Govinda Damodara Stotram — Malayalam Script

⚠️ AI-generated translation — the Nepali meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Nepali

गोविन्द दामोदर स्तोत्रम् कृष्ण र विष्णुको स्तुति गर्ने स्तोत्र हो, जसमा 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भन्ने मन्त्रको बारम्बार जप गरिन्छ। यसका ६८ श्लोकहरूमा गोपीहरू, यशोदा, राधा, सीता, द्रौपदी, गजेन्द्र र अन्य भक्तहरूले विभिन्न अवस्थामा यही नाम उच्चारण गरेका प्रसंगहरू वर्णन गरिएका छन्। जिह्वालाई यो मधुर नाम सधैं भज्न र मृत्युको समयमा पनि यही वचन भन्न सक्ने वरदान मागिएको छ। यो मन्त्र गम्भीर रोग नाश गर्ने औषधि र तीन ताप नष्ट गर्ने बीज भएको वेद जान्नेहरूले बताएको उल्लेख छ।

AI-generated · not yet verified

The Nepali meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Konkani meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Konkani

गोविंद दामोदर स्तोत्रम् हें कृष्ण आनी विष्णू ह्या देवांक उद्देशून केल्लें स्तोत्र आसा. हातूंत ‘गोविंद, दामोदर, माधव’ हें नामस्मरण वारंवार येता. द्रौपदी, गोपी, यशोदा, राधा, गजेंद्र, ब्रह्मा आनी मुनी अशा वेगवेगळ्या भक्तांनी आनी पात्रांनी दुःख, भक्ती वा आनंदाच्या वेळार हें नाम उच्चारलां. जिभेक हेंच नाम भजपाचो उपदेश केल्लो आसा, आनी तें नाम संसाराचें दुःख नाश करपी अमृत म्हणून सांगलां. शेवटीं राम, नृसिंह, नारायण आदी रूपांतल्या देवाचें स्मरण करून हेंच नाम पीये अशें सांगलां.

AI-generated · not yet verified

The Konkani meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Odia meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Odia

ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ହେଉଁଥିରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି। ଏଥିରେ ବାରମ୍ବାର 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ' ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଛି। ଏହି ପାଠରେ ଦ୍ରୌପଦୀ, ଯଶୋଦା, ଗୋପୀମାନେ, ଗଜେନ୍ଦ୍ର, ସୀତା ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତମାନେ ବିପଦ ଓ ବିରହ ସମୟରେ ଏହି ନାମ ଡାକିଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଶେଷରେ ଜିହ୍ୱାକୁ ଏହି ମଧୁର ନାମ ସର୍ବଦା ଜପ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି।

AI-generated · not yet verified

The Odia meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

Verse 1

അഗ്രേ കുരൂണാമഥ പാണ്ഡവാനാം
ദുഃശാസനേനാഹൃതവസ്ത്രകേശാ ।
കൃഷ്ണാ തദാക്രോശദനന്യനാഥാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 1॥

agre kurūṇāmatha pāṇḍavānāṃ
duḥśāsanenāhṛtavastrakeśā |
kṛṣṇā tadākrośadananyanāthā
govinda dāmodara mādhaveti || 1||

कौरवां मुखार आनी पांडवां मुखार, दुःशासनान तिचें वस्त्र आनी केस धरून ओडून हाडलें, तेन्ना कृष्णा (द्रौपदी) ही अनाथ, आनी तिणें आक्रोश केलो: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

अगाडि कुरुहरूको र पाण्डवहरूको सभामा, दुःशासनले वस्त्र र कपाल तानेपछि, अन्य कुनै नाथ नभएकी कृष्णाले 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भनी चिच्याइन्। ^AI

ପୂର୍ବେ କୁରୁମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଆଗରେ, ଦୁଃଶାସନ ଯାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଓ କେଶ ଧରି ଟାଣି ଆଣିଥିଲା, ସେହି ଅନନ୍ୟ ନାଥହୀନା ଦ୍ରୌପଦୀ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ—ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 2

ശ്രീകൃഷ്ണ വിഷ്ണോ മധുകൈടഭാരേ
ഭക്താനുകമ്പിന് ഭഗവന് മുരാരേ ।
ത്രായസ്വ മാം കേശവ ലോകനാഥ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 2॥

śrīkṛṣṇa viṣṇo madhukaiṭabhāre
bhaktānukampin bhagavan murāre |
trāyasva māṃ keśava lokanātha
govinda dāmodara mādhaveti || 2||

हे श्रीकृष्ण, विष्णू, मधु आनी कैटभ राक्षसांक मारपी, भक्तांक दया करपी, भगवन, मुरारी, म्हाका त्रासांतल्यान सोडय, हे केशव, लोकनाथ, हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे श्रीकृष्ण, हे विष्णु, हे मधुकैटभका शत्रु, हे भक्तहरूमाथि कृपा गर्ने, हे भगवान्, हे मुरारे, हे केशव, हे लोकनाथ, मलाई तार्नुहोस् — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ହେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଅସୁରଙ୍କ ବିନାଶକ, ହେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ହେ ଭଗବାନ, ହେ ମୁରାରି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ କେଶବ, ହେ ଲୋକନାଥ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 3

വിക്രേതുകാമാ കില ഗോപകന്യാ
മുരാരിപാദാര്പിതചിത്തവൃത്തിഃ ।
ദധ്യാദികം മോഹവശാദവോചദ്
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 3॥

vikretukāmā kila gopakanyā
murāripādārpitacittavṛttiḥ |
dadhyādikaṃ mohavaśādavocad
govinda dāmodara mādhaveti || 3||

विक्री करपाची इत्सा आशिल्ली गोपकन्या, मुरारीच्या पांयांनी आपलें मन अर्पण केल्लें, मोहान भरून दध आनी हेर वस्तू विकताना म्हणाली: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

बेच्न चाहने गोपकन्याले मुरारिको चरणमा चित्त अर्पण गरेकी थिइन्, तर मोहका कारण दही आदि बेच्दा 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भनी बोलिन्। ^AI

ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକା ଜଣେ ଗୋପକନ୍ୟା, ମୁରାରି (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ଚରଣରେ ମନ ଅର୍ପଣ କରି, ମୋହବଶତଃ ଦହି ଆଦି ବିକ୍ରି କରିବା ସମୟରେ କହିଲା—ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 4

ഉലൂഖലേ സമ്ഭൃതതണ്ഡുലാംശ്ച
സങ്ഘട്ടയന്ത്യോ മുസലൈഃ പ്രമുഗ്ധാഃ ।
ഗായന്തി ഗോപ്യോ ജനിതാനുരാഗാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 4॥

ulūkhale sambhṛtataṇḍulāṃśca
saṅghaṭṭayantyo musalaiḥ pramugdhāḥ |
gāyanti gopyo janitānurāgā
govinda dāmodara mādhaveti || 4||

उखळांत भरल्ले तांदूळ मुसळांनी कुटून, अत्यंत मुग्ध जाल्ल्यो गोपी, प्रेमान भरून गायतात: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

ओखलमा राखिएका चामललाई मुसलले कुट्दै, अत्यन्त मुग्ध भएका गोपीहरूले प्रेमले युक्त भई 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भनी गाउँछन्। ^AI

ଉଲୁଖଳରେ ଚାଉଳ ଭର୍ତ୍ତି କରି ମୁଷଳରେ କୁଟୁଥିବା ଅତି ମୁଗ୍ଧା ଗୋପୀମାନେ ପ୍ରେମାନୁରାଗରେ ଗାଉଥିଲେ—ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 5

കാചിത്കരാമ്ഭോജപുടേ നിഷണ്ണം
ക്രീഡാശുകം കിംശുകരക്തതുണ്ഡമ് ।
അധ്യാപയാമാസ സരോരുഹാക്ഷീ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 5॥

kācitkarāmbhojapuṭe niṣaṇṇaṃ
krīḍāśukaṃ kiṃśukaraktatuṇḍam |
adhyāpayāmāsa saroruhākṣī
govinda dāmodara mādhaveti || 5||

कमळ-दळां सारखे दोळे आशिल्ली एक गोपी, हाताच्या कमळाच्या पुटांत बसलेलो, किंशुक फुला सारखो तांबडो चोंच आशिल्लो खेळाचो शुक पक्षी, ताका शिकयताली: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

कमलनयनी एउटी गोपीले हातको कमलको पुटमा बसेको, किंशुक फूलजस्तो रातो चुच्चो भएको खेलौना सुगालाई 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भनी पढाइन्। ^AI

ପଦ୍ମପରି ଆଖିଥିବା ଜଣେ ଗୋପୀ, କମଳପରି ହାତର ପାତ୍ରରେ ବସିଥିବା, ପଳାଶଫୁଲପରି ଲାଲ ଥଣ୍ଟଥିବା ଖେଳୁଆ ଶୁଆକୁ ଶିଖାଉଥିଲେ—ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 6

ഗൃഹേ ഗൃഹേ ഗോപവധൂസമൂഹഃ
പ്രതിക്ഷണം പിഞ്ജരസാരികാണാമ് ।
സ്ഖലദ്ഗിരാം വാചയിതും പ്രവൃത്തോ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 6॥

gṛhe gṛhe gopavadhūsamūhaḥ
pratikṣaṇaṃ piñjarasārikāṇām |
skhaladgirāṃ vācayituṃ pravṛtto
govinda dāmodara mādhaveti || 6||

घरा-घरांनी गोपवधूंचो समुदाय, प्रत्येक क्षणाक पिंजऱ्यांतल्या सारिका पक्ष्यांक, तोंडांतल्यान शब्द घसरत आसतना, वाचपाक लागलो: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

घर घरमा गोपवधूहरूको समूहले प्रत्येक क्षण पिंजरामा भएका सारिका चराहरूलाई लड्खडाउँदो वाणीमा 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भन्न लगाउन थाले। ^AI

ଘରେ ଘରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସମୂହ ପ୍ରତି କ୍ଷଣରେ ପିଞ୍ଜରାରେ ଥିବା ଶାରୀ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ବାଣୀରେ ପଢ଼ାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ—ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 7

പര്യ്യങ്കികാഭാജമലം കുമാരം
പ്രസ്വാപയന്ത്യോഽഖിലഗോപകന്യാഃ ।
ജഗുഃ പ്രബന്ധം സ്വരതാലബന്ധം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 7॥

paryyaṅkikābhājamalaṃ kumāraṃ
prasvāpayantyo'khilagopakanyāḥ |
jaguḥ prabandhaṃ svaratālabandhaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 7||

पलंगाचेर न्हिदिल्ल्या सुंदर बाळाक, सगळ्यो गोपकन्यो झोपयताना, सूर आनी ताल बांधून प्रबंध गायताल्यो: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

पलंगमा सुताइएका सुन्दर बालकलाई सबै गोपकन्याहरूले निदाउन लगाउँदै, स्वर र तालको बन्धनसहित 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भनी रचना गाए। ^AI

ସମସ୍ତ ଗୋପକନ୍ୟାମାନେ ଖଟ ଉପରେ ଶୋଇଥିବା ବାଳକ କୁମାରଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଶୁଆଇବା ସମୟରେ ସ୍ୱର ଓ ତାଳର ବନ୍ଧନ ସହିତ ଗୀତ ଗାଇଲେ—ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 8

രാമാനുജം വീക്ഷണകേലിലോലം
ഗോപീ ഗൃഹീത്വാ നവനീതഗോലമ് ।
ആബാലകം ബാലകമാജുഹാവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 8॥

rāmānujaṃ vīkṣaṇakelilolaṃ
gopī gṛhītvā navanītagolam |
ābālakaṃ bālakamājuhāva
govinda dāmodara mādhaveti || 8||

