Surya Kavacham — Telugu Script

Meaning —

శ్రీభైరవ ఉవాచ

Verse 1

యో దేవదేవో భగవాన్ భాస్కరో మహసాం నిధిః ।
గయత్రీనాయకో భాస్వాన్ సవితేతి ప్రగీయతే ॥ 1 ॥

yo devadevo bhagavān bhāskaro mahasāṃ nidhiḥ |
gayatrīnāyako bhāsvān saviteti pragīyate || 1 ||

Verse 2

తస్యాహం కవచం దివ్యం వజ్రపఞ్జరకాభిధమ్ ।
సర్వమన్త్రమయం గుహ్యం మూలవిద్యారహస్యకమ్ ॥ 2 ॥

tasyāhaṃ kavacaṃ divyaṃ vajrapañjarakābhidham |
sarvamantramayaṃ guhyaṃ mūlavidyārahasyakam || 2 ||

Verse 3

సర్వపాపాపహం దేవి దుఃఖదారిద్ర్యనాశనమ్ ।
మహాకుష్ఠహరం పుణ్యం సర్వరోగనివర్హణమ్ ॥ 3 ॥

sarvapāpāpahaṃ devi duḥkhadāridryanāśanam |
mahākuṣṭhaharaṃ puṇyaṃ sarvaroganivarhaṇam || 3 ||

Verse 4

సర్వశత్రుసమూహఘ్నం సమ్గ్రామే విజయప్రదమ్ ।
సర్వతేజోమయం సర్వదేవదానవపూజితమ్ ॥ 4 ॥

sarvaśatrusamūhaghnaṃ samgrāme vijayapradam |
sarvatejomayaṃ sarvadevadānavapūjitam || 4 ||

Verse 5

రణే రాజభయే ఘోరే సర్వోపద్రవనాశనమ్ ।
మాతృకావేష్టితం వర్మ భైరవానననిర్గతమ్ ॥ 5 ॥

raṇe rājabhaye ghore sarvopadravanāśanam |
mātṛkāveṣṭitaṃ varma bhairavānananirgatam || 5 ||

Verse 6

గ్రహపీడాహరం దేవి సర్వసఙ్కటనాశనమ్ ।
ధారణాదస్య దేవేశి బ్రహ్మా లోకపితామహః ॥ 6 ॥

grahapīḍāharaṃ devi sarvasaṅkaṭanāśanam |
dhāraṇādasya deveśi brahmā lokapitāmahaḥ || 6 ||

Verse 7

విష్ణుర్నారాయణో దేవి రణే దైత్యాఞ్జిష్యతి ।
శఙ్కరః సర్వలోకేశో వాసవోఽపి దివస్పతిః ॥ 7 ॥

viṣṇurnārāyaṇo devi raṇe daityāñjiṣyati |
śaṅkaraḥ sarvalokeśo vāsavo'pi divaspatiḥ || 7 ||

Verse 8

ఓషధీశః శశీ దేవి శివోఽహం భైరవేశ్వరః ।
మన్త్రాత్మకం పరం వర్మ సవితుః సారముత్తమమ్ ॥ 8 ॥

oṣadhīśaḥ śaśī devi śivo'haṃ bhairaveśvaraḥ |
mantrātmakaṃ paraṃ varma savituḥ sāramuttamam || 8 ||

Verse 9

యో ధారయేద్ భుజే మూర్ధ్ని రవివారే మహేశ్వరి ।
స రాజవల్లభో లోకే తేజస్వీ వైరిమర్దనః ॥ 9 ॥

yo dhārayed bhuje mūrdhni ravivāre maheśvari |
sa rājavallabho loke tejasvī vairimardanaḥ || 9 ||

Verse 10

బహునోక్తేన కిం దేవి కవచస్యాస్య ధారణాత్ ।
ఇహ లక్ష్మీధనారోగ్య-వృద్ధిర్భవతి నాన్యథా ॥ 10 ॥

bahunoktena kiṃ devi kavacasyāsya dhāraṇāt |
iha lakṣmīdhanārogya-vṛddhirbhavati nānyathā || 10 ||

Verse 11

పరత్ర పరమా ముక్తిర్దేవానామపి దుర్లభా ।
కవచస్యాస్య దేవేశి మూలవిద్యామయస్య చ ॥ 11 ॥

paratra paramā muktirdevānāmapi durlabhā |
kavacasyāsya deveśi mūlavidyāmayasya ca || 11 ||

