Valmiki Ramayana Ayodhya Kanda Sarga 85 — Latin Script

⚠️ AI-generated translation — the Kannada meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Kannada

ಭರತನು ಗುಹನಿಗೆ ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಭರದ್ವಾಜರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಗುಹನು ತನ್ನ ದಾಶರೊಂದಿಗೆ ಭರತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ, ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಉದ್ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭರತನು ರಾಘವನು ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ಹೇಳಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅವನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗುಹನು ಭರತನನ್ನು ಧನ್ಯನೆಂದು ಹೊಗಳಿ, ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯ ಮರೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಭರತನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬೀಡುಬಿಡಿಸಿ ಶತ್ರುಘ್ನನೊಂದಿಗೆ ಮಲಗಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ರಾಮನ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶೋಕಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಅವನು ಬಹಳವಾಗಿ ಸಂತಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

AI-generated · not yet verified

The Kannada meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Gujarati meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Gujarati

આ સર્ગમાં ભરત ગુહ સાથે વાત કરે છે અને ભરદ્વાજ આશ્રમે જવાનો માર્ગ પૂછે છે. ગુહ ભરતની મોટી સેના જોઈને શંકા કરે છે કે તેઓ રામ વિરુદ્ધ કોઈ દુષ્ટ ભાવના સાથે જાય છે, પરંતુ ભરત સ્પષ્ટ કરે છે કે તેઓ વનમાં રહેતા રામને પાછા લાવવા જાય છે. ગુહ ભરતની પ્રશંસા કરે છે કે તેઓ પ્રયત્ન વિના મળેલું રાજ્ય છોડવા ઈચ્છે છે. રાત્રિ થતાં ભરત સેનાને ત્યાં ઉતારીને શત્રુઘ્ન સાથે શયન કરવા જાય છે, પરંતુ રામની ચિંતાથી ઉત્પન્ન થયેલો શોક તેમને શાંતિ લેવા દેતો નથી. ગુહ ભરતને રામ વિશે આશ્વાસન આપે છે.

AI-generated · not yet verified

The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Sanskrit (simple prose explanation) meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

The Sanskrit (simple prose explanation) meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe ayodhyākāṇḍam |

atha pañcāśītitamassargaḥ |

Shloka 1

evamuktastu bharato niṣādādhipatiṃ guham |
pratyuvāca mahāprājño vākyaṃ hetvarthasaṃhitam || 1 ||

આમ કહેવાયેલા મહાપ્રાજ્ઞ ભરતે નિષાદાધિપતિ ગુહને હેતુ અને અર્થથી યુક્ત એવું વચન પ્રત્યુત્તરમાં કહ્યું. ^AI

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಭರತನು ನಿಷಾದಾಧಿಪತಿಯಾದ ಗುಹನಿಗೆ ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಮಾತನ್ನು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ^AI

एवं उक्तः तु महाप्राज्ञः भरतः निषादाधिपतिं गुहं प्रति हेत्वर्थसंहितं वाक्यं प्रत्युवाच। ^AI

Shloka 2

ūrjitaḥ khalu te kāmaḥ kṛto mama gurossakhe |
yo me tvamīdṛśīṃ senāmeko'bhyarcitumicchasi || 2 ||

હે મિત્ર, મારા ગુરુના સ્નેહી, તેં ખરેખર મારા પ્રત્યે ઉત્કૃષ્ટ કામના કરી છે, કેમ કે તું એકલો જ આવી મોટી સેનાનું સત્કાર-સ્વાગત કરવા ઇચ્છે છે. ^AI

ಎಲೈ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನನ್ನ ಗುರುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಇಂತಹ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಆದರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ^AI

हे सखे, मम गुरोः त्वया ऊर्जितः कामः खलु कृतः, यः त्वम् एकः ईदृशीं सेनां माम् अभ्यर्चितुम् इच्छसि। ^AI

Shloka 3

ityuktvā tu mahātejā guhaṃ vacanamuttamam |
abravīdbharata śśrīmānaniṣādādhipatiṃ punaḥ || 3 ||

