Valmiki Ramayana Yuddha Kanda Sarga 111 — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

ఈ సర్గలో మాతలి రాముడిని బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించమని గుర్తు చేయగా, అగస్త్య మహర్షి ఇచ్చిన ఆ మహాబాణాన్ని రాముడు అభిమంత్రించి ధనుస్సునందు సంధించాడు. ఆ బాణం రావణుని హృదయాన్ని ఛేదించి అతని ప్రాణాలను తీసుకొని భూమిలో ప్రవేశించి, తన కార్యం పూర్తి చేసి తూణీరంలోకి తిరిగి చేరింది. రావణుడు రథం నుండి భూమిపై పడిపోగా, మిగిలిన రాక్షసులు భయంతో పారిపోయారు; వానరులు సింహనాదం చేశారు. దేవతలు దుండుభాలు మ్రోగించి, పుష్పవృష్టి కురిపించి 'సాధు సాధు' అని రాముడిని స్తుతించారు. సుగ్రీవుడు, విభీషణుడు, అంగదుడు లక్ష్మణునితో కలిసి విజయం పొందిన రాముడిని పూజించగా, ఆయన దేవతలతో చుట్టుముట్టబడిన ఇంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ യുദ്ധകാണ്ഡമ് ।

അഥ ഏകാദശാധികശതതമസ്സര്ഗഃ ।

Shloka 1

അഥസംസ്മാരയാമാസമാതലിരാഘവന്തദാ ।
അജാനന്നിവകിംവീരത്വമേനമനുവര്തസേ ॥ 1 ॥

athasaṃsmārayāmāsamātalirāghavantadā |
ajānannivakiṃvīratvamenamanuvartase || 1 ||

అప్పుడు మాతలి రాఘవుడైన రాముడికి గుర్తు చేయసాగాడు — ఓ వీరా, నీ శౌర్యాన్ని తెలియనివాడిలా నీ వెంట ఉన్నాను అన్నట్లుగా. ^AI

Shloka 2

വിസൃജാസ്മൈവധായത്വമസ്ത്രമ്പൈതാമഹമ്പ്രഭോ ।
വിനാശകാലഃകഥിതോഃയഃസുരൈഃസോഽദ്യവര്തതേ ॥ 2 ॥

visṛjāsmaivadhāyatvamastrampaitāmahamprabho |
vināśakālaḥkathitoḥyaḥsuraiḥso'dyavartate || 2 ||

ప్రభూ, వాడి వధ కోసం ఆ బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించు. దేవతలు చెప్పిన వాడి వినాశకాలం ఈ రోజే వచ్చింది. ^AI

Shloka 3

തതഃസംസ്മാരിതോരാമസ്തേനവാക്യേനമാതലേഃ ।
ജഗ്രാഹ സ ശരന്ദീപ്തന്നിഃശ്വസന്തമിവോരഗമ് ॥ 3 ॥

tataḥsaṃsmāritorāmastenavākyenamātaleḥ |
jagrāha sa śarandīptanniḥśvasantamivoragam || 3 ||

అప్పుడు మాతలి మాటలచే గుర్తు చేయబడిన రాముడు, ప్రకాశించుచు ఊపిరి విడుచు సర్పంలా ఉన్న ఆ బాణాన్ని చేతికి తీసుకున్నాడు. ^AI

Shloka 4

യന്തസ്മൈപ്രഥമമ്പ്രാദാദഗസ്ത്യോഭഗവാനൃഷിഃ ।
ബ്രഹ്മദത്തമ്മഹാബാണമമോഘംയുധിവീര്യവാന് ॥ 4 ॥

yantasmaiprathamamprādādagastyobhagavānṛṣiḥ |
brahmadattammahābāṇamamoghaṃyudhivīryavān || 4 ||

పూర్వం భగవంతుడైన అగస్త్య మహర్షి, యుద్ధంలో ఎప్పుడూ వ్యర్థం కాని, మహావీర్యవంతుడైన ఆ మహాబాణాన్ని బ్రహ్మచే ఇవ్వబడినదిగా మొదట రాముడికి ఇచ్చాడు. ^AI

