Mangalya Stavah — Kannada Script

ದಾಲ್ಭ್ಯಃ

ಕಾರ್ಯಾರಮ್ಭೇಷು ಸರ್ವೇಷು ದುಃಸ್ವಪ್ನೇಷು ಚ ಸತ್ತಮ ।

ಅಮಾಙ್ಗಲ್ಯೇಷು ದೃಷ್ಟೇಷು ಯಜ್ಜಪ್ತವ್ಯಂ ತದುಚ್ಯತಾಮ್ ॥ 1 ॥

ಯೇನಾರಮ್ಭಾಶ್ಚ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ದುಃಸ್ವಪ್ನಶ್ಚೋಪಶಾಮ್ಯತಿ ।

ಅಮಙ್ಗಲಾನಾಂ ದೃಷ್ಟಾನಾಂ ಪರಿಹಾರಶ್ಚ ಜಾಯತೇ ॥ 2 ॥

ಶ್ರೀ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ:

ಜನಾರ್ದನಂ ಭೂತಪತಿಂ ಜಗದ್ಗುರುಂ ಸ್ಮರನ್ ಮನುಷ್ಯಃ ಸತತಂ ಮಹಾಮುನೇ ।

ದುಷ್ಟಾನ್ಯಶೇಷಣ್ಯಪಹನ್ತಿ ಸಾಧಯತಿ ಅಶೇಷಕಾರ್ಯಾಣಿ ಚ ಯಾನ್ಯಭೀಪ್ಸತಿ ॥ 3 ॥

ಶೃಣುಷ್ವ ಚಾನ್ಯತ್ ಗದತೋ ಮಮಾಖಿಲಂ ವದಾಮಿ ಯತ್ ತೇ ದ್ವಿಜವರ್ಯ! ಮಙ್ಗಲಮ್ ।

ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಂ ಪ್ರದದಾತಿ ಯತ್ ಸದಾ ನಿಹನ್ತ್ಯ್ಶೇಷಾಣಿ ಚ ಪಾತಕಾನಿ ॥ 4 ॥

ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತಂ ಯತ್ರ ಜಗಚ್ಚರಾಚರಂ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ ಯೋ ಜಗತಶ್ಚ ಹೇತುಃ ।

ಜಗಚ್ಚ ಪಾತ್ಯತ್ತಿ ಚ ಯಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 5 ॥

ವ್ಯೋಮಾಮ್ಬುವಾಯ್ವಗ್ನಿಮಹೀಸ್ವರೂಪೈಃ ವಿಸ್ತಾರವಾನ್ ಯೋಽಣುತರೋಽಣುಭಾವಾತ್ ।

ಅಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಸತತಂ ಪರೇಶ್ವರೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 6 ॥

ಯಸ್ಮಾತ್ ಪರಸ್ಮಾತ್ ಪುರುಷಾದನನ್ತಾತ್ ಅನಾದಿಮಧ್ಯಾದಧಿಕಂ ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ।

ಸ ಹೇತುಹೇತುಃ ಪರಮೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 7 ॥

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಾಚ್ಯುತರುದ್ರರೂಪೀ ಸೃಜತ್ಯಶೇಷಂ ಪರಿಪಾತಿ ಹನ್ತಿ ।

ಗುಣಾಗ್ರಣೀರ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 8 ॥

ಪರಃ ಸುರಾಣಾಂ ಪರಮೋಽಸುರಾಣಾಂ ಪರೋ ಯತೀನಾಂ ಪರಮೋ ಮುನೀನಾಮ್ ।

ಪರಃ ಸಮಸ್ತಸ್ಯ ಚ ಯಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 9 ॥

ಧ್ಯಾತೋ ಮುನೀನಾಮಪಕಲ್ಮಷೈರ್ಯೋ ದದಾತಿ ಮುಕ್ತಿಂ ಪರಮೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ ।

ಮನೋಭಿರಾಮಃ ಪುರುಷಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 10 ॥

ಸುರೇನ್ದ್ರವೈವಸ್ವತವಿತ್ತಪಾಮ್ಬುಪಸ್ವರೂಪರೂಪೀ ಪರಿಪಾತಿ ಯೋ ಜಗತ್ ।

ಸ ಶುದ್ಧಶುದ್ಧಃ ಪರಮೇಶ್ವರೇಶ್ವರೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 11 ॥

ಯನ್ನಾಮಸಙ್ಕೀರ್ತನತೋ ವಿಮುಚ್ಯತೇ ಹ್ಯನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪಾಪಸಞ್ಚಯಾತ್ ।

ಪಾಪೇನ್ಧನಾಗ್ನಿಃ ಸ ಸದೈವ ನಿರ್ಮಲೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 12 ॥

ಯೇನೋದ್ಧೃತೇಯಂ ಧರಣೀ ರಸಾತಲಾತ್ ಅಶೇಷಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಿಕಾರಣಾದಿಕಮ್ ।

ಬಿಭರ್ತಿ ವಿಶ್ವಂ ಜಗತಃ ಸ ಮೂಲಂ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 13 ॥