આમ કહીને મહાતેજસ્વી, શ્રીમાન ભરતે ગુહને ઉત્તમ વચન કહ્યું, પછી ફરી નિષાદાધિપતિને સંબોધીને કહ્યું. ^AI

ಹೀಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಶ್ರೀಮಂತನೂ ಆದ ಭರತನು ಪುನಃ ನಿಷಾದಾಧಿಪತಿಯಾದ ಗುಹನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು. ^AI

इति उक्त्वा तु महातेजाः श्रीमान् भरतः गुहं प्रति उत्तमं वचनम् अब्रवीत्, पुनः अनिषादाधिपतिम्। ^AI

Shloka 4

katareṇa gamiṣyāmi bharadvājāśramaṃ guha |
gahano'yaṃ bhṛśaṃ deśo gaṅgā'nūpo duratyayaḥ || 4 ||

હે ગુહ, હું ભરદ્વાજ આશ્રમે કયા માર્ગે જઈશ? આ દેશ ઘણો ગહન છે, ગંગાના કિનારાના જળપ્રદેશથી યુક્ત છે અને દુર્લંઘ્ય છે. ^AI

ಎಲೈ ಗುಹನೇ, ನಾನು ಯಾವ ದಾರಿಯಿಂದ ಭರದ್ವಾಜರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಬಹಳ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಗಂಗೆಯ ಜವುಗು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದುದು. ^AI

हे गुह, कतरेण मार्गेण भरद्वाजाश्रमं गमिष्यामि? अयं देशः भृशं गहनः, गङ्गानूपः, दुरत्ययः। ^AI

Shloka 5

tasya tadvacanaṃ śrutvā rājaputrasya dhīmataḥ |
abravītprāñjalirvākyaṃ guho gahanagocaraḥ || 5 ||

બુદ્ધિમાન રાજપુત્રનું એ વચન સાંભળીને ગહન પ્રદેશના જાણકાર ગુહે હાથ જોડીને વચન કહ્યું. ^AI

ಮೇಧಾವಿಯಾದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಗುಹನು ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಗಿದು ಹೇಳಿದನು. ^AI

तस्य धीमतः राजपुत्रस्य तत् वचनं श्रुत्वा गहनगोचरः गुहः प्राञ्जलिः वाक्यम् अब्रवीत्। ^AI

Shloka 6

dāśāstvā'nu'gamiṣyanti dhanvinassusamāhitāḥ |
ahaṃ tvānugamiṣyāmi rājaputra mahāyaśaḥ || 6 ||

હે મહાયશસ્વી રાજપુત્ર, દાશ (નિષાદ) લોકો ધનુષધારી અને સુસજ્જ થઈને તમારી પાછળ આવશે, અને હું પણ તમારી પાછળ આવીશ. ^AI

ಎಲೈ ಮಹಾಕೀರ್ತಿವಂತನಾದ ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಬೇಟೆಗಾರರಾದ ದಾಶರು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವರು. ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವೆನು. ^AI

हे राजपुत्र महायशः, दाशाः धन्विनः सुसमाहिताः त्वाम् अनुगमिष्यन्ति। अहं तु त्वाम् अनुगमिष्यामि। ^AI

Shloka 7

kacchinnaduṣṭo vrajasi rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
iyaṃ te mahatī senā śaṅkāṃ janayatīva me || 7 ||

શું તમે નિષ્કલંક કર્મવાળા રામની પાસે કોઈ દુષ્ટ ભાવના સાથે જાઓ છો? આ તમારી મોટી સેના મારામાં શંકા ઉપજાવે છે. ^AI

ನೀನು ಕ್ಲೇಶವಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮವುಳ್ಳ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಈ ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯವು ನನಗೆ ಸಂಶಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ^AI

अक्लिष्टकर्मणः रामस्य अनुगमने कच्चित् न दुष्टः व्रजसि? इयं ते महती सेना मे शङ्काम् इव जनयति। ^AI

Shloka 8

tamevamabhibhāṣantamākāśa iva nirmalaḥ |
bharataśślakṣṇayā vācā guhaṃ vacanamabravīt || 8 ||

