Valmiki Ramayana Aranya Kanda Sarga 20 — Kannada Script

⚠️ AI-generated translation — the Odia meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Odia

ଭୟଙ୍କରୀ ଶୂର୍ପଣଖା ରାଘବଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲା। ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସୀତାଙ୍କ ନିକଟରେ ରହିବାକୁ କହି ଆସିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଧନୁ ଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ପରିଚୟ ଦେଇ ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଆସିଥିବା କହିଲେ। ଚଉଦ ଜଣ ରାକ୍ଷସ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଶୂଳ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ମାତ୍ର ରାମ ସେହି ଶୂଳମାନ କାଟି ଦେଇ ଚଉଦଟି ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ପତିତ ଦେଖି ଶୂର୍ପଣଖା ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି ଖର ନିକଟକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ କହିଲା।

AI-generated · not yet verified

The Odia meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕೀಯ ರಾಮಾಯಣೇ ಅರಣ್ಯಕಾಣ್ಡಮ್ ।

ಅಥ ವಿಂಶಸ್ಸರ್ಗಃ ।

Shloka 1

ತತಶ್ಶೂರ್ಪಣಖಾ ಘೋರಾ ರಾಘವಾಶ್ರಮಮಾಗತಾ ।
ರಾಕ್ಷಸಾನಾಚಚಕ್ಷೇ ತೌ ಭ್ರಾತರೌ ಸಹ ಸೀತಯಾ ॥ 1 ॥

tataśśūrpaṇakhā ghorā rāghavāśramamāgatā |
rākṣasānācacakṣe tau bhrātarau saha sītayā || 1 ||

ତା'ପରେ ଭୟଙ୍କରୀ ଶୂର୍ପଣଖା ରାଘବଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି ସୀତାଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ କହିଲା ॥ 1 ॥ ^AI

Shloka 2

ತೇ ರಾಮಂ ಪರ್ಣಶಾಲಾಯಾಮುಪವಿಷ್ಟಂ ಮಹಾಬಲಮ್ ।
ದದೃಶುಸ್ಸೀತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ವೈದೇಹ್ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಚ ॥ 2 ॥

te rāmaṃ parṇaśālāyāmupaviṣṭaṃ mahābalam |
dadṛśussītayā sārdhaṃ vaidehyā lakṣmaṇena ca || 2 ||

ସେମାନେ ପର୍ଣ୍ଣଶାଳାରେ ଉପବିଷ୍ଟ ମହାବଳୀ ରାମଙ୍କୁ ବିଦେହକନ୍ୟା ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଦେଖିଲେ ॥ 2 ॥ ^AI

Shloka 3

ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಘವಶ್ಶ್ರೀಮಾನಾಗತಾಂಸ್ತಾಂ ಚ ರಾಕ್ಷಸೀಮ್ ।
ಅಬ್ರವೀದ್ಭ್ರಾತರಂ ರಾಮೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ದೀಪ್ತತೇಜಸಮ್ ॥ 3 ॥

tāndṛṣṭvā rāghavaśśrīmānāgatāṃstāṃ ca rākṣasīm |
abravīdbhrātaraṃ rāmo lakṣmaṇaṃ dīptatejasam || 3 ||

ସେମାନେ ଆସିଥିବା ଦେଖି କାନ୍ତିମାନ୍ ରାଘବ ରାମ ଦୀପ୍ତତେଜସ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ ॥ 3 ॥ ^AI

Shloka 4

ಮುಹೂರ್ತಂ ಭವ ಸೌಮಿತ್ರೇ ಸೀತಾಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯನನ್ತರಃ ।
ಇಮಾನಸ್ಯಾ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ಪದವೀಮಾಗತಾನಿಹ ॥ 4 ॥

muhūrtaṃ bhava saumitre sītāyāḥ pratyanantaraḥ |
imānasyā vadhiṣyāmi padavīmāgatāniha || 4 ||

ହେ ସୌମିତ୍ରେ, ତୁମେ କିଛିକ୍ଷଣ ସୀତାଙ୍କର ଅତି ନିକଟରେ ରୁହ; ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଏହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି ॥ 4 ॥ ^AI

Shloka 5

ವಾಕ್ಯಮೇತತ್ತತಶ್ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮಸ್ಯ ವಿದಿತಾತ್ಮನಃ ।
ತಥೇತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಂ ರಾಮಸ್ಯ ಪ್ರತ್ಯಪೂಜಯತ್ ॥ 5 ॥

vākyametattataśśrutvā rāmasya viditātmanaḥ |
tatheti lakṣmaṇo vākyaṃ rāmasya pratyapūjayat || 5 ||

