Shri Kalikashtakam — Telugu Script

⚠️ AI-generated translation — the Bengali meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Bengali

শ্রী কালিকাষ্টকম্‌ কালী দেবীর স্তোত্র, যেখানে তাঁর রূপ বর্ণিত হয়েছে — রক্তমাখা কণ্ঠমালা, ভয়ংকর দন্ত ও মুখ, শ্মশানবাসিনী ও মুক্তকেশী, বাম হাতে শির ও অসি এবং ডান হাতে বর ও অভয় প্রদানকারী। স্তুতিতে বলা হয়েছে, ব্রহ্মা প্রভৃতি দেবগণ কালীর আরাধনা করেছিলেন এবং অনাদি কালীর স্বরূপ দেবগণ জানতে পারেন না। কালীকে জগৎমোহিনী, বাক্যবাদিনী, স্বর্গদাত্রী, কল্পবল্লী, সুরাপানে মত্তা ও চিদানন্দের মূল হিসেবে বর্ণনা করা হয়েছে। শেষে বলা হয়েছে, যে মানুষ ধ্যানযুক্ত হয়ে এই স্তোত্র পাঠ করে সে সমগ্র লোকে বিশাল হয়, গৃহে অষ্টসিদ্ধি এবং মৃত্যুর পরেও মুক্তি লাভ করে।

AI-generated · not yet verified

The Bengali meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Odia meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.

Summary — Odia

ଶ୍ରୀ କାଳିକାଷ୍ଟକମ୍ କାଳୀ ଦେବୀଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଚିତ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଓ ସୁନ୍ଦର ରୂପର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି — ମୁଣ୍ଡମାଳା, ଖଡ୍ଗ, ଶ୍ମଶାନବାସ, ମୁକ୍ତକେଶ ଓ ଶବ ଉପରେ ଆରୋହଣ ଆଦି। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକମାନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅନାଦି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଦି, ଯଜ୍ଞ ଓ ଶିବଙ୍କର ଆଦି ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ବୋଲି ବାରମ୍ବାର ଉକ୍ତ ହୋଇଛି। ଦେବୀ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ସୁହୃଦମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ସଂହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସୁରାପାନରେ ମତ୍ତା ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତା। ଶେଷରେ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଧ୍ୟାନଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏହା ପାଠ କରିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବିଶାଳତା, ଘରେ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହେବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

AI-generated · not yet verified

The Odia meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —

ధ్యానమ్

Verse 1

గలద్రక్తముణ్డావలీకణ్ఠమాలా
మహాఘోరరావా సుదంష్ట్రా కరాలా ।
వివస్త్రా శ్మశానాలయా ముక్తకేశీ
మహాకాలకామాకులా కాలికేయమ్ ॥ 1 ॥

galadraktamuṇḍāvalīkaṇṭhamālā
mahāghorarāvā sudaṃṣṭrā karālā |
vivastrā śmaśānālayā muktakeśī
mahākālakāmākulā kālikeyam || 1 ||

যাঁর গলা থেকে রক্ত ঝরে পড়ছে এবং যাঁর কণ্ঠমালা নরমুণ্ডের সারি; যিনি মহাভয়ংকর গর্জন করেন, যাঁর দাঁত ভয়ানক এবং মুখ বিকট; যিনি বিবস্ত্রা, শ্মশানবাসিনী, মুক্তকেশী এবং মহাকালের কামনায় আকুলা — ইনি কালী। ^AI

ଯାହାର କଣ୍ଠମାଳାରେ ଝରୁଥିବା ରକ୍ତମିଶ୍ରିତ ମୁଣ୍ଡମାଳା ଅଛି, ଯେ ମହାଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରେ, ଯାହାର ଦନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ମୁଖ ବିକୃତ, ଯେ ବସ୍ତ୍ରହୀନା, ଶ୍ମଶାନରେ ବାସ କରେ, ମୁକ୍ତକେଶୀ, ମହାକାଳଙ୍କ କାମନାରେ ଆକୁଳା — ଏହି କାଳୀ ଅଟନ୍ତି। ^AI

