dohā
jaya gaṇeśa girijā suvana, maṅgala karaṇa kṛpāla |
dīnana ke dukha dūra kari, kījai nātha nihāla ||
jaya jaya śrī śanideva prabhu, sunahu vinaya mahārāja |
karahu kṛpā he ravi tanaya, rākhahu jana kī lāja ||
caupāī
jayati jayati śanideva dayālā |
karata sadā bhaktana pratipālā ||
cāri bhujā, tanu śyāma virājai |
māthe ratana mukuṭa chavi chājai ||
parama viśāla manohara bhālā |
ṭeḍhaī dṛṣṭi bhṛkuṭi vikarālā ||
kuṇḍala śravaṇa camācama camake |
hiye māla muktana maṇi damake ||
kara meṃ gadā triśūla kuṭhārā |
pala bica karaiṃ ārihiṃ saṃhārā ||
piṅgala, kṛṣṇoṃ, chāyā, nandana |
yama, koṇastha, raudra, dukha bhañjana||
saurī, manda, śani, daśa nāmā |
bhānu putra pūjahiṃ saba kāmā ||
jā para prabhu prasanna hai jāhīm |
raṅkahuṃ rāva karaiṅkṣaṇa māhīm ||
parvatahū tṛṇa hoī nihārata |
tṛṇa hū ko parvata kari ḍārata||
rāja milata bana rāmahiṃ dīnho |
kaikeihuṃ kī mati hari līnhoṃ||
banahūṃ meṃ mṛga kapaṭa dikhāī |
mātu jānakī gī caturāī||
lakhanahiṃ śakti vikala kari ḍārā |
macigā dala meṃ hāhākārā||
rāvaṇa kī gati-mati baurāī |
rāmacandra soṃ baira baḍhaī||
diyo kīṭa kari kañcana laṅkā |
baji bajaraṅga bīra kī ḍaṅkā||
nṛpa vikrama para tuhi pagu dhārā |
citra mayūra nigali gai hārā||
hāra naulākhā lāgyo corī |
hātha paira ḍaravāyo torī||
bhārī daśā nikṛṣṭa dikhāyo |
telihiṃ ghara kolhū calavāyo||
vinaya rāga dīpaka mahaṃ kīnhom |
taba prasanna prabhu hai sukha dīnhoṃ||
hariścandra nṛpa nāri bikānī |
āpahuṃ bhare ḍoma ghara pānī||
taise nala paradaśā sirānī |
bhūñjī-mīna kūda gī pānī||
śrī śaṅkarahi gahayo jaba jāī |
pārvatī ko satī karāī||
tanika vilokata hī kari rīsā |
nabha uḍi़ gayo gaurisuta sīsā||
pāṇḍava para bhai daśā tumhārī |
bacī draupadī hoti ughārī||
kaurava ke bhī gati mati mārayo |
yudgha mahābhārata kari ḍārayo||
ravi kahaṃ mukha mahaṃ dhari tatkālā |
lekara kūdi parayo pātālā ||
śeṣa deva-lakhi vinatī lāī |
ravi ko mukha te diyo chuḍaī ||
vāhana prabhu ke sāta sujānā |
jaga digja gardabha mṛga svānā ||
jambuka siṃha ādi nakhadhārī |
so phala jajyotiṣa kahata pukārī ||
gaja vāhana lakṣmī gṛha āvaim |
haya te sukha sampatti upajāvaim ||
gardabha hāni karai bahu kājā |
gardabha sidgha kara rāja samājā ||
jambuka budghi naṣṭa kara ḍārai |
mṛga de kaṣṭa praṇa saṃhārai ||
jaba āvahiṃ prabhu svāna savārī |
corī ādi hoya ḍara bhārī ||
taisahi cāri caraṇa yaha nāmā |
svarṇa lauha cāñjī aru tāmā ||
lauha caraṇa para jaba prabhu āvaim |
dhana jana sampatti naṣṭa karāvai ||
samatā tāmra rajata śubhakārī |
svarṇa sarva sukha maṅgala kārī ||
jo yaha śani caritra nita gāvai |
kabahuṃ na daśā nikṛṣṭa satāvai ||
adabhuta nātha dikhāvaiṃ līlā |
karaiṃ śatru ke naśi bali ḍhīlā ||
jo paṇḍita suyogya bulavāī |
vidhivata śani graha śānti karāī ||