આમ બોલતા તે ગુહને આકાશ જેવા નિર્મળ ભરતે મધુર વાણીથી વચન કહ્યું. ^AI

ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಆಕಾಶದಂತೆ ನಿರ್ಮಲನಾದ ಭರತನು ಮೃದುವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಗುಹನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು. ^AI

एवम् अभिभाषन्तं तं भरतः आकाश इव निर्मलः श्लक्ष्णया वाचा गुहं वचनम् अब्रवीत्। ^AI

Shloka 9

mābhūtsa kālo yatkaṣṭaṃ na māṃ śaṅkitumarhasi |
rāghava ssahi me bhrātā jyeṣṭhaḥ pitusamo mataḥ || 9 ||

એ કાળ (એવો સમય) ન આવો કે જેમાં કષ્ટ થાય; તમારે મારા વિશે શંકા કરવી યોગ્ય નથી. રાઘવ (રામ) તો મારા મોટા ભાઈ છે અને પિતા સમાન મનાય છે. ^AI

ಆ ಕೆಟ್ಟ ಕಾಲವು ಬರಬಾರದು; ನನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯಿಸಬೇಡ. ರಾಘವನು ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ, ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ^AI

भरतः गुहम् अवदत् — सः कालः मा भूत् यत् कष्टं भवेत्, मां शङ्कितुं न अर्हसि। राघवः हि मे ज्येष्ठः भ्राता, पितुः समः मतः। ^AI

Shloka 10

taṃ nivartayituṃ yāmi kākutsthaṃ vanavāsinam |
buddhiranyā na te kāryā guha satyaṃ bravīmi te || 10 ||

વનમાં રહેતા તે કાકુત્સ્થ (રામ)ને પાછા લાવવા હું જાઉં છું. ગુહ, તમારે બીજી કોઈ બુદ્ધિ ન કરવી; હું તમને સત્ય કહું છું. ^AI

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಗುಹನೇ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಯೋಚನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಡ; ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ^AI

वनवासिनं तं काकुत्स्थं निवर्तयितुं यामि। गुह, अन्या बुद्धिः ते न कार्या, सत्यं ते ब्रवीमि। ^AI

Shloka 11

sa tu saṃhṛṣṭavadana śśrutvā bharatabhāṣitam |
punarevābravīdvākyaṃ bharataṃ prati harṣitaḥ || 11 ||

ભરતનું વચન સાંભળીને હર્ષભર્યા મુખવાળો તે (ગુહ) ફરી પ્રસન્ન થઈને ભરત પ્રતિ વચન બોલ્યો. ^AI

ಭರತನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮುಖವುಳ್ಳ ಅವನು, ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಭರತನ ಕಡೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು. ^AI

सः गुहः भरतस्य भाषितं श्रुत्वा संहृष्टवदनः सन् हर्षितः पुनः एव भरतं प्रति वाक्यम् अब्रवीत्। ^AI

Shloka 12

dhanyastvaṃ na tvayā tulyaṃ paśyāmi jagatītale |
ayatnādāgataṃ rājyaṃ yastvaṃ tyaktumihecchasi || 12 ||

તમે ધન્ય છો; આ જગતમાં તમારા જેવો બીજો કોઈ હું જોતો નથી, કારણ કે જે રાજ્ય પ્રયત્ન વિના આવી પડ્યું છે તેને તમે અહીં છોડવા ઈચ્છો છો. ^AI

ನೀನು ಧನ್ಯನು; ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಸಮಾನರಾದವರನ್ನು ನಾನು ಕಾಣೆನು. ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ. ^AI

त्वं धन्यः। जगतीतले त्वया तुल्यं न पश्यामि। यः त्वम् अयत्नात् आगतं राज्यं त्यक्तुम् इच्छसि। ^AI

Shloka 13

śāśvatī khalu te kīrtirlokānanucariṣyati |
yastvaṃ kṛcchragataṃ rāmaṃ pratyānayitumicchasi || 13 ||

જે તમે કષ્ટમાં પડેલા રામને પાછા લાવવા ઈચ્છો છો, તેથી તમારી કીર્તિ ચિરકાળ સુધી લોકોમાં ચાલશે. ^AI

ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ರಾಮನನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲು ಬಯಸುವ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ^AI

