rādhāmādhavaraticaritamiti
bodhāvahaṃ śrutibhūṣaṇaṃ ||
gahane dvāvapi gatvā gatvā
rahasi ratiṃ prerayati sati |
viharatastadā vilasantau
vihatagṛhāśau vivaśau tau ||
lajjāśabhala vilāsalīlayā
kajjalanayana vikāreṇa |
hṛjjāvyavanahita hṛdayā rati
ssajjā sambhramacapalā jātā ||
purato yāntaṃ puruṣaṃ vakulaiḥ
kuraṇṭakairvā kuṭajairvā |
paramaṃ praharati paścāllagnā-
giraṃ vināsi vikirati mudaṃ ||
hari surabhūruha mārohatīva
caraṇena kaṭiṃ saṃveṣṭya |
parirañcaṇa sampāditapulakai
ssurucirjātā sumalatikeva ||
vidhumukhadarśana vikalitalajjā-
tvadharabimbaphalamāsvādya |
madhuropāyanamārgeṇa kucau
nidhivada tvā nityasukhamitā ||
suruciraketaka sumadala nakharai-
rvaracibukaṃ sā parivṛtya |
taruṇimasindhau tadīyadṛgjala-
carayugalaṃ saṃsaktaṃ cakāra ||
vacana vilāsairvaśīkṛta taṃ
niculakuñja mānitadeśe |
pracurasaikate pallavaśayane-
racitaratikalā rāgeṇāsa ||
abhinavakalyāṇāñcitarūpā-
vabhiniveśa saṃyatacittau |
babhūvatu statparau veṅkaṭa
vibhunā sā tadvidhinā satayā ||
saca lajjāvīkṣaṇo bhavati taṃ
kacabharāṃ gandhaṃ ghrāpayati |
nacalaticenmānavatī tathāpi
kucasaṅgādanukūlayati ||
avanataśirasāpyati subhagaṃ
vividhālāpairvivaśayati |
pravimala kararuharacana vilāsai
rbhuvanapati taṃ bhūṣayati ||
latāgṛhamelanaṃ navasai
katavaibhava saukhyaṃ dṛṣṭvā |
tatastataścarasau kelī-
vratacaryāṃ tāṃ vāñchantau |
vanakusuma viśadavaravāsanayā-
ghanasārarajogandhaiśca |
janayati pavane sapadi vikāraṃ-
vanitā puruṣau janitāśau ||
evaṃ vicaran helā vimukha-
śrīveṅkaṭagiri devoyaṃ |
pāvanarādhāparirambhasukha-
śrī vaibhavasusthiro bhavati ||
Sanskrit — Devanagari (original)
राधामाधवरतिचरितमिति
बोधावहं श्रुतिभूषणं ॥
गहने द्वावपि गत्वा गत्वा
रहसि रतिं प्रेरयति सति ।
विहरतस्तदा विलसन्तौ
विहतगृहाशौ विवशौ तौ ॥
लज्जाशभल विलासलीलया
कज्जलनयन विकारेण ।
हृज्जाव्यवनहित हृदया रति
स्सज्जा सम्भ्रमचपला जाता ॥
पुरतो यान्तं पुरुषं वकुलैः
कुरण्टकैर्वा कुटजैर्वा ।
परमं प्रहरति पश्चाल्लग्ना-
गिरं विनासि विकिरति मुदं ॥
हरि सुरभूरुह मारोहतीव
चरणेन कटिं संवेष्ट्य ।
परिरञ्चण सम्पादितपुलकै
स्सुरुचिर्जाता सुमलतिकेव ॥
विधुमुखदर्शन विकलितलज्जा-
त्वधरबिम्बफलमास्वाद्य ।
मधुरोपायनमार्गेण कुचौ
निधिवद त्वा नित्यसुखमिता ॥
सुरुचिरकेतक सुमदल नखरै-
र्वरचिबुकं सा परिवृत्य ।
तरुणिमसिन्धौ तदीयदृग्जल-
चरयुगलं संसक्तं चकार ॥
वचन विलासैर्वशीकृत तं
निचुलकुञ्ज मानितदेशे ।
प्रचुरसैकते पल्लवशयने-
रचितरतिकला रागेणास ॥
अभिनवकल्याणाञ्चितरूपा-
वभिनिवेश संयतचित्तौ ।
बभूवतु स्तत्परौ वेङ्कट
विभुना सा तद्विधिना सतया ॥
सच लज्जावीक्षणो भवति तं
कचभरां गन्धं घ्रापयति ।
नचलतिचेन्मानवती तथापि
कुचसङ्गादनुकूलयति ॥
अवनतशिरसाप्यति सुभगं
विविधालापैर्विवशयति ।
प्रविमल कररुहरचन विलासै
र्भुवनपति तं भूषयति ॥
लतागृहमेलनं नवसै
कतवैभव सौख्यं दृष्ट्वा ।
ततस्ततश्चरसौ केली-
व्रतचर्यां तां वाञ्छन्तौ ।
वनकुसुम विशदवरवासनया-
घनसाररजोगन्धैश्च ।
जनयति पवने सपदि विकारं-
वनिता पुरुषौ जनिताशौ ॥
एवं विचरन् हेला विमुख-
श्रीवेङ्कटगिरि देवोयं ।
पावनराधापरिरम्भसुख-
श्री वैभवसुस्थिरो भवति ॥