Summary — Kannada
AI-generated · not yet verified
The Kannada meaning of each verse is shown below the verse.
o-nnamaḥ paramātmane, śrī mahāgaṇapataye namaḥ,
śrī gurubhyo namaḥ | ha॒riḥ॒ om ||
anuvākaṃ 1
śanno̭ mi॒tra-śśaṃ-va~rṷṇaḥ | śanno̭ bhavatvarya॒mā | śanna॒ indro॒ bṛha॒spatiḥ̭ | śanno॒ viṣṇṷ-rurukra॒maḥ | namo॒ brahma̭ṇe | nama̭ste vāyo | tvame॒va pra॒tyakṣa॒-mbrahmā̭si | tvame॒va pra॒tyakṣa॒-mbrahma̭ vadiṣyāmi | ṛ॒taṃ-va~̭diṣyāmi | sa॒tyaṃ-va~̭diṣyāmi | tanmāma̭vatu | tadva॒ktāra̭mavatu | ava̭tu॒ mām | ava̭tu va॒ktāra᳚m || oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ || 1 ||
ಕೃಷ್ಣ ಯಜುರ್ವೇದದ ತೈತ್ತಿರೀಯ ಆರಣ್ಯಕದ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಪಾಠಕ - ಶೀಕ್ಷಾವಲ್ಲಿ. ಓಂ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶ್ರೀ ಮಹಾಗಣಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶ್ರೀ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹರಿಃ ಓಂ. ಅನುವಾಕ 1. ಮಿತ್ರನು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ವರುಣನು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ಅರ್ಯಮನು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ಇಂದ್ರನು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ವಿಷ್ಣುವು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ಉರುಕ್ರಮನು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಯುವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ಋತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಅದು ಹೇಳುವವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಹೇಳುವವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ. || 1 || AI
śīkṣāṃ-vyā~᳚khyāsyā॒maḥ | varṇa॒-ssvaraḥ |
mātrā॒ balam | sāma̭ santā॒naḥ |
ityukta-śśī᳚kṣāddhyā॒yaḥ || 2 ||
ಅನುವಾಕ 2. ಶೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆವು. ವರ್ಣ, ಸ್ವರ, ಮಾತ್ರೆ, ಬಲ, ಸಾಮ, ಸಂತಾನ - ಎಂದು ಹೇಳಲಾದ ಶೀಕ್ಷೆಯ ಧ್ಯಾನ. || 2 || AI
sa॒ha nau॒ yaśaḥ | sa॒ha nau bra̭hmava॒rcasam ||
athāta-ssagṃhitāyā upaniṣadaṃ-vyā~᳚khyāsyā॒maḥ | pañcasvadhi-ka̭raṇe॒ṣu | adhilokamadhi-jyautiṣa-madhividya-madhipraja̭-maddhyā॒tmam | tā mahāsagṃhitā i̭tyāca॒kṣate || athā̭dhi lo॒kam | pṛthivī pū᳚rvarū॒pam | dyaurutta̭rarū॒pam | ākā̭śa-ssa॒ndhiḥ || 3 ||
ಅನುವಾಕ 3. ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕೀರ್ತಿ ಸಹವಾಗಿರಲಿ. ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸು ಸಹವಾಗಿರಲಿ. ಈಗ ಸಂಹಿತೆಯ ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆವು. ಐದು ಅಧಿಕರಣಗಳಲ್ಲಿ - ಅಧಿಲೋಕ, ಅಧಿಜ್ಯೌತಿಷ, ಅಧಿವಿದ್ಯ, ಅಧಿಪ್ರಜ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ. ಅವುಗಳನ್ನು ಮಹಾಸಂಹಿತೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಅಧಿಲೋಕ. ಪೃಥಿವಿಯು ಪೂರ್ವರೂಪ, ದ್ಯೌವು ಉತ್ತರರೂಪ, ಆಕಾಶವು ಸಂಧಿ. || 3 || AI
athā̭dhi jyau॒tiṣam | agniḥ pū᳚rva rū॒pam | āditya utta̭rarū॒pam | ā̭pa-ssa॒ndhiḥ | vaidyutaḥ̭ sandhā॒nam | itya̭dhi jyau॒tiṣam || athā̭dhi vi॒dyam | ācāryaḥ pū᳚rva rū॒pam || 4 ||
