Katha Upanishad Adhyaya 1 Valli 3 — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

కఠోపనిషత్తు అధ్యాయం 1, వల్లి 3లో ఆత్మను రథికుడిగా, శరీరాన్ని రథంగా, బుద్ధిని సారథిగా, మనసును కళ్ళెంగా, ఇంద్రియాలను గుర్రాలుగా వర్ణించారు. జ్ఞానం, నియంత్రిత మనసు కలవాడు పరమ పదాన్ని పొందుతాడు; జ్ఞానం లేనివాడు పునర్జన్మ చక్రంలో ఉంటాడు. ఇంద్రియాల కంటే అర్థాలు, వాటి కంటే మనసు, దాని కంటే బుద్ధి, దాని కంటే ఆత్మ గొప్పదని, ఆత్మ కంటే అవ్యక్తం, దాని కంటే పురుషుడు గొప్పవాడని చెప్పారు. ఈ ఆత్మ సమస్త ప్రాణులలో గూఢంగా ఉంటుందని, సూక్ష్మ బుద్ధితో సూక్ష్మదర్శనులు దానిని చూస్తారని తెలిపారు. లేవండి, మేల్కొనండి అని పిలుపునిచ్చి, శబ్ద స్పర్శ రూప రస గంధాలు లేని ఆ పరమును తెలుసుకున్నవాడు మృత్యువు ముఖం నుండి విడుదల పొందుతాడని చెప్పారు.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

അധ്യായ 1

വല്ലീ 3

Verse 1

ഋത-മ്പിബന്തൌ സുകൃതസ്യ ലോകേ ഗുഹാ-മ്പ്രവിഷ്ടൌ പരമേ പരാര്ധേ।
ഛായാതപൌ ബ്രഹ്മവിദോ വദന്തി പഞ്ചാഗ്നയോ യേ ച ത്രിണാചികേതാഃ ॥1॥

ṛta-mpibantau sukṛtasya loke guhā-mpraviṣṭau parame parārdhe|
chāyātapau brahmavido vadanti pañcāgnayo ye ca triṇāciketāḥ ||1||

ఋతము (సత్యము) ను త్రాగుచు, సుకృతము (పుణ్యము) చేసినవారి లోకమునందు, పరమమైన ఉన్నత స్థానమునందు గుహయందు ప్రవేశించినవారు (ఇద్దరు). వారిని బ్రహ్మజ్ఞానులు నీడయు ఎండయు అని చెప్పుదురు; పంచాగ్నులు (ఐదు అగ్నులను ఆరాధించువారు) మరియు త్రిణాచికేతులు (మూడు నాచికేత అగ్నులను ఆరాధించువారు) కూడా అని చెప్పుదురు. ^AI

Verse 2

യ-സ്സേതുരീജാനാനാമക്ഷര-മ്ബ്രഹ്മ യത്പരമ്‌।
അഭയ-ന്തിതീര്ഷതാ-മ്പാര-ന്നാചികേതം ശകേമഹി ॥2॥

ya-sseturījānānāmakṣara-mbrahma yatparam‌|
abhaya-ntitīrṣatā-mpāra-nnāciketaṃ śakemahi ||2||

యజ్ఞము చేయువారికి వారధిగా నున్నవాడు, అక్షరమైన బ్రహ్మము ఏది పరమమైనదో, భయము లేనిది, తరించాలనుకునేవారికి ఆ పరమును, నాచికేతుని మేము పొందగలము. ^AI

Verse 3

ആത്മാനം രഥിനം-വിഁദ്ധി ശരീരം രഥമേവ തു।
ബുദ്ധി-ന്തു സാരഥിം-വിഁദ്ധി മനഃ പ്രഗ്രഹമേവ ച ॥3॥

ātmānaṃ rathinaṃ-vi~ddhi śarīraṃ rathameva tu|
buddhi-ntu sārathiṃ-vi~ddhi manaḥ pragrahameva ca ||3||