रामाचो धाकलो भाव, खेळांत लोलुप अशा बाळाक, गोपीन नवनीताचो गोळो घेवन, बाळकाक आबालक म्हणून आपयलो: हे गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

एक गोपीले हेर्ने खेलमा लोलुप, रामका कान्छो भाइजस्तो बालकलाई नयाँ मक्खनको गोला लिएर 'हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव' भनी बोलाइन्। ^AI

ଜଣେ ଗୋପୀ ରାମାନୁଜ (ବଳରାମଙ୍କ ଅନୁଜ କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କୁ, ଯିଏ ଖେଳରେ ଚଞ୍ଚଳ ଦୃଷ୍ଟି ବୁଲାଉଥିଲେ, ନବନୀତର ଗୋଲା ଧରି ଡାକି କହିଲେ—ହେ ବାଳକ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହେ ଦାମୋଦର, ହେ ମାଧବ! ^AI

Verse 9

വിചിത്രവര്ണാഭരണാഭിരാമേ-
ഽഭിധേഹി വക്ത്രാമ്ബുജരാജഹംസി ।
സദാ മദീയേ രസനേഽഗ്രരങ്ഗേ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 9॥

vicitravarṇābharaṇābhirāme-
'bhidhehi vaktrāmbujarājahaṃsi |
sadā madīye rasane'graraṅge
govinda dāmodara mādhaveti || 9||

हे विचित्र रंगांच्या आभूषणांनी शोभणाऱ्या, मुखकमळाच्या राजहंसी, माझ्या जिभेवर सदा अग्रभागी 'गोविंद दामोदर माधव' असे म्हण. ^AI

हे विचित्र वर्णका आभूषणले सुशोभित मुखकमलका राजहंसी, मेरो जिब्रोको अग्रभागमा सधैं 'गोविन्द दामोदर माधव' भनी उच्चारण गर। ^AI

ବିଚିତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତା ହେ ମୁଖରୂପୀ ପଦ୍ମର ରାଜହଂସୀ, ମୋର ଜିହ୍ୱାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ସର୍ବଦା କୁହ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 10

അങ്കാധിരൂഢം ശിശുഗോപഗൂഢം
സ്തനം ധയന്തം കമലൈകകാന്തമ് ।
സമ്ബോധയാമാസ മുദാ യശോദാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 10॥

aṅkādhirūḍhaṃ śiśugopagūḍhaṃ
stanaṃ dhayantaṃ kamalaikakāntam |
sambodhayāmāsa mudā yaśodā
govinda dāmodara mādhaveti || 10||

मांडीवर बसलेल्या, गोपाळांनी वेढलेल्या, स्तन पिणाऱ्या, कमळाच्या एकमेव प्रियकर असलेल्या बाळाला यशोदेने आनंदाने 'गोविंद दामोदर माधव' असे संबोधले. ^AI

काखमा चढेको, बालगोपले घेरिएको, स्तन चुसिरहेको, कमलको एक मात्र प्रिय (कृष्ण) लाई यशोदाले हर्षका साथ 'गोविन्द दामोदर माधव' भनी सम्बोधन गरिन्। ^AI

କୋଳରେ ବସିଥିବା, ଶିଶୁ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା, ସ୍ତନ ପାନ କରୁଥିବା, କମଳର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ଯଶୋଦା ଆନନ୍ଦରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 11

ക്രീഡന്തമന്തര്വ്രജമാത്മജം സ്വം
സമം വയസ്യൈഃ പശുപാലബാലൈഃ ।
പ്രേമ്ണാ യശോദാ പ്രജുഹാവ കൃഷ്ണം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 11॥

krīḍantamantarvrajamātmajaṃ svaṃ
samaṃ vayasyaiḥ paśupālabālaiḥ |
premṇā yaśodā prajuhāva kṛṣṇaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 11||

व्रजात आत खेळणाऱ्या, गोपाळ बाळांसोबत असलेल्या आपल्या पुत्र कृष्णाला यशोदेने प्रेमाने 'गोविंद दामोदर माधव' असे हाक मारली. ^AI

व्रजभित्र आफ्ना समवयस्क गोपालबालकहरूसँग खेलिरहेको आफ्नो पुत्र कृष्णलाई यशोदाले प्रेमपूर्वक 'गोविन्द दामोदर माधव' भनी बोलाइन्। ^AI

ବ୍ରଜ ଭିତରେ ନିଜ ପୁତ୍ର ସହିତ ସମବୟସ୍କ ଗୋପାଳ ବାଳକମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯଶୋଦା ପ୍ରେମରେ ଡାକିଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 12

യശോദയാ ഗാഢമുലൂഖലേന
ഗോകണ്ഠപാശേന നിബധ്യമാനഃ ।
രുരോദ മന്ദം നവനീതഭോജീ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 12॥

yaśodayā gāḍhamulūkhalena
gokaṇṭhapāśena nibadhyamānaḥ |
ruroda mandaṃ navanītabhojī
govinda dāmodara mādhaveti || 12||

यशोदेने घट्ट उखळाला गाईच्या दावणीने बांधलेला, नवनीत खाणारा, हळूहळू रडणारा 'गोविंद दामोदर माधव' असे म्हणाला. ^AI

यशोदाले बलियो उलूखल र गोठको डोरीले बाँध्दा नवनीत खाने (कृष्ण) बिस्तारै रुन थाले — 'गोविन्द दामोदर माधव'। ^AI

ଯଶୋଦାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ଉଲୂଖଳ ସହିତ ଗୋରୁ ବନ୍ଧନ ରଜ୍ଜୁରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ନବନୀତ ଭୋଜନକାରୀ କୃଷ୍ଣ ମନ୍ଦ ଭାବରେ କାନ୍ଦିଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 13

നിജാങ്ഗണേ കങ്കണകേലിലോലം
ഗോപീ ഗൃഹീത്വാ നവനീതഗോലമ് ।
ആമര്ദയത്പാണിതലേന നേത്രേ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 13॥

nijāṅgaṇe kaṅkaṇakelilolaṃ
gopī gṛhītvā navanītagolam |
āmardayatpāṇitalena netre
govinda dāmodara mādhaveti || 13||

आपल्या अंगणात कंकण खेळात रंगलेल्या, नवनीताचा गोळा घेतलेल्या गोपीने हाताच्या तळव्याने डोळे चोळले, 'गोविंद दामोदर माधव' असे म्हणत. ^AI

आफ्नो आँगनमा चुराको खेलमा रमाइरहेको, नवनीतको गोला लिएको गोपीले हातको तलुवाले आँखा मिच्दै 'गोविन्द दामोदर माधव' भनी सम्बोधन गरिन्। ^AI

ନିଜ ଅଙ୍ଗନରେ କଙ୍କଣ ଖେଳରେ ଲୀନ ଥିବା, ନବନୀତ ଗୋଲକ ଧରିଥିବା ଗୋପୀ ତାଙ୍କ ହାତର ତଳିପାରେ ଆଖିକୁ ଘଷିଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 14

ഗൃഹേ ഗൃഹേ ഗോപവധൂകദമ്ബാഃ
സര്വേ മിലിത്വാ സമവായയോഗേ ।
പുണ്യാനി നാമാനി പഠന്തി നിത്യം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 14॥

gṛhe gṛhe gopavadhūkadambāḥ
sarve militvā samavāyayoge |
puṇyāni nāmāni paṭhanti nityaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 14||

घरोघरी गोप स्त्रियांचे समूह सर्व एकत्र मिळून समवाय योगात नित्य पवित्र नामे 'गोविंद दामोदर माधव' असे पठण करतात. ^AI

घर घरमा गोपवधूहरूको समूह सबै मिलेर सामूहिक भेलामा नित्य पुण्य नामहरू 'गोविन्द दामोदर माधव' भनी पाठ गर्छन्। ^AI

ଘରେ ଘରେ ଗୋପ ବଧୂମାନଙ୍କ ସମୂହ ସମସ୍ତେ ମିଳିତ ହୋଇ ସମବାୟ ଯୋଗରେ ପ୍ରତିଦିନ ପବିତ୍ର ନାମମାନ ପାଠ କରନ୍ତି — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 15

മന്ദാരമൂലേ വദനാഭിരാമം
ബിമ്ബാധരേ പൂരിതവേണുനാദമ് ।
ഗോഗോപഗോപീജനമധ്യസംസ്ഥം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 15॥

mandāramūle vadanābhirāmaṃ
bimbādhare pūritaveṇunādam |
gogopagopījanamadhyasaṃsthaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 15||

मंदार वृक्षाच्या मुळाशी, मुखाने सुंदर, बिंबासारख्या ओठांवर भरलेल्या वेणूच्या नादाने, गाई-गोप-गोपींच्या मध्यभागी स्थित 'गोविंद दामोदर माधव' असे. ^AI

मन्दार वृक्षको मूलमा मुखले सुशोभित, बिम्बा (ओठ) मा वेणुको नाद भरिएको, गो, गोप र गोपीजनको मध्यमा स्थित (कृष्ण) — 'गोविन्द दामोदर माधव'। ^AI

ମନ୍ଦାର ବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ମୁଖରେ ମନୋହର, ବିମ୍ବ ଓଠରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶୀ ନାଦ କରୁଥିବା, ଗୋରୁ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା କୃଷ୍ଣ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 16

ഉത്ഥായ ഗോപ്യോ¶രാത്രഭാഗേ
സ്മൃത്വാ യശോദാസുതബാലകേലിമ് ।
ഗായന്തി പ്രോച്ചൈര്ദധി മന്ഥയന്ത്യോ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 16॥

utthāya gopyo¶rātrabhāge
smṛtvā yaśodāsutabālakelim |
gāyanti proccairdadhi manthayantyo
govinda dāmodara mādhaveti || 16||

रात्रीच्या प्रहरात उठून, यशोदेच्या पुत्राच्या बालकेलीचे स्मरण करून, दही मंथन करणाऱ्या गोपी उच्च स्वरात 'गोविंद दामोदर माधव' असे गातात. ^AI

रातको समयमा उठेर गोपीहरूले यशोदाका छोराको बालकेलि सम्झेर दही मथ्दै ठूलो स्वरले 'गोविन्द दामोदर माधव' भनी गाउँछन्। ^AI

ରାତ୍ରି ସମୟରେ ଉଠି ଗୋପୀମାନେ ଯଶୋଦାଙ୍କ ପୁତ୍ରର ବାଳ ଲୀଳାକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଦହି ମନ୍ଥନ କରୁ କରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ କରନ୍ତି — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

Verse 17

ജഗ്ധോഽഥ ദത്തോ നവനീതപിണ്ഡോ
ഗൃഹേ യശോദാ വിചികിത്സയന്തീ ।
ഉവാച സത്യം വദ ഹേ മുരാരേ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 17॥

jagdho'tha datto navanītapiṇḍo
gṛhe yaśodā vicikitsayantī |
uvāca satyaṃ vada he murāre
govinda dāmodara mādhaveti || 17||

यशोदा घरांत संशय करताली, 'नवनीताचो गोळो खाल्लो वा दिलो?' आनी म्हणताली, 'हे मुरारे, खरें सांग.' अशें म्हणत ती 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें उच्चारताली. ^AI

