ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକୀଯ ରାମାଯଣେ ବାଲକାଣ୍ଡମ୍ ।
ଅଥ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମସ୍ସର୍ଗଃ ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ କୃତକର୍ମା ନରାଧିପଃ ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଆଜୁହାଵ ସରାଘଵମ୍ ॥ 1 ॥
ତମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଧର୍ମାତ୍ମା ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା ।
ରାଘଵୌ ଚ ମହାତ୍ମାନୌ ତଦା ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ ॥ 2 ॥
ଭଗଵନ୍ ସ୍ଵାଗତଂ ତେଽସ୍ତୁ କିଂ କରୋମି ତଵାନଘ ।
ଭଵାନାଜ୍ଞାପଯତୁ ମାମାଜ୍ଞାପ୍ଯୋ ଭଵତା ହ୍ଯହମ୍ ॥ 3 ॥
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଜନକେନ ମହାତ୍ମନା ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମୁନିର୍ଵୀରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦଃ ॥ 4 ॥
ପୁତ୍ରୌ ଦଶରଥସ୍ଯେମୌ କ୍ଷତ୍ରିଯୌ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତୌ ।
ଦ୍ରୁଷ୍ଟୁକାମୌ ଧନୁ ଶ୍ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯଦେତତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠତି ॥ 5 ॥
ଏତଦ୍ଦର୍ଶଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ କୃତକାମୌ ନୃପାତ୍ମଜୌ ।
ଦର୍ଶନାଦସ୍ଯ ଧନୁଷୋ ଯଥେଷ୍ଟଂ ପ୍ରତିଯାସ୍ଯତଃ ॥ 6 ॥
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଜନକଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହାମୁନିମ୍ ।
ଶ୍ରୂଯତାମସ୍ଯ ଧନୁଷୋ ଯଦର୍ଥମିହ ତିଷ୍ଠତି ॥ 7 ॥
ଦେଵରାତ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ନିମେଷ୍ଷଷ୍ଠୋ ମହୀପତିଃ ।
ନ୍ଯାସୋଽଯଂ ତସ୍ଯ ଭଗଵନ୍ ହସ୍ତେ ଦତ୍ତୋ ମହାତ୍ମନା ॥ 8 ॥
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵଧେ ପୂର୍ଵଂ ଧନୁରାଯମ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ।
ରୁଦ୍ରସ୍ତୁ ତ୍ରିଦଶାନ୍ ରୋଷାତ୍ସଲୀଲମିଦମବ୍ରଵୀତ୍ ॥ 9 ॥
ଯସ୍ମାଦ୍ଭାଗାର୍ଥିନୋ ଭାଗାନ୍ନାକଲ୍ପଯତ ମେ ସୁରାଃ ।
ଵରାଙ୍ଗାଣି ମହାର୍ହାଣି ଧନୁଷା ଶାତଯାମି ଵଃ ॥ 10 ॥
ତତୋ ଵିମନସସ୍ସର୍ଵେ ଦେଵା ଵୈ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ ।
ପ୍ରସାଦଯନ୍ତି ଦେଵେଶଂ ତେଷାଂ ପ୍ରୀତୋଽଭଵଦ୍ଭଵଃ ॥ 11 ॥
ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତସ୍ସ ସର୍ଵେଷାଂ ଦଦୌ ତେଷାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ।
ତଦେତଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଧନୂରତ୍ନଂ ମହାତ୍ମନଃ ।
ନ୍ଯାସଭୂତଂ ତଦା ନ୍ଯସ୍ତମସ୍ମାକଂ ପୂର୍ଵ କେ ଵିଭୋ ॥ 12 ॥
ଅଥ ମେ କୃଷତଃ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଲାଙ୍ଗୂଲାଦୁତ୍ଥିତା ମଯା ।
କ୍ଷେତ୍ରଂ ଶୋଧଯତା ଲବ୍ଧା ନାମ୍ନା ସୀତେତି ଵିଶ୍ରୁତା ॥ 13 ॥
ଭୂତଲାଦୁତ୍ଥିତା ସା ତୁ ଵ୍ଯଵର୍ଧତ ମମାତ୍ମଜା ।
ଵୀର୍ଯଶୁଲ୍କେତି ମେ କନ୍ଯା ସ୍ଥାପିତେଯମଯୋନିଜା ॥ 14 ॥
ଭୂତଲାଦୁତ୍ଥିତାଂ ତାଂ ତୁ ଵର୍ଧମାନାଂ ମମାତ୍ମଜାମ୍ ।
ଵରଯାମାସୁରାଗମ୍ଯ ରାଜାନୋ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ ॥ 15 ॥