Verse 12

వజ్రపఞ్జరకాఖ్యస్య మునిర్బ్రహ్మా సమీరితః ।
గాయత్ర్యం ఛన్ద ఇత్యుక్తం దేవతా సవితా స్మృతః ॥ 12 ॥

vajrapañjarakākhyasya munirbrahmā samīritaḥ |
gāyatryaṃ chanda ityuktaṃ devatā savitā smṛtaḥ || 12 ||

Verse 13

మాయా బీజం శరత్ శక్తిర్నమః కీలకమీశ్వరి ।
సర్వార్థసాధనే దేవి వినియోగః ప్రకీర్తితః ॥ 13 ॥

māyā bījaṃ śarat śaktirnamaḥ kīlakamīśvari |
sarvārthasādhane devi viniyogaḥ prakīrtitaḥ || 13 ||

Verse 14

అథ సూర్య కవచం
ఓం అం ఆం ఇం ఈం శిరః పాతు ఓం సూర్యో మన్త్రవిగ్రహః ।
ఉం ఊం ఋం ౠం లలాటం మే హ్రాం రవిః పాతు చిన్మయః ॥ 14 ॥

atha sūrya kavacaṃ
oṃ aṃ āṃ iṃ īṃ śiraḥ pātu oṃ sūryo mantravigrahaḥ |
uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ lalāṭaṃ me hrāṃ raviḥ pātu cinmayaḥ || 14 ||

Verse 15

~లుం ~లూం ఏం ఐం పాతు నేత్రే హ్రీం మమారుణసారథిః ।
ఓం ఔం అం అః శ్రుతీ పాతు సః సర్వజగదీశ్వరః ॥ 15 ॥

~luṃ ~lūṃ eṃ aiṃ pātu netre hrīṃ mamāruṇasārathiḥ |
oṃ auṃ aṃ aḥ śrutī pātu saḥ sarvajagadīśvaraḥ || 15 ||

Verse 16

కం ఖం గం ఘం పాతు గణ్డౌ సూం సూరః సురపూజితః ।
చం ఛం జం ఝం చ నాసాం మే పాతు యారం అర్యమా ప్రభుః ॥ 16 ॥

kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ pātu gaṇḍau sūṃ sūraḥ surapūjitaḥ |
caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ ca nāsāṃ me pātu yāraṃ aryamā prabhuḥ || 16 ||

Verse 17

టం ఠం డం ఢం ముఖం పాయాద్ యం యోగీశ్వరపూజితః ।
తం థం దం ధం గలం పాతు నం నారాయణవల్లభః ॥ 17 ॥

ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ mukhaṃ pāyād yaṃ yogīśvarapūjitaḥ |
taṃ thaṃ daṃ dhaṃ galaṃ pātu naṃ nārāyaṇavallabhaḥ || 17 ||

Verse 18

పం ఫం బం భం మమ స్కన్ధౌ పాతు మం మహసాం నిధిః ।
యం రం లం వం భుజౌ పాతు మూలం సకనాయకః ॥ 18 ॥

paṃ phaṃ baṃ bhaṃ mama skandhau pātu maṃ mahasāṃ nidhiḥ |
yaṃ raṃ laṃ vaṃ bhujau pātu mūlaṃ sakanāyakaḥ || 18 ||

Verse 19

శం షం సం హం పాతు వక్షో మూలమన్త్రమయో ధ్రువః ।
లం క్షః కుక్ష్సిం సదా పాతు గ్రహాథో దినేశ్వరః ॥ 19 ॥

śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ pātu vakṣo mūlamantramayo dhruvaḥ |
laṃ kṣaḥ kukṣsiṃ sadā pātu grahātho dineśvaraḥ || 19 ||

Verse 20

ఙం ఞం ణం నం మం మే పాతు పృష్ఠం దివసనాయకః ।
అం ఆం ఇం ఈం ఉం ఊం ఋం ౠం నాభిం పాతు తమోపహః ॥ 20 ॥

ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu pṛṣṭhaṃ divasanāyakaḥ |
aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ nābhiṃ pātu tamopahaḥ || 20 ||

Verse 21

~లుం ~లూం ఏం ఐం ఓం ఔం అం అః లిఙ్గం మేఽవ్యాద్ గ్రహేశ్వరః ।
కం ఖం గం ఘం చం ఛం జం ఝం కటిం భానుర్మమావతు ॥ 21 ॥