यशोदाले घरमा नवनीतको डल्लो खाइयो वा दिइयो भनी शङ्का गर्दै भनिन् — हे मुरारे, सत्य बोल, गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଯଶୋଦା ଘରେ ଚୋରାଇ ଖିଆଯାଇଥିବା ଓ ଦିଆଯାଇଥିବା ନବନୀତର ଗଣ୍ଡିକୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ କରି କହିଲେ, 'ହେ ମୁରାରି, ସତ୍ୟ କୁହ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ।' ^AI

Verse 18

അഭ്യര്ച്യ ഗേഹം യുവതിഃ പ്രവൃദ്ധ-
പ്രേമപ്രവാഹാ ദധി നിര്മമന്ഥ ।
ഗായന്തി ഗോപ്യോഽഥ സഖീസമേതാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 18॥

abhyarcya gehaṃ yuvatiḥ pravṛddha-
premapravāhā dadhi nirmamantha |
gāyanti gopyo'tha sakhīsametā
govinda dāmodara mādhaveti || 18||

एक युवती घराची पूजा करून, वाडिल्ल्या प्रेमाच्या प्रवाहान भरल्ली, दही मंथन करताली. आनी गोपी आपल्या सखयांसयत म्हणताल्यो, 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें गायताल्यो. ^AI

एक युवतीले घरलाई पूजा गरी, प्रेमको प्रवाह बढेको अवस्थामा दही मथिन्। त्यसपछि सखीहरूसँग मिलेर गोपीहरूले गाए — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଘରକୁ ପୂଜା କରି ଜଣେ ଯୁବତୀ ପ୍ରବଳ ପ୍ରେମର ସ୍ରୋତରେ ଦଧି ମନ୍ଥନ କଲା। ତା'ପରେ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଗୋପୀମାନେ ଗାନ କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 19

ക്വചിത് പ്രഭാതേ ദധിപൂര്ണപാത്രേ
നിക്ഷിപ്യ മന്ഥം യുവതീ മുകുന്ദമ് ।
ആലോക്യ ഗാനം വിവിധം കരോതി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 19॥

kvacit prabhāte dadhipūrṇapātre
nikṣipya manthaṃ yuvatī mukundam |
ālokya gānaṃ vividhaṃ karoti
govinda dāmodara mādhaveti || 19||

कधीं सकाळीं दही भरल्ल्या पात्रांत मंथन घालून, युवती मुकुंदाक पळोवन, तरांतरांचें गाणें करताली, 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें म्हणत. ^AI

कहिले बिहान दहीले भरिएको भाँडोमा मथनी राखी, युवतीले मुकुन्दलाई देखेर विविध गान गर्छिन् — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

କେତେବେଳେ ପ୍ରଭାତରେ ଦଧିପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ମନ୍ଥନ ଦଣ୍ଡ ରଖି ଯୁବତୀ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ନାନା ପ୍ରକାରର ଗାନ କରେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 20

ക്രീഡാപരം ഭോജനമജ്ജനാര്ഥം
ഹിതൈഷിണീ സ്ത്രീ തനുജം യശോദാ ।
ആജൂഹവത് പ്രേമപരിപ്ലുതാക്ഷീ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 20॥

krīḍāparaṃ bhojanamajjanārthaṃ
hitaiṣiṇī strī tanujaṃ yaśodā |
ājūhavat premapariplutākṣī
govinda dāmodara mādhaveti || 20||

खेळपरायण, जेवप आनी स्नान करपाखातीर, हित चिंतपी स्त्री यशोदा, प्रेमान भरल्ल्या दोळ्यांनी आपल्या पुताक आपयताली, 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें म्हणत. ^AI

खेलमा तल्लीन, भोजन र स्नानको लागि हित चाहने स्त्री यशोदाले प्रेमले डुबेका आँखा लिएर छोरालाई बोलाइन् — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଖେଳରେ ମଗ୍ନ ପୁତ୍ରକୁ ଭୋଜନ ଓ ସ୍ନାନ ନିମନ୍ତେ ହିତକାରିଣୀ ଯଶୋଦା ପ୍ରେମରେ ଓଦା ଆଖିରେ ଡାକିଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 21

സുഖം ശയാനം നിലയേ ച വിഷ്ണും
ദേവര്ഷിമുഖ്യാ മുനയഃ പ്രപന്നാഃ ।
തേനാച്യുതേ തന്മയതാം വ്രജന്തി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 21॥

sukhaṃ śayānaṃ nilaye ca viṣṇuṃ
devarṣimukhyā munayaḥ prapannāḥ |
tenācyute tanmayatāṃ vrajanti
govinda dāmodara mādhaveti || 21||

घरांत सुखान न्हिदिल्ल्या विष्णूक, देवर्षी आदी मुनी शरण गेल्ले, ताचेर तन्मय जावन ते अच्युताक प्राप्त जातात, 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें म्हणत. ^AI

घरमा सुखपूर्वक सुतिरहेका विष्णुको नजिक देवर्षिहरूमध्ये प्रमुख मुनिहरू शरण पर्छन्। तिनीहरू त्यस अच्युतमा तन्मय हुन्छन् — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଘରେ ସୁଖରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଦେବର୍ଷି ଆଦି ମୁନିମାନେ ଶରଣ ପଶି, ତାହାଦ୍ୱାରା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଠାରେ ତନ୍ମୟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 22

വിഹായ നിദ്രാമരുണോദയേ ച
വിധായ കൃത്യാനി ച വിപ്രമുഖ്യാഃ ।
വേദാവസാനേ പ്രപഠന്തി നിത്യം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 22॥

vihāya nidrāmaruṇodaye ca
vidhāya kṛtyāni ca vipramukhyāḥ |
vedāvasāne prapaṭhanti nityaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 22||

न्हीद सोडून, अरुणोदयाक, आपली कामां करून, ब्राह्मणश्रेष्ठ वेदांच्या शेवटाक नित्य 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें पाठ करतात. ^AI

निद्रा त्यागी, अरुणोदय भएपछि, विप्रहरूमध्ये प्रमुखहरूले आफ्ना कृत्यहरू सम्पन्न गरी, वेदको अन्तमा नित्य पाठ गर्छन् — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ନିଦ୍ରା ତ୍ୟାଗ କରି ଅରୁଣୋଦୟ ସମୟରେ ବିପ୍ରମାନେ ନିଜ କର୍ମ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ବେଦର ଅବସାନରେ ନିତ୍ୟ ପାଠ କରନ୍ତି — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 23

വൃന്ദാവനേ ഗോപഗണാശ്ച ഗോപ്യോ
വിലോക്യ ഗോവിന്ദവിയോഗഖിന്നാമ് ।
രാധാം ജഗുഃ സാശ്രുവിലോചനാഭ്യാം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 23॥

vṛndāvane gopagaṇāśca gopyo
vilokya govindaviyogakhinnām |
rādhāṃ jaguḥ sāśruvilocanābhyāṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 23||

वृंदावनांत गोपगण आनी गोपी, गोविंदाच्या वियोगान दुखी जाल्ले राधेक पळोवन, दोळ्यांत दुकां आसतना म्हणताले, 'गोविंद, दामोदर, माधव'. ^AI

वृन्दावनमा गोपहरूको समूह र गोपीहरूले गोविन्दको वियोगले दुःखी राधालाई देखेर, आँखाबाट आँसु झार्दै गाए — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ବୃନ୍ଦାବନରେ ଗୋପଗଣ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ବିରହରେ ଦୁଃଖିତା ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ନେତ୍ରରେ ଗାନ କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 24

പ്രഭാതസഞ്ചാരഗതാ നു ഗാവസ്-
തദ്രക്ഷണാര്ഥം തനയം യശോദാ ।
പ്രാബോധയത് പാണിതലേന മന്ദം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 24॥

prabhātasañcāragatā nu gāvas-
tadrakṣaṇārthaṃ tanayaṃ yaśodā |
prābodhayat pāṇitalena mandaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 24||

सकाळच्या सञ्चाराक गेल्ल्यो गायो, तांचें रक्षण करपाखातीर यशोदा आपल्या पुताक हाताच्या तळव्यान हळूच जागो करताली, 'गोविंद, दामोदर, माधव' अशें म्हणत. ^AI

बिहान चरनमा गएका गाईहरू हुन् कि भनी, तिनको रक्षाको लागि यशोदाले छोरालाई हातको तलुवाले बिस्तारै जगाइन् — गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ପ୍ରଭାତରେ ଚରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଗାଭୀମାନଙ୍କ ରକ୍ଷଣାର୍ଥେ ଯଶୋଦା ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ହାତର ତଳିପାଟିରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଜଗାଇଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 25

പ്രവാലശോഭാ ഇവ ദീര്ഘകേശാ
വാതാമ്ബുപര്ണാശനപൂതദേഹാഃ ।
മൂലേ തരൂണാം മുനയഃ പഠന്തി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 25॥

pravālaśobhā iva dīrghakeśā
vātāmbuparṇāśanapūtadehāḥ |
mūle tarūṇāṃ munayaḥ paṭhanti
govinda dāmodara mādhaveti || 25||

जशे नवे पालवांची शोभा तशे दीर्घ केस आशिल्ले, वाऱ्यान आनी उदकान पानां खावन पवित्र जाल्ले देह आशिल्ले मुनी तरूंच्या मुळांत बसून 'गोविंद दामोदर माधव' अशें म्हणतात. ^AI

नयाँ पालुवाको शोभाजस्तै लामा कपाल भएका, हावा र पानीमा झरेका पात खाएर पवित्र शरीर भएका मुनिहरू रूखहरूको फेदमा बसी 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनी पाठ गर्छन्। ^AI

ଦୀର୍ଘ କେଶ ପ୍ରବାଳର ଶୋଭା ପରି ଶୋଭିତ, ବାୟୁ ଓ ଜଳ ଓ ପତ୍ର ଭୋଜନରେ ପବିତ୍ର ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା ମୁନିମାନେ ବୃକ୍ଷମୂଳରେ ବସି 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ' ବୋଲି ପାଠ କରନ୍ତି। ^AI

Verse 26

ഏവം ബ്രുവാണാ വിരഹാതുരാ ഭൃശം
വ്രജസ്ത്രിയഃ കൃഷ്ണവിഷക്തമാനസാഃ ।
വിസൃജ്യ ലജ്ജാം രുരുദുഃ സ്മ സുസ്വരം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 26॥

evaṃ bruvāṇā virahāturā bhṛśaṃ
vrajastriyaḥ kṛṣṇaviṣaktamānasāḥ |
visṛjya lajjāṃ ruruduḥ sma susvaraṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 26||

अशें म्हणत, विरहान व्याकूळ जाल्ल्यो, कृष्णाचेर मन गुंतिल्ल्यो व्रजस्त्रियो लज्जा सोडून सुस्वरान रडल्यो: 'गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

यसरी भन्दै, विरहले अत्यन्त व्याकुल, कृष्णमा मन लगाएका व्रजकी स्त्रीहरूले लाज त्यागेर ठूलो स्वरमा 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनी रोए। ^AI

ଏହିପରି କହୁଥିବା, ବିରହରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇଥିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ମନ ଲଗାଇଥିବା ବ୍ରଜର ନାରୀମାନେ ଲଜ୍ଜା ତ୍ୟାଗ କରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ' ବୋଲି କାନ୍ଦିଲେ। ^AI

Verse 27

ഗോപീ കദാചിന്മണിപഞ്ജരസ്ഥം
ശുകം വചോ വാചയിതും പ്രവൃത്താ ।
ആനന്ദകന്ദ വ്രജചന്ദ്ര കൃഷ്ണ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 27॥

gopī kadācinmaṇipañjarasthaṃ
śukaṃ vaco vācayituṃ pravṛttā |
ānandakanda vrajacandra kṛṣṇa
govinda dāmodara mādhaveti || 27||