यः त्वं कृच्छ्रगतं रामं प्रत्यानयितुम् इच्छसि, ते कीर्तिः खलु शाश्वती लोकान् अनुचरिष्यति। ^AI

Shloka 14

evaṃ sambhāṣamāṇasya guhasya bharataṃ tadā |
babhau naṣṭaprabhassūryo rajanī cābhyavartata || 14 ||

આમ ગુહ ભરત સાથે વાત કરતો હતો ત્યારે પ્રકાશહીન સૂર્ય થયો અને રાત્રિ આવી પડી. ^AI

ಹೀಗೆ ಗುಹನು ಭರತನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಳೆಗುಂದಿದ ಸೂರ್ಯನು ಮರೆಯಾದನು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯು ಬಂದೇ ಬಂತು. ^AI

तदा एवं सम्भाषमाणस्य गुहस्य भरतं प्रति, नष्टप्रभः सूर्यः बभौ, रजनी च अभ्यवर्तत। ^AI

Shloka 15

sanniveśya sa tāṃ senāṃ guhena paritoṣitaḥ |
śatrughnena saha śrīmāñchayanaṃ samupāgamat || 15 ||

ગુહથી સંતોષ પામેલા તે શ્રીમાન (ભરતે) તે સેનાને ત્યાં ઉતારીને શત્રુઘ્ન સાથે શયન કરવા ગયા. ^AI

ಗುಹನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು ಆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬೀಡುಬಿಡಿಸಿ, ಶತ್ರುಘ್ನನೊಂದಿಗೆ ಮಲಗಲು ಹೋದನು. ^AI

सः श्रीमान् भरतः गुहेन परितोषितः तां सेनां सन्निवेश्य शत्रुघ्नेन सह शयनं समुपागमत्। ^AI

Shloka 16

rāmacintāmaya śśoko bharatasya mahātmanaḥ |
upasthito hyanarhasya dharmaprekṣasya tādṛśaḥ || 16 ||

મહાત્મા ભરતને રામની ચિંતાથી ઉત્પન્ન થયેલો શોક પ્રાપ્ત થયો, જે તેમને યોગ્ય ન હતો, કારણ કે તેઓ ધર્મને દૃષ્ટિમાં રાખનારા હતા. ^AI

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಭರತನಿಗೆ ರಾಮನ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಶೋಕವು, ಅವನಿಗೆ ಅನರ್ಹವಾದರೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಅವನಿಗೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಶೋಕವು ಒದಗಿಬಂತು. ^AI

महात्मनः तादृशस्य अनर्हस्य धर्मप्रेक्षस्य भरतस्य रामचिन्तामयः शोकः उपस्थितः। ^AI

Shloka 17

antardāhena dahanassantāpayati rāghavam |
vanadāhābhisantaptaṃ gūḍho'gniriva pādapam || 17 ||

અંદરના દાહથી બળતો તે શોકરૂપી અગ્નિ રાઘવને એમ તપાવે છે, જેમ વનમાં લાગેલી આગથી તપેલા વૃક્ષને છુપાયેલો અગ્નિ તપાવે છે. ^AI

ಒಳಗಿನ ದಾಹದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಆ ಶೋಕಾಗ್ನಿಯು, ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸಂತಪ್ತವಾದ ಮರವನ್ನು ಒಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಅಗ್ನಿಯು ಸುಡುವಂತೆ, ರಾಘವನನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ^AI

Shloka 18

prasṛtassarvagātrebhyassvedaṃ śokāgnisambhavam |
yathā sūryāṃśusantapto himavān prasṛtohimam || 18 ||

શોકાગ્નિથી ઉત્પન્ન થયેલો પરસેવો તેમના સર્વ અંગોમાંથી એમ વહે છે, જેમ સૂર્યના કિરણોથી તપેલા હિમાલયમાંથી બરફ પીગળીને વહે છે. ^AI

ಶೋಕಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಬೆವರು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಹರಿಯಿತು; ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಂತಪ್ತವಾದ ಹಿಮವಾನ್ ಪರ್ವತವು ಹಿಮವನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ. ^AI

