oṃ asya śrīviṣṇupañjarastotra mahāmantrasya nārada ṛṣiḥ | anuṣṭup chandaḥ | śrīviṣṇuḥ paramātmā devatā | ahaṃ bījam | sohaṃ śaktiḥ | oṃ hrīṃ kīlakam | mama sarvadeharakṣaṇārthaṃ jape viniyogaḥ |
nārada ṛṣaye namaḥ mukhe | śrīviṣṇuparamātmadevatāyai namaḥ hṛdaye | ahaṃ bījaṃ guhye | sohaṃ śaktiḥ pādayoḥ | oṃ hrīṃ kīlakaṃ pādāgre | oṃ hrāṃ hrīṃ hrūṃ hraiṃ hrauṃ hraḥ iti mantraḥ |
oṃ hrāṃ aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ hrīṃ tarjanībhyāṃ namaḥ |
oṃ hrūṃ madhyamābhyāṃ namaḥ |
oṃ hraiṃ anāmikābhyāṃ namaḥ |
oṃ hrauṃ kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |
oṃ hraḥ karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
iti karanyāsaḥ |
oṃ hrāṃ hṛdayāya namaḥ |
oṃ hrīṃ śirase svāhā |
oṃ hrūṃ śikhāyai vaṣaṭ |
oṃ hraiṃ kavacāya hum |
oṃ hrauṃ netratrayāya vauṣaṭ |
oṃ hraḥ astrāya phaṭ |
iti aṅganyāsaḥ |
ahaṃ bījaṃ prāṇāyāmaṃ mantratrayeṇa kuryāt |
dhyānam |
paraṃ parasmātprakṛteranādimekaṃ niviṣṭaṃ bahudhā guhāyām |
Verse 1
sarvālayaṃ sarvacarācarasthaṃ namāmi viṣṇuṃ jagadekanātham || 1 ||
oṃ viṣṇupañjarakaṃ divyaṃ sarvaduṣṭanivāraṇam |
Verse 2
ugratejo mahāvīryaṃ sarvaśatrunikṛntanam || 2 ||
tripuraṃ dahamānasya harasya brahmaṇo hitam |
Verse 3
tadahaṃ sampravakṣyāmi ātmarakṣākaraṃ nṛṇām || 3 ||
pādau rakṣatu govindo jaṅghe caiva trivikramaḥ |
Verse 4
ūrū me keśavaḥ pātu kaṭiṃ caiva janārdanaḥ || 4 ||
nābhiṃ caivācyutaḥ pātu guhyaṃ caiva tu vāmanaḥ |
Verse 5
udaraṃ padmanābhaśca pṛṣṭhaṃ caiva tu mādhavaḥ || 5 ||
vāmapārśvaṃ tathā viṣṇurdakṣiṇaṃ madhusūdanaḥ |
Verse 6
bāhū vai vāsudevaśca hṛdi dāmodarastathā || 6 ||
kaṇṭhaṃ rakṣatu vārāhaḥ kṛṣṇaśca mukhamaṇḍalam |
Verse 7
mādhavaḥ karṇamūle tu hṛṣīkeśaśca nāsike || 7 ||
netre nārāyaṇo rakṣellalāṭaṃ garuḍadhvajaḥ |
Verse 8
kapolau keśavo rakṣedvaikuṇṭhaḥ sarvatodiśam || 8 ||
śrīvatsāṅkaśca sarveṣāmaṅgānāṃ rakṣako bhavet |
Verse 9
pūrvasyāṃ puṇḍarīkākṣa āgneyyāṃ śrīdharastathā || 9 ||
dakṣiṇe nārasiṃhaśca nairṛtyāṃ mādhavo'vatu |
Verse 10
puruṣottamo vāruṇyāṃ vāyavyāṃ ca janārdanaḥ || 10 ||
gadādharastu kauberyāmīśānyāṃ pātu keśavaḥ |
Verse 11
ākāśe ca gadā pātu pātāle ca sudarśanam || 11 ||
sannaddhaḥ sarvagātreṣu praviṣṭo viṣṇupañjaraḥ |
Verse 12
viṣṇupañjaraviṣṭo'haṃ vicarāmi mahītale || 12 ||
rājadvāre'pathe ghore saṅgrāme śatrusaṅkaṭe |
