ଦେଵି ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋତୁମିଚ୍ଛାମି ସାଧ୍ଵୀନାଂ ପ୍ରଵରାଂ ପରାମ୍ ।
ପରାତ୍ପରାଂ ଚ ପରମାଂ ନ ହି ସ୍ତୋତୁଂ କ୍ଷମୋଽଧୁନା ॥ 1 ॥
ସ୍ତୋତ୍ରାଣାଂ ଲକ୍ଷଣଂ ଵେଦେ ସ୍ଵଭାଵାଖ୍ଯାନତଃ ପରମ୍ ।
ନ କ୍ଷମଃ ପ୍ରକୃତିଂ ଵକ୍ତୁଂ ଗୁଣାନାଂ ତଵ ସୁଵ୍ରତେ ॥ 2 ॥
ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ କୋପହିଂସାଵିଵର୍ଜିତା ।
ନ ଚ ଶପ୍ତୋ ମୁନିସ୍ତେନ ତ୍ଯକ୍ତଯା ଚ ତ୍ଵଯା ଯତଃ ॥ 3 ॥
ତ୍ଵଂ ମଯା ପୂଜିତା ସାଧ୍ଵୀ ଜନନୀ ଚ ଯଥାଽଦିତିଃ ।
ଦଯାରୂପା ଚ ଭଗିନୀ କ୍ଷମାରୂପା ଯଥା ପ୍ରସୂଃ ॥ 4 ॥
ତ୍ଵଯା ମେ ରକ୍ଷିତାଃ ପ୍ରାଣା ପୁତ୍ରଦାରାଃ ସୁରେଶ୍ଵରି ।
ଅହଂ କରୋମି ତ୍ଵାଂ ପୂଜ୍ଯାଂ ମମ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ ଵର୍ଧତେ ॥ 5 ॥
ନିତ୍ଯଂ ଯଦ୍ଯପି ପୂଜ୍ଯା ତ୍ଵଂ ଭଵେଽତ୍ର ଜଗଦମ୍ବିକେ ।
ତଥାପି ତଵ ପୂଜାଂ ଵୈ ଵର୍ଧଯାମି ପୁନଃ ପୁନଃ ॥ 6 ॥
ଯେ ତ୍ଵାମାଷାଢସଙ୍କ୍ରାନ୍ତ୍ଯାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଭକ୍ତିତଃ ।
ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ମନସାଖ୍ଯାଯାଂ ମାସାନ୍ତେ ଵା ଦିନେ ଦିନେ ॥ 7 ॥
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦଯସ୍ତେଷାଂ ଵର୍ଧନ୍ତେ ଚ ଧନାନି ଚ ।
ଯଶସ୍ଵିନଃ କୀର୍ତିମନ୍ତୋ ଵିଦ୍ଯାଵନ୍ତୋ ଗୁଣାନ୍ଵିତାଃ ॥ 8 ॥
ଯେ ତ୍ଵାଂ ନ ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ନିନ୍ଦନ୍ତ୍ଯଜ୍ଞାନତୋ ଜନାଃ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀହୀନା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତେଷାଂ ନାଗଭଯଂ ସଦା ॥ 9 ॥
ତ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ କମଲାକଲା ।
ନାରାଯଣାଂଶୋ ଭଗଵାନ୍ ଜରତ୍କାରୁର୍ମୁନୀଶ୍ଵରଃ ॥ 10 ॥
ତପସା ତେଜସା ତ୍ଵାଂ ଚ ମନସା ସସୃଜେ ପିତା ।
ଅସ୍ମାକଂ ରକ୍ଷଣାଯୈଵ ତେନ ତ୍ଵଂ ମନସାଭିଧା ॥ 11 ॥
ମନସା ଦେଵି ତୁ ଶକ୍ତା ଚାତ୍ମନା ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ ।
ତେନ ତ୍ଵଂ ମନସାଦେଵୀ ପୂଜିତା ଵନ୍ଦିତା ଭଵେ ॥ 12 ॥
ଯାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମନସା ଦେଵାଃ ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯନିଶଂ ଭୃଶମ୍ ।
ତେନ ତ୍ଵାଂ ମନସାଦେଵୀଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ପୁରାଵିଦଃ ॥ 13 ॥
ସତ୍ତ୍ଵରୂପା ଚ ଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସତ୍ତ୍ଵନିଷେଵଯା ।
ଯୋ ହି ଯଦ୍ଭାଵଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶତଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ତତ୍ସମମ୍ ॥ 14 ॥
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପୁଣ୍ଯବୀଜଂ ତାଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍ ।
