Shri Hanumadashtakam — Latin Script

⚠️ AI-generated translation — the Odia meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Odia

ଶ୍ରୀ ହନୁମଦଷ୍ଟକମ୍ ହନୁମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର ଅଟେ, ଯେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଳୋକରେ ସଂସାରର ଦୁଃଖ, ପାପ, ଭୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟାସକ୍ତିକୁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପକ ମାଧ୍ୟମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦୟାଘନ ଓ ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି। ଶେଷ ଶ୍ଳୋକରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଯିଏ ଏହି ମଙ୍ଗଳକର ଓ ଅନିଷ୍ଟନାଶକ ଅଷ୍ଟକ ପାଠ କରେ, ସେ ଅଚ୍ୟୁତ ରାମଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ନିବାସ ଲାଭ କରେ।

AI-generated · not yet verified

The Odia meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

Verse 1

śrīraghurājapadābjaniketana paṅkajalocana maṅgalarāśe
caṇḍamahābhujadaṇḍa surārivikhaṇḍanapaṇḍita pāhi dayālo |
pātakinaṃ ca samuddhara māṃ mahatāṃ hi satāmapi mānamudāraṃ
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 1 ||

ହେ ଦୟାଳୁ! ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚରଣକମଳରେ ବାସକାରୀ, ପଦ୍ମପରି ନୟନବିଶିଷ୍ଟ, ମଙ୍ଗଳର ରାଶି, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ମହାଭୁଜଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ଦେବଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାରେ ନିପୁଣ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ପାପୀ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କର, ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଏବଂ ସାଧୁମାନଙ୍କର ମାନ ଉଦାର। ହେ ଦୟାଘନ ହନୁମାନ! ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 2

saṃsṛtitāpamahānaladagdhatanūruhamarmatanorativelaṃ
putradhanasvajanātmagṛhādiṣu saktamateratikilbiṣamūrteḥ |
kenacidapyamalena purākṛtapuṇyasupuñjalavena vibho vai
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 2 ||

ସଂସାରର ତାପରୂପୀ ମହାଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଶରୀରର ରୋମ ଓ ମର୍ମସ୍ଥାନଯୁକ୍ତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ଥିର, ପୁତ୍ର, ଧନ, ନିଜଜନ, ଆତ୍ମା, ଗୃହ ଆଦିରେ ଆସକ୍ତ ମନବିଶିଷ୍ଟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପମୂର୍ତ୍ତି ମୋତେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟର କୌଣସି ଏକ ଅମଳ ରାଶିର ଲେଶଦ୍ୱାରା, ହେ ବିଭୋ! ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 3

saṃsṛtikūpamanalpamaghoranidāghanidānamajasramaśeṣaṃ
prāpya suduḥkhasahasrabhujaṅgaviṣaikasamākulasarvatanorme |
ghoramahākṛpaṇāpadameva gatasya hare patitasya bhavābdhau
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 3 ||

ସଂସାରରୂପୀ କୂପରେ ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରୀଷ୍ମର କାରଣ, ନିରନ୍ତର ଅଶେଷ, ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖର ସହସ୍ର ସର୍ପର ବିଷରେ ଏକପ୍ରକାର ଆକୁଳ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଶରୀରଯୁକ୍ତ ମୋର, ଭବସାଗରରେ ପତିତ ହୋଇ ଘୋର ମହାକୃପଣ ଆପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବା ମୋତେ, ହେ ହରେ! ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 4

saṃsṛtisindhuviśālakarālamahābalakālajhaṣagrasanārtaṃ
vyagrasamagradhiyaṃ kṛpaṇaṃ ca mahāmadanakrasucakrahṛtāsum |
kālamahārasanorminipīḍitamuddhara dīnamananyagatiṃ māṃ
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 4 ||

ସଂସାରରୂପୀ ସମୁଦ୍ରର ବିଶାଳ ଭୟଙ୍କର ମହାବଳ କାଳରୂପୀ ମଛ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରାସିତ ହେବାର ଦୁଃଖରେ ଆର୍ତ୍ତ, ବ୍ୟଗ୍ର ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ, କୃପଣ, ମହାମଦନରୂପୀ କୁମ୍ଭୀରର ସୁଚକ୍ରଦ୍ୱାରା ହୃତ ପ୍ରାଣଯୁକ୍ତ, କାଳରୂପୀ ମହାଜିହ୍ୱାର ତରଙ୍ଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ଦୀନ, ଅନନ୍ୟଗତି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 5

saṃsṛtighoramahāgahane carato maṇirañjitapuṇyasumūrteḥ
manmathabhīkaraghoramahogramṛgapravarārditagātrasusandheḥ |
matsaratāpaviśeṣanipīḍitabāhyamateśca kathaṃ cidameyaṃ
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 5 ||

