Shri Mahakali Stotram — Latin Script

⚠️ AI-generated translation — the Bengali meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Bengali

শ্রী মহাকালী স্তোত্রম্‌ একটি স্তোত্র যেখানে দেবী কালীকে বিশ্বের ঈশ্বরী, জগতের ধাত্রী এবং স্থিতি ও সংহারকারিণী হিসেবে বর্ণনা করা হয়েছে। স্তোত্রে বলা হয়েছে যে তিনিই স্বাহা, স্বধা, বষট্কার, সন্ধ্যা, সাবিত্রী এবং পরা জননী, এবং তাঁর দ্বারাই বিশ্ব সৃষ্ট, পালিত ও সংহৃত হয়। তিনি মহাবিদ্যা, মহামায়া, মহামেধা, মহাস্মৃতি, মহামোহা, মহাদেবী ও মহেশ্বরী, এবং তিনি সর্বस्य প্রকৃতি ও গুণত্রয়ের প্রকাশিকা। স্তোত্রে আরও বলা হয়েছে যে তিনি খড়্গ, শূল, গদা, চক্র, শঙ্খ, ধনু, বাণ, ভুশুণ্ডি ও পরিঘ ধারণ করেন এবং তিনি সৌম্য ও পরমেশ্বরী। শেষে দেবীর কাছে প্রার্থনা করা হয়েছে যেন তিনি মধু ও কৈটভ অসুরকে মোহিত করেন এবং অচ্যুতকে জাগ্রত করে সেই মহাসুরদের বধের জন্য বোধ জন্মান।

AI-generated · not yet verified

The Bengali meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Assamese meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Assamese

শ্ৰী মহাকালী স্তোত্ৰত দেৱী কালীক বিশ্বৰ ঈশ্বৰী, জগতৰ ধাত্ৰী আৰু সৃষ্টি-স্থিতি-সংহাৰ কৰোঁতা ৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ মহাবিদ্যা, মহামায়া, মহামেধা, মহাস্মৃতি, মহামোহা, মহাদেৱী আৰু মহেশ্বৰী বুলি কোৱা হৈছে, লগতে সকলোৰ প্ৰকৃতি আৰু গুণত্ৰয়ৰ প্ৰকাশিকা বুলি উল্লেখ আছে। স্তোত্ৰত তেওঁক খড়্গ, শূল, গদা, চক্ৰ, শঙ্খ, ধনু-বাণ আদি অস্ত্ৰধাৰিণী ৰূপে বৰ্ণনা কৰি সৌম্য আৰু পৰমেশ্বৰী বুলি প্ৰশংসা কৰা হৈছে। শেষত দেৱীৰ প্ৰভাৱেৰে বিষ্ণু, ব্ৰহ্মা আৰু শিৱয়ো শৰীৰ ধাৰণ কৰা বুলি কোৱাৰ লগতে মধু আৰু কৈটভ অসুৰক মোহাচ্ছন্ন কৰি অচ্যুতক জাগ্ৰত কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।

AI-generated · not yet verified

The Assamese meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

dhyānam

śavārūḍhāṃ mahābhīmāṃ ghoradaṃṣṭrāṃ varapradāṃ

hāsyayuktāṃ triṇetrāñca kapāla kartrikā karām |

muktakeśīṃ lalajjihvāṃ pibantīṃ rudhiraṃ muhuḥ

caturbāhuyutāṃ devīṃ varābhayakarāṃ smaret ||

śavārūḍhāṃ mahābhīmāṃ ghoradaṃṣṭrāṃ hasanmukhīṃ

caturbhujāṃ khaḍgamuṇḍavarābhayakarāṃ śivām |

muṇḍamālādharāṃ devīṃ lalajjihvāṃ digambarāṃ

evaṃ sañcintayetkālīṃ śmaśanālayavāsinīm ||

stotram

Verse 1

viśveśvarīṃ jagaddhātrīṃ sthitisaṃhārakāriṇīm |
nidrāṃ bhagavatīṃ viṣṇoratulāṃ tejasaḥ prabhām || 1 ||