~luṃ ~lūṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ liṅgaṃ me'vyād graheśvaraḥ |
kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ kaṭiṃ bhānurmamāvatu || 21 ||

Verse 22

టం ఠం డం ఢం తం థం దం ధం జానూ భాస్వాన్ మమావతు ।
పం ఫం బం భం యం రం లం వం జఙ్ఘే మేఽవ్యాద్ విభాకరః ॥ 22 ॥

ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ taṃ thaṃ daṃ dhaṃ jānū bhāsvān mamāvatu |
paṃ phaṃ baṃ bhaṃ yaṃ raṃ laṃ vaṃ jaṅghe me'vyād vibhākaraḥ || 22 ||

Verse 23

శం షం సం హం లం క్షః పాతు మూలం పాదౌ త్రయితనుః ।
ఙం ఞం ణం నం మం మే పాతు సవితా సకలం వపుః ॥ 23 ॥

śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ laṃ kṣaḥ pātu mūlaṃ pādau trayitanuḥ |
ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu savitā sakalaṃ vapuḥ || 23 ||

Verse 24

సోమః పూర్వే చ మాం పాతు భౌమోఽగ్నౌ మాం సదావతు ।
బుధో మాం దక్షిణే పాతు నైఋత్యా గురరేవ మామ్ ॥ 24 ॥

somaḥ pūrve ca māṃ pātu bhaumo'gnau māṃ sadāvatu |
budho māṃ dakṣiṇe pātu naiṛtyā gurareva mām || 24 ||

Verse 25

పశ్చిమే మాం సితః పాతు వాయవ్యాం మాం శనైశ్చరః ।
ఉత్తరే మాం తమః పాయాదైశాన్యాం మాం శిఖీ తథా ॥ 25 ॥

paścime māṃ sitaḥ pātu vāyavyāṃ māṃ śanaiścaraḥ |
uttare māṃ tamaḥ pāyādaiśānyāṃ māṃ śikhī tathā || 25 ||

Verse 26

ఊర్ధ్వం మాం పాతు మిహిరో మామధస్తాఞ్జగత్పతిః ।
ప్రభాతే భాస్కరః పాతు మధ్యాహ్నే మాం దినేశ్వరః ॥ 26 ॥

ūrdhvaṃ māṃ pātu mihiro māmadhastāñjagatpatiḥ |
prabhāte bhāskaraḥ pātu madhyāhne māṃ dineśvaraḥ || 26 ||

Verse 27

సాయం వేదప్రియః పాతు నిశీథే విస్ఫురాపతిః ।
సర్వత్ర సర్వదా సూర్యః పాతు మాం చక్రనాయకః ॥ 27 ॥

sāyaṃ vedapriyaḥ pātu niśīthe visphurāpatiḥ |
sarvatra sarvadā sūryaḥ pātu māṃ cakranāyakaḥ || 27 ||

Verse 28

రణే రాజకులే ద్యూతే విదాదే శత్రుసఙ్కటే ।
సఙ్గామే చ జ్వరే రోగే పాతు మాం సవితా ప్రభుః ॥ 28 ॥

raṇe rājakule dyūte vidāde śatrusaṅkaṭe |
saṅgāme ca jvare roge pātu māṃ savitā prabhuḥ || 28 ||

Verse 29

ఓం ఓం ఓం ఉత ఓంఉఔం హ స మ యః సూరోఽవతాన్మాం భయాద్
హ్రాం హ్రీం హ్రుం హహహా హసౌః హసహసౌః హంసోఽవతాత్ సర్వతః ।
సః సః సః సససా నృపాద్వనచరాచ్చౌరాద్రణాత్ సఙ్కటాత్
పాయాన్మాం కులనాయకోఽపి సవితా ఓం హ్రీం హ సౌః సర్వదా ॥ 29 ॥

oṃ oṃ oṃ uta oṃuauṃ ha sa ma yaḥ sūro'vatānmāṃ bhayād
hrāṃ hrīṃ hruṃ hahahā hasauḥ hasahasauḥ haṃso'vatāt sarvataḥ |
saḥ saḥ saḥ sasasā nṛpādvanacarāccaurādraṇāt saṅkaṭāt
pāyānmāṃ kulanāyako'pi savitā oṃ hrīṃ ha sauḥ sarvadā || 29 ||

