्रिया सन्निधत्ते

नीले नारायणोरःस्थलगगनतले हारतारोपसेव्ये ।

आशाः सर्वाः प्रकाशा विदधदपिदधच्चात्मभासान्यतेजा-

-स्याश्चर्यस्याकरो नो द्युमणिरिव मणिः कौस्तुभः सोऽस्तुभूत्यै ॥ 30 ॥

या वायावानुकूल्यात्सरति मणिरुचा भासमाना समाना

साकं साकम्पमंसे वसति विदधती वासुभद्रं सुभद्रम् ।

सारं सारङ्गसङ्घैर्मुखरितकुसुमा मेचकान्ता च कान्ता

माला मालालितास्मान्न विरमतु सुखैर्योजयन्ती जयन्ती ॥ 31 ॥

हारस्योरुप्रभाभिः प्रतिनववनमालाशुभिः प्रांशुरूपैः

श्रीभिश्चाप्यङ्गदानां कबलितरुचि यन्निष्कभाभिश्च भाति ।

बाहुल्येनैव बद्धाञ्जलिपुटमजितस्याभियाचामहे त-

-द्वन्धार्तिं बाधतां नो बहुविहतिकरीं बन्धुरं बाहुमूलम् ॥ 32 ॥

विश्वत्राणैकदीक्षास्तदनुगुणगुणक्षत्रनिर्माणदक्षाः

कर्तारो दुर्निरूपस्फुटगुणयशसा कर्मणामद्भुतानाम् ।

शार्ङ्गं बाणं कृपाणं फलकमरिगदे पद्मशङ्खौ सहस्रं

बिभ्राणाः शस्त्रजालं मम दधतु हरेर्बाहवो मोहहानिम् ॥ 33 ॥

कण्ठाकल्पोद्गतैर्यः कनकमयलसत्कुण्डलोत्थैरुदारै-

-रुद्योतैः कौस्तुभस्याप्युरुभिरुपचितश्चित्रवर्णो विभाति ।

कण्ठाश्लेषे रमायाः करवलयपदैर्मुद्रिते भद्ररूपे

वैकुण्ठीयेऽत्र कण्ठे वसतु मम मतिः कुण्ठभावं विहाय ॥ 34 ॥

पद्मानन्दप्रदाता परिलसदरुणश्रीपरीताग्रभागः

काले काले च कम्बुप्रवरशशधरापूरणे यः प्रवीणः ।

वक्त्राकाशान्तरस्थस्तिरयति नितरां दन्ततारौघशोभां

श्रीभर्तुर्दन्तवासोद्युमणिरघतमोनाशनायास्त्वसौ नः ॥ 35 ॥

नित्यं स्नेहातिरेकान्निजकमितुरलं विप्रयोगाक्षमा या

वक्त्रेन्दोरन्तराले कृतवसतिरिवाभाति नक्षत्रराजिः ।

लक्ष्मीकान्तस्य कान्ताकृतिरतिविलसन्मुग्धमुक्तावलिश्री-

-र्दन्ताली सन्ततं सा नतिनुतिनिरतानक्षतान्रक्षतान्नः ॥ 36 ॥

ब्रह्मन्ब्रह्मण्यजिह्मां मतिमपि कुरुषे देव सम्भावये त्वां

शम्भो शक्र त्रिलोकीमवसि किममरैर्नारदाद्याः सुखं वः ।

इत्थं सेवावनम्रं सुरमुनिनिकरं वीक्ष्य विष्णोः प्रसन्न-

-स्यास्येन्दोरास्रवन्ती वरवचनसुधाह्लादयेन्मानसं नः ॥ 37 ॥

कर्णस्थस्वर्णकम्रोज्ज्वलमकरमहाकुण्डलप्रोतदीप्य-

-न्माणिक्यश्रीप्रतानैः परिमिलितमलिश्यामलं कोमलं यत् ।

प्रोद्यत्सूर्यांशुराजन्मरकतमुकुराकारचोरं मुरारे-

-र्गाढामागामिनीं नः शमयतु विपदं गण्डयोर्मण्डलं तत् ॥ 38 ॥

वक्त्राम्भोजे लसन्तं मुहुरधरमणिं पक्वबिम्बाभिरामं

दृष्ट्वा द्रष्टुं शुकस्य स्फुटमवतरतस्तुण्डदण्डायते यः ।

घोणः शोणीकृतात्मा श्रवणयुगलसत्कुण्डलोस्रैर्मुरारेः

प्राणाख्यस्यानिलस्य प्रसरणसरणिः प्राणदानाय नः स्यात् ॥ 39 ॥

दिक्कालौ वेदयन्तौ जगति मुहुरिमौ सञ्चरन्तौ रवीन्दू

त्रैलोक्यालोकदीपावभिदधति ययोरेव रूपं मुनीन्द्राः ।

अस्मानब्जप्रभे ते प्रचुरतरकृपानिर्भरं प्रेक्षमाणे

पातामाताम्रशुक्लासितरुचिरुचिरे पद्मनेत्रस्य नेत्रे ॥ 40 ॥

पातात्पातालपातात्पतगपतिगतेर्भ्रूयुगं भुग्नमध्यं

येनेषच्चालितेन स्वपदनियमिताः सासुरा देवसङ्घाः ।

नृत्यल्लालाटरङ्गे रजनिकरतनोरर्धखण्डावदाते

कालव्यालद्वयं वा विलसति समया वालिकामातरं नः ॥ 41 ॥