আপুনি বিশ্বৰ ঈশ্বৰী, জগতৰ ধাত্ৰী, স্থিতি আৰু সংহাৰ কৰোঁতা; আপুনি নিদ্ৰা, ভগৱতী, বিষ্ণুৰ অতুলনীয় তেজৰ প্ৰভা। ^AI

তিনি বিশ্বের ঈশ্বরী, জগতের ধাত্রী, স্থিতি ও সংহারকারিণী; তিনি বিষ্ণুর নিদ্রা, ভগবতী, অতুলনীয়া এবং তেজের প্রভা। ^AI

Verse 2

tvaṃ svāhā tvaṃ svadhā tvaṃ hi vaṣaṭkāraḥ svarātmikā |
sudhā tvamakṣare nitye tridhā mātrātmikā sthitā || 2 ||

আপুনি স্বাহা, আপুনি স্বধা, আপুনিেই বষট্কাৰ, আপুনি স্বৰূপাত্মিকা; আপুনি সুধা, নিত্য অক্ষৰত, তিনি মাত্ৰাত্মিকা ৰূপে স্থিত। ^AI

তুমিই স্বাহা, তুমিই স্বধা, তুমিই বষট্কার, তুমিই স্বরাত্মিকা; তুমিই সুধা, অক্ষরে নিত্যে ত্রিধা মাত্রাত্মিকা রূপে স্থিতা। ^AI

Verse 3

arthamātrāsthitā nityā yānuccāryā viśeṣataḥ |
tvameva sandhyā sāvitrī tvaṃ devī jananī parā || 3 ||

অৰ্থমাত্ৰাত স্থিতা নিত্যা, যাক বিশেষভাৱে উচ্চাৰণ নকৰি; আপুনিয়েই সন্ধ্যা, সাবিত্ৰী, আপুনি দেৱী, পৰা জননী। ^AI

অর্থমাত্রায় স্থিতা নিত্যা, যিনি বিশেষতঃ উচ্চারণের অযোগ্যা; তুমিই সন্ধ্যা, সাবিত্রী, তুমিই দেবী পরা জননী। ^AI

Verse 4

tvayaitaddhāryate viśvaṃ tvayaitadsṛjyate jagat |
tvayaitatpālyate devi tvamatsyante ca sarvadā || 4 ||

আপুনিয়েই এই বিশ্ব ধাৰণ কৰে, আপুনিয়েই এই জগত সৃষ্টি কৰে; হে দেৱী, আপুনিয়েই ইয়াক পালন কৰে, আৰু আপুনিয়েই সৰ্বদা ইয়াক সংহাৰ কৰে। ^AI

তোমার দ্বারাই এই বিশ্ব ধারিত, তোমার দ্বারাই এই জগৎ সৃষ্ট, তোমার দ্বারাই দেবি এই জগৎ পালিত, এবং তুমিই সর্বদা সব কিছু সংহার কর। ^AI

Verse 5

visṛṣṭau sṛṣṭirūpā tvaṃ sthitirūpā ca pālane |
tathā saṃhṛtirūpānte jagato'sya jaganmaye || 5 ||

হে জগন্ময়ী, সৃষ্টিৰ সময়ত আপুনি সৃষ্টিৰূপা, পালনত স্থিতিৰূপা; তেনেদৰে অন্তত এই জগতৰ সংহৃতিৰূপা। ^AI

সৃষ্টির সময়ে তুমি সৃষ্টিরূপা, পালনের সময়ে স্থিতিরূপা, এবং এই জগতের অন্তে সংহৃতিরূপা, হে জগন্ময়ী। ^AI

Verse 6

mahāvidyā mahāmāyā mahāmedhā mahāsmṛtiḥ |
mahāmohā ca bhavatī mahādevī maheśvarī || 6 ||