ಪಾದೇಷು ವೇದಾ ಜಠರೇ ಚರಾಚರಂ ರೋಮಸ್ವಶೇಷಾ ಮುನಯೋ ಮುಖೇ ಮಖಾಃ ।

ಯಸ್ಯೇಶ್ವರೇಶಸ್ಯ ಸ ಸರ್ವದಾ ಪ್ರಭುಃ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 14 ॥

ಸಮಸ್ತ ಯಜ್ಞಾಙ್ಗಮಯಂ ವಪುಃ ಪ್ರಭೋಃ ಯಸ್ಯಾಙ್ಗಮೀಶೇಶ್ವರಸಂಸ್ತುತಸ್ಯ ।

ವರಾಹರೂಪೀ ಭಗವಾನ್ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 15 ॥

ವಿಕ್ಷೋಭ್ಯ ಸರ್ವೋದಧಿತೋಯಸಮ್ಭವಂ ದಧಾರ ಧಾತ್ರೀಂ ಜಗತಶ್ಚ ಯೋ ಭುವಮ್ ।

ಯಜ್ಞೇಶ್ವರೋ ಯಜ್ಞಪುಮಾನ್ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 16 ॥

ಪಾತಾಲಮೂಲೇಶ್ವರಭೋಗಿಸಂಹತೋ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಪಾದೌ ಪೃತಿವೀಂ ಚ ಬಿಭ್ರತಃ ।

ಯಸ್ಯೋಪಮಾನಂ ನ ಬಭೂವ ಸೋಽಚ್ಯುತೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 17 ॥

ಸಘರ್ಘರಂ ಯಸ್ಯ ಚ ಬೃಂಹಿತಂ ಮುಹುಃ ಸನನ್ದನಾದ್ಯೈರ್ಜನಲೋಕಸಂಶ್ರಿತೈಃ ।

ಶ್ರುತಂ ಜಯೇತ್ಯುಕ್ತಿಪರೈಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 18 ॥

ಏಕಾರ್ಣವಾದ್ ಯಸ್ಯ ಮಹೀಯಸೌ ಮಹೀಂ ಆದಾಯ ವೇಗೇನ ಖಮುತ್ಪತಿಷ್ಯತಃ ।

ನತಂ ವಪುರ್ಯೋಗಿವರೈಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 19 ॥

ಹತೋ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಮಹಾಸುರಃ ಪುರಾ ಪುರಾಣಪುಂಸಾ ಪರಮೇಣ ಯೇನ ।

ವರಾಹರೂಪಃ ಸ ಪತಿಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 20 ॥

ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಂ ಸುರಭೀತಿನಾಶಕಂ ಕೃತಂ ವಪುರ್ದಿವ್ಯನೃಸಿಂಹರೂಪಿಣಾ ।

ತ್ರಾತುಂ ಜಗತ್ ಯೇನ ಸ ಸರ್ವದಾ ಪ್ರಭುಃ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 21 ॥

ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರವಕ್ಷಃಸ್ಥಲದಾರದಾರುಣೈಃ

ಕರೇರುಹೈರ್ಯಃ ಕ್ರಕಚಾನುಕಾರಿಭಿಃ ।

ವಿಚ್ಛೇದ ಲೋಕಸ್ಯ ಭಯಾನಿ ಸೋಽಚ್ಯುತೋ

ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 22 ॥

ದನ್ತಾನ್ತದೀಪ್ತದ್ಯುತಿನಿರ್ಮಲಾನಿ ಯಃ ಚಕಾರ ಸರ್ವಾಣಿ ದಿಶಾಂ ಮುಖಾನಿ ।

ನಿನಾದವಿತ್ರಾಸಿತದಾನವೋ ಹ್ಯಸೌ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 23 ॥

ಯನ್ನಾಮಸಙ್ಕೀರ್ತನತೋ ಮಹಾಭಯಾತ್ ವಿಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನೋತಿ ನ ಸಂಶಯಂ ನರಃ ।

ಸ ಸರ್ವಲೋಕಾರ್ತಿಹರೋ ನೃಕೇಸರೀ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 24 ॥

ಸಟಾಕರಾಲಭ್ರಮಣಾನಿಲಾಹತಾಃ ಸ್ಫುಟನ್ತಿ ಯಸ್ಯಾಮ್ಬುಧರಾಃ ಸಮನ್ತತಃ ।

ಸ ದಿವ್ಯಸಿಂಹಃ ಸ್ಫುರಿತಾನಲೇಕ್ಷಣೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 25 ॥

ಯದೀಕ್ಷಣಜ್ಯೋತಿಷಿ ರಶ್ಮಿಮಣ್ಡಲಂ ಪ್ರಲೀನಮೀಷನ್ನ ರರಾಜ ಭಾಸ್ವತಃ ।

ಕುತಃ ಶಶಾಙ್ಕಸ್ಯ ಸ ದಿವ್ಯರೂಪಧೃಕ್ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 26 ॥

ಅಶೇಷದೇವೇಶನರೇಶ್ವರೇಶ್ವರೈಃ ಸದಾ ಸ್ತುತಂ ಯಚ್ಚರಿತಂ ಮಹಾದ್ಭುತಮ್ ।

ಸ ಸರ್ವಲೋಕಾರ್ತಿಹರೋ ಮಹಾಹರಿಃ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 27 ॥

