Shri Durga Chalisa — Oriya Script

Meaning —

Verse 1

ନମୋ ନମୋ ଦୁର୍ଗେ ସୁଖ କରନୀ ।
ନମୋ ନମୋ ଅମ୍ବେ ଦୁଃଖ ହରନୀ ॥ 1 ॥

namo namo durge sukha karanī |
namo namo ambe duḥkha haranī || 1 ||

Verse 2

ନିରଙ୍କାର ହୈ ଜ୍ଯୋତି ତୁମ୍ହାରୀ ।
ତିହୂ ଲୋକ ଫୈଲୀ ଉଜିଯାରୀ ॥ 2 ॥

niraṅkāra hai jyoti tumhārī |
tihū loka phailī ujiyārī || 2 ||

Verse 3

ଶଶି ଲଲାଟ ମୁଖ ମହାଵିଶାଲା ।
ନେତ୍ର ଲାଲ ଭୃକୁଟି ଵିକରାଲା ॥ 3 ॥

śaśi lalāṭa mukha mahāviśālā |
netra lāla bhṛkuṭi vikarālā || 3 ||

Verse 4

ରୂପ ମାତୁ କୋ ଅଧିକ ସୁହାଵେ ।
ଦରଶ କରତ ଜନ ଅତି ସୁଖ ପାଵେ ॥ 4 ॥

rūpa mātu ko adhika suhāve |
daraśa karata jana ati sukha pāve || 4 ||

Verse 5

ତୁମ ସଂସାର ଶକ୍ତି ଲଯ କୀନା ।
ପାଲନ ହେତୁ ଅନ୍ନ ଧନ ଦୀନା ॥ 5 ॥

tuma saṃsāra śakti laya kīnā |
pālana hetu anna dhana dīnā || 5 ||

Verse 6

ଅନ୍ନପୂର୍ଣା ହୁଯି ଜଗ ପାଲା ।
ତୁମ ହୀ ଆଦି ସୁନ୍ଦରୀ ବାଲା ॥ 6 ॥

annapūrṇā huyi jaga pālā |
tuma hī ādi sundarī bālā || 6 ||

Verse 7

ପ୍ରଲଯକାଲ ସବ ନାଶନ ହାରୀ ।
ତୁମ ଗୌରୀ ଶିଵ ଶଙ୍କର ପ୍ଯାରୀ ॥ 7 ॥

pralayakāla saba nāśana hārī |
tuma gaurī śiva śaṅkara pyārī || 7 ||

Verse 8

ଶିଵ ଯୋଗୀ ତୁମ୍ହରେ ଗୁଣ ଗାଵେମ୍ ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁ ତୁମ୍ହେଂ ନିତ ଧ୍ଯାଵେମ୍ ॥ 8 ॥

śiva yogī tumhare guṇa gāvem |
brahmā viṣṇu tumheṃ nita dhyāvem || 8 ||

Verse 9

ରୂପ ସରସ୍ଵତୀ କା ତୁମ ଧାରା ।
ଦେ ସୁବୁଦ୍ଧି ଋଷି ମୁନିନ ଉବାରା ॥ 9 ॥

rūpa sarasvatī kā tuma dhārā |
de subuddhi ṛṣi munina ubārā || 9 ||

Verse 10

ଧରା ରୂପ ନରସିଂହ କୋ ଅମ୍ବା ।
ପରଗଟ ଭଯି ଫାଡ କେ ଖମ୍ବା ॥ 10 ॥

dharā rūpa narasiṃha ko ambā |
paragaṭa bhayi phāḍa ke khambā || 10 ||

Verse 11

ରକ୍ଷା କର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବଚାଯୋ ।
ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷ କୋ ସ୍ଵର୍ଗ ପଠାଯୋ ॥ 11 ॥

