Summary — Tamil
AI-generated · not yet verified
The Tamil meaning of each verse is shown below the verse.
ओ-न्नमः परमात्मने, श्री महागणपतये नमः,
श्री गुरुभ्यो नमः । ह॒रिः॒ ओम् ॥
अनुवाकं 1
सह॒ वै दे॒वाना॒-ञ्चासु॑राणा-ञ्च य॒ज्ञौ प्रत॑तावास्तां-वँ॒यग्ग् स्व॒र्गं-लोँ॒कमे᳚ष्यामो व॒यमे᳚ष्याम॒ इति॒ ते-ऽसु॑रा-स्स॒न्नह्य॒ सह॑सै॒वाच॑र-न्ब्रह्म॒चर्ये॑ण॒ तप॑सैव दे॒वास्ते-ऽसु॑रा अमुह्य॒ग्ग्॒स्ते न प्राजा॑न॒ग्ग्॒स्ते परा॑भव॒न्ते न स्व॒र्गं-लोँ॒कमा॑य॒न्, प्रसृ॑तेन॒ वै य॒ज्ञेन॑ दे॒वा-स्स्व॒र्गं-लोँ॒कमा॑य॒-न्न प्रसृ॑ते॒नासु॑रा॒-न्परा॑-ऽभावय॒न् ,प्रसृ॑तो ह॒ वै य॑ज्ञोपवी॒तिनो॑ य॒ज्ञो-ऽप्र॑सृ॒तो-ऽनु॑पवी॒तिनो॒ यत्किञ्च॑ ब्राह्म॒णो य॑ज्ञोपवी॒त्यधी॑ते॒ यज॑त ए॒व त-त्तस्मा᳚-द्यज्ञोपवी॒त्ये॑वाधी॑यीत या॒जये॒-द्यजे॑त वा य॒ज्ञस्य॒ प्रसृ॑त्या॒ , अजि॑नं॒-वाँसो॑ वा दक्षिण॒त उ॑प॒वीय॒ दक्षि॑ण-म्बा॒हुमुद्ध॑र॒ते-ऽव॑ धत्ते स॒व्यमिति॑ यज्ञोपवी॒तमे॒तदे॒व विप॑रीत-म्प्राचीनावी॒तग्ं सं॒वीँत॑-म्मानु॒षम् ॥ 1 ॥
o-nnamaḥ paramātmane, śrī mahāgaṇapataye namaḥ,
śrī gurubhyo namaḥ | ha॒riḥ॒ om ||
anuvākaṃ 1
saha॒ vai de॒vānā॒-ñcāsṷrāṇā-ñca ya॒jñau prata̭tāvāstāṃ-va~॒yagg sva॒rgaṃ-lo~॒kame᳚ṣyāmo va॒yame᳚ṣyāma॒ iti॒ te-'sṷrā-ssa॒nnahya॒ saha̭sai॒vāca̭ra-nbrahma॒caryḙṇa॒ tapa̭saiva de॒vāste-'sṷrā amuhya॒gg॒ste na prājā̭na॒gg॒ste parā̭bhava॒nte na sva॒rgaṃ-lo~॒kamā̭ya॒n, prasṛ̭tena॒ vai ya॒jñena̭ de॒vā-ssva॒rgaṃ-lo~॒kamā̭ya॒-nna prasṛ̭te॒nāsṷrā॒-nparā̭-'bhāvaya॒n ,prasṛ̭to ha॒ vai ya̭jñopavī॒tino̭ ya॒jño-'pra̭sṛ॒to-'nṷpavī॒tino॒ yatkiñca̭ brāhma॒ṇo ya̭jñopavī॒tyadhī̭te॒ yaja̭ta e॒va ta-ttasmā᳚-dyajñopavī॒tyḙvādhī̭yīta yā॒jaye॒-dyajḙta vā ya॒jñasya॒ prasṛ̭tyā॒ , aji̭naṃ॒-vā~so̭ vā dakṣiṇa॒ta ṷpa॒vīya॒ dakṣi̭ṇa-mbā॒humuddha̭ra॒te-'va̭ dhatte sa॒vyamiti̭ yajñopavī॒tame॒tade॒va vipa̭rīta-mprācīnāvī॒tagṃ saṃ॒vī~ta̭-mmānu॒ṣam || 1 ||
கிருஷ்ண யஜுர்வேதத்தின் தைத்திரீய ஆரண்யகத்தின் இரண்டாம் பிரபாடகம் - சுவாத்யாய பிராமணம். ஓம், பரமாத்மனுக்கு நமஸ்காரம்; ஸ்ரீ மகாகணபதிக்கு நமஸ்காரம்; ஸ்ரீ குருக்களுக்கு நமஸ்காரம். ஹரி ஓம். அனுவாகம் 1. தேவர்களுடையதும் அசுரர்களுடையதுமான யாகம் ஒருசேர விரிவடைந்திருந்தது. 'நாம் சொர்க்கலோகத்தை அடைவோம், நாம் அடைவோம்' என்று கூறி, அசுரர்கள் ஆயுதங்களை அணிந்து வலிமையால் மட்டுமே செயல்பட்டனர்; தேவர்களோ பிரம்மசரியத்தாலும் தவத்தாலும் செயல்பட்டனர். அந்த அசுரர்கள் மயங்கினர்; அவர்கள் அறியவில்லை; அவர்கள் தோற்கப்பட்டனர்; அவர்கள் சொர்க்கலோகத்தை அடையவில்லை. விரிவடைந்த யாகத்தால் தேவர்கள் சொர்க்கலோகத்தை அடைந்தனர்; விரிவடையாத யாகத்தால் அசுரர்களைத் தோற்கடித்தனர். யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்தவனுக்கு யாகம் விரிவடைந்ததாகும்; யஜ்ஞோபவீதம் அணியாதவனுக்கு யாகம் விரிவடையாததாகும். பிராமணன் யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்து எதைக் கற்றாலும், எந்த யாகம் செய்தாலும், அது யாகம் செய்வதேயாகும். ஆகவே யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்தே கற்க வேண்டும்; யாகம் செய்விக்க வேண்டும்; அல்லது யாகம் செய்ய வேண்டும் - யாகத்தின் விரிவாக்கத்திற்காக. மான் தோலை அல்லது ஆடையை வலப்பக்கத்தில் உபவீதமாக அணிந்து, வலது கையை உயர்த்தி, இடது கையைக் கீழே வைத்து, 'இதுவே யஜ்ஞோபவீதம்' என்று அறிய வேண்டும். இதற்கு மாறாக, கிழக்கு நோக்கிய நூலாகச் சுற்றப்பட்டது மனிதர்களின் முறையாகும். ॥ 1 ॥ AI
रक्षाग्ं॑सि॒ हवा॑ पुरोनुवा॒के तपो-ऽग्र॑मतिष्ठन्त॒ ता-न्प्र॒जाप॑ति-र्व॒रेणो॒पाम॑न्त्रयत॒ तानि॒ वर॑मवृणीतादि॒त्यो नो॒ योद्धा॒ इति॒ ता-न्प्र॒जाप॑ति-रब्रवी॒-द्योध॑य॒द्ध्वमिति॒ तस्मा॒दुत्ति॑ष्ठन्त॒ग्ं॒ हवा॒ तानि॒ रक्षाग्॑स्यादि॒त्यं-योँध॑यन्ति॒ याव॑दस्त॒मन्व॑गा॒-त्तानि॑ ह॒ वा ए॒तानि॒ रक्षाग्ं॑सि गायत्रि॒या ऽभि॑मन्त्रिते॒नाम्भ॑सा शाम्यन्ति॒ तदु॑ ह॒ वा ए॒ते ब्र॑ह्मवा॒दिनः॑ पू॒र्वाभि॑मु॒खा-स्स॒न्ध्याया᳚-ङ्गायत्रि॒या-ऽभि॑मन्त्रिता॒ आप॑ ऊ॒र्ध्वं-विँक्षि॑पन्ति॒ ता ए॒ता आपो॑ व॒ज्रीभू॒त्वा तानि॒ रक्षाग्ं॑सि
म॒न्देहा-ऽरु॑णे द्वी॒पे प्रक्षि॑पन्ति॒ य-त्प्र॑दक्षि॒ण-म्प्रक्र॑मन्ति॒ तेन॑ पा॒प्मान॒मव॑ धून्वन्त्यु॒द्यन्त॑मस्तं॒-यँन्त॑मादि॒त्य-म॑भिद्ध्या॒यन् कु॒र्व-न्ब्रा᳚ह्म॒णो वि॒द्वान्-थ्स॒कल॑-म्भ॒द्रम॑श्नुते॒ ऽसावा॑दि॒त्यो ब्र॒ह्मेति॒ ब्रह्मै॒व स-न्ब्रह्मा॒प्येति॒ य ए॒वं-वेँद॑ ॥ 2 ॥
rakṣāgṃ̭si॒ havā̭ puronuvā॒ke tapo-'gra̭matiṣṭhanta॒ tā-npra॒jāpa̭ti-rva॒reṇo॒pāma̭ntrayata॒ tāni॒ vara̭mavṛṇītādi॒tyo no॒ yoddhā॒ iti॒ tā-npra॒jāpa̭ti-rabravī॒-dyodha̭ya॒ddhvamiti॒ tasmā॒dutti̭ṣṭhanta॒gṃ॒ havā॒ tāni॒ rakṣāg̭syādi॒tyaṃ-yo~dha̭yanti॒ yāva̭dasta॒manva̭gā॒-ttāni̭ ha॒ vā e॒tāni॒ rakṣāgṃ̭si gāyatri॒yā 'bhi̭mantrite॒nāmbha̭sā śāmyanti॒ tadṷ ha॒ vā e॒te bra̭hmavā॒dinaḥ̭ pū॒rvābhi̭mu॒khā-ssa॒ndhyāyā᳚-ṅgāyatri॒yā-'bhi̭mantritā॒ āpa̭ ū॒rdhvaṃ-vi~kṣi̭panti॒ tā e॒tā āpo̭ va॒jrībhū॒tvā tāni॒ rakṣāgṃ̭si
ma॒ndehā-'rṷṇe dvī॒pe prakṣi̭panti॒ ya-tpra̭dakṣi॒ṇa-mprakra̭manti॒ tena̭ pā॒pmāna॒mava̭ dhūnvantyu॒dyanta̭mastaṃ॒-ya~nta̭mādi॒tya-ma̭bhiddhyā॒yan ku॒rva-nbrā᳚hma॒ṇo vi॒dvān-thsa॒kala̭-mbha॒drama̭śnute॒ 'sāvā̭di॒tyo bra॒hmeti॒ brahmai॒va sa-nbrahmā॒pyeti॒ ya e॒vaṃ-ve~da̭ || 2 ||
அனுவாகம் 2 ராட்சசர்கள் (ரக்கசுகள்) ஹவா எனும் பெயரில் புரோனுவாக்கத்தில் தவத்தின் முன்னே நின்றனர். பிரஜாபதி அவர்களை வரத்தால் அழைத்தார். அவர்கள் 'ஆதித்தியன் எங்கள் போராளியாக இருக்கட்டும்' என்று வரம் கேட்டனர். பிரஜாபதி அவர்களை நோக்கி, 'நீங்கள் போர் செய்யுங்கள்' என்றார். ஆகவே அவர்கள் எழுந்து நிற்கின்றனர்; அந்த ராட்சசர்கள் ஆதித்தியனைப் போர் செய்யச் செய்கின்றனர். ஆதித்தியன் அஸ்தமனம் வரை சென்றான். அந்த ராட்சசர்கள் காயத்ரியால் மந்திரிக்கப்பட்ட நீரால் அமைதியடைகின்றனர். அந்த பிரம்மவாதிகள் (பிரம்மத்தைப் பேசுபவர்கள்) கிழக்கு நோக்கி, சந்தியா காலத்தில் காயத்ரியால் மந்திரிக்கப்பட்ட நீரை மேலே தெளிக்கின்றனர். அந்த நீர் வஜ்ராயுதமாகி அந்த ராட்சசர்களை மந்தேஹா எனும் அருண தீவில் எறிகின்றது. எவற்றை வலம் வந்து நடக்கின்றனரோ, அதனால் பாவத்தை உதறுகின்றனர். உதயமாகும் ஆதித்தியனையும் அஸ்தமிக்கும் ஆதித்தியனையும் தியானித்து, அறிவுள்ள பிராமணன் செயல்பட்டால் முழு நன்மையையும் அடைகிறான். 'அந்த ஆதித்தியனே பிரம்மம்' என்று அறிந்தவன், பிரம்மமாகவே இருந்து பிரம்மத்தையே அடைகிறான். அவ்வாறு அறிபவன் அதை அடைகிறான். AI
य-द्दे॑वा देव॒हेड॑नं॒ (देव॒हेल॑नं॒) देवा॑सश्चकृ॒मा व॒यम् ।
आदि॑त्या॒स्तस्मा᳚न्मा मुञ्चत॒र्तस्य॒र्तेन॒ मामि॒त ॥
देवा॑ जीवनका॒म्या य-द्वा॒चा-ऽनृ॑तमूदि॒म ।
तस्मा᳚न्न इ॒ह मु॑ञ्चत॒ विश्वे॑ देवा-स्स॒जोष॑सः ॥
ऋ॒तेन॑ द्यावापृथिवी ऋ॒तेन॒ त्वग्ं स॑रस्वति ।
कृ॒तान्नः॑ पा॒ह्येन॑सो॒ य-त्किञ्चानृ॑तमूदि॒म ॥
इ॒न्द्रा॒ग्नी मि॒त्रावरु॑णौ॒ सोमो॑ धा॒ता बृह॒स्पतिः॑ ।
ते नो॑ मुञ्च॒न्त्वेन॑सो॒ यद॒न्यकृ॑तमारि॒म ॥
स॒जा॒त॒श॒ग्ं॒सादु॒त जा॑मिश॒ग्ं॒ साज्ज्याय॑स॒-श्शग्ंसा॑दु॒त वा॒ कनी॑यसः ।
अना॑धृष्ट-न्दे॒वकृ॑तं॒-यँदेन॒स्तस्मा॒-त्त्वम॒स्मा-ञ्जा॑तवेदो मुमुग्धि ॥
यद्वा॒चा य-न्मन॑सा बा॒हुभ्या॑-मू॒रुभ्या॑मष्ठी॒वद्भ्या॑ शि॒श्नैर्यदनृ॑त-ञ्चकृ॒मा व॒यम् ।
अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सा॒ गार्ह॑पत्यः॒ प्रमु॑ञ्चतु चकृ॒म यानि॑ दुष्कृ॒ता ॥
येन॑ त्रि॒तो अ॑र्ण॒वा-न्नि॑र्ब॒भूव॒ येन॒ सूर्य॒-न्तम॑सो निर्मु॒मोच॑ ।
येनेन्द्रो॒ विश्वा॒ अज॑हा॒दरा॑ती॒स्तेना॒ह-ञ्ज्योति॑षा॒ ज्योति॑रानशा॒न आ᳚क्षि ॥
य-त्कुसी॑द॒मप्र॑तीत्त॒-म्मये॒ह येन॑ य॒मस्य॑ नि॒धिना॒ चरा॑मि ।
ए॒तत्तद॑ग्ने अनृ॒णो भ॑वामि॒ जीव॑न्ने॒व प्रति॒ तत्ते॑ दधामि ॥
यन्मयि॑ मा॒ता गर्भे॑ स॒ति । एन॑श्च॒कार॒ यत्पि॒ता । अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सः ॥ यदा॑ पि॒पेष॑ मा॒तर॑-म्पि॒तर᳚म् । पु॒त्रः प्रमु॑दितो॒ धयन्न्॑ । अहिग्ं॑सितौ पि॒तरौ॒ मया॒ तत् । तद॑ग्ने अनृ॒णो भ॑वामि ॥ यद॒न्तरि॑क्ष-म्पृथि॒वीमु॒त द्याम् । यन्मा॒तर॑-म्पि॒तरं॑-वाँ जिहिग्ंसि॒म । अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सः ॥
यदा॒शसा॑ नि॒शसा॒ यत्प॑रा॒शसा᳚ । यदेन॑श्च कृ॒मा नूत॑नं॒-यँत्पु॑रा॒णम् । अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सः ॥ अति॑क्रामामि दुरि॒तं-यँदेनः॑ । जहा॑मि रि॒प्र-म्प॑र॒मे स॒धस्थे᳚ । यत्र॒ यन्ति॑ सु॒कृतो॒ नापि॑ दु॒ष्कृतः॑ । तमारो॑हामि सु॒कृता॒-न्नु लो॒कम् ॥ त्रि॒ते दे॒वा अ॑मृजतै॒-तदेनः॑ । त्रि॒त ए॒तन्म॑नु॒ष्ये॑षु मामृजे । ततो॑ मा॒ यदि॒ किञ्चि॑दान॒शे । अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सः ॥
दि॒वि जा॒ता अ॒फ्सु जा॒ताः । या जा॒ता ओष॑धीभ्यः । अथो॒ या अ॑ग्नि॒जा आपः॑ । ता नः॑ शुन्धन्तु॒ शुन्ध॑नीः ॥ यदापो॒ नक्त॑-न्दुरि॒त-ञ्चरा॑म । यद्वा॒ दिवा॒ नूत॑नं॒-यँत्पु॑रा॒णम् । हिर॑ण्य-वर्णा॒स्तत॒ उत्पु॑नीत नः ॥ इ॒म-म्मे॑ वरुण श्रुधी॒ हव॑म॒द्या च॑ मृडय । त्वाम॑व॒स्युरा च॑के ॥
तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒-स्तदा शा᳚स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भिः॑ । अहे॑डमानो वरुणे॒ह बो॒द्ध्युरु॑शस॒ मा न॒ आयुः॒ प्रमो॑षीः ॥ त्व-न्नो॑ अग्ने॒ वरु॑णस्य वि॒द्वा-न्दे॒वस्य॒ हेडो-ऽव॑ यासि सीष्ठाः । यजि॑ष्ठो॒ वह्नि॑ तम॒-श्शोशु॑चानो॒ विश्वा॒ द्वेषा॑सि॒ प्रमु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥ स त्वन्नो॑ अग्ने-ऽव॒मो भ॑वो॒ती नेदि॑ष्ठो अ॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ । अव॑ यक्ष्व नो॒ वरु॑ण॒ ररा॑णो वी॒हि मृ॑डी॒क सु॒हवो॑ न एधि ॥ त्वम॑ग्ने अ॒या-ऽसि॑ । अ॒या सन्मन॑सा हि॒तः । अ॒या सनःअ॒व्यमू॑हिषे । अ॒या नो॑ धेहि भेष॒जम् । इ॒ष्टो अ॒ग्निराहु॑तः । स्वाहा॑कृतः पिपर्तु नः । स्व॒गा दे॒वेभ्य॑ इ॒द-न्नमः॑ ॥ 3 ॥
ya-ddḙvā deva॒heḍa̭naṃ॒ (deva॒hela̭naṃ॒) devā̭saścakṛ॒mā va॒yam |
ādi̭tyā॒stasmā᳚nmā muñcata॒rtasya॒rtena॒ māmi॒ta ||
devā̭ jīvanakā॒myā ya-dvā॒cā-'nṛ̭tamūdi॒ma |
tasmā᳚nna i॒ha mṷñcata॒ viśvḙ devā-ssa॒joṣa̭saḥ ||
ṛ॒tena̭ dyāvāpṛthivī ṛ॒tena॒ tvagṃ sa̭rasvati |
kṛ॒tānnaḥ̭ pā॒hyena̭so॒ ya-tkiñcānṛ̭tamūdi॒ma ||
i॒ndrā॒gnī mi॒trāvarṷṇau॒ somo̭ dhā॒tā bṛha॒spatiḥ̭ |
te no̭ muñca॒ntvena̭so॒ yada॒nyakṛ̭tamāri॒ma ||
sa॒jā॒ta॒śa॒gṃ॒sādu॒ta jā̭miśa॒gṃ॒ sājjyāya̭sa॒-śśagṃsā̭du॒ta vā॒ kanī̭yasaḥ |