ದ್ರವನ್ತಿ ದೈತ್ಯಾಃ ಪ್ರಣಮನ್ತಿ ದೇವತಾಃ ನಶ್ಯನ್ತಿ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಅಪಯಾನ್ತಿ ಚಾರಯಃ ।

ಯತ್ಕೀರ್ತನಾತ್ ಸೋಽದ್ಭುತರೂಪಕೇಸರೀ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 28 ॥

ಋಕ್ಪಾವಿತಂ ಯೋ ಯಜುಷಾ ಹಿ ಶ್ರೀಮತ್ ಸಾಮಧ್ವನಿಧ್ವಸ್ತಸಮಸ್ತಪಾತಕಮ್ ।

ಚಕ್ರೇ ಜಗತ್ ವಾಮನಕಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 29 ॥

ಯತ್ಪಾದವಿನ್ಯಾಸಪವಿತ್ರತಾಂ ಮಹೀ ಯಯೌ ವಿಯಚ್ಚರ್ಗ್ಯಜುಷಾಮುದೀರಣಾತ್ ।

ಸ ವಾಮನೋ ದಿವ್ಯಶರೀರರೂಪದೃಂ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 30 ॥

ಯಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಯಾತೇಽಸುರಭೂಭೃತೋಽಧ್ವರಾತ್ ನನಾಮ ಖೇದಾದವನಿಃ ಸಸಾಗರಾ ।

ಸ ವಾಮನಃ ಸರ್ವಜಗನ್ಮಯಃ ಸದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 31 ॥

ಮಹಾದ್ಭುತೇ ದೈತ್ಯಪತೇರ್ಮಹಾಧ್ವರೇ ಯಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವಿಷ್ಟೇ ಕ್ಷುಭಿತಂ ಮಹಾಸುರೈಃ ।

ಸ ವಾಮನೋಽನ್ತಸ್ಥಿತಸಪ್ತಲೋಕಧೃಂ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 32 ॥

ಸಙ್ಘೈಃ ಸುರಾಣಾಂ ದಿವಿ ಭೂತಲಸ್ಥಿತೈಃ ತಥಾ ಮನುಷ್ಯೈರ್ಗಗನೇ ಚ ಖೇಚರೈಃ ।

ಸ್ತುತಃ ಕ್ರಮಾದ್ ಯಃ ಪ್ರಚ್ಚಾರ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 33 ॥

ಕ್ರಾನ್ತ್ವಾ ಧರಿತ್ರೀಂ ಗಗನಂ ತಥಾ ದಿವಂ ಮರುತ್ಪತೇರ್ಯಃ ಪ್ರದದೌ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್ ।

ಸ ದೇವದೇವೋ ಭುವನೇಶ್ವರೇಶ್ವರೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 34 ॥

ಅನುಗ್ರಹಂ ಚಾಪಿ ಬಲೇರನುತ್ತ್ಮಂ ಚಕಾರ ಯಶ್ಚೇನ್ದ್ರಪದೋಪಮಂ ಕ್ಷಣಾತ್ ।

ಸುರಾಂಶ್ಚ ಯಜ್ಞಾಂಶಭುಜಃ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 35 ॥

ರಸಾತಲಾದ್ ಯೇನ ಪುರಾ ಸಮಾಹೃತಾಃ ಸಮಸ್ತವೇದಾ ಜಲಚಾರರಿರೂಪಿಣಾ ।

ಸ ಕೈಟಭಾರಿಮಧುಹಾಽಮ್ಬುಶಾಯೀ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 36 ॥

ನಿಃಕ್ಷತ್ರಿಯಂ ಯಶ್ಚ ಚಕಾರ ಮೇದಿನೀಂ ಅನೇಕಶೋ ಬಾಹುವನಂ ತಥಾಽಚ್ಛಿನತ್ ।

ಯಃ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ಸ ಭಾರ್ಗವೋತ್ತಮೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 37 ॥

ನಿಹತ್ಯ ಯೋ ವಾಲಿನಮುಗ್ರವಿಕ್ರಮಂ

ನಿಬದ್ಧ್ಯ ಸೇತುಂ ಜಲಧೌ ದಶಾನನಮ್ ।

ಜಘಾನ ಚಾನ್ಯಾನ್ ರಜನೀಚರಾನ್ ಅಸೌ

ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 38 ॥

ಚಿಕ್ಷೇಪ ಬಾಲಃ ಶಕಟಂ, ಬಭಞ್ಜ ಯೋ ಯಮಾರ್ಜುನಂ, ಕಂಸಮರಿಂ ಜಘಾನ ಚ ।

ಮಮರ್ದ ಚಾಣೂರಮುಖಾನ್ ಸ ಸರ್ವದಾ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 39 ॥

ಪ್ರಾತಃ ಸಹಸ್ರಾಂಶುಮರೀಚಿನಿರ್ಮಲಂ ಕರೇಣ ಬಿಭ್ರತ್ ಭಗವಾನ್ ಸುದರ್ಶನಮ್ ।

ಕೌಮೋದಕೀ ಚಾಪಿ ಗದಾಮನನ್ತೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 40 ॥

ಹಿಮೇನ್ದುಕುನ್ದಸ್ಫಟಿಕಾಭನಿರ್ಮಲಂ ಮುಖಾನಿಲಾಪೂರಿತಮೀಶ್ವರೇಶ್ವರಃ ।

ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕಾಲೇಽಪಿ ಸ ಶನ್ಖಮುದ್ವಹನ್ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 41 ॥

