Dwadasha Stotra Stotra 1 — Grantha Script

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

ఈ శ్రీ మధ్వాచార్య కృత ద్వాదశ స్తోత్రములలో మొదటి స్తోత్రము వాసుదేవుడిని, లక్ష్మీపతిని నమస్కరించుచు, ఆయన పాదపద్మములను, నితంబమును, ఉదరమును, వక్షస్థలమును, భుజములను, కంఠమును, ముఖపద్మమును ధ్యానించవలెనని వివరించుచున్నది. ఇది హృదయాంధకారమును పోగొట్టి, సంసార దుఃఖమును హరించి, నిత్యానంద పదమును, మోక్షమును ప్రసాదించునని తెలుపుచున్నది. బ్రహ్మ మొదలగువారు ఆయన గుణములను కీర్తించుచూ వాటి అంతమును పొందలేకపోయిరని పేర్కొనుచున్నది.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Konkani meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Konkani

हें प्रथमस्तोत्रांत श्री मध्वाचार्य वासुदेवाची वंदन करतात आनी ताच्या पादकमळाचो, नितंबाचो, उदराचो, उराचो, भुजांचो, कंठाचो आनी मुखकमळाचो चिंतन करपाचें सांगतात. ते सांगतात की हरीचे भुजे शंख, चक्र, गदा आनी कमळ धारण करतात आनी जगाच्या रक्षणाचो यत्न करतात. तशेंच ते गोविंदाच्या तेजस्वी मंद हांसवाचें, पूर्णानंद रामाचें आनी ईश्वराच्या भ्रूभंगाचें निरंतर ध्यान करपाचें सांगतात, विशेष करून अंत्यकाळार. ब्रह्मादी देव ताच्या गुणांचो अंत मेळोवंक शकले नात अशें ते सांगतात.

AI-generated · not yet verified

The Konkani meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

॥ 𑌦𑍍𑌵𑌾𑌦𑌶 𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰𑌾𑌣𑌿॥

𑌅𑌥 𑌪𑍍𑌰𑌥𑌮𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰𑌮𑍍

Verse 1

𑌵𑌨𑍍𑌦𑍇 𑌵𑌨𑍍𑌦𑍍𑌯𑌂 𑌸𑌦𑌾𑌨𑌨𑍍𑌦𑌂 𑌵𑌾𑌸𑍁𑌦𑍇𑌵𑌂 𑌨𑌿𑌰𑌞𑍍𑌜𑌨𑌮𑍍 ।
𑌇𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌾𑌪𑌤𑌿𑌮𑌾𑌦𑍍𑌯𑌾𑌦𑌿 𑌵𑌰𑌦𑍇𑌶 𑌵𑌰𑌪𑍍𑌰𑌦𑌮𑍍 ॥ 1॥

vande vandyaṃ sadānandaṃ vāsudevaṃ nirañjanam |
indirāpatimādyādi varadeśa varapradam || 1||

वंदन करतां त्या वंदनीय, सदानंद, निरंजन वासुदेवाक; तो इंदिरेचो पती, आदीचोय आदी, वरदेश आनी वर दिवपी. ^AI

పూజనీయుడైన, సదా ఆనందస్వరూపుడైన, నిర్మలుడైన వాసుదేవుడిని నమస్కరిస్తున్నాను. లక్ష్మీదేవి భర్త, ఆదులకు ఆది, వరములను ఇచ్చే ప్రభువు, వరములను ప్రసాదించేవాడు. ^AI