एकदां गोपी मणीच्या पिंजऱ्यांत आशिल्ल्या शुकाकडेन उच्चार करून घेवपाक लागली: 'आनंदकंद, व्रजचंद्र, कृष्ण, गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

एक दिन गोपीले मणिको पिँजडामा बसेको सुगालाई वचन बोलाउन लागिन् — हे आनन्दका मूल, व्रजका चन्द्र कृष्ण, गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଗୋପୀ ଥରେ ମଣିପଞ୍ଜରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଶୁଆକୁ ବଚନ ପଢ଼ାଇବାକୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଲା। ହେ ଆନନ୍ଦକନ୍ଦ, ବ୍ରଜଚନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣ, ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 28

ഗോവത്സബാലൈഃ ശിശുകാകപക്ഷം
ബധ്നന്തമമ്ഭോജദലായതാക്ഷമ് ।
ഉവാച മാതാ ചിബുകം ഗൃഹീത്വാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 28॥

govatsabālaiḥ śiśukākapakṣaṃ
badhnantamambhojadalāyatākṣam |
uvāca mātā cibukaṃ gṛhītvā
govinda dāmodara mādhaveti || 28||

गोवत्सां वांगडा बाळशुकाच्या पंखासारखे केस बांदपी, कमळाच्या पाकळ्यांसारखे नेत्र आशिल्ल्या कृष्णाक, आवय हनुवटी धरून म्हणाली: 'गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

गाईका बाछा र बालकहरूसँग काकपक्ष (चुल्ठो) बाँधिरहेको, कमलको पातजस्ता फराकिला आँखा भएको उनलाई आमाले चिबुक समातेर 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनिन्। ^AI

ଗୋବତ୍ସ ଓ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଶିଶୁ କାକପକ୍ଷ ଶୋଭା ବାନ୍ଧୁଥିବା, ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ବିଶାଳ ନେତ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାତା ଚିବୁକ ଧରି କହିଲେ, 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ'। ^AI

Verse 29

പ്രഭാതകാലേ വരവല്ലവൌഘാ
ഗോരക്ഷണാര്ഥം ധൃതവേത്രദണ്ഡാഃ ।
ആകാരയാമാസുരനന്തമാദ്യം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 29॥

prabhātakāle varavallavaughā
gorakṣaṇārthaṃ dhṛtavetradaṇḍāḥ |
ākārayāmāsuranantamādyaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 29||

फांतोडेचे वेळार, गोरक्षणा खातीर वेत्रदंड धरिल्ले श्रेष्ठ गवळ्यांचो समुदाय अनंत आनी आद्य (कृष्णाक) आपयताले: 'गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

बिहानको समयमा उत्तम गोवालाहरूको समूहले गाई रक्षा गर्न लाठी समातेर अनन्त, आदि पुरुषलाई 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनी बोलाए। ^AI

ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋପାଳମାନେ ଗୋରକ୍ଷା ପାଇଁ ବେତ୍ରଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି ଅନନ୍ତ ଆଦ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ' ବୋଲି ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ^AI

Verse 30

ജലാശയേ കാലിയമര്ദനായ
യദാ കദമ്ബാദപതന്മുരാരിഃ ।
ഗോപാങ്ഗനാശ്ചുക്രുശുരേത്യ ഗോപാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 30॥

jalāśaye kāliyamardanāya
yadā kadambādapatanmurāriḥ |
gopāṅganāścukruśuretya gopā
govinda dāmodara mādhaveti || 30||

जलाशयांत कालियाचो मर्दन करपा खातीर मुरारी जेन्ना कदंबाच्या झाडावेल्यान पडलो, तेन्ना गोप स्त्रियो आनी गोप येवन मोठ्यान आरडले: 'गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

जब मुरारी कालियको दमन गर्न कदम्बको रूखबाट जलाशयमा हाम फाले, तब गोपहरू आई गोपाङ्गनाहरूले 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनी चिच्याए। ^AI

ଯେତେବେଳେ ମୁରାରି କାଳୀୟ ଦମନ ପାଇଁ ଜଳାଶୟରେ କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷରୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲେ, ସେତେବେଳେ ଗୋପାଙ୍ଗନାମାନେ ଏବଂ ଗୋପମାନେ ଆସି 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ। ^AI

Verse 31

അക്രൂരമാസാദ്യ യദാ മുകുന്ദശ്-
ചാപോത്സവാര്ഥം മഥുരാം പ്രവിഷ്ടഃ ।
തദാ സ പൌരൈര്ജയസീത്യഭാഷി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 31॥

akrūramāsādya yadā mukundaś-
cāpotsavārthaṃ mathurāṃ praviṣṭaḥ |
tadā sa paurairjayasītyabhāṣi
govinda dāmodara mādhaveti || 31||

अक्रूराक मेळून, धनुष्ययज्ञा खातीर मुकुंद जेन्ना मथुरेंत प्रवेश करतालो, तेन्ना नगरवासी 'जयसी' अशें म्हणताले: 'गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

जब मुकुन्द अक्रूरसँग आई धनुषको उत्सवको लागि मथुरामा प्रवेश गरे, तब नगरवासीहरूले 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनी 'तिम्रो जय होस्' भने। ^AI

ଅକ୍ରୂରଙ୍କୁ ଭେଟି ଯେତେବେଳେ ମୁକୁନ୍ଦ ଧନୁଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ମଥୁରାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ନଗରବାସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 'ଜୟ କର' ବୋଲି କୁହାଗଲା, 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ'। ^AI

Verse 32

കംസസ്യ ദൂതേന യദൈവ നീതൌ
വൃന്ദാവനാന്താദ് വസുദേവസൂനൂ । (സൂനൌ)
രുരോദ ഗോപീ ഭവനസ്യ മധ്യേ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 32॥

kaṃsasya dūtena yadaiva nītau
vṛndāvanāntād vasudevasūnū | (sūnau)
ruroda gopī bhavanasya madhye
govinda dāmodara mādhaveti || 32||

कंसाच्या दूतान वसुदेवाचे दोन पूत वृंदावनाच्या वाठारांतल्यान व्हेल्ले, तेन्ना गोपी घराच्या मदीं रडली: 'गोविंद दामोदर माधव'. ^AI

जब कंसका दूतद्वारा वसुदेवका छोराहरू वृन्दावनबाट लगिए, तब गोपीहरू घरको बीचमा 'गोविन्द, दामोदर, माधव' भनी रोए। ^AI

କଂସର ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ରଦ୍ୱୟ ବୃନ୍ଦାବନରୁ ନିଆଗଲେ, ସେତେବେଳେ ଗୋପୀ ଭବନ ମଧ୍ୟରେ 'ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ' ବୋଲି କାନ୍ଦିଲା। ^AI

Verse 33

സരോവരേ കാലിയനാഗബദ്ധം
ശിശും യശോദാതനയം നിശമ്യ ।
ചക്രുര്ലുഠന്ത്യഃ പഥി ഗോപബാലാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 33॥

sarovare kāliyanāgabaddhaṃ
śiśuṃ yaśodātanayaṃ niśamya |
cakrurluṭhantyaḥ pathi gopabālā
govinda dāmodara mādhaveti || 33||

सरोवरांत कालिय नागान बांदल्ल्या यशोदेच्या बाळकाक पळोवन, गोपबाळांनी वाटेर लोळतां लोळतां म्हणलें: हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

कालिय नागले बाँधेको बालक यशोदाको छोरालाई सरोवरमा देखेर, बाटोमा लडिबुडी गर्दै गोपबालाहरूले भने — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ସରୋବରରେ କାଳୀୟ ନାଗ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଶିଶୁ ଯଶୋଦାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଗୋପ ବାଳକମାନେ ପଥରେ ଗଡ଼ାଗଡ଼ି ହୋଇ କହିଲେ, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 34

അക്രൂരയാനേ യദുവംശനാഥം
സങ്ഗച്ഛമാനം മഥുരാം നിരീക്ഷ്യ ।
ഊചുര്വിയോഗത് കില ഗോപബാലാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 34॥

akrūrayāne yaduvaṃśanāthaṃ
saṅgacchamānaṃ mathurāṃ nirīkṣya |
ūcurviyogat kila gopabālā
govinda dāmodara mādhaveti || 34||

अक्रूराच्या रथार चडून यदुवंशाचो स्वामी मथुरेक वता अशें पळोवन, विजोगाक लागून गोपबाळांनी म्हणलें: हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

अक्रूरको रथमा यदुवंशका नाथ मथुरातिर जाँदै गरेको देखेर, गोपबालाहरूले वियोगका कारण भने — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ଅକ୍ରୂରଙ୍କ ରଥରେ ଯଦୁବଂଶର ନାଥଙ୍କୁ ମଥୁରାକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି, ଗୋପ ବାଳକମାନେ ବିରହ ଯୋଗୁଁ କହିଲେ, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 35

ചക്രന്ദ ഗോപീ നലിനീവനാന്തേ
കൃഷ്ണേന ഹീനാ കുസുമേ ശയാനാ ।
പ്രഫുല്ലനീലോത്പലലോചനാഭ്യാം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 35॥

cakranda gopī nalinīvanānte
kṛṣṇena hīnā kusume śayānā |
praphullanīlotpalalocanābhyāṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 35||

कमळाच्या वनांत कृष्णाविना फुलांनी न्हिदिल्ली गोपी रडली; तिचे डोळे फुल्लिल्ल्या निळ्या कमळांसारखे आशिल्ले. हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

कृष्णबाट वियोग भएकी गोपी कमलको फूलमा सुतेर नलिनी वनको छेउमा रोइन्, उनका फुल्ने नीलकमलजस्ता आँखाहरूले — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ପଦ୍ମବନର ପ୍ରାନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିନା ଫୁଲ ଉପରେ ଶୋଇଥିବା ଗୋପୀ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ନୀଳୋତ୍ପଳ ପରି ଆଖିରେ କାନ୍ଦିଲା, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 36

മാതാപിതൃഭ്യാം പരിവാര്യമാണാ
ഗേഹം പ്രവിഷ്ടാ വിലലാപ ഗോപീ ।
ആഗത്യ മാം പാലയ വിശ്വനാഥ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 36॥

mātāpitṛbhyāṃ parivāryamāṇā
gehaṃ praviṣṭā vilalāpa gopī |
āgatya māṃ pālaya viśvanātha
govinda dāmodara mādhaveti || 36||

आवय-बापायन आडायल्ली गोपी घरांत वचून विलाप करूं लागली: हे विश्वनाथा, म्हाका येवन पाळ, हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

आमाबाबुले घेरेर राखेकी गोपी घरभित्र पसेर विलाप गरिन् — हे विश्वनाथ, आएर मेरो रक्षा गर्नुहोस्, हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଗୋପୀ ବିଳାପ କଲା, 'ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, ଆସି ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 37

വൃന്ദാവനസ്ഥം ഹരിമാശു ബുദ്ധ്വാ
ഗോപീ ഗതാ കാപി വനം നിശായാമ് ।
തത്രാപ്യദൃഷ്ട്വാഽതിഭയാദവോചദ്
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 37॥

vṛndāvanasthaṃ harimāśu buddhvā
gopī gatā kāpi vanaṃ niśāyām |
tatrāpyadṛṣṭvā'tibhayādavocad
govinda dāmodara mādhaveti || 37||