Verse 2

భుజే వామయుగ్మే శిరోఽసిం దధానా
వరం దక్షయుగ్మేఽభయం వై తథైవ ।
సుమధ్యాఽపి తుఙ్గస్తనా భారనమ్రా
లసద్రక్తసృక్కద్వయా సుస్మితాస్యా ॥ 2 ॥

bhuje vāmayugme śiro'siṃ dadhānā
varaṃ dakṣayugme'bhayaṃ vai tathaiva |
sumadhyā'pi tuṅgastanā bhāranamrā
lasadraktasṛkkadvayā susmitāsyā || 2 ||

যিনি বাম দুই হাতে শির ও অসি ধারণ করেন এবং ডান দুই হাতে বর ও অভয় প্রদান করেন; যিনি সুন্দর কটি ও উচ্চ স্তনভারে নম্রা, যাঁর দুই গণ্ডে রক্তের রেখা শোভা পায় এবং যাঁর মুখে মৃদু হাসি — ইনি কালী। ^AI

ଯେ ବାମ ଦୁଇ ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଖଡ୍ଗ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦକ୍ଷିଣ ଦୁଇ ହାତରେ ବର ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯେ ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶୀୟା, ଉଚ୍ଚ ସ୍ତନର ଭାରରେ ନମ୍ରା, ଯାହାର ଦୁଇ ଓଠ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୁଖ ସୁସ୍ମିତ — ସେ କାଳୀ। ^AI

Verse 3

శవద్వన్ద్వకర్ణావతంసా సుకేశీ
లసత్ప్రేతపాణిం ప్రయుక్తైకకాఞ్చీ ।
శవాకారమఞ్చాధిరూఢా శివాభిః
చతుర్దిక్షుశబ్దాయమానాఽభిరేజే ॥ 3 ॥

śavadvandvakarṇāvataṃsā sukeśī
lasatpretapāṇiṃ prayuktaikakāñcī |
śavākāramañcādhirūḍhā śivābhiḥ
caturdikṣuśabdāyamānā'bhireje || 3 ||

যিনি মৃতদেহের দুই কর্ণে অলংকারস্বরূপ শোভা পাচ্ছেন, যাঁর কেশ সুন্দর, যিনি শোভমান প্রেতের হাত দিয়ে তৈরি এক কাঞ্চী (কটিবন্ধ) পরিধান করেছেন, যিনি মৃতদেহের আসনে আরূঢ়া এবং শিবাগণ কর্তৃক চতুর্দিকে শব্দে মুখরিত হয়ে বিরাজ করছেন — ইনি কালী। ^AI

ଯେ ଦୁଇ ଶବର କର୍ଣ୍ଣରେ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସୁକେଶୀ, ଯାହାର କଟୀରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରେତର ହାତରେ ନିର୍ମିତ ଏକ କାଞ୍ଚୀ ଅଛି, ଯେ ଶବର ଆକାରର ମଞ୍ଚ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରିଛନ୍ତି, ଚାରିଦିଗରେ ଶିବାଗଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶବ୍ଦାୟମାନ ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି। ^AI

Verse 1

స్తుతిః
విరఞ్చ్యాదిదేవాస్త్రయస్తే గుణాస్త్రీన్
సమారాధ్య కాలీం ప్రధానా బభూవుః ।
అనాదిం సురాదిం మఖాదిం భవాదిం
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 1 ॥

stutiḥ
virañcyādidevāstrayaste guṇāstrīn
samārādhya kālīṃ pradhānā babhūvuḥ |
anādiṃ surādiṃ makhādiṃ bhavādiṃ
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 1 ||

স্তুতি: ব্রহ্মা প্রভৃতি দেবগণ আপনার তিনটি গুণের (সত্ত্ব, রজ, তম) তিনজন প্রধান দেবতা হয়ে কালীর আরাধনা করেছিলেন। অনাদি, দেবগণের আদি, যজ্ঞের আদি, ভবের আদি — আপনার এই স্বরূপ দেবগণ জানতে পারেন না। ^AI