Verse 13
nadīṣu ca raṇe caiva coravyāghrabhayeṣu ca || 13 ||
ḍākinīpretabhūteṣu bhayaṃ tasya na jāyate |
Verse 14
rakṣa rakṣa mahādeva rakṣa rakṣa janeśvara || 14 ||
rakṣantu devatāḥ sarvā brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |
Verse 15
jale rakṣatu vārāhaḥ sthale rakṣatu vāmanaḥ || 15 ||
aṭavyāṃ nārasiṃhaśca sarvataḥ pātu keśavaḥ ||
Verse 16
divā rakṣatu māṃ sūryo rātrau rakṣatu candramāḥ || 16 ||
panthānaṃ durgamaṃ rakṣetsarvameva janārdanaḥ |
Verse 17
rogavighnahataścaiva brahmahā gurutalpagaḥ || 17 ||
strīhantā bālaghātī ca surāpo vṛṣalīpatiḥ |
Verse 18
mucyate sarvapāpebhyo yaḥ paṭhennātra saṃśayaḥ || 18 ||
aputro labhate putraṃ dhanārthī labhate dhanam |
Verse 19
vidyārthī labhate vidyāṃ mokṣārthī labhate gatim || 19 ||
āpado harate nityaṃ viṣṇustotrārthasampadā |
Verse 20
yastvidaṃ paṭhate stotraṃ viṣṇupañjaramuttamam || 20 ||
mucyate sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati |
Verse 21
gosahasraphalaṃ tasya vājapeyaśatasya ca || 21 ||
aśvamedhasahasrasya phalaṃ prāpnoti mānavaḥ |
Verse 22
sarvakāmaṃ labhedasya paṭhanānnātra saṃśayaḥ || 22 ||
jale viṣṇuḥ sthale viṣṇurviṣṇuḥ parvatamastake |
Verse 23
jvālāmālākule viṣṇuḥ sarvaṃ viṣṇumayaṃ jagat || 23 ||
iti śrībrahmāṇḍapurāṇe indranāradasaṃvāde śrīviṣṇupañjarastotram ||
Sanskrit — Devanagari (original)
ॐ अस्य श्रीविष्णुपञ्जरस्तोत्र महामन्त्रस्य नारद ऋषिः । अनुष्टुप् छन्दः । श्रीविष्णुः परमात्मा देवता । अहं बीजम् । सोहं शक्तिः । ॐ ह्रीं कीलकम् । मम सर्वदेहरक्षणार्थं जपे विनियोगः ।
नारद ऋषये नमः मुखे । श्रीविष्णुपरमात्मदेवतायै नमः हृदये । अहं बीजं गुह्ये । सोहं शक्तिः पादयोः । ॐ ह्रीं कीलकं पादाग्रे । ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं ह्रैं ह्रौं ह्रः इति मन्त्रः ।
ॐ ह्रां अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।
ॐ ह्रीं तर्जनीभ्यां नमः ।
ॐ ह्रूं मध्यमाभ्यां नमः ।
ॐ ह्रैं अनामिकाभ्यां नमः ।
ॐ ह्रौं कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।
ॐ ह्रः करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।
इति करन्यासः ।
ॐ ह्रां हृदयाय नमः ।
ॐ ह्रीं शिरसे स्वाहा ।
ॐ ह्रूं शिखायै वषट् ।
ॐ ह्रैं कवचाय हुम् ।
ॐ ह्रौं नेत्रत्रयाय वौषट् ।
ॐ ह्रः अस्त्राय फट् ।
इति अङ्गन्यासः ।
अहं बीजं प्राणायामं मन्त्रत्रयेण कुर्यात् ।
ध्यानम् ।