वृंदावनांत हरी आसा अशें रातच्यान जाणून एक गोपी वनांत गेली; थंयय ताका न पळोवन खूब भियेवन ती म्हणली: हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

वृन्दावनमा हरि छन् भनी तुरुन्तै थाहा पाएर कुनै गोपी रातमा वनमा गइन्। त्यहाँ पनि नदेखेर अत्यन्त डरले भनिन् — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ବୃନ୍ଦାବନରେ ହରିଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜାଣି କେହି ଗୋପୀ ରାତିରେ ବନକୁ ଗଲା। ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ନ ଦେଖି ଅତି ଭୟରେ କହିଲା, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 38

സുഖം ശയാനാ നിലയേ നിജേഽപി
നാമാനി വിഷ്ണോഃ പ്രവദന്തി മര്ത്യാഃ ।
തേ നിശ്ചിതം തന്മയതാം വ്രജന്തി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 38॥

sukhaṃ śayānā nilaye nije'pi
nāmāni viṣṇoḥ pravadanti martyāḥ |
te niścitaṃ tanmayatāṃ vrajanti
govinda dāmodara mādhaveti || 38||

सुखान आपल्या घरांत न्हिदिल्ले मनीस विष्णूचीं नांवां उच्चारतात; ते निश्चितपणान तन्मय जातात: हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

आफ्नै घरमा सुखसाथ सुतेर पनि जुन मनुष्यहरू विष्णुका नामहरू भन्छन्, ती निश्चय नै तन्मय (उनैमय) हुन्छन् — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ନିଜ ଘରେ ସୁଖରେ ଶୋଇଥିବା ମର୍ତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତନ୍ମୟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 39

സാ നീരജാക്ഷീമവലോക്യ രാധാം
രുരോദ ഗോവിന്ദവിയോഗഖിന്നാമ് ।
സഖീ പ്രഫുല്ലോത്പലലോചനാഭ്യാം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 39॥

sā nīrajākṣīmavalokya rādhāṃ
ruroda govindaviyogakhinnām |
sakhī praphullotpalalocanābhyāṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 39||

गोविंदाच्या विजोगान दुखी जाल्ली राधा, कमळासारखे डोळे आशिल्ली, तिका पळोवन एक सखी रडली: हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

गोविन्दको वियोगले दुःखी भएकी कमलनयनी राधालाई देखेर सखीले फुल्ने कमलजस्ता आँखाले रोइन् — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ସେ ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ ରାଧାଙ୍କୁ ଗୋବିନ୍ଦ ବିରହରେ ଦୁଃଖିତା ଦେଖି ସଖୀ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଉତ୍ପଳ ପରି ଆଖିରେ କାନ୍ଦିଲା, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 40

ജിഹ്വേ രസജ്ഞേ മധുരപ്രിയാ ത്വം
സത്യം ഹിതം ത്വാം പരമം വദാമി ।
ആവര്ണയേഥാ മധുരാക്ഷരാണി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 40॥

jihve rasajñe madhurapriyā tvaṃ
satyaṃ hitaṃ tvāṃ paramaṃ vadāmi |
āvarṇayethā madhurākṣarāṇi
govinda dāmodara mādhaveti || 40||

हे जिभे, तूं रस जाणपी आनी गोड प्रिय आसा; हांव तुका सत्य आनी हिताचें परम वचन सांगतां: तूं गोड अक्षरां उच्चार, हे गोविंदा, दामोदरा, माधवा. ^AI

हे जिह्वा, स्वाद जान्ने र मधुरप्रिय तिमी, म तिमीलाई सत्य र हित परम कुरा भन्छु — मधुर अक्षरहरू उच्चारण गर — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ରସଜ୍ଞା ଓ ମଧୁର ପ୍ରିୟା। ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ଓ ହିତକର ପରମ କଥା କହୁଛି। ତୁମେ ମଧୁର ଅକ୍ଷରମାନ ଆବୃତ୍ତି କର, 'ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ'। ^AI

Verse 41

ആത്യന്തികവ്യാധിഹരം ജനാനാം
ചികിത്സകം വേദവിദോ വദന്തി ।
സംസാരതാപത്രയനാശബീജം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 41॥

ātyantikavyādhiharaṃ janānāṃ
cikitsakaṃ vedavido vadanti |
saṃsāratāpatrayanāśabījaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 41||

वेदज्ञ म्हणतात तें नाम लोकांचे आत्यंतिक दुखणें नाश करपी आनी वैद्य आसा. तें संसाराच्या तीन तापांचो नाश करपाचें बीज जावन आसा — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

वेद जान्नेहरू भन्छन् — यो मन्त्र मानिसहरूका अत्यन्त गम्भीर रोगहरू नाश गर्ने औषधि हो, र संसारका तीन तापहरू नष्ट गर्ने बीज हो। हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୋଗନାଶକ ଚିକିତ୍ସକ ବୋଲି ବେଦଜ୍ଞମାନେ କହନ୍ତି; ସଂସାରର ତ୍ରିତାପ ନାଶର ବୀଜ ସେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 42

താതാജ്ഞയാ ഗച്ഛതി രാമചന്ദ്രേ
സലക്ഷ്മണേഽരണ്യചയേ സസീതേ ।
ചക്രന്ദ രാമസ്യ നിജാ ജനിത്രീ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 42॥

tātājñayā gacchati rāmacandre
salakṣmaṇe'raṇyacaye sasīte |
cakranda rāmasya nijā janitrī
govinda dāmodara mādhaveti || 42||

बापायच्या आज्ञेन रामचंद्र लक्ष्मणा आनी सीतेकडेन वनांत गेलो. तेन्ना रामाची स्वता:ची माय रडली — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

पिताको आज्ञाले रामचन्द्र लक्ष्मण र सीतासहित वनसमूहतिर जाँदा, रामकी आफ्नी जन्मदात्री माता चिच्याएर रुनुभयो। हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କ ସହିତ ବନସମୂହକୁ ଗଲେ; ସେତେବେଳେ ରାମଙ୍କ ନିଜ ମାତା କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 43

ഏകാകിനീ ദണ്ഡകകാനനാന്താത്
സാ നീയമാനാ ദശകന്ധരേണ ।
സീതാ തദാക്രന്ദദനന്യനാഥാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 43॥

ekākinī daṇḍakakānanāntāt
sā nīyamānā daśakandhareṇa |
sītā tadākrandadananyanāthā
govinda dāmodara mādhaveti || 43||

दंडक वनाच्या भितरल्यान एकटी सीता दशकंधरान (रावणान) व्हरतना, ती अनाथ जावन रडली — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

दण्डक वनको भित्रबाट एक्ली त्यो सीतालाई दशानन रावणले लग्दै गर्दा, अन्य कुनै नाथ नभएकी सीता त्यसबेला चिच्याएर रुनुभयो। हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ଦଣ୍ଡକ ବନର ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଦଶକନ୍ଧର (ରାବଣ) ଦ୍ୱାରା ଏକାକିନୀ ସେ ସୀତା ନୀତା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଅନନ୍ୟନାଥା ହୋଇ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 44

രാമാദ്വിയുക്താ ജനകാത്മജാ സാ
വിചിന്തയന്തീ ഹൃദി രാമരൂപമ് ।
രുരോദ സീതാ രഘുനാഥ പാഹി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 44॥

rāmādviyuktā janakātmajā sā
vicintayantī hṛdi rāmarūpam |
ruroda sītā raghunātha pāhi
govinda dāmodara mādhaveti || 44||

रामापसून वेगळी जाल्ली जनकाची धूव सीता, हृदयांत रामाचें रूप चिंतित करतना रडली: हे रघुनाथ, राख — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

रामबाट वियोग भएकी जनककी छोरी सीताले हृदयमा रामको रूप ध्यान गर्दै रुनुभयो — हे रघुनाथ, रक्षा गर्नुहोस्। हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ରାମଠାରୁ ବିଯୁକ୍ତା ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟା ସୀତା ହୃଦୟରେ ରାମରୂପକୁ ଚିନ୍ତା କରି କାନ୍ଦିଲେ — ହେ ରଘୁନାଥ, ରକ୍ଷା କର — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 45

പ്രസീദ വിഷ്ണോ രഘുവംശനാഥ
സുരാസുരാണാം സുഖദുഃഖഹേതോ ।
രുരോദ സീതാ തു സമുദ്രമധ്യേ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 45॥

prasīda viṣṇo raghuvaṃśanātha
surāsurāṇāṃ sukhaduḥkhaheto |
ruroda sītā tu samudramadhye
govinda dāmodara mādhaveti || 45||

हे विष्णू, रघुवंशाच्या नाथा, प्रसन्न जा; देव आनी दानवांच्या सुख-दुखाचो हेतू तूंच. सीता समुद्राच्या मदीं रडली — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे विष्णु, हे रघुवंशका नाथ, देवता र असुरहरूका सुखदुःखका कारण, प्रसन्न हुनुहोस्। सीता समुद्रको बीचमा रुनुभयो। हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ରଘୁବଂଶନାଥ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କର ସୁଖଦୁଃଖର ହେତୁ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସୀତା କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 46

അന്തര്ജലേ ഗ്രാഹഗൃഹീതപാദോ
വിസൃഷ്ടവിക്ലിഷ്ടസമസ്തബന്ധുഃ ।
തദാ ഗജേന്ദ്രോ നിതരാം ജഗാദ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 46॥

antarjale grāhagṛhītapādo
visṛṣṭavikliṣṭasamastabandhuḥ |
tadā gajendro nitarāṃ jagāda
govinda dāmodara mādhaveti || 46||

उदकाच्या भितर मगरीन पाय धरल्लो, सगळे बांधव सोडून गेल्लो, तेन्ना गजेंद्रान खूब म्हळें — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

पानीभित्र ग्राहले खुट्टा समातेको, सम्पूर्ण बन्धुहरूले त्यागेको र व्याकुल भएको गजेन्द्रले त्यसबेला अत्यन्त जोरले भने — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରାହ (କୁମ୍ଭୀର) ଦ୍ୱାରା ପାଦ ଧରାଯାଇ, ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ବିସର୍ଜନ କରି ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇଥିବା ସେହି ଗଜେନ୍ଦ୍ର ସେତେବେଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 47

ഹംസധ്വജഃ ശങ്ഖയുതോ ദദര്ശ
പുത്രം കടാഹേ പ്രതപന്തമേനമ് ।
പുണ്യാനി നാമാനി ഹരേര്ജപന്തം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 47॥

haṃsadhvajaḥ śaṅkhayuto dadarśa
putraṃ kaṭāhe pratapantamenam |
puṇyāni nāmāni harerjapantaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 47||

हंसध्वज (ब्रह्मा) शंखासयत ताका पळयलो, आपल्या पुत्राक कटाहांत (तव्यार) जळतना, हरीचीं पुण्य नांवां जपतना — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हंसध्वज राजा (इन्द्रद्युम्न) ले शङ्खसहित आफ्नो छोरालाई कटाह (तावा) मा तप्त हुँदै, हरिका पुण्य नामहरू जप्दै गरेको देखे। हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ହଂସଧ୍ୱଜ (ବ୍ରହ୍ମା) ଶଙ୍ଖ ସହିତ ଏହି ପୁତ୍ରକୁ କଟାହ (କଡ଼ାଇ) ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତପ୍ତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ନାମ ଜପ କରୁଥିଲା — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 48