ఆత్మను రథికుడిగా (రథమును నడిపించువాడు) తెలుసుకో; శరీరమును రథముగానే తెలుసుకో. బుద్ధిని సారథిగా తెలుసుకో; మనసును కళ్ళెముగానే తెలుసుకో. ^AI

Verse 4

ഇന്ദ്രിയാണി ഹയാനാഹുര്വിഷയാംസ്തേഷു ഗോചരാന്‌।
ആത്മേന്ദ്രിയമനോയുക്ത-മ്ഭോക്തേത്യാഹുര്മനീഷിണഃ ॥4॥

indriyāṇi hayānāhurviṣayāṃsteṣu gocarān‌|
ātmendriyamanoyukta-mbhoktetyāhurmanīṣiṇaḥ ||4||

ఇంద్రియములను గుర్రములని చెప్పుదురు; విషయములను వాటికి గోచరములైన మార్గములని చెప్పుదురు. ఆత్మ, ఇంద్రియములు, మనసు కలిసినవాడిని భోక్త (అనుభవించువాడు) అని జ్ఞానులు చెప్పుదురు. ^AI

Verse 5

യസ്ത്വവിജ്ഞാനവാന്ഭവത്യയുക്തേന മനസാ സദാ।
തസ്യേന്ദ്രിയാണ്യവശ്യാനി ദുഷ്ടാശ്വാ ഇവ സാരഥേഃ ॥5॥

yastvavijñānavānbhavatyayuktena manasā sadā|
tasyendriyāṇyavaśyāni duṣṭāśvā iva sāratheḥ ||5||

ఎవడు విజ్ఞానము (జ్ఞానము) లేనివాడై, ఎల్లప్పుడు అయుక్తమైన (అదుపులో లేని) మనసుతో ఉండునో, అతని ఇంద్రియములు వశము లేనివి (అదుపులో లేనివి) అగును; సారథి (రథమును నడిపించువాడు) కు దుష్టమైన గుర్రముల వలె. ^AI

Verse 6

യസ്തു വിജ്ഞാനവാന്ഭവതി യുക്തേന മനസാ സദാ।
തസ്യേന്ദ്രിയാണി വശ്യാനി സദശ്വാ ഇവ സാരഥേഃ ॥6॥

yastu vijñānavānbhavati yuktena manasā sadā|
tasyendriyāṇi vaśyāni sadaśvā iva sāratheḥ ||6||

ఎవడు విజ్ఞానము (జ్ఞానము) కలవాడై, ఎల్లప్పుడు యుక్తమైన (అదుపులో ఉన్న) మనసుతో ఉండునో, అతని ఇంద్రియములు వశమైనవి (అదుపులో ఉన్నవి) అగును; సారథి (రథమును నడిపించువాడు) కు మంచి గుర్రముల వలె. ^AI

Verse 7

യസ്ത്വവിജ്ഞാനവാന്ഭവത്യമനസ്ക-സ്സദാ-ഽശുചിഃ।
ന സ തത്പദമാപ്നോതി സംസാര-ഞ്ചാധിഗച്ഛതി ॥7॥

yastvavijñānavānbhavatyamanaska-ssadā-'śuciḥ|
na sa tatpadamāpnoti saṃsāra-ñcādhigacchati ||7||

ఎవడు విజ్ఞానము (జ్ఞానము) లేనివాడై, ఎల్లప్పుడు మనసు లేనివాడై (అమనస్కుడై), అశుచిగా (పవిత్రత లేనివాడుగా) ఉండునో, అతడు ఆ పదమును (పరమ స్థానమును) పొందడు; సంసారమును (పునర్జన్మ చక్రమును) పొందును. ^AI

