Goddess Devi

ānanda lahari

Ananda Lahari

✍️ Unknown author 📂 Lahari 🖋️ Latin script 🔢 19 verses 30 views
📄 Download PDF
⚠️ AI-generated translation — the Hindi meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — Hindi
आनन्द लहरि देवी की स्तुति का ग्रन्थ है, जिसमें भवानी की महिमा का वर्णन है। इसमें कहा गया है कि ब्रह्मा, शिव, कार्तिकेय और शेषनाग भी देवी की स्तुति करने में समर्थ नहीं हैं, और उनका सौंदर्य केवल परम शिव की दृष्टि का विषय है। स्तोता देवी के रूप, आभूषणों और शोभा का वर्णन करते हुए उनकी शरणागति की प्रार्थना करता है। अंत में देवी के सङ्ग से शिव की महिमा तथा उनके स्मरण से ज्वर-पीड़ा दूर होने का उल्लेख है।

AI-generated · not yet verified

The Hindi meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —
Verse 1
bhavāni stotuṃ tvāṃ prabhavati caturbhirna vadanaiḥ
prajānāmīśānastripuramathanaḥ pañcabhirapi |
na ṣaḍbhiḥ senānīrdaśaśatamukhairapyahipatiḥ
tadānyeṣāṃ keṣāṃ kathaya kathamasminnavasaraḥ || 1||

हे भवानी! आपकी स्तुति करने में चार मुख वाले ब्रह्मा भी समर्थ नहीं हैं। प्रजाओं के स्वामी, त्रिपुर के विनाशक शिव पाँच मुखों से भी आपकी स्तुति नहीं कर पाते। छह मुखों वाले सेनापति कार्तिकेय भी नहीं, और सहस्र मुखों वाले शेषनाग भी नहीं। फिर दूसरों की तो बात ही क्या? कहो, इस स्तुति का अवसर कैसे प्राप्त हो? AI

Verse 2
ghṛtakṣīradrākṣāmadhumadhurimā kairapi padaiḥ
viśiṣyānākhyeyo bhavati rasanāmātra viṣayaḥ |
tathā te saundaryaṃ paramaśivadṛṅmātraviṣayaḥ
kathaṅkāraṃ brūmaḥ sakalanigamāgocaraguṇe || 2||

घी, दूध, द्राक्षा और मधु की मधुरता को कुछ शब्दों से विशेष रूप से कहा जा सकता है, वह केवल रसना का विषय है। उसी प्रकार आपका सौंदर्य केवल परम शिव की दृष्टि का विषय है। हे समस्त वेदों के अगोचर गुणों वाली देवी! हम किस प्रकार इसे कहें? AI

Verse 3
mukhe te tāmbūlaṃ nayanayugale kajjalakalā
lalāṭe kāśmīraṃ vilasati gale mauktikalatā |
sphuratkāñcī śāṭī pṛthukaṭitaṭe hāṭakamayī
bhajāmi tvāṃ gaurīṃ nagapatikiśorīmaviratam || 3||

आपके मुख में ताम्बूल, नेत्रों के युगल में काजल की रेखा, ललाट में केसर शोभित है, गले में मोतियों की माला। चमकती हुई स्वर्णमयी काञ्ची और वस्त्र चौड़े कटिप्रदेश पर शोभित हैं। मैं निरंतर आप गौरी की, पर्वतराज की कन्या की, भजना करता हूँ। AI

Verse 4
virājanmandāradrumakusumahārastanataṭī
nadadvīṇānādaśravaṇavilasatkuṇḍalaguṇā
natāṅgī mātaṅgī ruciragatibhaṅgī bhagavatī
satī śambhorambhoruhacaṭulacakṣurvijayate || 4||

शोभायमान मन्दार वृक्ष के पुष्पों की माला से युक्त वक्षस्थल वाली, बजती हुई वीणा के नाद को सुनने में शोभायमान कुण्डलों की पंक्ति वाली, नम्र अंगों वाली, मातङ्गी, सुंदर गति के भंगिमा वाली, भगवती सती, शम्भु की कमल के समान चंचल नेत्रों वाली देवी विजयी हों। AI