ସଂସାରରୂପୀ ଘୋର ମହାଅରଣ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ ପୁଣ୍ୟମୂର୍ତ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ, କାମରୂପୀ ଭୀଷଣ ଘୋର ମହା ଉଗ୍ର ପଶୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଆର୍ଦିତ ଶରୀରର ସୁସନ୍ଧିଯୁକ୍ତ, ମାତ୍ସର୍ଯ୍ୟର ତାପର ବିଶେଷରେ ପୀଡ଼ିତ ବାହ୍ୟମନଯୁକ୍ତ, କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଅମେୟ ମୋତେ, ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 6

saṃsṛtivṛkṣamanekaśatāghanidānamanantavikarmasuśākhaṃ
duḥkhaphalaṃ karaṇādipalāśamanaṅgasupuṣpamacintyasumūlam |
taṃ hyadhiruhya hare patitaṃ śaraṇāgatameva vimocaya mūḍhaṃ
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 6 ||

ସଂସାରରୂପୀ ବୃକ୍ଷ, ଅନେକ ଶତ ପାପର କାରଣ, ଅନନ୍ତ ବିକର୍ମରୂପୀ ସୁଶାଖାଯୁକ୍ତ, ଦୁଃଖରୂପୀ ଫଳ, କରଣାଦିରୂପୀ ପତ୍ର, କାମରୂପୀ ସୁପୁଷ୍ପ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟରୂପୀ ସୁମୂଳ ଯୁକ୍ତ ସେହି ବୃକ୍ଷରେ ଆରୋହଣ କରି ପତିତ ହୋଇଥିବା, ଶରଣାଗତ ମୂଢ଼ ମୋତେ ହେ ହରେ! ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତ କର। ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 7

saṃsṛtipannagavaktrabhayaṅkaradaṃṣṭramahāviṣadagdhaśarīraṃ
prāṇavinirgamabhītisamākulamandamanāthamatīva viṣaṇṇam |
mohamahākuhare patitaṃ dayayoddhara māmajitendriyakāmaṃ
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 7 ||

ସଂସାରରୂପୀ ସର୍ପର ମୁଖର ଭୟଙ୍କର ଦଂଷ୍ଟ୍ରାର ମହାବିଷରେ ଦଗ୍ଧ ଶରୀରଯୁକ୍ତ, ପ୍ରାଣ ବିନିର୍ଗମର ଭୀତିରେ ସମାକୁଳ, ମନ୍ଦ, ଅନାଥ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷଣ୍ଣ, ମୋହରୂପୀ ମହାକୁହରରେ ପତିତ ମୋତେ ଦୟାରେ ଉଦ୍ଧାର କର, ଅଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ଏବଂ କାମଯୁକ୍ତ ମୋତେ। ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 8

indriyanāmakacoragaṇairhṛtatattvavivekamahādhanarāśiṃ
saṃsṛtijālanipātitameva mahābalibhiśca vikhaṇḍitakāyam |
tvatpadapadmamanuttamamāśritamāśu kapīśvara pāhi kṛpālo
tvāṃ bhajato mama dehi dayāghana he hanuman svapadāmbujadāsyam || 8 ||

ଇନ୍ଦ୍ରିୟରୂପୀ ଚୋରଗଣଦ୍ୱାରା ହୃତ ତତ୍ତ୍ୱବିବେକରୂପୀ ମହାଧନରାଶି, ସଂସାରରୂପୀ ଜାଲରେ ପତିତ, ମହାବଳୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଖଣ୍ଡିତ କାୟ ମୋତେ, ହେ କପୀଶ୍ୱର! କୃପାଳୁ! ତୁମର ଅନୁତ୍ତମ ପଦ୍ମଚରଣର ଆଶ୍ରିତ ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ରକ୍ଷା କର। ତୁମକୁ ଭଜନ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦୟାଘନ ହେ ହନୁମାନ! ତୁମର ଚରଣକମଳର ଦାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର। ^AI