Verse 2

𑌨𑌮𑌾𑌮𑌿 𑌨𑌿𑌖𑌿𑌲𑌾𑌧𑍀𑌶 𑌕𑌿𑌰𑍀𑌟𑌾𑌘𑍃𑌷𑍍𑌟𑌪𑍀𑌠𑌵𑌤𑍍 ।
𑌹𑍃𑌤𑍍𑌤𑌮𑌃 𑌶𑌮𑌨𑍇𑌽𑌰𑍍𑌕𑌾𑌭𑌂 𑌶𑍍𑌰𑍀𑌪𑌤𑍇𑌃 𑌪𑌾𑌦𑌪𑌙𑍍𑌕𑌜𑌮𑍍 ॥ 2॥

namāmi nikhilādhīśa kirīṭāghṛṣṭapīṭhavat |
hṛttamaḥ śamane'rkābhaṃ śrīpateḥ pādapaṅkajam || 2||

नमस्कार करतां सगळ्यांच्या स्वामीच्या त्या पादकमळाक, जें मुकुटांनी घासल्ल्या आसनासारखें आसा; जें हृदयांतलो अंधकार नश्ट करता आनी सूर्यासारखें तेजस्वी आसा. ^AI

సమస్త లోకాలకు ప్రభువు యొక్క కిరీటముచే తాకబడిన పీఠము వంటి, హృదయాంధకారమును పోగొట్టే, సూర్యుని వంటి, లక్ష్మీపతి యొక్క పాదపద్మములకు నమస్కరిస్తున్నాను. ^AI

Verse 3

𑌜𑌾𑌮𑍍𑌬𑍂𑌨𑌦𑌾𑌮𑍍𑌬𑌰𑌾𑌧𑌾𑌰𑌂 𑌨𑌿𑌤𑌮𑍍𑌬𑌂 𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌮𑍀𑌶𑌿𑌤𑍁𑌃 ।
𑌸𑍍𑌵𑌰𑍍𑌣𑌮𑌞𑍍𑌜𑍀𑌰𑌸𑌂𑌵𑍀𑌤𑌂 𑌆𑌰𑍂𑌢𑌂 𑌜𑌗𑌦𑌮𑍍𑌬𑌯𑌾 ॥ 3॥

jāmbūnadāmbarādhāraṃ nitambaṃ cintyamīśituḥ |
svarṇamañjīrasaṃvītaṃ ārūḍhaṃ jagadambayā || 3||

स्वामीचो नितंब सोन्याच्या वस्त्रान न्हेसल्लो, सोन्याच्या पायांतल्या नेपुरांनी वेढल्लो आनी जगदंबेच्या वांगडा आसलेलो अशें चिंतन करचें. ^AI

బంగారు వస్త్రములను ధరించిన, జగన్మాతతో కూడి ఉన్న ఈశ్వరుని నితంబమును (నడుము భాగమును) ధ్యానించవలెను. అది బంగారు అందెలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది. ^AI

Verse 4

𑌉𑌦𑌰𑌂 𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌈𑌶𑌸𑍍𑌯 𑌤𑌨𑍁𑌤𑍍𑌵𑍇𑌽𑌪𑌿 𑌅𑌖𑌿𑌲𑌮𑍍𑌭𑌰𑌮𑍍 ।
𑌵𑌲𑌿𑌤𑍍𑌰𑌯𑌾𑌙𑍍𑌕𑌿𑌤𑌂 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌆𑌰𑍂𑌢𑌂 𑌶𑍍𑌰𑌿𑌯𑍈𑌕𑌯𑌾 ॥ 4॥

udaraṃ cintyaṃ īśasya tanutve'pi akhilambharam |
valitrayāṅkitaṃ nityaṃ ārūḍhaṃ śriyaikayā || 4||

स्वामीचें उदर, तें दुबळें आसूनय सगळ्याक धारण करपी, नित्य तीन वळ्यांनी चिन्नीत केल्लें आनी एकेच लक्ष्मीच्या वांगडा आसलेलें अशें चिंतन करचें. ^AI

ఈశ్వరుని ఉదరము (కడుపు) ధ్యానించదగినది. అది సన్నని దేహము కలిగినా సమస్తమును భరించునది. మూడు మడతలతో శాశ్వతముగా అలంకరించబడినది, లక్ష్మీదేవితో కూడి ఉన్నది. ^AI