ദുര്വാസസോ വാക്യമുപേത്യ കൃഷ്ണാ
സാ ചാബ്രവീത് കാനനവാസിനീശമ് ।
അന്തഃ പ്രവിഷ്ടം മനസാ ജുഹാവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 48॥

durvāsaso vākyamupetya kṛṣṇā
sā cābravīt kānanavāsinīśam |
antaḥ praviṣṭaṃ manasā juhāva
govinda dāmodara mādhaveti || 48||

दुर्वासाचें वचन मानून कृष्णा (द्रौपदी) वनांत रावपी ईश्वराक म्हळी. मनान भितर गेल्ल्या हरीक ती हवन केलें — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

दुर्वासाको वचन सुनेर कृष्णा (द्रौपदी) ले वनमा बस्ने ईश्वरलाई भनिन्। मनले भित्र प्रविष्ट भएका उहाँलाई आहुति दिइन् — हे गोविन्द, हे दामोदर, हे माधव। ^AI

ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ) ବନବାସୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ; ମନରେ ପ୍ରବିଷ୍ଟ ହୋଇ ଜୁହାବ (ଆହ୍ୱାନ) କଲେ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 49

ധ്യേയഃ സദാ യോഗിഭിരപ്രമേയഃ
ചിന്താഹരശ്ചിന്തിതപാരിജാതഃ ।
കസ്തൂരികാകല്പിതനീലവര്ണോ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 49॥

dhyeyaḥ sadā yogibhiraprameyaḥ
cintāharaścintitapārijātaḥ |
kastūrikākalpitanīlavarṇo
govinda dāmodara mādhaveti || 49||

योगी लोकांनी सदा ध्यान करपाक योग्य, अप्रमेय, चिंता हरण करपी आनी चिंतिल्ल्यांक पारिजात वृक्षा सारको, कस्तूरी सारख्या काळ्या वर्णाचो, तो गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

योगीहरूले सधैं ध्यान गर्नुपर्ने, अप्रमेय, चिन्ता हरण गर्ने, चिन्तन गर्नेहरूका लागि पारिजात वृक्ष समान, कस्तूरीले कल्पित नील वर्ण भएका हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଯୋଗୀମାନେ ସର୍ବଦା ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଅସମ୍ଭବ, ଚିନ୍ତା ହରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷ ସଦୃଶ, କସ୍ତୁରୀ ପରି ନୀଳ ବର୍ଣ୍ଣ ବିଶିଷ୍ଟ, ସେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର ଓ ମାଧବ ଅଟନ୍ତି। ^AI

Verse 50

സംസാരകൂപേ പതിതോഽത്യഗാധേ
മോഹാന്ധപൂര്ണേ വിഷയാഭിതപ്തേ ।
കരാവലമ്ബം മമ ദേഹി വിഷ്ണോ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 50॥

saṃsārakūpe patito'tyagādhe
mohāndhapūrṇe viṣayābhitapte |
karāvalambaṃ mama dehi viṣṇo
govinda dāmodara mādhaveti || 50||

अत्यंत गडद, मोहाने आंधळे केल्ल्या, विषयांनी तापलेल्या संसारकूपांत पडिल्ल्या म्हाका, हे विष्णू, तुझो हाताचो आधार दी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

अत्यन्त गहिरो संसाररूपी कूपमा पतित, मोहरूपी अन्धकारले भरिएको, विषयहरूले तप्त भएको मलाई हे विष्णु, हातको सहारा दिनुहोस्। हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର, ମୋହରୂପୀ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବିଷୟ ଭୋଗରେ ତପ୍ତ ଏହି ସଂସାର କୂପରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୋତେ ହେ ବିଷ୍ଣୋ, ତୁମର ହସ୍ତର ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 51

ഭജസ്വ മന്ത്രം ഭവബന്ധമുക്ത്യൈ
ജിഹ്വേ രസജ്ഞേ സുലഭം മനോജ്ഞമ് ।
ദ്വൈപായനാദ്യൈര്മുനിഭിഃ പ്രജപ്തം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 51॥

bhajasva mantraṃ bhavabandhamuktyai
jihve rasajñe sulabhaṃ manojñam |
dvaipāyanādyairmunibhiḥ prajaptaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 51||

हे जिह्वे, रस जाणपी, संसारबंधनांतून मुक्ती खातीर सुलभ आनी मनोहर असो मंत्र भज. व्यासादी मुनींनी प्रजपिल्लो तो गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे रसज्ञे जिह्वे, भवबन्धनबाट मुक्तिको लागि सुलभ र मनोज्ञ मन्त्र भज। द्वैपायन आदि मुनिहरूले प्रजप्त गरेको हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ରସଜ୍ଞା ଜିହ୍ୱା, ଭବବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସୁଲଭ ଓ ମନୋହର ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭଜନା କର, ଯାହାକୁ ଦ୍ୱୈପାୟନ ଆଦି ମୁନିମାନେ ଜପ କରିଛନ୍ତି — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 52

ത്വാമേവ യാചേ മമ ദേഹി ജിഹ്വേ
സമാഗതേ ദണ്ഡധരേ കൃതാന്തേ ।
വക്തവ്യമേവം മധുരം സുഭക്ത്യാ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 52॥

tvāmeva yāce mama dehi jihve
samāgate daṇḍadhare kṛtānte |
vaktavyamevaṃ madhuraṃ subhaktyā
govinda dāmodara mādhaveti || 52||

हे जिह्वे, तुजेंच म्हाका दी. दंडधारी कृतांत येवन पावतकच, भक्तीन तुवें मधुर उच्चार करचो: गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे जिह्वे, म तिमीलाई नै याचना गर्छु, दण्डधर कृतान्त आउँदा मलाई यही मधुर वचन सुभक्तिपूर्वक भन्न दिनुहोस्। हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଜିହ୍ୱା, ମୁଁ ତୁମକୁ ହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି, ଯମଦଣ୍ଡଧାରୀ କୃତାନ୍ତ ଆସିବା ସମୟରେ ମୋତେ ଦିଅ — ତୁମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହିବ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 53

ഗോപാല വംശീധര രൂപസിന്ധോ
ലോകേശ നാരായണ ദീനബന്ധോ ।
ഉച്ചസ്വരൈസ്ത്വം വദ സര്വദൈവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 53॥

gopāla vaṃśīdhara rūpasindho
lokeśa nārāyaṇa dīnabandho |
uccasvaraistvaṃ vada sarvadaiva
govinda dāmodara mādhaveti || 53||

हे गोपाल, वंशीधर, रूपसिंधू, लोकेश, नारायण, दीनबंधू, तूं सदा उच्च स्वरांनी म्हण: गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे गोपाल, वंशीधर, रूपसिन्धु, लोकेश, नारायण, दीनबन्धो, तिमी सधैं उच्च स्वरले भन। हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଗୋପାଳ, ବଂଶୀଧର, ରୂପସିନ୍ଧୁ, ଲୋକେଶ, ନାରାୟଣ, ଦୀନବନ୍ଧୁ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କୁହ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 54

ജിഹ്വേ സദൈവം ഭജ സുന്ദരാണി
നാമാനി കൃഷ്ണസ്യ മനോഹരാണി ।
സമസ്തഭക്താര്തിവിനാശനാനി
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 54॥

jihve sadaivaṃ bhaja sundarāṇi
nāmāni kṛṣṇasya manoharāṇi |
samastabhaktārtivināśanāni
govinda dāmodara mādhaveti || 54||

हे जिह्वे, सदा कृष्णाचीं सुंदर, मनोहर आनी सगळ्या भक्तांचीं दुःखें नाश करपी नांवां भज: गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे जिह्वे, सधैं कृष्णका सुन्दर, मनोहर, समस्त भक्तहरूको आर्ति नाश गर्ने नामहरू भज। हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଜିହ୍ୱା, ସର୍ବଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସୁନ୍ଦର, ମନୋହର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବା ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଭଜନା କର — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 55

ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ ഹരേ മുരാരേ
ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ മുകുന്ദ കൃഷ്ണ ।
ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ രഥാങ്ഗപാണേ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 55॥

govinda govinda hare murāre
govinda govinda mukunda kṛṣṇa |
govinda govinda rathāṅgapāṇe
govinda dāmodara mādhaveti || 55||

गोविंद, गोविंद, हरे, मुरारे; गोविंद, गोविंद, मुकुंद, कृष्ण; गोविंद, गोविंद, रथांगपाणी; गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे गोविन्द, गोविन्द, हरे, मुरारे, हे गोविन्द, गोविन्द, मुकुन्द, कृष्ण, हे गोविन्द, गोविन्द, रथाङ्गपाणे, हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋବିନ୍ଦ, ହରେ, ମୁରାରେ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁକୁନ୍ଦ, କୃଷ୍ଣ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋବିନ୍ଦ, ରଥାଙ୍ଗପାଣି, ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 56

സുഖാവസാനേ ത്വിദമേവ സാരം
ദുഃഖാവസാനേ ത്വിദമേവ ഗേയമ് ।
ദേഹാവസാനേ ത്വിദമേവ ജാപ്യം
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 56॥

sukhāvasāne tvidameva sāraṃ
duḥkhāvasāne tvidameva geyam |
dehāvasāne tvidameva jāpyaṃ
govinda dāmodara mādhaveti || 56||

सुखाच्या शेवटाक हेंच सार; दुःखाच्या शेवटाक हेंच गावपाक; देहाच्या शेवटाक हेंच जपपाक: गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

सुखको अवसानमा यही नै सार हो, दुःखको अवसानमा यही नै गाउनु पर्ने हो, देहको अवसानमा यही नै जप गर्नु पर्ने हो। हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ସୁଖର ଅନ୍ତରେ ଏହା ହିଁ ସାର, ଦୁଃଖର ଅନ୍ତରେ ଏହା ହିଁ ଗେୟ, ଦେହର ଅନ୍ତରେ ଏହା ହିଁ ଜପ୍ୟ — ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ। ^AI

Verse 57

ദുര്വാരവാക്യം പരിഗൃഹ്യ കൃഷ്ണാ
മൃഗീവ ഭീതാ തു കഥം കഥഞ്ചിത് ।
സഭാം പ്രവിഷ്ടാ മനസാ ജുഹാവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 57॥

durvāravākyaṃ parigṛhya kṛṣṇā
mṛgīva bhītā tu kathaṃ kathañcit |
sabhāṃ praviṣṭā manasā juhāva
govinda dāmodara mādhaveti || 57||

कृष्णान दुर्वार उतर घेवन, मृगीवरी भियेवन, कसो तरी सभेंत प्रवेश करून, मनान होम केलो: गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

द्रौपदीले कठोर वचन सुनेर, मृगीझैँ डराएर, कुनै प्रकारले सभामा प्रवेश गरी, मनले आहुति दिइन् — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଦୁର୍ବାର ବାକ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଦ୍ରୌପଦୀ ମୃଗୀ ପରି ଭୀତା ହୋଇ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ମନରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ ନାମ ଜପ କରି ଆହୁତି ଦେଲେ। ^AI

Verse 58

ശ്രീകൃഷ്ണ രാധാവര ഗോകുലേശ
ഗോപാല ഗോവര്ധന നാഥ വിഷ്ണോ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 58॥

śrīkṛṣṇa rādhāvara gokuleśa
gopāla govardhana nātha viṣṇo |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 58||

श्रीकृष्ण, राधावर, गोकुळेश, गोपाल, गोवर्धननाथ, विष्णो, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे श्रीकृष्ण, राधाका वर, गोकुलका ईश, गोपाल, गोवर्धननाथ, विष्णु, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ, ଗୋକୁଳର ଈଶ୍ୱର, ଗୋପାଳ, ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ନାଥ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 59

