Katha Upanishad Adhyaya 1 Valli 1 — Latin Script

⚠️ AI-generated translation — the Telugu meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Telugu

కఠోపనిషత్తు అధ్యాయం 1, వల్లి 1లో వాజశ్రవసుడు తన సర్వస్వాన్ని దానం చేసిన సందర్భంలో, అతని కుమారుడు నచికేతుడు తండ్రి తనను ఎవరికి దానం చేస్తాడని మూడుసార్లు అడిగి, మృత్యువుకు దానం చేయబడతాడు. మృత్యువు (యముడు) ఇంటికి చేరిన నచికేతునికి మూడు వరాలను ఇస్తానంటాడు. నచికేతుడు మొదటి వరంగా తండ్రి ప్రసన్నుడై తనను గుర్తించాలని, రెండవ వరంగా స్వర్గలోకానికి చేర్చే అగ్ని విద్యను కోరుతాడు. మూడవ వరంగా మరణానంతరం ఆత్మ ఉనికి గురించిన సందేహాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరగా, మృత్యువు ధనం, దీర్ఘాయుష్షు, భోగాలను ఇచ్చి ఆ ప్రశ్నను విడిచిపెట్టమని చెప్పినా నచికేతుడు ఆ వరాన్నే పట్టుబడతాడు.

AI-generated · not yet verified

The Telugu meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

adhyāya 1

vallī 1

Verse 1

oṃ uśan‌ ha vai vājaśravasa-ssarvavedasa-ndadau|
tasya ha naciketā nāma putra āsa ||1||

ఓం. ఉశన్ అనే వాజశ్రవసుడు తన సర్వస్వాన్ని దానం చేశాడు. అతనికి నచికేతుడు అనే పుత్రుడు ఉండెను. ^AI

Verse 2

taṃ ha kumāraṃ santa-ndakṣiṇāsu nīyamānāsu śraddhā-''viveśa| so-'manyata ||2||

దక్షిణలు ఇవ్వబడుతుండగా ఆ బాలుడైన నచికేతుని హృదయంలో శ్రద్ధ ప్రవేశించెను. అతడు ఆలోచించెను. ^AI

Verse 3

pītodakā jagdhatṛṇā dugdhadohā nirindriyāḥ|
anandā nāma te lokāstānsa gacchati tā dadat‌ ||3||

నీరు త్రాగబడినవి, గడ్డి తినబడినది, పాలు పితికి పిండబడినవి, ఇంద్రియశక్తులు లేనివి — 'ఆనందము లేనివి' అని పిలువబడే లోకములకు, అట్టి (అల్పమైన) గోవులను దానం చేసేవాడు పోతాడు. ^AI

Verse 4

sa hovāca pitara-ntata kasmai mā-ndāsyasīti|
dvitīya-ntṛtīya-ntaṃ hovāca mṛtyave tvā dadāmīti ||4||

అతడు తండ్రితో, 'నీవు నన్ను ఎవరికి దానం చేస్తావు?' అని అడిగెను. రెండవసారి, మూడవసారి అడిగినప్పుడు తండ్రి, 'నిన్ను మృత్యువుకు దానం చేస్తాను' అని చెప్పెను. ^AI

Verse 5

bahūnāmemi prathamo bahūnāmemi madhyamaḥ|
kiṃ svidyamasya kartavyaṃ-ya~nmayādya kariṣyati ||5||

(నచికేతుడు ఆలోచించెను:) నేను అనేకులలో మొదటివాడిని, అనేకులలో మధ్యవాడిని అగుచున్నాను. ఇప్పుడు నా ద్వారా (తండ్రి) ఏమి చేయబోతున్నాడు? అతనికి ఏమి కార్యము ఉన్నది? ^AI

Verse 6

anupaśya yathā pūrve pratipaśya tathā-'pare|
sasyamiva martyaḥ pacyate sasyamivājāyate punaḥ ||6||