ವಾಯುವು ಸಂಧಾನ. ಇದು ಅಧಿಲೋಕ. ಈಗ ಅಧಿಜ್ಯೌತಿಷ. ಅಗ್ನಿಯು ಪೂರ್ವರೂಪ, ಆದಿತ್ಯನು ಉತ್ತರರೂಪ, ಆಪಗಳು ಸಂಧಿ, ವಿದ್ಯುತ್ತು ಸಂಧಾನ. ಇದು ಅಧಿಜ್ಯೌತಿಷ. ಈಗ ಅಧಿವಿದ್ಯ. ಆಚಾರ್ಯನು ಪೂರ್ವರೂಪ. || 4 || AI
pravacanagṃ̭ sandhā॒nam | itya̭dhi vi॒dyam ||
athādhi॒prajam | mātā pū᳚rvarū॒pam | pitotta̭rarū॒pam | pra̭jā sa॒ndhiḥ | prajananagṃ̭ sandhā॒nam | ityadhi॒prajam || 5 ||
ಅಂತೇವಾಸಿಯು ಉತ್ತರರೂಪ, ವಿದ್ಯೆಯು ಸಂಧಿ, ಪ್ರವಚನವು ಸಂಧಾನ. ಇದು ಅಧಿವಿದ್ಯ. ಈಗ ಅಧಿಪ್ರಜ. ತಾಯಿಯು ಪೂರ್ವರೂಪ, ತಂದೆಯು ಉತ್ತರರೂಪ, ಪ್ರಜೆಯು ಸಂಧಿ, ಪ್ರಜನನವು ಸಂಧಾನ. ಇದು ಅಧಿಪ್ರಜ. || 5 || AI
ಈಗ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ. ಕೆಳದವಡೆಯು ಪೂರ್ವರೂಪ, ಮೇಲ್ದವಡೆಯು ಉತ್ತರರೂಪ, ವಾಕ್ಕು ಸಂಧಿ, ಜಿಹ್ವೆಯು ಸಂಧಾನ. ಇದು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ. ಇವು ಮಹಾಸಂಹಿತೆಗಳು. ಯಾರು ಈ ಮಹಾಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪ್ರಜೆಯಿಂದ, ಪಶುಗಳಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅನ್ನದಿಂದ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಿಂದ ಸಂಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. || 6 || AI
anuvākaṃ 4
ya śchanda̭sā-mṛṣa॒bho vi॒śvarṷ̄paḥ | chando॒bhyo-'ddhya॒mṛtā᳚-thsamba॒bhūva̭ | sa mendro̭ me॒dhayā᳚ spṛṇotu | a॒mṛta̭sya deva॒ dhāra̭ṇo bhūyāsam ||
śarī̭ra-mme॒ vica̭rṣaṇam | ji॒hvā me॒ madhṷmattamā | karṇā᳚bhyā॒-mbhūri॒ viśrṷvam | brahma̭ṇaḥ ko॒śo̭-'si me॒dhayā 'pi̭hitaḥ | śru॒ta-mmḙ gopāya || ā॒vaha̭ntī vitanvā॒nā || 7 ||
(ಸಂಧಿ - ಆಚಾರ್ಯಃ ಪೂರ್ವರೂಪಮ್ ಇತಿ ಅಧಿಪ್ರಜಮ್ ಲೋಕೇನ) (ಅಧ್ಯಾಯ 3) ಅನುವಾಕ 4 ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ವೃಷಭನೂ ವಿಶ್ವರೂಪನೂ ಆದವನು, ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಅಮೃತನಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿದನು. ಆ ಇಂದ್ರನು ನನ್ನನ್ನು ಮೇಧೆಯಿಂದ (ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ) ಪೋಷಿಸಲಿ. ಎಲೈ ದೇವನೇ, ಅಮೃತದ ಧಾರಕನಾಗುವೆನು. ನನ್ನ ಶರೀರವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಲಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಬಹಳ ಮಧುರವಾಗಿರಲಿ. ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಕೇಳುವಂತಾಗಲಿ. ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೋಶವಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಮೇಧೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ. ನನ್ನ ಕೇಳುವಿಕೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಆವಹಂತೀ ವಿತನ್ವಾನಾ ॥ 7 ॥ AI
vimā̭-''yantu brahmacā॒riṇa॒-ssvāhā᳚ | pramā̭-''yantu brahmacā॒riṇa॒-ssvāhā᳚ | damā̭yantu brahmacā॒riṇa॒-ssvāhā᳚ | śamā̭yantu brahmacā॒riṇa॒-ssvāhā᳚ || 8 ||
ತನ್ನ ಚೀರವನ್ನು (ನಾರುಬಟ್ಟೆಯನ್ನು) ಮಾಡುತ್ತಾ, ನನ್ನ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳು, ಅನ್ನಪಾನಗಳು ಸರ್ವದಾ ಇರಲಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಶ್ರಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಲೋಮಶರನ್ನು ಪಶುಗಳ ಸಹಿತ ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ವಿಮಾಯಂತು (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬರಲಿ) ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಪ್ರಮಾಯಂತು (ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ) ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ದಮಾಯಂತು (ದಮದಿಂದ ಬರಲಿ) ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಶಮಾಯಂತು (ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಬರಲಿ) ಸ್ವಾಹಾ ॥ 8 ॥ AI