Verse 8

യസ്തു വിജ്ഞാനവാന്ഭവതി സമനസ്ക-സ്സദാ ശുചിഃ।
സ തു തത്പദമാപ്നോതി യസ്മാദ് ഭൂയോ ന ജായതേ ॥8॥

yastu vijñānavānbhavati samanaska-ssadā śuciḥ|
sa tu tatpadamāpnoti yasmād bhūyo na jāyate ||8||

ఎవడు విజ్ఞానము (జ్ఞానము) కలవాడై, ఎల్లప్పుడు మనసు కలవాడై (సమనస్కుడై), శుచిగా (పవిత్రుడుగా) ఉండునో, అతడు ఆ పదమును (పరమ స్థానమును) పొందును; ఎక్కడి నుండి మరల జన్మించడు (పునర్జన్మ లేదు). ^AI

Verse 9

വിജ്ഞാനസാരഥിര്യസ്തു മനഃ പ്രഗ്രഹവാന്നരഃ।
സോ-ഽധ്വനഃ പാരമാപ്നോതി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമ-മ്പദമ്‌ ॥9॥

vijñānasārathiryastu manaḥ pragrahavānnaraḥ|
so-'dhvanaḥ pāramāpnoti tadviṣṇoḥ parama-mpadam‌ ||9||

విజ్ఞానమే సారథిగా కలవాడు, మనస్సును బాగా నియంత్రించుకున్న మనుష్యుడు, మార్గం యొక్క ఆవలి తీరాన్ని, అనగా ఆ విష్ణువు యొక్క పరమ పదాన్ని పొందుతాడు. ^AI

Verse 10

ഇന്ദ്രിയേഭ്യഃ പരാ ഹ്യര്ഥാ അര്ഥേഭ്യശ്ച പര-മ്മനഃ।
മനസസ്തു പരാ ബുദ്ധിര്ബുദ്ധേരാത്മാ മഹാന്പരഃ ॥10॥

indriyebhyaḥ parā hyarthā arthebhyaśca para-mmanaḥ|
manasastu parā buddhirbuddherātmā mahānparaḥ ||10||

ఇంద్రియాల కంటే అర్థాలు (విషయాలు) గొప్పవి, అర్థాల కంటే మనస్సు గొప్పది. మనస్సు కంటే బుద్ధి గొప్పది, బుద్ధి కంటే ఆత్మ అనే మహత్తు గొప్పది. ^AI

Verse 11

മഹതഃ പരമവ്യക്തമവ്യക്താത്പുരുഷഃ പരഃ।
പുരുഷാന്ന പര-ങ്കിഞ്ചിത്സാ കാഷ്ഠാ സാ പരാ ഗതിഃ ॥11॥

mahataḥ paramavyaktamavyaktātpuruṣaḥ paraḥ|
puruṣānna para-ṅkiñcitsā kāṣṭhā sā parā gatiḥ ||11||

మహత్తు కంటే అవ్యక్తం గొప్పది, అవ్యక్తం కంటే పురుషుడు గొప్పవాడు. పురుషుడి కంటే గొప్పది ఏదీ లేదు. అదే పరమ హద్దు, అదే పరమ గతి. ^AI

Verse 12

ഏഷ സര്വേഷു ഭൂതേഷു ഗൂഢോ-ഽഽത്മാ ന പ്രകാശതേ।
ദൃശ്യതേ ത്വഗ്ര്യയാ ബുദ്ധ്യാ സൂക്ഷ്മയാ സൂക്ഷ്മദര്ശിഭിഃ ॥12॥

eṣa sarveṣu bhūteṣu gūḍho-''tmā na prakāśate|
dṛśyate tvagryayā buddhyā sūkṣmayā sūkṣmadarśibhiḥ ||12||

ఈ ఆత్మ సమస్త ప్రాణులలో గూఢంగా ఉంటుంది, ప్రకాశించదు. సూక్ష్మమైన, అగ్ర్యమైన బుద్ధితో సూక్ష్మదర్శనులు దానిని చూస్తారు. ^AI