anā̭dhṛṣṭa-nde॒vakṛ̭taṃ॒-ya~dena॒stasmā॒-ttvama॒smā-ñjā̭tavedo mumugdhi ||
yadvā॒cā ya-nmana̭sā bā॒hubhyā̭-mū॒rubhyā̭maṣṭhī॒vadbhyā̭ śi॒śnairyadanṛ̭ta-ñcakṛ॒mā va॒yam |
a॒gnirmā॒ tasmā॒dena̭sā॒ gārha̭patyaḥ॒ pramṷñcatu cakṛ॒ma yāni̭ duṣkṛ॒tā ||
yena̭ tri॒to a̭rṇa॒vā-nni̭rba॒bhūva॒ yena॒ sūrya॒-ntama̭so nirmu॒moca̭ |
yenendro॒ viśvā॒ aja̭hā॒darā̭tī॒stenā॒ha-ñjyoti̭ṣā॒ jyoti̭rānaśā॒na ā᳚kṣi ||
ya-tkusī̭da॒mapra̭tītta॒-mmaye॒ha yena̭ ya॒masya̭ ni॒dhinā॒ carā̭mi |
e॒tattada̭gne anṛ॒ṇo bha̭vāmi॒ jīva̭nne॒va prati॒ tattḙ dadhāmi ||
yanmayi̭ mā॒tā garbhḙ sa॒ti | ena̭śca॒kāra॒ yatpi॒tā | a॒gnirmā॒ tasmā॒dena̭saḥ || yadā̭ pi॒peṣa̭ mā॒tara̭-mpi॒tara᳚m | pu॒traḥ pramṷdito॒ dhayanṋ | ahigṃ̭sitau pi॒tarau॒ mayā॒ tat | tada̭gne anṛ॒ṇo bha̭vāmi || yada॒ntari̭kṣa-mpṛthi॒vīmu॒ta dyām | yanmā॒tara̭-mpi॒taraṃ̭-vā~ jihigṃsi॒ma | a॒gnirmā॒ tasmā॒dena̭saḥ ||
yadā॒śasā̭ ni॒śasā॒ yatpa̭rā॒śasā᳚ | yadena̭śca kṛ॒mā nūta̭naṃ॒-ya~tpṷrā॒ṇam | a॒gnirmā॒ tasmā॒dena̭saḥ || ati̭krāmāmi duri॒taṃ-ya~denaḥ̭ | jahā̭mi ri॒pra-mpa̭ra॒me sa॒dhasthe᳚ | yatra॒ yanti̭ su॒kṛto॒ nāpi̭ du॒ṣkṛtaḥ̭ | tamāro̭hāmi su॒kṛtā॒-nnu lo॒kam || tri॒te de॒vā a̭mṛjatai॒-tadenaḥ̭ | tri॒ta e॒tanma̭nu॒ṣyḙṣu māmṛje | tato̭ mā॒ yadi॒ kiñci̭dāna॒śe | a॒gnirmā॒ tasmā॒dena̭saḥ ||
di॒vi jā॒tā a॒phsu jā॒tāḥ | yā jā॒tā oṣa̭dhībhyaḥ | atho॒ yā a̭gni॒jā āpaḥ̭ | tā naḥ̭ śundhantu॒ śundha̭nīḥ || yadāpo॒ nakta̭-nduri॒ta-ñcarā̭ma | yadvā॒ divā॒ nūta̭naṃ॒-ya~tpṷrā॒ṇam | hira̭ṇya-varṇā॒stata॒ utpṷnīta naḥ || i॒ma-mmḙ varuṇa śrudhī॒ hava̭ma॒dyā ca̭ mṛḍaya | tvāma̭va॒syurā ca̭ke ||
tattvā̭ yāmi॒ brahma̭ṇā॒ vanda̭māna॒-stadā śā᳚ste॒ yaja̭māno ha॒virbhiḥ̭ | ahḙḍamāno varuṇe॒ha bo॒ddhyurṷśasa॒ mā na॒ āyuḥ॒ pramo̭ṣīḥ || tva-nno̭ agne॒ varṷṇasya vi॒dvā-nde॒vasya॒ heḍo-'va̭ yāsi sīṣṭhāḥ | yaji̭ṣṭho॒ vahni̭ tama॒-śśośṷcāno॒ viśvā॒ dveṣā̭si॒ pramṷmugdhya॒smat || sa tvanno̭ agne-'va॒mo bha̭vo॒tī nedi̭ṣṭho a॒syā u॒ṣaso॒ vyṷṣṭau | ava̭ yakṣva no॒ varṷṇa॒ rarā̭ṇo vī॒hi mṛ̭ḍī॒ka su॒havo̭ na edhi || tvama̭gne a॒yā-'si̭ | a॒yā sanmana̭sā hi॒taḥ | a॒yā sanaḥa॒vyamṷ̄hiṣe | a॒yā no̭ dhehi bheṣa॒jam | i॒ṣṭo a॒gnirāhṷtaḥ | svāhā̭kṛtaḥ pipartu naḥ | sva॒gā de॒vebhya̭ i॒da-nnamaḥ̭ || 3 ||
தேவர்களே, நாங்கள் தேவர்களுக்கு எந்தக் குற்றத்தைச் செய்தோமோ, அதிலிருந்து ஆதித்யர்களே எங்களை விடுவியுங்கள்; உண்மையால், உண்மையால் என்னைக் காப்பாற்றுங்கள். தேவர்களே, வாழ விரும்பி, நாங்கள் வாக்கால் எந்தப் பொய்யைச் சொன்னோமோ, அதிலிருந்து எல்லா தேவர்களும் ஒருமித்து எங்களை இங்கே விடுவியுங்கள். உண்மையால் வானும் பூமியும், உண்மையால் சரஸ்வதியும், நாங்கள் செய்த பாவங்களிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்; நாங்கள் எந்தப் பொய்யைச் சொன்னோமோ அதிலிருந்தும். இந்திரன், அக்னி, மித்ரா, வருணன், சோமன், தாதா, பிருஹஸ்பதி ஆகியோர் எங்களைப் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கட்டும்; நாங்கள் வேறு எந்தத் தீமையையும் செய்திருந்தாலும். சகஜாத சம்சத்திலிருந்தும், ஜாமி சம்சத்திலிருந்தும், மூத்தவரின் சம்சத்திலிருந்தும், இளையவரின் சம்சத்திலிருந்தும், தேவர்களால் செய்யப்பட்ட அணுக முடியாத பாவத்திலிருந்தும், ஜாதவேதனே, நீ எங்களை விடுவிப்பாயாக. வாக்கால், மனதால், கைகளால், தொடைகளால், வாயால், பிறப்புறுப்பால் நாங்கள் எந்தப் பொய்யைச் செய்தோமோ, அந்தப் பாவத்திலிருந்து கார்ஹபத்ய அக்னி எங்களை விடுவிக்கட்டும்; நாங்கள் செய்த தீவினைகளையும். எந்த (அக்னியால்) திரிதன் கடலைக் கடந்தானோ, எந்த (அக்னியால்) சூரியனை இருளிலிருந்து விடுவித்தானோ, எந்த (அக்னியால்) இந்திரன் எல்லா எதிரிகளையும் வென்றானோ, அந்த ஒளியால் நான் ஒளியை அடைந்து வாழ்கிறேன். எந்தக் கடன், திருப்பிச் செலுத்தப்படாதது, நான் இங்கே யமனின் பொக்கிஷத்துடன் நடமாடுகிறேனோ, அதை, அக்னே, இதோ நான் கடனற்றவனாகிறேன்; உயிருடன் இருக்கும்போதே அதை உனக்குத் திருப்பித் தருகிறேன். கருவில் இருக்கும்போது தாய் என்னிடம் எந்தப் பாவத்தைச் செய்தாளோ, தந்தை எந்தப் பாவத்தைச் செய்தாரோ, அந்தப் பாவத்திலிருந்து அக்னி என்னை விடுவிக்கட்டும். தாயையும் தந்தையையும் நான் துன்புறுத்தியதால், மகன் மகிழ்ச்சியுடன் பால் குடித்ததால், நான் பெற்றோரைத் துன்புறுத்தியதால், அந்தப் பாவத்திலிருந்து, அக்னே, நான் கடனற்றவனாகிறேன். வானிடத்திலும், பூமியிலும், வானுலகத்திலும், தாயையும் தந்தையையும் நான் துன்புறுத்தியதால், அந்தப் பாவத்திலிருந்து அக்னி என்னை விடுவிக்கட்டும். ஆசையால், அமைதியின்மையால், பராசையால் எந்தப் பாவத்தைச் செய்தோமோ, புதிதாக எந்தப் பாவத்தைச் செய்தோமோ, பழைய எந்தப் பாவத்தைச் செய்தோமோ, அந்தப் பாவத்திலிருந்து அக்னி என்னை விடுவிக்கட்டும். நான் தீவினையையும், எந்தப் பாவத்தையும் கடந்து செல்கிறேன்; மாசைக் கழுவி, உயர்ந்த நிலையில் நிற்கிறேன்; நல்லவர்கள் செல்லும் இடத்திற்கு, தீயவர்கள் செல்லாத இடத்திற்கு, நல்லவர்களின் உலகத்திற்கு நான் ஏறுகிறேன். தேவர்கள் திரிதனிடம் அந்தப் பாவத்தைத் துடைத்தார்கள்; திரிதன் அதை மனிதர்களிடையே துடைத்தான்; அதிலிருந்து எனக்கு எதுவும் மீதமில்லை; அந்தப் பாவத்திலிருந்து அக்னி என்னை விடுவிக்கட்டும். வானில் பிறந்த நீரும், ஆகாயத்தில் பிறந்த நீரும், மூலிகைகளிலிருந்து பிறந்த நீரும், அக்னியிலிருந்து பிறந்த நீரும் எங்களைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; அவை தூய்மைப்படுத்துபவை. இரவில் நாங்கள் எந்தத் தீவினையைச் செய்தோமோ, பகலில் புதிதாகவோ பழையதாகவோ எந்தப் பாவத்தைச் செய்தோமோ, பொன்னிறமான நீர்கள் அதிலிருந்து எங்களைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும். வருணனே, இந்த என் அழைப்பைக் கேள்; இன்று எங்களை மகிழ்விப்பாயாக; உன்னை நாங்கள் பாதுகாப்புக்காக வேண்டுகிறோம். பிரம்மத்தால் உன்னை வணங்கி வேண்டுகிறேன்; யாகம் செய்பவன் உணவுப் பொருட்களால் உன்னைத் துதிக்கிறான்; வருணனே, கோபமின்றி இங்கே எங்களைக் கவனி; பரந்த புகழுடையவனே, எங்கள் ஆயுளை அழிக்காதே. அக்னே, நீ வருணனின் தேவ கோபத்தை அறிந்து, எங்களைக் காப்பாயாக; நீ சிறந்த யாகம் செய்பவன், வாகனம் ஏற்றுபவன், ஒளிர்பவன்; எங்களிடமிருந்து எல்லா வெறுப்புகளையும் நீக்குவாயாக. அக்னே, நீ எங்களுக்கு மிக அண்மையில், இந்த உஷையின் விடியலில் இருக்கிறாய்; வருணனே, மகிழ்ச்சியுடன் எங்களை வழிபடு; எங்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அருளு; நாங்கள் அழைக்கும்போது நன்கு கேட்பவனாக இரு. அக்னே, நீ அயா (நீர்) வடிவானவன்; அயா என்னும் மனதால் நீ விரும்பப்படுகிறாய்; அயாவால் எங்கள் பாதுகாப்பை நீ ஏற்றுக்கொண்டாய்; அயாவால் எங்களுக்கு மருந்தை அருளு. விரும்பப்பட்ட அக்னி அழைக்கப்பட்டான்; ஸ்வாஹா செய்யப்பட்டவன் எங்களைக் காப்பாற்றட்டும்; தேவர்களுக்கு இது என் நமஸ்காரம். AI
यददी᳚व्यन्नृ॒णम॒ह-म्ब॒भूवादि॑-थ्सन्वा सञ्ज॒गर॒ जने᳚भ्यः । अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒दिन्द्र॑श्च संविँदा॒नौ प्रमु॑ञ्चताम् ॥ यद्धस्ता᳚भ्या-ञ्च॒कर॒ किल्बि॑षाण्य॒क्षाणां᳚-वँ॒ग्नुमु॑प॒जिघ्न॑मानः ।
उ॒ग्र॒म्प॒श्या च॑ राष्ट्र॒भृच्च॒ तान्य॑फ्स॒रसा॒ वनु॑दत्ता-मृ॒णानि॑ ॥ उग्र॑पंश्ये॒ राष्ट्र॑भृ॒-त्किल्बि॑षाणि॒ यद॒क्षवृ॑त्त॒मनु॑दत्तमे॒तत् ।
नेन्न॑ ऋ॒णानृ॒णव॒ इथ्स॑मानो य॒मस्य॑ लो॒के अधि॑ रज्जु॒राय॑ ॥ अव॑ ते॒ हेडो॑ वरुण॒ नमो॑भि॒रव॑ य॒ज्ञेभि॑रीमहे ह॒विर्भिः॑ । क्षय॑न्न॒स्मभ्य॑मसुर प्रचेतो॒ राज॒न्नेनाग्ं॑सि शिश्रथः कृ॒तानि॑ ॥ उदु॑त्त॒मं-वँ॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑-ऽध॒मं-विँम॑द्ध्य॒मग्ग् श्र॑थाय । अथा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवा-ऽना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम ॥ इ॒म-म्मे॑ वरुण श्रुधी॒ हव॑म॒द्या च॑ मृडय । त्वाम॑व॒स्युरा च॑के ॥
तत्त्वा॑ यामि॒ ब्रह्म॑णा॒ वन्द॑मान॒-स्तदा शा᳚स्ते॒ यज॑मानो ह॒विर्भिः॑ । अहे॑डमानो वरुणे॒ह बो॒द्ध्युरु॑शस॒ मा न॒ आयुः॒ प्रमो॑षीः ॥ त्व-न्नो॑ अग्ने॒ वरु॑णस्य वि॒द्वा-न्दे॒वस्य॒ हेडो-ऽव॑ यासि सीष्ठाः । यजि॑ष्ठो॒ वह्नि॑ तम॒-श्शोशु॑चानो॒ विश्वा॒ द्वेषा॑सि॒ प्रमु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥ स त्वन्नो॑ अग्ने-ऽव॒मो भ॑वो॒ती नेदि॑ष्ठो अ॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ । अव॑ यक्ष्व नो॒ वरु॑ण॒ ररा॑णो वी॒हि मृ॑डी॒क सु॒हवो॑ न एधि ॥ सङ्कु॑सुको॒ विकु॑सुको निर्-ऋ॒थो यश्च॑ निस्व॒नः । ते-ऽ(1॒)स्म-द्यक्ष्म॒मना॑गसो दू॒रा-द्दू॒रम॑चीचतम् ॥ निर्य॑क्ष्ममचीचते कृ॒त्या-न्निर्-ऋ॑ति-ञ्च । तेन॒ यो-ऽ(1॒)स्मथ्समृ॑च्छातै॒ तम॑स्मै॒ प्रसु॑वामसि ॥ दु॒श्श॒ग्ं॒सा॒नु॒श॒ग्ं॒साभ्या᳚-ङ्घ॒णेना॑नुघ॒णेन॑ च । तेना॒न्यो-ऽ(1)॒स्म-थ्समृ॑च्छातै॒ तम॑स्मै॒ प्रसु॑वामसि ॥
संवँर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सन्त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सग्ं शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ नो॒ अत्र॒ विद॑धातु रा॒यो-ऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो(1॒) य-द्विलि॑ष्टम् ॥ 4 ॥
yadadī᳚vyannṛ॒ṇama॒ha-mba॒bhūvādi̭-thsanvā sañja॒gara॒ jane᳚bhyaḥ | a॒gnirmā॒ tasmā॒dindra̭śca saṃvi~dā॒nau pramṷñcatām || yaddhastā᳚bhyā-ñca॒kara॒ kilbi̭ṣāṇya॒kṣāṇāṃ᳚-va~॒gnumṷpa॒jighna̭mānaḥ |
u॒gra॒mpa॒śyā ca̭ rāṣṭra॒bhṛcca॒ tānya̭phsa॒rasā॒ vanṷdattā-mṛ॒ṇāni̭ || ugra̭paṃśye॒ rāṣṭra̭bhṛ॒-tkilbi̭ṣāṇi॒ yada॒kṣavṛ̭tta॒manṷdattame॒tat |
nenna̭ ṛ॒ṇānṛ॒ṇava॒ ithsa̭māno ya॒masya̭ lo॒ke adhi̭ rajju॒rāya̭ || ava̭ te॒ heḍo̭ varuṇa॒ namo̭bhi॒rava̭ ya॒jñebhi̭rīmahe ha॒virbhiḥ̭ | kṣaya̭nna॒smabhya̭masura praceto॒ rāja॒nnenāgṃ̭si śiśrathaḥ kṛ॒tāni̭ || udṷtta॒maṃ-va~̭ruṇa॒ pāśa̭ma॒smadavā̭-'dha॒maṃ-vi~ma̭ddhya॒magg śra̭thāya | athā̭ va॒yamā̭ditya vra॒te tavā-'nā̭gaso॒ adi̭taye syāma || i॒ma-mmḙ varuṇa śrudhī॒ hava̭ma॒dyā ca̭ mṛḍaya | tvāma̭va॒syurā ca̭ke ||