Shloka 5

ബ്രഹ്മണാനിര്മിതമ്പൂര്വമിന്ദ്രാര്ഥമമിതൌജസാ ।
ദത്തംസുരപതേഃപൂര്വന്ത്രിലോകജയകാങ്ക്ഷിണഃ ॥ 5 ॥

brahmaṇānirmitampūrvamindrārthamamitaujasā |
dattaṃsurapateḥpūrvantrilokajayakāṅkṣiṇaḥ || 5 ||

అమిత పరాక్రముడైన బ్రహ్మచే పూర్వం మూడు లోకాలను జయించాలని కోరిన ఇంద్రుని కోసం ఈ బాణం సృష్టించబడి, దేవేంద్రునికి ఇవ్వబడింది. ^AI

Shloka 6

യസ്യവാജേഷുപവനഃഫലേപാവകഭാസ്കരൌ ।
ശരീരമാകാശമയങ്ഗൌരവേമേരുമന്ദരൌ ॥ 6 ॥

yasyavājeṣupavanaḥphalepāvakabhāskarau |
śarīramākāśamayaṅgauravemerumandarau || 6 ||

దాని నారాలలో వాయువు, మొనలో అగ్ని, సూర్యుడు ఉన్నారు; దాని శరీరం ఆకాశమయం; దాని బరువులో మేరువు, మందర పర్వతాలు ఉన్నాయి. ^AI

Shloka 7

ജാജ്വല്യമാനംവപുഷാസുപുങ്ഖംഹേമഭൂഷിതമ് ।
തേജസാസര്വഭൂതാനാങ്കൃതമ്ഭാസ്കരവര്ചസമ് ॥ 7 ॥

jājvalyamānaṃvapuṣāsupuṅkhaṃhemabhūṣitam |
tejasāsarvabhūtānāṅkṛtambhāskaravarcasam || 7 ||

అది తన దేహంతో ప్రకాశిస్తూ, మంచి ఈకలతో, బంగారంతో అలంకరించబడి, తన తేజస్సుచే సమస్త ప్రాణులను ఆవరిస్తూ, సూర్యుని కాంతితో ఉంది. ^AI

Shloka 8

സധൂമമിവകാലാനഗിന്ദീപ്തമാശീവിഷോപമമ് ।
നരനാഗാശ്വവൃദ്ധാനാമ്ഭേദനങ്ക്ഷിപ്രകാരിണമ് ॥ 8 ॥

sadhūmamivakālānagindīptamāśīviṣopamam |
naranāgāśvavṛddhānāmbhedanaṅkṣiprakāriṇam || 8 ||

పొగతో కూడిన కాలాగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, విషసర్పంలా ఉండి, మనుష్యులు, ఏనుగులు, గుర్రాలలో శ్రేష్ఠులను త్వరగా భేదించేది. ^AI

Shloka 9

ദ്വാരാണാമ്പരിഘാണാം ച ഗിരീണാഞ്ചാപിഭേദനമ് ।
നാനാരുധിരദിഗ്ധാങ്ഗമ്മേദോദിഗ്ധംസുദാരുണമ് ॥ 9 ॥

dvārāṇāmparighāṇāṃ ca girīṇāñcāpibhedanam |
nānārudhiradigdhāṅgammedodigdhaṃsudāruṇam || 9 ||

ద్వారాలను, పరిఘలను (గడప కట్టెలను), పర్వతాలను కూడా భేదించునది; నానా రకాల రక్తంతో అంగాలు పూయబడినది, మేదస్సుతో తడిసినది, మిక్కిలి భయంకరమైనది. ^AI

Shloka 10

വജ്രസാരമ്മഹാനാദന്നാനാസമിതിദാരണമ് ।
സര്വവിത്രാസനമ്ഭീമംശ്വസന്തമിവപന്നഗമ് ॥ 10 ॥

vajrasārammahānādannānāsamitidāraṇam |
sarvavitrāsanambhīmaṃśvasantamivapannagam || 10 ||

వజ్రం వంటి సారవంతమైనది, గొప్ప ధ్వని కలిగినది, నానా సమూహాలను చీల్చివేయునది, సమస్త ప్రాణులను భయపెట్టునది, భీకరమైనది, ఊపిరి విడుచు సర్పంలా ఉన్నది. ^AI

