ओ-न्नम् ॥ तत्पुरु॒षाय वि॒द्महे॑ महादे॒वाय॑ धीमहि । तन्नो॑ रुद्रः प्रचोदया᳚त् ॥
o-nnam || tatpuru॒ṣāya vi॒dmahḙ mahāde॒vāya̭ dhīmahi | tanno̭ rudraḥ pracodayā᳚t ||
ओम् । त्या पुरुषाक आमी जाणांव, त्या महादेवाचें ध्यान करूं, तो रुद्र आमकां प्रेरणा दिवूं. AI
संवँर्ताग्नि तटित्प्रदीप्त कनक प्रस्पर्थि तेजोमयम् ।
saṃva~rtāgni taṭitpradīpta kanaka prasparthi tejomayam |
प्रलयकाळच्या अग्नीसारको, विजेसारको प्रकाशमान, सोन्याच्या तेजाशीं स्पर्धा करपी तेजान भरलेलो. AI
गम्भीरध्वनि सामवेदजनक-न्ताम्राधरं सुन्दरम् ।
gambhīradhvani sāmavedajanaka-ntāmrādharaṃ sundaram |
गंभीर आवाज करपी, सामवेदाक जन्म दिवपी, तांबडे ओंठ आनी सुंदर अशें रूप. AI
अर्धेन्दुद्युति लोलपिङ्गल जटाभारप्रबद्धोरगम् ।
ardhendudyuti lolapiṅgala jaṭābhāraprabaddhoragam |
अर्धचंद्राच्या कांतीसारको, चंचल पिंगट रंगाच्या जटांच्या भारान बांदिल्लो सर्प. AI
वन्दे सिद्ध सुरासुरेन्द्रनमित-म्पूर्व-म्मुखं शूलिनः ॥
vande siddha surāsurendranamita-mpūrva-mmukhaṃ śūlinaḥ ||
सिद्ध, देव आनी दानवांच्या इंद्रांनी नमस्कार केल्ल्या, पूर्व मुखाच्या शूलधारी रुद्राक हांव वंदन करतां. AI
ओ-न्नमो भगवते॑ रुद्रा॒य ॥ ओ-न्नम् ॥ पूर्व मुखाय॒ नमः ॥
o-nnamo bhagavatḙ rudrā॒ya || o-nnam || pūrva mukhāya॒ namaḥ ||
ओम्, भगवान रुद्राक नमस्कार. ओम्. पूर्व मुखाक नमस्कार. AI
अ॒घोरे᳚भ्यो-ऽथघो॒रे᳚भ्यो॒ घोर॒घोर॑तरेभ्यः ॥ सर्वे᳚भ्यस्सर्व शर्वे᳚भ्यो॒ नम॑स्ते अस्तु रु॒द्ररू॑पेभ्यः ॥
a॒ghore᳚bhyo-'thagho॒re᳚bhyo॒ ghora॒ghora̭tarebhyaḥ || sarve᳚bhyassarva śarve᳚bhyo॒ nama̭ste astu ru॒drarṷ̄pebhyaḥ ||
अघोरांक, अथघोरांक, घोर अघोरतरांक, सर्वांक, सर्व शर्वांक, रुद्ररूपांक तुका नमस्कार असो. AI
कालाभ्रभ्रमराञ्जनद्युतिनिभं-व्याँवृत्त पिङ्गेक्षणम्
kālābhrabhramarāñjanadyutinibhaṃ-vyā~vṛtta piṅgekṣaṇam
काळ्या मेघा, भुंग्या आनी अंजनासारको कांतीचो, वळिल्ल्या पिंगट नेत्रांचो. AI
कर्णोद्भासित भोगिमस्तक मणिप्रोद्गीर्ण दंष्ट्राङ्कुरम् ।
karṇodbhāsita bhogimastaka maṇiprodgīrṇa daṃṣṭrāṅkuram |
कानांतून भायर पडिल्ल्या सर्पाच्या मस्तकाच्या मणयांतल्यान उजवाडाक येवपी दांतांचीं कोंबां जाचे अशें त्या रूपाक. AI
सर्पप्रोत कपाल शुक्ति शकल व्याकीर्ण सच्छेखरम्