Verse 30

ద్రాం ద్రీం ద్రూం దధనం తథా చ తరణిర్భామ్భైర్భయాద్ భాస్కరో
రాం రీం రూం రురురూం రవిర్జ్వరభయాత్ కుష్ఠాచ్చ శూలామయాత్ ।
అం అం ఆం వివివీం మహామయభయం మాం పాతు మార్తణ్డకో
మూలవ్యాప్తతనుః సదావతు పరం హంసః సహస్రాంశుమాన్ ॥ 30॥

drāṃ drīṃ drūṃ dadhanaṃ tathā ca taraṇirbhāmbhairbhayād bhāskaro
rāṃ rīṃ rūṃ rururūṃ ravirjvarabhayāt kuṣṭhācca śūlāmayāt |
aṃ aṃ āṃ vivivīṃ mahāmayabhayaṃ māṃ pātu mārtaṇḍako
mūlavyāptatanuḥ sadāvatu paraṃ haṃsaḥ sahasrāṃśumān || 30||

అథ ఫలశృతిః

atha phalaśṛtiḥ

ఇతి శ్రీకవచం దివ్యం వజ్రపఞ్జరకాభిధమ్ ।
సర్వదేవరహస్యం చ మాతృకామన్త్రవేష్టితమ్ ॥ 31 ॥

Verse 32

మహారోగభయఘ్నం చ పాపఘ్నం మన్ముఖోదితమ్ ।
గుహ్యం యశస్కరం పుణ్యం సర్వశ్రేయస్కరం శివే ॥ 32 ॥

mahārogabhayaghnaṃ ca pāpaghnaṃ manmukhoditam |
guhyaṃ yaśaskaraṃ puṇyaṃ sarvaśreyaskaraṃ śive || 32 ||

Verse 33

లిఖిత్వా రవివారే తు తిష్యే వా జన్మభే ప్రియే ।
అష్టగన్ధేన దివ్యేన సుధాక్షీరేణ పార్వతి ॥ 33 ॥

likhitvā ravivāre tu tiṣye vā janmabhe priye |
aṣṭagandhena divyena sudhākṣīreṇa pārvati || 33 ||

Verse 34

అర్కక్షీరేణ పుణ్యేన భూర్జత్వచి మహేశ్వరి ।
కనకీకాష్ఠలేఖన్యా కవచం భాస్కరోదయే ॥ 34 ॥

arkakṣīreṇa puṇyena bhūrjatvaci maheśvari |
kanakīkāṣṭhalekhanyā kavacaṃ bhāskarodaye || 34 ||

Verse 35

శ్వేతసూత్రేణ రక్తేన శ్యామేనావేష్టయేద్ గుటీమ్ ।
సౌవర్ణేనాథ సంవేష్ఠ్య ధారయేన్మూర్ధ్ని వా భుజే ॥ 35 ॥

śvetasūtreṇa raktena śyāmenāveṣṭayed guṭīm |
sauvarṇenātha saṃveṣṭhya dhārayenmūrdhni vā bhuje || 35 ||

Verse 36

రణే రిపూఞ్జయేద్ దేవి వాదే సదసి జేష్యతి ।
రాజమాన్యో భవేన్నిత్యం సర్వతేజోమయో భవేత్ ॥ 36 ॥

raṇe ripūñjayed devi vāde sadasi jeṣyati |
rājamānyo bhavennityaṃ sarvatejomayo bhavet || 36 ||

Verse 37

కణ్ఠస్థా పుత్రదా దేవి కుక్షిస్థా రోగనాశినీ ।
శిరఃస్థా గుటికా దివ్యా రాకలోకవశఙ్కరీ ॥ 37 ॥

kaṇṭhasthā putradā devi kukṣisthā roganāśinī |
śiraḥsthā guṭikā divyā rākalokavaśaṅkarī || 37 ||

Verse 38

భుజస్థా ధనదా నిత్యం తేజోబుద్ధివివర్ధినీ ।
వన్ధ్యా వా కాకవన్ధ్యా వా మృతవత్సా చ యాఙ్గనా ॥ 38 ॥

bhujasthā dhanadā nityaṃ tejobuddhivivardhinī |
vandhyā vā kākavandhyā vā mṛtavatsā ca yāṅganā || 38 ||