Shloka 11

കങ്കഗൃധ്രബകാനാം ച ഗോമായുഗണരക്ഷസാമ് ।
നിത്യമ്ഭക്ഷപ്രദംയുദ്ധേയമരൂപമ്ഭയാപഹമ് ॥ 11 ॥

kaṅkagṛdhrabakānāṃ ca gomāyugaṇarakṣasām |
nityambhakṣapradaṃyuddheyamarūpambhayāpaham || 11 ||

కంకపక్షులు, గృధ్రాలు, బకాలు, నక్కల సమూహాలు, రాక్షసులకు నిత్యం ఆహారాన్ని ఇచ్చునది, యుద్ధంలో భయంకర రూపమైనది, భయాన్ని పోగొట్టునది. ^AI

Shloka 12

നന്ദനംവാനരേന്ദ്രാണാംരക്ഷസാമവസാദനമ് ।
വാജിതംവിവിധൈര്വാജൈശ്ചാരുചിത്രൈര്ഗരുത്മതഃ ॥ 12 ॥

nandanaṃvānarendrāṇāṃrakṣasāmavasādanam |
vājitaṃvividhairvājaiścārucitrairgarutmataḥ || 12 ||

వానరేంద్రులకు ఆనందాన్ని కలిగించునది, రాక్షసులను అణచివేయునది, గరుత్మంతుని వివిధ రకాల అందమైన చిత్రవర్ణాలతో అలంకరించబడినది. ^AI

Shloka 13

തമുത്തമേഷുംലോകാനാമിക്ഷ്വാകുഭയനാശനമ് ।
ദ്വിഷതാങ്കീര്തിഹരണമ്പ്രഹര്ഷകരമാത്മനഃ ॥ 13 ॥

tamuttameṣuṃlokānāmikṣvākubhayanāśanam |
dviṣatāṅkīrtiharaṇampraharṣakaramātmanaḥ || 13 ||

లోకాలలో ఉత్తమమైన బాణమది, ఇక్ష్వాకు వంశానికి భయాన్ని నాశనం చేయునది, శత్రువుల కీర్తిని హరించునది, తనకు సంతోషాన్ని కలిగించునది. ^AI

Shloka 14

അഭിമ്നത്യതതോരാമസ്തമ്മഹേഷുമ്മഹാബലഃ ।
വേദപ്രോക്തേനവിധിനാസന്ദധേകാര്മുകേബലീ ॥ 14 ॥

abhimnatyatatorāmastammaheṣummahābalaḥ |
vedaproktenavidhināsandadhekārmukebalī || 14 ||

అప్పుడు మహాబలుడైన రాముడు ఆ మహాబాణాన్ని అభిమంత్రించి, వేదాలు చెప్పిన విధానంతో బలవంతుడై తన ధనుస్సునందు సంధించాడు. ^AI

Shloka 15

തസ്മിന് സധനീയമാനേതുരാഘവേണശരോത്തമേ ।
സര്വഭൂതാനിസന്ത്രേസുശ്ചചാല ച വസുന്ധരാ ॥ 15 ॥

tasmin sadhanīyamāneturāghaveṇaśarottame |
sarvabhūtānisantresuścacāla ca vasundharā || 15 ||

రాఘవుడు ఆ ఉత్తమ బాణాన్ని ధనుస్సునందు సంధించగానే సమస్త ప్రాణులు భయపడ్డాయి, భూమి కూడా కంపించింది. ^AI

Shloka 16

സ രാവണായസങ്രുദ്ധോഭൃശമായമ്യകാര്മുകമ് ।
ചിക്ഷേപപരമായത്തഃശരമ്മര്മവിദാരണമ് ॥ 16 ॥

sa rāvaṇāyasaṅruddhobhṛśamāyamyakārmukam |
cikṣepaparamāyattaḥśarammarmavidāraṇam || 16 ||

ఆ రాముడు రావణుని కోసం సంధించబడిన ఆ బాణాన్ని ధనుస్సును గట్టిగా లాగి, పరమ శక్తితో మర్మాలను చీల్చివేయు ఆ బాణాన్ని ప్రయోగించాడు. ^AI