ತಥಾಪರಾಹ್ಣೇ ಪ್ರವಿಕಾಸಿ ಪಙ್ಕಜಂ ವಕ್ಷಸ್ಥಲೇನ ಶ್ರಿಯಮುದ್ವಹನ್ ಹರಿಃ ।

ವಿಸ್ತಾರಿಪದ್ಮಾಯತಪತ್ರಲೋಚನೋ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 42 ॥

ಸರ್ವೇಷು ಕಾಲೇಷು ಸಮಸ್ತದೇಶೇಷು ಅಶೇಷಕಾರ್ಯೇಷು ತಥೇಶ್ವರೇಶ್ವರಃ ।

ಸರ್ವೈಃ ಸ್ವರೂಪೈರ್ಭಗವಾನ್ ಅನಾದಿಮಾನ್ ಮಮಾಸ್ತು ಮಾಙ್ಗಲ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ಹರಿಃ ॥ 43 ॥

ಏತತ್ ಪಠನ್ ದಾಲ್ಭ್ಯ ಸಮಸ್ತಪಾಪೈಃ

ವಿಮುಚ್ಯತೇ ವಿಷ್ಣುಪರೋ ಮನುಷ್ಯಃ ।

ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ತಥಾಽಸ್ಯ ಸರ್ವಾನ್

ಅರ್ಥಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಯಥೇಚ್ಛತೇ ತಾನ್ ॥ 44 ॥

ದುಃಸ್ವಪ್ನಃ ಪ್ರಶಮಮುಪೈತಿ ಪಠ್ಯಮಾನೇ

ಸ್ತೋತ್ರೇಽಸ್ಮಿನ್ ಶ್ರವಣವಿಧೌ ಸದೋದ್ಯತಸ್ಯ ।

ಪ್ರಾರಮ್ಭೋ ದ್ರುತಮುಪಯಾತಿ ಸಿದ್ಧಿಮೀಶಃ

ಪಾಪಾನಿ ಕ್ಷಪಯತಿ ಚಾಸ್ಯ ದೇವದೇವಃ ॥ 45 ॥

ಮಾಙ್ಗಲ್ಯಂ ಪರಮಪದಂ ಸದಾಽರ್ಥಸಿದ್ಧಿಂ

ನಿರ್ವಿಘ್ನಾಮಧಿಕಫಲಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ದದಾತಿ ।

ಕಿಂ ಲೋಕೇ ತದಿಹ ಪರತ್ರ ಚಾಪಿ ಪುಂಸಾಂ

ಯದ್ವಿಷ್ಣುಪ್ರವಣಧಿಯಾಂ ನ ದಾಲ್ಭ್ಯ! ಸಾಧ್ಯಮ್ ॥ 46 ॥

ದೇವೇನ್ದ್ರಸ್ತ್ರಿಭುವನಮರ್ಥಮೇಕಪಿಙ್ಗಃ

ಸಂಸಿದ್ಧಿಂ ತ್ರಿಭುವನಗಾಂ ಚ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಃ ।

ವೈದೇಹಃ ಪರಮಪದಂ ಪ್ರಸಾದ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ

ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಸಕಲಫಲಪ್ರದೋ ಹಿ ವಿಷ್ಣುಃ ॥ 47 ॥

ಸರ್ವಾರಮ್ಭೇಷು ದಾಲ್ಭ್ಯೈತದ್ ದುಃಸ್ವಪ್ನೇಷು ಚ ಪಣ್ಡಿತಃ ।

ಜಪೇದೇಕಮನಾ ವಿಷ್ಣೌ ತಥಾಽಮಙ್ಗಲ್ಯದರ್ಶನೇ ॥ 48 ॥

ಶಮಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ ದುಷ್ಟಾನಿ ಗ್ರಹಪೀಡಾಶ್ಚ ದಾರುಣಾಃ ।

ಕರ್ಮಾರಮ್ಭಾಶ್ಚ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಚೋತ್ತಮಮ್ ॥ 49 ॥

ಹರಿರ್ದದಾತಿ ಭದ್ರಾಣಿ ಮಙ್ಗಲ್ಯಸ್ತುತಿಸಂಸ್ತುತಃ ।

ಕರೋತ್ಯಖಿಲರೂಪೈಸ್ತು ರಕ್ಷಾಮಕ್ಷತಶಕ್ತಿಭೃತ್ ॥ 50 ॥

॥ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುಧರ್ಮೋತ್ತರಾನ್ತರ್ಗತಃ ಮಾಙ್ಗಲ್ಯಸ್ತವಃ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಃ ॥