Verse 39

కణ్ఠే సా ధారయేన్నిత్యం బహుపుత్రా ప్రజాయయే ।
యస్య దేహే భవేన్నిత్యం గుటికైషా మహేశ్వరి ॥ 39 ॥

kaṇṭhe sā dhārayennityaṃ bahuputrā prajāyaye |
yasya dehe bhavennityaṃ guṭikaiṣā maheśvari || 39 ||

Verse 40

మహాస్త్రాణీన్ద్రముక్తాని బ్రహ్మాస్త్రాదీని పార్వతి ।
తద్దేహం ప్రాప్య వ్యర్థాని భవిష్యన్తి న సంశయః ॥ 40 ॥

mahāstrāṇīndramuktāni brahmāstrādīni pārvati |
taddehaṃ prāpya vyarthāni bhaviṣyanti na saṃśayaḥ || 40 ||

Verse 41

త్రికాలం యః పఠేన్నిత్యం కవచం వజ్రపఞ్జరమ్ ।
తస్య సద్యో మహాదేవి సవితా వరదో భవేత్ ॥ 41 ॥

trikālaṃ yaḥ paṭhennityaṃ kavacaṃ vajrapañjaram |
tasya sadyo mahādevi savitā varado bhavet || 41 ||

Verse 42

అజ్ఞాత్వా కవచం దేవి పూజయేద్ యస్త్రయీతనుమ్ ।
తస్య పూజార్జితం పుణ్యం జన్మకోటిషు నిష్ఫలమ్ ॥ 42 ॥

ajñātvā kavacaṃ devi pūjayed yastrayītanum |
tasya pūjārjitaṃ puṇyaṃ janmakoṭiṣu niṣphalam || 42 ||

Verse 43

శతావర్తం పఠేద్వర్మ సప్తమ్యాం రవివాసరే ।
మహాకుష్ఠార్దితో దేవి ముచ్యతే నాత్ర సంశయః ॥ 43 ॥

śatāvartaṃ paṭhedvarma saptamyāṃ ravivāsare |
mahākuṣṭhārdito devi mucyate nātra saṃśayaḥ || 43 ||

Verse 44

నిరోగో యః పఠేద్వర్మ దరిద్రో వజ్రపఞ్జరమ్ ।
లక్ష్మీవాఞ్జాయతే దేవి సద్యః సూర్యప్రసాదతః ॥ 44 ॥

nirogo yaḥ paṭhedvarma daridro vajrapañjaram |
lakṣmīvāñjāyate devi sadyaḥ sūryaprasādataḥ || 44 ||

Verse 45

భక్త్యా యః ప్రపఠేద్ దేవి కవచం ప్రత్యహం ప్రియే ।
ఇహ లోకే శ్రియం భుక్త్వా దేహాన్తే ముక్తిమాప్నుయాత్ ॥ 45 ॥

bhaktyā yaḥ prapaṭhed devi kavacaṃ pratyahaṃ priye |
iha loke śriyaṃ bhuktvā dehānte muktimāpnuyāt || 45 ||

ఇతి శ్రీరుద్రయామలే తన్త్రే శ్రీదేవిరహస్యే
వజ్రపఞ్జరాఖ్యసూర్యకవచనిరూపణం త్రయస్త్రింశః పటలః ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीभैरव उवाच