Verse 5

𑌸𑍍𑌮𑌰𑌣𑍀𑌯𑌮𑍁𑌰𑍋 𑌵𑌿𑌷𑍍𑌣𑍋𑌃 𑌇𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌾𑌵𑌾𑌸𑌮𑍁𑌤𑍍𑌤𑌮𑍈𑌃 । 𑌵𑌰𑍍
𑌇𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌾𑌵𑌾𑌸𑌮𑍀𑌶𑌿𑌤𑍁𑌃 𑌇𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌾𑌵𑌾𑌸𑌮𑍁𑌤𑍍𑌤𑌮𑌮𑍍
𑌅𑌨𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌅𑌨𑍍𑌤𑌵𑌦𑌿𑌵 𑌭𑍁𑌜𑌯𑍋𑌰𑌨𑍍𑌤𑌰𑌙𑍍𑌗𑌤𑌮𑍍 ॥ 5॥

smaraṇīyamuro viṣṇoḥ indirāvāsamuttamaiḥ | var
indirāvāsamīśituḥ indirāvāsamuttamam
anantaṃ antavadiva bhujayorantaraṅgatam || 5||

विष्णूचें उर, इंदिरेचो उत्तम निवास, उत्तम गुणांनी युक्त अशें स्मरण करचें; तें अनंत आसा, पूण अंत आशिल्ल्यासारखें भुजांच्या मदीं आसा. ^AI

విష్ణువు యొక్క వక్షస్థలము స్మరించదగినది. అది ఉత్తములైన లక్ష్మీదేవికి నివాసము. ఈశ్వరుని లక్ష్మీనివాసము ఉత్తమమైనది. అనంతమైనది, అంతము కలదానివలె కనిపించునది, భుజముల మధ్య ఉన్నది. ^AI

Verse 6

𑌶𑌙𑍍𑌖𑌚𑌕𑍍𑌰𑌗𑌦𑌾𑌪𑌦𑍍𑌮𑌧𑌰𑌾𑌶𑍍𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌹𑌰𑍇𑌰𑍍𑌭𑍁𑌜𑌾𑌃 ।
𑌪𑍀𑌨𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑌾 𑌜𑌗𑌦𑍍𑌰𑌕𑍍𑌷𑌾 𑌕𑍇𑌵𑌲𑍋𑌦𑍍𑌯𑍋𑌗𑌿𑌨𑍋𑌽𑌨𑌿𑌶𑌮𑍍 ॥ 6॥

śaṅkhacakragadāpadmadharāścintyā harerbhujāḥ |
pīnavṛttā jagadrakṣā kevalodyogino'niśam || 6||

हरीचे भुजे शंख, चक्र, गदा आनी कमळ धारण करतात अशें चिंतन करचें; ते भरगच्च वाटकुळे आसून निरंतर केवळ जगाच्या रक्षणाचोच यत्न करतात. ^AI

శంఖము, చక్రము, గద, పద్మములను ధరించిన హరి యొక్క భుజములు ధ్యానించదగినవి. అవి బలిష్ఠమైనవి, గుండ్రమైనవి, జగత్తును రక్షించుటలో నిరంతరము నిమగ్నమైనవి. ^AI

Verse 7

𑌸𑌨𑍍𑌤𑌤𑌂 𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑌯𑍇𑌤𑍍𑌕𑌣𑍍𑌠𑌂 𑌭𑌾𑌸𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑍗𑌸𑍍𑌤𑍁𑌭𑌭𑌾𑌸𑌕𑌮𑍍 ।
𑌵𑍈𑌕𑍁𑌣𑍍𑌠𑌸𑍍𑌯𑌾𑌖𑌿𑌲𑌾 𑌵𑍇𑌦𑌾 𑌉𑌦𑍍𑌗𑍀𑌰𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑍇𑌽𑌨𑌿𑌶𑌂 𑌯𑌤𑌃 ॥ 7॥

santataṃ cintayetkaṇṭhaṃ bhāsvatkaustubhabhāsakam |
vaikuṇṭhasyākhilā vedā udgīryante'niśaṃ yataḥ || 7||