sarpaprota kapāla śukti śakala vyākīrṇa sacchekharam
सर्पांनी गुंथिल्ल्या कपालाच्या शिंपीच्या तुकड्यांनी पातळिल्लो बरो मुकुट जाचो अशें त्या रूपाक. AI
वन्दे दक्षिणमीश्वरस्य कुटिल भ्रूभङ्ग रौद्र-म्मुखम् ॥
vande dakṣiṇamīśvarasya kuṭila bhrūbhaṅga raudra-mmukham ||
दक्षिणमुख ईश्वराचें वाकड्या भुंवयांच्या भंगान रौद्र आसा अशें तोंड हांव वंदन करतां. AI
ओ-न्नमो भगवते॑ रुद्रा॒य ॥ ओ-म्मम् ॥ दक्षिण मुखाय॒ नमः ॥
o-nnamo bhagavatḙ rudrā॒ya || o-mmam || dakṣiṇa mukhāya॒ namaḥ ||
ओं नमो भगवान रुद्राक. ओं मं. दक्षिण मुखाक नमस्कार. AI
स॒द्यो जा॒त-म्प्र॑पद्या॒मि॒ स॒द्यो जा॒ताय॒ वै नमो॒ नमः॑ । भ॒वे भ॑वे॒ नाति॑ भवे भवस्व॒ माम् । भ॒वो-द्भ॑वाय॒ नमः॑ ॥
sa॒dyo jā॒ta-mpra̭padyā॒mi॒ sa॒dyo jā॒tāya॒ vai namo॒ namaḥ̭ | bha॒ve bha̭ve॒ nāti̭ bhave bhavasva॒ mām | bha॒vo-dbha̭vāya॒ namaḥ̭ ||
आयज जल्मल्ल्या रुद्राक हांव शरण वतां; आयज जल्मल्ल्या रुद्राक नमो नमस्कार. भवांत भवांत, अतिभवांत, म्हाका भवस्व (रक्षण कर). भव उत्पन्न करपी रुद्राक नमस्कार. AI
प्रालेयाचलमिन्दुकुन्द धवल-ङ्गोक्षीरफेनप्रभम्
prāleyācalamindukunda dhavala-ṅgokṣīraphenaprabham
हिमाचल, चंद्र आनी कुंद फुलांवरी धवल, गायेच्या दुधाच्या फेनावरी तेज जाचें अशें त्या रूपाक. AI
भस्माभ्यक्तमनङ्ग देह दहन ज्वालावली लोचनम् ।
bhasmābhyaktamanaṅga deha dahana jvālāvalī locanam |
भस्मान लेपिल्लें, कामदेवाचें देह जलोवपी ज्वाळांची वळी जाच्या दोळ्यांनी आसा अशें त्या रूपाक. AI
ब्रह्मेन्द्रादि मरुद्गणैस्पुतिपदै रभ्यर्चितं-योँगिभिः
brahmendrādi marudgaṇaisputipadai rabhyarcitaṃ-yo~gibhiḥ
ब्रह्मा, इंद्र आदी देवगण आनी मरुतगण हांच्या पसरिल्ल्या पांयांनी आनी योगींनी जाची पूजा केल्ली आसा अशें त्या रूपाक. AI
वन्दे-ऽहं सकल-ङ्कलङ्करहितं स्थाणोर्मुख-म्पश्चिमम् ॥
vande-'haṃ sakala-ṅkalaṅkarahitaṃ sthāṇormukha-mpaścimam ||
हांव स्थाणूच्या (शिवाच्या) पश्चिम मुखाक वंदन करतां, जें सगळ्या कलंकांनीं रहित आसा. AI
ओ-न्नमो भगवते॑ रुद्रा॒य ॥ ॐ शिम् ॥ पश्चिम मुखाय॒ नमः ॥
o-nnamo bhagavatḙ rudrā॒ya || oṃ śim || paścima mukhāya॒ namaḥ ||
ओं नमो भगवते रुद्राय. ओं शिं. पश्चिम मुखाक नमस्कार. AI