e॒va-mmā-mbra̭hmacā॒riṇaḥ̭ |
dhāta॒rāya̭ntu sa॒rvata॒-ssvāhā᳚ ||
pra॒ti॒ve॒śo̭-'si॒ pra mā̭ bhāhi॒ pra mā̭ padyasva || 9 ||
ಜನರಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿವಂತನಾಗುವೆನು ಸ್ವಾಹಾ. ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುವೆನು ಸ್ವಾಹಾ. ಎಲೈ ಭಗನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು ಸ್ವಾಹಾ. ಆ ಭಗನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ ಸ್ವಾಹಾ. ಅವನಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರ ಶಾಖೆಗಳು. ನಿಭಗನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲಿ ಸ್ವಾಹಾ. ಹೇಗೆ ನೀರು ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆಯೋ, ಹೇಗೆ ತಿಂಗಳುಗಳು ದಿನಗಳನ್ನು ಸವೆಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಧಾತೃವಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ ಸ್ವಾಹಾ. ನೀನು ಪ್ರತಿವೇಶನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸು, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು ॥ 9 ॥ AI
anuvākaṃ 5
bhū-rbhuva॒-ssuva॒-riti॒ vā e॒tā sti॒sro vyāhṛ̭tayaḥ ||
tāsā̭muhasmai॒ tā-ñca̭tu॒rthīm | māhā̭camasyaḥ॒ pravḙdayate | maha॒ iti̭ || ta-dbrahma̭ | sa ā॒tmā | aṅgā᳚nya॒nyā de॒vatāḥ᳚ || bhūriti॒ vā a॒yaṃ-lo~॒kaḥ | bhuva॒ itya॒ntari̭kṣam | suva॒-ritya॒sau lo॒kaḥ || 10 ||
(ವಿತನ್ವಾನಾ - ಶಮಾಯಂತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ ಸ್ವಾಹಾ ಧಾತರಾಯಂತು ಸರ್ವತಃ ಸ್ವಾಹಾ ಏಕಂ ಚ) (ಅಧ್ಯಾಯ 4) ಅನುವಾಕ 5 ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸುವಃ ಎಂಬ ಈ ಮೂರು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯದನ್ನು ಮಾಹಾಚಮಸ್ಯನು ಮಹಃ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ. ಅದು ಆತ್ಮ. ಅಂಗಗಳು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳು. ಭೂಃ ಎಂದರೆ ಈ ಲೋಕ. ಭುವಃ ಎಂದರೆ ಅಂತರಿಕ್ಷ. ಸುವಃ ಎಂದರೆ ಆ ಲೋಕ ॥ 10 ॥ AI
suva॒ riti॒ yajūgṃ̭ṣi || 11 ||
‘ಮಹಃ’ ಎಂಬುದು ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಿತ್ಯನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ‘ಭೂಃ’ ಎಂಬುದು ಅಗ್ನಿ. ‘ಭುವಃ’ ಎಂಬುದು ವಾಯು. ‘ಸುವಃ’ ಎಂಬುದು ಆದಿತ್ಯ. ‘ಮಹಃ’ ಎಂಬುದು ಚಂದ್ರ. ಚಂದ್ರನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಜ್ಯೋತಿಗಳು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ‘ಭೂಃ’ ಎಂಬುದು ಋಗ್ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳು. ‘ಭುವಃ’ ಎಂಬುದು ಸಾಮಗಾನಗಳು. ‘ಸುವಃ’ ಎಂಬುದು ಯಜುರ್ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳು. AI
sa vḙda॒ brahma̭ | sarve᳚-'smai de॒vā ba॒limāva̭hanti || 12 ||
‘ಮಹಃ’ ಎಂಬುದು ಬ್ರಹ್ಮ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ‘ಭೂಃ’ ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಣ. ‘ಭುವಃ’ ಎಂಬುದು ಅಪಾನ. ‘ಸುವಃ’ ಎಂಬುದು ವ್ಯಾನ. ‘ಮಹಃ’ ಎಂಬುದು ಅನ್ನ. ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಗಳು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಲ್ಕು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ನಾಲ್ಕಾಗಿ ಇವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ತರುತ್ತಾರೆ. AI