ശ്രീനാഥ വിശ്വേശ്വര വിശ്വമൂര്തേ
ശ്രീദേവകീനന്ദന ദൈത്യശത്രോ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 59॥

śrīnātha viśveśvara viśvamūrte
śrīdevakīnandana daityaśatro |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 59||

श्रीनाथ, विश्वेश्वर, विश्वमूर्ती, श्रीदेवकीनंदन, दैत्यशत्रू, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे श्रीनाथ, विश्वेश्वर, विश्वमूर्ति, श्रीदेवकीनन्दन, दैत्यशत्रु, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଶ୍ରୀନାଥ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୀଦେବକୀନନ୍ଦନ, ଦୈତ୍ୟଶତ୍ରୁ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 60

ഗോപീപതേ കംസരിപോ മുകുന്ദ
ലക്ഷ്മീപതേ കേശവ വാസുദേവ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 60॥

gopīpate kaṃsaripo mukunda
lakṣmīpate keśava vāsudeva |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 60||

गोपीपती, कंसरिपू, मुकुंद, लक्ष्मीपती, केशव, वासुदेव, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे गोपीपति, कंसरिपु, मुकुन्द, लक्ष्मीपति, केशव, वासुदेव, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଗୋପୀପତି, କଂସରିପୁ, ମୁକୁନ୍ଦ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, କେଶବ, ବାସୁଦେବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 61

ഗോപീജനാഹ്ലാദകര വ്രജേശ
ഗോചാരണാരണ്യകൃതപ്രവേശ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 61॥

gopījanāhlādakara vrajeśa
gocāraṇāraṇyakṛtapraveśa |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 61||

गोपीजनांक आनंद दिवपी, व्रजेश, गोचारण करपाक रानांत प्रवेश करपी, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे गोपीजनलाई आनन्द दिने, व्रजेश, गाई चराउन वनमा प्रवेश गर्ने, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଗୋପୀଜନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ବ୍ରଜେଶ, ଗୋଚାରଣ ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 62

പ്രാണേശ വിശ്വമ്ഭര കൈടഭാരേ
വൈകുണ്ഠ നാരായണ ചക്രപാണേ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 62॥

prāṇeśa viśvambhara kaiṭabhāre
vaikuṇṭha nārāyaṇa cakrapāṇe |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 62||

प्राणेश, विश्वंभर, कैटभारी, वैकुंठ, नारायण, चक्रपाणी, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे प्राणेश, विश्वम्भर, कैटभारि, वैकुण्ठ, नारायण, चक्रपाणि, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ପ୍ରାଣେଶ, ବିଶ୍ୱମ୍ଭର, କୈଟଭାରି, ବୈକୁଣ୍ଠ, ନାରାୟଣ, ଚକ୍ରପାଣି, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 63

ഹരേ മുരാരേ മധുസൂദനാദ്യ
ശ്രീരാമ സീതാവര രാവണാരേ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 63॥

hare murāre madhusūdanādya
śrīrāma sītāvara rāvaṇāre |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 63||

हरे, मुरारे, मधुसूदन आदी, श्रीराम, सीतावर, रावणारी, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे हरि, मुरारि, मधुसूदन आदि, श्रीराम, सीतावर, रावणारि, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ହରି, ମୁରାରି, ମଧୁସୂଦନ ଆଦି, ଶ୍ରୀରାମ, ସୀତାଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ, ରାବଣାରି, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 64

ശ്രീയാദവേന്ദ്രാദ്രിധരാമ്ബുജാക്ഷ
ഗോഗോപഗോപീസുഖദാനദക്ഷ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 64॥

śrīyādavendrādridharāmbujākṣa
gogopagopīsukhadānadakṣa |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 64||

श्रीयादवेंद्र, अद्रिधर, अंबुजाक्ष, गो-गोप-गोपींक सुख दिवपाक समर्थ, हे जीभे, हेंच अमृत पी. गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

हे श्रीयादवेन्द्र, पर्वतधारी, कमलनयन, गाई, गोप र गोपीलाई सुख दिन सक्षम, हे जिह्वा, यही अमृत पिउ — हे गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଶ୍ରୀଯାଦବେନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ରିଧର, ଅମ୍ବୁଜାକ୍ଷ, ଗୋ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ଦାନ କରିବାରେ ଦକ୍ଷ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କର। ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦର ମାଧବ। ^AI

Verse 65

ധരാഭരോത്താരണഗോപവേഷ
വിഹാരലീലാകൃതബന്ധുശേഷ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 65॥

dharābharottāraṇagopaveṣa
vihāralīlākṛtabandhuśeṣa |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 65||

पृथ्वीचो भार उतरावपाक गोपाचें रूप धारण करपी, विहार-लीलेंत बंधू शेषाक तयार करपी, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

पृथ्वीको भार उतार्न गोपको वेष धारण गर्ने, विहार र लीलाका लागि बन्धु र शेषको रूप लिने, हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ପୃଥିବୀର ଭାର ଉତ୍ତାରଣ ପାଇଁ ଗୋପ ବେଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବିହାର ଲୀଳାରେ ବନ୍ଧୁ ଶେଷ (ବଳରାମ) କରିଥିବା ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର । ^AI

Verse 66

ബകീബകാഘാസുരധേനുകാരേ
കേശീതൃണാവര്തവിഘാതദക്ഷ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 66॥

bakībakāghāsuradhenukāre
keśītṛṇāvartavighātadakṣa |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 66||

बकासुर आनी घासासुराक धेनूच्या रूपांत मारपी, केशी आनी तृणावर्त हांचो नाश करपाक समर्थ, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

बकी, बकासुर र घासुरको संहार गर्ने, केशी र तृणावर्तको वध गर्नमा दक्ष, हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ବକୀ, ବକ, ଘାସୁର ଓ ଧେନୁକ ନାମକ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, କେଶୀ ଓ ତୃଣାବର୍ତ୍ତ ବଧରେ ଦକ୍ଷ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର । ^AI

Verse 67

ശ്രീജാനകീജീവന രാമചന്ദ്ര
നിശാചരാരേ ഭരതാഗ്രജേശ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 67॥

śrījānakījīvana rāmacandra
niśācarāre bharatāgrajeśa |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 67||

श्री जानकीचो जीवन, रामचंद्र, निशाचरांचो अरि, भरताचो व्हडलो भाव, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

श्रीजानकीको जीवन, रामचन्द्र, निशाचरको शत्रु, भरतका अग्रजका ईश, हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଶ୍ରୀ ଜାନକୀଙ୍କ ଜୀବନସ୍ୱାମୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ର, ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଭରତଙ୍କ ଅଗ୍ରଜ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର । ^AI

Verse 68

നാരായണാനന്ത ഹരേ നൃസിംഹ
പ്രഹ്ലാദബാധാഹര ഹേ കൃപാലോ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 68॥

nārāyaṇānanta hare nṛsiṃha
prahlādabādhāhara he kṛpālo |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 68||

नारायण, अनंत, हरे, नृसिंह, प्रह्लादाचें दुख्ख हरण करपी, हे कृपाळू, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

नारायण, अनन्त, हरे, नृसिंह, प्रह्लादको बाधा हरण गर्ने, हे कृपालु, हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ନାରାୟଣ, ଅନନ୍ତ, ହରି, ନୃସିଂହ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଦୁଃଖ ହରଣକାରୀ, ହେ କୃପାଳୁ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର । ^AI

Verse 69

ലീലാമനുഷ്യാകൃതിരാമരൂപ
പ്രതാപദാസീകൃതസര്വഭൂപ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 69॥

līlāmanuṣyākṛtirāmarūpa
pratāpadāsīkṛtasarvabhūpa |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 69||

लीलेन मनुष्याचें रूप घेतिल्लो राम, जाच्या प्रतापान सगळे राजे दास जाले, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

लीलाले मनुष्यको आकृति धारण गर्ने रामरूप, जसको प्रतापले सबै राजाहरूलाई दास बनाए, हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ଲୀଳାରେ ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ରାମ ରୂପୀ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତାପରେ ସମସ୍ତ ରାଜା ଦାସ ହୋଇଥିଲେ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର । ^AI

Verse 70

ശ്രീകൃഷ്ണ ഗോവിന്ദ ഹരേ മുരാരേ
ഹേ നാഥ നാരായണ വാസുദേവ ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 70॥

śrīkṛṣṇa govinda hare murāre
he nātha nārāyaṇa vāsudeva |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 70||

श्रीकृष्ण, गोविंद, हरे, मुरारे, हे नाथ, नारायण, वासुदेव, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

श्रीकृष्ण, गोविन्द, हरे, मुरारे, हे नाथ, नारायण, वासुदेव, हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

ହେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଗୋବିନ୍ଦ, ହରି, ମୁରାରି, ହେ ନାଥ, ନାରାୟଣ, ବାସୁଦେବ, ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର । ^AI

Verse 71

വക്തും സമര്ഥോഽപി ന വക്തി കശ്ചിദ്-
അഹോ ജനാനാം വ്യസനാഭിമുഖ്യമ് ।
ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ
ഗോവിന്ദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 71॥

vaktuṃ samartho'pi na vakti kaścid-
aho janānāṃ vyasanābhimukhyam |
jihve pibasvāmṛtametadeva
govinda dāmodara mādhaveti || 71||

उलोवपाक समर्थ आसूनय कोणूच उलोवना, आहो, लोकांचें दुख्खाक तोंड दिवप कसलें, हे जिभे, हें अमृतूच पीये — गोविंद, दामोदर, माधव. ^AI

बोल्न समर्थ भएर पनि कोही बोल्दैन, अहो मानिसहरूको विपत्तितर्फ झुकाव! हे जिह्वा, यही अमृत पिऊ। गोविन्द, दामोदर, माधव। ^AI

କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୋଇ ମଧ୍ୟ କେହି କହନ୍ତି ନାହିଁ — ଆହା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବିପଦ ପ୍ରତି ଅଭିମୁଖୀ ହେବା କେତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ! ହେ ଜିହ୍ୱା, ଏହି ଅମୃତକୁ ପାନ କର, ଗୋବିନ୍ଦ, ଦାମୋଦର, ମାଧବ । ^AI

ഇതി ശ്രീബില്വമങ്ഗലാചാര്യവിരചിതം ശ്രീഗോവിന്ദദാമോദരസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ।

Sanskrit — Devanagari (original)

अग्रे कुरूणामथ पाण्डवानां

दुःशासनेनाहृतवस्त्रकेशा ।

कृष्णा तदाक्रोशदनन्यनाथा

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 1॥

श्रीकृष्ण विष्णो मधुकैटभारे

भक्तानुकम्पिन् भगवन् मुरारे ।

त्रायस्व मां केशव लोकनाथ

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 2॥

विक्रेतुकामा किल गोपकन्या

मुरारिपादार्पितचित्तवृत्तिः ।

दध्यादिकं मोहवशादवोचद्

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 3॥

उलूखले सम्भृततण्डुलांश्च

सङ्घट्टयन्त्यो मुसलैः प्रमुग्धाः ।

गायन्ति गोप्यो जनितानुरागा

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 4॥

काचित्कराम्भोजपुटे निषण्णं

क्रीडाशुकं किंशुकरक्ततुण्डम् ।

अध्यापयामास सरोरुहाक्षी

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 5॥

गृहे गृहे गोपवधूसमूहः

प्रतिक्षणं पिञ्जरसारिकाणाम् ।

स्खलद्गिरां वाचयितुं प्रवृत्तो

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 6॥

पर्य्यङ्किकाभाजमलं कुमारं

प्रस्वापयन्त्योऽखिलगोपकन्याः ।

जगुः प्रबन्धं स्वरतालबन्धं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 7॥