वा॒म॒दे॒वाय॒ नमो᳚ ज्ये॒ष्ठाय॒ नमः॑ श्रे॒ष्ठाय॒ नमो॑ रु॒द्राय॒ नमः॒ काला॑य॒ नमः॒ कल॑विकरणाय॒ नमो॒ बल॑विकरणाय॒ नमो॒ बला॑य॒ नमो॒ बल॑प्रमथनाय॒ नम॒-स्सर्व॑भूतदमनाय॒ नमो॑ म॒नोन्म॑नाय॒ नमः॑ ॥
vā॒ma॒de॒vāya॒ namo᳚ jye॒ṣṭhāya॒ namaḥ̭ śre॒ṣṭhāya॒ namo̭ ru॒drāya॒ namaḥ॒ kālā̭ya॒ namaḥ॒ kala̭vikaraṇāya॒ namo॒ bala̭vikaraṇāya॒ namo॒ balā̭ya॒ namo॒ bala̭pramathanāya॒ nama॒-ssarva̭bhūtadamanāya॒ namo̭ ma॒nonma̭nāya॒ namaḥ̭ ||
वामदेवाक नमस्कार, ज्येष्ठाक नमस्कार, श्रेष्ठाक नमस्कार, रुद्राक नमस्कार, कालाक नमस्कार, कलविकरणाक नमस्कार, बलविकरणाक नमस्कार, बलाक नमस्कार, बलप्रमथनाक नमस्कार, सर्व भूतदमनाक नमस्कार, मनोन्मनाक नमस्कार. AI
गौर-ङ्कुङ्कुम पङ्किलं स्तिलकं-व्याँपाण्डु गण्डस्थलम्
gaura-ṅkuṅkuma paṅkilaṃ stilakaṃ-vyā~pāṇḍu gaṇḍasthalam
गौर (हळद) आनी कुंकुमान पंकिल (माखिल्लें) तिलक आसा, आनी गालपट्ट पांडू (फिक्कट) आसा. AI
भ्रूविक्षेप कटाक्ष लसत्संसक्त कर्णोत्फलम् ।
bhrūvikṣepa kaṭākṣa lasatsaṃsakta karṇotphalam |
भ्रुवांच्या विक्षेपान (हालोवपान) आनी कटाक्षान चमकत आसा, आनी कानांतले कुंडल लागलां. AI
स्निग्ध-म्बिम्बफलाधर-म्प्रहसित-न्नीलालकाल-ङ्कृतम्
snigdha-mbimbaphalādhara-mprahasita-nnīlālakāla-ṅkṛtam
स्निग्ध (मोव) बिंबफळा सारके ओंठ आसा, आनी हसत आसा, आनी नील आनी काळ्या केंसांनी सजिल्लें आसा. AI
वन्दे पूर्ण शशाङ्क मण्डलनिभं-वँक्त्रं हरस्योत्तरम् ॥
vande pūrṇa śaśāṅka maṇḍalanibhaṃ-va~ktraṃ harasyottaram ||
हांव हराच्या (शिवाच्या) उत्तर मुखाक वंदन करतां, जें पूर्ण चंद्र मंडळा सारकें आसा. AI
ओ-न्नमो भगवते॑ रुद्रा॒य ॥ ॐ-वाँम् ॥ उत्तर मुखाय॒ नमः ॥
o-nnamo bhagavatḙ rudrā॒ya || oṃ-vā~m || uttara mukhāya॒ namaḥ ||
ओं नमो भगवते रुद्राय. ओं वां. उत्तर मुखाक नमस्कार. AI
ईशान-स्सर्व॑विद्या॒ना॒-मीश्वर-स्सर्व॑भूता॒ना॒-म्ब्रह्माधि॑पति॒-र्ब्रह्म॒णो ऽधि॑पति॒-र्ब्रह्मा॑ शि॒वो मे॑ अस्तु सदाशि॒वोम् ॥ (कनिष्ठिकाभ्या-न्नमः)
īśāna-ssarva̭vidyā॒nā॒-mīśvara-ssarva̭bhūtā॒nā॒-mbrahmādhi̭pati॒-rbrahma॒ṇo 'dhi̭pati॒-rbrahmā̭ śi॒vo mḙ astu sadāśi॒vom || (kaniṣṭhikābhyā-nnamaḥ)
ईशान सर्व विद्यांचो ईश्वर, सर्व प्राण्यांचो ईश्वर, ब्रह्माचो अधिपति, ब्रह्मणाचो अधिपति, ब्रह्मा आनी शिव म्हाका सदाशिव जावो. (कनिष्ठिका बोटांनी नमस्कार) AI
व्यक्ताव्यक्त गुणेतर-म्परतरं षट्त्रिंशतत्त्वात्मकम्