ତା'ପରେ ଆତ୍ମଜ୍ଞ ରାମଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟକୁ 'ତଥାସ୍ତୁ' ବୋଲି ସମ୍ମାନ କଲେ ॥ 5 ॥ ^AI

Shloka 6

ರಾಘವೋಽಪಿ ಮಹಚ್ಚಾಪಂ ಚಾಮೀಕರವಿಭೂಷಿತಮ್ ।
ಚಕಾರ ಸಜ್ಯಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತಾನಿ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್ ॥ 6 ॥

rāghavo'pi mahaccāpaṃ cāmīkaravibhūṣitam |
cakāra sajyaṃ dharmātmā tāni rakṣāṃsi cābravīt || 6 ||

ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଘବ ମଧ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଭୂଷିତ ମହାନ ଧନୁକୁ ଗୁଣ ଯୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ସେହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ॥ 6 ॥ ^AI

Shloka 7

ಪುತ್ರೌ ದಶರಥಸ್ಯಾವಾಂ ಭ್ರಾತರೌ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣೌ ।
ಪ್ರವಿಷ್ಟೌ ಸೀತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ದುಶ್ಚರಂ ದಣ್ಡಕಾವನಮ್ ॥ 7 ॥

putrau daśarathasyāvāṃ bhrātarau rāmalakṣmaṇau |
praviṣṭau sītayā sārdhaṃ duścaraṃ daṇḍakāvanam || 7 ||

ଆମେ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ; ସୀତାଙ୍କ ସହିତ ଦୁର୍ଗମ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛୁ ॥ 7 ॥ ^AI

Shloka 8

ಫಲಮೂಲಾಶನೌ ದಾನ್ತೌ ತಾಪಸೌ ಧರ್ಮಚಾರಿಣೌ ।
ವಸನ್ತೌ ದಣ್ಡಕಾರಣ್ಯೇ ಕಿಮರ್ಥಮುಪಹಿಂಸಥ ॥ 8 ॥

phalamūlāśanau dāntau tāpasau dharmacāriṇau |
vasantau daṇḍakāraṇye kimarthamupahiṃsatha || 8 ||

ଆମେ ଫଳମୂଳ ଖାଉଁ, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ତାପସ ଓ ଧର୍ମାଚାରୀ; ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ବାସ କରୁଛୁ — କାହିଁକି ଆମକୁ ହିଂସା କରୁଛ? ^AI

Shloka 9

ಯುಷ್ಮಾನ್ಪಾಪಾತ್ಮಕಾನ್ಹನ್ತುಂ ವಿಪ್ರಕಾರಾನ್ಮಹಾಹವೇ ।
ಋಷೀಣಾಂ ತು ನಿಯೋಗೇನ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಹಂ ಸಶರಾಯುಧಃ ॥ 9 ॥

yuṣmānpāpātmakānhantuṃ viprakārānmahāhave |
ṛṣīṇāṃ tu niyogena prāpto'haṃ saśarāyudhaḥ || 9 ||

ହେ ପାପାତ୍ମା ଦୁର୍ଜନମାନେ, ମୁଁ ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ଧନୁଶର ସହିତ ଆସିଅଛି । ^AI

Shloka 10

ತಿಷ್ಠತೈವಾತ್ರ ಸನ್ತುಷ್ಟಾ ನೋಪಾವರ್ತಿತುಮರ್ಹಥ ।
ಯದಿ ಪ್ರಾಣೈರಿಹಾರ್ಥೋ ವಾ ನಿವರ್ತಧ್ವಂ ನಿಶಾಚರಾಃ ॥ 10 ॥

tiṣṭhataivātra santuṣṭā nopāvartitumarhatha |
yadi prāṇairihārtho vā nivartadhvaṃ niśācarāḥ || 10 ||

ତୁମେମାନେ ଏଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ରହିଯାଅ, ଫେରିଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ହେ ନିଶାଚରମାନେ, ଯଦି ଏଠାରେ ପ୍ରାଣରେ ଆଶା ଅଛି, ତେବେ ଫେରିଯାଅ । ^AI

