ഉദ്യന്നദ്യവിവസ്വാനാരോഹന്നുത്തരാം ദിവം ദേവഃ ।
ഹൃദ്രോഗം മമ സൂര്യോ ഹരിമാണം ചാഽഽശു നാശയതു ॥ 1 ॥
നിമിഷാര്ധേനൈകേന ദ്വേ ച ശതേ ദ്വേ സഹസ്രേ ദ്വേ ।
ക്രമമാണ യോജനാനാം നമോഽസ്തു തേ നലിനനാഥായ ॥ 2 ॥
കര്മജ്ഞാനഖദശകം മനശ്ച ജീവ ഇതി വിശ്വസര്ഗായ ।
ദ്വാദശധാ യോ വിചരതി സ ദ്വാദശമൂര്തിരസ്തു മോദായ ॥ 3 ॥
ത്വം ഹി യജൂഋക്സാമഃ ത്വമാഗമസ്ത്വം വഷട്കാരഃ ।
ത്വം വിശ്വം ത്വം ഹംസഃ ത്വം ഭാനോ പരമഹംസശ്ച ॥ 4 ॥
ശിവരൂപാത് ജ്ഞാനമഹം ത്വത്തോ മുക്തിം ജനാര്ദനാകാരാത് ।
ശിഖിരൂപാദൈശ്വര്യം ത്വത്തശ്ചാരോഗ്യമിച്ഛാമി ॥ 5 ॥
ത്വചി ദോഷാ ദൃശി ദോഷാഃ ഹൃദി ദോഷാ യേഽഖിലേന്ദ്രിയജദോഷാഃ ।
താന് പൂഷാ ഹതദോഷഃ കിഞ്ചിദ്രോഷാഗ്നിനാ ദഹതു ॥ 6 ॥
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷപ്രതിരോധാനുഗ്രതാപവേഗകരാന് ।
ബന്ദീകൃതേന്ദ്രിയഗണാന് ഗദാന് വിഖണ്ഡയതു ചണ്ഡാംശുഃ ॥ 7 ॥
യേന വിനേദം തിമിരം ജഗദേത്യ ഗ്രസതി ചരമചരമഖിലമ് ।
ധൃതബോധം തം നലിനീഭര്താരം ഹര്താരമാപദാമീഡേ ॥ 8 ॥
യസ്യ സഹസ്രാഭീശോരഭീശു ലേശോ ഹിമാംശുബിമ്ബഗതഃ ।
ഭാസയതി നക്തമഖിലം ഭേദയതു വിപദ്ഗണാനരുണഃ ॥ 9 ॥
തിമിരമിവ നേത്രതിമിരം പടലമിവാഽശേഷരോഗപടലം നഃ ।
കാശമിവാധിനികായം കാലപിതാ രോഗയുക്തതാം ഹരതാത് ॥ 10 ॥
വാതാശ്മരീഗദാര്ശസ്ത്വഗ്ദോഷമഹോദരപ്രമേഹാംശ്ച ।
ഗ്രഹണീഭഗന്ധരാഖ്യാ മഹതീസ്ത്വം മേ രുജോ ഹംസി ॥ 11 ॥
ത്വം മാതാ ത്വം ശരണം ത്വം ധാതാ ത്വം ധനം ത്വമാചാര്യഃ ।
ത്വം ത്രാതാ ത്വം ഹര്താ വിപദാമര്ക പ്രസീദ മമ ഭാനോ ॥ 12 ॥
ഇത്യാര്യാദ്വാദശകം സാമ്ബസ്യ പുരോ നഭഃസ്ഥലാത്പതിതമ് ।
പഠതാം ഭാഗ്യസമൃദ്ധിഃ സമസ്തരോഗക്ഷയശ്ച സ്യാത് ॥ 13 ॥
ഇതി ശ്രീസാമ്ബകൃതദ്വാദശാര്യാസൂര്യസ്തുതിഃ ।
Roman (IAST) Transliteration
udyannadyavivasvānārohannuttarāṃ divaṃ devaḥ |
hṛdrogaṃ mama sūryo harimāṇaṃ cā''śu nāśayatu || 1 ||
nimiṣārdhenaikena dve ca śate dve sahasre dve |
kramamāṇa yojanānāṃ namo'stu te nalinanāthāya || 2 ||
karmajñānakhadaśakaṃ manaśca jīva iti viśvasargāya |
dvādaśadhā yo vicarati sa dvādaśamūrtirastu modāya || 3 ||
tvaṃ hi yajūṛksāmaḥ tvamāgamastvaṃ vaṣaṭkāraḥ |
tvaṃ viśvaṃ tvaṃ haṃsaḥ tvaṃ bhāno paramahaṃsaśca || 4 ||
śivarūpāt jñānamahaṃ tvatto muktiṃ janārdanākārāt |
śikhirūpādaiśvaryaṃ tvattaścārogyamicchāmi || 5 ||