ତେଷାଂ ଵରଯତାଂ କନ୍ଯାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପୃଥିଵୀକ୍ଷିତାମ୍ ।
ଵୀର୍ଯଶୁଲ୍କେତି ଭଗଵନ୍ ନ ଦଦାମି ସୁତାମହମ୍ ॥ 16 ॥
ତତସ୍ସର୍ଵେ ନୃପତଯ ସ୍ସମେତ୍ଯ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ ।
ମିଥିଲାମଭ୍ଯୁପାଗମ୍ଯ ଵୀର୍ଯଜିଜ୍ଞାସଵସ୍ତଦା ॥ 17 ॥
ତେଷାଂ ଜିଜ୍ଞାସମାନାନାଂ ଵୀର୍ଯଂ ଧନୁରୁପାହୃତମ୍ ।
ନ ଶେକୁର୍ଗ୍ରହଣେ ତସ୍ଯ ଧନୁଷସ୍ତୋଲନେଽପି ଵା ॥ 18 ॥
ତେଷାଂ ଵୀର୍ଯଵତାଂ ଵୀର୍ଯମଲ୍ପଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାମୁନେ ।
ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତା ନୃପତଯସ୍ତନ୍ନିବୋଧ ତପୋଧନ ॥ 19 ॥
ତତଃ ପରମକୋପେନ ରାଜାନୋ ନୃପପୁଙ୍ଗଵ ।
ନ୍ଯରୁନ୍ଧନ୍ମିଥିଲାଂ ସର୍ଵେ ଵୀର୍ଯସନ୍ଦେହମାଗତାଃ ॥ 20 ॥
ଆତ୍ମାନମଵଧୂତଂ ତେ ଵିଜ୍ଞାଯ ନୃପପୁଙ୍ଗଵାଃ ।
ରୋଷେଣ ମହତାଽଽଵିଷ୍ଟାଃ ପୀଡଯନ୍ମିଥିଲାଂ ପୁରୀମ୍ ॥ 21 ॥
ତତସ୍ସଂଵତ୍ସରେ ପୂର୍ଣେ କ୍ଷଯଂ ଯାତାନି ସର୍ଵଶଃ ।
ସାଧନାନି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତୋଽହଂ ଭୃଶଦୁଃଖିତଃ ॥ 22 ॥
ତତୋ ଦେଵଗଣାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ତପସାଽହଂ ପ୍ରସାଦଯମ୍ ।
ଦଦୁଶ୍ଚ ପରମପ୍ରୀତା ଶ୍ଚତୁରଙ୍ଗବଲଂ ସୁରାଃ ॥ 23 ॥
ତତୋ ଭଗ୍ନା ନୃପତଯୋ ହନ୍ଯମାନା ଦିଶୋ ଯଯୁଃ ।
ଅଵୀର୍ଯା ଵୀର୍ଯସନ୍ଦିଗ୍ଧା ସ୍ସାମାତ୍ଯାଃ ପାପକର୍ମଣଃ ॥ 24 ॥
ତଦେତନ୍ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଧନୁଃ ପରମଭାସ୍ଵରମ୍ ।
ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଯୋଶ୍ଚାପି ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ସୁଵ୍ରତ ॥ 25 ॥
ଯଦ୍ଯସ୍ଯ ଧନୁଷୋ ରାମଃ କୁର୍ଯାଦାରୋପଣଂ ମୁନେ ।
ସୁତାମଯୋନିଜାଂ ସୀତାଂ ଦଦ୍ଯାଂ ଦାଶରଥେରହମ୍ ॥ 26 ॥
ଇତ୍ଯାର୍ଷେ ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମାଯଣେ ଵାଲ୍ମୀକୀଯ ଆଦିକାଵ୍ଯେ ବାଲକାଣ୍ଡେ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମସ୍ସର୍ଗଃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe bālakāṇḍam |
atha ṣaṭṣaṣṭitamassargaḥ |
tataḥ prabhāte vimale kṛtakarmā narādhipaḥ |
viśvāmitraṃ mahātmānaṃ ājuhāva sarāghavam || 1 ||
tamarcayitvā dharmātmā śāstradṛṣṭena karmaṇā |
rāghavau ca mahātmānau tadā vākyamuvāca ha || 2 ||
bhagavan svāgataṃ te'stu kiṃ karomi tavānagha |
bhavānājñāpayatu māmājñāpyo bhavatā hyaham || 3 ||
evamuktassa dharmātmā janakena mahātmanā |
pratyuvāca munirvīraṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ || 4 ||
putrau daśarathasyemau kṣatriyau lokaviśrutau |
druṣṭukāmau dhanu śśreṣṭhaṃ yadetatvayi tiṣṭhati || 5 ||
etaddarśaya bhadraṃ te kṛtakāmau nṛpātmajau |
darśanādasya dhanuṣo yatheṣṭaṃ pratiyāsyataḥ || 6 ||
evamuktastu janakaḥ pratyuvāca mahāmunim |
śrūyatāmasya dhanuṣo yadarthamiha tiṣṭhati || 7 ||
devarāta iti khyāto nimeṣṣaṣṭho mahīpatiḥ |
nyāso'yaṃ tasya bhagavan haste datto mahātmanā || 8 ||