Verse 5
navīnārkabhrājanmaṇikanakabhūṣaṇaparikaraiḥ
vṛtāṅgī sāraṅgīruciranayanāṅgīkṛtaśivā |
taḍitpītā pītāmbaralalitamañjīrasubhagā
mamāparṇā pūrṇā niravadhisukhairastu sumukhī || 5||

नए सूर्य के समान चमकते मणि और स्वर्ण के आभूषणों के समूह से घिरे अंगों वाली, सारंगी (हिरणी) के समान सुंदर नेत्रों वाली, शिवा को अपना अंग बनाने वाली, बिजली के समान पीत वर्ण वाली, पीताम्बर और सुंदर मञ्जीरों से शोभित, मेरी अपर्णा, पूर्णा, अनंत सुखों से युक्त सुमुखी हों। AI

Verse 6
himādreḥ sambhūtā sulalitakaraiḥ pallavayutā
supuṣpā muktābhirbhramarakalitā cālakabharaiḥ |
kṛtasthāṇusthānā kucaphalanatā sūktisarasā
rujāṃ hantrī gantrī vilasati cidānandalatikā || 6||

हिमालय से उत्पन्न, सुंदर हाथों में पल्लव धारण करने वाली, सुंदर पुष्पों वाली, मोतियों से युक्त, भ्रमरों से युक्त, केशों के भार से युक्त, स्थाणु (शिव) को स्थान बनाने वाली, स्तनों के फल से झुकी हुई, सुक्तियों में रस वाली, रोगों का नाश करने वाली, गमन करने वाली चिदानंद की लता शोभित होती है। AI

Verse 7
saparṇāmākīrṇāṃ katipayaguṇaiḥ sādaramiha
śrayantyanye vallīṃ mama tu matirevaṃ vilasati |
aparṇaikā sevyā jagati sakalairyatparivṛtaḥ
purāṇo'pi sthāṇuḥ phalati kila kaivalyapadavīm || 7||

यहाँ कुछ लोग पत्तों वाली, कुछ गुणों से युक्त उस लता को आदरपूर्वक आश्रय देते हैं, पर मेरी बुद्धि तो ऐसी शोभित होती है कि केवल अपर्णा ही सबके द्वारा सेवनीय है, जिससे घिरा हुआ प्राचीन स्थाणु (शिव) भी कैवल्य पद को प्राप्त करता है। AI

Verse 8
vidhātrī dharmāṇāṃ tvamasi sakalāmnāyajananī
tvamarthānāṃ mūlaṃ dhanadanamanīyāṅghrikamale |
tvamādiḥ kāmānāṃ janani kṛtakandarpavijaye
satāṃ mukterbījaṃ tvamasi paramabrahmamahiṣī || 8||

आप धर्मों की विधात्री हैं, समस्त आम्नाय (वेदों) की जननी हैं। आप अर्थों का मूल हैं, आपके चरणकमल धनद (कुबेर) के द्वारा भी नमनीय हैं। हे जननी! आप कामनाओं की आदि हैं, कृतकन्दर्प (शिव) की विजय करने वाली हैं। आप सज्जनों की मुक्ति का बीज हैं, आप परमब्रह्म की महिषी हैं। AI

Verse 9
prabhūtā bhaktiste yadapi na mamālolamanasaḥ
tvayā tu śrīmatyā sadayamavalokyo'hamadhunā |
payodaḥ pānīyaṃ diśati madhuraṃ cātakamukhe
bhṛśaṃ śaṅke kairvā vidhibhiranunītā mama matiḥ || 9||