Shloka 17

സര്വലോകേശ്വരഃ ശ്രീമാന് ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ ।
സരാക്ഷസ പരീവാരം ഹതവാംസ്ത്വാം മഹാദ്യുതിഃ ॥ 17 ॥

sarvalokeśvaraḥ śrīmān lokānāṃ hitakāmyayā |
sarākṣasa parīvāraṃ hatavāṃstvāṃ mahādyutiḥ || 17 ||

సర్వలోకేశ్వరుడు, శ్రీమంతుడు, మహాద్యుతి కలవాడు అయిన ఆయన లోకాల హితాన్ని కోరి, రాక్షస పరివారంతో సహా నిన్ను చంపాడు. ^AI

Shloka 18

സ വിസൃഷ്ടോമഹാവേഗശ്ശരീരാന്തകരശ്ശരഃ ।
ചിച്ഛേദഹൃദയന്തസ്യരാവണസ്യദുരാത്മനഃ ॥ 18 ॥

sa visṛṣṭomahāvegaśśarīrāntakaraśśaraḥ |
cicchedahṛdayantasyarāvaṇasyadurātmanaḥ || 18 ||

ఆ విడువబడిన మహావేగం కలది, శరీరాన్ని నాశనం చేసేది అయిన బాణం దురాత్ముడు అయిన ఆ రావణుని హృదయాన్ని ఛేదించింది. ^AI

Shloka 19

രുധിരാക്തസ്സവേഗേനശരീരാന്തകരഃശരഃ ।
രാവണസ്യഹരന്പ്രാണാന്വിവേശധരണീതലമ് ॥ 19 ॥

rudhirāktassavegenaśarīrāntakaraḥśaraḥ |
rāvaṇasyaharanprāṇānviveśadharaṇītalam || 19 ||

రక్తంతో తడిసినది, వేగంతో కూడినది, శరీరాన్ని నాశనం చేసేది అయిన ఆ బాణం రావణుని ప్రాణాలను తీసుకొని భూమి తలంలో ప్రవేశించింది. ^AI

Shloka 20

സ ശരോരാവണംഹത്വാരുധിരാര്ദ്രീകൃതച്ഛവിഃ ।
കൃതകര്മാനിഭൃതവത്സ്വതൂണീമ്പുനരാവിശത് ॥ 20 ॥

sa śarorāvaṇaṃhatvārudhirārdrīkṛtacchaviḥ |
kṛtakarmānibhṛtavatsvatūṇīmpunarāviśat || 20 ||

ఆ బాణం రావణుని చంపి, రక్తంతో తడిసిన తన రూపం కలదై, తన కార్యాన్ని పూర్తి చేసి, శాంతంగా తన తూణీరంలోకి తిరిగి ప్రవేశించింది. ^AI

Shloka 21

തസ്യഹസ്താദ്ധതസ്യാശുകാര്മുകം ച സസായകമ് ।
നിപപാതസഹപ്രാണൈര്ഭ്രശ്യമാനസ്യജീവിതാത് ॥ 21 ॥

tasyahastāddhatasyāśukārmukaṃ ca sasāyakam |
nipapātasahaprāṇairbhraśyamānasyajīvitāt || 21 ||

చనిపోయిన అతని చేతి నుండి బాణాలతో సహా ఆ విల్లు వెంటనే జీవితం నుండి జారిపోతున్న అతని ప్రాణాలతో పాటు క్రింద పడింది. ^AI

Shloka 22

ഗതാസുര്ഭീമവേഗസ്തുനൈരൃതേന്ദ്രോമഹാദ്യുതിഃ ।
പപാതസ്യന്ദനാദ്ഭൂമൌവൃത്രോവജ്രഹതോയഥാ ॥ 22 ॥

gatāsurbhīmavegastunairṛtendromahādyutiḥ |
papātasyandanādbhūmauvṛtrovajrahatoyathā || 22 ||

ప్రాణం పోయినవాడు, భీమవేగం కలవాడు, నైరృతేంద్రుడు, మహాద్యుతి కలవాడు అయిన అతను వజ్రాయుధం తగిలిన వృత్రాసురుడు వలె రథం నుండి భూమిపై పడిపోయాడు. ^AI