Shloka 11

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತೇ ಚತುರ್ದಶ ।
ಊಚುರ್ವಾಚಂ ಸುಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮಘ್ನಾಶ್ಶೂಲಪಾಣಯಃ ॥ 11 ॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā rākṣasāste caturdaśa |
ūcurvācaṃ susaṅkruddhā brahmaghnāśśūlapāṇayaḥ || 11 ||

ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି ସେହି ଚଉଦ ଜଣ ରାକ୍ଷସ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ଶୂଳଧାରୀ ଥିଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଏହି କଥା କହିଲେ । ^AI

Shloka 12

ಕ್ರೋಧಮುತ್ಪಾದ್ಯ ನೋ ಭರ್ತುಃ ಖರಸ್ಯ ಸುಮಹಾತ್ಮನಃ ।
ತ್ವಮೇವ ಹಾಸ್ಯಸೇ ಪ್ರಾಣಾನದ್ಯಾಸ್ಮಾಭಿರ್ಹತೋ ಯುಧಿ ॥ 12 ॥

krodhamutpādya no bhartuḥ kharasya sumahātmanaḥ |
tvameva hāsyase prāṇānadyāsmābhirhato yudhi || 12 ||

ଆମର ମହାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ ଖରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରାଣ ହରାଇବ । ^AI

Shloka 13

ಕಾ ಹಿ ತೇ ಶಕ್ತಿರೇಕಸ್ಯ ಬಹೂನಾಂ ರಣಮೂರ್ಧನೀ ।
ಅಸ್ಮಾಕಮಗ್ರತಃ ಸ್ಥಾತುಂ ಕಿಂ ಪುನರ್ಯೋದ್ದುಮಾಹವೇ ॥ 13 ॥

kā hi te śaktirekasya bahūnāṃ raṇamūrdhanī |
asmākamagrataḥ sthātuṃ kiṃ punaryoddumāhave || 13 ||

ଏକାକୀ ତୁମର କେଉଁ ଶକ୍ତି ଅଛି ଯେ ବହୁତ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଠିଆ ହେବ, ଆଉ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ତ ଦୂରର କଥା । ^AI

Shloka 14

ಏಹಿ ಬಾಹುಪ್ರಯುಕ್ತೈರ್ನಃ ಪರಿಘೈಶ್ಶೂಲಪಟ್ಟಿಸೈಃ ।
ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ಷಸಿ ವೀರ್ಯಂ ಚ ಧನುಶ್ಚ ಕರಪೀಡಿತಮ್ ॥ 14 ॥

ehi bāhuprayuktairnaḥ parighaiśśūlapaṭṭisaiḥ |
prāṇāṃstyakṣasi vīryaṃ ca dhanuśca karapīḍitam || 14 ||

ଆସ, ଆମର ବାହୁରେ ପ୍ରହାର କରାଯାଇଥିବା ପରିଘ, ଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବ, ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ହାତରେ ଚାପି ଧରାଯାଇଥିବା ଧନୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବ । ^AI

Shloka 15

ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸಙ್ಕೃದ್ಧಾ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತೇ ಚತುರ್ದಶ ।
ಚಿಕ್ಷಿಪುಸ್ತಾನಿ ಶೂಲಾನಿ ರಾಘವಂ ಪ್ರತಿ ದುರ್ಜಯಮ್ ॥ 15 ॥

ityevamuktvā saṅkṛddhā rākṣasāste caturdaśa |
cikṣipustāni śūlāni rāghavaṃ prati durjayam || 15 ||

ଏହା କହି ସେହି ଚଉଦ ଜଣ ରାକ୍ଷସ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଦୁର୍ଜୟ ରାଘବଙ୍କ ଉପରେ ସେହି ଶୂଳମାନ ଫିଙ୍ଗିଲେ । ^AI

Shloka 16

ತಾನಿ ಶೂಲಾನಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಸ್ಸಮಸ್ತಾನಿ ಚತುರ್ದಶ ।
ತಾವದ್ಭಿರೇವ ಚಿಚ್ಛೇದ ಶರೈಃ ಕಾಞ್ಚನಭೂಷಣೈಃ ॥ 16 ॥

tāni śūlāni kākutsthassamastāni caturdaśa |
tāvadbhireva ciccheda śaraiḥ kāñcanabhūṣaṇaiḥ || 16 ||

କାକୁତ୍ସ୍ଥ (ରାମ) ସେହି ସମସ୍ତ ଚଉଦଟି ଶୂଳକୁ ସେତିକି ସଂଖ୍ୟକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ ବାଣରେ କାଟି ଦେଲେ । ^AI