tattvā̭ yāmi॒ brahma̭ṇā॒ vanda̭māna॒-stadā śā᳚ste॒ yaja̭māno ha॒virbhiḥ̭ | ahḙḍamāno varuṇe॒ha bo॒ddhyurṷśasa॒ mā na॒ āyuḥ॒ pramo̭ṣīḥ || tva-nno̭ agne॒ varṷṇasya vi॒dvā-nde॒vasya॒ heḍo-'va̭ yāsi sīṣṭhāḥ | yaji̭ṣṭho॒ vahni̭ tama॒-śśośṷcāno॒ viśvā॒ dveṣā̭si॒ pramṷmugdhya॒smat || sa tvanno̭ agne-'va॒mo bha̭vo॒tī nedi̭ṣṭho a॒syā u॒ṣaso॒ vyṷṣṭau | ava̭ yakṣva no॒ varṷṇa॒ rarā̭ṇo vī॒hi mṛ̭ḍī॒ka su॒havo̭ na edhi || saṅkṷsuko॒ vikṷsuko nir-ṛ॒tho yaśca̭ nisva॒naḥ | te-'(1॒)sma-dyakṣma॒manā̭gaso dū॒rā-ddū॒rama̭cīcatam || nirya̭kṣmamacīcate kṛ॒tyā-nnir-ṛ̭ti-ñca | tena॒ yo-'(1॒)smathsamṛ̭cchātai॒ tama̭smai॒ prasṷvāmasi || du॒śśa॒gṃ॒sā॒nu॒śa॒gṃ॒sābhyā᳚-ṅgha॒ṇenā̭nugha॒ṇena̭ ca | tenā॒nyo-'(1)॒sma-thsamṛ̭cchātai॒ tama̭smai॒ prasṷvāmasi ||
saṃva~rca̭sā॒ paya̭sā॒ santa॒nūbhi॒raga̭nmahi॒ mana̭sā॒ sagṃ śi॒vena̭ | tvaṣṭā̭ no॒ atra॒ vida̭dhātu rā॒yo-'nṷmārṣṭu ta॒nvo(1॒) ya-dvili̭ṣṭam || 4 ||
அனுவாகம் 4 தேவர்களுக்கு நான் செய்த கடனைப் போக்க, அக்னியும் இந்திரனும் ஒருமித்து என்னை விடுவிக்கட்டும். என் கைகளால் செய்த பாவங்களை, கண்களால் செய்த பாவங்களை, உக்கிரபம்சனும் ராஷ்டிரப்ருதுவும் அப்ஸரஸ்களும் என்னிடமிருந்து நீக்கட்டும். உக்கிரபம்சனும் ராஷ்டிரப்ருதுவும் கண்களின் செயலால் வந்த குற்றங்களை நீக்கட்டும். யமனின் உலகில் கயிற்றால் கட்டப்பட்டவன் போல, நான் கடனாளியாக இருந்து விடுபடுவேன். வருணனே, உன் கோபத்தை வணக்கங்களால், யாகங்களால், ஹவிர்களால் தணிவிப்போம். அசுரர்களின் தலைவனே, பிரசேதனே, அரசனே, எங்களுக்கு அருள்புரிந்து, செய்த பாவங்களைத் தளர்த்துவாய். வருணனே, உன் உயர்ந்த பாசத்தை எங்களிடமிருந்து நீக்கு; கீழான பாசத்தை அறுத்து விடு; மற்றொன்றைத் தளர்த்து. ஆதித்யனே, உன் விரதத்தில் நாங்கள் குற்றமற்றவர்களாகி, அதிதிக்கு உரியவர்களாக இருப்போம். வருணனே, என் அழைப்பைக் கேள்; இன்று எங்களுக்கு அருள் செய்; உன்னை அடைக்கலமாக விரும்புகிறேன். பிரம்மத்தால் உன்னை வணங்கி அடைகிறேன்; யஜமானன் ஹவிர்களால் உன்னைத் துதிக்கிறான். வருணனே, கோபமின்றி இங்கே எங்களைக் கவனி; உருகசாமியே, எங்கள் ஆயுளைக் குறைக்காதே. அக்னியே, வருணனின் கோபத்தை அறிந்தவனே, நீ எங்களைக் காப்பாய்; யஜிக்கத் தகுந்தவனே, வாகனமே, ஒளிர்வாய், எங்களிடமிருந்து எல்லா வெறுப்புகளையும் நீக்கு. அக்னியே, நீ எங்களுக்கு மிக அருகில் இருப்பவனாக, இந்த உஷையின் விடியலில் மிக அண்மையில் இரு. வருணனே, மகிழ்ச்சியுடன் எங்களை வழிபடு; இனிய அழைப்பை ஏற்று எங்களுக்கு அருள் செய். சங்குசுகன், விகுசுகன், நிர்ருதி, நிஸ்வனன் ஆகியோர் குற்றமற்ற எங்களை நோயிலிருந்து வெகு தொலைவில் விரட்டட்டும். நோயையும் கிருத்யாவையும் நிர்ருதியையும் விரட்டினார்கள்; அதனால் எங்களை அணுகுபவனை நாங்கள் அவனிடம் அனுப்புகிறோம். துஷ்ஷம்சன், அனுஷம்சன், கணன், அனுகணன் ஆகியோரால் எங்களை அணுகுபவனை நாங்கள் அவனிடம் அனுப்புகிறோம். ஒளியுடனும் பாலுடனும் எங்கள் உடல்களுடனும், சிவமான மனத்துடனும் நாங்கள் ஒன்று சேர்ந்தோம்; த்வஷ்டா இங்கே எங்களுக்கு செல்வத்தை வழங்கட்டும்; எங்கள் உடல்களில் குறைபட்டதை நீக்கட்டும். 4. AI
आयु॑ष्टे वि॒श्वतो॑ दधद॒यम॒ग्निर्वरे᳚ण्यः ।
पुन॑स्ते प्रा॒ण आया॑ति॒ परा॒ यक्ष्मग्ं॑ सुवामि ते ॥
आ॒यु॒र्दा अ॑ग्ने ह॒विषो॑ जुषा॒णो घृ॒तप्र॑तीको घृ॒तयो॑निरेधि । घृ॒त-म्पी॒त्वा मधु॒ चारु॒ गव्य॑-म्पि॒तेव॑ पु॒त्रम॒भि र॑क्षतादि॒मम् ॥
इ॒मम॑ग्न॒ आयु॑षे॒ वर्च॑से कृधि ति॒ग्ममोजो॑ वरुण॒ सग्ंशि॑शाधि । मा॒तेवा᳚स्मा अदिते॒ शर्म॑ यच्छ॒ विश्वे॑ देवा॒ जर॑दष्टि॒-र्यथा-ऽस॑त् ॥
अग्न॒ आयूग्ं॑षि पवस॒ आसु॒वोर्ज॒मिष॑-ञ्च नः ।
आ॒रे बा॑धस्व दु॒च्छुना᳚म् ॥ अग्ने॒ पव॑स्व॒ स्वपा॑ अ॒स्मे वर्चः॑ सु॒वीर्य᳚म् । दध॑-द्र॒यि-म्मयि॒ पोष᳚म् ॥ 5.1अ ॥
अ॒ग्निर्-ऋषिः॒ पव॑मानः॒ पाञ्च॑जन्यः पु॒रोहि॑तः । तमी॑महे महाग॒यम् ॥ अग्ने॑ जा॒ता-न्प्रणु॑दा न-स्स॒पत्ना॒-न्प्रत्यजा॑ताञ्जातवेदो नुदस्व ।
अ॒स्मे दी॑दिहि सु॒मना॒ अहे॑ड॒ञ्छर्म॑न्ते (अहे॑ल॒ञ्छर्म॑न्ते) स्याम त्रि॒वरू॑थ उ॒द्भौ ॥
सह॑सा जा॒ता-न्प्रणु॑दा न-स्स॒पत्ना॒-न्प्रत्यजा॑ताञ्जातवेदो नुदस्व । अधि॑ नो ब्रूहि सुमन॒स्यमा॑नो व॒यग्ग् स्या॑म॒ प्रणु॑दा न-स्स॒पत्नान्॑ ॥ अग्ने॒ यो नो॒-ऽभितो॒ जनो॒ वृको॒ वारो॒ जिघाग्ं॑सति । ताग्स्त्वं-वृँ॑त्रहञ्जहि॒ वस्व॒स्मभ्य॒मा भ॑र ॥ अग्ने॒ यो नो॑-ऽभि॒दास॑ति समा॒नो यश्च॒ निष्ट्यः॑ । तं-वँ॒यग्ं स॒मिध॑-ङ्कृ॒त्वा तुभ्य॑म॒ग्ने-ऽपि॑दद्ध्मसि ॥ 5.1ब् ॥
यो न॒-श्शपा॒दश॑पतो॒ यश्च॑ न॒-श्शप॑त॒-श्शपा᳚त् ।
उ॒षाश्च॒ तस्मै॑ नि॒म्रुक्च॒ सर्व॑-म्पा॒पग्ं समू॑हताम् ॥
यो नः॑ स॒पत्नो॒ यो रणो॒ मर्तो॑-ऽभि॒दास॑ति देवाः ।
इ॒द्ध्मस्ये॑व प्र॒क्षाय॑तो॒ मा तस्योच्छे॑षि॒ किञ्च॒न ॥ यो मान्द्वेष्टि॑ जातवेदो॒ य-ञ्चा॒ह-न्द्वेष्मि॒ यश्च॒ माम् । सर्वा॒ग्॒स्तान॑ग्ने॒ सन्द॑ह॒ याग्श्चा॒ह-न्द्वेष्मि॒ ये च॒ माम् ॥ यो अ॒स्मभ्य॑मराती॒या-द्यश्च॑ नो॒ द्वेष॑ते॒ जनः॑ । निन्दा॒द्यो अ॒स्मा-न्दिफ्सा᳚च्च॒ सर्वा॒ग्॒स्तान्म॑ष्म॒षा कु॑रु ॥
सग्ंशि॑त-म्मे॒ ब्रह्म॒ सग्ंशि॑तं-वीँ॒र्याम् (1॒) बल᳚म् । सग्ंशि॑त-ङ्क्ष॒त्र-म्मे॑ जि॒ष्णु यस्या॒हमस्मि॑ पु॒रोहि॑तः ॥
उदे॑षा-म्बा॒हू अ॑तिर॒मु-द्वर्चो॒ अथो॒ बल᳚म् ।
क्षि॒णोमि॒ ब्रह्म॑णा॒-ऽमित्रा॒नुन्न॑यामि॒ स्वाँ(2) अ॒हम् ॥ पुन॒र्मनः॒ पुन॒रायु॑र्म॒ आगा॒-त्पुन॒श्चक्षुः॒ पुन॒-श्श्रोत्र॑-म्म॒ आगा॒त्
पुनः॑ प्रा॒णः पुन॒राधी॑त-म्म॒ आगा᳚त् ।
वै॒श्वा॒न॒रो मे-ऽद॑ब्धस्तनू॒पा अव॑बाधता-न्दुरि॒तानि॒ विश्वा᳚ ॥ 5.1च् ॥
āyṷṣṭe vi॒śvato̭ dadhada॒yama॒gnirvare᳚ṇyaḥ |
puna̭ste prā॒ṇa āyā̭ti॒ parā॒ yakṣmagṃ̭ suvāmi te ||
ā॒yu॒rdā a̭gne ha॒viṣo̭ juṣā॒ṇo ghṛ॒tapra̭tīko ghṛ॒tayo̭niredhi | ghṛ॒ta-mpī॒tvā madhu॒ cāru॒ gavya̭-mpi॒teva̭ pu॒trama॒bhi ra̭kṣatādi॒mam ||
i॒mama̭gna॒ āyṷṣe॒ varca̭se kṛdhi ti॒gmamojo̭ varuṇa॒ sagṃśi̭śādhi | mā॒tevā᳚smā adite॒ śarma̭ yaccha॒ viśvḙ devā॒ jara̭daṣṭi॒-ryathā-'sa̭t ||
agna॒ āyūgṃ̭ṣi pavasa॒ āsu॒vorja॒miṣa̭-ñca naḥ |
ā॒re bā̭dhasva du॒cchunā᳚m || agne॒ pava̭sva॒ svapā̭ a॒sme varcaḥ̭ su॒vīrya᳚m | dadha̭-dra॒yi-mmayi॒ poṣa᳚m || 5.1a ||
a॒gnir-ṛṣiḥ॒ pava̭mānaḥ॒ pāñca̭janyaḥ pu॒rohi̭taḥ | tamī̭mahe mahāga॒yam || agnḙ jā॒tā-npraṇṷdā na-ssa॒patnā॒-npratyajā̭tāñjātavedo nudasva |
a॒sme dī̭dihi su॒manā॒ ahḙḍa॒ñcharma̭nte (ahḙla॒ñcharma̭nte) syāma tri॒varṷ̄tha u॒dbhau ||
saha̭sā jā॒tā-npraṇṷdā na-ssa॒patnā॒-npratyajā̭tāñjātavedo nudasva | adhi̭ no brūhi sumana॒syamā̭no va॒yagg syā̭ma॒ praṇṷdā na-ssa॒patnāṋ || agne॒ yo no॒-'bhito॒ jano॒ vṛko॒ vāro॒ jighāgṃ̭sati | tāgstvaṃ-vṛ~̭trahañjahi॒ vasva॒smabhya॒mā bha̭ra || agne॒ yo no̭-'bhi॒dāsa̭ti samā॒no yaśca॒ niṣṭyaḥ̭ | taṃ-va~॒yagṃ sa॒midha̭-ṅkṛ॒tvā tubhya̭ma॒gne-'pi̭daddhmasi || 5.1b ||
yo na॒-śśapā॒daśa̭pato॒ yaśca̭ na॒-śśapa̭ta॒-śśapā᳚t |
u॒ṣāśca॒ tasmai̭ ni॒mrukca॒ sarva̭-mpā॒pagṃ samṷ̄hatām ||
yo naḥ̭ sa॒patno॒ yo raṇo॒ marto̭-'bhi॒dāsa̭ti devāḥ |
i॒ddhmasyḙva pra॒kṣāya̭to॒ mā tasyocchḙṣi॒ kiñca॒na || yo māndveṣṭi̭ jātavedo॒ ya-ñcā॒ha-ndveṣmi॒ yaśca॒ mām | sarvā॒g॒stāna̭gne॒ sanda̭ha॒ yāgścā॒ha-ndveṣmi॒ ye ca॒ mām || yo a॒smabhya̭marātī॒yā-dyaśca̭ no॒ dveṣa̭te॒ janaḥ̭ | nindā॒dyo a॒smā-ndiphsā᳚cca॒ sarvā॒g॒stānma̭ṣma॒ṣā kṷru ||
sagṃśi̭ta-mme॒ brahma॒ sagṃśi̭taṃ-vī~॒ryām (1॒) bala᳚m | sagṃśi̭ta-ṅkṣa॒tra-mmḙ ji॒ṣṇu yasyā॒hamasmi̭ pu॒rohi̭taḥ ||
udḙṣā-mbā॒hū a̭tira॒mu-dvarco॒ atho॒ bala᳚m |
kṣi॒ṇomi॒ brahma̭ṇā॒-'mitrā॒nunna̭yāmi॒ svā~(2) a॒ham || puna॒rmanaḥ॒ puna॒rāyṷrma॒ āgā॒-tpuna॒ścakṣuḥ॒ puna॒-śśrotra̭-mma॒ āgā॒t
punaḥ̭ prā॒ṇaḥ puna॒rādhī̭ta-mma॒ āgā᳚t |
vai॒śvā॒na॒ro me-'da̭bdhastanū॒pā ava̭bādhatā-nduri॒tāni॒ viśvā᳚ || 5.1c ||
அனுவாகம் 5 இந்த வணங்கத்தக்க அக்னி உன் ஆயுளை எல்லாப் பக்கங்களிலும் தருகிறார். மீண்டும் உன் பிராணன் திரும்பி வருகிறது; உன் நோயை நான் வெளியே அனுப்புகிறேன். அக்னியே, ஆயுளைத் தருபவரே, ஹவிஸை ஏற்றுக்கொண்டு, நெய்யை முகமாகவும் நெய்யை இடமாகவும் உடையவராக இரு. நெய்யையும் இனிய தேனையும் பருகி, தந்தை மகனைப் போல இவனைக் காப்பாற்றுவீராக. அக்னியே, இவனை ஆயுளுக்காகவும் ஒளிக்காகவும் ஆக்குவீராக; வருணனே, கூரிய வலிமையை இவனிடம் நிலைநிறுத்துவீராக. அதிதியே, தாயைப் போல இவனுக்குப் பாதுகாப்பை அளிப்பீராக; எல்லா தேவர்களும் இவன் முதுமை வரை வாழும்படி செய்வீர்களாக. அக்னியே, ஆயுள்களைத் தூய்மையாக்குகிறாய்; எங்களுக்கு உணவையும் வலிமையையும் தா. தீயவற்றைத் தொலைவில் விரட்டு. அக்னியே, நல்ல செயல்களைச் செய்பவரே, எங்களிடம் ஒளியையும் நல்ல வீரியத்தையும் தூய்மையாக்கு; என்னிடம் செல்வத்தையும் வளர்ச்சியையும் வைப்பாயாக. அக்னி ரிஷி, பவமானன், பாஞ்சஜன்யன், புரோஹிதன்; அவரை மகத்தான பாதுகாப்புக்காக வேண்டுகிறோம். அக்னியே, பிறந்த எதிரிகளை விரட்டு; பிறக்கப்போகும் எதிரிகளையும், ஜாதவேதஸே, விரட்டு. எங்களிடம் நல்ல மனதுடன் ஒளிர்; நாங்கள் கோபமின்றி உன் பாதுகாப்பில், மூன்று பாதுகாப்புகளுடைய உத்பவில் இருப்போம். வலிமையால் பிறந்த எதிரிகளை விரட்டு; பிறக்கப்போகும் எதிரிகளையும், ஜாதவேதஸே, விரட்டு. நல்ல மனதுடன் எங்களுக்கு அறிவுறுத்து; எதிரிகளை விரட்டுபவராக நாங்கள் இருப்போம். அக்னியே, எங்களைச் சுற்றி இருக்கும் மனிதன், ஓநாய், வாரம் ஆகிய யார் எங்களுக்குத் தீங்கு செய்ய விரும்புகிறார்களோ, அவர்களை, விருத்ரஹனே, நீ கொல்; எங்களுக்குச் செல்வத்தைக் கொண்டு வா. அக்னியே, எங்களுக்கு எதிராகத் தாக்குபவன், சமமானவன், அயலான் யாராக இருந்தாலும், அவனை விறகாக்கி, அக்னியே, உனக்கே அர்ப்பணிக்கிறோம். யார் எங்களைச் சபித்தாரோ, சபிக்காதவரோ, யார் எங்களைச் சபிக்கிறாரோ, அவரை உஷையும் நிம்ருக்கும் சேர்ந்து எல்லாப் பாவத்தையும் அள்ளி எடுத்துக்கொள்ளட்டும். தேவர்களே, எங்கள் எதிரி, போர் செய்பவன், எங்களைத் தாக்கும் மனிதன் யாராக இருந்தாலும், எரியும் விறகைப் போல அவனை முழுவதும் அழித்து, எதையும் மீதம் வைக்காதீர்கள். ஜாதவேதஸே, யார் என்னை வெறுக்கிறாரோ, யாரை நான் வெறுக்கிறேனோ, யார் என்னை வெறுக்கிறாரோ, அவர்கள் அனைவரையும், அக்னியே, எரித்து சாம்பலாக்கு; யாரை நான் வெறுக்கிறேனோ, யார் என்னை வெறுக்கிறாரோ அவர்களையும். யார் எங்களுக்குப் பகைமை காட்டுகிறாரோ, யார் எங்களை வெறுக்கிறாரோ, யார் எங்களை நிந்திக்கிறாரோ, யார் எங்களை இகழ்கிறாரோ, அவர்கள் அனைவரையும் மஷ்மஷா (பொடியாக) ஆக்கு. என் பிரம்மம் கூர்மையாக்கப்பட்டது, என் வீரியமும் பலமும் கூர்மையாக்கப்பட்டன. என் க்ஷத்திரம் கூர்மையாக்கப்பட்டு வெற்றி தருவதாக; நான் அதற்குப் புரோஹிதனாக இருக்கிறேன். இந்த இரண்டு கைகளும் மேலே உயரட்டும், ஒளியும் பலமும் உயரட்டும். பிரம்மத்தால் எதிரிகளை அழிக்கிறேன்; என் சொந்த மக்களை மேலே கொண்டு செல்கிறேன். மனம் மீண்டும் வந்தது, ஆயுள் மீண்டும் வந்தது, கண் மீண்டும் வந்தது, காது மீண்டும் வந்தது, பிராணன் மீண்டும் வந்தது, அதீதம் (கற்றது) மீண்டும் வந்தது. வைஸ்வானரன் என்னைக் காப்பாற்றட்டும்; அவர் உடலைக் காப்பவர்; எல்லாத் தீமைகளையும் விலக்கட்டும். AI