আপুনি মহাবিদ্যা, মহামায়া, মহামেধা, মহাস্মৃতি; আপুনি মহামোহা, মহাদেৱী, মহেশ্বৰী। ^AI

তুমিই মহাবিদ্যা, মহামায়া, মহামেধা, মহাস্মৃতি, মহামোহা, মহাদেবী এবং মহেশ্বরী। ^AI

Verse 7

prakṛtistvaṃ ca sarvasya guṇatrayavibhāvinī |
kālarātrirmahārātrirmoharātriśca dāruṇā || 7 ||

আপুনি সকলোৰ প্ৰকৃতি, গুণত্ৰয়ৰ প্ৰকাশিকা; আপুনি কালৰাত্ৰি, মহাৰাত্ৰি, আৰু দাৰুণ মোহৰাত্ৰি। ^AI

তুমিই সর্বस्य প্রকৃতি, গুণত্রয়ের প্রকাশিকা; তুমিই কালরাত্রি, মহারাত্রি, মোহরাত্রি এবং দারুণা। ^AI

Verse 8

tvaṃ śrīstvamīśvarī tvaṃ hrīstvaṃ buddhirbodhalakṣaṇā |
lajjā puṣṭistathā tuṣṭistvaṃ śāntiḥ kṣāntireva ca || 8 ||

আপুনি শ্ৰী, আপুনি ঈশ্বৰী, আপুনি হ্ৰী, আপুনি বোধলক্ষণা বুদ্ধি; আপুনি লজ্জা, পুষ্টি, তুষ্টি, শান্তি আৰু ক্ষান্তি। ^AI

তুমিই শ্রী, তুমিই ঈশ্বরী, তুমিই হ্রী, তুমিই বুদ্ধি ও বোধলক্ষণা; তুমিই লজ্জা, পুষ্টি, তুষ্টি, শান্তি এবং ক্ষান্তি। ^AI

Verse 9

khaḍginī śūlinī ghorā gadinī cakriṇī tathā |
śaṅkhinī cāpinī bāṇabhuśuṇḍīparighāyudhā || 9 ||

তুমি খড়্গধাৰিণী, শূলধাৰিণী, ভয়ংকৰা, গদাধাৰিণী আৰু চক্ৰধাৰিণী; তুমি শঙ্খধাৰিণী, ধনুৰ্ধাৰিণী আৰু বাণ তথা ভুশুণ্ডি আৰু পৰিঘ নামৰ অস্ত্ৰধাৰিণী ॥ ৯ ॥ ^AI

তুমি খড়্গধারিণী, শূলধারিণী, ভয়ংকরী, গদাধারিণী এবং চক্রধারিণী। তুমি শঙ্খধারিণী, ধনুর্ধারিণী, বাণধারিণী এবং ভুশুণ্ডি ও পরিঘ নামক অস্ত্রধারিণী। ^AI

Verse 10

saumyā saumyatarāśeṣā saumyebhyastvatisundarī |
parāparāṇāṃ paramā tvameva parameśvarī || 10 ||

তুমি সৌম্য, সকলোতকৈ অধিক সৌম্য, সৌম্যসকলতকৈও অতিশয় সুন্দৰী; তুমি পৰ আৰু অপৰ সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠা, তুমিয়েই পৰমেশ্বৰী ॥ ১০ ॥ ^AI

তুমি সৌম্য, সমস্ত সৌম্যদের চেয়েও অধিক সৌম্য, এবং সৌম্যদের চেয়েও অত্যন্ত সুন্দরী। তুমি পরা ও অপরার পরমা, তুমিই পরমেশ্বরী। ^AI

Verse 11

yacca kiñcit kvacidvastu sadasadvākhilātmike |
tasya sarvasya yā śaktiḥ sā tvaṃ kiṃ stūyase tadā || 11 ||