sa ya e॒ṣo᳚-'ntar-hṛ̭daya ākā॒śaḥ | tasmi̭nna॒ya-mpurṷṣo mano॒mayaḥ̭ | amṛ̭to hira॒ṇmayaḥ̭ || anta̭reṇa॒ tālṷke | ya e॒ṣa stana̭ ivāva॒lamba̭te |
se᳚ndra yo॒niḥ | yatrā॒sau kḙśā॒nto vi॒varta̭te | vya॒pohya̭ śīrṣakapā॒le || bhūritya॒gnau prati̭tiṣṭhati | bhuva॒ iti̭ vā॒yau || 13 ||
ಅನುವಾಕ 6. ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇರುವ ಈ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮನೋಮಯನೂ, ಅಮೃತನೂ, ಹಿರಣ್ಮಯನೂ ಆದ ಪುರುಷನು ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಅಂಗುಳಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸ್ತನದಂತೆ ನೇತಾಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಅದು ಇಂದ್ರನ ಯೋನಿ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂದಲಿನ ತುದಿಯು ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ತಲೆಬುರುಡೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ, ಅವನು ‘ಭೂಃ’ ಎಂದು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ‘ಭುವಃ’ ಎಂದು ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ. AI
e॒ta-ttato̭ bhavati | ā॒kā॒śa śa̭rīra॒-mbrahma̭ |
sa॒tyātma̭ prā॒ṇārā̭ma॒-mmana̭ ānandam | śānti̭ samṛddha-ma॒mṛta᳚m ||
iti̭ prācīna yo॒gyopā᳚sva || 14 ||
‘ಸುವಃ’ ಎಂದು ಆದಿತ್ಯನಲ್ಲಿ. ‘ಮಹಃ’ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ. ಅವನು ಸ್ವಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಾಕ್‌ಪತಿ, ಚಕ್ಷುಷ್ಪತಿ, ಶ್ರೋತ್ರಪತಿ, ವಿಜ್ಞಾನಪತಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಅನಂತರ ಅವನು ಇದಾಗುತ್ತಾನೆ: ಆಕಾಶಶರೀರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಸತ್ಯಾತ್ಮ, ಪ್ರಾಣಾರಾಮ, ಮನೋಆನಂದ, ಶಾಂತ, ಸಮೃದ್ಧ, ಅಮೃತ. ಇದು ಪ್ರಾಚೀನ ಯೋಗ್ಯ ಉಪಾಸನೆ. AI
pṛ॒thi॒vya̭ntari̭kṣa॒-ndyau-rdiśo̭-'vāntaradi॒śāḥ | a॒gni-rvā॒yu-rā̭di॒tya-śca॒ndramā॒ nakṣa̭trāṇi |
āpa॒ oṣa̭dhayo॒ vana॒spata̭ya ākā॒śa ā॒tmā | itya̭dhibhū॒tam || athāddhyā॒tmam | prā॒ṇo vyā॒no̭-'pā॒na ṷdā॒na-ssa̭mā॒naḥ | cakṣu॒-śśrotra॒-mmano॒ vā-ktvak |
carma̭ mā॒gṃ॒ saggsnāvāsthi̭ ma॒jjā ||
e॒ta da̭dhivi॒dhāya॒r॒ṣi॒ ravo̭cat |
pāṅktaṃ॒-vā~ i॒dagṃ sarva᳚m |
pāṅkta̭nai॒va pāṅktagg̭ spṛṇo॒tīti̭ || 15 ||
ಅನುವಾಕ 7. ಪೃಥಿವಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ದ್ಯೌ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಅವಾಂತರದಿಕ್ಕುಗಳು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಆದಿತ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಜಲಗಳು, ಓಷಧಿಗಳು, ವನಸ್ಪತಿಗಳು, ಆಕಾಶ, ಆತ್ಮ – ಇದು ಅಧಿಭೂತ. ಈಗ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ: ಪ್ರಾಣ, ವ್ಯಾನ, ಅಪಾನ, ಉದಾನ, ಸಮಾನ, ಚಕ್ಷುಸ್, ಶ್ರೋತ್ರ, ಮನಸ್, ವಾಕ್, ತ್ವಕ್, ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ, ಸ್ನಾಯು, ಅಸ್ಥಿ, ಮಜ್ಜೆ. ಇದನ್ನು ವಿಧಿಸಿ ಋಷಿ ಹೇಳಿದನು: ಇದೆಲ್ಲವೂ ಪಂಕ್ತಿ (ಐದರ ಗುಂಪು). ಪಂಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ. AI