वै॒श्वा॒न॒राय॒ प्रति॑वेदयामो॒ यदी॑नृ॒णग्ं स॑ङ्ग॒रो दे॒वता॑सु । स ए॒ता-न्पाशा᳚-न्प्र॒मुच॒-न्प्रवे॑द॒ स नो॑ मुञ्चातु दुरि॒तादव॒द्यात् ॥
वै॒श्वा॒न॒रः पव॑यान्नः प॒वित्रै॒र्य-थ्स॑ङ्ग॒र-म॒भिधावा᳚म्या॒शाम् । अना॑जान॒-न्मन॑सा॒ याच॑मानो॒ यदत्रैनो॒ अव॒ त-थ्सु॑वामि ॥
अ॒मी ये सु॒भगे॑ दि॒वि वि॒चृतौ॒ नाम॒ तार॑के ।
प्रेहामृत॑स्य यच्छता-मे॒त-द्ब॑द्धक॒मोच॑नम् ॥
विजि॑हीर्ष्व लो॒कान् कृ॑धि ब॒न्धा-न्मु॑ञ्चासि॒ बद्ध॑कम् । योने॑रिव॒ प्रच्यु॑तो॒ गर्भ॒-स्सर्वा᳚-न्प॒थो अ॑नुष्व ॥
स प्र॑जा॒न-न्प्रति॑गृभ्णीत वि॒द्वा-न्प्र॒जाप॑तिः प्रथम॒जा ऋ॒तस्य॑ । अ॒स्माभि॑र्द॒त्त-ञ्ज॒रसः॑ प॒रस्ता॒दच्छि॑न्न॒-न्तन्तु॑मनु॒ सञ्च॑रेम ॥ 6.1अ ॥
त॒त-न्तन्तु॒मन्वेके॒ अनु॒ सञ्च॑रन्ति॒ येषा᳚-न्द॒त्त-म्पित्र्य॒माय॑नवत् । अ॒ब॒न्ध्वेके॒ दद॑तः प्र॒यच्छा॒-द्दातु॒च्चे-च्छ॒क्नवा॒ग्ं॒ स-स्स्व॒र्ग ए॑षाम् ॥
आर॑भेथा॒मनु॒ सग्ंर॑भेथाग्ं समा॒न-म्पन्था॑मवथो घृ॒तेन॑ । यद्वा᳚-म्पू॒र्त-म्परि॑विष्टं॒-यँद॒ग्नौ तस्मै॒ गोत्रा॑ये॒ह जाया॑पती॒ सग्ंर॑भेथाम् ॥ यद॒न्तरि॑क्ष-म्पृथि॒वीमु॒त द्यां-यँन्मा॒तर॑-म्पि॒तरं॑-वाँ जिहिग्ंसि॒म ।
अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सो॒ गार्ह॑पत्य॒ उन्नो॑ नेष-द्दुरि॒ता यानि॑ चकृ॒म ॥ भूमि॑र्मा॒ता-ऽदि॑तिर्नो ज॒नित्र॒-म्भ्राता॒न्तरि॑क्ष-म॒भिश॑स्त एनः ।
द्यौर्नः॑ पि॒ता पि॑तृ॒याच्छ-म्भ॑वासि जा॒मि मि॒त्वा मा वि॑विथ्सि लो॒कात् ॥ यत्र॑ सु॒हार्दः॑ सु॒कृतो॒ मद॑न्ते वि॒हाय॒ रोग॑-न्त॒न्वा(1)॒ग्ग्॒ स्वाया᳚म् ।
अ॒श्लो॒णाङ्गै॒रह्रु॑ता-स्स्व॒र्गे तत्र॑ पश्येम पि॒तर॑-ञ्च पु॒त्रम् ॥ यदन्न॒मद्म्यनृ॑तेन देवा दा॒स्यन्नदा᳚स्यन्नु॒त वा॑ करि॒ष्यन्न् ।
य-द्दे॒वाना॒-ञ्चक्षु॒ष्यागो॒ अस्ति॒ यदे॒व किञ्च॑ प्रतिजग्रा॒हम॒ग्निर्मा॒ तस्मा॑दनृ॒ण-ङ्कृ॑णोतु ॥
यदन्न॒मद्मि॑ बहु॒धा विरू॑पं॒-वाँसो॒ हिर॑ण्यमु॒त गाम॒जामवि᳚म् ।
य-द्दे॒वाना॒-ञ्चक्षु॒ष्यागो॒ अस्ति॒ यदे॒व किञ्च॑ प्रतिजग्रा॒हम॒ग्निर्मा॒ तस्मा॑दनृ॒ण-ङ्कृ॑णोतु ॥
य॒न्मया॑ मन॑सा वा॒चा॒ कृ॒त॒मेनः॑ कदा॒चन ।
सर्वस्मा᳚-न्मेडि॑तो (मेल॑ता) मो॒ग्धि॒ त्वग्ं हि
वेत्थ॑ यथात॒थम् ॥ 6.1ब् ॥
vai॒śvā॒na॒rāya॒ prati̭vedayāmo॒ yadī̭nṛ॒ṇagṃ sa̭ṅga॒ro de॒vatā̭su | sa e॒tā-npāśā᳚-npra॒muca॒-npravḙda॒ sa no̭ muñcātu duri॒tādava॒dyāt ||
vai॒śvā॒na॒raḥ pava̭yānnaḥ pa॒vitrai॒rya-thsa̭ṅga॒ra-ma॒bhidhāvā᳚myā॒śām | anā̭jāna॒-nmana̭sā॒ yāca̭māno॒ yadatraino॒ ava॒ ta-thsṷvāmi ||
a॒mī ye su॒bhagḙ di॒vi vi॒cṛtau॒ nāma॒ tāra̭ke |
prehāmṛta̭sya yacchatā-me॒ta-dba̭ddhaka॒moca̭nam ||
viji̭hīrṣva lo॒kān kṛ̭dhi ba॒ndhā-nmṷñcāsi॒ baddha̭kam | yonḙriva॒ pracyṷto॒ garbha॒-ssarvā᳚-npa॒tho a̭nuṣva ||
sa pra̭jā॒na-nprati̭gṛbhṇīta vi॒dvā-npra॒jāpa̭tiḥ prathama॒jā ṛ॒tasya̭ | a॒smābhi̭rda॒tta-ñja॒rasaḥ̭ pa॒rastā॒dacchi̭nna॒-ntantṷmanu॒ sañca̭rema || 6.1a ||
ta॒ta-ntantu॒manveke॒ anu॒ sañca̭ranti॒ yeṣā᳚-nda॒tta-mpitrya॒māya̭navat | a॒ba॒ndhveke॒ dada̭taḥ pra॒yacchā॒-ddātu॒cce-ccha॒knavā॒gṃ॒ sa-ssva॒rga ḙṣām ||
āra̭bhethā॒manu॒ sagṃra̭bhethāgṃ samā॒na-mpanthā̭mavatho ghṛ॒tena̭ | yadvā᳚-mpū॒rta-mpari̭viṣṭaṃ॒-ya~da॒gnau tasmai॒ gotrā̭ye॒ha jāyā̭patī॒ sagṃra̭bhethām || yada॒ntari̭kṣa-mpṛthi॒vīmu॒ta dyāṃ-ya~nmā॒tara̭-mpi॒taraṃ̭-vā~ jihigṃsi॒ma |
a॒gnirmā॒ tasmā॒dena̭so॒ gārha̭patya॒ unno̭ neṣa-dduri॒tā yāni̭ cakṛ॒ma || bhūmi̭rmā॒tā-'di̭tirno ja॒nitra॒-mbhrātā॒ntari̭kṣa-ma॒bhiśa̭sta enaḥ |
dyaurnaḥ̭ pi॒tā pi̭tṛ॒yāccha-mbha̭vāsi jā॒mi mi॒tvā mā vi̭vithsi lo॒kāt || yatra̭ su॒hārdaḥ̭ su॒kṛto॒ mada̭nte vi॒hāya॒ roga̭-nta॒nvā(1)॒gg॒ svāyā᳚m |
a॒ślo॒ṇāṅgai॒rahrṷtā-ssva॒rge tatra̭ paśyema pi॒tara̭-ñca pu॒tram || yadanna॒madmyanṛ̭tena devā dā॒syannadā᳚syannu॒ta vā̭ kari॒ṣyann |
ya-dde॒vānā॒-ñcakṣu॒ṣyāgo॒ asti॒ yade॒va kiñca̭ pratijagrā॒hama॒gnirmā॒ tasmā̭danṛ॒ṇa-ṅkṛ̭ṇotu ||
yadanna॒madmi̭ bahu॒dhā virṷ̄paṃ॒-vā~so॒ hira̭ṇyamu॒ta gāma॒jāmavi᳚m |
ya-dde॒vānā॒-ñcakṣu॒ṣyāgo॒ asti॒ yade॒va kiñca̭ pratijagrā॒hama॒gnirmā॒ tasmā̭danṛ॒ṇa-ṅkṛ̭ṇotu ||
ya॒nmayā̭ mana̭sā vā॒cā॒ kṛ॒ta॒menaḥ̭ kadā॒cana |
sarvasmā᳚-nmeḍi̭to (mela̭tā) mo॒gdhi॒ tvagṃ hi
vettha̭ yathāta॒tham || 6.1b ||
அனுவாகம் 6 வைசுவானரனுக்கு நாம் அறிவிக்கிறோம், தேவர்களிடையே நமக்கு ஏற்பட்ட கடன் எதுவோ அதை. அவன் அந்தப் பாசங்களை அவிழ்த்து அறிவிப்பான்; அவன் நம்மைத் தீயச் செயலிலிருந்தும் குற்றத்திலிருந்தும் விடுவிப்பான். வைசுவானரன் தன் பவித்திரங்களால் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்துவான்; நாம் எந்த ஆசையை நோக்கி ஓடுகிறோமோ அதை; அறியாமல் மனதால் வேண்டுகிறவனாக, இங்கு எந்தக் குற்றம் உள்ளதோ அதை நான் நீக்குகிறேன். பாக்கியவதியே, வானில் பலவாறு சஞ்சரிக்கும் அந்தத் தாரகை என்னும் பெயருடையவை; அமிருதத்தின் பாதையை அடையுங்கள்; இது கட்டப்பட்டதை அவிழ்ப்பது. உலகங்களை வெல்ல விரும்பு; கட்டுகளை அவிழ்த்து விடு; கட்டப்பட்டதை விடுவி; யோனியிலிருந்து நழுவிய கருவைப் போல எல்லாப் பாதைகளையும் பின்பற்று. அறிந்தவனும், பிரஜாபதியும், ருதத்தின் முதற்பிறப்புமான அவன், படைப்புகளை அறிந்து ஏற்றுக்கொள்வான்; நம்மால் கொடுக்கப்பட்டதை முதுமைக்கு அப்பால், அறுபடாத நூலைப் பின்தொடர்ந்து நாம் செல்வோம். சிலர் அந்த நூலைப் பின்தொடர்ந்து செல்கிறார்கள்; அவர்களுடைய தந்தையிடமிருந்து வந்த கொடை செல்வம் போல ஆகும். மற்றவர்கள் கட்டுப்பாடின்றிக் கொடுக்கிறார்கள்; கொடுப்பதில் இருந்து விடுபடுகிறார்கள்; கொடுக்க முடிகிறவன் அவன்; அவர்களுடையது சுவர்க்கம். இருவரும் தொடங்குங்கள்; ஒன்றாகப் பற்றுங்கள்; ஒரே பாதையில் நடங்கள்; நெய்யால் பாதுகாக்கப்படுங்கள். உங்கள் இருவருக்கும் செய்யப்பட்டதும், அக்கினியில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டதும் எதுவோ, அந்தக் கோத்திரத்திற்காக இங்கு கணவனும் மனைவியும் ஒன்றாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். நான் வானிடையிலும், பூமியிலும், வானத்திலும், தாயிடமும் தந்தையிடமும் எந்தத் தீங்கையும் செய்திருந்தால், அக்கினி அந்தக் குற்றத்திலிருந்து என்னைக் காக்கட்டும்; கார்ஹபத்ய அக்கினி நம்மை நாம் செய்த தீயச் செயல்களிலிருந்து மேலே கொண்டு செல்லட்டும். பூமி என் தாய்; அதிதி என் பிறப்பிடம்; வானம் என் தந்தை; சகோதரன் வானிடை; நிந்தனைக்கும் குற்றத்திற்கும் அஞ்சுகிறேன். வானம் என் தந்தை; பிதுர்களிடமிருந்து எனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; உறவினரை அளந்து என்னை உலகத்திலிருந்து விலக்காதே. எங்கு நல்ல இதயமுடையோரும் நல்ல செயல்களைச் செய்தோரும் மகிழ்கிறார்களோ, தம் உடலில் நோயை விட்டுவிட்டு, தம் சொந்த உடலில், உறுப்புகளில் குறையின்றி, சுவர்க்கத்தில் அங்கு தந்தையையும் மகனையும் காண்போம். தேவர்களே, நான் பொய்யுடன் உண்ணும் உணவை, கொடுக்கப்போகிறேன், கொடுக்கவில்லை, அல்லது செய்வேன் என்று சொன்னதை, தேவர்களின் கண்ணுக்குரிய எந்தக் குற்றமும் உள்ளதோ, அக்கினி என்னை அதிலிருந்து கடனற்றவனாக்கட்டும். நான் பலவகையான உணவை உண்கிறேன், ஆடைகள், பொன், பசு, ஆடு, குதிரை ஆகியவற்றை; தேவர்களின் கண்ணுக்குரிய எந்தக் குற்றமும் உள்ளதோ, அக்கினி என்னை அதிலிருந்து கடனற்றவனாக்கட்டும். எப்போதாவது நான் மனதால் அல்லது வாக்கால் செய்த குற்றத்தை, எல்லாவற்றையும் என்னிடமிருந்து நீக்கு; நீ அறிந்தவன், உண்மையை அறிவாய். AI
वात॑रशना ह॒ वा ऋष॑य-श्श्रम॒णा ऊ॒र्ध्वम॑न्थि॒नो ब॑भूवु॒स्ता-नृष॑यो॒-ऽर्थ-मा॑य॒ग्ग्॒स्ते नि॒लाय॑-मचर॒ग्ग्॒स्ते-ऽनु॑प्रविशुः कूश्मा॒ण्डानि॒ ताग्-स्तेष्वन्व॑विन्द-ञ्छ्र॒द्धया॑ च॒ तप॑सा च॒ , तानृष॑यो-ऽब्रुवन् क॒था नि॒लाय॑-ञ्चर॒थेति॒ त ऋषी॑नब्रुव॒न्नमो॑ वो-ऽस्तु भगवन्तो॒-ऽस्मि-न्धा᳚म्नि॒ केन॑ व-स्सपर्या॒मेति॒ तानृष॑यो-ऽब्रुव-न्प॒वित्र॑-न्नो ब्रूत॒ येना॑रे॒पसः॑ स्या॒मेति॒ त ए॒तानि॑ सू॒क्तान्य॑पश्य॒न्॒. ,
य-द्दे॑वा देव॒हेड॑नं॒ (देव॒हेल॑नं॒) ँयददी᳚व्यन्नृ॒णम॒ह-म्ब॒भूवायु॑ष्टे वि॒श्वतो॑
दध॒दित्ये॒तैराज्य॑-ञ्जुहुत वैश्वान॒राय॒ प्रति॑वेदयाम॒ इत्युप॑तिष्ठत॒ यद॑र्वा॒चीन॒मेनो᳚ भ्रूणह॒त्याया॒स्तस्मा᳚-न्मोक्ष्यद्ध्व॒ इति॒ ,त ए॒तैर॑जुहवु॒स्ते-ऽरे॒पसो॑-ऽभवन् कर्मा॒दिष्वे॒तै-र्जु॑हुया-त्पू॒तो दे॑वलो॒का-न्थ्सम॑श्नुते ॥ 7 ॥
vāta̭raśanā ha॒ vā ṛṣa̭ya-śśrama॒ṇā ū॒rdhvama̭nthi॒no ba̭bhūvu॒stā-nṛṣa̭yo॒-'rtha-mā̭ya॒gg॒ste ni॒lāya̭-macara॒gg॒ste-'nṷpraviśuḥ kūśmā॒ṇḍāni॒ tāg-steṣvanva̭vinda-ñchra॒ddhayā̭ ca॒ tapa̭sā ca॒ , tānṛṣa̭yo-'bruvan ka॒thā ni॒lāya̭-ñcara॒theti॒ ta ṛṣī̭nabruva॒nnamo̭ vo-'stu bhagavanto॒-'smi-ndhā᳚mni॒ kena̭ va-ssaparyā॒meti॒ tānṛṣa̭yo-'bruva-npa॒vitra̭-nno brūta॒ yenā̭re॒pasaḥ̭ syā॒meti॒ ta e॒tāni̭ sū॒ktānya̭paśya॒n॒. ,
ya-ddḙvā deva॒heḍa̭naṃ॒ (deva॒hela̭naṃ॒) ~yadadī᳚vyannṛ॒ṇama॒ha-mba॒bhūvāyṷṣṭe vi॒śvato̭
dadha॒ditye॒tairājya̭-ñjuhuta vaiśvāna॒rāya॒ prati̭vedayāma॒ ityupa̭tiṣṭhata॒ yada̭rvā॒cīna॒meno᳚ bhrūṇaha॒tyāyā॒stasmā᳚-nmokṣyaddhva॒ iti॒ ,ta e॒taira̭juhavu॒ste-'re॒paso̭-'bhavan karmā॒diṣve॒tai-rjṷhuyā-tpū॒to dḙvalo॒kā-nthsama̭śnute || 7 ||
அனுவாகம் 7. காற்றே ஆடையாகவும், மேல்நோக்கிய முடியாகவும் உடைய முனிவர்கள் (ஸ்ரமணர்கள்) தோன்றினர். அந்த முனிவர்கள் அவர்களைப் பொருட்டு அலைந்தனர்; அவர்கள் மறைந்து திரிந்தனர்; அவர்கள் கூஷ்மாண்ட (பூசணி)க் காய்களுக்குள் நுழைந்தனர்; அவற்றுள் அவர்களை நம்பிக்கையாலும் தவத்தாலும் கண்டறிந்தனர். அந்த முனிவர்கள் அவர்களை நோக்கி, 'எப்படி மறைந்து திரிகிறீர்கள்?' என்று கேட்டனர். அந்த முனிவர்கள் அவர்களை நோக்கி, 'பெருமான்களே, உங்களுக்கு வணக்கம்; இந்த இடத்தில் எவ்வாறு உங்களை வழிபடுவோம்?' என்றனர். அந்த முனிவர்கள் அவர்களை நோக்கி, 'குற்றமற்றவர்களாக ஆவதற்கு எங்களுக்குப் பவித்திரத்தைச் சொல்லுங்கள்' என்றனர். அவர்கள் இந்தச் சூக்தங்களைக் கண்டனர். 'யத் தேவா தேவஹேடனம், யததீவ்யன், ணம் அஹம் பபூவ, ஆயுஷ்டே விஶ்வதோ ததத்' என்பவற்றால் வைஶ்வானரனுக்கு ஆஜ்யத்தை ஹோமம் செய்தனர். 'வைஶ்வானராய ப்ரதிவேதயாம' என்பதால் உபதேசம் செய்தனர். 'எவ்வளவு கீழ்நோக்கிய பாவம் ப்ரூணஹத்யையினால் உள்ளதோ, அதிலிருந்து நீங்கள் விடுபடுவீர்கள்' என்றனர். அவர்கள் இவற்றால் ஹோமம் செய்தனர்; குற்றமற்றவர்கள் ஆயினர். கர்மங்களில் இவற்றால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; தூய்மையடைந்தவன் தேவலோகங்களை அடைவான். (7) AI