Verse 13

യച്ഛേദ്വാങ്മനസീ പ്രാജ്ഞസ്തദ്യച്ഛേജ്ജ്ഞാന ആത്മനി।
ജ്ഞാനമാത്മനി മഹതി നിയച്ഛേത്തദ്യച്ഛേച്ഛാന്ത ആത്മനി ॥13॥

yacchedvāṅmanasī prājñastadyacchejjñāna ātmani|
jñānamātmani mahati niyacchettadyacchecchānta ātmani ||13||

ప్రాజ్ఞుడు వాక్కును మనస్సులో నియంత్రించాలి, దానిని జ్ఞానాత్మలో నియంత్రించాలి. జ్ఞానాన్ని మహత్తు అనే ఆత్మలో నియంత్రించాలి, దానిని శాంత ఆత్మలో నియంత్రించాలి. ^AI

Verse 14

ഉത്തിഷ്ഠത ജാഗ്രത പ്രാപ്യ വരാന്നിബോധത।
ക്ഷുരസ്യ ധാരാ നിശിതാ ദുരത്യയാ ദുര്ഗ-മ്പഥസ്തത്കവയോ വദന്തി ॥14॥

uttiṣṭhata jāgrata prāpya varānnibodhata|
kṣurasya dhārā niśitā duratyayā durga-mpathastatkavayo vadanti ||14||

లేవండి, మేల్కొనండి, శ్రేష్ఠులను పొంది గ్రహించండి. కత్తి యొక్క పదునైన అంచు వలె దాటడం కష్టం, ఆ మార్గం దుర్గమం అని కవులు చెబుతారు. ^AI

Verse 15

അശബ്ദമസ്പര്ശമരൂപമവ്യയ-ന്തഥാ-ഽരസ-ന്നിത്യമഗന്ധവച്ച യത്‌।
അനാദ്യനന്ത-മ്മഹതഃ പര-ന്ധ്രുവ-ന്നിചായ്യ തന്മൃത്യുമുഖാത്‌ പ്രമുച്യതേ ॥15॥

aśabdamasparśamarūpamavyaya-ntathā-'rasa-nnityamagandhavacca yat‌|
anādyananta-mmahataḥ para-ndhruva-nnicāyya tanmṛtyumukhāt‌ pramucyate ||15||

శబ్దం లేనిది, స్పర్శ లేనిది, రూపం లేనిది, నశించనిది, అలాగే రసం లేనిది, నిత్యమైనది, గంధం లేనిది ఏదై ఉందో, అది అనాది, అనంతం, మహత్తు కంటే గొప్పది, ధ్రువం. దానిని విచారించి తెలుసుకున్నవాడు మృత్యువు ముఖం నుండి విడుదల పొందుతాడు. ^AI

Verse 16

നാചികേതമുപാഖ്യാന-മ്മൃത്യുപ്രോക്തം സനാതനമ്‌।
ഉക്ത്വാ ശ്രുത്വാ ച മേധാവീ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ ॥16॥

nāciketamupākhyāna-mmṛtyuproktaṃ sanātanam‌|
uktvā śrutvā ca medhāvī brahmaloke mahīyate ||16||

మృత్యువు చెప్పిన సనాతనమైన నాచికేత ఉపాఖ్యానాన్ని చెప్పి, విని, మేధావి బ్రహ్మలోకంలో మహిమ పొందుతాడు. ^AI

Verse 17

യ ഇമ-മ്പരമ-ങ്ഗുഹ്യം ശ്രാവയേദ്‌ ബ്രഹ്മസംസദി।
പ്രയത-ശ്ശ്രാദ്ധകാലേ വാ തദാനന്ത്യായ കല്പതേ।
തദാനന്ത്യായ കല്പത ഇതി ॥17॥

ya ima-mparama-ṅguhyaṃ śrāvayed‌ brahmasaṃsadi|
prayata-śśrāddhakāle vā tadānantyāya kalpate|
tadānantyāya kalpata iti ||17||