o-miti॒ brahma̭ || o-mitī॒dagṃ sarva᳚m ||
omitye॒ta-da̭nukṛti hasma॒ vā a॒pyo śrā̭va॒yetyā-śrā̭vayanti | o-miti॒ sāmā̭ni gāyanti | ogṃ śomiti̭ śa॒strāṇi̭ śagṃsanti | omitya̭ddhva॒ryuḥ pra̭tiga॒ra-mprati̭gṛṇāti | omiti॒ brahmā॒ prasaṷti |
omitya̭gniho॒tra-manṷjānāti | omiti̭ brāhma॒ṇaḥ pra̭va॒kṣyannā̭ha॒ brahmopā᳚pnavā॒nīti̭ |
brahmai॒vo-pā᳚pnoti || 16 ||
ಓಂ ಎಂಬುದು ಬ್ರಹ್ಮ. ಓಂ ಎಂಬುದೇ ಈ ಎಲ್ಲವೂ. ಓಂ ಎಂದು ಅನುಕರಿಸಿ, ಓಂ ಎಂದು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓಂ ಎಂದು ಸಾಮಗಳನ್ನು ಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಓಂ ಶೋಂ ಎಂದು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಓಂ ಎಂದು ಅಧ್ವರ್ಯು ಪ್ರತಿಗರವನ್ನು ಪ್ರತಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತಾನೆ (ಅನುಜ್ಞೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ). ಓಂ ಎಂದು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಅನುಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪ್ರವಚನ ಮಾಡಲಿರುವವನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. AI
ṛta-ñca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
satya-ñca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
tapaśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
damaśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
śamaśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
agnayaśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
agnihotra-ñca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
atithayaśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
mānuṣa-ñca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
prajā ca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
prajanaśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca |
prajātiśca svāddhyāya prava̭cane॒ ca ||
satyamiti satyavacā̭ rāthī॒ taraḥ |
tapa iti taponityaḥ paṷruśi॒ṣṭiḥ |
svāddhyāya pravacane eveti nāko̭ maudga॒lyaḥ |
taddhi tapa̭staddhi॒ tapaḥ || 17 ||
ಋತ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ದಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಶಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಅಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಮಾನುಷ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಪ್ರಜನ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಪ್ರಜಾತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳು. ಸತ್ಯ ಎಂದು ಸತ್ಯವಚನನಾದ ರಾಥೀತರನು ಹೇಳಿದನು. ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ತಪೋನಿತ್ಯನಾದ ಪೌರುಶಿಷ್ಟಿಯು ಹೇಳಿದನು. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳೇ ಎಂದು ನಾಕ ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ಹೇಳಿದನು. ಅದೇ ತಪಸ್ಸು, ಅದೇ ತಪಸ್ಸು. AI
a॒haṃ-vṛ~॒kṣasya॒ reri̭vā |
kī॒rtiḥ pṛ॒ṣṭha-ṅgi॒reri̭va |
ū॒rdhva pa̭vitro vā॒jinī̭va sva॒mṛta̭masmi | dravi̭ṇa॒gṃ॒ sava̭rcasam | sumedhā a̭mṛto॒kṣitaḥ | iti triśaṅko-rvedā̭nuva॒canam || 18 ||