रामानुजं वीक्षणकेलिलोलं

गोपी गृहीत्वा नवनीतगोलम् ।

आबालकं बालकमाजुहाव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 8॥

विचित्रवर्णाभरणाभिरामे-

ऽभिधेहि वक्त्राम्बुजराजहंसि ।

सदा मदीये रसनेऽग्ररङ्गे

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 9॥

अङ्काधिरूढं शिशुगोपगूढं

स्तनं धयन्तं कमलैककान्तम् ।

सम्बोधयामास मुदा यशोदा

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 10॥

क्रीडन्तमन्तर्व्रजमात्मजं स्वं

समं वयस्यैः पशुपालबालैः ।

प्रेम्णा यशोदा प्रजुहाव कृष्णं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 11॥

यशोदया गाढमुलूखलेन

गोकण्ठपाशेन निबध्यमानः ।

रुरोद मन्दं नवनीतभोजी

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 12॥

निजाङ्गणे कङ्कणकेलिलोलं

गोपी गृहीत्वा नवनीतगोलम् ।

आमर्दयत्पाणितलेन नेत्रे

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 13॥

गृहे गृहे गोपवधूकदम्बाः

सर्वे मिलित्वा समवाययोगे ।

पुण्यानि नामानि पठन्ति नित्यं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 14॥

मन्दारमूले वदनाभिरामं

बिम्बाधरे पूरितवेणुनादम् ।

गोगोपगोपीजनमध्यसंस्थं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 15॥

उत्थाय गोप्यो¶रात्रभागे

स्मृत्वा यशोदासुतबालकेलिम् ।

गायन्ति प्रोच्चैर्दधि मन्थयन्त्यो

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 16॥

जग्धोऽथ दत्तो नवनीतपिण्डो

गृहे यशोदा विचिकित्सयन्ती ।

उवाच सत्यं वद हे मुरारे

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 17॥

अभ्यर्च्य गेहं युवतिः प्रवृद्ध-

प्रेमप्रवाहा दधि निर्ममन्थ ।

गायन्ति गोप्योऽथ सखीसमेता

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 18॥

क्वचित् प्रभाते दधिपूर्णपात्रे

निक्षिप्य मन्थं युवती मुकुन्दम् ।

आलोक्य गानं विविधं करोति

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 19॥

क्रीडापरं भोजनमज्जनार्थं

हितैषिणी स्त्री तनुजं यशोदा ।

आजूहवत् प्रेमपरिप्लुताक्षी

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 20॥

सुखं शयानं निलये च विष्णुं

देवर्षिमुख्या मुनयः प्रपन्नाः ।

तेनाच्युते तन्मयतां व्रजन्ति

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 21॥

विहाय निद्रामरुणोदये च

विधाय कृत्यानि च विप्रमुख्याः ।

वेदावसाने प्रपठन्ति नित्यं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 22॥

वृन्दावने गोपगणाश्च गोप्यो

विलोक्य गोविन्दवियोगखिन्नाम् ।

राधां जगुः साश्रुविलोचनाभ्यां

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 23॥

प्रभातसञ्चारगता नु गावस्-

तद्रक्षणार्थं तनयं यशोदा ।

प्राबोधयत् पाणितलेन मन्दं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 24॥

प्रवालशोभा इव दीर्घकेशा

वाताम्बुपर्णाशनपूतदेहाः ।

मूले तरूणां मुनयः पठन्ति

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 25॥

एवं ब्रुवाणा विरहातुरा भृशं

व्रजस्त्रियः कृष्णविषक्तमानसाः ।

विसृज्य लज्जां रुरुदुः स्म सुस्वरं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 26॥

गोपी कदाचिन्मणिपञ्जरस्थं

शुकं वचो वाचयितुं प्रवृत्ता ।

आनन्दकन्द व्रजचन्द्र कृष्ण

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 27॥

गोवत्सबालैः शिशुकाकपक्षं

बध्नन्तमम्भोजदलायताक्षम् ।

उवाच माता चिबुकं गृहीत्वा

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 28॥

प्रभातकाले वरवल्लवौघा

गोरक्षणार्थं धृतवेत्रदण्डाः ।

आकारयामासुरनन्तमाद्यं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 29॥

जलाशये कालियमर्दनाय

यदा कदम्बादपतन्मुरारिः ।

गोपाङ्गनाश्चुक्रुशुरेत्य गोपा

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 30॥

अक्रूरमासाद्य यदा मुकुन्दश्-

चापोत्सवार्थं मथुरां प्रविष्टः ।

तदा स पौरैर्जयसीत्यभाषि

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 31॥

कंसस्य दूतेन यदैव नीतौ

वृन्दावनान्ताद् वसुदेवसूनू । (सूनौ)

रुरोद गोपी भवनस्य मध्ये

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 32॥

सरोवरे कालियनागबद्धं

शिशुं यशोदातनयं निशम्य ।

चक्रुर्लुठन्त्यः पथि गोपबाला

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 33॥

अक्रूरयाने यदुवंशनाथं

सङ्गच्छमानं मथुरां निरीक्ष्य ।

ऊचुर्वियोगत् किल गोपबाला

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 34॥

चक्रन्द गोपी नलिनीवनान्ते

कृष्णेन हीना कुसुमे शयाना ।

प्रफुल्लनीलोत्पललोचनाभ्यां

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 35॥

मातापितृभ्यां परिवार्यमाणा

गेहं प्रविष्टा विललाप गोपी ।

आगत्य मां पालय विश्वनाथ

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 36॥

वृन्दावनस्थं हरिमाशु बुद्ध्वा

गोपी गता कापि वनं निशायाम् ।

तत्राप्यदृष्ट्वाऽतिभयादवोचद्

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 37॥

सुखं शयाना निलये निजेऽपि

नामानि विष्णोः प्रवदन्ति मर्त्याः ।

ते निश्चितं तन्मयतां व्रजन्ति

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 38॥

सा नीरजाक्षीमवलोक्य राधां

रुरोद गोविन्दवियोगखिन्नाम् ।

सखी प्रफुल्लोत्पललोचनाभ्यां

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 39॥

जिह्वे रसज्ञे मधुरप्रिया त्वं

सत्यं हितं त्वां परमं वदामि ।

आवर्णयेथा मधुराक्षराणि

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 40॥

आत्यन्तिकव्याधिहरं जनानां

चिकित्सकं वेदविदो वदन्ति ।

संसारतापत्रयनाशबीजं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 41॥

ताताज्ञया गच्छति रामचन्द्रे

सलक्ष्मणेऽरण्यचये ससीते ।

चक्रन्द रामस्य निजा जनित्री

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 42॥

एकाकिनी दण्डककाननान्तात्

सा नीयमाना दशकन्धरेण ।

सीता तदाक्रन्ददनन्यनाथा

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 43॥

रामाद्वियुक्ता जनकात्मजा सा

विचिन्तयन्ती हृदि रामरूपम् ।

रुरोद सीता रघुनाथ पाहि

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 44॥

प्रसीद विष्णो रघुवंशनाथ

सुरासुराणां सुखदुःखहेतो ।

रुरोद सीता तु समुद्रमध्ये

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 45॥

अन्तर्जले ग्राहगृहीतपादो

विसृष्टविक्लिष्टसमस्तबन्धुः ।

तदा गजेन्द्रो नितरां जगाद

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 46॥

हंसध्वजः शङ्खयुतो ददर्श

पुत्रं कटाहे प्रतपन्तमेनम् ।

पुण्यानि नामानि हरेर्जपन्तं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 47॥

दुर्वाससो वाक्यमुपेत्य कृष्णा

सा चाब्रवीत् काननवासिनीशम् ।

अन्तः प्रविष्टं मनसा जुहाव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 48॥

ध्येयः सदा योगिभिरप्रमेयः

चिन्ताहरश्चिन्तितपारिजातः ।

कस्तूरिकाकल्पितनीलवर्णो

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 49॥

संसारकूपे पतितोऽत्यगाधे

मोहान्धपूर्णे विषयाभितप्ते ।

करावलम्बं मम देहि विष्णो

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 50॥

भजस्व मन्त्रं भवबन्धमुक्त्यै

जिह्वे रसज्ञे सुलभं मनोज्ञम् ।

द्वैपायनाद्यैर्मुनिभिः प्रजप्तं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 51॥

त्वामेव याचे मम देहि जिह्वे

समागते दण्डधरे कृतान्ते ।

वक्तव्यमेवं मधुरं सुभक्त्या

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 52॥

गोपाल वंशीधर रूपसिन्धो

लोकेश नारायण दीनबन्धो ।

उच्चस्वरैस्त्वं वद सर्वदैव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 53॥

जिह्वे सदैवं भज सुन्दराणि

नामानि कृष्णस्य मनोहराणि ।

समस्तभक्तार्तिविनाशनानि

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 54॥

गोविन्द गोविन्द हरे मुरारे

गोविन्द गोविन्द मुकुन्द कृष्ण ।

गोविन्द गोविन्द रथाङ्गपाणे

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 55॥

सुखावसाने त्विदमेव सारं

दुःखावसाने त्विदमेव गेयम् ।

देहावसाने त्विदमेव जाप्यं

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 56॥

दुर्वारवाक्यं परिगृह्य कृष्णा

मृगीव भीता तु कथं कथञ्चित् ।

सभां प्रविष्टा मनसा जुहाव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 57॥

श्रीकृष्ण राधावर गोकुलेश

गोपाल गोवर्धन नाथ विष्णो ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 58॥

श्रीनाथ विश्वेश्वर विश्वमूर्ते

श्रीदेवकीनन्दन दैत्यशत्रो ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 59॥

गोपीपते कंसरिपो मुकुन्द

लक्ष्मीपते केशव वासुदेव ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 60॥

गोपीजनाह्लादकर व्रजेश

गोचारणारण्यकृतप्रवेश ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 61॥

प्राणेश विश्वम्भर कैटभारे

वैकुण्ठ नारायण चक्रपाणे ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 62॥

हरे मुरारे मधुसूदनाद्य

श्रीराम सीतावर रावणारे ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 63॥

श्रीयादवेन्द्राद्रिधराम्बुजाक्ष

गोगोपगोपीसुखदानदक्ष ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 64॥

धराभरोत्तारणगोपवेष

विहारलीलाकृतबन्धुशेष ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 65॥

बकीबकाघासुरधेनुकारे

केशीतृणावर्तविघातदक्ष ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 66॥

श्रीजानकीजीवन रामचन्द्र

निशाचरारे भरताग्रजेश ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 67॥

नारायणानन्त हरे नृसिंह

प्रह्लादबाधाहर हे कृपालो ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 68॥

लीलामनुष्याकृतिरामरूप

प्रतापदासीकृतसर्वभूप ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 69॥

श्रीकृष्ण गोविन्द हरे मुरारे

हे नाथ नारायण वासुदेव ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 70॥

वक्तुं समर्थोऽपि न वक्ति कश्चिद्-

अहो जनानां व्यसनाभिमुख्यम् ।

जिह्वे पिबस्वामृतमेतदेव

गोविन्द दामोदर माधवेति ॥ 71॥

इति श्रीबिल्वमङ्गलाचार्यविरचितं श्रीगोविन्ददामोदरस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

ഗോവിന്ദ ദാമോദര സ്തോത്രമ്