పూర్వులు ఎలా ఉన్నారో చూడుము, అలాగే పరులు (తరువాతివారు) ఎలా ఉన్నారో చూడుము. మనుష్యుడు సస్యము (పంట) వలె పండిపోతాడు, మరల సస్యము వలె పుడతాడు. ^AI

Verse 7

vaiśvānaraḥ praviśatyatithirbrāhmaṇo gṛhān‌|
tasyaitāṃ śānti-ṅkurvanti hara vaivasvatodakam‌ ||7||

బ్రాహ్మణుడు అతిథిగా వైశ్వానరుడై (అగ్నియై) ఇంటికి ప్రవేశిస్తాడు. అతనికి (ఆ అతిథికి) ఈ శాంతిని చేయుము, ఓ వైవస్వత (యమ) కుమారా, (అతనికి) నీరు ఇవ్వుము. ^AI

Verse 8

āśāpratīkṣe saṅgataṃ sūnṛtā-ñceṣṭāpūrve putrapaśūṃśca sarvān‌|
etad‌ vṛṅkte puruṣasyālpamedhaso yasyānaśnanvasati brāhmaṇo gṛhe ||8||

ఆశ, ప్రతీక్ష (ఎదురుచూపు), సంగమము (స్నేహము), మధురమైన మాటలు, ఇష్టమైన కార్యములు, పుత్రులు, పశువులు — ఇవన్నీ ఆ పురుషుని (గృహస్థుని) అల్పమైన మేధను (పుణ్యమును) నశింపజేస్తాయి; ఎవని ఇంటిలో బ్రాహ్మణుడు భోజనము చేయకుండా ఉంటాడో (అతని పుణ్యము ఆ విధముగా నశిస్తుంది). ^AI

Verse 9

tisro rātrīryadavātsīrgṛhe me-'naśnanbrahmannatithirnamasyaḥ|
namaste-'stu brahmansvasti me-'stu tasmātprati trīnvarānvṛṇīṣva ||9||

ఓ బ్రహ్మజ్ఞాని (బ్రాహ్మణుడా), నా ఇంటిలో మూడు రాత్రులు ఏమీ తినకుండా ఉన్నావు; నీవు పూజనీయుడవైన అతిథివి. ఓ బ్రాహ్మణుడా, నీకు నమస్కారము; నాకు క్షేమము కలుగుగాక. కాబట్టి నీవు మూడు వరాలను కోరుకొనుము. ^AI

Verse 10

śāntasaṅkalpa-ssumanā yathā syādvītamanyurgautamo mābhi mṛtyo|
tvatprasṛṣṭa-mmābhivadetpratīta etattrayāṇā-mprathamaṃ-va~raṃ-vṛ~ṇe ||10||

ఓ మృత్యువా, గౌతముని కుమారుడు (అనగా నా తండ్రి) శాంతమైన మనస్సు కలవాడై, ప్రసన్నుడై, కోపము లేనివాడై ఉండును గాక. నీచే పంపబడిన నన్ను అతడు గుర్తించి ప్రసన్నుడై మాట్లాడును గాక. ఈ మూడింటిలో మొదటి వరమును నేను కోరుకొనుచున్నాను. ^AI

Verse 11

yathā purastād‌ bhavitā pratīta auddālakirāruṇirmatprasṛṣṭaḥ|
sukhaṃ rātrī-śśayitā vītamanyustvā-ndadṛśivānmṛtyumukhātpramuktam‌ ||11||

మునుపు ఎలా ఉండేవాడో అలాగే ఔద్దాలకి ఆరుణి (నా తండ్రి) నన్ను గుర్తించి, నీచే పంపబడినవాడని తెలిసి, కోపము లేనివాడై సుఖంగా రాత్రులు నిద్రించును గాక; మృత్యువు ముఖము నుండి విడిపించబడిన నిన్ను అతడు చూచినవాడు కావాలి. ^AI