Shloka 19

dhyānanirdharaśailena viniśśvasitadhātunā |
dainyapādapasaṅghena śokāyāsādhiśṛṅgiṇā || 19 ||

ધ્યાનરૂપી નિર્જન પર્વતથી, નિઃશ્વાસરૂપી ધાતુથી, દૈન્યરૂપી વૃક્ષસમૂહથી અને શોક-ખેદરૂપી શિખરોથી યુક્ત થયેલો. ^AI

ಧ್ಯಾನವೆಂಬ ನಿರ್ಜಲ ಶೈಲದಿಂದಲೂ, ನಿಟ್ಟುಸಿರೆಂಬ ಧಾತುವಿನಿಂದಲೂ, ದೈನ್ಯವೆಂಬ ಮರಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದಲೂ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ಆಯಾಸವೆಂಬ ಶಿಖರಗಳಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದ, ^AI

Shloka 20

pramohānantasattvena santāpauṣadhiveṇunā |
ākrānto duḥkhaśailena mahatā kaikayīsutaḥ || 20 ||

પ્રમોહરૂપી અનંત પ્રાણીઓથી, સંતાપરૂપી ઔષધિ અને વેણુથી યુક્ત એવા મોટા દુઃખરૂપી પર્વતથી કૈકેયીપુત્ર ભરત આક્રાંત (ઘેરાયેલો) થયો. ^AI

ಪ್ರಮೋಹವೆಂಬ ಅನಂತ ಜೀವರಾಶಿಯಿಂದಲೂ, ಸಂತಾಪವೆಂಬ ಔಷಧಿ ಮತ್ತು ಬೆತ್ತದಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದ ಮಹಾದುಃಖಶೈಲದಿಂದ ಕೈಕೇಯಿಯ ಮಗನು ಆಕ್ರಾಂತನಾದನು. ^AI

Shloka 21

viniśśvasanvai bhṛśadurmanāstataḥ pramūḍhasañjñaḥ paramāpadaṃ gataḥ |
śamaṃ na lebhe hṛdayajvarārdito nararṣabho yūthahato yatharṣabhaḥ || 21 ||

પછી ખૂબ જ ઉદાસ મનવાળો, નિઃશ્વાસ નાખતો, સંજ્ઞા (ચેતના) ભૂલી ગયેલો તે ભરત પરમ આપત્તિમાં પડ્યો; હૃદયના જ્વરથી પીડાતો નરશ્રેષ્ઠ ભરત એમ શાંતિ પામ્યો નહીં, જેમ ટોળું ગુમાવેલો વૃષભ શાંતિ પામતો નથી. ^AI

ಆಗ ಬಹಳವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಬಹಳ ದುರ್ಮನಸ್ಕನಾಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಪರಮಾಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ, ಹೃದಯಜ್ವರದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಗೂಳಿಯಂತೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ^AI

Shloka 22

guhena sārdhaṃ bharatassamāgato mahānubhāvassajanassamāhitaḥ |
sudurmanāstaṃ bharataṃ tadā punarguha ssamāśvāsayadagrajaṃ prati || 22 ||

મહાનુભાવ, શાંત ચિત્તવાળા અને પોતાના જનો સાથેનો ભરત ગુહ સાથે મળ્યો; ત્યારે ખૂબ ઉદાસ થયેલા તે ભરતને ગુહે મોટા ભાઈ (રામ) વિશે આશ્વાસન આપ્યું. ^AI

ಮಹಾನುಭಾವನಾದ, ಜನರಿಂದ ಸಹಿತನಾದ ಭರತನು ಗುಹನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದನು; ಆಗ ಬಹಳ ದುರ್ಮನಸ್ಕನಾದ ಅವನನ್ನು ಗುಹನು ಅಣ್ಣನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾಶ್ವಾಸಗೊಳಿಸಿದನು. ^AI

ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye ayodhyākāṇḍe pañcāśītitamassargaḥ ||