ତସ୍ଯ ନାଗଭଯଂ ନାସ୍ତି ତସ୍ଯ ଵଂଶୋଦ୍ଭଵସ୍ଯ ଚ ॥ 15 ॥
ଵିଷଂ ଭଵେତ୍ସୁଧାତୁଲ୍ଯଂ ସିଦ୍ଧସ୍ତୋତ୍ରଂ ଯଦା ପଠେତ୍ ।
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧସ୍ତୋତ୍ରୋ ଭଵେନ୍ନରଃ ।
ସର୍ପଶାଯୀ ଭଵେତ୍ସୋଽପି ନିଶ୍ଚିତଂ ସର୍ପଵାହନଃ ॥ 16 ॥
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ଷଟ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯେ ମହେନ୍ଦ୍ର କୃତ ଶ୍ରୀ ମନସାଦେଵୀ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ॥
ଆସ୍ତୀକମୁନି ମନ୍ତ୍ରଃ
ସର୍ପାପସର୍ପ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଗଚ୍ଛ ସର୍ପ ମହାଵିଷ ।
ଜନମେଜଯସ୍ଯ ଯଜ୍ଞାନ୍ତେ ଆସ୍ତୀକଵଚନଂ ସ୍ମର ॥
Roman (IAST) Transliteration
devi tvāṃ stotumicchāmi sādhvīnāṃ pravarāṃ parām |
parātparāṃ ca paramāṃ na hi stotuṃ kṣamo'dhunā || 1 ||
stotrāṇāṃ lakṣaṇaṃ vede svabhāvākhyānataḥ param |
na kṣamaḥ prakṛtiṃ vaktuṃ guṇānāṃ tava suvrate || 2 ||
śuddhasattvasvarūpā tvaṃ kopahiṃsāvivarjitā |
na ca śapto munistena tyaktayā ca tvayā yataḥ || 3 ||
tvaṃ mayā pūjitā sādhvī jananī ca yathā'ditiḥ |
dayārūpā ca bhaginī kṣamārūpā yathā prasūḥ || 4 ||
tvayā me rakṣitāḥ prāṇā putradārāḥ sureśvari |
ahaṃ karomi tvāṃ pūjyāṃ mama prītiśca vardhate || 5 ||
nityaṃ yadyapi pūjyā tvaṃ bhave'tra jagadambike |
tathāpi tava pūjāṃ vai vardhayāmi punaḥ punaḥ || 6 ||
ye tvāmāṣāḍhasaṅkrāntyāṃ pūjayiṣyanti bhaktitaḥ |
pañcamyāṃ manasākhyāyāṃ māsānte vā dine dine || 7 ||
putrapautrādayasteṣāṃ vardhante ca dhanāni ca |
yaśasvinaḥ kīrtimanto vidyāvanto guṇānvitāḥ || 8 ||
ye tvāṃ na pūjayiṣyanti nindantyajñānato janāḥ |
lakṣmīhīnā bhaviṣyanti teṣāṃ nāgabhayaṃ sadā || 9 ||
tvaṃ svargalakṣmīḥ svarge ca vaikuṇṭhe kamalākalā |
nārāyaṇāṃśo bhagavān jaratkārurmunīśvaraḥ || 10 ||
tapasā tejasā tvāṃ ca manasā sasṛje pitā |
asmākaṃ rakṣaṇāyaiva tena tvaṃ manasābhidhā || 11 ||
manasā devi tu śaktā cātmanā siddhayoginī |
tena tvaṃ manasādevī pūjitā vanditā bhave || 12 ||
yāṃ bhaktyā manasā devāḥ pūjayantyaniśaṃ bhṛśam |
tena tvāṃ manasādevīṃ pravadanti purāvidaḥ || 13 ||
sattvarūpā ca devī tvaṃ śaśvatsattvaniṣevayā |
yo hi yadbhāvayennityaṃ śataṃ prāpnoti tatsamam || 14 ||
idaṃ stotraṃ puṇyabījaṃ tāṃ sampūjya ca yaḥ paṭhet |