rakṣā kara prahlāda bacāyo |
hiraṇyākṣa ko svarga paṭhāyo || 11 ||

Verse 12

ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ଧରୋ ଜଗ ମାହୀମ୍ ।
ଶ୍ରୀ ନାରାଯଣ ଅଙ୍ଗ ସମାହୀମ୍ ॥ 12 ॥

lakṣmī rūpa dharo jaga māhīm |
śrī nārāyaṇa aṅga samāhīm || 12 ||

Verse 13

କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ମେଂ କରତ ଵିଲାସା ।
ଦଯାସିନ୍ଧୁ ଦୀଜୈ ମନ ଆସା ॥ 13 ॥

kṣīrasindhu meṃ karata vilāsā |
dayāsindhu dījai mana āsā || 13 ||

Verse 14

ହିଙ୍ଗଲାଜ ମେଂ ତୁମ୍ହୀଂ ଭଵାନୀ ।
ମହିମା ଅମିତ ନ ଜାତ ବଖାନୀ ॥ 14 ॥

hiṅgalāja meṃ tumhīṃ bhavānī |
mahimā amita na jāta bakhānī || 14 ||

Verse 15

ମାତଙ୍ଗୀ ଧୂମାଵତି ମାତା ।
ଭୁଵନେଶ୍ଵରୀ ବଗଲା ସୁଖଦାତା ॥ 15 ॥

mātaṅgī dhūmāvati mātā |
bhuvaneśvarī bagalā sukhadātā || 15 ||

Verse 16

ଶ୍ରୀ ଭୈରଵ ତାରା ଜଗ ତାରିଣୀ ।
ଛିନ୍ନ ଭାଲ ଭଵ ଦୁଃଖ ନିଵାରିଣୀ ॥ 16 ॥

śrī bhairava tārā jaga tāriṇī |
chinna bhāla bhava duḥkha nivāriṇī || 16 ||

Verse 17

କେହରି ଵାହନ ସୋହ ଭଵାନୀ ।
ଲାଙ୍ଗୁର ଵୀର ଚଲତ ଅଗଵାନୀ ॥ 17 ॥

kehari vāhana soha bhavānī |
lāṅgura vīra calata agavānī || 17 ||

Verse 18

କର ମେଂ ଖପ୍ପର ଖଡଗ ଵିରାଜେ ।
ଜାକୋ ଦେଖ କାଲ ଡର ଭାଜେ ॥ 18 ॥

kara meṃ khappara khaḍaga virāje |
jāko dekha kāla ḍara bhāje || 18 ||

Verse 19

ତୋହେ କର ମେଂ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ରିଶୂଲା ।
ଜାତେ ଉଠତ ଶତ୍ରୁ ହିଯ ଶୂଲା ॥ 19 ॥

tohe kara meṃ astra triśūlā |
jāte uṭhata śatru hiya śūlā || 19 ||

Verse 20

ନଗରକୋଟି ମେଂ ତୁମ୍ହୀଂ ଵିରାଜତ ।
ତିହୁଁ ଲୋକ ମେଂ ଡଙ୍କା ବାଜତ ॥ 20 ॥

nagarakoṭi meṃ tumhīṃ virājata |
tihu~ loka meṃ ḍaṅkā bājata || 20 ||

Verse 21

ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନଵ ତୁମ ମାରେ ।
ରକ୍ତବୀଜ ଶଙ୍ଖନ ସଂହାରେ ॥ 21 ॥