Shloka 23

തന്ദൃഷ്ടവാപതിതമ്ഭൂമൌഹതശേഷാനിശാചരാഃ ।
ഹതനാധാഭയത്രസ്താസ്സര്വതസ്സമ്പ്രദുദ്രുവുഃ ॥ 23 ॥

tandṛṣṭavāpatitambhūmauhataśeṣāniśācarāḥ |
hatanādhābhayatrastāssarvatassampradudruvuḥ || 23 ||

అతను భూమిపై పడిపోవడాన్ని చూసిన మిగిలిన రాక్షసులు, నాయకుడు చనిపోవడంతో భయంతో త్రస్తులై, అన్ని వైపులకు పరుగెత్తారు. ^AI

Shloka 24

സര്വതശ്ചാഭിപേതുസ്താന്വാനരാദ്രുമയോധിനഃ ।
ദശഗ്രീവവധന്ദൃഷ്ടവാവാനരാജിതകാശിനഃ ॥ 24 ॥

sarvataścābhipetustānvānarādrumayodhinaḥ |
daśagrīvavadhandṛṣṭavāvānarājitakāśinaḥ || 24 ||

దశగ్రీవుడు చనిపోవడాన్ని చూసి ఆనందంతో ప్రకాశిస్తున్న వానరులు, చెట్లతో యుద్ధం చేసే ఆ వానరులు అన్ని వైపుల నుండి వారిపై దాడి చేశారు. ^AI

Shloka 25

അര്ദിതാവാനരൈര്ഭ്രഷ്ടാലങ്കാമഭ്യപതന് ഭയാത് ।
ഹതാശ്രയാത്വാത്കരുണൈര്ഭാഷ്പപ്രസ്രവണൈര്മുഖൈഃ ॥ 25 ॥

arditāvānarairbhraṣṭālaṅkāmabhyapatan bhayāt |
hatāśrayātvātkaruṇairbhāṣpaprasravaṇairmukhaiḥ || 25 ||

వానరులచే బాధింపబడి, అలంకారములు చెదిరి, ఆశ్రయము పోయినందున భయముతోను, దీనతతోను కన్నీరు కారుచున్న ముఖములతో (రాక్షసులు) పారిపోయి పడిరి. ^AI

Shloka 26

തതോവിനേദുഃസമ്ഹൃഷ്ടാവാനരാഃജിതകാശിനഃ ।
വദന്തോരാഘവജയംരാവണസ്യ ജ തദ്വധമ് ॥ 26 ॥

tatovineduḥsamhṛṣṭāvānarāḥjitakāśinaḥ |
vadantorāghavajayaṃrāvaṇasya ja tadvadham || 26 ||

అప్పుడు జయము పొందిన వానరులు సంతోషముతో రాఘవుని జయమును, రావణుని మరణమును చెప్పుచు గొప్పగా సింహనాదము చేసిరి. ^AI

Shloka 27

അഥാന്തരിക്ഷേവ്യനദത്സൌമ്യസ്ത്രിദശദുന്ധുഭിഃ ।
ദിവ്യഗന്ധശഹസ്തത്രമാരുതസ്സുസുകോവവൌ ॥ 27 ॥

athāntarikṣevyanadatsaumyastridaśadundhubhiḥ |
divyagandhaśahastatramārutassusukovavau || 27 ||

అంతట ఆకాశములో దేవతల దుందుభులు శుభధ్వని చేసెను; అచ్చట దివ్యగంధములు గల మంచి పరిమళములు గల మారుతము మెల్లగా వీచెను. ^AI

Shloka 28

നിപപാതാന്തരിക്ഷാച്ചപുഷ്പവൃഷ്ടിസ്തദാഭുവി ।
കിരന്തീരാഘവരഥന്ദുരവാപാമനോഹരാ ॥ 28 ॥

nipapātāntarikṣāccapuṣpavṛṣṭistadābhuvi |
kirantīrāghavarathanduravāpāmanoharā || 28 ||