ನಾನು ವೃಕ್ಷದ ರೇರಿವ (ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವನು). ಕೀರ್ತಿಯು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಂತೆ. ಎತ್ತರದ ಪವಿತ್ರ, ವಾಜಿನಿಯಂತೆ, ನಾನು ಅಮೃತ. ಸವರ್ಚಸವಾದ ಧನ. ಸುಮೇಧ ಮತ್ತು ಅಮೃತದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಇದು ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ವೇದಾನುವಚನ. AI
vedamanūcyā- 'cāryontevāsina-ma̭nuśā॒sti ||
satyaṃ॒-va~da | dharma॒-ñcara || svāddhyāyā᳚nmā pra॒madaḥ | ācāryāya priya-ndhanamāhṛtya prajātantu-mmā vya̭vacche॒thsīḥ | satyānna prama̭dita॒vyam | dharmānna prama̭dita॒vyam | kuśalānna prama̭dita॒vyam |
bhūtyai na prama̭dita॒vyam | svāddhyāya pravacanābhyā-nna prama̭dita॒vyam || 19 ||
ವೇದವನ್ನು ಅನುವಚನ ಮಾಡಿಸಿ, ಆಚಾರ್ಯನು ಅಂತೇವಾಸಿಯನ್ನು ಅನುಶಾಸನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸು. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಬೇಡ. ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಧನವನ್ನು ತಂದು ಪ್ರಜಾತಂತುವನ್ನು ವ್ಯವಚ್ಛೇದ ಮಾಡಬೇಡ. ಸತ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಬಾರದು. ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಬಾರದು. ಕುಶಲದಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಬಾರದು. ಭೂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಬಾರದು. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನಗಳಿಂದ ಪ್ರಮಾದ ಮಾಡಬಾರದು. AI
mātṛ̭devo॒ bhava | pitṛ̭devo॒ bhava |
ācārya̭ devo॒ bhava | atithi̭devo॒ bhava ||
yānyanavadyāni̭ karmā॒ṇi | tāni sevi̭tavyā॒ni |
no i̭tarā॒ṇi || yānyasmākagṃ suca̭ritā॒ni | tāni tvayo̭pāsyā॒ni || 20 ||
ದೇವರ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು. ತಾಯಿಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಭಾವಿಸು. ತಂದೆಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಭಾವಿಸು. ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಭಾವಿಸು. ಅತಿಥಿಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಭಾವಿಸು. ಯಾವ ಕರ್ಮಗಳು ನಿಂದಾರಹಿತವಾಗಿವೆಯೋ ಅವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು (ಅನುಸರಿಸಬೇಕು). ಬೇರೆಯವುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮಿಂದ ಸುಚರಿತವಾದ (ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆಯ) ಕರ್ಮಗಳು ಯಾವುವೋ ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು. AI
atha yadi te karmavicikithsā vā vṛtta viciki̭thsā vā॒ syāt || 21 ||
ಬೇರೆಯವುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲ. ನಮಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾರೇ ಇದ್ದರೂ ಅವರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು (ಅಂದರೆ ಅವರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಬಾರದು). ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೊಡಬೇಕು. ಅಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೊಡಬಾರದು. ಶ್ರೀಯಿಂದ (ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ) ಕೊಡಬೇಕು. ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕೊಡಬೇಕು. ಭಯದಿಂದ ಕೊಡಬೇಕು. ಸಂವಿದೆಯಿಂದ (ಸಮಾಲೋಚನೆಯಿಂದ) ಕೊಡಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿನಗೆ ಕರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ನಡತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹ ಉಂಟಾದರೆ, AI