हे देवी! यद्यपि मेरे चंचल मन में तुम्हारी अधिक भक्ति नहीं है, फिर भी हे श्रीमती! तुम अब मुझ पर दयापूर्वक दृष्टि डालो। जैसे मेघ चातक पक्षी के मुख में मधुर जल देता है, वैसे ही मुझ पर कृपा करो। मुझे बहुत शंका है कि मेरी बुद्धि किन-किन विधियों से तुम्हारी ओर प्रेरित की गई है। AI

Verse 10
kṛpāpāṅgālokaṃ vitara tarasā sādhucarite
na te yuktopekṣā mayi śaraṇadīkṣāmupagate |
na cediṣṭaṃ dadyādanupadamaho kalpalatikā
viśeṣaḥ sāmānyaiḥ kathamitaravallīparikaraiḥ || 10||

हे साधुचरिते! शीघ्र ही मुझ पर कृपापूर्ण दृष्टि दान करो। मैंने शरणागति की दीक्षा ली है, अतः मुझ पर तुम्हारी उपेक्षा उचित नहीं है। यदि कल्पलता तुरंत इच्छित वस्तु न दे, तो सामान्य लताओं के समूह से उसका क्या अंतर रह जाएगा? अर्थात् कल्पलता को तुरंत फल देना चाहिए। AI

Verse 11
mahāntaṃ viśvāsaṃ tava caraṇapaṅkeruhayuge
nidhāyānyannaivāśritamiha mayā daivatamume |
tathāpi tvacceto yadi mayi na jāyeta sadayaṃ
nirālambo lambodarajanani kaṃ yāmi śaraṇam || 11||

हे उमे! मैंने तुम्हारे चरणकमलों की जोड़ी में महान विश्वास रखा है और इस संसार में अन्य किसी देवता की शरण नहीं ली है। फिर भी यदि तुम्हारा चित्त मुझ पर दयायुक्त न हो, तो हे लंबोदरजननि! मैं निराश्रय होकर किसकी शरण जाऊँ? AI

Verse 12
ayaḥ sparśe lagnaṃ sapadi labhate hemapadavīṃ
yathā rathyāpāthaḥ śuci bhavati gaṅgaughamilitam |
tathā tattatpāpairatimalinamantarmama yadi
tvayi premṇāsaktaṃ kathamiva na jāyeta vimalam || 12||

जैसे लोहा स्पर्श मात्र से तुरंत स्वर्ण पद को प्राप्त हो जाता है, और जैसे गली का जल गंगा के प्रवाह में मिलकर पवित्र हो जाता है, वैसे ही यदि मेरा अंतःकरण विभिन्न पापों से अत्यंत मलिन है, तो तुम्हारे प्रति प्रेमपूर्वक आसक्त होकर वह निर्मल क्यों नहीं हो जाएगा? AI

tvadanyasmādicchāviṣayaphalalābhe na niyamaḥ
tvamarthānāmicchādhikamapi samarthā vitaraṇe |

तुम्हारे अतिरिक्त अन्य किसी से इच्छित फल की प्राप्ति का कोई नियम नहीं है, परंतु तुम धन आदि अर्थों को इच्छा से भी अधिक देने में समर्थ हो। AI

iti prāhuḥ prāñcaḥ kamalabhavanādyāstvayi manaḥ
tvadāsaktaṃ naktaṃ divamucitamīśāni kuru tat || 13||
Verse 14
sphurannānāratnasphaṭikamayabhittipratiphala
ttvadākāraṃ cañcacchaśadharakalāsaudhaśikharam |
mukundabrahmendraprabhṛtiparivāraṃ vijayate
tavāgāraṃ ramyaṃ tribhuvanamahārājagṛhiṇi || 14||

हे त्रिभुवनमहाराजगृहिणि! तुम्हारा रम्य महल विजयी हो, जो चमकते हुए नाना रत्नों और स्फटिकमयी दीवारों में प्रतिबिंबित तुम्हारे आकार वाला है, जिसके शिखर पर चंचल चंद्रकला विराजमान है, और जिसमें मुकुंद, ब्रह्मा, इंद्र आदि परिवार के रूप में सेवा में हैं। AI