যি কোনো বস্তু য’তেই নাথাকক, সৎ হওক বা অসৎ হওক, সকলোৰে আত্মস্বরূপিণী তুমি; সেই সকলোৰে যি শক্তি, সেয়া তুমিয়েই — তেতিয়া তোমাৰ স্তুতি কেনেকৈ কৰা হয়? ॥ ১১ ॥ ^AI

যে কোনো বস্তু, যেখানেই থাকুক, সৎ বা অসৎ, সমস্ত আত্মারূপিণী তুমি। তার সমস্ত কিছুর যে শক্তি, সেই তুমি; তখন কী করে তোমার স্তব করা হবে? ^AI

Verse 12

yayā tvayā jagatsraṣṭā jagatpātyatti yo jagat |
so'pi nidrāvaśaṃ nītaḥ kastvāṃ stotumiheśvaraḥ || 12 ||

যি জগতৰ স্ৰষ্টা, যি জগতক পালন কৰে আৰু যি জগতক সংহাৰ কৰে, তেওঁকো তুমিয়েই নিদ্ৰাৰ অধীনলৈ আনিছা; তেন্তে এই সংসাৰত কোনে তোমাৰ স্তুতি কৰিব পৰা ঈশ্বৰ আছে? ॥ ১২ ॥ ^AI

যাঁর দ্বারা, তোমার দ্বারা, জগতের স্রষ্টা, জগতের পালক এবং জগতের সংহারক—তিনিও নিদ্রার বশে নীত হয়েছেন; এখানে কোন ঈশ্বর তোমার স্তব করতে সমর্থ? ^AI

Verse 13

viṣṇuḥ śarīragrahaṇamahamīśāna eva ca |
kāritāste yato'tastvāṃ kaḥ stotuṃ śaktimān bhavet || 13 ||

বিষ্ণু, মই (ব্ৰহ্মা) আৰু ঈশান (শিৱ) — এইসকলে তোমাৰ দ্বাৰাই শৰীৰ গ্ৰহণ কৰিছে; সেয়ে কোনে তোমাৰ স্তুতি কৰিবলৈ সমৰ্থ হ’ব? ॥ ১৩ ॥ ^AI

বিষ্ণু, শিব এবং আমিও দেহ ধারণ করতে বাধ্য হয়েছি তোমার দ্বারা; অতএব কে তোমার স্তব করতে সমর্থ হতে পারে? ^AI

Verse 14

sā tvamitthaṃ prabhāvaiḥ svairudārairdevi saṃstutā |
mohayaitau durādharṣāvasurau madhukaiṭabhau || 14 ||

হে দেৱী, এনেকৈ নিজৰ উদাৰ প্ৰভাৱেৰে তুমি স্তুত হৈছা; এতিয়া দুৰ্জয় মধু আৰু কৈটভ নামৰ অসুৰ দুটাক মোহাচ্ছন্ন কৰা ॥ ১৪ ॥ ^AI

হে দেবী, এইভাবে তোমার নিজের উদার প্রভাব দ্বারা স্তুত হয়ে, দুর্ধর্ষ অসুর মধু ও কৈটভকে মোহিত কর। ^AI

Verse 15

prabodhaṃ ca jagatsvāmī nīyatāmacyuto laghu |
bodhaśca kriyatāmasya hantumetau mahāsurau || 15 ||

জগতৰ স্বামী অচ্যুতক শীঘ্ৰে জাগ্ৰত কৰি তোলা, আৰু এই মহাসুৰ দুটাক বধ কৰিবলৈ তেওঁৰ জ্ঞান সৃষ্টি কৰা ॥ ১৫ ॥ ^AI

জগতের স্বামী অচ্যুতকে শীঘ্রই জাগ্রত কর, এবং এই মহাসুরদের বধ করার জন্য তাঁর বোধ জন্মাও। ^AI

iti śrī mahākālī stotram |

Sanskrit — Devanagari (original)