śumbha niśumbha dānava tuma māre |
raktabīja śaṅkhana saṃhāre || 21 ||

Verse 22

ମହିଷାସୁର ନୃପ ଅତି ଅଭିମାନୀ ।
ଜେହି ଅଘ ଭାର ମହୀ ଅକୁଲାନୀ ॥ 22 ॥

mahiṣāsura nṛpa ati abhimānī |
jehi agha bhāra mahī akulānī || 22 ||

Verse 23

ରୂପ କରାଲ କାଲିକା ଧାରା ।
ସେନ ସହିତ ତୁମ ତିହି ସଂହାରା ॥ 23 ॥

rūpa karāla kālikā dhārā |
sena sahita tuma tihi saṃhārā || 23 ||

Verse 24

ପଡୀ ଭୀଢ ସନ୍ତନ ପର ଜବ ଜବ ।
ଭଯି ସହାଯ ମାତୁ ତୁମ ତବ ତବ ॥ 24 ॥

paḍī bhīḍha santana para jaba jaba |
bhayi sahāya mātu tuma taba taba || 24 ||

Verse 25

ଅମରପୁରୀ ଅରୁ ବାସଵ ଲୋକା ।
ତବ ମହିମା ସବ କହେଂ ଅଶୋକା ॥ 25 ॥

amarapurī aru bāsava lokā |
taba mahimā saba kaheṃ aśokā || 25 ||

Verse 26

ଜ୍ଵାଲା ମେଂ ହୈ ଜ୍ଯୋତି ତୁମ୍ହାରୀ ।
ତୁମ୍ହେଂ ସଦା ପୂଜେଂ ନର ନାରୀ ॥ 26 ॥

jvālā meṃ hai jyoti tumhārī |
tumheṃ sadā pūjeṃ nara nārī || 26 ||

Verse 27

ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ସେ ଜୋ ଯଶ ଗାଵେମ୍ ।
ଦୁଃଖ ଦାରିଦ୍ର ନିକଟ ନହିଂ ଆଵେମ୍ ॥ 27 ॥