Roman (IAST) Transliteration

dālbhyaḥ

kāryārambheṣu sarveṣu duḥsvapneṣu ca sattama |

amāṅgalyeṣu dṛṣṭeṣu yajjaptavyaṃ taducyatām || 1 ||

yenārambhāśca siddhyanti duḥsvapnaścopaśāmyati |

amaṅgalānāṃ dṛṣṭānāṃ parihāraśca jāyate || 2 ||

śrī pulastyaḥ:

janārdanaṃ bhūtapatiṃ jagadguruṃ smaran manuṣyaḥ satataṃ mahāmune |

duṣṭānyaśeṣaṇyapahanti sādhayati aśeṣakāryāṇi ca yānyabhīpsati || 3 ||

śṛṇuṣva cānyat gadato mamākhilaṃ vadāmi yat te dvijavarya! maṅgalam |

sarvārthasiddhiṃ pradadāti yat sadā nihantyśeṣāṇi ca pātakāni || 4 ||

pratiṣṭitaṃ yatra jagaccarācaraṃ jagattraye yo jagataśca hetuḥ |

jagacca pātyatti ca yaḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 5 ||

vyomāmbuvāyvagnimahīsvarūpaiḥ vistāravān yo'ṇutaro'ṇubhāvāt |

asthūlasūkṣmaḥ satataṃ pareśvaro mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 6 ||

yasmāt parasmāt puruṣādanantāt anādimadhyādadhikaṃ na kiñcit |

sa hetuhetuḥ parameśvareśvaraḥ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 7 ||

hiraṇyagarbhācyutarudrarūpī sṛjatyaśeṣaṃ paripāti hanti |

guṇāgraṇīryo bhagavān sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 8 ||

paraḥ surāṇāṃ paramo'surāṇāṃ paro yatīnāṃ paramo munīnām |

paraḥ samastasya ca yaḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 9 ||

dhyāto munīnāmapakalmaṣairyo dadāti muktiṃ parameśvareśvaraḥ |

manobhirāmaḥ puruṣaḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 10 ||

surendravaivasvatavittapāmbupasvarūparūpī paripāti yo jagat |

sa śuddhaśuddhaḥ parameśvareśvaro mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 11 ||

yannāmasaṅkīrtanato vimucyate hyanekajanmārjitapāpasañcayāt |

pāpendhanāgniḥ sa sadaiva nirmalo mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 12 ||

yenoddhṛteyaṃ dharaṇī rasātalāt aśeṣasṛṣṭisthitikāraṇādikam |

bibharti viśvaṃ jagataḥ sa mūlaṃ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 13 ||

pādeṣu vedā jaṭhare carācaraṃ romasvaśeṣā munayo mukhe makhāḥ |

yasyeśvareśasya sa sarvadā prabhuḥ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 14 ||

samasta yajñāṅgamayaṃ vapuḥ prabhoḥ yasyāṅgamīśeśvarasaṃstutasya |

varāharūpī bhagavān sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 15 ||

vikṣobhya sarvodadhitoyasambhavaṃ dadhāra dhātrīṃ jagataśca yo bhuvam |

yajñeśvaro yajñapumān sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 16 ||

pātālamūleśvarabhogisaṃhato vinyasya pādau pṛtivīṃ ca bibhrataḥ |

yasyopamānaṃ na babhūva so'cyuto mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 17 ||

saghargharaṃ yasya ca bṛṃhitaṃ muhuḥ sanandanādyairjanalokasaṃśritaiḥ |

śrutaṃ jayetyuktiparaiḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 18 ||

ekārṇavād yasya mahīyasau mahīṃ ādāya vegena khamutpatiṣyataḥ |

nataṃ vapuryogivaraiḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 19 ||

hato hiraṇyākṣamahāsuraḥ purā purāṇapuṃsā parameṇa yena |

varāharūpaḥ sa patiḥ prajāpatiḥ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 20 ||

daṃṣṭrākarālaṃ surabhītināśakaṃ kṛtaṃ vapurdivyanṛsiṃharūpiṇā |

trātuṃ jagat yena sa sarvadā prabhuḥ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 21 ||

daityendravakṣaḥsthaladāradāruṇaiḥ

kareruhairyaḥ krakacānukāribhiḥ |

viccheda lokasya bhayāni so'cyuto

mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 22 ||

dantāntadīptadyutinirmalāni yaḥ cakāra sarvāṇi diśāṃ mukhāni |

ninādavitrāsitadānavo hyasau mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 23 ||

yannāmasaṅkīrtanato mahābhayāt vimokṣamāpnoti na saṃśayaṃ naraḥ |

sa sarvalokārtiharo nṛkesarī mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 24 ||

saṭākarālabhramaṇānilāhatāḥ sphuṭanti yasyāmbudharāḥ samantataḥ |

sa divyasiṃhaḥ sphuritānalekṣaṇo mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 25 ||

yadīkṣaṇajyotiṣi raśmimaṇḍalaṃ pralīnamīṣanna rarāja bhāsvataḥ |

kutaḥ śaśāṅkasya sa divyarūpadhṛk mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 26 ||

aśeṣadeveśanareśvareśvaraiḥ sadā stutaṃ yaccaritaṃ mahādbhutam |

sa sarvalokārtiharo mahāhariḥ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 27 ||

dravanti daityāḥ praṇamanti devatāḥ naśyanti rakṣāṃsi apayānti cārayaḥ |

yatkīrtanāt so'dbhutarūpakesarī mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 28 ||