Verse 12

svarge loke na bhaya-ṅkiñcanāsti na tatra tva-nna jarayā bibheti|
ubhe tīrtvā-'śanāyāpipāse śokātigo modate svargaloke ||12||

స్వర్గలోకములో ఎటువంటి భయమూ లేదు; అక్కడ నీవు లేవు, ముసలితనము వలన భయపడుటయూ లేదు. ఆకలి దప్పులను రెండింటినీ దాటి, శోకమును అతిక్రమించినవాడు స్వర్గలోకములో ఆనందించును. ^AI

Verse 13

sa tvamagniṃ svargyamadhyeṣi mṛtyo prabrūhi tvaṃ śraddadhānāya mahyam‌|
svargalokā amṛtatva-mbhajanta etad‌ dvitīyena vṛṇe vareṇa ||13||

ఓ మృత్యువా, అట్టి స్వర్గమునకు చేర్చే అగ్నిని గురించి నీవు తెలుసుకొన్నావు. విశ్వాసము కలిగిన నాకు దానిని చెప్పుము. స్వర్గలోకములను పొందినవారు అమృతత్వమును పొందుచున్నారు. ఇదియే రెండవ వరముగా నేను కోరుకొనుచున్నాను. ^AI

Verse 14

pra te bravīmi tadu me nibodha svargyamagni-nnaciketaḥ prajānan‌|
anantalokāptimatho pratiṣṭhāṃ-vi~ddhi tvameta-nnihita-ṅguhāyām‌ ||14||

ఓ నచికేతుడా, స్వర్గమునకు చేర్చే ఆ అగ్నిని నేను తెలిసినవాడనై నీకు చెప్పుచున్నాను; దానిని తెలుసుకొనుము. అనంతమైన లోకముల ప్రాప్తిని, అటుపై దాని స్థితిని తెలుసుకొనుము. ఇది గుహలో నిక్షిప్తమై ఉన్నదని నీవు తెలుసుకొనుము. ^AI

Verse 15

lokādimagni-ntamuvāca tasmai yā iṣṭakā yāvatīrvā yathā vā|
sa cāpi tatpratyavadadyathoktamathāsya mṛtyuḥ punarevāha tuṣṭaḥ ||15||

లోకములకు ఆదిభూతమైన ఆ అగ్నిని గురించి, ఎన్ని ఇటుకలు, ఎన్ని, ఎలా ఉండాలి అనే వివరములతో సహా అతనికి (నచికేతునికి) చెప్పెను. అతడు కూడా చెప్పినట్లుగానే దానికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను. అప్పుడు సంతుష్టుడైన మృత్యువు మరలా ఇట్లు పలికెను. ^AI

Verse 16

tamabravītprīyamāṇo mahātmā vara-ntavehādya dadāmi bhūyaḥ|
tavaiva nāmnā bhavitā-'yamagni-ssṛṅkā-ñcemāmanekarūpā-ṅgṛhāṇa ||16||

ప్రసన్నుడైన మహాత్ముడు (మృత్యువు) అతనితో ఇట్లు పలికెను: ఇప్పుడు నేను నీకు మరలా ఒక వరమును ఇచ్చుచున్నాను. ఈ అగ్ని నీ పేరుతోనే ప్రసిద్ధి పొందును. అనేక రూపములతో ఉన్న ఈ సృంక (అగ్ని నిర్మాణ శృంఖల)ను గ్రహించుము. ^AI

Verse 17

triṇāciketastribhiretya sandhi-ntrikarmakṛttarati janmamṛtyū|
brahmajajña-ndevamīḍyaṃ-vi~ditvā nicāyyemāṃ śāntimatyantameti ||17||

మూడు నాచికేత అగ్నులను (త్రిణాచికేతుడు) ఆశ్రయించి, మూడు కర్మలను (త్రికర్మ) ఆచరించినవాడు జన్మమరణాలను దాటిపోతాడు. బ్రహ్మ నుండి పుట్టిన, దేవతలచే స్తుతించబడే ఆ దేవుడిని తెలుసుకొని, ఈ శాంతిని బాగుగా విచారించి, అత్యంతమైన ఆ శాంతిని పొందుతాడు. ^AI