dakṣayajñavadhe pūrvaṃ dhanurāyamya vīryavān |
rudrastu tridaśān roṣātsalīlamidamabravīt || 9 ||
yasmādbhāgārthino bhāgānnākalpayata me surāḥ |
varāṅgāṇi mahārhāṇi dhanuṣā śātayāmi vaḥ || 10 ||
tato vimanasassarve devā vai munipuṅgava |
prasādayanti deveśaṃ teṣāṃ prīto'bhavadbhavaḥ || 11 ||
prītiyuktassa sarveṣāṃ dadau teṣāṃ mahātmanām |
tadetaddevadevasya dhanūratnaṃ mahātmanaḥ |
nyāsabhūtaṃ tadā nyastamasmākaṃ pūrva ke vibho || 12 ||
atha me kṛṣataḥ kṣetraṃ lāṅgūlādutthitā mayā |
kṣetraṃ śodhayatā labdhā nāmnā sīteti viśrutā || 13 ||
bhūtalādutthitā sā tu vyavardhata mamātmajā |
vīryaśulketi me kanyā sthāpiteyamayonijā || 14 ||
bhūtalādutthitāṃ tāṃ tu vardhamānāṃ mamātmajām |
varayāmāsurāgamya rājāno munipuṅgava || 15 ||
teṣāṃ varayatāṃ kanyāṃ sarveṣāṃ pṛthivīkṣitām |
vīryaśulketi bhagavan na dadāmi sutāmaham || 16 ||
tatassarve nṛpataya ssametya munipuṅgava |
mithilāmabhyupāgamya vīryajijñāsavastadā || 17 ||
teṣāṃ jijñāsamānānāṃ vīryaṃ dhanurupāhṛtam |
na śekurgrahaṇe tasya dhanuṣastolane'pi vā || 18 ||
teṣāṃ vīryavatāṃ vīryamalpaṃ jñātvā mahāmune |
pratyākhyātā nṛpatayastannibodha tapodhana || 19 ||
tataḥ paramakopena rājāno nṛpapuṅgava |
nyarundhanmithilāṃ sarve vīryasandehamāgatāḥ || 20 ||
ātmānamavadhūtaṃ te vijñāya nṛpapuṅgavāḥ |
roṣeṇa mahatā''viṣṭāḥ pīḍayanmithilāṃ purīm || 21 ||
tatassaṃvatsare pūrṇe kṣayaṃ yātāni sarvaśaḥ |
sādhanāni muniśreṣṭha tato'haṃ bhṛśaduḥkhitaḥ || 22 ||
tato devagaṇān sarvān tapasā'haṃ prasādayam |
daduśca paramaprītā ścaturaṅgabalaṃ surāḥ || 23 ||
tato bhagnā nṛpatayo hanyamānā diśo yayuḥ |
avīryā vīryasandigdhā ssāmātyāḥ pāpakarmaṇaḥ || 24 ||
tadetanmuniśārdūla dhanuḥ paramabhāsvaram |
rāmalakṣmaṇayoścāpi darśayiṣyāmi suvrata || 25 ||
yadyasya dhanuṣo rāmaḥ kuryādāropaṇaṃ mune |
sutāmayonijāṃ sītāṃ dadyāṃ dāśaratheraham || 26 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye bālakāṇḍe ṣaṭṣaṣṭitamassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।
अथ षट्षष्टितमस्सर्गः ।
ततः प्रभाते विमले कृतकर्मा नराधिपः ।
विश्वामित्रं महात्मानं आजुहाव सराघवम् ॥ 1 ॥
तमर्चयित्वा धर्मात्मा शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ।
राघवौ च महात्मानौ तदा वाक्यमुवाच ह ॥ 2 ॥
भगवन् स्वागतं तेऽस्तु किं करोमि तवानघ ।
भवानाज्ञापयतु मामाज्ञाप्यो भवता ह्यहम् ॥ 3 ॥
एवमुक्तस्स धर्मात्मा जनकेन महात्मना ।
प्रत्युवाच मुनिर्वीरं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ 4 ॥
पुत्रौ दशरथस्येमौ क्षत्रियौ लोकविश्रुतौ ।
द्रुष्टुकामौ धनु श्श्रेष्ठं यदेतत्वयि तिष्ठति ॥ 5 ॥