అప్పుడు ఆకాశము నుండి పుష్పవృష్టి భూమిపై పడెను; అది రాఘవుని రథముపై పువ్వులు చల్లుచు, దుర్వాపమై మనోహరముగా ఉండెను. ^AI

Shloka 29

രാഘവസ്തവസംയുക്താഗഗനേ ച വിശുശ്രുവേ ।
സാധുസാധ്വിതിവാഗഗ്യ്രാദേവതാനാമ്മഹാത്മനാമ് ॥ 29 ॥

rāghavastavasaṃyuktāgagane ca viśuśruve |
sādhusādhvitivāgagyrādevatānāmmahātmanām || 29 ||

ఆకాశములో రాఘవుని స్తుతితో కూడిన మహాత్ములైన దేవతల 'సాధు సాధు' అను ఉత్తమ వాక్కు వినబడెను. ^AI

Shloka 30

അവിവേശമഹാന് ഹര്ഷോദേവാനാഞ്ചാരണൈഃസഹ ।
രാവണേനിഹതേരൌദ്രേസര്വലോകഭയങ്കരേ ॥ 30 ॥

aviveśamahān harṣodevānāñcāraṇaiḥsaha |
rāvaṇenihateraudresarvalokabhayaṅkare || 30 ||

భయంకరుడును, సర్వలోకములకు భయము కలిగించువాడును అయిన రావణుడు చంపబడినందున దేవతలకు, చారణులకు కూడా గొప్ప సంతోషము కలిగెను. ^AI

Shloka 31

തതഃസകാമംസുഗ്രീവമങ്ഗദം ച വിഭീഷണമ് ।
ചകാരരാഘവഃപ്രീതോഹത്വാരാക്ഷസപുങ്ഗവമ് ॥ 31 ॥

tataḥsakāmaṃsugrīvamaṅgadaṃ ca vibhīṣaṇam |
cakārarāghavaḥprītohatvārākṣasapuṅgavam || 31 ||

అప్పుడు ప్రసన్నుడైన రాఘవుడు రాక్షసశ్రేష్ఠుడైన రావణుని చంపి, కోరిక నెరవేరిన సుగ్రీవుని, అంగదుని, విభీషణుని సంతోషపెట్టెను. ^AI

Shloka 32

തതഃപ്രജഗ്മുഃപ്രശമമ്മരുദ്ഗണാദിശഃപ്രസേദുര്വിമലന്നഭോഽഭവത് ।
മഹീചകമ്പേ ന ച മാരുതോവവൌസ്ഥിരപ്രഭശ്ചാപ്യഭവദ്ദിവാകരഃ ॥ 32 ॥

tataḥprajagmuḥpraśamammarudgaṇādiśaḥprasedurvimalannabho'bhavat |
mahīcakampe na ca mārutovavausthiraprabhaścāpyabhavaddivākaraḥ || 32 ||

అంతట మరుద్గణములు శాంతించెను, దిక్కులు ప్రసన్నమాయెను, ఆకాశము నిర్మలమాయెను, భూమి కంపించెను, గాలి వీచలేదు, సూర్యుడు కూడా స్థిరమైన ప్రకాశము గలవాడాయెను. ^AI

Shloka 33

തതസ്തുസുഗ്രീവവിഭീഷണാങ്ഗദാഃസുഹൃദ്വിശിഷ്ടാസ്സഹലക്ഷ്മണാസ്തദാ ।
സമേത്യഹൃഷ്ടാവിജയേനരാഘവംരണേഽഭിരാമംവിധിനാഭ്യപൂജയന് ॥ 33 ॥

tatastusugrīvavibhīṣaṇāṅgadāḥsuhṛdviśiṣṭāssahalakṣmaṇāstadā |
sametyahṛṣṭāvijayenarāghavaṃraṇe'bhirāmaṃvidhinābhyapūjayan || 33 ||

అప్పుడు సుగ్రీవుడు, విభీషణుడు, అంగదుడు — ఈ సుహృదులలో శ్రేష్ఠులు — లక్ష్మణునితో కలిసి సంతోషంతో రాఘవుని చేరి, విజయం పొందిన ఆయనను యుద్ధంలో అందమైన (శాస్త్రోక్తమైన) విధానంతో పూజించారు. ^AI