Verse 9

brahmamarudgaṇarudramahendrakirīṭasukoṭilasatpadapīṭhaṃ
dāśarathiṃ japati kṣitimaṇḍala eṣa nidhāya sadaiva hṛdabje |
tasya hanūmata eva śivaṅkaramaṣṭakametadaniṣṭaharaṃ vai
yaḥ satataṃ hi paṭhetsa naro labhate'cyutarāmapadābjanivāsam || 9 ||

ବ୍ରହ୍ମା, ମରୁତ୍‌ଗଣ, ରୁଦ୍ର ଓ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୋଟି କୋଟି କିରୀଟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯାହାଙ୍କ ପାଦପୀଠ; ଯେ ସର୍ବଦା ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ଦାଶରଥିଙ୍କୁ (ରାମଙ୍କୁ) ସ୍ଥାପନ କରି ଜପ କରେ; ହନୁମାନଙ୍କର ଏହି ମଙ୍ଗଳକର ଓ ଅନିଷ୍ଟନାଶକ ଅଷ୍ଟକ ଯେ ସର୍ବଦା ପାଠ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଅଚ୍ୟୁତ ରାମଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ନିବାସ ଲାଭ କରେ। ^AI

iti śrī madhusūdanāśrama śiṣyā'cyutaviracitaṃ śrīmaddanumadaṣṭakam |

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीरघुराजपदाब्जनिकेतन पङ्कजलोचन मङ्गलराशे

चण्डमहाभुजदण्ड सुरारिविखण्डनपण्डित पाहि दयालो ।

पातकिनं च समुद्धर मां महतां हि सतामपि मानमुदारं

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 1 ॥

संसृतितापमहानलदग्धतनूरुहमर्मतनोरतिवेलं

पुत्रधनस्वजनात्मगृहादिषु सक्तमतेरतिकिल्बिषमूर्तेः ।

केनचिदप्यमलेन पुराकृतपुण्यसुपुञ्जलवेन विभो वै

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 2 ॥

संसृतिकूपमनल्पमघोरनिदाघनिदानमजस्रमशेषं

प्राप्य सुदुःखसहस्रभुजङ्गविषैकसमाकुलसर्वतनोर्मे ।

घोरमहाकृपणापदमेव गतस्य हरे पतितस्य भवाब्धौ

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 3 ॥

संसृतिसिन्धुविशालकरालमहाबलकालझषग्रसनार्तं

व्यग्रसमग्रधियं कृपणं च महामदनक्रसुचक्रहृतासुम् ।

कालमहारसनोर्मिनिपीडितमुद्धर दीनमनन्यगतिं मां

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 4 ॥

संसृतिघोरमहागहने चरतो मणिरञ्जितपुण्यसुमूर्तेः

मन्मथभीकरघोरमहोग्रमृगप्रवरार्दितगात्रसुसन्धेः ।

मत्सरतापविशेषनिपीडितबाह्यमतेश्च कथं चिदमेयं

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 5 ॥

संसृतिवृक्षमनेकशताघनिदानमनन्तविकर्मसुशाखं

दुःखफलं करणादिपलाशमनङ्गसुपुष्पमचिन्त्यसुमूलम् ।

तं ह्यधिरुह्य हरे पतितं शरणागतमेव विमोचय मूढं

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 6 ॥

संसृतिपन्नगवक्त्रभयङ्करदंष्ट्रमहाविषदग्धशरीरं

प्राणविनिर्गमभीतिसमाकुलमन्दमनाथमतीव विषण्णम् ।

मोहमहाकुहरे पतितं दययोद्धर मामजितेन्द्रियकामं

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 7 ॥

इन्द्रियनामकचोरगणैर्हृततत्त्वविवेकमहाधनराशिं

संसृतिजालनिपातितमेव महाबलिभिश्च विखण्डितकायम् ।

त्वत्पदपद्ममनुत्तममाश्रितमाशु कपीश्वर पाहि कृपालो

त्वां भजतो मम देहि दयाघन हे हनुमन् स्वपदाम्बुजदास्यम् ॥ 8 ॥

ब्रह्ममरुद्गणरुद्रमहेन्द्रकिरीटसुकोटिलसत्पदपीठं

दाशरथिं जपति क्षितिमण्डल एष निधाय सदैव हृदब्जे ।

तस्य हनूमत एव शिवङ्करमष्टकमेतदनिष्टहरं वै

यः सततं हि पठेत्स नरो लभतेऽच्युतरामपदाब्जनिवासम् ॥ 9 ॥

इति श्री मधुसूदनाश्रम शिष्याऽच्युतविरचितं श्रीमद्दनुमदष्टकम् ।

śrī hanumadaṣṭakam