कंठ निरंतर चिंतन करचो, तो चमकतल्या कौस्तुभान चमकता; कित्याक ताकडल्यान वैकुंठाचे सगळे वेद निरंतर उच्चारतात. ^AI

ప్రకాశించే కౌస్తుభమణిని ప్రకాశింపజేసే కంఠమును నిరంతరము ధ్యానించవలెను. వైకుంఠుని నుండి సమస్త వేదములు నిరంతరము ఉద్గారము చేయబడుతున్నాయి. ^AI

Verse 8

𑌸𑍍𑌮𑌰𑍇𑌤 𑌯𑌾𑌮𑌿𑌨𑍀𑌨𑌾𑌥 𑌸𑌹𑌸𑍍𑌰𑌾𑌮𑌿𑌤𑌕𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿𑌮𑌤𑍍 ।
𑌭𑌵𑌤𑌾𑌪𑌾𑌪𑌨𑍋𑌦𑍀𑌡𑍍𑌯𑌂 𑌶𑍍𑌰𑍀𑌪𑌤𑍇𑌃 𑌮𑍁𑌖𑌪𑌙𑍍𑌕𑌜𑌮𑍍 ॥ 8॥

smareta yāminīnātha sahasrāmitakāntimat |
bhavatāpāpanodīḍyaṃ śrīpateḥ mukhapaṅkajam || 8||

रातीचो स्वामी चंद्र हजारांनी मेळून आशिल्ल्या तेजासारखें तेजस्वी, भवदुःख नश्ट करपी आनी स्तुती करपाक योग्य अशें श्रीपतीचें मुखकमळ स्मरण करचें. ^AI

వేయి సూర్యుల కాంతితో ఉన్న, సంసార దుఃఖమును పోగొట్టే, స్తుతించదగిన లక్ష్మీపతి యొక్క ముఖపద్మమును స్మరించవలెను. ^AI

Verse 9

𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌾𑌨𑌨𑍍𑌯𑌸𑍁𑌖𑍋𑌦𑍍𑌭𑌾𑌸𑌿𑌂 𑌅𑌨𑍍𑌦𑌸𑍍𑌮𑌿𑌤𑌮𑌧𑍀𑌶𑌿𑌤𑍁𑌃 ।
𑌗𑍋𑌵𑌿𑌨𑍍𑌦𑌸𑍍𑌯 𑌸𑌦𑌾 𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌾𑌨𑌨𑍍𑌦𑌪𑌦𑌪𑍍𑌰𑌦𑌮𑍍 ॥ 9॥

pūrṇānanyasukhodbhāsiṃ andasmitamadhīśituḥ |
govindasya sadā cintyaṃ nityānandapadapradam || 9||

ज्या गोविंदाचें पूर्ण आनी हेर खंयच्या सुखाकडेन संबंध नाशिल्लें तेजस्वी मंद हांसू आसा, ताचें सदांच चिंतन करपाचें; तो नित्य आनंदाचें पद दिता. ^AI

పూర్ణుడు, అన్యుల సుఖంపై ఆధారపడని సుఖప్రకాశం కలవాడు, స్వల్పంగా నవ్వుతూ ఉండే ప్రభువు, గోవిందుని పద్మముఖమును ఎల్లప్పుడూ ధ్యానించవలసినది; అది నిత్యానంద పదమును ప్రసాదించును. ^AI