एतद्दर्शय भद्रं ते कृतकामौ नृपात्मजौ ।
दर्शनादस्य धनुषो यथेष्टं प्रतियास्यतः ॥ 6 ॥
एवमुक्तस्तु जनकः प्रत्युवाच महामुनिम् ।
श्रूयतामस्य धनुषो यदर्थमिह तिष्ठति ॥ 7 ॥
देवरात इति ख्यातो निमेष्षष्ठो महीपतिः ।
न्यासोऽयं तस्य भगवन् हस्ते दत्तो महात्मना ॥ 8 ॥
दक्षयज्ञवधे पूर्वं धनुरायम्य वीर्यवान् ।
रुद्रस्तु त्रिदशान् रोषात्सलीलमिदमब्रवीत् ॥ 9 ॥
यस्माद्भागार्थिनो भागान्नाकल्पयत मे सुराः ।
वराङ्गाणि महार्हाणि धनुषा शातयामि वः ॥ 10 ॥
ततो विमनसस्सर्वे देवा वै मुनिपुङ्गव ।
प्रसादयन्ति देवेशं तेषां प्रीतोऽभवद्भवः ॥ 11 ॥
प्रीतियुक्तस्स सर्वेषां ददौ तेषां महात्मनाम् ।
तदेतद्देवदेवस्य धनूरत्नं महात्मनः ।
न्यासभूतं तदा न्यस्तमस्माकं पूर्व के विभो ॥ 12 ॥
अथ मे कृषतः क्षेत्रं लाङ्गूलादुत्थिता मया ।
क्षेत्रं शोधयता लब्धा नाम्ना सीतेति विश्रुता ॥ 13 ॥
भूतलादुत्थिता सा तु व्यवर्धत ममात्मजा ।
वीर्यशुल्केति मे कन्या स्थापितेयमयोनिजा ॥ 14 ॥
भूतलादुत्थितां तां तु वर्धमानां ममात्मजाम् ।
वरयामासुरागम्य राजानो मुनिपुङ्गव ॥ 15 ॥
तेषां वरयतां कन्यां सर्वेषां पृथिवीक्षिताम् ।
वीर्यशुल्केति भगवन् न ददामि सुतामहम् ॥ 16 ॥
ततस्सर्वे नृपतय स्समेत्य मुनिपुङ्गव ।
मिथिलामभ्युपागम्य वीर्यजिज्ञासवस्तदा ॥ 17 ॥
तेषां जिज्ञासमानानां वीर्यं धनुरुपाहृतम् ।
न शेकुर्ग्रहणे तस्य धनुषस्तोलनेऽपि वा ॥ 18 ॥
तेषां वीर्यवतां वीर्यमल्पं ज्ञात्वा महामुने ।
प्रत्याख्याता नृपतयस्तन्निबोध तपोधन ॥ 19 ॥
ततः परमकोपेन राजानो नृपपुङ्गव ।
न्यरुन्धन्मिथिलां सर्वे वीर्यसन्देहमागताः ॥ 20 ॥
आत्मानमवधूतं ते विज्ञाय नृपपुङ्गवाः ।
रोषेण महताऽऽविष्टाः पीडयन्मिथिलां पुरीम् ॥ 21 ॥
ततस्संवत्सरे पूर्णे क्षयं यातानि सर्वशः ।
साधनानि मुनिश्रेष्ठ ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ 22 ॥
ततो देवगणान् सर्वान् तपसाऽहं प्रसादयम् ।
ददुश्च परमप्रीता श्चतुरङ्गबलं सुराः ॥ 23 ॥
ततो भग्ना नृपतयो हन्यमाना दिशो ययुः ।
अवीर्या वीर्यसन्दिग्धा स्सामात्याः पापकर्मणः ॥ 24 ॥
तदेतन्मुनिशार्दूल धनुः परमभास्वरम् ।
रामलक्ष्मणयोश्चापि दर्शयिष्यामि सुव्रत ॥ 25 ॥
यद्यस्य धनुषो रामः कुर्यादारोपणं मुने ।
सुतामयोनिजां सीतां दद्यां दाशरथेरहम् ॥ 26 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे षट्षष्टितमस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe bālakāṇḍam |
atha ṣaṭṣaṣṭitamassargaḥ |
tataḥ prabhāte vimale kṛtakarmā narādhipaḥ |
viśvāmitraṃ mahātmānaṃ ājuhāva sarāghavam || 1 ||
tamarcayitvā dharmātmā śāstradṛṣṭena karmaṇā |
rāghavau ca mahātmānau tadā vākyamuvāca ha || 2 ||
bhagavan svāgataṃ te'stu kiṃ karomi tavānagha |
bhavānājñāpayatu māmājñāpyo bhavatā hyaham || 3 ||
evamuktassa dharmātmā janakena mahātmanā |