ఎవరైతే ఈ అత్యంత రహస్యమైన (జ్ఞానాన్ని) బ్రహ్మజ్ఞానుల సభలో వినిపిస్తాడో, లేదా శ్రద్ధ కలిగి శ్రాద్ధ కాలంలో (వినిపిస్తాడో), అతడు అనంతమైన (మోక్ష) ఫలానికి అర్హుడవుతాడు. అతడు అనంతమైన ఫలానికి అర్హుడవుతాడు. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

अध्याय 1

वल्ली 3

ऋत-म्पिबन्तौ सुकृतस्य लोके गुहा-म्प्रविष्टौ परमे परार्धे।

छायातपौ ब्रह्मविदो वदन्ति पञ्चाग्नयो ये च त्रिणाचिकेताः ॥1॥

य-स्सेतुरीजानानामक्षर-म्ब्रह्म यत्परम्‌।

अभय-न्तितीर्षता-म्पार-न्नाचिकेतं शकेमहि ॥2॥

आत्मानं रथिनं-विँद्धि शरीरं रथमेव तु।

बुद्धि-न्तु सारथिं-विँद्धि मनः प्रग्रहमेव च ॥3॥

इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयांस्तेषु गोचरान्‌।

आत्मेन्द्रियमनोयुक्त-म्भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः ॥4॥

यस्त्वविज्ञानवान्भवत्ययुक्तेन मनसा सदा।

तस्येन्द्रियाण्यवश्यानि दुष्टाश्वा इव सारथेः ॥5॥

यस्तु विज्ञानवान्भवति युक्तेन मनसा सदा।

तस्येन्द्रियाणि वश्यानि सदश्वा इव सारथेः ॥6॥

यस्त्वविज्ञानवान्भवत्यमनस्क-स्सदा-ऽशुचिः।

न स तत्पदमाप्नोति संसार-ञ्चाधिगच्छति ॥7॥

यस्तु विज्ञानवान्भवति समनस्क-स्सदा शुचिः।

स तु तत्पदमाप्नोति यस्माद् भूयो न जायते ॥8॥

विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः।

सो-ऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परम-म्पदम्‌ ॥9॥

इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था अर्थेभ्यश्च पर-म्मनः।

मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ॥10॥

महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः।

पुरुषान्न पर-ङ्किञ्चित्सा काष्ठा सा परा गतिः ॥11॥

एष सर्वेषु भूतेषु गूढो-ऽऽत्मा न प्रकाशते।

दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः ॥12॥

यच्छेद्वाङ्मनसी प्राज्ञस्तद्यच्छेज्ज्ञान आत्मनि।

ज्ञानमात्मनि महति नियच्छेत्तद्यच्छेच्छान्त आत्मनि ॥13॥

उत्तिष्ठत जाग्रत प्राप्य वरान्निबोधत।

क्षुरस्य धारा निशिता दुरत्यया दुर्ग-म्पथस्तत्कवयो वदन्ति ॥14॥

अशब्दमस्पर्शमरूपमव्यय-न्तथा-ऽरस-न्नित्यमगन्धवच्च यत्‌।

अनाद्यनन्त-म्महतः पर-न्ध्रुव-न्निचाय्य तन्मृत्युमुखात्‌ प्रमुच्यते ॥15॥

नाचिकेतमुपाख्यान-म्मृत्युप्रोक्तं सनातनम्‌।

उक्त्वा श्रुत्वा च मेधावी ब्रह्मलोके महीयते ॥16॥

य इम-म्परम-ङ्गुह्यं श्रावयेद्‌ ब्रह्मसंसदि।

प्रयत-श्श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते।

तदानन्त्याय कल्पत इति ॥17॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

കഠോപനിഷദ് - അധ്യായ 1, വല്ലീ 3