परं परस्मात्प्रकृतेरनादिमेकं निविष्टं बहुधा गुहायाम् ।
सर्वालयं सर्वचराचरस्थं नमामि विष्णुं जगदेकनाथम् ॥ 1 ॥
ॐ विष्णुपञ्जरकं दिव्यं सर्वदुष्टनिवारणम् ।
उग्रतेजो महावीर्यं सर्वशत्रुनिकृन्तनम् ॥ 2 ॥
त्रिपुरं दहमानस्य हरस्य ब्रह्मणो हितम् ।
तदहं सम्प्रवक्ष्यामि आत्मरक्षाकरं नृणाम् ॥ 3 ॥
पादौ रक्षतु गोविन्दो जङ्घे चैव त्रिविक्रमः ।
ऊरू मे केशवः पातु कटिं चैव जनार्दनः ॥ 4 ॥
नाभिं चैवाच्युतः पातु गुह्यं चैव तु वामनः ।
उदरं पद्मनाभश्च पृष्ठं चैव तु माधवः ॥ 5 ॥
वामपार्श्वं तथा विष्णुर्दक्षिणं मधुसूदनः ।
बाहू वै वासुदेवश्च हृदि दामोदरस्तथा ॥ 6 ॥
कण्ठं रक्षतु वाराहः कृष्णश्च मुखमण्डलम् ।
माधवः कर्णमूले तु हृषीकेशश्च नासिके ॥ 7 ॥
नेत्रे नारायणो रक्षेल्ललाटं गरुडध्वजः ।
कपोलौ केशवो रक्षेद्वैकुण्ठः सर्वतोदिशम् ॥ 8 ॥
श्रीवत्साङ्कश्च सर्वेषामङ्गानां रक्षको भवेत् ।
पूर्वस्यां पुण्डरीकाक्ष आग्नेय्यां श्रीधरस्तथा ॥ 9 ॥
दक्षिणे नारसिंहश्च नैरृत्यां माधवोऽवतु ।
पुरुषोत्तमो वारुण्यां वायव्यां च जनार्दनः ॥ 10 ॥
गदाधरस्तु कौबेर्यामीशान्यां पातु केशवः ।
आकाशे च गदा पातु पाताले च सुदर्शनम् ॥ 11 ॥
सन्नद्धः सर्वगात्रेषु प्रविष्टो विष्णुपञ्जरः ।
विष्णुपञ्जरविष्टोऽहं विचरामि महीतले ॥ 12 ॥
राजद्वारेऽपथे घोरे सङ्ग्रामे शत्रुसङ्कटे ।
नदीषु च रणे चैव चोरव्याघ्रभयेषु च ॥ 13 ॥
डाकिनीप्रेतभूतेषु भयं तस्य न जायते ।
रक्ष रक्ष महादेव रक्ष रक्ष जनेश्वर ॥ 14 ॥
रक्षन्तु देवताः सर्वा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ।
जले रक्षतु वाराहः स्थले रक्षतु वामनः ॥ 15 ॥
अटव्यां नारसिंहश्च सर्वतः पातु केशवः ॥
दिवा रक्षतु मां सूर्यो रात्रौ रक्षतु चन्द्रमाः ॥ 16 ॥
पन्थानं दुर्गमं रक्षेत्सर्वमेव जनार्दनः ।
रोगविघ्नहतश्चैव ब्रह्महा गुरुतल्पगः ॥ 17 ॥
स्त्रीहन्ता बालघाती च सुरापो वृषलीपतिः ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो यः पठेन्नात्र संशयः ॥ 18 ॥
अपुत्रो लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् ।
विद्यार्थी लभते विद्यां मोक्षार्थी लभते गतिम् ॥ 19 ॥
आपदो हरते नित्यं विष्णुस्तोत्रार्थसम्पदा ।
यस्त्विदं पठते स्तोत्रं विष्णुपञ्जरमुत्तमम् ॥ 20 ॥
मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति ।
गोसहस्रफलं तस्य वाजपेयशतस्य च ॥ 21 ॥
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः ।
सर्वकामं लभेदस्य पठनान्नात्र संशयः ॥ 22 ॥
जले विष्णुः स्थले विष्णुर्विष्णुः पर्वतमस्तके ।
ज्वालामालाकुले विष्णुः सर्वं विष्णुमयं जगत् ॥ 23 ॥
इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे इन्द्रनारदसंवादे श्रीविष्णुपञ्जरस्तोत्रम् ॥