कू॒श्मा॒ण्डै-र्जु॑हुया॒-द्यो-ऽपू॑त इव॒ मन्ये॑त॒ यथा᳚ स्ते॒नो यथा᳚ भ्रूण॒हैवमे॒ष भ॑वति॒ यो-ऽयोनौ॒ रेतः॑ सि॒ञ्चति॒, यद॑र्वा॒चीन॒मेनो᳚ भ्रूणह॒त्याया॒स्तस्मा᳚-न्मुच्यते॒ याव॒देनो॑ दी॒क्षामुपै॑ति दीक्षि॒त ए॒तै-स्स॑त॒ति जु॑होति संवँथ्स॒र-न्दी᳚क्षि॒तो भ॑वति संवँथ्स॒रादे॒वात्मान॑-म्पुनीते॒ मास॑-न्दीक्षि॒तो भ॑वति॒ यो मास॒-स्स संवँथ्स॒र-स्सं॑वँथ्स॒रादे॒वात्मान॑-म्पुनीते॒ चतु॑र्विग्ंशति॒ग्ं॒ रात्री᳚र्दीक्षि॒तो भ॑वति॒ चतु॑र्विग्ंशति-रर्धमा॒सा-स्सं॑वँथ्स॒र-स्सं॑वँथ्स॒रादे॒वात्मान॑-म्पुनीते॒ द्वाद॑श॒ रात्री᳚र्दीक्षि॒तो भ॑वति॒ द्वाद॑श॒ मासा᳚-स्संवँथ्स॒र-स्सं॑वँथ्स॒रादे॒वात्मान॑-म्पुनीते॒ षड्रात्री᳚र्दीक्षि॒तो भ॑वति॒ षड्वा ऋ॒तवः॑ संवँथ्स॒र-स्सं॑वँथ्स॒रादे॒वात्मान॑-म्पुनीते ति॒स्रो रात्री᳚-र्दीक्षि॒तो भ॑वति त्रि॒पदा॑ गाय॒त्री गा॑यत्रि॒या ए॒वात्मान॑-म्पुनीते॒ न मा॒ग्ं॒सम॑श्ञीया॒न्न स्त्रिय॒मुपे॑या॒न्नोपर्या॑सीत॒ जुगु॑फ्से॒तानृ॑ता॒त्पयो᳚ ब्राह्म॒णस्य॑ व्र॒तं-यँ॑वा॒गू रा॑ज॒न्य॑स्या॒मिक्षा॒ वैश्य॒स्याथो॑ सौ॒म्ये-ऽप्य॑द्ध्व॒र ए॒तद्व्र॒त-म्ब्रू॑या॒-द्यदि॒ मन्ये॑-तोप॒दस्या॒मीत्यो॑द॒न-न्धा॒ना-स्सक्तू᳚-ङ्घृ॒तमित्यनु॑व्रतयेदा॒त्मनो-ऽनु॑पदासाय ॥ 8 ॥
kū॒śmā॒ṇḍai-rjṷhuyā॒-dyo-'pṷ̄ta iva॒ manyḙta॒ yathā᳚ ste॒no yathā᳚ bhrūṇa॒haivame॒ṣa bha̭vati॒ yo-'yonau॒ retaḥ̭ si॒ñcati॒, yada̭rvā॒cīna॒meno᳚ bhrūṇaha॒tyāyā॒stasmā᳚-nmucyate॒ yāva॒deno̭ dī॒kṣāmupai̭ti dīkṣi॒ta e॒tai-ssa̭ta॒ti jṷhoti saṃva~thsa॒ra-ndī᳚kṣi॒to bha̭vati saṃva~thsa॒rāde॒vātmāna̭-mpunīte॒ māsa̭-ndīkṣi॒to bha̭vati॒ yo māsa॒-ssa saṃva~thsa॒ra-ssaṃ̭va~thsa॒rāde॒vātmāna̭-mpunīte॒ catṷrvigṃśati॒gṃ॒ rātrī᳚rdīkṣi॒to bha̭vati॒ catṷrvigṃśati-rardhamā॒sā-ssaṃ̭va~thsa॒ra-ssaṃ̭va~thsa॒rāde॒vātmāna̭-mpunīte॒ dvāda̭śa॒ rātrī᳚rdīkṣi॒to bha̭vati॒ dvāda̭śa॒ māsā᳚-ssaṃva~thsa॒ra-ssaṃ̭va~thsa॒rāde॒vātmāna̭-mpunīte॒ ṣaḍrātrī᳚rdīkṣi॒to bha̭vati॒ ṣaḍvā ṛ॒tavaḥ̭ saṃva~thsa॒ra-ssaṃ̭va~thsa॒rāde॒vātmāna̭-mpunīte ti॒sro rātrī᳚-rdīkṣi॒to bha̭vati tri॒padā̭ gāya॒trī gā̭yatri॒yā e॒vātmāna̭-mpunīte॒ na mā॒gṃ॒sama̭śñīyā॒nna striya॒mupḙyā॒nnoparyā̭sīta॒ jugṷphse॒tānṛ̭tā॒tpayo᳚ brāhma॒ṇasya̭ vra॒taṃ-ya~̭vā॒gū rā̭ja॒nya̭syā॒mikṣā॒ vaiśya॒syātho̭ sau॒mye-'pya̭ddhva॒ra e॒tadvra॒ta-mbrṷ̄yā॒-dyadi॒ manyḙ-topa॒dasyā॒mītyo̭da॒na-ndhā॒nā-ssaktū᳚-ṅghṛ॒tamityanṷvratayedā॒tmano-'nṷpadāsāya || 8 ||
அனுவாகம் 8 தூய்மையற்றவன் என்று தன்னைக் கருதுபவன் கூஷ்மாண்ட மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; கள்வனைப் போலவும், கருவைக் கொன்றவனைப் போலவும் அவன் ஆகிறான்; தகாத இடத்தில் வித்தைச் சிந்துபவன் அவ்வாறே ஆகிறான். கருவைக் கொலை செய்த பாவத்தில் முன்னோக்கிய பாவம் எது என்பது அவனை விட்டு நீங்குகிறது. தீக்கை பெறும் வரை எந்தப் பாவமும் அவனை அணுகும்; தீக்கை பெற்றவன் இந்த மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். ஒரு வருடம் தீக்கை பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்; ஒரு வருடத்தால் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான். ஒரு மாதம் தீக்கை பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்; மாதமே வருடம்; வருடத்தால் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான். இருபத்து நான்கு இரவுகள் தீக்கை பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்; இருபத்து நான்கு அரை மாதங்களே வருடம்; வருடத்தால் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான். பன்னிரண்டு இரவுகள் தீக்கை பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்; பன்னிரண்டு மாதங்களே வருடம்; வருடத்தால் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான். ஆறு இரவுகள் தீக்கை பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்; ஆறு பருவங்களே வருடம்; வருடத்தால் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான். மூன்று இரவுகள் தீக்கை பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்; மூன்று பாதங்களைக் கொண்ட காயத்ரியே; காயத்ரியால் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான். இறைச்சியை உண்ணக் கூடாது; பெண்ணை அணுகக் கூடாது; மேலான ஆசனத்தில் அமரக் கூடாது; பொய்யை வெறுக்க வேண்டும். பால் பிராமணனின் விரதம்; தயிர்ச்சோறு அரசனுடையது; அமிர்தம் வைசியனுடையது; சோம யாகத்திலும் இந்த விரதத்தையே சொல்ல வேண்டும். 'நான் இதைக் கைவிடுவேன்' என்று கருதினால், அரிசிச் சோற்றையும், மாவையும், நெய்யையும் கொண்டு விரதத்தைத் தொடர வேண்டும்; தன்னைக் கைவிடாதபடி இருக்க வேண்டும். AI
अ॒जान्. ह॒ वै पृश्ञीग्॑स्तप॒स्यमा॑ना॒-न्ब्रह्म॑ स्वय॒म्भ्व॑भ्यान॑र्ष॒त्त ऋष॑यो-ऽभव॒-न्तदृषी॑णा-मृषि॒त्व-न्ता-न्दे॒वता॒मुपा॑तिष्ठन्त य॒ज्ञका॑मा॒स्त ए॒त-म्ब्र॑ह्मय॒ज्ञ-म॑पश्य॒न्-तमा-ऽह॑र॒न्-तेना॑यजन्त॒ यदृ॒चो-ऽद्ध्यगी॑षत॒ ताः पय॑ आहुतयो दे॒वाना॑मभव॒न्॒. य-द्यजूग्ं॑षि घृ॒ताहु॑तयो॒ य-थ्सामा॑नि॒ सोमा॑हुतयो॒ यदथ॑र्वाङ्गि॒रसो॒ मद्ध्वा॑हुतयो॒ यद्ब्रा᳚ह्म॒णानी॑तिहा॒सान्-पु॑रा॒णानि॒ कल्पा॒-न्गाथा॑ नाराश॒ग्ं॒सीर्मे॑दाहु॒तयो॑ दे॒वाना॑-मभव॒न्ताभिः॒, क्षुध॑-म्पा॒प्मान॒-मपा᳚घ्न॒-न्नप॑हतपाप्मानो दे॒वा-स्स्व॒र्गं-लोँ॒कमा॑य॒-न्ब्रह्म॑ण॒-स्सायु॑ज्य॒-मृष॑यो-ऽगच्छन्न् ॥ 9 ॥
a॒jān. ha॒ vai pṛśñīg̭stapa॒syamā̭nā॒-nbrahma̭ svaya॒mbhva̭bhyāna̭rṣa॒tta ṛṣa̭yo-'bhava॒-ntadṛṣī̭ṇā-mṛṣi॒tva-ntā-nde॒vatā॒mupā̭tiṣṭhanta ya॒jñakā̭mā॒sta e॒ta-mbra̭hmaya॒jña-ma̭paśya॒n-tamā-'ha̭ra॒n-tenā̭yajanta॒ yadṛ॒co-'ddhyagī̭ṣata॒ tāḥ paya̭ āhutayo de॒vānā̭mabhava॒n॒. ya-dyajūgṃ̭ṣi ghṛ॒tāhṷtayo॒ ya-thsāmā̭ni॒ somā̭hutayo॒ yadatha̭rvāṅgi॒raso॒ maddhvā̭hutayo॒ yadbrā᳚hma॒ṇānī̭tihā॒sān-pṷrā॒ṇāni॒ kalpā॒-ngāthā̭ nārāśa॒gṃ॒sīrmḙdāhu॒tayo̭ de॒vānā̭-mabhava॒ntābhiḥ॒, kṣudha̭-mpā॒pmāna॒-mapā᳚ghna॒-nnapa̭hatapāpmāno de॒vā-ssva॒rgaṃ-lo~॒kamā̭ya॒-nbrahma̭ṇa॒-ssāyṷjya॒-mṛṣa̭yo-'gacchann || 9 ||
அனுவாகம் 9 புள்ளிகளையுடைய பெண்மான்கள் தவம் செய்துகொண்டிருந்தன; பிரம்மன் தானே தோன்றி அவற்றை அணுகினான்; அவை ரிஷிகளாயின; அது ரிஷிகளுக்கு ரிஷித்துவம் ஆயிற்று. அவர்கள் தேவதையை அணுகினர்; யாகம் செய்ய விரும்பி, இந்த பிரம்மயஜ்ஞையைக் கண்டறிந்து, அதை எடுத்துக்கொண்டு அதனால் யாகம் செய்தனர். ரிக் மந்திரங்கள் ஓதப்பட்டன; அவை தேவர்களுக்குப் பாலாகிய ஆகுதிகளாயின. யஜுர் மந்திரங்கள் நெய்யாகிய ஆகுதிகளாயின; சாம மந்திரங்கள் சோமமாகிய ஆகுதிகளாயின; அதர்வாங்கிரசு மந்திரங்கள் தேனாகிய ஆகுதிகளாயின; பிராமணர்களின் இதிகாசங்கள், புராணங்கள், கல்பங்கள், காதைகள், நாராசம்சிகள் ஆகியவை மேதமாகிய (உணவு) ஆகுதிகளாயின. அவற்றால் பசியையும் பாவத்தையும் போக்கினர்; பாவம் நீங்கிய தேவர்கள் சுவர்க்கலோகத்தை அடைந்தனர்; ரிஷிகள் பிரம்மனின் சாயுஜ்யத்தை அடைந்தனர். ॥ 9 ॥ AI
पञ्च॒ वा ए॒ते म॑हाय॒ज्ञा-स्स॑त॒ति प्रता॑यन्ते सत॒ति सन्ति॑ष्ठन्ते देवय॒ज्ञः पि॑तृय॒ज्ञो भू॑तय॒ज्ञो म॑नुष्यय॒ज्ञो ब्र॑ह्मय॒ज्ञ इति॒ यद॒ग्नौ जु॒होत्य॒पि स॒मिध॒-न्त-द्दे॑वय॒ज्ञ-स्सन्ति॑ष्ठते॒ य-त्पि॒तृभ्यः॑ स्व॒धा क॒रोत्यप्य॒पस्त-त्पि॑तृय॒ज्ञ-स्सन्ति॑ष्ठते॒य-द्भू॒तेभ्यो॑ ब॒लिग्ं हर॑ति॒ त-द्भू॑तय॒ज्ञ-स्सन्ति॑ष्ठते॒ यद्ब्रा᳚ह्म॒णेभ्यो-ऽन्न॒-न्ददा॑ति॒ तन्म॑नुष्यय॒ज्ञ-स्सन्ति॑ष्ठते॒ यथ्स्वा᳚द्ध्या॒य-मधी॑यी॒-तैका॑मप्यृ॒चं-यँजुः॒-साम॑ वा॒ तद्ब्र॑ह्मय॒ज्ञ-स्सन्ति॑ष्ठते॒ यदृ॒चो-ऽधी॑ते॒ पय॑सः॒ कूल्या॑ अस्य पि॒तॄ-न्थ्स्व॒धा अ॒भिव॑हन्ति॒ य-द्यजूग्ं॑षि घृ॒तस्य॑ कूल्या॒ य-थ्सामा॑नि॒ सोम॑ एभ्यः पवते॒ यदथ॑र्वाङ्गि॒रसो॒ मधोः᳚ कूल्या॒ यद्ब्रा᳚ह्म॒णा-नी॑तिहा॒सान्-पु॑रा॒णानि॒ कल्पा॒-न्गाथा॑ नाराश॒ग्ं॒सी-र्मेद॑सः॒ कूल्या॑ अस्य पि॒तॄन्-थ्स्व॒धा अ॒भिव॑हन्ति॒ यदृ॒चो-ऽधी॑ते॒ पय॑ आहुतिभिरे॒व त-द्दे॒वाग्स्त॑र्पयति॒ य-द्यजूग्ं॑षि घृ॒ताहु॑तिभि॒र्य-थ्सामा॑नि॒ सोमा॑हुतिभि॒-र्यदथ॑र्वाङ्गि॒रसो॒ मद्ध्वा॑हुतिभि॒-र्यद्ब्रा᳚ह्म॒णा-नी॑तिहा॒सान्-पु॑रा॒णानि॒ कल्पा॒-न्गाथा॑ नाराश॒ग्ं॒सी-र्मे॑दाहु॒तिभि॑रे॒व त-द्दे॒वाग्स्त॑र्पयति॒ त ए॑न-न्तृ॒प्ता आयु॑षा॒ तेज॑सा॒ वर्च॑सा श्रि॒या यश॑सा ब्रह्मवर्च॒सेना॒न्नाद्ये॑न च तर्पयन्ति ॥ 10 ॥
pañca॒ vā e॒te ma̭hāya॒jñā-ssa̭ta॒ti pratā̭yante sata॒ti santi̭ṣṭhante devaya॒jñaḥ pi̭tṛya॒jño bhṷ̄taya॒jño ma̭nuṣyaya॒jño bra̭hmaya॒jña iti॒ yada॒gnau ju॒hotya॒pi sa॒midha॒-nta-ddḙvaya॒jña-ssanti̭ṣṭhate॒ ya-tpi॒tṛbhyaḥ̭ sva॒dhā ka॒rotyapya॒pasta-tpi̭tṛya॒jña-ssanti̭ṣṭhate॒ya-dbhū॒tebhyo̭ ba॒ligṃ hara̭ti॒ ta-dbhṷ̄taya॒jña-ssanti̭ṣṭhate॒ yadbrā᳚hma॒ṇebhyo-'nna॒-ndadā̭ti॒ tanma̭nuṣyaya॒jña-ssanti̭ṣṭhate॒ yathsvā᳚ddhyā॒ya-madhī̭yī॒-taikā̭mapyṛ॒caṃ-ya~juḥ॒-sāma̭ vā॒ tadbra̭hmaya॒jña-ssanti̭ṣṭhate॒ yadṛ॒co-'dhī̭te॒ paya̭saḥ॒ kūlyā̭ asya pi॒tṝ-nthsva॒dhā a॒bhiva̭hanti॒ ya-dyajūgṃ̭ṣi ghṛ॒tasya̭ kūlyā॒ ya-thsāmā̭ni॒ soma̭ ebhyaḥ pavate॒ yadatha̭rvāṅgi॒raso॒ madhoḥ᳚ kūlyā॒ yadbrā᳚hma॒ṇā-nī̭tihā॒sān-pṷrā॒ṇāni॒ kalpā॒-ngāthā̭ nārāśa॒gṃ॒sī-rmeda̭saḥ॒ kūlyā̭ asya pi॒tṝn-thsva॒dhā a॒bhiva̭hanti॒ yadṛ॒co-'dhī̭te॒ paya̭ āhutibhire॒va ta-dde॒vāgsta̭rpayati॒ ya-dyajūgṃ̭ṣi ghṛ॒tāhṷtibhi॒rya-thsāmā̭ni॒ somā̭hutibhi॒-ryadatha̭rvāṅgi॒raso॒ maddhvā̭hutibhi॒-ryadbrā᳚hma॒ṇā-nī̭tihā॒sān-pṷrā॒ṇāni॒ kalpā॒-ngāthā̭ nārāśa॒gṃ॒sī-rmḙdāhu॒tibhi̭re॒va ta-dde॒vāgsta̭rpayati॒ ta ḙna-ntṛ॒ptā āyṷṣā॒ teja̭sā॒ varca̭sā śri॒yā yaśa̭sā brahmavarca॒senā॒nnādyḙna ca tarpayanti || 10 ||