ṛkpāvitaṃ yo yajuṣā hi śrīmat sāmadhvanidhvastasamastapātakam |

cakre jagat vāmanakaḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 29 ||

yatpādavinyāsapavitratāṃ mahī yayau viyaccargyajuṣāmudīraṇāt |

sa vāmano divyaśarīrarūpadṛṃ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 30 ||

yasmin prayāte'surabhūbhṛto'dhvarāt nanāma khedādavaniḥ sasāgarā |

sa vāmanaḥ sarvajaganmayaḥ sadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 31 ||

mahādbhute daityapatermahādhvare yasmin praviṣṭe kṣubhitaṃ mahāsuraiḥ |

sa vāmano'ntasthitasaptalokadhṛṃ mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 32 ||

saṅghaiḥ surāṇāṃ divi bhūtalasthitaiḥ tathā manuṣyairgagane ca khecaraiḥ |

stutaḥ kramād yaḥ praccāra sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 33 ||

krāntvā dharitrīṃ gaganaṃ tathā divaṃ marutpateryaḥ pradadau triviṣṭapam |

sa devadevo bhuvaneśvareśvaro mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 34 ||

anugrahaṃ cāpi baleranuttmaṃ cakāra yaścendrapadopamaṃ kṣaṇāt |

surāṃśca yajñāṃśabhujaḥ sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 35 ||

rasātalād yena purā samāhṛtāḥ samastavedā jalacārarirūpiṇā |

sa kaiṭabhārimadhuhā'mbuśāyī mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 36 ||

niḥkṣatriyaṃ yaśca cakāra medinīṃ anekaśo bāhuvanaṃ tathā'cchinat |

yaḥ kārtavīryasya sa bhārgavottamo mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 37 ||

nihatya yo vālinamugravikramaṃ

nibaddhya setuṃ jaladhau daśānanam |

jaghāna cānyān rajanīcarān asau

mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 38 ||

cikṣepa bālaḥ śakaṭaṃ, babhañja yo yamārjunaṃ, kaṃsamariṃ jaghāna ca |

mamarda cāṇūramukhān sa sarvadā mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 39 ||

prātaḥ sahasrāṃśumarīcinirmalaṃ kareṇa bibhrat bhagavān sudarśanam |

kaumodakī cāpi gadāmananto mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 40 ||

himendukundasphaṭikābhanirmalaṃ mukhānilāpūritamīśvareśvaraḥ |

madhyāhnakāle'pi sa śankhamudvahan mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 41 ||

tathāparāhṇe pravikāsi paṅkajaṃ vakṣasthalena śriyamudvahan hariḥ |

vistāripadmāyatapatralocano mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 42 ||

sarveṣu kāleṣu samastadeśeṣu aśeṣakāryeṣu tatheśvareśvaraḥ |

sarvaiḥ svarūpairbhagavān anādimān mamāstu māṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 43 ||

etat paṭhan dālbhya samastapāpaiḥ

vimucyate viṣṇuparo manuṣyaḥ |

siddhyanti kāryāṇi tathā'sya sarvān

arthānavāpnoti yathecchate tān || 44 ||

duḥsvapnaḥ praśamamupaiti paṭhyamāne

stotre'smin śravaṇavidhau sadodyatasya |

prārambho drutamupayāti siddhimīśaḥ

pāpāni kṣapayati cāsya devadevaḥ || 45 ||

māṅgalyaṃ paramapadaṃ sadā'rthasiddhiṃ

nirvighnāmadhikaphalāṃ śriyaṃ dadāti |

kiṃ loke tadiha paratra cāpi puṃsāṃ

yadviṣṇupravaṇadhiyāṃ na dālbhya! sādhyam || 46 ||

devendrastribhuvanamarthamekapiṅgaḥ

saṃsiddhiṃ tribhuvanagāṃ ca kārtavīryaḥ |

vaidehaḥ paramapadaṃ prasādya viṣṇuṃ

samprāptāḥ sakalaphalaprado hi viṣṇuḥ || 47 ||

sarvārambheṣu dālbhyaitad duḥsvapneṣu ca paṇḍitaḥ |

japedekamanā viṣṇau tathā'maṅgalyadarśane || 48 ||

śamaṃ prayānti duṣṭāni grahapīḍāśca dāruṇāḥ |

karmārambhāśca siddhyanti puṇyamāpnoti cottamam || 49 ||

harirdadāti bhadrāṇi maṅgalyastutisaṃstutaḥ |

karotyakhilarūpaistu rakṣāmakṣataśaktibhṛt || 50 ||

|| śrīviṣṇudharmottarāntargataḥ māṅgalyastavaḥ sampūrṇaḥ ||

Sanskrit — Devanagari (original)

दाल्भ्यः

कार्यारम्भेषु सर्वेषु दुःस्वप्नेषु च सत्तम ।

अमाङ्गल्येषु दृष्टेषु यज्जप्तव्यं तदुच्यताम् ॥ 1 ॥

येनारम्भाश्च सिद्ध्यन्ति दुःस्वप्नश्चोपशाम्यति ।

अमङ्गलानां दृष्टानां परिहारश्च जायते ॥ 2 ॥

श्री पुलस्त्यः:

जनार्दनं भूतपतिं जगद्गुरुं स्मरन् मनुष्यः सततं महामुने ।

दुष्टान्यशेषण्यपहन्ति साधयति अशेषकार्याणि च यान्यभीप्सति ॥ 3 ॥

शृणुष्व चान्यत् गदतो ममाखिलं वदामि यत् ते द्विजवर्य! मङ्गलम् ।

सर्वार्थसिद्धिं प्रददाति यत् सदा निहन्त्य्शेषाणि च पातकानि ॥ 4 ॥

प्रतिष्टितं यत्र जगच्चराचरं जगत्त्रये यो जगतश्च हेतुः ।

जगच्च पात्यत्ति च यः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 5 ॥

व्योमाम्बुवाय्वग्निमहीस्वरूपैः विस्तारवान् योऽणुतरोऽणुभावात् ।

अस्थूलसूक्ष्मः सततं परेश्वरो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 6 ॥

यस्मात् परस्मात् पुरुषादनन्तात् अनादिमध्यादधिकं न किञ्चित् ।

स हेतुहेतुः परमेश्वरेश्वरः ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 7 ॥

हिरण्यगर्भाच्युतरुद्ररूपी सृजत्यशेषं परिपाति हन्ति ।

गुणाग्रणीर्यो भगवान् स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 8 ॥

परः सुराणां परमोऽसुराणां परो यतीनां परमो मुनीनाम् ।

परः समस्तस्य च यः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 9 ॥

ध्यातो मुनीनामपकल्मषैर्यो ददाति मुक्तिं परमेश्वरेश्वरः ।

मनोभिरामः पुरुषः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 10 ॥

सुरेन्द्रवैवस्वतवित्तपाम्बुपस्वरूपरूपी परिपाति यो जगत् ।

स शुद्धशुद्धः परमेश्वरेश्वरो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 11 ॥

यन्नामसङ्कीर्तनतो विमुच्यते ह्यनेकजन्मार्जितपापसञ्चयात् ।

पापेन्धनाग्निः स सदैव निर्मलो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 12 ॥

येनोद्धृतेयं धरणी रसातलात् अशेषसृष्टिस्थितिकारणादिकम् ।

बिभर्ति विश्वं जगतः स मूलं ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 13 ॥

पादेषु वेदा जठरे चराचरं रोमस्वशेषा मुनयो मुखे मखाः ।

यस्येश्वरेशस्य स सर्वदा प्रभुः ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 14 ॥

समस्त यज्ञाङ्गमयं वपुः प्रभोः यस्याङ्गमीशेश्वरसंस्तुतस्य ।

वराहरूपी भगवान् स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 15 ॥

विक्षोभ्य सर्वोदधितोयसम्भवं दधार धात्रीं जगतश्च यो भुवम् ।

यज्ञेश्वरो यज्ञपुमान् स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 16 ॥

पातालमूलेश्वरभोगिसंहतो विन्यस्य पादौ पृतिवीं च बिभ्रतः ।

यस्योपमानं न बभूव सोऽच्युतो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 17 ॥

सघर्घरं यस्य च बृंहितं मुहुः सनन्दनाद्यैर्जनलोकसंश्रितैः ।

श्रुतं जयेत्युक्तिपरैः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 18 ॥

एकार्णवाद् यस्य महीयसौ महीं आदाय वेगेन खमुत्पतिष्यतः ।

नतं वपुर्योगिवरैः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 19 ॥

हतो हिरण्याक्षमहासुरः पुरा पुराणपुंसा परमेण येन ।

वराहरूपः स पतिः प्रजापतिः ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 20 ॥

दंष्ट्राकरालं सुरभीतिनाशकं कृतं वपुर्दिव्यनृसिंहरूपिणा ।

त्रातुं जगत् येन स सर्वदा प्रभुः ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 21 ॥

दैत्येन्द्रवक्षःस्थलदारदारुणैः

करेरुहैर्यः क्रकचानुकारिभिः ।

विच्छेद लोकस्य भयानि सोऽच्युतो

ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 22 ॥

दन्तान्तदीप्तद्युतिनिर्मलानि यः चकार सर्वाणि दिशां मुखानि ।

निनादवित्रासितदानवो ह्यसौ ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 23 ॥

यन्नामसङ्कीर्तनतो महाभयात् विमोक्षमाप्नोति न संशयं नरः ।

स सर्वलोकार्तिहरो नृकेसरी ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 24 ॥

सटाकरालभ्रमणानिलाहताः स्फुटन्ति यस्याम्बुधराः समन्ततः ।

स दिव्यसिंहः स्फुरितानलेक्षणो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 25 ॥

यदीक्षणज्योतिषि रश्मिमण्डलं प्रलीनमीषन्न रराज भास्वतः ।

कुतः शशाङ्कस्य स दिव्यरूपधृक् ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 26 ॥

अशेषदेवेशनरेश्वरेश्वरैः सदा स्तुतं यच्चरितं महाद्भुतम् ।

स सर्वलोकार्तिहरो महाहरिः ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 27 ॥

द्रवन्ति दैत्याः प्रणमन्ति देवताः नश्यन्ति रक्षांसि अपयान्ति चारयः ।

यत्कीर्तनात् सोऽद्भुतरूपकेसरी ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 28 ॥