Shloka 17

ತತಃ ಪಶ್ಚಾನ್ಮಹಾತೇಜಾ ನಾರಾಚಾನ್ಸೂರ್ಯಸನ್ನಿಭಾನ್ ।
ಜಗ್ರಾಹ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧಶ್ಚತುರ್ದಶ ಶಿಲಾಶಿತಾನ್ ॥ 17 ॥

tataḥ paścānmahātejā nārācānsūryasannibhān |
jagrāha paramakruddhaścaturdaśa śilāśitān || 17 ||

ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ଵୀ ରାଘବ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଶିଳାରେ ଘଷା ହୋଇ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚଉଦଟି ନାରାଚ (ବାଣ) ଧରିଲେ ॥ ୧୭ ॥ ^AI

Shloka 18

ಗೃಹೀತ್ವಾ ಧನುರಾಯಮ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಯಾನುದ್ದಿಶ್ಯ ರಾಕ್ಷಸಾನ್ ।
ಮುಮೋಚ ರಾಘವೋ ಬಾಣಾನ್ವಜ್ರಾನಿವ ಶತಕ್ರತುಃ ॥ 18 ॥

gṛhītvā dhanurāyamya lakṣyānuddiśya rākṣasān |
mumoca rāghavo bāṇānvajrāniva śatakratuḥ || 18 ||

ଧନୁ ଧରି ଟାଣି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ରାଘବ ବଜ୍ର ପରି ସେ ବାଣମାନ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି ॥ ୧୮ ॥ ^AI

Shloka 19

ರುಕ್ಮಪುಙ್ಖಾಶ್ಚ ವಿಶಿಖಾ ದೀಪ್ತಾ ಹೇಮವಿಭೂಷಿತಾಃ ।
ತೇ ಭಿತ್ತ್ವಾ ರಕ್ಷಸಾಂ ವೇಗಾದ್ವಕ್ಷಾಂಸಿ ರುಧಿರಾಪ್ಲುತಾಃ ॥ 19 ॥

rukmapuṅkhāśca viśikhā dīptā hemavibhūṣitāḥ |
te bhittvā rakṣasāṃ vegādvakṣāṃsi rudhirāplutāḥ || 19 ||

ସୁବର୍ଣ୍ଣର ପୁଙ୍ଖ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଭୂଷିତ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବାଣମାନ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳକୁ ବେଗରେ ଭେଦ କରି ରକ୍ତରେ ପ୍ଲାବିତ ହୋଇ ॥ ୧୯ ॥ ^AI

Shloka 20

ವಿನಿಷ್ಪೇತುಸ್ತದಾ ಭೂಮೌ ನ್ಯಮಜ್ಜನ್ತಾಶನಿಸ್ವನಾಃ ।
ತೇ ಭಿನ್ನಹೃದಯಾ ಭೂಮೌ ಛಿನ್ನಮೂಲಾ ಇವ ದ್ರುಮಾಃ ॥ 20 ॥

viniṣpetustadā bhūmau nyamajjantāśanisvanāḥ |
te bhinnahṛdayā bhūmau chinnamūlā iva drumāḥ || 20 ||

ସେତେବେଳେ ବଜ୍ରନାଦ ସଦୃଶ ଶବ୍ଦ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ ଓ ଭୂମିରେ ବୁଡ଼ିଗଲେ; ସେମାନେ ହୃଦୟ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ମୂଳ ଛେଦିତ ବୃକ୍ଷ ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ ॥ ୨୦ ॥ ^AI

Shloka 21

ನಿಪೇತುಶ್ಶೋಣಿತಾರ್ದ್ರಾಙ್ಗಾ ವಿಕೃತಾ ವಿಗತಾಸವಃ ।
ತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪತಿತಾನ್ಭೂಮೌ ರಾಕ್ಷಸೀ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಛಿತಾ ॥ 21 ॥

nipetuśśoṇitārdrāṅgā vikṛtā vigatāsavaḥ |
tān dṛṣṭvā patitānbhūmau rākṣasī krodhamūrchitā || 21 ||

ରକ୍ତରେ ଆର୍ଦ୍ର ଶରୀର ଓ ବିକୃତ ଅବସ୍ଥାରେ, ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ସେମାନେ ପଡ଼ିଲେ । ସେମାନଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପତିତ ଦେଖି ରାକ୍ଷସୀ କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ହେଲା ॥ ୨୧ ॥ ^AI