Verse 10

𑌸𑍍𑌮𑌰𑌾𑌮𑌿 𑌭𑌵𑌸𑌨𑍍𑌤𑌾𑌪 𑌹𑌾𑌨𑌿𑌦𑌾𑌮𑍃𑌤𑌸𑌾𑌗𑌰𑌮𑍍 ।
𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌾𑌨𑌨𑍍𑌦𑌸𑍍𑌯 𑌰𑌾𑌮𑌸𑍍𑌯 𑌸𑌾𑌨𑍁𑌰𑌾𑌗𑌾𑌵𑌲𑍋𑌕𑌨𑌮𑍍 ॥ 10॥

smarāmi bhavasantāpa hānidāmṛtasāgaram |
pūrṇānandasya rāmasya sānurāgāvalokanam || 10||

संसाराच्या तापाचो नाश करपी, अमृताचो सागर अशा पूर्णानंद रामाचें अनुरागान भरिल्लें अवलोकन हांव स्मरतां. ^AI

సంసార దుఃఖమును పోగొట్టి అమృత సాగరమును ప్రసాదించునది, పూర్ణానందుడైన రాముని ప్రేమపూర్వక చూపును నేను స్మరించుచున్నాను. ^AI

Verse 11

𑌧𑍍𑌯𑌾𑌯𑍇𑌦𑌜𑌸𑍍𑌰𑌮𑍀𑌶𑌸𑍍𑌯 𑌪𑌦𑍍𑌮𑌜𑌾𑌦𑌿𑌪𑍍𑌰𑌤𑍀𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌮𑍍 ।
𑌭𑍍𑌰𑍂𑌭𑌙𑍍𑌗𑌂 𑌪𑌾𑌰𑌮𑍇𑌷𑍍𑌠𑍍𑌯𑌾𑌦𑌿 𑌪𑌦𑌦𑌾𑌯𑌿 𑌵𑌿𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑌿𑌦𑌮𑍍 ॥ 11॥

dhyāyedajasramīśasya padmajādipratīkṣitam |
bhrūbhaṅgaṃ pārameṣṭhyādi padadāyi vimuktidam || 11||

ब्रह्मादी देव जाची वाट पळयतात, अशा ईश्वराच्या भ्रूभंगाक (भुंवयांच्या हालचालीक) हांव निरंतर ध्यान करूं; तो ब्रह्मपद आदी पदां दिता आनी मुक्ती दिता. ^AI

బ్రహ్మ మొదలగువారు ఎదురుచూచే ప్రభువు యొక్క కనుబొమల ముడిని ఎల్లప్పుడూ ధ్యానించవలెను; అది బ్రహ్మాది పదములను ప్రసాదించును, మోక్షమును ఇచ్చును. ^AI

Verse 12

𑌸𑌨𑍍𑌤𑌤𑌂 𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑌯𑍇𑌽𑌨𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌅𑌨𑍍𑌤𑌕𑌾𑌲𑍇 । (𑌅𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌕𑌾𑌲𑍇 𑌵𑌿𑌶𑍇𑌷𑌤𑌃)
𑌨𑍈𑌵𑍋𑌦𑌾𑌪𑍁𑌃 𑌗𑍃𑌣𑌨𑍍𑌤𑍋𑌽𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌯𑌦𑍍𑌗𑍁𑌣𑌾𑌨𑌾𑌂 𑌅𑌜𑌾𑌦𑌯𑌃 ॥ 12॥

santataṃ cintaye'nantaṃ antakāle | (antyakāle viśeṣataḥ)
naivodāpuḥ gṛṇanto'ntaṃ yadguṇānāṃ ajādayaḥ || 12||

अनंत अशा ताचें हांव सदांच चिंतन करतां, विशेष करून अंत्यकाळार. ब्रह्मादी देव ताच्या गुणांचो अंत मेळोवंक शकले नात, ते गुण गातां गातां थकले. ^AI

అనంతుడైన ఆయనను నిరంతరం ధ్యానించుచున్నాను, ముఖ్యంగా అంత్యకాలమునందు. బ్రహ్మ మొదలగువారు ఆయన గుణములను కీర్తించుచూ వాటి అంతమును పొందలేకపోయిరి. ^AI