ऋक्पावितं यो यजुषा हि श्रीमत् सामध्वनिध्वस्तसमस्तपातकम् ।

चक्रे जगत् वामनकः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 29 ॥

यत्पादविन्यासपवित्रतां मही ययौ वियच्चर्ग्यजुषामुदीरणात् ।

स वामनो दिव्यशरीररूपदृं ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 30 ॥

यस्मिन् प्रयातेऽसुरभूभृतोऽध्वरात् ननाम खेदादवनिः ससागरा ।

स वामनः सर्वजगन्मयः सदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 31 ॥

महाद्भुते दैत्यपतेर्महाध्वरे यस्मिन् प्रविष्टे क्षुभितं महासुरैः ।

स वामनोऽन्तस्थितसप्तलोकधृं ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 32 ॥

सङ्घैः सुराणां दिवि भूतलस्थितैः तथा मनुष्यैर्गगने च खेचरैः ।

स्तुतः क्रमाद् यः प्रच्चार सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 33 ॥

क्रान्त्वा धरित्रीं गगनं तथा दिवं मरुत्पतेर्यः प्रददौ त्रिविष्टपम् ।

स देवदेवो भुवनेश्वरेश्वरो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 34 ॥

अनुग्रहं चापि बलेरनुत्त्मं चकार यश्चेन्द्रपदोपमं क्षणात् ।

सुरांश्च यज्ञांशभुजः स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 35 ॥

रसातलाद् येन पुरा समाहृताः समस्तवेदा जलचाररिरूपिणा ।

स कैटभारिमधुहाऽम्बुशायी ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 36 ॥

निःक्षत्रियं यश्च चकार मेदिनीं अनेकशो बाहुवनं तथाऽच्छिनत् ।

यः कार्तवीर्यस्य स भार्गवोत्तमो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 37 ॥

निहत्य यो वालिनमुग्रविक्रमं

निबद्ध्य सेतुं जलधौ दशाननम् ।

जघान चान्यान् रजनीचरान् असौ

ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 38 ॥

चिक्षेप बालः शकटं, बभञ्ज यो यमार्जुनं, कंसमरिं जघान च ।

ममर्द चाणूरमुखान् स सर्वदा ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 39 ॥

प्रातः सहस्रांशुमरीचिनिर्मलं करेण बिभ्रत् भगवान् सुदर्शनम् ।

कौमोदकी चापि गदामनन्तो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 40 ॥

हिमेन्दुकुन्दस्फटिकाभनिर्मलं मुखानिलापूरितमीश्वरेश्वरः ।

मध्याह्नकालेऽपि स शन्खमुद्वहन् ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 41 ॥

तथापराह्णे प्रविकासि पङ्कजं वक्षस्थलेन श्रियमुद्वहन् हरिः ।

विस्तारिपद्मायतपत्रलोचनो ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 42 ॥

सर्वेषु कालेषु समस्तदेशेषु अशेषकार्येषु तथेश्वरेश्वरः ।

सर्वैः स्वरूपैर्भगवान् अनादिमान् ममास्तु माङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ 43 ॥

एतत् पठन् दाल्भ्य समस्तपापैः

विमुच्यते विष्णुपरो मनुष्यः ।

सिद्ध्यन्ति कार्याणि तथाऽस्य सर्वान्

अर्थानवाप्नोति यथेच्छते तान् ॥ 44 ॥

दुःस्वप्नः प्रशममुपैति पठ्यमाने

स्तोत्रेऽस्मिन् श्रवणविधौ सदोद्यतस्य ।

प्रारम्भो द्रुतमुपयाति सिद्धिमीशः

पापानि क्षपयति चास्य देवदेवः ॥ 45 ॥

माङ्गल्यं परमपदं सदाऽर्थसिद्धिं

निर्विघ्नामधिकफलां श्रियं ददाति ।

किं लोके तदिह परत्र चापि पुंसां

यद्विष्णुप्रवणधियां न दाल्भ्य! साध्यम् ॥ 46 ॥

देवेन्द्रस्त्रिभुवनमर्थमेकपिङ्गः

संसिद्धिं त्रिभुवनगां च कार्तवीर्यः ।

वैदेहः परमपदं प्रसाद्य विष्णुं

सम्प्राप्ताः सकलफलप्रदो हि विष्णुः ॥ 47 ॥

सर्वारम्भेषु दाल्भ्यैतद् दुःस्वप्नेषु च पण्डितः ।

जपेदेकमना विष्णौ तथाऽमङ्गल्यदर्शने ॥ 48 ॥

शमं प्रयान्ति दुष्टानि ग्रहपीडाश्च दारुणाः ।

कर्मारम्भाश्च सिद्ध्यन्ति पुण्यमाप्नोति चोत्तमम् ॥ 49 ॥

हरिर्ददाति भद्राणि मङ्गल्यस्तुतिसंस्तुतः ।

करोत्यखिलरूपैस्तु रक्षामक्षतशक्तिभृत् ॥ 50 ॥

॥ श्रीविष्णुधर्मोत्तरान्तर्गतः माङ्गल्यस्तवः सम्पूर्णः ॥