Verse 18

triṇāciketastrayametadviditvā ya evaṃ-vi~dvāṃścinute nāciketam‌|
sa mṛtyupāśānpurataḥ praṇodya śokātigo modate svargaloke ||18||

మూడు నాచికేత అగ్నులను ఆశ్రయించినవాడు, ఈ మూడింటిని తెలుసుకొని, ఇలా తెలిసిన జ్ఞాని నాచికేత అగ్నిని (నాచికేత యజ్ఞాన్ని) ఆచరిస్తాడు. అతడు మృత్యువు పాశాలను ముందుగానే తొలగించి, శోకాన్ని దాటి స్వర్గలోకంలో సంతోషిస్తాడు. ^AI

Verse 19

eṣa te-'gnirnaciketa-ssvargyo yamavṛṇīthā dvitīyena vareṇa|
etamagni-ntavaiva pravakśyanti janāsastṛtīyaṃ-va~ra-nnaciketo vṛṇīṣva ||19||

నచికేతా, ఇది నీకు స్వర్గానికి మార్గమిచ్చే ఆ అగ్ని; రెండవ వరంగా నీవు కోరుకున్నది ఇదే. ఈ అగ్నిని మనుషులు నీ పేరుతోనే పిలుస్తారు. నచికేతా, ఇప్పుడు మూడవ వరాన్ని కోరుకో. ^AI

Verse 20

yeya-mprete vicikitsā manuṣye-'stītyeke nāyamastīti caike|
etadvidyāmanuśiṣṭastvayā-'haṃ-va~rāṇāmeṣa varastṛtīyaḥ ||20||

మనిషి మరణించిన తర్వాత ఉనికి గురించి ఈ సందేహం ఉంది — కొందరు ఆత్మ ఉందని అంటారు, మరికొందరు లేదని అంటారు. నీవు బోధించిన ఈ విషయాన్ని నేను తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను. వరాలలో ఇదే నా మూడవ వరం. ^AI

Verse 21

devairatrāpi vicikitsita-mpurā na hi suvijñeyamaṇureṣa dharmaḥ|
anyaṃ-va~ra-nnaciketo vṛṇīṣva mā moparotsīrati mā sṛjainam‌ ||21||

దేవతలు కూడా ఇందులో పూర్వం సందేహించారు; ఈ ధర్మం సూక్ష్మమైనది, సులభంగా తెలుసుకోగలిగినది కాదు. నచికేతా, వేరే వరాన్ని కోరుకో; ఈ ప్రశ్నతో నన్ను బాధపెట్టవద్దు, దీనిని విడిచిపెట్టుము. ^AI

Verse 22

devairatrāpi vicikitsita-ṅkila tva-ñca mṛtyo yanna sujñeyamāttha|
vaktā cāsya tvādṛganyo na labhyo nānyo varastulya etasya kaścit‌ ||22||

మృత్యువా, దేవతలు కూడా ఇందులో సందేహించినట్లు, నీవు చెప్పిన ఈ విషయం సులభంగా తెలుసుకోగలిగినది కాదు. నీ వంటి వాడు తప్ప ఇందుకు బోధించేవాడు మరొకడు లభించడు; ఈ వరానికి సమానమైన వేరే వరం ఏదీ లేదు. ^AI

Verse 23

śatāyuṣaḥ putrapautrānvṛṇīṣva bahūnpaśūnhastihiraṇyamaśvān‌|
bhūmermahadāyatanaṃ-vṛ~ṇīṣva svaya-ñca jīva śarado yāvadicchasi ||23||

నూరు సంవత్సరాల ఆయుష్షుతో కూడిన కుమారులను, మనుమలను కోరుకో; అనేక పశువులను, ఏనుగులను, బంగారాన్ని, గుర్రాలను కోరుకో. భూమిపై విశాలమైన నివాస స్థలాన్ని కోరుకో; నీవు కోరుకున్నన్ని శరదృతువుల కాలం నీవే స్వయంగా జీవించు. ^AI