prema bhakti se jo yaśa gāvem |
duḥkha dāridra nikaṭa nahiṃ āvem || 27 ||

Verse 28

ଧ୍ଯାଵେ ତୁମ୍ହେଂ ଜୋ ନର ମନ ଲାଯି ।
ଜନ୍ମ ମରଣ ତେ ସୌଂ ଛୁଟ ଜାଯି ॥ 28 ॥

dhyāve tumheṃ jo nara mana lāyi |
janma maraṇa te sauṃ chuṭa jāyi || 28 ||

Verse 29

ଜୋଗୀ ସୁର ମୁନି କହତ ପୁକାରୀ ।
ଯୋଗ ନ ହୋଯି ବିନ ଶକ୍ତି ତୁମ୍ହାରୀ ॥ 29 ॥

jogī sura muni kahata pukārī |
yoga na hoyi bina śakti tumhārī || 29 ||

Verse 30

ଶଙ୍କର ଆଚାରଜ ତପ କୀନୋ ।
କାମ ଅରୁ କ୍ରୋଧ ଜୀତ ସବ ଲୀନୋ ॥ 30 ॥

śaṅkara ācāraja tapa kīno |
kāma aru krodha jīta saba līno || 30 ||

Verse 31

ନିଶିଦିନ ଧ୍ଯାନ ଧରୋ ଶଙ୍କର କୋ ।
କାହୁ କାଲ ନହିଂ ସୁମିରୋ ତୁମକୋ ॥ 31 ॥

niśidina dhyāna dharo śaṅkara ko |
kāhu kāla nahiṃ sumiro tumako || 31 ||

Verse 32

ଶକ୍ତି ରୂପ କୋ ମରମ ନ ପାଯୋ ।
ଶକ୍ତି ଗଯୀ ତବ ମନ ପଛତାଯୋ ॥ 32 ॥

śakti rūpa ko marama na pāyo |
śakti gayī taba mana pachatāyo || 32 ||

Verse 33

ଶରଣାଗତ ହୁଯି କୀର୍ତି ବଖାନୀ ।
ଜଯ ଜଯ ଜଯ ଜଗଦମ୍ବ ଭଵାନୀ ॥ 33 ॥

śaraṇāgata huyi kīrti bakhānī |
jaya jaya jaya jagadamba bhavānī || 33 ||

Verse 34

ଭଯି ପ୍ରସନ୍ନ ଆଦି ଜଗଦମ୍ବା ।
ଦଯି ଶକ୍ତି ନହିଂ କୀନ ଵିଲମ୍ବା ॥ 34 ॥

bhayi prasanna ādi jagadambā |
dayi śakti nahiṃ kīna vilambā || 34 ||

Verse 35

ମୋକୋ ମାତୁ କଷ୍ଟ ଅତି ଘେରୋ ।
ତୁମ ବିନ କୌନ ହରୈ ଦୁଃଖ ମେରୋ ॥ 35 ॥

moko mātu kaṣṭa ati ghero |
tuma bina kauna harai duḥkha mero || 35 ||

Verse 36

ଆଶା ତୃଷ୍ଣା ନିପଟ ସତାଵେମ୍ ।
ରିପୁ ମୂରଖ ମॊହି ଅତି ଦର ପାଵୈମ୍ ॥ 36 ॥

āśā tṛṣṇā nipaṭa satāvem |
ripu mūrakha mòhi ati dara pāvaim || 36 ||

Verse 37

ଶତ୍ରୁ ନାଶ କୀଜୈ ମହାରାନୀ ।
ସୁମିରୌଂ ଇକଚିତ ତୁମ୍ହେଂ ଭଵାନୀ ॥ 37 ॥

śatru nāśa kījai mahārānī |
sumirauṃ ikacita tumheṃ bhavānī || 37 ||

Verse 39

କରୋ କୃପା ହେ ମାତୁ ଦଯାଲା ।
ଋଦ୍ଧି-ସିଦ୍ଧି ଦେ କରହୁ ନିହାଲା । 38 ॥
ଜବ ଲଗି ଜିଯୂ ଦଯା ଫଲ ପାଵୂ ।
ତୁମ୍ହରୋ ଯଶ ମୈଂ ସଦା ସୁନାଵୂ ॥ 39 ॥

karo kṛpā he mātu dayālā |
ṛddhi-siddhi de karahu nihālā | 38 ||
jaba lagi jiyū dayā phala pāvū |
tumharo yaśa maiṃ sadā sunāvū || 39 ||

Verse 40

ଦୁର୍ଗା ଚାଲୀସା ଜୋ ଗାଵୈ ।
ସବ ସୁଖ ଭୋଗ ପରମପଦ ପାଵୈ ॥ 40 ॥

durgā cālīsā jo gāvai |
saba sukha bhoga paramapada pāvai || 40 ||

ଦେଵୀଦାସ ଶରଣ ନିଜ ଜାନୀ ।
କରହୁ କୃପା ଜଗଦମ୍ବ ଭଵାନୀ ॥

devīdāsa śaraṇa nija jānī |
karahu kṛpā jagadamba bhavānī ||

Sanskrit — Devanagari (original)