Verse 15
nivāsaḥ kailāse vidhiśatamakhādyāḥ stutikarāḥ
kuṭumbaṃ trailokyaṃ kṛtakarapuṭaḥ siddhinikaraḥ |
maheśaḥ prāṇeśastadavanidharādhīśatanaye
na te saubhāgyasya kvacidapi manāgasti tulanā || 15||

हे पर्वतराज की पुत्री! तुम्हारा निवास कैलास में है, ब्रह्मा और इंद्र आदि तुम्हारी स्तुति करते हैं, तीनों लोक तुम्हारा कुटुंब हैं, सिद्धगण हाथ जोड़े रहते हैं, और महेश तुम्हारे प्राणेश हैं। तुम्हारे सौभाग्य की किसी से भी तनिक भी तुलना नहीं हो सकती। AI

Verse 16
vṛṣo vṛddho yānaṃ viṣamaśanamāśā nivasanaṃ
śmaśānaṃ krīḍābhūrbhujaganivaho bhūṣaṇavidhiḥ
samagrā sāmagrī jagati viditaiva smararipoḥ
yadetasyaiśvaryaṃ tava janani saubhāgyamahimā || 16||

हे जननि! कामदेव के शत्रु शिव की समस्त सामग्री जगत में विदित है—वृषभ वाहन, वृद्धावस्था, विषम भोजन, दिशाएँ ही वस्त्र, श्मशान ही क्रीड़ाभूमि, और सर्पों के समूह ही आभूषण। यह उनकी ऐश्वर्य-सामग्री है, परंतु तुम्हारा सौभाग्य-महिमा इससे भिन्न है। AI

Verse 17
aśeṣabrahmāṇḍapralayavidhinaisargikamatiḥ
śmaśāneṣvāsīnaḥ kṛtabhasitalepaḥ paśupatiḥ |
dadhau kaṇṭhe hālāhalamakhilabhūgolakṛpayā
bhavatyāḥ saṅgatyāḥ phalamiti ca kalyāṇi kalaye || 17||

जिनका मन सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड के प्रलयविधान में स्वाभाविक रूप से लगा रहता है, जो श्मशानों में बैठते हैं, भस्म का लेप किए रहते हैं, वे पशुपति (शिव) सम्पूर्ण भूमण्डल पर कृपा करके हलाहल विष को कण्ठ में धारण करते हैं — हे कल्याणी, यह तुम्हारे सङ्ग का ही फल है, ऐसा मैं मानता हूँ। AI

Verse 18
tvadīyaṃ saundaryaṃ niratiśayamālokya parayā
bhiyaivāsīdgaṅgā jalamayatanuḥ śailatanaye |
tadetasyāstasmādvadanakamalaṃ vīkṣya kṛpayā
pratiṣṭhāmātanvannijaśirasivāsena giriśaḥ || 18||

हे शैलतनये, तुम्हारे अत्यन्त निरुपम सौन्दर्य को देखकर गङ्गा परम भय से जलमय शरीर वाली हो गई। तब हे गिरिश, उस गङ्गा के मुखकमल को देखकर कृपा से शिव ने उसे अपने सिर पर स्थान देकर प्रतिष्ठा प्रदान की। AI

Verse 19
viśālaśrīkhaṇḍadravamṛgamadākīrṇaghusṛṇa
prasūnavyāmiśraṃ bhagavati tavābhyaṅgasalilam |
samādāya sraṣṭā calitapadapāṃsūnnijakaraiḥ
samādhatte sṛṣṭiṃ vibudhapurapaṅkeruhadṛśām || 19||

हे भगवति, विशाल चन्दन के द्रव तथा कस्तूरी से मिश्रित, फूलों से युक्त तुम्हारा अभ्यङ्गजल लेकर स्रष्टा (ब्रह्मा) अपने हाथों से तुम्हारे चलते पैरों की धूलि को ग्रहण करके देवताओं के नगरों के कमलों के समान नेत्रों वाले देवताओं की सृष्टि रचता है। AI