𑌇𑌤𑌿 𑌶𑍍𑌰𑍀𑌮𑌦𑌾𑌨𑌨𑍍𑌦𑌤𑍀𑌰𑍍𑌥𑌭𑌗𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑌾𑌚𑌾𑌰𑍍𑌯 𑌵𑌿𑌰𑌚𑌿𑌤𑌂
𑌦𑍍𑌵𑌾𑌦𑌶𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰𑍇𑌷𑍁 𑌪𑍍𑌰𑌥𑌮𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰𑌂 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌮𑍍

Sanskrit — Devanagari (original)

॥ द्वादश स्तोत्राणि॥

अथ प्रथमस्तोत्रम्

वन्दे वन्द्यं सदानन्दं वासुदेवं निरञ्जनम् ।

इन्दिरापतिमाद्यादि वरदेश वरप्रदम् ॥ 1॥

नमामि निखिलाधीश किरीटाघृष्टपीठवत् ।

हृत्तमः शमनेऽर्काभं श्रीपतेः पादपङ्कजम् ॥ 2॥

जाम्बूनदाम्बराधारं नितम्बं चिन्त्यमीशितुः ।

स्वर्णमञ्जीरसंवीतं आरूढं जगदम्बया ॥ 3॥

उदरं चिन्त्यं ईशस्य तनुत्वेऽपि अखिलम्भरम् ।

वलित्रयाङ्कितं नित्यं आरूढं श्रियैकया ॥ 4॥

स्मरणीयमुरो विष्णोः इन्दिरावासमुत्तमैः । वर्

इन्दिरावासमीशितुः इन्दिरावासमुत्तमम्

अनन्तं अन्तवदिव भुजयोरन्तरङ्गतम् ॥ 5॥

शङ्खचक्रगदापद्मधराश्चिन्त्या हरेर्भुजाः ।

पीनवृत्ता जगद्रक्षा केवलोद्योगिनोऽनिशम् ॥ 6॥

सन्ततं चिन्तयेत्कण्ठं भास्वत्कौस्तुभभासकम् ।

वैकुण्ठस्याखिला वेदा उद्गीर्यन्तेऽनिशं यतः ॥ 7॥

स्मरेत यामिनीनाथ सहस्रामितकान्तिमत् ।

भवतापापनोदीड्यं श्रीपतेः मुखपङ्कजम् ॥ 8॥

पूर्णानन्यसुखोद्भासिं अन्दस्मितमधीशितुः ।

गोविन्दस्य सदा चिन्त्यं नित्यानन्दपदप्रदम् ॥ 9॥

स्मरामि भवसन्ताप हानिदामृतसागरम् ।

पूर्णानन्दस्य रामस्य सानुरागावलोकनम् ॥ 10॥

ध्यायेदजस्रमीशस्य पद्मजादिप्रतीक्षितम् ।

भ्रूभङ्गं पारमेष्ठ्यादि पददायि विमुक्तिदम् ॥ 11॥

सन्ततं चिन्तयेऽनन्तं अन्तकाले । (अन्त्यकाले विशेषतः)

नैवोदापुः गृणन्तोऽन्तं यद्गुणानां अजादयः ॥ 12॥

इति श्रीमदानन्दतीर्थभगवत्पादाचार्य विरचितं

द्वादशस्तोत्रेषु प्रथमस्तोत्रं सम्पूर्णम्

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Grantha script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

𑌶𑍍𑌰𑍀 𑌮𑌧𑍍𑌵𑌾𑌚𑌾𑌰𑍍𑌯 𑌕𑍃𑌤 𑌦𑍍𑌵𑌾𑌦𑌶 𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰 - 𑌪𑍍𑌰𑌥𑌮𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰𑌮𑍍