नमो नमो दुर्गे सुख करनी ।

नमो नमो अम्बे दुःख हरनी ॥ 1 ॥

निरङ्कार है ज्योति तुम्हारी ।

तिहू लोक फैली उजियारी ॥ 2 ॥

शशि ललाट मुख महाविशाला ।

नेत्र लाल भृकुटि विकराला ॥ 3 ॥

रूप मातु को अधिक सुहावे ।

दरश करत जन अति सुख पावे ॥ 4 ॥

तुम संसार शक्ति लय कीना ।

पालन हेतु अन्न धन दीना ॥ 5 ॥

अन्नपूर्णा हुयि जग पाला ।

तुम ही आदि सुन्दरी बाला ॥ 6 ॥

प्रलयकाल सब नाशन हारी ।

तुम गौरी शिव शङ्कर प्यारी ॥ 7 ॥

शिव योगी तुम्हरे गुण गावेम् ।

ब्रह्मा विष्णु तुम्हें नित ध्यावेम् ॥ 8 ॥

रूप सरस्वती का तुम धारा ।

दे सुबुद्धि ऋषि मुनिन उबारा ॥ 9 ॥

धरा रूप नरसिंह को अम्बा ।

परगट भयि फाड के खम्बा ॥ 10 ॥

रक्षा कर प्रह्लाद बचायो ।

हिरण्याक्ष को स्वर्ग पठायो ॥ 11 ॥

लक्ष्मी रूप धरो जग माहीम् ।

श्री नारायण अङ्ग समाहीम् ॥ 12 ॥

क्षीरसिन्धु में करत विलासा ।

दयासिन्धु दीजै मन आसा ॥ 13 ॥

हिङ्गलाज में तुम्हीं भवानी ।

महिमा अमित न जात बखानी ॥ 14 ॥

मातङ्गी धूमावति माता ।

भुवनेश्वरी बगला सुखदाता ॥ 15 ॥

श्री भैरव तारा जग तारिणी ।

छिन्न भाल भव दुःख निवारिणी ॥ 16 ॥

केहरि वाहन सोह भवानी ।

लाङ्गुर वीर चलत अगवानी ॥ 17 ॥

कर में खप्पर खडग विराजे ।

जाको देख काल डर भाजे ॥ 18 ॥

तोहे कर में अस्त्र त्रिशूला ।

जाते उठत शत्रु हिय शूला ॥ 19 ॥

नगरकोटि में तुम्हीं विराजत ।

तिहुँ लोक में डङ्का बाजत ॥ 20 ॥

शुम्भ निशुम्भ दानव तुम मारे ।

रक्तबीज शङ्खन संहारे ॥ 21 ॥

महिषासुर नृप अति अभिमानी ।

जेहि अघ भार मही अकुलानी ॥ 22 ॥

रूप कराल कालिका धारा ।

सेन सहित तुम तिहि संहारा ॥ 23 ॥

पडी भीढ सन्तन पर जब जब ।

भयि सहाय मातु तुम तब तब ॥ 24 ॥

अमरपुरी अरु बासव लोका ।

तब महिमा सब कहें अशोका ॥ 25 ॥

ज्वाला में है ज्योति तुम्हारी ।

तुम्हें सदा पूजें नर नारी ॥ 26 ॥

प्रेम भक्ति से जो यश गावेम् ।

दुःख दारिद्र निकट नहिं आवेम् ॥ 27 ॥

ध्यावे तुम्हें जो नर मन लायि ।

जन्म मरण ते सौं छुट जायि ॥ 28 ॥

जोगी सुर मुनि कहत पुकारी ।

योग न होयि बिन शक्ति तुम्हारी ॥ 29 ॥

शङ्कर आचारज तप कीनो ।

काम अरु क्रोध जीत सब लीनो ॥ 30 ॥

निशिदिन ध्यान धरो शङ्कर को ।

काहु काल नहिं सुमिरो तुमको ॥ 31 ॥

शक्ति रूप को मरम न पायो ।

शक्ति गयी तब मन पछतायो ॥ 32 ॥

शरणागत हुयि कीर्ति बखानी ।

जय जय जय जगदम्ब भवानी ॥ 33 ॥

भयि प्रसन्न आदि जगदम्बा ।

दयि शक्ति नहिं कीन विलम्बा ॥ 34 ॥

मोको मातु कष्ट अति घेरो ।

तुम बिन कौन हरै दुःख मेरो ॥ 35 ॥

आशा तृष्णा निपट सतावेम् ।

रिपु मूरख मॊहि अति दर पावैम् ॥ 36 ॥

शत्रु नाश कीजै महारानी ।

सुमिरौं इकचित तुम्हें भवानी ॥ 37 ॥

करो कृपा हे मातु दयाला ।

ऋद्धि-सिद्धि दे करहु निहाला । 38 ॥

जब लगि जियू दया फल पावू ।

तुम्हरो यश मैं सदा सुनावू ॥ 39 ॥

दुर्गा चालीसा जो गावै ।

सब सुख भोग परमपद पावै ॥ 40 ॥

देवीदास शरण निज जानी ।

करहु कृपा जगदम्ब भवानी ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

ଶ୍ରୀ ଦୁର୍ଗା ଚାଲୀସା