alūkṣā̭ dharma̭kāmā॒-ssyuḥ | yathā tḙ tatra̭ varte॒rann | tathā tatra̭ varte॒thāḥ || athābhyā᳚khyāte॒ṣu | ye tatra brāhmaṇā᳚-ssamma॒r॒śinaḥ | yuktā̭ āyu॒ktāḥ |
alūkṣā̭ dharma̭ kāmā॒-ssyuḥ | yathā tḙ teṣṷ varte॒rann || 22 ||
ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಮ್ಮರ್ಶನಶೀಲರಾದ (ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸುವ) ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದಾರೆಯೋ, ಯುಕ್ತರೋ (ನಿಯುಕ್ತರೋ) ಅಥವಾ ಅಯುಕ್ತರೋ, ಅಲೂಕ್ಷರೋ (ಕ್ರೂರವಲ್ಲದ, ಮೃದುವಾದ) ಧರ್ಮಕಾಮರೋ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೋ ಅದೇ ರೀತಿ ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಮ್ಮರ್ಶನಶೀಲರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದಾರೆಯೋ, ಯುಕ್ತರೋ ಅಯುಕ್ತರೋ, ಅಲೂಕ್ಷರೋ ಧರ್ಮಕಾಮರೋ, ಅವರು ಆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೋ ಅದೇ ರೀತಿ ನೀನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. AI
eṣa ṷpade॒śaḥ | eṣā vḙdopa॒niṣat | etada̭nuśā॒sanam | eva mupā̭sita॒vyam | eva mucaita̭dupā॒syam || 23 ||
ಅವರಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದೇ ಆದೇಶ. ಇದೇ ಉಪದೇಶ. ಇದೇ ವೇದೋಪನಿಷತ್ತು. ಇದೇ ಅನುಶಾಸನ. ಹೀಗೆಯೇ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆಯೇ ಇದನ್ನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು. AI
anuvākaṃ 12
śanno̭ mi॒tra-śśaṃ-va~rṷṇaḥ | śanno̭ bhavatvarya॒mā |
śanna॒ indro॒ bṛha॒spatiḥ̭ | śanno॒ viṣṇṷ rurukra॒maḥ | namo॒ brahma̭ṇe | nama̭ste vāyo |
tvame॒va pra॒tyakṣa॒-mbrahmā̭si |
tvāme॒va pra॒tyakṣa॒-mbrahmā vā̭diṣam |
ṛ॒tama̭vādiṣam | sa॒tyama̭vādiṣam | tanmāmā̭vīt | tadva॒ktāra̭māvīt | āvī॒nmām |
āvī᳚dva॒ktāra᳚m || oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ || 24 ||
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನಗಳಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು - ಅವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಬೇಕು - ಸಂದೇಹವಿದ್ದರೆ - ಅವರು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ - ಏಳು ಚ - ಅನುವಾಕ 12. ನಮಗೆ ಮಿತ್ರನು ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ವರುಣನು ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ಅರ್ಯಮನು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ, ವಿಷ್ಣುವು ಮತ್ತು ಉರುಕ್ರಮನು ನಮಗೆ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಯುವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಋತವನ್ನು ಹೇಳಿದೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು. ಅದು ವಕ್ತಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು. ಅದು ವಕ್ತಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತು. ಓಂ ಶಾಂತಿ ಶಾಂತಿ ಶಾಂತಿ. AI
|| kṛṣṇa yajurvedīya taittirīya āraṇyake saptamaḥ prapāṭhaka-ssamāptaḥ ||
ಹರಿಃ ಓಂ. ಕೃಷ್ಣ ಯಜುರ್ವೇದೀಯ ತೈತ್ತಿರೀಯ ಆರಣ್ಯಕದಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಪಾಠಕವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. AI