tasya nāgabhayaṃ nāsti tasya vaṃśodbhavasya ca || 15 ||
viṣaṃ bhavetsudhātulyaṃ siddhastotraṃ yadā paṭhet |
pañcalakṣajapenaiva siddhastotro bhavennaraḥ |
sarpaśāyī bhavetso'pi niścitaṃ sarpavāhanaḥ || 16 ||
iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe prakṛtikhaṇḍe ṣaṭcatvāriṃśo'dhyāye mahendra kṛta śrī manasādevī stotram ||
āstīkamuni mantraḥ
sarpāpasarpa bhadraṃ te gaccha sarpa mahāviṣa |
janamejayasya yajñānte āstīkavacanaṃ smara ||
Sanskrit — Devanagari (original)
देवि त्वां स्तोतुमिच्छामि साध्वीनां प्रवरां पराम् ।
परात्परां च परमां न हि स्तोतुं क्षमोऽधुना ॥ 1 ॥
स्तोत्राणां लक्षणं वेदे स्वभावाख्यानतः परम् ।
न क्षमः प्रकृतिं वक्तुं गुणानां तव सुव्रते ॥ 2 ॥
शुद्धसत्त्वस्वरूपा त्वं कोपहिंसाविवर्जिता ।
न च शप्तो मुनिस्तेन त्यक्तया च त्वया यतः ॥ 3 ॥
त्वं मया पूजिता साध्वी जननी च यथाऽदितिः ।
दयारूपा च भगिनी क्षमारूपा यथा प्रसूः ॥ 4 ॥
त्वया मे रक्षिताः प्राणा पुत्रदाराः सुरेश्वरि ।
अहं करोमि त्वां पूज्यां मम प्रीतिश्च वर्धते ॥ 5 ॥
नित्यं यद्यपि पूज्या त्वं भवेऽत्र जगदम्बिके ।
तथापि तव पूजां वै वर्धयामि पुनः पुनः ॥ 6 ॥
ये त्वामाषाढसङ्क्रान्त्यां पूजयिष्यन्ति भक्तितः ।
पञ्चम्यां मनसाख्यायां मासान्ते वा दिने दिने ॥ 7 ॥
पुत्रपौत्रादयस्तेषां वर्धन्ते च धनानि च ।
यशस्विनः कीर्तिमन्तो विद्यावन्तो गुणान्विताः ॥ 8 ॥
ये त्वां न पूजयिष्यन्ति निन्दन्त्यज्ञानतो जनाः ।
लक्ष्मीहीना भविष्यन्ति तेषां नागभयं सदा ॥ 9 ॥
त्वं स्वर्गलक्ष्मीः स्वर्गे च वैकुण्ठे कमलाकला ।
नारायणांशो भगवान् जरत्कारुर्मुनीश्वरः ॥ 10 ॥
तपसा तेजसा त्वां च मनसा ससृजे पिता ।
अस्माकं रक्षणायैव तेन त्वं मनसाभिधा ॥ 11 ॥
मनसा देवि तु शक्ता चात्मना सिद्धयोगिनी ।
तेन त्वं मनसादेवी पूजिता वन्दिता भवे ॥ 12 ॥
यां भक्त्या मनसा देवाः पूजयन्त्यनिशं भृशम् ।
तेन त्वां मनसादेवीं प्रवदन्ति पुराविदः ॥ 13 ॥
सत्त्वरूपा च देवी त्वं शश्वत्सत्त्वनिषेवया ।
यो हि यद्भावयेन्नित्यं शतं प्राप्नोति तत्समम् ॥ 14 ॥
इदं स्तोत्रं पुण्यबीजं तां सम्पूज्य च यः पठेत् ।
तस्य नागभयं नास्ति तस्य वंशोद्भवस्य च ॥ 15 ॥
विषं भवेत्सुधातुल्यं सिद्धस्तोत्रं यदा पठेत् ।
पञ्चलक्षजपेनैव सिद्धस्तोत्रो भवेन्नरः ।
सर्पशायी भवेत्सोऽपि निश्चितं सर्पवाहनः ॥ 16 ॥
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे प्रकृतिखण्डे षट्चत्वारिंशोऽध्याये महेन्द्र कृत श्री मनसादेवी स्तोत्रम् ॥