Verse 20
vasante sānande kusumitalatābhiḥ parivṛte
sphurannānāpadme sarasi kalahaṃsālisubhage |
sakhībhiḥ khelantīṃ malayapavanāndolitajale
smaredyastvāṃ tasya jvarajanitapīḍāpasarati || 20||

वसन्त ऋतु में आनन्दित होकर, फूलों से भरी लताओं से घिरे, अनेक खिले कमलों से युक्त, कलहंसों की पंक्ति से सुन्दर सरोवर में, मलय पवन से हिलते जल में सखियों के साथ खेलती हुई तुम्हारा स्मरण जो करता है, उसका ज्वर से उत्पन्न पीड़ा दूर हो जाती है। AI

|| iti śrīmacchaṅkarācāryaviracitā ānandalaharī sampūrṇā ||
Sanskrit — Devanagari (original)
भवानि स्तोतुं त्वां प्रभवति चतुर्भिर्न वदनैः
प्रजानामीशानस्त्रिपुरमथनः पञ्चभिरपि ।
न षड्भिः सेनानीर्दशशतमुखैरप्यहिपतिः
तदान्येषां केषां कथय कथमस्मिन्नवसरः ॥ 1॥
घृतक्षीरद्राक्षामधुमधुरिमा कैरपि पदैः
विशिष्यानाख्येयो भवति रसनामात्र विषयः ।
तथा ते सौन्दर्यं परमशिवदृङ्मात्रविषयः
कथङ्कारं ब्रूमः सकलनिगमागोचरगुणे ॥ 2॥
मुखे ते ताम्बूलं नयनयुगले कज्जलकला
ललाटे काश्मीरं विलसति गले मौक्तिकलता ।
स्फुरत्काञ्ची शाटी पृथुकटितटे हाटकमयी
भजामि त्वां गौरीं नगपतिकिशोरीमविरतम् ॥ 3॥
विराजन्मन्दारद्रुमकुसुमहारस्तनतटी
नदद्वीणानादश्रवणविलसत्कुण्डलगुणा
नताङ्गी मातङ्गी रुचिरगतिभङ्गी भगवती
सती शम्भोरम्भोरुहचटुलचक्षुर्विजयते ॥ 4॥
नवीनार्कभ्राजन्मणिकनकभूषणपरिकरैः
वृताङ्गी सारङ्गीरुचिरनयनाङ्गीकृतशिवा ।
तडित्पीता पीताम्बरललितमञ्जीरसुभगा
ममापर्णा पूर्णा निरवधिसुखैरस्तु सुमुखी ॥ 5॥
हिमाद्रेः सम्भूता सुललितकरैः पल्लवयुता
सुपुष्पा मुक्ताभिर्भ्रमरकलिता चालकभरैः ।
कृतस्थाणुस्थाना कुचफलनता सूक्तिसरसा
रुजां हन्त्री गन्त्री विलसति चिदानन्दलतिका ॥ 6॥
सपर्णामाकीर्णां कतिपयगुणैः सादरमिह
श्रयन्त्यन्ये वल्लीं मम तु मतिरेवं विलसति ।
अपर्णैका सेव्या जगति सकलैर्यत्परिवृतः
पुराणोऽपि स्थाणुः फलति किल कैवल्यपदवीम् ॥ 7॥
विधात्री धर्माणां त्वमसि सकलाम्नायजननी
त्वमर्थानां मूलं धनदनमनीयाङ्घ्रिकमले ।
त्वमादिः कामानां जननि कृतकन्दर्पविजये
सतां मुक्तेर्बीजं त्वमसि परमब्रह्ममहिषी ॥ 8॥
प्रभूता भक्तिस्ते यदपि न ममालोलमनसः
त्वया तु श्रीमत्या सदयमवलोक्योऽहमधुना ।