यो देवदेवो भगवान् भास्करो महसां निधिः ।

गयत्रीनायको भास्वान् सवितेति प्रगीयते ॥ 1 ॥

तस्याहं कवचं दिव्यं वज्रपञ्जरकाभिधम् ।

सर्वमन्त्रमयं गुह्यं मूलविद्यारहस्यकम् ॥ 2 ॥

सर्वपापापहं देवि दुःखदारिद्र्यनाशनम् ।

महाकुष्ठहरं पुण्यं सर्वरोगनिवर्हणम् ॥ 3 ॥

सर्वशत्रुसमूहघ्नं सम्ग्रामे विजयप्रदम् ।

सर्वतेजोमयं सर्वदेवदानवपूजितम् ॥ 4 ॥

रणे राजभये घोरे सर्वोपद्रवनाशनम् ।

मातृकावेष्टितं वर्म भैरवानननिर्गतम् ॥ 5 ॥

ग्रहपीडाहरं देवि सर्वसङ्कटनाशनम् ।

धारणादस्य देवेशि ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ 6 ॥

विष्णुर्नारायणो देवि रणे दैत्याञ्जिष्यति ।

शङ्करः सर्वलोकेशो वासवोऽपि दिवस्पतिः ॥ 7 ॥

ओषधीशः शशी देवि शिवोऽहं भैरवेश्वरः ।

मन्त्रात्मकं परं वर्म सवितुः सारमुत्तमम् ॥ 8 ॥

यो धारयेद् भुजे मूर्ध्नि रविवारे महेश्वरि ।

स राजवल्लभो लोके तेजस्वी वैरिमर्दनः ॥ 9 ॥

बहुनोक्तेन किं देवि कवचस्यास्य धारणात् ।

इह लक्ष्मीधनारोग्य-वृद्धिर्भवति नान्यथा ॥ 10 ॥

परत्र परमा मुक्तिर्देवानामपि दुर्लभा ।

कवचस्यास्य देवेशि मूलविद्यामयस्य च ॥ 11 ॥

वज्रपञ्जरकाख्यस्य मुनिर्ब्रह्मा समीरितः ।

गायत्र्यं छन्द इत्युक्तं देवता सविता स्मृतः ॥ 12 ॥

माया बीजं शरत् शक्तिर्नमः कीलकमीश्वरि ।

सर्वार्थसाधने देवि विनियोगः प्रकीर्तितः ॥ 13 ॥

अथ सूर्य कवचं

ॐ अं आं इं ईं शिरः पातु ॐ सूर्यो मन्त्रविग्रहः ।

उं ऊं ऋं ॠं ललाटं मे ह्रां रविः पातु चिन्मयः ॥ 14 ॥

~लुं ~लूं एं ऐं पातु नेत्रे ह्रीं ममारुणसारथिः ।

ॐ औं अं अः श्रुती पातु सः सर्वजगदीश्वरः ॥ 15 ॥

कं खं गं घं पातु गण्डौ सूं सूरः सुरपूजितः ।

चं छं जं झं च नासां मे पातु यारं अर्यमा प्रभुः ॥ 16 ॥

टं ठं डं ढं मुखं पायाद् यं योगीश्वरपूजितः ।

तं थं दं धं गलं पातु नं नारायणवल्लभः ॥ 17 ॥

पं फं बं भं मम स्कन्धौ पातु मं महसां निधिः ।

यं रं लं वं भुजौ पातु मूलं सकनायकः ॥ 18 ॥

शं षं सं हं पातु वक्षो मूलमन्त्रमयो ध्रुवः ।

लं क्षः कुक्ष्सिं सदा पातु ग्रहाथो दिनेश्वरः ॥ 19 ॥

ङं ञं णं नं मं मे पातु पृष्ठं दिवसनायकः ।

अं आं इं ईं उं ऊं ऋं ॠं नाभिं पातु तमोपहः ॥ 20 ॥

~लुं ~लूं एं ऐं ॐ औं अं अः लिङ्गं मेऽव्याद् ग्रहेश्वरः ।

कं खं गं घं चं छं जं झं कटिं भानुर्ममावतु ॥ 21 ॥

टं ठं डं ढं तं थं दं धं जानू भास्वान् ममावतु ।

पं फं बं भं यं रं लं वं जङ्घे मेऽव्याद् विभाकरः ॥ 22 ॥

शं षं सं हं लं क्षः पातु मूलं पादौ त्रयितनुः ।

ङं ञं णं नं मं मे पातु सविता सकलं वपुः ॥ 23 ॥

सोमः पूर्वे च मां पातु भौमोऽग्नौ मां सदावतु ।

बुधो मां दक्षिणे पातु नैऋत्या गुररेव माम् ॥ 24 ॥

पश्चिमे मां सितः पातु वायव्यां मां शनैश्चरः ।