आस्तीकमुनि मन्त्रः
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥
devi tvāṃ stotumicchāmi sādhvīnāṃ pravarāṃ parām |
parātparāṃ ca paramāṃ na hi stotuṃ kṣamo'dhunā || 1 ||
stotrāṇāṃ lakṣaṇaṃ vede svabhāvākhyānataḥ param |
na kṣamaḥ prakṛtiṃ vaktuṃ guṇānāṃ tava suvrate || 2 ||
śuddhasattvasvarūpā tvaṃ kopahiṃsāvivarjitā |
na ca śapto munistena tyaktayā ca tvayā yataḥ || 3 ||
tvaṃ mayā pūjitā sādhvī jananī ca yathā'ditiḥ |
dayārūpā ca bhaginī kṣamārūpā yathā prasūḥ || 4 ||
tvayā me rakṣitāḥ prāṇā putradārāḥ sureśvari |
ahaṃ karomi tvāṃ pūjyāṃ mama prītiśca vardhate || 5 ||
nityaṃ yadyapi pūjyā tvaṃ bhave'tra jagadambike |
tathāpi tava pūjāṃ vai vardhayāmi punaḥ punaḥ || 6 ||
ye tvāmāṣāḍhasaṅkrāntyāṃ pūjayiṣyanti bhaktitaḥ |
pañcamyāṃ manasākhyāyāṃ māsānte vā dine dine || 7 ||
putrapautrādayasteṣāṃ vardhante ca dhanāni ca |
yaśasvinaḥ kīrtimanto vidyāvanto guṇānvitāḥ || 8 ||
ye tvāṃ na pūjayiṣyanti nindantyajñānato janāḥ |
lakṣmīhīnā bhaviṣyanti teṣāṃ nāgabhayaṃ sadā || 9 ||
tvaṃ svargalakṣmīḥ svarge ca vaikuṇṭhe kamalākalā |
nārāyaṇāṃśo bhagavān jaratkārurmunīśvaraḥ || 10 ||
tapasā tejasā tvāṃ ca manasā sasṛje pitā |
asmākaṃ rakṣaṇāyaiva tena tvaṃ manasābhidhā || 11 ||
manasā devi tu śaktā cātmanā siddhayoginī |
tena tvaṃ manasādevī pūjitā vanditā bhave || 12 ||
yāṃ bhaktyā manasā devāḥ pūjayantyaniśaṃ bhṛśam |
tena tvāṃ manasādevīṃ pravadanti purāvidaḥ || 13 ||
sattvarūpā ca devī tvaṃ śaśvatsattvaniṣevayā |
yo hi yadbhāvayennityaṃ śataṃ prāpnoti tatsamam || 14 ||
idaṃ stotraṃ puṇyabījaṃ tāṃ sampūjya ca yaḥ paṭhet |
tasya nāgabhayaṃ nāsti tasya vaṃśodbhavasya ca || 15 ||
viṣaṃ bhavetsudhātulyaṃ siddhastotraṃ yadā paṭhet |
pañcalakṣajapenaiva siddhastotro bhavennaraḥ |
sarpaśāyī bhavetso'pi niścitaṃ sarpavāhanaḥ || 16 ||
iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe prakṛtikhaṇḍe ṣaṭcatvāriṃśo'dhyāye mahendra kṛta śrī manasādevī stotram ||
āstīkamuni mantraḥ
sarpāpasarpa bhadraṃ te gaccha sarpa mahāviṣa |
janamejayasya yajñānte āstīkavacanaṃ smara ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.