Shloka 34

സ തുനിഹതരിപുസ്സ്ഥിരപ്രതിജ്ഞഃസ്വജനബലാഭിവൃതോരണേരരാജ ।
രഘുകുലനൃപനന്ദനോമഹൌജാസ്ത്രിദശഗണൈരഭിസംവൃതോയഥേന്ദ്രഃ ॥ 34 ॥

sa tunihataripussthirapratijñaḥsvajanabalābhivṛtoraṇerarāja |
raghukulanṛpanandanomahaujāstridaśagaṇairabhisaṃvṛtoyathendraḥ || 34 ||

శత్రువులను సంహరించినవాడు, స్థిరమైన ప్రతిజ్ఞ కలవాడు, తన బంధువుల మరియు సైన్య సమూహంతో చుట్టుముట్టబడినవాడు అయిన ఆ రఘుకుల రాజనందనుడు, మహాతేజస్వి, దేవతా గణాలతో చుట్టుముట్టబడిన ఇంద్రుడు వలె యుద్ధభూమిలో ప్రకాశించాడు. ^AI

ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ യുദ്ധകാണ്ഡേ ഏകാദശാധികശതതമസ്സര്ഗഃ ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकाण्डम् ।

अथ एकादशाधिकशततमस्सर्गः ।

अथसंस्मारयामासमातलिराघवन्तदा ।

अजानन्निवकिंवीरत्वमेनमनुवर्तसे ॥ 1 ॥

विसृजास्मैवधायत्वमस्त्रम्पैतामहम्प्रभो ।

विनाशकालःकथितोःयःसुरैःसोऽद्यवर्तते ॥ 2 ॥

ततःसंस्मारितोरामस्तेनवाक्येनमातलेः ।

जग्राह स शरन्दीप्तन्निःश्वसन्तमिवोरगम् ॥ 3 ॥

यन्तस्मैप्रथमम्प्रादादगस्त्योभगवानृषिः ।

ब्रह्मदत्तम्महाबाणममोघंयुधिवीर्यवान् ॥ 4 ॥

ब्रह्मणानिर्मितम्पूर्वमिन्द्रार्थममितौजसा ।

दत्तंसुरपतेःपूर्वन्त्रिलोकजयकाङ्क्षिणः ॥ 5 ॥

यस्यवाजेषुपवनःफलेपावकभास्करौ ।

शरीरमाकाशमयङ्गौरवेमेरुमन्दरौ ॥ 6 ॥

जाज्वल्यमानंवपुषासुपुङ्खंहेमभूषितम् ।

तेजसासर्वभूतानाङ्कृतम्भास्करवर्चसम् ॥ 7 ॥

सधूममिवकालानगिन्दीप्तमाशीविषोपमम् ।

नरनागाश्ववृद्धानाम्भेदनङ्क्षिप्रकारिणम् ॥ 8 ॥

द्वाराणाम्परिघाणां च गिरीणाञ्चापिभेदनम् ।

नानारुधिरदिग्धाङ्गम्मेदोदिग्धंसुदारुणम् ॥ 9 ॥

वज्रसारम्महानादन्नानासमितिदारणम् ।

सर्ववित्रासनम्भीमंश्वसन्तमिवपन्नगम् ॥ 10 ॥

कङ्कगृध्रबकानां च गोमायुगणरक्षसाम् ।

नित्यम्भक्षप्रदंयुद्धेयमरूपम्भयापहम् ॥ 11 ॥

नन्दनंवानरेन्द्राणांरक्षसामवसादनम् ।

वाजितंविविधैर्वाजैश्चारुचित्रैर्गरुत्मतः ॥ 12 ॥

तमुत्तमेषुंलोकानामिक्ष्वाकुभयनाशनम् ।

द्विषताङ्कीर्तिहरणम्प्रहर्षकरमात्मनः ॥ 13 ॥

अभिम्नत्यततोरामस्तम्महेषुम्महाबलः ।

वेदप्रोक्तेनविधिनासन्दधेकार्मुकेबली ॥ 14 ॥

तस्मिन् सधनीयमानेतुराघवेणशरोत्तमे ।

सर्वभूतानिसन्त्रेसुश्चचाल च वसुन्धरा ॥ 15 ॥