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।

अथ पञ्चाशीतितमस्सर्गः ।

एवमुक्तस्तु भरतो निषादाधिपतिं गुहम् ।

प्रत्युवाच महाप्राज्ञो वाक्यं हेत्वर्थसंहितम् ॥ 1 ॥

ऊर्जितः खलु ते कामः कृतो मम गुरोस्सखे ।

यो मे त्वमीदृशीं सेनामेकोऽभ्यर्चितुमिच्छसि ॥ 2 ॥

इत्युक्त्वा तु महातेजा गुहं वचनमुत्तमम् ।

अब्रवीद्भरत श्श्रीमाननिषादाधिपतिं पुनः ॥ 3 ॥

कतरेण गमिष्यामि भरद्वाजाश्रमं गुह ।

गहनोऽयं भृशं देशो गङ्गाऽनूपो दुरत्ययः ॥ 4 ॥

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रस्य धीमतः ।

अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यं गुहो गहनगोचरः ॥ 5 ॥

दाशास्त्वाऽनुऽगमिष्यन्ति धन्विनस्सुसमाहिताः ।

अहं त्वानुगमिष्यामि राजपुत्र महायशः ॥ 6 ॥

कच्छिन्नदुष्टो व्रजसि रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।

इयं ते महती सेना शङ्कां जनयतीव मे ॥ 7 ॥

तमेवमभिभाषन्तमाकाश इव निर्मलः ।

भरतश्श्लक्ष्णया वाचा गुहं वचनमब्रवीत् ॥ 8 ॥

माभूत्स कालो यत्कष्टं न मां शङ्कितुमर्हसि ।

राघव स्सहि मे भ्राता ज्येष्ठः पितुसमो मतः ॥ 9 ॥

तं निवर्तयितुं यामि काकुत्स्थं वनवासिनम् ।

बुद्धिरन्या न ते कार्या गुह सत्यं ब्रवीमि ते ॥ 10 ॥

स तु संहृष्टवदन श्श्रुत्वा भरतभाषितम् ।

पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं भरतं प्रति हर्षितः ॥ 11 ॥

धन्यस्त्वं न त्वया तुल्यं पश्यामि जगतीतले ।

अयत्नादागतं राज्यं यस्त्वं त्यक्तुमिहेच्छसि ॥ 12 ॥

शाश्वती खलु ते कीर्तिर्लोकाननुचरिष्यति ।

यस्त्वं कृच्छ्रगतं रामं प्रत्यानयितुमिच्छसि ॥ 13 ॥

एवं सम्भाषमाणस्य गुहस्य भरतं तदा ।

बभौ नष्टप्रभस्सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत ॥ 14 ॥

सन्निवेश्य स तां सेनां गुहेन परितोषितः ।

शत्रुघ्नेन सह श्रीमाञ्छयनं समुपागमत् ॥ 15 ॥

रामचिन्तामय श्शोको भरतस्य महात्मनः ।

उपस्थितो ह्यनर्हस्य धर्मप्रेक्षस्य तादृशः ॥ 16 ॥

अन्तर्दाहेन दहनस्सन्तापयति राघवम् ।

वनदाहाभिसन्तप्तं गूढोऽग्निरिव पादपम् ॥ 17 ॥

प्रसृतस्सर्वगात्रेभ्यस्स्वेदं शोकाग्निसम्भवम् ।

यथा सूर्यांशुसन्तप्तो हिमवान् प्रसृतोहिमम् ॥ 18 ॥

ध्याननिर्धरशैलेन विनिश्श्वसितधातुना ।

दैन्यपादपसङ्घेन शोकायासाधिशृङ्गिणा ॥ 19 ॥

प्रमोहानन्तसत्त्वेन सन्तापौषधिवेणुना ।

आक्रान्तो दुःखशैलेन महता कैकयीसुतः ॥ 20 ॥

विनिश्श्वसन्वै भृशदुर्मनास्ततः प्रमूढसञ्ज्ञः परमापदं गतः ।

शमं न लेभे हृदयज्वरार्दितो नरर्षभो यूथहतो यथर्षभः ॥ 21 ॥

गुहेन सार्धं भरतस्समागतो महानुभावस्सजनस्समाहितः ।

सुदुर्मनास्तं भरतं तदा पुनर्गुह स्समाश्वासयदग्रजं प्रति ॥ 22 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे पञ्चाशीतितमस्सर्गः ॥

2.85 ayodhyākāṇḍa - pañcāśītitama sargaḥ