அனுவாகம் 10 இந்த ஐந்து மகாயஜ்ஞைகள் சததியில் (யாகசாலையில்) விரிவடைகின்றன; சததியில் நிறைவேறுகின்றன: தேவயஜ்ஞை, பித்ருயஜ்ஞை, பூதயஜ்ஞை, மனுஷ்யயஜ்ஞை, பிரஹ்மயஜ்ஞை என்று. அக்னியில் ஆகுதி செய்வது, சமித்தைக் கூட இடுவது — அது தேவயஜ்ஞை நிறைவேறுகிறது. பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதை செய்வது, நீரையும் கூடக் கொடுப்பது — அது பித்ருயஜ்ஞை நிறைவேறுகிறது. பூதங்களுக்கு பலியைக் கொண்டு செல்வது — அது பூதயஜ்ஞை நிறைவேறுகிறது. பிராமணர்களுக்கு அன்னத்தைக் கொடுப்பது — அது மனுஷ்யயஜ்ஞை நிறைவேறுகிறது. தன் கல்வியை (ஸ்வாத்யாயத்தை) ஓதுவது, ஒரு ருக்கையோ யஜுஸ்ஸையோ சாமத்தையோ ஓதினாலும் — அது பிரஹ்மயஜ்ஞை நிறைவேறுகிறது. ருக்குகளை ஓதினால், பாலின் வெள்ளங்கள் அவனுடைய பித்ருக்களை ஸ்வதையுடன் கொண்டு சேர்கின்றன. யஜுஸ்ஸுகளை ஓதினால், நெய்யின் வெள்ளங்கள்; சாமங்களை ஓதினால், சோமன் இவர்களுக்குப் பாய்கிறான்; அதர்வாங்கிரசுகளை ஓதினால், தேனின் வெள்ளங்கள்; பிராமணர்களின் இதிஹாசங்கள், புராணங்கள், கல்பங்கள், காதைகள், நாராசம்ஸிகள் ஆகியவற்றை ஓதினால், மேதஸின் (கொழுப்பின்) வெள்ளங்கள் அவனுடைய பித்ருக்களை ஸ்வதையுடன் கொண்டு சேர்கின்றன. ருக்குகளை ஓதினால், பால் ஆகுதிகளால் தேவர்களைத் திருப்திப்படுத்துகிறான்; யஜுஸ்ஸுகளை ஓதினால், நெய் ஆகுதிகளால்; சாமங்களை ஓதினால், சோம ஆகுதிகளால்; அதர்வாங்கிரசுகளை ஓதினால், தேன் ஆகுதிகளால்; பிராமணர்களின் இதிஹாசங்கள், புராணங்கள், கல்பங்கள், காதைகள், நாராசம்ஸிகள் ஆகியவற்றை ஓதினால், மேத ஆகுதிகளாலேயே தேவர்களைத் திருப்திப்படுத்துகிறான். அவர்கள் திருப்தியடைந்து, ஆயுள், தேஜஸ், வர்சஸ், ஸ்ரீ, யசஸ், பிரஹ்மவர்சஸ், அன்னாத்யம் ஆகியவற்றால் அவனைத் திருப்திப்படுத்துகிறார்கள். ॥ 10 ॥ AI
ब्र॒ह्म॒य॒ज्ञेन॑ य॒क्ष्यमा॑णः॒ प्राच्या᳚-न्दि॒शि ग्रामा॒दछ॑दिर्द॒र्॒श उदी᳚च्या-म्प्रागुदी॒च्यां-वोँ॒दित॑ आदि॒त्ये द॑क्षिण॒त उ॑प॒वीयो॑प॒विश्य॒ हस्ता॑वव॒निज्य॒ त्रिराचा॑मे॒द्द्विः प॑रि॒मृज्य॑ स॒कृदु॑प॒स्पृश्य॒ शिर॒श्चक्षु॑षी॒ नासि॑के॒ श्रोत्रे॒ हृद॑यमा॒लभ्य॒ य-त्त्रिरा॒चाम॑ति॒ तेन॒ ऋचः॑ प्रीणाति॒ यद्द्विः प॑रि॒मृज॑ति॒ तेन यजूग्ं॑षि॒ य-थ्स॒कृदु॑प॒स्पृश॑ति॒ तेन॒ सामा॑नि॒ (य-थ्स॒व्य-म्पा॒णि पा॒दौ प्रो॒क्षति॒) यच्छिर॒श्चक्षु॑षी॒ नासि॑के॒ श्रोत्रे॒ हृद॑यमा॒लभ॑ते॒ तेनाथ॑र्वाङ्गि॒रसो᳚ ब्राह्म॒णा-नी॑तिहा॒सा-न्पु॑रा॒णानि॒ कल्पा॒-न्गाथा॑ नाराश॒ग्ं॒सीः प्री॑णाति॒ दर्भा॑णा-म्म॒हदु॑प॒स्तीर्यो॒पस्थ॑-ङ्कृ॒त्वा प्रांआसी॑न-स्स्वाद्ध्या॒यमधी॑यीता॒पां-वाँ ए॒ष ओष॑धीना॒ग्ं॒ रसो॒ य-द्द॒र्भा-स्सर॑समॆ॒व ब्रह्म॑ कुरुते दक्षिणोत्त॒रौ पा॒णी (पा॒दौ) कृ॒त्वा सप॒वित्रा॒वोमिति॒ प्रति॑पद्यत ए॒तद्वै यजु॑स्त्रयीं-विँ॒द्या-म्प्रत्ये॒षा वागे॒तत्प॑र॒मम॒क्षर॒-न्तदे॒तदृ॒चा-ऽभ्यु॑क्तमृ॒चो अ॒क्षरे॑ पर॒मे व्यो॑म॒न्॒. यस्मि॑-न्दे॒वा अधि॒ विश्वे॑ निषे॒दुर्यस्तन्न वेद॒ किमृ॒चा क॑रिष्यति॒ य इत्तद्वि॒दुस्त इ॒मे समा॑सत॒ इति॒ त्रीने॒व प्रायु॑ङ्क्त॒ भूर्भुव॒स्स्व॑रित्या॑है॒तद्वै वा॒च-स्स॒त्यं-यँदे॒व वा॒च-स्स॒त्य-न्त-त्प्रायु॒ङ्क्ताथ॑ सावि॒त्री-ङ्गा॑य॒त्री-न्त्रिरन्वा॑ह प॒च्छो᳚-ऽर्धर्च॑शो-ऽनवा॒नग्ं स॑वि॒ता श्रियः॑ प्रसवि॒ता श्रिय॑मे॒वाप्नो॒त् यथो᳚ प्र॒ज्ञात॑यै॒व प्र॑ति॒पदा॒ छन्दाग्ं॑सि॒ प्रति॑पद्यते ॥ 11 ॥
bra॒hma॒ya॒jñena̭ ya॒kṣyamā̭ṇaḥ॒ prācyā᳚-ndi॒śi grāmā॒dacha̭dirda॒r॒śa udī᳚cyā-mprāgudī॒cyāṃ-vo~॒dita̭ ādi॒tye da̭kṣiṇa॒ta ṷpa॒vīyo̭pa॒viśya॒ hastā̭vava॒nijya॒ trirācā̭me॒ddviḥ pa̭ri॒mṛjya̭ sa॒kṛdṷpa॒spṛśya॒ śira॒ścakṣṷṣī॒ nāsi̭ke॒ śrotre॒ hṛda̭yamā॒labhya॒ ya-ttrirā॒cāma̭ti॒ tena॒ ṛcaḥ̭ prīṇāti॒ yaddviḥ pa̭ri॒mṛja̭ti॒ tena yajūgṃ̭ṣi॒ ya-thsa॒kṛdṷpa॒spṛśa̭ti॒ tena॒ sāmā̭ni॒ (ya-thsa॒vya-mpā॒ṇi pā॒dau pro॒kṣati॒) yacchira॒ścakṣṷṣī॒ nāsi̭ke॒ śrotre॒ hṛda̭yamā॒labha̭te॒ tenātha̭rvāṅgi॒raso᳚ brāhma॒ṇā-nī̭tihā॒sā-npṷrā॒ṇāni॒ kalpā॒-ngāthā̭ nārāśa॒gṃ॒sīḥ prī̭ṇāti॒ darbhā̭ṇā-mma॒hadṷpa॒stīryo॒pastha̭-ṅkṛ॒tvā prāṃāsī̭na-ssvāddhyā॒yamadhī̭yītā॒pāṃ-vā~ e॒ṣa oṣa̭dhīnā॒gṃ॒ raso॒ ya-dda॒rbhā-ssara̭samè॒va brahma̭ kurute dakṣiṇotta॒rau pā॒ṇī (pā॒dau) kṛ॒tvā sapa॒vitrā॒vomiti॒ prati̭padyata e॒tadvai yajṷstrayīṃ-vi~॒dyā-mpratye॒ṣā vāge॒tatpa̭ra॒mama॒kṣara॒-ntade॒tadṛ॒cā-'bhyṷktamṛ॒co a॒kṣarḙ para॒me vyo̭ma॒n॒. yasmi̭-nde॒vā adhi॒ viśvḙ niṣe॒duryastanna veda॒ kimṛ॒cā ka̭riṣyati॒ ya ittadvi॒dusta i॒me samā̭sata॒ iti॒ trīne॒va prāyṷṅkta॒ bhūrbhuva॒ssva̭rityā̭hai॒tadvai vā॒ca-ssa॒tyaṃ-ya~de॒va vā॒ca-ssa॒tya-nta-tprāyu॒ṅktātha̭ sāvi॒trī-ṅgā̭ya॒trī-ntriranvā̭ha pa॒ccho᳚-'rdharca̭śo-'navā॒nagṃ sa̭vi॒tā śriyaḥ̭ prasavi॒tā śriya̭me॒vāpno॒t yatho᳚ pra॒jñāta̭yai॒va pra̭ti॒padā॒ chandāgṃ̭si॒ prati̭padyate || 11 ||
அனுவாகம் 11 பிரம்மயாகத்தால் வழிபடத் தொடங்குபவர், கிழக்குத் திசையில் ஊரிலிருந்து புறப்பட்டு, வடக்குத் திசையில் பார்த்து, வடகிழக்கில் நின்று, சூரியனை நோக்கி, தெற்கில் அமர்ந்து, கைகளைக் கழுவி, மூன்று முறை நீர் அருந்தி, இரண்டு முறை துடைத்து, ஒரு முறை தொட்டு, தலையையும் கண்களையும் மூக்கையும் காதுகளையும் இதயத்தையும் தொட்டு — மூன்று முறை நீர் அருந்துவதால் ரிக் மந்திரங்களை மகிழ்விக்கிறார்; இரண்டு முறை துடைப்பதால் யஜுர் மந்திரங்களை மகிழ்விக்கிறார்; ஒரு முறை தொடுவதால் சாம மந்திரங்களை மகிழ்விக்கிறார்; (இடது கையால் பாதங்களைத் தெளித்து,) தலையையும் கண்களையும் மூக்கையும் காதுகளையும் இதயத்தையும் தொடுவதால் அதர்வண வேதத்தையும், பிராமணர்களின் இதிகாசங்களையும், புராணங்களையும், கல்பங்களையும், காதைகளையும், நாராசம்சிகளையும் மகிழ்விக்கிறார். தர்ப்பைப் புல்லைப் பெரிதாக விரித்து மடியை உண்டாக்கி, கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, தன் வேதத்தை ஓத வேண்டும். தர்ப்பையில் உள்ள நீரும் இந்த ஓஷதிகளின் சாறும் ஆகும்; அதனால் பிரம்மத்தைச் சார்ந்ததாகவே ஆக்குகிறார். வலது கையையும் இடது கையையும் (பாதங்களையும்) சேர்த்து, பவித்ரங்களுடன் 'ஓம்' என்று தொடங்குகிறார். இது யஜுர் வேதத்தின் மூன்று வித்யைகளை நோக்கிச் செல்கிறது; இதுவே வாக்கு; இதுவே பரம அட்சரம்; அது ரிக்கால் கூறப்பட்டுள்ளது: 'பரம வானில் உள்ள அட்சரத்தில் தேவர்கள் அனைவரும் தங்கியுள்ளனர்; அதை அறியாதவர் ரிக்கால் என்ன செய்வார்? அதை அறிந்தவர்களே இங்கு ஒன்று சேர்ந்துள்ளனர்' என்று. மூன்றையும் இணைத்து, 'பூர் புவர் ஸ்வர்' என்று கூறுகிறார்; இதுவே வாக்கின் உண்மை; வாக்கின் உண்மையையே இணைக்கிறார். பின்னர் சாவித்ரீ காயத்ரியை மூன்று முறை ஓதுகிறார்; பாதி அர்த்தத்திற்கு ஒவ்வொன்றாக, இடைவிடாது. சவிதா செல்வத்தை உண்டாக்குபவர்; செல்வத்தையே அடைகிறார். அறியப்பட்ட முதல் பாதத்தாலேயே சந்தங்களை அடைகிறார். ॥ 11 ॥ AI
ग्रामे॒ मन॑सा स्वाद्ध्या॒यमधी॑यीत॒ दिवा॒ नक्तं॑-वेँ॒ति ह॑ स्मा॒ह शौ॒च आ᳚ह्ने॒य उ॒तार॑ण्ये॒-ऽबल॑ उ॒त वा॒चोत तिष्ठ॑न्नु॒त व्रज॑न्नु॒तासी॑न उ॒त शया॑नो॒-ऽधीयी॑तै॒व स्वा᳚द्ध्या॒य-न्तप॑स्वी॒ पुण्यो॑ भवति॒ य ए॒वं-विँ॒द्वान्-थ्स्वा᳚द्ध्या॒यमधी॑ते॒ नमो॒ ब्रह्म॑णे॒ नमो॑ अस्त्व॒ग्नये॒ नमः॑ पृथि॒व्यै नम॒ ओष॑धीभ्यः ।
नमो॑ वा॒चे नमो॑ वा॒चस्पत॑ये॒ नमो॒ विष्ण॑वे बृह॒ते क॑रोमि ॥ 12 ॥
grāme॒ mana̭sā svāddhyā॒yamadhī̭yīta॒ divā॒ naktaṃ̭-ve~॒ti ha̭ smā॒ha śau॒ca ā᳚hne॒ya u॒tāra̭ṇye॒-'bala̭ u॒ta vā॒cota tiṣṭha̭nnu॒ta vraja̭nnu॒tāsī̭na u॒ta śayā̭no॒-'dhīyī̭tai॒va svā᳚ddhyā॒ya-ntapa̭svī॒ puṇyo̭ bhavati॒ ya e॒vaṃ-vi~॒dvān-thsvā᳚ddhyā॒yamadhī̭te॒ namo॒ brahma̭ṇe॒ namo̭ astva॒gnaye॒ namaḥ̭ pṛthi॒vyai nama॒ oṣa̭dhībhyaḥ |
namo̭ vā॒ce namo̭ vā॒caspata̭ye॒ namo॒ viṣṇa̭ve bṛha॒te ka̭romi || 12 ||
அனுவாகம் 12 கிராமத்தில் மனதால் சுயாத்யாயம் (சொந்த வேத அத்யயனம்) செய்ய வேண்டும். பகலிலும் இரவிலும் செய்யலாம் என்று கூறுவர். சுத்தமான இடத்தில், பகலில், வனத்தில், பலமுள்ள இடத்தில், அல்லது நீரிலும், நின்று கொண்டோ, நடந்து கொண்டோ, உட்கார்ந்தோ, படுத்தோ சுயாத்யாயம் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு அறிந்து சுயாத்யாயம் செய்பவன் தபஸ்வியாகவும் புண்ணியவானாகவும் ஆகிறான். பிரம்மனுக்கு நமஸ்காரம், அக்னிக்கு நமஸ்காரம், பிருதிவிக்கு நமஸ்காரம், ஓஷதிகளுக்கு நமஸ்காரம். வாக்குக்கு நமஸ்காரம், வாக்கின் தலைவனுக்கு நமஸ்காரம், பெரிய விஷ்ணுவுக்கு நமஸ்காரம் செய்கிறேன். AI
म॒द्ध्यन्दि॑ने प्र॒बल॒मधी॑यीता॒सौ खलु॒ वावैष आ॑दि॒त्यो यद्ब्रा᳚ह्म॒णस्तस्मा॒त्तर्हि॒ तेक्ष्णि॑ष्ठ-न्तपति॒ तदे॒षा-ऽभ्यु॑क्ता ॥
चि॒त्र-न्दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑क॒-ञ्चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः ।
आ-ऽप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्ष॒ग्ं॒ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॒श्चेति॒ स वा ए॒ष य॒ज्ञ-स्स॒द्यः प्रता॑यते स॒द्य-स्सन्ति॑ष्ठते॒ तस्य॒ प्राख्सा॒यम॑वभृ॒थो नमो॒ ब्रह्म॑ण॒ इति॑ परिधा॒नीया॒-न्त्रिरन्वा॑हा॒प उ॑प॒स्पृश्य॑ गृ॒हाने॑ति॒ ततो॒ यत्किञ्च॒ ददा॑ति॒ सा दक्षि॑णा ॥ 13 ॥
ma॒ddhyandi̭ne pra॒bala॒madhī̭yītā॒sau khalu॒ vāvaiṣa ā̭di॒tyo yadbrā᳚hma॒ṇastasmā॒ttarhi॒ tekṣṇi̭ṣṭha-ntapati॒ tade॒ṣā-'bhyṷktā ||
ci॒tra-nde॒vānā॒muda̭gā॒danī̭ka॒-ñcakṣṷrmi॒trasya॒ varṷṇasyā॒gneḥ |
ā-'prā॒ dyāvā̭pṛthi॒vī a॒ntari̭kṣa॒gṃ॒ sūrya̭ ā॒tmā jaga̭tasta॒sthuṣa॒śceti॒ sa vā e॒ṣa ya॒jña-ssa॒dyaḥ pratā̭yate sa॒dya-ssanti̭ṣṭhate॒ tasya॒ prākhsā॒yama̭vabhṛ॒tho namo॒ brahma̭ṇa॒ iti̭ paridhā॒nīyā॒-ntriranvā̭hā॒pa ṷpa॒spṛśya̭ gṛ॒hānḙti॒ tato॒ yatkiñca॒ dadā̭ti॒ sā dakṣi̭ṇā || 13 ||
அனுவாகம் 13 நண்பகலில் வலிமையாக அத்யயனம் செய்ய வேண்டும். அந்த ஆதித்தியனே பிராமணன்; எனவே அப்போது அவன் மிகக் கூர்மையாக தபிக்கிறான். அது இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: தேவர்களின் பலம் வண்ணமயமானதாக கிழக்கில் உதித்தது; அது மித்ரன், வருணன், அக்னி ஆகியோரின் கண்; அது வானத்தையும் பூமியையும் இடைவெளியையும் நிரப்பியது; சூரியன் நகரும் மற்றும் நிலையான உயிர்களின் ஆத்மா. அந்த யாகம் அன்றே பரவுகிறது, அன்றே நிறைவடைகிறது. அதன் முற்பகுதி மாலையில் அவபிருதம்; 'நமோ பிரம்மணே' என்ற மந்திரத்தால் பரிதானங்கள் வைக்கப்பட வேண்டும்; மூன்று முறை அனுவாகம் செய்ய வேண்டும்; நீரைத் தொட்டு வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும்; பின்னர் எதைக் கொடுத்தாலும் அதுவே தட்சிணை. AI
तस्य॒ वा ए॒तस्य॑ य॒ज्ञस्य॒ मेघो॑ हवि॒र्धानं॑-विँ॒द्युद॒ग्निर्व॒र्॒षग्ं ह॒वि-स्स्त॑नयि॒त्नु-र्व॑षट्का॒रो यद॑व॒स्फूर्ज॑ति॒ सो-ऽनु॑वषट्का॒रो वा॒युरा॒त्मा-ऽमा॑वा॒स्या᳚ स्विष्ट॒कृद्य ए॒वं-विँ॒द्वान्मे॒घे व॒र्॒षति॑ वि॒द्योत॑माने स्त॒नय॑त्यव॒स्फूर्ज॑ति॒ पव॑माने वा॒याव॑मावा॒स्या॑याग् स्वाद्ध्या॒यमधी॑ते॒
तप॑ ए॒व तत्त॑प्यते॒ तपो॑ हि स्वाद्ध्या॒य इत्यु॑त्त॒म-न्नाकग्ं॑ रोहत्युत्त॒म-स्स॑मा॒नाना᳚-म्भवति॒ याव॑न्तग्ं ह॒ वा इ॒मां-विँ॒त्तस्य॑ पू॒र्णा-न्दद॑थ्स्व॒र्गं-लोँ॒क-ञ्ज॑यति॒ ताव॑न्तं-लोँ॒क-ञ्ज॑यति॒ भूयाग्ं॑स-ञ्चाक्ष॒य्य-ञ्चाप॑ पुनर्मृ॒त्यु-ञ्ज॑यति॒ ब्रह्म॑ण॒-स्सायु॑ज्य-ङ्गच्छति ॥ 14 ॥