tvaci doṣā dṛśi doṣāḥ hṛdi doṣā ye'khilendriyajadoṣāḥ |
tān pūṣā hatadoṣaḥ kiñcidroṣāgninā dahatu || 6 ||
dharmārthakāmamokṣapratirodhānugratāpavegakarān |
bandīkṛtendriyagaṇān gadān vikhaṇḍayatu caṇḍāṃśuḥ || 7 ||
yena vinedaṃ timiraṃ jagadetya grasati caramacaramakhilam |
dhṛtabodhaṃ taṃ nalinībhartāraṃ hartāramāpadāmīḍe || 8 ||
yasya sahasrābhīśorabhīśu leśo himāṃśubimbagataḥ |
bhāsayati naktamakhilaṃ bhedayatu vipadgaṇānaruṇaḥ || 9 ||
timiramiva netratimiraṃ paṭalamivā'śeṣarogapaṭalaṃ naḥ |
kāśamivādhinikāyaṃ kālapitā rogayuktatāṃ haratāt || 10 ||
vātāśmarīgadārśastvagdoṣamahodarapramehāṃśca |
grahaṇībhagandharākhyā mahatīstvaṃ me rujo haṃsi || 11 ||
tvaṃ mātā tvaṃ śaraṇaṃ tvaṃ dhātā tvaṃ dhanaṃ tvamācāryaḥ |
tvaṃ trātā tvaṃ hartā vipadāmarka prasīda mama bhāno || 12 ||
ityāryādvādaśakaṃ sāmbasya puro nabhaḥsthalātpatitam |
paṭhatāṃ bhāgyasamṛddhiḥ samastarogakṣayaśca syāt || 13 ||
iti śrīsāmbakṛtadvādaśāryāsūryastutiḥ |
Sanskrit — Devanagari (original)
उद्यन्नद्यविवस्वानारोहन्नुत्तरां दिवं देवः ।
हृद्रोगं मम सूर्यो हरिमाणं चाऽऽशु नाशयतु ॥ 1 ॥
निमिषार्धेनैकेन द्वे च शते द्वे सहस्रे द्वे ।
क्रममाण योजनानां नमोऽस्तु ते नलिननाथाय ॥ 2 ॥
कर्मज्ञानखदशकं मनश्च जीव इति विश्वसर्गाय ।
द्वादशधा यो विचरति स द्वादशमूर्तिरस्तु मोदाय ॥ 3 ॥
त्वं हि यजूऋक्सामः त्वमागमस्त्वं वषट्कारः ।
त्वं विश्वं त्वं हंसः त्वं भानो परमहंसश्च ॥ 4 ॥
शिवरूपात् ज्ञानमहं त्वत्तो मुक्तिं जनार्दनाकारात् ।
शिखिरूपादैश्वर्यं त्वत्तश्चारोग्यमिच्छामि ॥ 5 ॥
त्वचि दोषा दृशि दोषाः हृदि दोषा येऽखिलेन्द्रियजदोषाः ।
तान् पूषा हतदोषः किञ्चिद्रोषाग्निना दहतु ॥ 6 ॥
धर्मार्थकाममोक्षप्रतिरोधानुग्रतापवेगकरान् ।
बन्दीकृतेन्द्रियगणान् गदान् विखण्डयतु चण्डांशुः ॥ 7 ॥
येन विनेदं तिमिरं जगदेत्य ग्रसति चरमचरमखिलम् ।
धृतबोधं तं नलिनीभर्तारं हर्तारमापदामीडे ॥ 8 ॥
यस्य सहस्राभीशोरभीशु लेशो हिमांशुबिम्बगतः ।
भासयति नक्तमखिलं भेदयतु विपद्गणानरुणः ॥ 9 ॥
तिमिरमिव नेत्रतिमिरं पटलमिवाऽशेषरोगपटलं नः ।