पयोदः पानीयं दिशति मधुरं चातकमुखे
भृशं शङ्के कैर्वा विधिभिरनुनीता मम मतिः ॥ 9॥
कृपापाङ्गालोकं वितर तरसा साधुचरिते
न ते युक्तोपेक्षा मयि शरणदीक्षामुपगते ।
न चेदिष्टं दद्यादनुपदमहो कल्पलतिका
विशेषः सामान्यैः कथमितरवल्लीपरिकरैः ॥ 10॥
महान्तं विश्वासं तव चरणपङ्केरुहयुगे
निधायान्यन्नैवाश्रितमिह मया दैवतमुमे ।
तथापि त्वच्चेतो यदि मयि न जायेत सदयं
निरालम्बो लम्बोदरजननि कं यामि शरणम् ॥ 11॥
अयः स्पर्शे लग्नं सपदि लभते हेमपदवीं
यथा रथ्यापाथः शुचि भवति गङ्गौघमिलितम् ।
तथा तत्तत्पापैरतिमलिनमन्तर्मम यदि
त्वयि प्रेम्णासक्तं कथमिव न जायेत विमलम् ॥ 12॥
त्वदन्यस्मादिच्छाविषयफललाभे न नियमः
त्वमर्थानामिच्छाधिकमपि समर्था वितरणे ।
इति प्राहुः प्राञ्चः कमलभवनाद्यास्त्वयि मनः
त्वदासक्तं नक्तं दिवमुचितमीशानि कुरु तत् ॥ 13॥
स्फुरन्नानारत्नस्फटिकमयभित्तिप्रतिफल
त्त्वदाकारं चञ्चच्छशधरकलासौधशिखरम् ।
मुकुन्दब्रह्मेन्द्रप्रभृतिपरिवारं विजयते
तवागारं रम्यं त्रिभुवनमहाराजगृहिणि ॥ 14॥
निवासः कैलासे विधिशतमखाद्याः स्तुतिकराः
कुटुम्बं त्रैलोक्यं कृतकरपुटः सिद्धिनिकरः ।
महेशः प्राणेशस्तदवनिधराधीशतनये
न ते सौभाग्यस्य क्वचिदपि मनागस्ति तुलना ॥ 15॥
वृषो वृद्धो यानं विषमशनमाशा निवसनं
श्मशानं क्रीडाभूर्भुजगनिवहो भूषणविधिः
समग्रा सामग्री जगति विदितैव स्मररिपोः
यदेतस्यैश्वर्यं तव जननि सौभाग्यमहिमा ॥ 16॥
अशेषब्रह्माण्डप्रलयविधिनैसर्गिकमतिः
श्मशानेष्वासीनः कृतभसितलेपः पशुपतिः ।
दधौ कण्ठे हालाहलमखिलभूगोलकृपया
भवत्याः सङ्गत्याः फलमिति च कल्याणि कलये ॥ 17॥
त्वदीयं सौन्दर्यं निरतिशयमालोक्य परया
भियैवासीद्गङ्गा जलमयतनुः शैलतनये ।
तदेतस्यास्तस्माद्वदनकमलं वीक्ष्य कृपया
प्रतिष्ठामातन्वन्निजशिरसिवासेन गिरिशः ॥ 18॥
विशालश्रीखण्डद्रवमृगमदाकीर्णघुसृण
प्रसूनव्यामिश्रं भगवति तवाभ्यङ्गसलिलम् ।
समादाय स्रष्टा चलितपदपांसून्निजकरैः
समाधत्ते सृष्टिं विबुधपुरपङ्केरुहदृशाम् ॥ 19॥
वसन्ते सानन्दे कुसुमितलताभिः परिवृते
स्फुरन्नानापद्मे सरसि कलहंसालिसुभगे ।
सखीभिः खेलन्तीं मलयपवनान्दोलितजले
स्मरेद्यस्त्वां तस्य ज्वरजनितपीडापसरति ॥ 20॥
॥ इति श्रीमच्छङ्कराचार्यविरचिता आनन्दलहरी सम्पूर्णा ॥
🕉 InfoLyter.in