tasya॒ vā e॒tasya̭ ya॒jñasya॒ megho̭ havi॒rdhānaṃ̭-vi~॒dyuda॒gnirva॒r॒ṣagṃ ha॒vi-ssta̭nayi॒tnu-rva̭ṣaṭkā॒ro yada̭va॒sphūrja̭ti॒ so-'nṷvaṣaṭkā॒ro vā॒yurā॒tmā-'mā̭vā॒syā᳚ sviṣṭa॒kṛdya e॒vaṃ-vi~॒dvānme॒ghe va॒r॒ṣati̭ vi॒dyota̭māne sta॒naya̭tyava॒sphūrja̭ti॒ pava̭māne vā॒yāva̭māvā॒syā̭yāg svāddhyā॒yamadhī̭te॒
tapa̭ e॒va tatta̭pyate॒ tapo̭ hi svāddhyā॒ya ityṷtta॒ma-nnākagṃ̭ rohatyutta॒ma-ssa̭mā॒nānā᳚-mbhavati॒ yāva̭ntagṃ ha॒ vā i॒māṃ-vi~॒ttasya̭ pū॒rṇā-ndada̭thsva॒rgaṃ-lo~॒ka-ñja̭yati॒ tāva̭ntaṃ-lo~॒ka-ñja̭yati॒ bhūyāgṃ̭sa-ñcākṣa॒yya-ñcāpa̭ punarmṛ॒tyu-ñja̭yati॒ brahma̭ṇa॒-ssāyṷjya-ṅgacchati || 14 ||
அனுவாகம் 14 அந்த யாகத்தின் ஹவிர்தானம் மேகம்; மின்னல் அக்னி; மழை ஹவிஸ்; இடி வஷட்காரம்; முழங்கல் அனுவஷட்காரம்; காற்று ஆத்மா; அமாவாசை ஸ்விஷ்டகிருத். இவ்வாறு அறிந்தவன் மேகம் மழை பெய்யும்போது, மின்னும்போது, இடியும்போது, முழங்கும்போது, காற்று பவமானனாக வீசும்போது, அமாவாசையில் சுயாத்யாயம் செய்கிறான். அப்போது தபஸ் செய்யப்படுகிறது; சுயாத்யாயம் தபஸ் ஆகும். அவன் உத்தமமான வானுலகத்திற்கு ஏறுகிறான்; சமமானவர்களில் உத்தமனாகிறான். இந்த உலகில் எவ்வளவு கொடுக்கிறானோ அவ்வளவு உலகங்களை வெல்கிறான்; மேலும் அதிகமானவற்றையும், அழியாதவற்றையும் வெல்கிறான்; மீண்டும் மரணத்தை வெல்கிறான்; பிரம்மனின் சாயுஜ்யத்தை அடைகிறான். AI
तस्य॒ वा ए॒तस्य॑ य॒ज्ञस्य॒ द्वाव॑नद्ध्या॒यौ यदा॒-ऽऽत्मा-ऽशुचि॒-र्य-द्दे॒श-स्समृ॑द्धिर्दैव॒तानि॒ य ए॒वं-विँ॒द्वा-न्म॑हारा॒त्र उ॒षस्युदि॑ते॒ व्रज॒ग्ग्॒स्तिष्ठ॒-न्नासी॑न॒-श्शया॑नो॒-ऽरण्ये᳚ ग्रामे॒ वा याव॑त्त॒रसग्ग्॑ स्वाद्ध्या॒यमधी॑ते॒ सर्वा᳚न् ँलो॒काञ्ज॑यति॒ सर्वा᳚न् ँलो॒कान॑नृ॒णो-ऽनु॒ सञ्च॑रति॒ तदे॒षा-ऽभ्यु॑क्ता ॥ अ॒नृ॒णा अ॒स्मिन्न॑नृ॒णाः पर॑स्मिग्ग्स्तृ॒तीये॑ लो॒के अ॑नृ॒णा-स्स्या॑म । ये दे॑व॒याना॑ उ॒त पि॑तृ॒याणा॒-स्सर्वा᳚-न्प॒थो अ॑नृ॒णा आक्षी॑ये॒मेत्य॒ग्निं-वैँ जा॒त-म्पा॒प्मा ज॑ग्राह॒ तन्दे॒वा आहु॑तीभिः पा॒प्मान॒मपा᳚घ्न॒-न्नाहु॑तीनां-यँ॒ज्ञेन॑ य॒ज्ञस्य॒ दक्षि॑णाभि॒-र्दक्षि॑णाना-म्ब्राह्म॒णेन॑ ब्राह्म॒णस्य॒ छन्दो॑भि॒-श्छन्द॑साग् स्वाद्ध्या॒येनाप॑हतपाप्मा स्वाद्ध्या॒यो॑ दे॒वप॑वित्रं॒-वाँ ए॒तत्तं-योँ-ऽनू᳚-थ्सृ॒जत्यभा॑गो वा॒चि भ॑व॒त्यभा॑गो ना॒के तदे॒षा-ऽभ्यु॑क्ता ॥ यस्ति॒त्याज॑ सखि॒विद॒ग्ं॒ सखा॑य॒-न्न तस्य॑ वा॒च्यपि॑ भा॒गो अ॑स्ति । यदीग्ं॑ शृ॒णोत्य॒लकग्ं॑ शृणोति॒ न हि प्र॒वेद॑ सुकृ॒तस्य॒ पन्था॒मिति॒ तस्मा᳚-थ्स्वाद्ध्या॒यो-ऽद्ध्ये॑त॒व्यो॑ यं-यँ॑-ङ्क्र॒तुमधी॑ते॒ तेन॑ तेनास्ये॒ष्ट-म्भ॑वत्य॒ग्ने-र्वा॒यो-रा॑दि॒त्यस्य॒ सायु॑ज्य-ङ्गच्छति॒ तदे॒षा-ऽभ्यु॑क्ता ॥
ये अ॒र्वांउ॒त वा॑ पुरा॒णे वे॒दं-विँ॒द्वाग्ंस॑म॒भितो॑ वदन्त्यादि॒त्यमे॒व ते परि॑वदन्ति॒ सर्वे॑ अ॒ग्नि-न्द्वि॒तीय॑-न्तृ॒तीय॑-ञ्च ह॒ग्ं॒समिति॒ याव॑ती॒र्वै दे॒वता॒स्ता-स्सर्वा॑ वेद॒विदि॑ ब्राह्म॒णे व॑सन्ति॒ तस्मा᳚-द्ब्राह्म॒णेभ्यो॑ वेद॒विद्भ्यो॑ दि॒वेदि॑वे॒ नम॑स्कुर्या॒न्नाश्ली॒ल-ङ्की᳚र्तयेदे॒ता ए॒व दे॒वताः᳚ प्रीणाति ॥ 15 ॥
tasya॒ vā e॒tasya̭ ya॒jñasya॒ dvāva̭naddhyā॒yau yadā॒-''tmā-'śuci॒-rya-dde॒śa-ssamṛ̭ddhirdaiva॒tāni॒ ya e॒vaṃ-vi~॒dvā-nma̭hārā॒tra u॒ṣasyudi̭te॒ vraja॒gg॒stiṣṭha॒-nnāsī̭na॒-śśayā̭no॒-'raṇye᳚ grāme॒ vā yāva̭tta॒rasagg̭ svāddhyā॒yamadhī̭te॒ sarvā᳚n ~lo॒kāñja̭yati॒ sarvā᳚n ~lo॒kāna̭nṛ॒ṇo-'nu॒ sañca̭rati॒ tade॒ṣā-'bhyṷktā || a॒nṛ॒ṇā a॒sminna̭nṛ॒ṇāḥ para̭smiggstṛ॒tīyḙ lo॒ke a̭nṛ॒ṇā-ssyā̭ma | ye dḙva॒yānā̭ u॒ta pi̭tṛ॒yāṇā॒-ssarvā᳚-npa॒tho a̭nṛ॒ṇā ākṣī̭ye॒metya॒gniṃ-vai~ jā॒ta-mpā॒pmā ja̭grāha॒ tande॒vā āhṷtībhiḥ pā॒pmāna॒mapā᳚ghna॒-nnāhṷtīnāṃ-ya~॒jñena̭ ya॒jñasya॒ dakṣi̭ṇābhi॒-rdakṣi̭ṇānā-mbrāhma॒ṇena̭ brāhma॒ṇasya॒ chando̭bhi॒-śchanda̭sāg svāddhyā॒yenāpa̭hatapāpmā svāddhyā॒yo̭ de॒vapa̭vitraṃ॒-vā~ e॒tattaṃ-yo~-'nū᳚-thsṛ॒jatyabhā̭go vā॒ci bha̭va॒tyabhā̭go nā॒ke tade॒ṣā-'bhyṷktā || yasti॒tyāja̭ sakhi॒vida॒gṃ॒ sakhā̭ya॒-nna tasya̭ vā॒cyapi̭ bhā॒go a̭sti | yadīgṃ̭ śṛ॒ṇotya॒lakagṃ̭ śṛṇoti॒ na hi pra॒veda̭ sukṛ॒tasya॒ panthā॒miti॒ tasmā᳚-thsvāddhyā॒yo-'ddhyḙta॒vyo̭ yaṃ-ya~̭-ṅkra॒tumadhī̭te॒ tena̭ tenāsye॒ṣṭa-mbha̭vatya॒gne-rvā॒yo-rā̭di॒tyasya॒ sāyṷjya-ṅgacchati॒ tade॒ṣā-'bhyṷktā ||
ye a॒rvāṃu॒ta vā̭ purā॒ṇe ve॒daṃ-vi~॒dvāgṃsa̭ma॒bhito̭ vadantyādi॒tyame॒va te pari̭vadanti॒ sarvḙ a॒gni-ndvi॒tīya̭-ntṛ॒tīya̭-ñca ha॒gṃ॒samiti॒ yāva̭tī॒rvai de॒vatā॒stā-ssarvā̭ veda॒vidi̭ brāhma॒ṇe va̭santi॒ tasmā᳚-dbrāhma॒ṇebhyo̭ veda॒vidbhyo̭ di॒vedi̭ve॒ nama̭skuryā॒nnāślī॒la-ṅkī᳚rtayede॒tā e॒va de॒vatāḥ᳚ prīṇāti || 15 ||
அனுவாகம் 15 இந்த யாகத்திற்கு இரண்டு கட்டுக்கட்டுகள் (அனத்தியாயங்கள்) உள்ளன: ஆத்மா தூய்மையற்றதாக இருப்பதும், தேசம் செழிப்பாக இருப்பதும் ஆகும்; தேவதைகளும் இவையே. இதை இவ்வாறு அறிந்தவன், மகாராத்திரியிலும், உஷஸ் உதயமாகும் நேரத்திலும், நடந்து கொண்டோ, அமர்ந்தோ, படுத்தோ, காட்டிலோ ஊரிலோ, தனக்கு முடிந்த அளவு சொந்த ஓதுதலை (சுவாத்யாயம்) ஓதினால், எல்லா உலகங்களையும் வெல்கிறான்; எல்லா உலகங்களிலும் கடனற்றவனாகச் சஞ்சரிக்கிறான். இதுபற்றி இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: இந்த உலகத்தில் கடனற்றவர்களாகவும், மறு உலகத்தில் கடனற்றவர்களாகவும், மூன்றாம் உலகில் கடனற்றவர்களாகவும் ஆவோம். தேவயான பாதையிலும் பித்ருயான பாதையிலும் உள்ள எல்லாப் பாதைகளையும் கடனற்றவர்களாகக் கடந்து செல்வோம் என்று. பிறந்த அக்னியைப் பாபம் பற்றிக்கொண்டது; தேவர்கள் ஆகுதிகளால் அந்தப் பாபத்தை விரட்டினர்; ஆகுதிகளின் யாகத்தாலும், யாகத்தின் தட்சிணைகளாலும், தட்சிணைகளின் பிராமணனாலும், பிராமணனின் சந்தஸ்களாலும், சந்தஸ்ஸின் சுவாத்யாயத்தாலும் பாபம் நீங்கிய சுவாத்யாயம் தேவ பவித்திரமாகும். அதை யார் கைவிடுகிறானோ அவன் வாக்கில் பங்கற்றவனாகிறான், நாகத்தில் பங்கற்றவனாகிறான். இதுபற்றி இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: நண்பனை நட்புடன் அறிந்த நண்பனை யார் கைவிடுகிறானோ அவனுக்கு வாக்கில் பங்கும் இல்லை. அவன் கேட்பதைப் பயனற்றதாகவே கேட்கிறான்; ஏனெனில் நல்வினையின் பாதையை அவன் அறியவில்லை. ஆகையால் சுவாத்யாயம் ஓதப்பட வேண்டும். எந்த எந்த விருப்பத்துடன் ஓதுகிறானோ அதற்கேற்ப அவனுக்கு விரும்பியது நிறைவேறுகிறது; அக்னி, வாயு, ஆதித்யன் ஆகியோரின் சாயுஜ்யத்தை அடைகிறான். இதுபற்றி இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: யார் இவர்களுக்கு முன்னும் பின்னும் இருப்பவர்களையும், வேதம் அறிந்தவர்களையும் சுற்றி வைத்துப் பேசுகிறார்களோ அவர்கள் ஆதித்யனையே சுற்றி வைத்துப் பேசுகிறார்கள்; அனைவரும் அக்னியையும், இரண்டாவதாகவும் மூன்றாவதாகவும் ஹம்ஸத்தையும் கூறுகிறார்கள். எத்தனை தேவதைகள் உள்ளனவோ அவை அனைத்தும் வேதம் அறிந்த பிராமணனிடம் வாசம் செய்கின்றன. ஆகையால் வேதம் அறிந்த பிராமணர்களுக்கு நாள்தோறும் நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்; அசுத்தமானதைக் கூறக்கூடாது; அதனால் அந்தத் தேவதைகளையே திருப்திப்படுத்துகிறான். AI
रिच्य॑त इव॒ वा ए॒ष प्रेव रि॑च्यते॒ यो या॒जय॑ति॒ प्रति॑ वा गृ॒ह्णाति॑ या॒जयि॑त्वा प्रतिगृ॒ह्य वा-ऽन॑श्न॒न्त्रि-स्स्वा᳚द्ध्या॒यं-वेँ॒दमधी॑यीत त्रिरा॒त्रं-वाँ॑ सावि॒त्री-ङ्गा॑य॒त्री-म॒न्वाति॑रेचयति॒ वरो॒ दक्षि॑णा॒ वरे॑णै॒व वरग्ग्॑ स्पृणोत्या॒त्मा हि वरः॑ ॥ 16 ॥
ricya̭ta iva॒ vā e॒ṣa preva ri̭cyate॒ yo yā॒jaya̭ti॒ prati̭ vā gṛ॒hṇāti̭ yā॒jayi̭tvā pratigṛ॒hya vā-'na̭śna॒ntri-ssvā᳚ddhyā॒yaṃ-ve~॒damadhī̭yīta trirā॒traṃ-vā~̭ sāvi॒trī-ṅgā̭ya॒trī-ma॒nvāti̭recayati॒ varo॒ dakṣi̭ṇā॒ varḙṇai॒va varagg̭ spṛṇotyā॒tmā hi varaḥ̭ || 16 ||
அனுவாகம் 16 யாகம் செய்விப்பவனோ அல்லது யாகத்திற்காகப் பொருளைப் பெற்றுக்கொள்பவனோ குறைவுபடுகிறான், குறைந்தவனாகவே ஆகிறான். எனவே யாகம் செய்வித்தோ, யாகம் செய்வித்துப் பொருளைப் பெற்றுக்கொண்டோ உண்ணாமல் மூன்று முறை சொந்தமாக வேதத்தை ஓத வேண்டும். மூன்று இரவுகள் சாவித்ரியையும் காயத்ரியையும் மனத்தால் கடந்து ஓத வேண்டும். வரம் தான் தட்சிணை; வரத்தால் வரத்தையே விரிவாக்குகிறான்; ஏனெனில் ஆத்மாவே வரம். AI
दु॒हे ह॒ वा ए॒ष छन्दाग्ं॑सि॒ यो या॒जय॑ति॒ स येन॑ यज्ञक्र॒तुना॑ या॒जये॒-थ्सो-ऽर॑ण्य-म्प॒रेत्य॑ शुचौ दे॒शे स्वा᳚द्ध्या॒य-मे॒वैन॒-मधी॑यन्नासी॒त तस्या॒नश॑न-न्दी॒क्षा स्था॒नमु॑प॒सद॒ आस॑नग्ं सु॒त्या वाग्जु॒हूर्मन॑ उप॒भृद्धृ॒तिर्ध्रु॒वा प्रा॒णो ह॒वि-स्सामा᳚द्ध्व॒र्यु-स्स वा ए॒ष य॒ज्ञः
प्रा॒णद॑क्षि॒णो-ऽन॑न्तदक्षिण॒-स्समृ॑द्धतरः ॥ 17 ॥
du॒he ha॒ vā e॒ṣa chandāgṃ̭si॒ yo yā॒jaya̭ti॒ sa yena̭ yajñakra॒tunā̭ yā॒jaye॒-thso-'ra̭ṇya-mpa॒retya̭ śucau de॒śe svā᳚ddhyā॒ya-me॒vaina॒-madhī̭yannāsī॒ta tasyā॒naśa̭na-ndī॒kṣā sthā॒namṷpa॒sada॒ āsa̭nagṃ su॒tyā vāgju॒hūrmana̭ upa॒bhṛddhṛ॒tirdhru॒vā prā॒ṇo ha॒vi-ssāmā᳚ddhva॒ryu-ssa vā e॒ṣa ya॒jñaḥ
prā॒ṇada̭kṣi॒ṇo-'na̭ntadakṣiṇa॒-ssamṛ̭ddhataraḥ || 17 ||
அனுவாகம் 17 யாகம் செய்விப்பவன் சந்தங்களைக் கறக்கிறான். எந்த யாகச் செயலால் யாகம் செய்விக்கிறானோ, அதைச் செய்துவிட்டு காட்டிற்குச் சென்று தூய்மையான இடத்தில் சொந்தமாக வேதத்தையே ஓதிக்கொண்டு அமர வேண்டும். அதற்கு உண்ணாமையே தீட்சை; நிலைத்திருத்தலே உபசத்து; ஆசனமே சோமயாகம்; வாக்கே ஜுஹூ; மனமே உபபிருத்; திருப்தியே துருவை; பிராணனே அவிர்; சாமமே அத்வர்யு. அந்த யாகம் பிராணனையே தட்சிணையாக உடையது; முடிவில்லாத தட்சிணையை உடையது; மிகுந்த செழிப்புடையது. AI
क॒ति॒धा-ऽव॑कीर्णी प्रवि॒शति॑ चतु॒र्धेत्या॑हु-र्ब्रह्मवा॒दिनो॑ म॒रुतः॑ प्रा॒णैरिन्द्र॒-म्बले॑न॒ बृह॒स्पति॑-म्ब्रह्मवर्च॒सेना॒ग्निमे॒वेत॑रेण॒ सर्वे॑ण॒ तस्यै॒ता-म्प्राय॑श्चित्तिं-विँ॒दाञ्च॑कार सुदे॒वः का᳚श्य॒पो यो
ब्र॑ह्मचा॒र्य॑व॒किरे॑दमावा॒स्या॑या॒ग्ं॒ रात्र्या॑म॒ग्नि-म्प्र॒णीयो॑पसमा॒धाय॒ द्विराज्य॑स्योप॒घात॑-ञ्जुहोति॒ कामाव॑कीर्णो॒-ऽस्म्यव॑कीर्णो-ऽस्मि॒ काम॒ कामा॑य॒ स्वाहा॒ कामाभि॑द्रुग्धो॒-ऽस्म्यभि॑द्रुग्धो-ऽस्मि॒ काम॒ कामा॑य॒ स्वाहेत्य॒मृतं॒-वाँ आज्य॑म॒मृत॑मे॒वात्म-न्ध॑त्ते हु॒त्वा प्रय॑ताञ्ज॒लिः कवा॑तिर्यङ्ङ॒ग्निम॒भि म॑न्त्रयेत॒ स-म्मा॑ सिञ्चन्तु म॒रुत॒-स्समिन्द्र॒-स्सम्बृह॒स्पतिः॑ ।