Verse 24

etattulyaṃ-ya~di manyase varaṃ-vṛ~ṇīṣva vitta-ñcirajīvikā-ñca|
mahābhūmau naciketastvamedhi kāmānā-ntvā-ṅkāmabhāja-ṅkaromi ||24||

ఇది సమానమని నీవు భావిస్తే, ఆ వరాన్ని కోరుకో; ధనాన్ని, దీర్ఘాయుష్షును కోరుకో. నచికేతా, విశాలమైన భూమిపై నీవు ప్రభువు అవుగాక; కోరికలను కోరుకునే నిన్ను నేను కోరికలు కలవాడిని చేస్తాను. ^AI

Verse 25

ye ye kāmā durlabhā martyaloke sarvānkāmāṃśchandataḥ prārthayasva|
imā rāmā-ssarathā-ssatūryā na hīdṛśā lambhanīyā manuṣyaiḥ|
ābhirmatprattābhiḥ paricārayasva naciketo maraṇa-mmā-'nuprākśīḥ ||25||

మర్త్యలోకంలో ఏ ఏ కామాలు దుర్లభములో, ఆ సమస్త కామములను నీ ఇచ్ఛానుసారము కోరుకొనుము. ఇమ్ము రమణీయులును, రథములతోను, తూర్యములతోను కూడినవారును ఇక్కడ ఉన్నారు; ఇటువంటివి మనుష్యులకు లభించునవి కావు. నా చేత ఇవ్వబడిన ఈ భోగములతో నీవు సేవింపబడుము; ఓ నచికేతా, మరణమును గూర్చి అడగకుము. ^AI

Verse 26

śvobhāvā martyasya yadantakaitatsarvendriyāṇā-ñjarayanti tejaḥ|
api sarva-ñjīvitamalpameva tavaiva vāhāstava nṛtyagīte ||26||

మర్త్యుని జీవితము రేపటితో ముగిసిపోయేది; మరణము సమస్త ఇంద్రియముల తేజస్సును క్షయింపజేయును. సమస్త జీవితమును అల్పమే; నీకు రథములును, నృత్యగీతములును మాత్రమే ఉన్నవి. ^AI

Verse 27

na vittena tarpaṇīyo manuṣyo lapsyāmahe vittamadrākśma cettvā|
jīviṣyāmo yāvadīśiṣyasi tvaṃ-va~rastu me varaṇīya-ssa eva ||27||

ధనముచే మనుష్యుడు తృప్తి చెందడు; నిన్ను చూచినచో ధనమును పొందుదుము. నీవు ఏలినంతకాలము మేము జీవించియుందుము. కావున నా వరము కోరదగినది అదియే. ^AI

Verse 28

ajīryatāmamṛtānāmupetya jīryanmartyaḥ kvadhassthaḥ prajānan‌|
abhidhyāyanvarṇaratipramodānatidīrghe jīvite ko rameta ||28||

అజరామరులైన దేవతలను చేరి, ముసలివాడగు మర్త్యుడు ఎక్కడ ఉండును? జ్ఞాని అయినవాడు రూపముల యొక్క రతి ప్రమోదములను ఆలోచించి, అతిదీర్ఘమైన జీవితములో ఎవడు ఆనందించును? ^AI

Verse 29

yasminnidaṃ-vi~cikitsanti mṛtyo yatsāmparāye mahati brūhi nastat‌|
yo-'yaṃ-va~ro gūḍhamanupraviṣṭo nānya-ntasmānnaciketā vṛṇīte ||29||

ఓ మృత్యువా, ఏ విషయమును గూర్చి ఇందు సందేహము కలదో, ఆ మహాత్మ్యమైన పరలోక విషయమును మాకు చెప్పుము. ఈ గూఢముగా ప్రవేశించిన వరమును గూర్చి తప్ప, నచికేతుడు వేరొక వరమును కోరడు. ^AI