pīpala jala śani divasa caḍhāvata |
dīpa dāna dai bahu sukha pāvata ||
kahata rāmasundara prabhu dāsā |
śani sumirata sukha hota prakāśā ||
dohā
pāṭha śaniścara deva ko, kī hoṃ vimala taiyāra |
karata pāṭha cālīsa dina, ho bhavasāgara pāra ||
Sanskrit — Devanagari (original)
दोहा
जय गणेश गिरिजा सुवन, मङ्गल करण कृपाल ।
दीनन के दुख दूर करि, कीजै नाथ निहाल ॥
जय जय श्री शनिदेव प्रभु, सुनहु विनय महाराज ।
करहु कृपा हे रवि तनय, राखहु जन की लाज ॥
चौपाई
जयति जयति शनिदेव दयाला ।
करत सदा भक्तन प्रतिपाला ॥
चारि भुजा, तनु श्याम विराजै ।
माथे रतन मुकुट छवि छाजै ॥
परम विशाल मनोहर भाला ।
टेढई दृष्टि भृकुटि विकराला ॥
कुण्डल श्रवण चमाचम चमके ।
हिये माल मुक्तन मणि दमके ॥
कर में गदा त्रिशूल कुठारा ।
पल बिच करैं आरिहिं संहारा ॥
पिङ्गल, कृष्णों, छाया, नन्दन ।
यम, कोणस्थ, रौद्र, दुख भञ्जन॥
सौरी, मन्द, शनि, दश नामा ।
भानु पुत्र पूजहिं सब कामा ॥
जा पर प्रभु प्रसन्न है जाहीम् ।
रङ्कहुं राव करैङ्क्षण माहीम् ॥
पर्वतहू तृण होई निहारत ।
तृण हू को पर्वत करि डारत॥
राज मिलत बन रामहिं दीन्हो ।
कैकेइहुं की मति हरि लीन्हों॥
बनहूं में मृग कपट दिखाई ।
मातु जानकी गी चतुराई॥
लखनहिं शक्ति विकल करि डारा ।
मचिगा दल में हाहाकारा॥
रावण की गति-मति बौराई ।
रामचन्द्र सों बैर बढई॥
दियो कीट करि कञ्चन लङ्का ।
बजि बजरङ्ग बीर की डङ्का॥
नृप विक्रम पर तुहि पगु धारा ।
चित्र मयूर निगलि गै हारा॥
हार नौलाखा लाग्यो चोरी ।
हाथ पैर डरवायो तोरी॥
भारी दशा निकृष्ट दिखायो ।
तेलिहिं घर कोल्हू चलवायो॥
विनय राग दीपक महं कीन्होम् ।
तब प्रसन्न प्रभु है सुख दीन्हों॥
हरिश्चन्द्र नृप नारि बिकानी ।
आपहुं भरे डोम घर पानी॥
तैसे नल परदशा सिरानी ।
भूञ्जी-मीन कूद गी पानी॥
श्री शङ्करहि गहयो जब जाई ।
पार्वती को सती कराई॥
तनिक विलोकत ही करि रीसा ।
नभ उडि़ गयो गौरिसुत सीसा॥
पाण्डव पर भै दशा तुम्हारी ।
बची द्रौपदी होति उघारी॥
कौरव के भी गति मति मारयो ।
युद्घ महाभारत करि डारयो॥
रवि कहं मुख महं धरि तत्काला ।
लेकर कूदि परयो पाताला ॥
शेष देव-लखि विनती लाई ।
रवि को मुख ते दियो छुडई ॥
वाहन प्रभु के सात सुजाना ।
जग दिग्ज गर्दभ मृग स्वाना ॥
जम्बुक सिंह आदि नखधारी ।
सो फल जज्योतिष कहत पुकारी ॥
गज वाहन लक्ष्मी गृह आवैम् ।
हय ते सुख सम्पत्ति उपजावैम् ॥
गर्दभ हानि करै बहु काजा ।
गर्दभ सिद्घ कर राज समाजा ॥
जम्बुक बुद्घि नष्ट कर डारै ।
मृग दे कष्ट प्रण संहारै ॥
जब आवहिं प्रभु स्वान सवारी ।
चोरी आदि होय डर भारी ॥
तैसहि चारि चरण यह नामा ।
स्वर्ण लौह चाञ्जी अरु तामा ॥
लौह चरण पर जब प्रभु आवैम् ।
धन जन सम्पत्ति नष्ट करावै ॥
समता ताम्र रजत शुभकारी ।
स्वर्ण सर्व सुख मङ्गल कारी ॥
जो यह शनि चरित्र नित गावै ।
कबहुं न दशा निकृष्ट सतावै ॥
अदभुत नाथ दिखावैं लीला ।
करैं शत्रु के नशि बलि ढीला ॥
जो पण्डित सुयोग्य बुलवाई ।
विधिवत शनि ग्रह शान्ति कराई ॥
पीपल जल शनि दिवस चढावत ।
दीप दान दै बहु सुख पावत ॥
कहत रामसुन्दर प्रभु दासा ।
शनि सुमिरत सुख होत प्रकाशा ॥
दोहा
पाठ शनिश्चर देव को, की हों विमल तैयार ।
करत पाठ चालीस दिन, हो भवसागर पार ॥