हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भ-स्सम॑वर्त॒-ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत् ।
hi॒ra॒ṇya॒ga॒rbha-ssama̭varta॒-tāgrḙ bhū॒tasya̭ jā॒taḥ pati॒reka̭ āsīt |
सुर्वेक हिरण्यगर्भ अस्तित्वांत आयलो; तो सगळ्या जिवांतलो पयलो जल्मलो आनी एकूच धनी आशिल्लो. AI
सदा॑धार पृथि॒वी-न्द्यामु॒तेमा-ङ्कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम ॥
sadā̭dhāra pṛthi॒vī-ndyāmu॒temā-ṅkasmai̭ de॒vāya̭ ha॒viṣā̭ vidhema ||
तो सदांच पृथ्वी आनी आकाश हांकां धारण करता; त्या देवाक आमी हविर्दानान पूजा करूं. AI
उरसा नमः ॥ 1 (तै. सं. 4.1.8.3)
urasā namaḥ || 1 (tai. saṃ. 4.1.8.3)
छातीच्या द्वारा नमस्कार. १ (तै. सं. ४.१.८.३) AI
यः प्रा॑ण॒तो नि॑मिष॒तो म॑हि॒त्वैक॒ इद्राजा॒ जग॑तो ब॒भूव॑ ।
yaḥ prā̭ṇa॒to ni̭miṣa॒to ma̭hi॒tvaika॒ idrājā॒ jaga̭to ba॒bhūva̭ |
जो श्वास घेवपी आनी पापणी मारपी सगळ्यांक आपल्या म्हानतेन एकूच राजा जालो आनी जगाचो स्वामी जालो. AI
य ईशे॑ अ॒स्य द्वि॒पद॒-श्चतु॑ष्पदः॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम ॥
ya īśḙ a॒sya dvi॒pada॒-ścatṷṣpadaḥ॒ kasmai̭ de॒vāya̭ ha॒viṣā̭ vidhema ||
जो दोन पांय आनी चार पांय आशिल्ल्या सगळ्या प्राण्यांचेर राज्य करता; त्या देवाक आमी हविर्दानान पूजा करूं. AI
शिरसा नमः ॥ 2 (तै. सं. 4.1.8.4)
śirasā namaḥ || 2 (tai. saṃ. 4.1.8.4)
तकलेवर नमस्कार. २ (तै. सं. ४.१.८.४) AI
ब्रह्म॑जज्ञा॒न-म्प्र॑थ॒म-म्पु॒रस्ता॒-द्विसी॑म॒त-स्सु॒रुचो॑ वे॒न आ॑वः ।
brahma̭jajñā॒na-mpra̭tha॒ma-mpu॒rastā॒-dvisī̭ma॒ta-ssu॒ruco̭ ve॒na ā̭vaḥ |
ब्रह्मज्ञान पयलीं पुर्वेक आशिल्लो; तो सगळ्यांक प्रकाश दिता आनी सगळ्या दिशांनी पातळ्ळा. AI
स बु॒ध्निया॑ उप॒मा अ॑स्य वि॒ष्ठा-स्स॒तश्च॒ योनि॒म-स॑तश्च॒ विवः॑ । (
sa bu॒dhniyā̭ upa॒mā a̭sya vi॒ṣṭhā-ssa॒taśca॒ yoni॒ma-sa̭taśca॒ vivaḥ̭ | (
तो बुद्धीचो आधार आनी ताची उपमा आनी स्थिती सत्य आनी असत्य दोनूय ताचेंच उत्पत्तीस्थान आनी स्वरूप. AI
दृष्या नमः । 3 (तै. सं. 4.2.8.2.)
dṛṣyā namaḥ | 3 (tai. saṃ. 4.2.8.2.)
दृष्टीक नमस्कार. ३ (तै. सं. ४.२.८.२.) AI
म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं-यँ॒ज्ञ-म्मि॑मिक्षताम् ।
ma॒hī dyauḥ pṛ̭thi॒vī ca̭ na i॒maṃ-ya~॒jña-mmi̭mikṣatām |
म्हान आकाश आनी पृथ्वी हांणी आमचो हो यज्ञ पुराय करूं. AI
पि॒पृ॒तान्नो॒ भरी॑मभिः ।
pi॒pṛ॒tānno॒ bharī̭mabhiḥ |
आमकां भरपूर अन्नान तृप्त करूं. AI
मनसा नमः ॥ 4 (तै. सं. 3.3.10.2)
manasā namaḥ || 4 (tai. saṃ. 3.3.10.2)
मनाक नमस्कार. ४ (तै. सं. ३.३.१०.२) AI
उप॑श्वासय पृथि॒वी-मु॒त द्या-म्पु॑रु॒त्रा ते॑ मनुतां॒-विँष्ठि॑त॒-ञ्जग॑त् ।
upa̭śvāsaya pṛthi॒vī-mu॒ta dyā-mpṷru॒trā tḙ manutāṃ॒-vi~ṣṭhi̭ta॒-ñjaga̭t |
पृथ्वीक आनी आकाशाक उपश्वास दिव, तुजीं पुरूत्रां (पुष्कळ पुत्र) विश्वाचें जगत मानूं. AI
स दु॑न्दुभे स॒जूरिन्द्रे॑ण दे॒वै-र्दू॒राद्दवी॑यो॒ अप॑सेध॒ शत्रून्॑ ।