स रावणायसङ्रुद्धोभृशमायम्यकार्मुकम् ।

चिक्षेपपरमायत्तःशरम्मर्मविदारणम् ॥ 16 ॥

सर्वलोकेश्वरः श्रीमान् लोकानां हितकाम्यया ।

सराक्षस परीवारं हतवांस्त्वां महाद्युतिः ॥ 17 ॥

स विसृष्टोमहावेगश्शरीरान्तकरश्शरः ।

चिच्छेदहृदयन्तस्यरावणस्यदुरात्मनः ॥ 18 ॥

रुधिराक्तस्सवेगेनशरीरान्तकरःशरः ।

रावणस्यहरन्प्राणान्विवेशधरणीतलम् ॥ 19 ॥

स शरोरावणंहत्वारुधिरार्द्रीकृतच्छविः ।

कृतकर्मानिभृतवत्स्वतूणीम्पुनराविशत् ॥ 20 ॥

तस्यहस्ताद्धतस्याशुकार्मुकं च ससायकम् ।

निपपातसहप्राणैर्भ्रश्यमानस्यजीवितात् ॥ 21 ॥

गतासुर्भीमवेगस्तुनैरृतेन्द्रोमहाद्युतिः ।

पपातस्यन्दनाद्भूमौवृत्रोवज्रहतोयथा ॥ 22 ॥

तन्दृष्टवापतितम्भूमौहतशेषानिशाचराः ।

हतनाधाभयत्रस्तास्सर्वतस्सम्प्रदुद्रुवुः ॥ 23 ॥

सर्वतश्चाभिपेतुस्तान्वानराद्रुमयोधिनः ।

दशग्रीववधन्दृष्टवावानराजितकाशिनः ॥ 24 ॥

अर्दितावानरैर्भ्रष्टालङ्कामभ्यपतन् भयात् ।

हताश्रयात्वात्करुणैर्भाष्पप्रस्रवणैर्मुखैः ॥ 25 ॥

ततोविनेदुःसम्हृष्टावानराःजितकाशिनः ।

वदन्तोराघवजयंरावणस्य ज तद्वधम् ॥ 26 ॥

अथान्तरिक्षेव्यनदत्सौम्यस्त्रिदशदुन्धुभिः ।

दिव्यगन्धशहस्तत्रमारुतस्सुसुकोववौ ॥ 27 ॥

निपपातान्तरिक्षाच्चपुष्पवृष्टिस्तदाभुवि ।

किरन्तीराघवरथन्दुरवापामनोहरा ॥ 28 ॥

राघवस्तवसंयुक्तागगने च विशुश्रुवे ।

साधुसाध्वितिवागग्य्रादेवतानाम्महात्मनाम् ॥ 29 ॥

अविवेशमहान् हर्षोदेवानाञ्चारणैःसह ।

रावणेनिहतेरौद्रेसर्वलोकभयङ्करे ॥ 30 ॥

ततःसकामंसुग्रीवमङ्गदं च विभीषणम् ।

चकारराघवःप्रीतोहत्वाराक्षसपुङ्गवम् ॥ 31 ॥

ततःप्रजग्मुःप्रशमम्मरुद्गणादिशःप्रसेदुर्विमलन्नभोऽभवत् ।

महीचकम्पे न च मारुतोववौस्थिरप्रभश्चाप्यभवद्दिवाकरः ॥ 32 ॥

ततस्तुसुग्रीवविभीषणाङ्गदाःसुहृद्विशिष्टास्सहलक्ष्मणास्तदा ।

समेत्यहृष्टाविजयेनराघवंरणेऽभिरामंविधिनाभ्यपूजयन् ॥ 33 ॥

स तुनिहतरिपुस्स्थिरप्रतिज्ञःस्वजनबलाभिवृतोरणेरराज ।

रघुकुलनृपनन्दनोमहौजास्त्रिदशगणैरभिसंवृतोयथेन्द्रः ॥ 34 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकाण्डे एकादशाधिकशततमस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

6.111 യുദ്ധകാണ്ഡ - ഏകാദശാധികശതതമ സര്ഗഃ