Sanskrit — Devanagari (original)

अध्याय 1

वल्ली 1

ॐ उशन्‌ ह वै वाजश्रवस-स्सर्ववेदस-न्ददौ।

तस्य ह नचिकेता नाम पुत्र आस ॥1॥

तं ह कुमारं सन्त-न्दक्षिणासु नीयमानासु श्रद्धा-ऽऽविवेश। सो-ऽमन्यत ॥2॥

पीतोदका जग्धतृणा दुग्धदोहा निरिन्द्रियाः।

अनन्दा नाम ते लोकास्तान्स गच्छति ता ददत्‌ ॥3॥

स होवाच पितर-न्तत कस्मै मा-न्दास्यसीति।

द्वितीय-न्तृतीय-न्तं होवाच मृत्यवे त्वा ददामीति ॥4॥

बहूनामेमि प्रथमो बहूनामेमि मध्यमः।

किं स्विद्यमस्य कर्तव्यं-यँन्मयाद्य करिष्यति ॥5॥

अनुपश्य यथा पूर्वे प्रतिपश्य तथा-ऽपरे।

सस्यमिव मर्त्यः पच्यते सस्यमिवाजायते पुनः ॥6॥

वैश्वानरः प्रविशत्यतिथिर्ब्राह्मणो गृहान्‌।

तस्यैतां शान्ति-ङ्कुर्वन्ति हर वैवस्वतोदकम्‌ ॥7॥

आशाप्रतीक्षे सङ्गतं सूनृता-ञ्चेष्टापूर्वे पुत्रपशूंश्च सर्वान्‌।

एतद्‌ वृङ्क्ते पुरुषस्याल्पमेधसो यस्यानश्नन्वसति ब्राह्मणो गृहे ॥8॥

तिस्रो रात्रीर्यदवात्सीर्गृहे मे-ऽनश्नन्ब्रह्मन्नतिथिर्नमस्यः।

नमस्ते-ऽस्तु ब्रह्मन्स्वस्ति मे-ऽस्तु तस्मात्प्रति त्रीन्वरान्वृणीष्व ॥9॥

शान्तसङ्कल्प-स्सुमना यथा स्याद्वीतमन्युर्गौतमो माभि मृत्यो।

त्वत्प्रसृष्ट-म्माभिवदेत्प्रतीत एतत्त्रयाणा-म्प्रथमं-वँरं-वृँणे ॥10॥

यथा पुरस्ताद्‌ भविता प्रतीत औद्दालकिरारुणिर्मत्प्रसृष्टः।

सुखं रात्री-श्शयिता वीतमन्युस्त्वा-न्ददृशिवान्मृत्युमुखात्प्रमुक्तम्‌ ॥11॥

स्वर्गे लोके न भय-ङ्किञ्चनास्ति न तत्र त्व-न्न जरया बिभेति।

उभे तीर्त्वा-ऽशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥12॥

स त्वमग्निं स्वर्ग्यमध्येषि मृत्यो प्रब्रूहि त्वं श्रद्दधानाय मह्यम्‌।

स्वर्गलोका अमृतत्व-म्भजन्त एतद्‌ द्वितीयेन वृणे वरेण ॥13॥

प्र ते ब्रवीमि तदु मे निबोध स्वर्ग्यमग्नि-न्नचिकेतः प्रजानन्‌।

अनन्तलोकाप्तिमथो प्रतिष्ठां-विँद्धि त्वमेत-न्निहित-ङ्गुहायाम्‌ ॥14॥

लोकादिमग्नि-न्तमुवाच तस्मै या इष्टका यावतीर्वा यथा वा।

स चापि तत्प्रत्यवदद्यथोक्तमथास्य मृत्युः पुनरेवाह तुष्टः ॥15॥

तमब्रवीत्प्रीयमाणो महात्मा वर-न्तवेहाद्य ददामि भूयः।