sa dṷndubhe sa॒jūrindrḙṇa de॒vai-rdū॒rāddavī̭yo॒ apa̭sedha॒ śatrūṋ |
तो दुंदुभी इंद्रा आनी देवांसयत शत्रूंक दूर आनी परत दूर धांवडावूं. AI
वचसा नमः ॥ 5 (तै. सं. 4.6.6.6)
vacasā namaḥ || 5 (tai. saṃ. 4.6.6.6)
वाणीक नमस्कार. ५ (तै. सं. ४.६.६.६) AI
अग्ने॒ नय॑ सु॒पथा॑ रा॒ये अ॒स्मान् विश्वा॑नि देव व॒युना॑नि वि॒द्वान् ।
agne॒ naya̭ su॒pathā̭ rā॒ye a॒smān viśvā̭ni deva va॒yunā̭ni vi॒dvān |
हे अग्नी, तूं सगळीं ज्ञानां जाणपी, आमकां संपत्तीखातीर बरो मार्ग दाखोव. AI
यु॒यो॒द्ध्य॑स्म-ज्जु॑हुरा॒ण-मेनो॒ भूयि॑ष्ठान्ते॒ नम॑ उक्तिं-विँधेम ॥
yu॒yo॒ddhya̭sma-jjṷhurā॒ṇa-meno॒ bhūyi̭ṣṭhānte॒ nama̭ uktiṃ-vi~dhema ||
जे आमचें पातक जुहुराण (होम केल्लें) आसा, तें तूं वेगळें कर; आमी तुका खूब नमस्कार उक्ती करतात. AI
पध्भ्या-न्नमः ॥ 6 (तै. सं. 1.1.14.3)
padhbhyā-nnamaḥ || 6 (tai. saṃ. 1.1.14.3)
पांयांक नमस्कार. ॥ 6 (तै. सं. 1.1.14.3) AI
या ते॑ अग्ने॒ रुद्रि॑या त॒नूस्तया॑ नः पाहि॒ तस्या᳚स्ते॒ स्वाहा᳚ ।
yā tḙ agne॒ rudri̭yā ta॒nūstayā̭ naḥ pāhi॒ tasyā᳚ste॒ svāhā᳚ |
हे अग्नी, तुजी जी रुद्र स्वरूप तनू आसा, तिचेर आमचें रक्षण कर; तिका तुजो स्वाहा. AI
या ते॑ अग्ने-ऽयाश॒या र॑जाश॒या ह॑राश॒या त॒नूर्वर्षि॑ष्ठा गह्वरे॒ष्ठोग्रं-वँचो॒ अपा॑वधी-न्त्वे॒षं-वँचो॒ अपा॑वधी॒ग्ं॒ स्वाहा᳚ ॥
yā tḙ agne-'yāśa॒yā ra̭jāśa॒yā ha̭rāśa॒yā ta॒nūrvarṣi̭ṣṭhā gahvare॒ṣṭhograṃ-va~co॒ apā̭vadhī-ntve॒ṣaṃ-va~co॒ apā̭vadhī॒gṃ॒ svāhā᳚ ||
हे अग्नी, तुजी जी अयाशया, रजाशया आनी हराशया तनू आसा, जी सगळ्यांत वर्षिष्ठ आनी गह्वरांत रावपी आसा, ती उग्र वचन (शक्ती) नाश कर; ती वेष वचन नाश कर; स्वाहा. AI
कराभ्या-न्नमः ॥ 7 (तै. सं. 1.2.11.2)
karābhyā-nnamaḥ || 7 (tai. saṃ. 1.2.11.2)
हातांक नमस्कार. ॥ 7 (तै. सं. 1.2.11.2) AI
इ॒मं-यँ॑मप्रस्त॒रमाहि सीदाङ्गि॑रोभिः पि॒तृभिः॑ संविँदा॒नः ।
i॒maṃ-ya~̭maprasta॒ramāhi sīdāṅgi̭robhiḥ pi॒tṛbhiḥ̭ saṃvi~dā॒naḥ |
हे यम, हे अप्रस्तर (आसन), तुका आमी दितात; अंगिरसां आनी पितरां वांगडा एकमत जावन बस. AI
आत्वा॒ मन्त्राः॑ कविश॒स्ता व॑हन्त्वे॒ना रा॑जन् ह॒विषा॑ मादयस्व ॥
ātvā॒ mantrāḥ̭ kaviśa॒stā va̭hantve॒nā rā̭jan ha॒viṣā̭ mādayasva ||
कवींनी स्तुती केल्ले मंत्र तुका व्हरूं; हे राजा, हवी (आहुती) घेवन तूं आनंदी जा. AI
कर्णाभ्या-न्नमः ॥ 8 (तै. सं. 2.6.12.6)
karṇābhyā-nnamaḥ || 8 (tai. saṃ. 2.6.12.6)
कानांक नमस्कार. ॥ 8 (तै. सं. 2.6.12.6) AI
उरसा शिरसा दृष्ट्या मन॑सा वचसा त॒था ।
urasā śirasā dṛṣṭyā mana̭sā vacasā ta॒thā |
छाती, माथो, नदर, मन आनी उतर हांणी तशेंच । AI
पद्भ्या-ङ्कराभ्या-ङ्कर्णाभ्या-म्प्रणामो-ऽष्टाङ्ग॑ उच्यते ॥
padbhyā-ṅkarābhyā-ṅkarṇābhyā-mpraṇāmo-'ṣṭāṅga̭ ucyate ||
पांय, हात, आनी कान हांणी केल्लो नमस्कार आठ अवयवांचो प्रणाम अशें म्हणटात ॥ AI
उमामहेश्वराभ्या-न्नमः ॥
umāmaheśvarābhyā-nnamaḥ ||
उमा आनी महेश्वर हांकां नमस्कार ॥ AI