स-म्मा॒-ऽयम॒ग्नि-स्सि॑ञ्च॒त्वायु॑षा च॒ बले॑न॒ चायु॑ष्मन्त-ङ्करोत॒ मेति॒ प्रति॑ हास्मै म॒रुतः॑ प्रा॒णा-न्द॑धति॒ प्रतीन्द्रो॒ बल॒-म्प्रति॒ बृह॒स्पति॑-र्ब्रह्मवर्च॒स-म्प्रत्य॒ग्निरि॒तर॒थ्सर्व॒ग्ं॒ सर्व॑तनुर्भू॒त्वा सर्व॒मायु॑रेति॒ त्रिर॒भिम॑न्त्रयेत॒ त्रिष॑त्या॒ हि दे॒वा यो-ऽपू॑त इव॒ मन्ये॑त॒ स इ॒त्थ-ञ्जु॑हुयादि॒त्थ-म॒भिम॑न्त्रयेत॒ पुनी॑त ए॒वात्मान॒-मायु॑रे॒वात्म-न्ध॑त्ते॒ वरो॒ दक्षि॑णा॒ वरे॑णै॒व वरग्ग्॑ स्पृणोत्या॒त्मा हि वरः॑ ॥ 18 ॥
ka॒ti॒dhā-'va̭kīrṇī pravi॒śati̭ catu॒rdhetyā̭hu-rbrahmavā॒dino̭ ma॒rutaḥ̭ prā॒ṇairindra॒-mbalḙna॒ bṛha॒spati̭-mbrahmavarca॒senā॒gnime॒veta̭reṇa॒ sarvḙṇa॒ tasyai॒tā-mprāya̭ścittiṃ-vi~॒dāñca̭kāra sude॒vaḥ kā᳚śya॒po yo
bra̭hmacā॒rya̭va॒kirḙdamāvā॒syā̭yā॒gṃ॒ rātryā̭ma॒gni-mpra॒ṇīyo̭pasamā॒dhāya॒ dvirājya̭syopa॒ghāta̭-ñjuhoti॒ kāmāva̭kīrṇo॒-'smyava̭kīrṇo-'smi॒ kāma॒ kāmā̭ya॒ svāhā॒ kāmābhi̭drugdho॒-'smyabhi̭drugdho-'smi॒ kāma॒ kāmā̭ya॒ svāhetya॒mṛtaṃ॒-vā~ ājya̭ma॒mṛta̭me॒vātma-ndha̭tte hu॒tvā praya̭tāñja॒liḥ kavā̭tiryaṅṅa॒gnima॒bhi ma̭ntrayeta॒ sa-mmā̭ siñcantu ma॒ruta॒-ssamindra॒-ssambṛha॒spatiḥ̭ |
sa-mmā॒-'yama॒gni-ssi̭ñca॒tvāyṷṣā ca॒ balḙna॒ cāyṷṣmanta-ṅkarota॒ meti॒ prati̭ hāsmai ma॒rutaḥ̭ prā॒ṇā-nda̭dhati॒ pratīndro॒ bala॒-mprati॒ bṛha॒spati̭-rbrahmavarca॒sa-mpratya॒gniri॒tara॒thsarva॒gṃ॒ sarva̭tanurbhū॒tvā sarva॒māyṷreti॒ trira॒bhima̭ntrayeta॒ triṣa̭tyā॒ hi de॒vā yo-'pṷ̄ta iva॒ manyḙta॒ sa i॒ttha-ñjṷhuyādi॒ttha-ma॒bhima̭ntrayeta॒ punī̭ta e॒vātmāna॒-māyṷre॒vātma-ndha̭tte॒ varo॒ dakṣi̭ṇā॒ varḙṇai॒va varagg̭ spṛṇotyā॒tmā hi varaḥ̭ || 18 ||
அனுவாகம் 18 அவகீர்ணி (விரதத்தைக் கடைந்தவன்) எத்தனை வகையாகப் பிரவேசிக்கிறான்? நான்கு வகையாக என்பார்கள் பிரம்மவாதிகள். மருத்துக்கள் பிராணர்களாலும், இந்திரன் பலத்தாலும், பிரகஸ்பதி பிரம்மவர்சஸினாலும், மற்றவற்றால் அக்னி முழுவதுமாகவும் பிரவேசிக்கிறான். காசியபரின் மகனான சுதேவர், பிரம்மசாரி விரதத்தைக் கடைந்தவனுக்கு இந்தப் பிராயச்சித்தத்தைக் கண்டறிந்தார். இந்த இரவில் தங்கி, அக்னியை முன்னேற்றி நிறுவி, இரண்டு முறை நெய்யை ஊற்றி ஹோமம் செய்கிறான்: 'காமத்தால் விரதம் கடைந்தேன், கடைந்தேன்; காமனே, காமனுக்கு ஸ்வாஹா' என்றும், 'காமத்தால் துரோகம் செய்யப்பட்டேன், துரோகம் செய்யப்பட்டேன்; காமனே, காமனுக்கு ஸ்வாஹா' என்றும். நெய்யானது அமிர்தம்; ஹோமம் செய்து அமிர்தத்தையே தனக்குள் வைத்துக்கொள்கிறான். பின் கைகூப்பி, வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து அக்னியை நோக்கி மந்திரம் ஓதுகிறான்: 'மருத்துக்கள் என்னை நன்கு நீராட்டுவார்களாக; இந்திரன் நீராட்டுவானாக; பிரகஸ்பதி நீராட்டுவானாக; இந்த அக்னியே என்னை ஆயுளாலும் பலத்தாலும் நீராட்டி ஆயுளுடையவனாக ஆக்குவானாக' என்று. அப்போது மருத்துக்கள் அவனுக்குப் பிராணர்களை அளிக்கின்றனர்; இந்திரன் பலத்தை அளிக்கிறான்; பிரகஸ்பதி பிரம்மவர்சஸை அளிக்கிறான்; அக்னி மற்ற அனைத்தையும் அளிக்கிறான். எல்லா உறுப்புகளும் உடையவனாகி எல்லா ஆயுளையும் அடைகிறான். மூன்று முறை மந்திரம் ஓத வேண்டும்; ஏனெனில் தேவர்கள் மூன்று வகையினர். தன்னைத் தூய்மையற்றவனாகக் கருதுபவன் இவ்வாறே ஹோமம் செய்து இவ்வாறே மந்திரம் ஓத வேண்டும். அவன் தன்னையே தூய்மைப்படுத்தி ஆயுளையே தனக்குள் வைத்துக்கொள்கிறான். வரம் தட்சிணையாகும்; வரத்தினாலேயே வரத்தை அடைகிறான்; ஏனெனில் ஆத்மாவே வரம். AI
भूः प्रप॑द्ये॒ भुवः॒ प्रप॑द्ये॒ स्वः॑ प्रप॑द्ये॒ भूर्भुव॒स्स्वः॑ प्रप॑द्ये॒ ब्रह्म॒ प्रप॑द्ये ब्रह्मको॒श-म्प्रप॑द्ये॒-ऽमृत॒-म्प्रप॑द्ये-ऽमृतको॒श-म्प्रप॑द्ये चतुर्जा॒ल-म्ब्र॑ह्मको॒शं-यँ-म्मृ॒त्युर्नाव॒पश्य॑ति॒ त-म्प्रप॑द्ये दे॒वा-न्प्रप॑द्ये देवपु॒र-म्प्रप॑द्ये॒ परी॑वृतो॒ वरी॑वृतो॒ ब्रह्म॑णा॒ वर्म॑णा॒-ऽह-न्तेज॑सा॒ कश्य॑पस्य॒ यस्मै॒ नम॒स्तच्छिरो॒ धर्मो॑ मू॒र्धान॑-म्ब्र॒ह्मोत्त॑रा॒ हनु॑र्य॒ज्ञो-ऽध॑रा॒ विष्णु॒र्॒ हृद॑यग्ं संवँथ्स॒रः प्र॒जन॑नम॒श्विनौ॑ पूर्व॒पादा॑व॒त्रिर्मद्ध्य॑-म्मि॒त्रावरु॑णा वपर॒पादा॑व॒ग्निः पुच्छ॑स्य प्रथ॒म-ङ्काण्ड॒-न्तत॒ इन्द्र॒स्ततः॑ प्र॒जाप॑ति॒रभ॑य-ञ्चतु॒र्थग्ं स वा ए॒ष दि॒व्य-श्शा᳚क्व॒र-श्शिशु॑मार॒स्तग्ं ह॒ य ए॒वं-वेँदाप॑ पुनर्मृ॒त्यु-ञ्ज॑यति॒ जय॑ति स्व॒र्गं-लोँ॒क-न्नाद्ध्वनि॒ प्रमी॑यते॒ नाफ्सु प्रमी॑यते॒ नाग्नौ प्रमी॑यते॒ नान॒पत्यः॑ प्रमी॒यते॑ ल॒घ्वान्नो॑ भवति ध्रु॒वस्त्वम॑सि ध्रु॒वस्य क्षि॑तमसि॒ त्व-म्भू॒ताना॒मधि॑पतिरसि॒ त्व-म्भू॒ताना॒ग्॒ श्रेष्ठो॑-ऽसि॒ त्वा-म्भू॒तान्युप॑प॒र्याव॑र्तन्ते॒ नम॑स्ते॒ नम॒-स्सर्व॑-न्ते॒ नमो॒ नमः॑ ॥
[फाट भ्हेदम् - नमो॒ नमः॑ शिशुकुमाराय॒ नमः॑ ] ॥ 19 ॥
bhūḥ prapa̭dye॒ bhuvaḥ॒ prapa̭dye॒ svaḥ̭ prapa̭dye॒ bhūrbhuva॒ssvaḥ̭ prapa̭dye॒ brahma॒ prapa̭dye brahmako॒śa-mprapa̭dye॒-'mṛta॒-mprapa̭dye-'mṛtako॒śa-mprapa̭dye caturjā॒la-mbra̭hmako॒śaṃ-ya~-mmṛ॒tyurnāva॒paśya̭ti॒ ta-mprapa̭dye de॒vā-nprapa̭dye devapu॒ra-mprapa̭dye॒ parī̭vṛto॒ varī̭vṛto॒ brahma̭ṇā॒ varma̭ṇā॒-'ha-nteja̭sā॒ kaśya̭pasya॒ yasmai॒ nama॒stacchiro॒ dharmo̭ mū॒rdhāna̭-mbra॒hmotta̭rā॒ hanṷrya॒jño-'dha̭rā॒ viṣṇu॒r॒ hṛda̭yagṃ saṃva~thsa॒raḥ pra॒jana̭nama॒śvinaṷ pūrva॒pādā̭va॒trirmaddhya̭-mmi॒trāvarṷṇā vapara॒pādā̭va॒gniḥ puccha̭sya pratha॒ma-ṅkāṇḍa॒-ntata॒ indra॒stataḥ̭ pra॒jāpa̭ti॒rabha̭ya-ñcatu॒rthagṃ sa vā e॒ṣa di॒vya-śśā᳚kva॒ra-śśiśṷmāra॒stagṃ ha॒ ya e॒vaṃ-ve~dāpa̭ punarmṛ॒tyu-ñja̭yati॒ jaya̭ti sva॒rgaṃ-lo~॒ka-nnāddhvani॒ pramī̭yate॒ nāphsu pramī̭yate॒ nāgnau pramī̭yate॒ nāna॒patyaḥ̭ pramī॒yatḙ la॒ghvānno̭ bhavati dhru॒vastvama̭si dhru॒vasya kṣi̭tamasi॒ tva-mbhū॒tānā॒madhi̭patirasi॒ tva-mbhū॒tānā॒g॒ śreṣṭho̭-'si॒ tvā-mbhū॒tānyupa̭pa॒ryāva̭rtante॒ nama̭ste॒ nama॒-ssarva̭-nte॒ namo॒ namaḥ̭ ||
[phāṭa bhhedam - namo॒ namaḥ̭ śiśukumārāya॒ namaḥ̭ ] || 19 ||
அனுவாகம் 19. பூரை அடைகிறேன், புவரை அடைகிறேன், சுவரை அடைகிறேன்; பூர், புவர், சுவர் ஆகிய மூன்றையும் அடைகிறேன்; பிரம்மத்தை அடைகிறேன்; பிரம்மக் கோசத்தை அடைகிறேன்; அமிருதத்தை அடைகிறேன்; அமிருதக் கோசத்தை அடைகிறேன்; மரணம் எதைக் காணாததோ அந்த நான்கு வலைகளையுடைய பிரம்மக் கோசத்தை அடைகிறேன்; தேவர்களை அடைகிறேன்; தேவபுரியை அடைகிறேன்; சூழப்பட்டும் மீண்டும் சூழப்பட்டும் பிரம்மத்தின் கவசத்தால், தேஜஸ்ஸால் நான் காக்கப்படுகிறேன்; காசியபருக்கு எதற்கு நமஸ்காரமோ அது அவருடைய தலை; தர்மம் தலை; பிரம்மம் மேல் தாடை; யாகம் கீழ் தாடை; விஷ்ணு இதயம்; சம்வத்சரம் பிறப்புறுப்பு; அசுவினிகள் முன் கால்கள்; மூன்று வேதங்கள் நடுப்பகுதி; மித்ராவருணர் பின் கால்கள்; அக்னி வாலின் முதல் காண்டம்; அதன்பின் இந்திரன்; அதன்பின் பிரஜாபதி; நான்காவது அபயம். அந்த தெய்வீக சாக்வர சிசுமாரம் இதுவே; இதை இவ்வாறு அறிபவர் மரணத்தை மீண்டும் வெல்கிறார்; சுவர்க்க உலகை வெல்கிறார்; வானில் இறக்கமாட்டார்; நீரில் இறக்கமாட்டார்; நெருப்பில் இறக்கமாட்டார்; குழந்தையற்றவராக இறக்கமாட்டார்; எளிய உணவினராகிறார். நீ நிலையானவன்; நிலையானவற்றின் வாசம் நீ; நீ உயிர்களின் அதிபதி; நீ உயிர்களில் சிறந்தவன்; உயிர்கள் உன்னைச் சுற்றி வருகின்றன; உனக்கு நமஸ்காரம்; எல்லாவற்றிற்கும் உனக்கு நமஸ்காரம்; நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். [பாடபேதம் - நமஸ்காரம், நமஸ்காரம்; சிசுகுமாரனுக்கு நமஸ்காரம்.] AI
नमः॒ प्राच्यै॑ दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नमो दक्षि॑णायै दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नमः॒ प्रती᳚च्यै दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नम॒ उदी᳚च्यै दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नम॑ ऊ॒र्ध्वायै॑ दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नमो-ऽध॑रायै दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नमो॑-ऽवान्त॒रायै॑ दि॒शे याश्च॑ दे॒वता॑ ए॒तस्या॒-म्प्रति॑वसन्त्ये॒ ताभ्य॑श्च॒ नमो॒ नमो गङ्गायमुनयोर्मद्ध्ये ये॑ वस॒न्ति॒ ते मे प्रसन्नात्मानस्चिर-ञ्जीवितं-वँ॑र्धय॒न्ति॒ नमो गङ्गायमुनयोर्मुनि॑भ्यश्च॒ नमो॒ नमो गङ्गायमुनयोर्मुनि॑भ्यश्च॒ नमः ॥ 20 ॥
namaḥ॒ prācyai̭ di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ namo dakṣi̭ṇāyai di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ namaḥ॒ pratī᳚cyai di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ nama॒ udī᳚cyai di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ nama̭ ū॒rdhvāyai̭ di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ namo-'dha̭rāyai di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ namo̭-'vānta॒rāyai̭ di॒śe yāśca̭ de॒vatā̭ e॒tasyā॒-mprati̭vasantye॒ tābhya̭śca॒ namo॒ namo gaṅgāyamunayormaddhye yḙ vasa॒nti॒ te me prasannātmānascira-ñjīvitaṃ-va~̭rdhaya॒nti॒ namo gaṅgāyamunayormuni̭bhyaśca॒ namo॒ namo gaṅgāyamunayormuni̭bhyaśca॒ namaḥ || 20 ||
அனுவாகம் 20 கிழக்குத் திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். தெற்குத் திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். மேற்குத் திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். வடக்குத் திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். மேல்திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். கீழ்த்திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். இடைத்திசைக்கு நமஸ்காரம்; அத்திசையில் வசிக்கும் தேவதைகளுக்கும் நமஸ்காரம், நமஸ்காரம். கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் இடையே வசிக்கும் முனிவர்கள் எனக்கு மனம் தெளிந்தவர்களாக நீண்ட ஆயுளை வளர்ப்பார்களாக. கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் இடையே உள்ள முனிவர்களுக்கு நமஸ்காரம், நமஸ்காரம்; கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் இடையே உள்ள முனிவர்களுக்கு நமஸ்காரம். AI
(சஹ — ரக்ஷாக்கள் — யத் தேவாஸ் ஸப்ததச — யததீவ்யன் பஞ்சதச — யுஷ்டே சதுஸ்த்ரிம்சத் — வைஸ்வானராய ஷட்விம்சதி — வாதரசனா ஹ — குஸ்மாண்டை ரஜான் ஹ — பஞ்ச — பிரம்மயஜ்ஞேன — கிராமே — மத்தியந்தினே — தஸ்ய வை மேக — தஸ்ய வை த்வௌ — ரிச்யதே — துஹே ஹ — கதிதா அவகீர்ணீ — பூர் நமஸ் ப்ராச்யை விம்சதி) AI
॥ कृष्ण यजुर्वेदीय तैत्तिरीय आरण्यके द्वितीयः प्रपाठक-स्समाप्तः ॥
|| kṛṣṇa yajurvedīya taittirīya āraṇyake dvitīyaḥ prapāṭhaka-ssamāptaḥ ||
ஹரி ஓம். கிருஷ்ண யஜுர்வேதீய தைத்திரீய ஆரண்யகத்தின் இரண்டாம் பிரபாடகம் நிறைவுற்றது. AI