तवैव नाम्ना भविता-ऽयमग्नि-स्सृङ्का-ञ्चेमामनेकरूपा-ङ्गृहाण ॥16॥

त्रिणाचिकेतस्त्रिभिरेत्य सन्धि-न्त्रिकर्मकृत्तरति जन्ममृत्यू।

ब्रह्मजज्ञ-न्देवमीड्यं-विँदित्वा निचाय्येमां शान्तिमत्यन्तमेति ॥17॥

त्रिणाचिकेतस्त्रयमेतद्विदित्वा य एवं-विँद्वांश्चिनुते नाचिकेतम्‌।

स मृत्युपाशान्पुरतः प्रणोद्य शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥18॥

एष ते-ऽग्निर्नचिकेत-स्स्वर्ग्यो यमवृणीथा द्वितीयेन वरेण।

एतमग्नि-न्तवैव प्रवक्श्यन्ति जनासस्तृतीयं-वँर-न्नचिकेतो वृणीष्व ॥19॥

येय-म्प्रेते विचिकित्सा मनुष्ये-ऽस्तीत्येके नायमस्तीति चैके।

एतद्विद्यामनुशिष्टस्त्वया-ऽहं-वँराणामेष वरस्तृतीयः ॥20॥

देवैरत्रापि विचिकित्सित-म्पुरा न हि सुविज्ञेयमणुरेष धर्मः।

अन्यं-वँर-न्नचिकेतो वृणीष्व मा मोपरोत्सीरति मा सृजैनम्‌ ॥21॥

देवैरत्रापि विचिकित्सित-ङ्किल त्व-ञ्च मृत्यो यन्न सुज्ञेयमात्थ।

वक्ता चास्य त्वादृगन्यो न लभ्यो नान्यो वरस्तुल्य एतस्य कश्चित्‌ ॥22॥

शतायुषः पुत्रपौत्रान्वृणीष्व बहून्पशून्हस्तिहिरण्यमश्वान्‌।

भूमेर्महदायतनं-वृँणीष्व स्वय-ञ्च जीव शरदो यावदिच्छसि ॥23॥

एतत्तुल्यं-यँदि मन्यसे वरं-वृँणीष्व वित्त-ञ्चिरजीविका-ञ्च।

महाभूमौ नचिकेतस्त्वमेधि कामाना-न्त्वा-ङ्कामभाज-ङ्करोमि ॥24॥

ये ये कामा दुर्लभा मर्त्यलोके सर्वान्कामांश्छन्दतः प्रार्थयस्व।

इमा रामा-स्सरथा-स्सतूर्या न हीदृशा लम्भनीया मनुष्यैः।

आभिर्मत्प्रत्ताभिः परिचारयस्व नचिकेतो मरण-म्मा-ऽनुप्राक्शीः ॥25॥

श्वोभावा मर्त्यस्य यदन्तकैतत्सर्वेन्द्रियाणा-ञ्जरयन्ति तेजः।

अपि सर्व-ञ्जीवितमल्पमेव तवैव वाहास्तव नृत्यगीते ॥26॥

न वित्तेन तर्पणीयो मनुष्यो लप्स्यामहे वित्तमद्राक्श्म चेत्त्वा।

जीविष्यामो यावदीशिष्यसि त्वं-वँरस्तु मे वरणीय-स्स एव ॥27॥

अजीर्यताममृतानामुपेत्य जीर्यन्मर्त्यः क्वधस्स्थः प्रजानन्‌।

अभिध्यायन्वर्णरतिप्रमोदानतिदीर्घे जीविते को रमेत ॥28॥

यस्मिन्निदं-विँचिकित्सन्ति मृत्यो यत्साम्पराये महति ब्रूहि नस्तत्‌।

यो-ऽयं-वँरो गूढमनुप्रविष्टो नान्य-न्तस्मान्नचिकेता वृणीते ॥29॥

kaṭhopaniṣad - adhyāya 1, vallī 1