काशमिवाधिनिकायं कालपिता रोगयुक्ततां हरतात् ॥ 10 ॥
वाताश्मरीगदार्शस्त्वग्दोषमहोदरप्रमेहांश्च ।
ग्रहणीभगन्धराख्या महतीस्त्वं मे रुजो हंसि ॥ 11 ॥
त्वं माता त्वं शरणं त्वं धाता त्वं धनं त्वमाचार्यः ।
त्वं त्राता त्वं हर्ता विपदामर्क प्रसीद मम भानो ॥ 12 ॥
इत्यार्याद्वादशकं साम्बस्य पुरो नभःस्थलात्पतितम् ।
पठतां भाग्यसमृद्धिः समस्तरोगक्षयश्च स्यात् ॥ 13 ॥
इति श्रीसाम्बकृतद्वादशार्यासूर्यस्तुतिः ।
udyannadyavivasvānārohannuttarāṃ divaṃ devaḥ |
hṛdrogaṃ mama sūryo harimāṇaṃ cā''śu nāśayatu || 1 ||
nimiṣārdhenaikena dve ca śate dve sahasre dve |
kramamāṇa yojanānāṃ namo'stu te nalinanāthāya || 2 ||
karmajñānakhadaśakaṃ manaśca jīva iti viśvasargāya |
dvādaśadhā yo vicarati sa dvādaśamūrtirastu modāya || 3 ||
tvaṃ hi yajūṛksāmaḥ tvamāgamastvaṃ vaṣaṭkāraḥ |
tvaṃ viśvaṃ tvaṃ haṃsaḥ tvaṃ bhāno paramahaṃsaśca || 4 ||
śivarūpāt jñānamahaṃ tvatto muktiṃ janārdanākārāt |
śikhirūpādaiśvaryaṃ tvattaścārogyamicchāmi || 5 ||
tvaci doṣā dṛśi doṣāḥ hṛdi doṣā ye'khilendriyajadoṣāḥ |
tān pūṣā hatadoṣaḥ kiñcidroṣāgninā dahatu || 6 ||
dharmārthakāmamokṣapratirodhānugratāpavegakarān |
bandīkṛtendriyagaṇān gadān vikhaṇḍayatu caṇḍāṃśuḥ || 7 ||
yena vinedaṃ timiraṃ jagadetya grasati caramacaramakhilam |
dhṛtabodhaṃ taṃ nalinībhartāraṃ hartāramāpadāmīḍe || 8 ||
yasya sahasrābhīśorabhīśu leśo himāṃśubimbagataḥ |
bhāsayati naktamakhilaṃ bhedayatu vipadgaṇānaruṇaḥ || 9 ||
timiramiva netratimiraṃ paṭalamivā'śeṣarogapaṭalaṃ naḥ |
kāśamivādhinikāyaṃ kālapitā rogayuktatāṃ haratāt || 10 ||
vātāśmarīgadārśastvagdoṣamahodarapramehāṃśca |
grahaṇībhagandharākhyā mahatīstvaṃ me rujo haṃsi || 11 ||
tvaṃ mātā tvaṃ śaraṇaṃ tvaṃ dhātā tvaṃ dhanaṃ tvamācāryaḥ |
tvaṃ trātā tvaṃ hartā vipadāmarka prasīda mama bhāno || 12 ||
ityāryādvādaśakaṃ sāmbasya puro nabhaḥsthalātpatitam |
paṭhatāṃ bhāgyasamṛddhiḥ samastarogakṣayaśca syāt || 13 ||
iti śrīsāmbakṛtadvādaśāryāsūryastutiḥ |
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.