Shloka 22

ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ಪುನಸ್ತತ್ರ ವ್ಯಸೃಜದ್ಭೈರವಸ್ವನಾನ್ ।
ಉಪಗಮ್ಯ ಖರಂ ಸಾ ತು ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸಂಶುಷ್ಕಶೋಣಿತಾ ॥ 22 ॥

paritrastā punastatra vyasṛjadbhairavasvanān |
upagamya kharaṃ sā tu kiñcitsaṃśuṣkaśoṇitā || 22 ||

ସେ ଭୀତ ହୋଇ ପୁନର୍ବାର ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କଲା । କିଛି ଶୁଷ୍କ ରକ୍ତଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଖର ନିକଟକୁ ଗଲା ॥ ୨୨ ॥ ^AI

Shloka 23

ಪಪಾತ ಪುನರೇವಾರ್ತಾ ಸನಿರ್ಯಾಸೇವ ಸಲ್ಲಕೀ ।
ಪಪಾತ ಪುನರೇವಾರ್ತಾ ಸನಿರ್ಯಾಸೇವ ಸಲ್ಲಕೀ ॥ 23 ॥

papāta punarevārtā saniryāseva sallakī |
papāta punarevārtā saniryāseva sallakī || 23 ||

ସେ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତା ହୋଇ ନିର୍ଯ୍ୟାସ ସହିତ ସଲ୍ଲକୀ ବୃକ୍ଷ ପରି ପୁନର୍ବାର ପଡ଼ିଗଲା ॥ ୨୩ ॥ ^AI

Shloka 24

ಭ್ರಾತುಸ್ಸಮೀಪೇ ಶೋಕಾರ್ತಾ ಸಸರ್ಜ ನಿನದಂ ಮುಹುಃ ॥ 24 ॥

bhrātussamīpe śokārtā sasarja ninadaṃ muhuḥ || 24 ||

ଭାଇର ସମୀପରେ ଶୋକାର୍ତ୍ତା ହୋଇ ସେ ବାରମ୍ବାର କ୍ରନ୍ଦନ କଲା ॥ ୨୪ ॥ ^AI

Shloka 25

ಸಸ್ವರಂ ಮುಮುಚೇ ಬಾಷ್ಪಂ ವಿಷಣ್ಣವದನಾ ತದಾ ।
ನಿಪಾತಿತಾನ್ ದೃಶ್ಯ ರಣೇ ತು ರಾಕ್ಷಸಾನ್ ಪ್ರಧಾವಿತಾ ಶೂರ್ಪಣಖಾ ಪುನಸ್ತತಃ ।
ವಧಂ ಚ ತೇಷಾಂ ನಿಖಿಲೇನ ರಕ್ಷಸಾಂ ಶಶಂಸ ಸರ್ವಂ ಭಗಿನೀ ಖರಸ್ಯ ಸಾ ॥ 25 ॥

sasvaraṃ mumuce bāṣpaṃ viṣaṇṇavadanā tadā |
nipātitān dṛśya raṇe tu rākṣasān pradhāvitā śūrpaṇakhā punastataḥ |
vadhaṃ ca teṣāṃ nikhilena rakṣasāṃ śaśaṃsa sarvaṃ bhaginī kharasya sā || 25 ||

ସେତେବେଳେ ଦୁଃଖିତ ମୁଖୀ ଶୂର୍ପଣଖା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରି ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷଣ କଲା । ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ପୁନର୍ବାର ସେଠାରୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲା । ଖରର ସେହି ଭଗିନୀ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଧର ବୃତ୍ତାନ୍ତ କହିଲା । ^AI

ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಅರಣ್ಯಕಾಣ್ಡೇ ವಿಂಶಸ್ಸರ್ಗಃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अरण्यकाण्डम् ।