vyaktāvyakta guṇetara-mparataraṃ ṣaṭtriṃśatattvātmakam
व्यक्त आनी अव्यक्त, गुणांपरस वेगळो, परतर, छत्तीस तत्त्वांचो आत्मो. AI
तस्मादुत्तम तत्त्वमक्षरमिद-न्ध्येयं सदा योगिभिः ।
tasmāduttama tattvamakṣaramida-ndhyeyaṃ sadā yogibhiḥ |
ताचेपरस उत्तम तत्त्व, अक्षर, हें योगींनी सदांच ध्यान करपाचें. AI
ओङ्कारादि समस्त मन्त्रजनकं सूक्ष्मादि सूक्ष्म-म्परं
oṅkārādi samasta mantrajanakaṃ sūkṣmādi sūkṣma-mparaṃ
ओंकारा सावन सुरू जावन सर्व मंत्रांचो जनक, सूक्ष्मापरस सूक्ष्म आनी पर. AI
शान्त-म्पञ्चममीश्वरस्य वदन-ङ्खंव्याँप्ति तेजोमयम् ॥
śānta-mpañcamamīśvarasya vadana-ṅkhaṃvyā~pti tejomayam ||
शांत, ईश्वराचें पांचवें मुख, खंव्यांप्ति, तेजोमय. AI
ओ-न्नमो भगवते॑ रुद्रा॒य ॥ ॐ-वाँम् ॥ ऊर्ध्व मुखाय॒ नमः ॥
o-nnamo bhagavatḙ rudrā॒ya || oṃ-vā~m || ūrdhva mukhāya॒ namaḥ ||
ओं नमो भगवते रुद्राय. ॐ वां. उर्ध्व मुखाक नमस्कार. AI
दिङ्नमस्कारः
diṅnamaskāraḥ
पूर्वे पशुपतिः पातु । दक्षिणे पातु शङ्करः ।
pūrve paśupatiḥ pātu | dakṣiṇe pātu śaṅkaraḥ |
उदेंतेक पशुपति राखो. दक्षिणेक शंकर राखो. AI
पश्चिमे पातु विश्वेशः । नीलकण्ठस्तदोत्तरे ॥
paścime pātu viśveśaḥ | nīlakaṇṭhastadottare ||
अस्तंतेक विश्वेश पातु, आनी उत्तरेक नीलकंठ पातु. AI
ईशान्या-म्पातु मे शर्वः । आग्नेया-म्पार्वतीपतिः ।
īśānyā-mpātu me śarvaḥ | āgneyā-mpārvatīpatiḥ |
ईशान्य दिकेक म्हाका शर्व पातु, आग्नेय दिकेक पार्वतीपती पातु. AI
नैऋत्या-म्पातु मे रुद्रः । वायव्या-न्नीललोहितः ॥
naiṛtyā-mpātu me rudraḥ | vāyavyā-nnīlalohitaḥ ||
नैऋत्य दिकेक म्हाका रुद्र पातु, वायव्य दिकेक नीललोहित पातु. AI
ऊर्ध्वे त्रिलोचनः पातु । अधराया-म्महेश्वरः ।
ūrdhve trilocanaḥ pātu | adharāyā-mmaheśvaraḥ |
वयर त्रिलोचन पातु, सकयल महेश्वर पातु. AI
एताभ्यो दश दिग्भ्यस्तु । सर्वतः पातु शङ्करः ॥
etābhyo daśa digbhyastu | sarvataḥ pātu śaṅkaraḥ ||
ह्या धा दिकांतल्यान सगळ्याकडेन शंकर पातु. AI
(ना रुद्रो रुद्रमर्चये᳚त् ।
(nā rudro rudramarcaye᳚t |
रुद्राक रुद्रान अर्चन करू नये. AI
न्यासपूर्वक-ञ्जपहोमार्चना-ऽभिषेकविधि व्याख्यास्यामः ।)
nyāsapūrvaka-ñjapahomārcanā-'bhiṣekavidhi vyākhyāsyāmaḥ |)
न्यासपूर्वक जप, होम, अर्चना आनी अभिषेक हांचो विधी सांगतलो. AI