ध्यानम्

शवारूढां महाभीमां घोरदंष्ट्रां वरप्रदां

हास्ययुक्तां त्रिणेत्राञ्च कपाल कर्त्रिका कराम् ।

मुक्तकेशीं ललज्जिह्वां पिबन्तीं रुधिरं मुहुः

चतुर्बाहुयुतां देवीं वराभयकरां स्मरेत् ॥

शवारूढां महाभीमां घोरदंष्ट्रां हसन्मुखीं

चतुर्भुजां खड्गमुण्डवराभयकरां शिवाम् ।

मुण्डमालाधरां देवीं ललज्जिह्वां दिगम्बरां

एवं सञ्चिन्तयेत्कालीं श्मशनालयवासिनीम् ॥

स्तोत्रम्

विश्वेश्वरीं जगद्धात्रीं स्थितिसंहारकारिणीम् ।

निद्रां भगवतीं विष्णोरतुलां तेजसः प्रभाम् ॥ 1 ॥

त्वं स्वाहा त्वं स्वधा त्वं हि वषट्कारः स्वरात्मिका ।

सुधा त्वमक्षरे नित्ये त्रिधा मात्रात्मिका स्थिता ॥ 2 ॥

अर्थमात्रास्थिता नित्या यानुच्चार्या विशेषतः ।

त्वमेव सन्ध्या सावित्री त्वं देवी जननी परा ॥ 3 ॥

त्वयैतद्धार्यते विश्वं त्वयैतद्सृज्यते जगत् ।

त्वयैतत्पाल्यते देवि त्वमत्स्यन्ते च सर्वदा ॥ 4 ॥

विसृष्टौ सृष्टिरूपा त्वं स्थितिरूपा च पालने ।

तथा संहृतिरूपान्ते जगतोऽस्य जगन्मये ॥ 5 ॥

महाविद्या महामाया महामेधा महास्मृतिः ।

महामोहा च भवती महादेवी महेश्वरी ॥ 6 ॥

प्रकृतिस्त्वं च सर्वस्य गुणत्रयविभाविनी ।

कालरात्रिर्महारात्रिर्मोहरात्रिश्च दारुणा ॥ 7 ॥

त्वं श्रीस्त्वमीश्वरी त्वं ह्रीस्त्वं बुद्धिर्बोधलक्षणा ।

लज्जा पुष्टिस्तथा तुष्टिस्त्वं शान्तिः क्षान्तिरेव च ॥ 8 ॥

खड्गिनी शूलिनी घोरा गदिनी चक्रिणी तथा ।

शङ्खिनी चापिनी बाणभुशुण्डीपरिघायुधा ॥ 9 ॥

सौम्या सौम्यतराशेषा सौम्येभ्यस्त्वतिसुन्दरी ।

परापराणां परमा त्वमेव परमेश्वरी ॥ 10 ॥

यच्च किञ्चित् क्वचिद्वस्तु सदसद्वाखिलात्मिके ।

तस्य सर्वस्य या शक्तिः सा त्वं किं स्तूयसे तदा ॥ 11 ॥

यया त्वया जगत्स्रष्टा जगत्पात्यत्ति यो जगत् ।

सोऽपि निद्रावशं नीतः कस्त्वां स्तोतुमिहेश्वरः ॥ 12 ॥

विष्णुः शरीरग्रहणमहमीशान एव च ।

कारितास्ते यतोऽतस्त्वां कः स्तोतुं शक्तिमान् भवेत् ॥ 13 ॥

सा त्वमित्थं प्रभावैः स्वैरुदारैर्देवि संस्तुता ।

मोहयैतौ दुराधर्षावसुरौ मधुकैटभौ ॥ 14 ॥

प्रबोधं च जगत्स्वामी नीयतामच्युतो लघु ।

बोधश्च क्रियतामस्य हन्तुमेतौ महासुरौ ॥ 15 ॥

इति श्री महाकाली स्तोत्रम् ।

śrī mahākālī stotraṃ