अथ विंशस्सर्गः ।

ततश्शूर्पणखा घोरा राघवाश्रममागता ।

राक्षसानाचचक्षे तौ भ्रातरौ सह सीतया ॥ 1 ॥

ते रामं पर्णशालायामुपविष्टं महाबलम् ।

ददृशुस्सीतया सार्धं वैदेह्या लक्ष्मणेन च ॥ 2 ॥

तान्दृष्ट्वा राघवश्श्रीमानागतांस्तां च राक्षसीम् ।

अब्रवीद्भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥ 3 ॥

मुहूर्तं भव सौमित्रे सीतायाः प्रत्यनन्तरः ।

इमानस्या वधिष्यामि पदवीमागतानिह ॥ 4 ॥

वाक्यमेतत्ततश्श्रुत्वा रामस्य विदितात्मनः ।

तथेति लक्ष्मणो वाक्यं रामस्य प्रत्यपूजयत् ॥ 5 ॥

राघवोऽपि महच्चापं चामीकरविभूषितम् ।

चकार सज्यं धर्मात्मा तानि रक्षांसि चाब्रवीत् ॥ 6 ॥

पुत्रौ दशरथस्यावां भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।

प्रविष्टौ सीतया सार्धं दुश्चरं दण्डकावनम् ॥ 7 ॥

फलमूलाशनौ दान्तौ तापसौ धर्मचारिणौ ।

वसन्तौ दण्डकारण्ये किमर्थमुपहिंसथ ॥ 8 ॥

युष्मान्पापात्मकान्हन्तुं विप्रकारान्महाहवे ।

ऋषीणां तु नियोगेन प्राप्तोऽहं सशरायुधः ॥ 9 ॥

तिष्ठतैवात्र सन्तुष्टा नोपावर्तितुमर्हथ ।

यदि प्राणैरिहार्थो वा निवर्तध्वं निशाचराः ॥ 10 ॥

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राक्षसास्ते चतुर्दश ।

ऊचुर्वाचं सुसङ्क्रुद्धा ब्रह्मघ्नाश्शूलपाणयः ॥ 11 ॥

क्रोधमुत्पाद्य नो भर्तुः खरस्य सुमहात्मनः ।

त्वमेव हास्यसे प्राणानद्यास्माभिर्हतो युधि ॥ 12 ॥

का हि ते शक्तिरेकस्य बहूनां रणमूर्धनी ।

अस्माकमग्रतः स्थातुं किं पुनर्योद्दुमाहवे ॥ 13 ॥

एहि बाहुप्रयुक्तैर्नः परिघैश्शूलपट्टिसैः ।

प्राणांस्त्यक्षसि वीर्यं च धनुश्च करपीडितम् ॥ 14 ॥

इत्येवमुक्त्वा सङ्कृद्धा राक्षसास्ते चतुर्दश ।

चिक्षिपुस्तानि शूलानि राघवं प्रति दुर्जयम् ॥ 15 ॥

तानि शूलानि काकुत्स्थस्समस्तानि चतुर्दश ।

तावद्भिरेव चिच्छेद शरैः काञ्चनभूषणैः ॥ 16 ॥

ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्सूर्यसन्निभान् ।

जग्राह परमक्रुद्धश्चतुर्दश शिलाशितान् ॥ 17 ॥

गृहीत्वा धनुरायम्य लक्ष्यानुद्दिश्य राक्षसान् ।

मुमोच राघवो बाणान्वज्रानिव शतक्रतुः ॥ 18 ॥

रुक्मपुङ्खाश्च विशिखा दीप्ता हेमविभूषिताः ।

ते भित्त्वा रक्षसां वेगाद्वक्षांसि रुधिराप्लुताः ॥ 19 ॥

विनिष्पेतुस्तदा भूमौ न्यमज्जन्ताशनिस्वनाः ।

ते भिन्नहृदया भूमौ छिन्नमूला इव द्रुमाः ॥ 20 ॥

निपेतुश्शोणितार्द्राङ्गा विकृता विगतासवः ।

तान् दृष्ट्वा पतितान्भूमौ राक्षसी क्रोधमूर्छिता ॥ 21 ॥

परित्रस्ता पुनस्तत्र व्यसृजद्भैरवस्वनान् ।

उपगम्य खरं सा तु किञ्चित्संशुष्कशोणिता ॥ 22 ॥

पपात पुनरेवार्ता सनिर्यासेव सल्लकी ।

पपात पुनरेवार्ता सनिर्यासेव सल्लकी ॥ 23 ॥

भ्रातुस्समीपे शोकार्ता ससर्ज निनदं मुहुः ॥ 24 ॥

सस्वरं मुमुचे बाष्पं विषण्णवदना तदा ।

निपातितान् दृश्य रणे तु राक्षसान् प्रधाविता शूर्पणखा पुनस्ततः ।

वधं च तेषां निखिलेन रक्षसां शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा ॥ 25 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे विंशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Kannada script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

3.20 ಅರಣ್ಯಕಾಣ್ಡ - ವಿಂಶ ಸರ್ಗಃ