उत्तरे मां तमः पायादैशान्यां मां शिखी तथा ॥ 25 ॥

ऊर्ध्वं मां पातु मिहिरो मामधस्ताञ्जगत्पतिः ।

प्रभाते भास्करः पातु मध्याह्ने मां दिनेश्वरः ॥ 26 ॥

सायं वेदप्रियः पातु निशीथे विस्फुरापतिः ।

सर्वत्र सर्वदा सूर्यः पातु मां चक्रनायकः ॥ 27 ॥

रणे राजकुले द्यूते विदादे शत्रुसङ्कटे ।

सङ्गामे च ज्वरे रोगे पातु मां सविता प्रभुः ॥ 28 ॥

ॐ ॐ ॐ उत ॐउऔं ह स म यः सूरोऽवतान्मां भयाद्

ह्रां ह्रीं ह्रुं हहहा हसौः हसहसौः हंसोऽवतात् सर्वतः ।

सः सः सः सससा नृपाद्वनचराच्चौराद्रणात् सङ्कटात्

पायान्मां कुलनायकोऽपि सविता ॐ ह्रीं ह सौः सर्वदा ॥ 29 ॥

द्रां द्रीं द्रूं दधनं तथा च तरणिर्भाम्भैर्भयाद् भास्करो

रां रीं रूं रुरुरूं रविर्ज्वरभयात् कुष्ठाच्च शूलामयात् ।

अं अं आं विविवीं महामयभयं मां पातु मार्तण्डको

मूलव्याप्ततनुः सदावतु परं हंसः सहस्रांशुमान् ॥ 30॥

अथ फलशृतिः

इति श्रीकवचं दिव्यं वज्रपञ्जरकाभिधम् ।

सर्वदेवरहस्यं च मातृकामन्त्रवेष्टितम् ॥ 31 ॥

महारोगभयघ्नं च पापघ्नं मन्मुखोदितम् ।

गुह्यं यशस्करं पुण्यं सर्वश्रेयस्करं शिवे ॥ 32 ॥

लिखित्वा रविवारे तु तिष्ये वा जन्मभे प्रिये ।

अष्टगन्धेन दिव्येन सुधाक्षीरेण पार्वति ॥ 33 ॥

अर्कक्षीरेण पुण्येन भूर्जत्वचि महेश्वरि ।

कनकीकाष्ठलेखन्या कवचं भास्करोदये ॥ 34 ॥

श्वेतसूत्रेण रक्तेन श्यामेनावेष्टयेद् गुटीम् ।

सौवर्णेनाथ संवेष्ठ्य धारयेन्मूर्ध्नि वा भुजे ॥ 35 ॥

रणे रिपूञ्जयेद् देवि वादे सदसि जेष्यति ।

राजमान्यो भवेन्नित्यं सर्वतेजोमयो भवेत् ॥ 36 ॥

कण्ठस्था पुत्रदा देवि कुक्षिस्था रोगनाशिनी ।

शिरःस्था गुटिका दिव्या राकलोकवशङ्करी ॥ 37 ॥

भुजस्था धनदा नित्यं तेजोबुद्धिविवर्धिनी ।

वन्ध्या वा काकवन्ध्या वा मृतवत्सा च याङ्गना ॥ 38 ॥

कण्ठे सा धारयेन्नित्यं बहुपुत्रा प्रजायये ।

यस्य देहे भवेन्नित्यं गुटिकैषा महेश्वरि ॥ 39 ॥

महास्त्राणीन्द्रमुक्तानि ब्रह्मास्त्रादीनि पार्वति ।

तद्देहं प्राप्य व्यर्थानि भविष्यन्ति न संशयः ॥ 40 ॥

त्रिकालं यः पठेन्नित्यं कवचं वज्रपञ्जरम् ।

तस्य सद्यो महादेवि सविता वरदो भवेत् ॥ 41 ॥

अज्ञात्वा कवचं देवि पूजयेद् यस्त्रयीतनुम् ।

तस्य पूजार्जितं पुण्यं जन्मकोटिषु निष्फलम् ॥ 42 ॥

शतावर्तं पठेद्वर्म सप्तम्यां रविवासरे ।

महाकुष्ठार्दितो देवि मुच्यते नात्र संशयः ॥ 43 ॥

निरोगो यः पठेद्वर्म दरिद्रो वज्रपञ्जरम् ।

लक्ष्मीवाञ्जायते देवि सद्यः सूर्यप्रसादतः ॥ 44 ॥

भक्त्या यः प्रपठेद् देवि कवचं प्रत्यहं प्रिये ।

इह लोके श्रियं भुक्त्वा देहान्ते मुक्तिमाप्नुयात् ॥ 45 ॥

इति श्रीरुद्रयामले तन्त्रे श्रीदेविरहस्ये

वज्रपञ्जराख्यसूर्यकवचनिरूपणं त्रयस्त्रिंशः पटलः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

సూర్య కవచమ్