लक्ष्माकारालकालिस्फुरदलिकशशाङ्कार्धसन्दर्शमील-

-न्नेत्राम्भोजप्रबोधोत्सुकनिभृततरालीनभृङ्गच्छटाभे ।

लक्ष्मीनाथस्य लक्ष्यीकृतविबुधगणापाङ्गबाणासनार्ध-

-च्छाये नो भूरिभूतिप्रसवकुशलते भ्रूलते पालयेताम् ॥ 42 ॥

रूक्षस्मारेक्षुचापच्युतशरनिकरक्षीणलक्ष्मीकटाक्ष-

-प्रोत्फुल्लत्पद्ममालाविलसितमहितस्फाटिकैशानलिङ्गम् ।

भूयाद्भूयो विभूत्यै मम भुवनपतेर्भ्रूलताद्वन्द्वमध्या-

-दुत्थं तत्पुण्ड्रमूर्ध्वं जनिमरणतमःखण्डनं मण्डनं च ॥ 43 ॥

पीठीभूतालकान्ते कृतमकुटमहादेवलिङ्गप्रतिष्ठे

लालाटे नाट्यरङ्गे विकटतरतटे कैटभारेश्चिराय ।

प्रोद्धाट्यैवात्मतन्द्रीप्रकटपटकुटीं प्रस्फुरन्तीं स्फुटाङ्गं

पट्वीयं भावनाख्यां चटुलमतिनटी नाटिकां नाटयेन्नः ॥ 44 ॥

मालालीवालिधाम्नः कुवलयकलिता श्रीपतेः कुन्तलाली

कालिन्द्यारुह्य मूर्ध्नो गलति हरशिरःस्वर्धुनीस्पर्धया नु ।

राहुर्वा याति वक्त्रं सकलशशिकलाभ्रान्तिलोलान्तरात्मा

लोकैरालोक्यते या प्रदिशतु सततं साखिलं मङ्गलं नः ॥ 45 ॥

सुप्ताकाराः प्रसुप्ते भगवति विबुधैरप्यदृष्टस्वरूपा

व्याप्तव्योमान्तरालास्तरलमणिरुचा रञ्जिताः स्पष्टभासः ।

देहच्छायोद्गमाभा रिपुवपुरगुरुप्लोषरोषाग्निधूम्याः

केशाः केशिद्विषो नो विदधतु विपुलक्लेशपाशप्रणाशम् ॥ 46 ॥

यत्र प्रत्युप्तरत्नप्रवरपरिलसद्भूरिरोचिष्प्रतान-

-स्फूर्त्यां मूर्तिर्मुरारेर्द्युमणिशतचितव्योमवद्दुर्निरीक्ष्या ।

कुर्वत्पारेपयोधि ज्वलदकृशशिखाभास्वदौर्वाग्निशङ्कां

शश्वन्नः शर्म दिश्यात्कलिकलुषतमःपाटनं तत्किरीटम् ॥ 47 ॥

भ्रान्त्वा भ्रान्त्वा यदन्तस्त्रिभुवनगुरुरप्यब्दकोटीरनेका

गन्तुं नान्तं समर्थो भ्रमर इव पुनर्नाभिनालीकनालात् ।

उन्मज्जन्नूर्जितश्रीस्त्रिभुवनमपरं निर्ममे तत्सदृक्षं

देहाम्भोधिः स देयान्निरवधिरमृतं दैत्यविद्वेषिणो नः ॥ 48 ॥

मत्स्यः कूर्मो वराहो नरहरिणपतिर्वामनो जामदग्न्यः

काकुत्स्थः कंसघाती मनसिजविजयी यश्च कल्किर्भविष्यन् ।

विष्णोरंशावतरा भुवनहितकरा धर्मसंस्थापनार्थाः

पायासुर्मां त एते गुरुतरकरुणाभारखिन्नाशया ये ॥ 49 ॥

यस्माद्वाचो निवृत्ताः सममपि मनसा लक्षणामीक्षमाणाः

स्वार्थालाभात्परार्थव्यपगमकथनश्लाघिनो वेदवादाः ।

नित्यानन्दं स्वसंविन्निरवधिविमलस्वान्तसङ्क्रान्तबिम्ब-

-च्छायापत्यापि नित्यं सुखयति यमिनो यत्तदव्यान्महो नः ॥ 50 ॥

आपादादा च शीर्षाद्वपुरिदमनघं वैष्णवं यः स्वचित्ते

धत्ते नित्यं निरस्ताखिलकलिकलुष सन्ततान्तः प्रमोदम् ।

जुह्वज्जिह्वाकृशानौ हरिचरितहविः स्तोत्रमन्त्रानुपाठै-

-स्तत्पादाम्भोरुहाभ्यां सततमपि नमस्कुर्महे निर्मलाभ्याम् ॥ 51 ॥

मोदात्पादादिकेशस्तुतिमितिरचिता कीर्तयित्वा त्रिधाम्न

पादाब्जद्वन्द्वसेवासमयनतमतिर्मस्तकेनानमेद्य ।

उन्मुच्यैवात्मनैनोनिचयकवचक पञ्चतामेत्य भानो-

-र्बिम्बान्तर्गोचर स प्रविशति परमानन्दमात्मस्वरूपम् ॥ 52 ॥

इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ श्री विष्णु पादादिकेशान्तवर्णण स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।