pratyuvāca munirvīraṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ || 4 ||
putrau daśarathasyemau kṣatriyau lokaviśrutau |
druṣṭukāmau dhanu śśreṣṭhaṃ yadetatvayi tiṣṭhati || 5 ||
etaddarśaya bhadraṃ te kṛtakāmau nṛpātmajau |
darśanādasya dhanuṣo yatheṣṭaṃ pratiyāsyataḥ || 6 ||
evamuktastu janakaḥ pratyuvāca mahāmunim |
śrūyatāmasya dhanuṣo yadarthamiha tiṣṭhati || 7 ||
devarāta iti khyāto nimeṣṣaṣṭho mahīpatiḥ |
nyāso'yaṃ tasya bhagavan haste datto mahātmanā || 8 ||
dakṣayajñavadhe pūrvaṃ dhanurāyamya vīryavān |
rudrastu tridaśān roṣātsalīlamidamabravīt || 9 ||
yasmādbhāgārthino bhāgānnākalpayata me surāḥ |
varāṅgāṇi mahārhāṇi dhanuṣā śātayāmi vaḥ || 10 ||
tato vimanasassarve devā vai munipuṅgava |
prasādayanti deveśaṃ teṣāṃ prīto'bhavadbhavaḥ || 11 ||
prītiyuktassa sarveṣāṃ dadau teṣāṃ mahātmanām |
tadetaddevadevasya dhanūratnaṃ mahātmanaḥ |
nyāsabhūtaṃ tadā nyastamasmākaṃ pūrva ke vibho || 12 ||
atha me kṛṣataḥ kṣetraṃ lāṅgūlādutthitā mayā |
kṣetraṃ śodhayatā labdhā nāmnā sīteti viśrutā || 13 ||
bhūtalādutthitā sā tu vyavardhata mamātmajā |
vīryaśulketi me kanyā sthāpiteyamayonijā || 14 ||
bhūtalādutthitāṃ tāṃ tu vardhamānāṃ mamātmajām |
varayāmāsurāgamya rājāno munipuṅgava || 15 ||
teṣāṃ varayatāṃ kanyāṃ sarveṣāṃ pṛthivīkṣitām |
vīryaśulketi bhagavan na dadāmi sutāmaham || 16 ||
tatassarve nṛpataya ssametya munipuṅgava |
mithilāmabhyupāgamya vīryajijñāsavastadā || 17 ||
teṣāṃ jijñāsamānānāṃ vīryaṃ dhanurupāhṛtam |
na śekurgrahaṇe tasya dhanuṣastolane'pi vā || 18 ||
teṣāṃ vīryavatāṃ vīryamalpaṃ jñātvā mahāmune |
pratyākhyātā nṛpatayastannibodha tapodhana || 19 ||
tataḥ paramakopena rājāno nṛpapuṅgava |
nyarundhanmithilāṃ sarve vīryasandehamāgatāḥ || 20 ||
ātmānamavadhūtaṃ te vijñāya nṛpapuṅgavāḥ |
roṣeṇa mahatā''viṣṭāḥ pīḍayanmithilāṃ purīm || 21 ||
tatassaṃvatsare pūrṇe kṣayaṃ yātāni sarvaśaḥ |
sādhanāni muniśreṣṭha tato'haṃ bhṛśaduḥkhitaḥ || 22 ||
tato devagaṇān sarvān tapasā'haṃ prasādayam |
daduśca paramaprītā ścaturaṅgabalaṃ surāḥ || 23 ||
tato bhagnā nṛpatayo hanyamānā diśo yayuḥ |
avīryā vīryasandigdhā ssāmātyāḥ pāpakarmaṇaḥ || 24 ||
tadetanmuniśārdūla dhanuḥ paramabhāsvaram |
rāmalakṣmaṇayoścāpi darśayiṣyāmi suvrata || 25 ||
yadyasya dhanuṣo rāmaḥ kuryādāropaṇaṃ mune |
sutāmayonijāṃ sītāṃ dadyāṃ dāśaratheraham || 26 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye bālakāṇḍe ṣaṭṣaṣṭitamassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.