ସ୍ତୁତି — ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବତାମାନେ ତୁମର ତିନି ଗୁଣକୁ ଆରାଧନା କରି ପ୍ରଧାନ ହୋଇଛନ୍ତି। ଯେ ଅନାଦି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଦି, ଯଜ୍ଞର ଆଦି ଓ ଭବ (ଶିବ)ଙ୍କର ଆଦି — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସେହି ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ^AI

Verse 2

జగన్మోహినీయం తు వాగ్వాదినీయం
సుహృత్పోషిణీ శత్రుసంహారణీయమ్ ।
వచస్తమ్భనీయం కిముచ్చాటనీయం
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 2 ॥

jaganmohinīyaṃ tu vāgvādinīyaṃ
suhṛtpoṣiṇī śatrusaṃhāraṇīyam |
vacastambhanīyaṃ kimuccāṭanīyaṃ
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 2 ||

ইনি জগৎমোহিনী, ইনি বাক্যবাদের (বাগ্‌বাদিনী), ইনি সুহৃদের পোষক, ইনি শত্রুসংহারকারী, ইনি বাক্স্তম্ভকারী, আর কী বলব — ইনি উচ্চাটনীও। আপনার এই স্বরূপ দেবগণ জানতে পারেন না। ^AI

ଏହି ଦେବୀ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ଏହି ଦେବୀ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣା, ଏହି ଦେବୀ ସୁହୃଦମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ସଂହାର କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବୀ ବାକ୍ୟକୁ ସ୍ତମ୍ଭିତ କରନ୍ତି, ଆଉ ଉଚ୍ଚାଟନ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସେହି ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ^AI

Verse 3

ఇయం స్వర్గదాత్రీ పునః కల్పవల్లీ
మనోజాస్తు కామాన్ యథార్థం ప్రకుర్యాత్ ।
తథా తే కృతార్థా భవన్తీతి నిత్యం
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 3 ॥

iyaṃ svargadātrī punaḥ kalpavallī
manojāstu kāmān yathārthaṃ prakuryāt |
tathā te kṛtārthā bhavantīti nityaṃ
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 3 ||

ইনি স্বর্গদাত্রী, আবার ইনি কল্পবল্লী; ইনি মনোজ (কামদেব) দ্বারা যেথার্থভাবে কামনা পূর্ণ করেন। আর এভাবে ভক্তেরা কৃতার্থ হন — এই নিত্য সত্য। আপনার এই স্বরূপ দেবগণ জানতে পারেন না। ^AI

ଏହି ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଗ ଦାନ କରନ୍ତି, ପୁନଶ୍ଚ କଳ୍ପବଲ୍ଲୀ ସ୍ୱରୂପା; ମନୋଜ (କାମଦେବ) ଯଥାର୍ଥରେ ମନର କାମନାମାନେ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେହିପରି ସେମାନେ ନିତ୍ୟ କୃତାର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସେହି ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ^AI

Verse 4

సురాపానమత్తా సుభక్తానురక్తా
లసత్పూతచిత్తే సదావిర్భవత్తే ।
జపధ్యానపూజాసుధాధౌతపఙ్కా
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 4 ॥

surāpānamattā subhaktānuraktā
lasatpūtacitte sadāvirbhavatte |
japadhyānapūjāsudhādhautapaṅkā
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 4 ||

যিনি সুরাপানে মত্তা, যিনি সুভক্তদের প্রতি অনুরক্তা, যিনি সর্বদা পবিত্র চিত্তে প্রকাশিত হন; জপ, ধ্যান ও পূজারূপ সুধায় যাঁর পঙ্ক (মলিনতা) ধৌত হয় — আপনার এই স্বরূপ দেবগণ জানতে পারেন না। ^AI

ଯେ ସୁରାପାନରେ ମତ୍ତା, ଯେ ସୁଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତା, ଯେ ସର୍ବଦା ପବିତ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଆବିର୍ଭୂତା ହୁଅନ୍ତି, ଯେ ଜପ, ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜାର ଅମୃତରେ ପଙ୍କକୁ ଧୌତ କରନ୍ତି — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସେହି ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ^AI

Verse 5

చిదానన్దకన్దం హసన్మన్దమన్దం
శరచ్చన్ద్రకోటిప్రభాపుఞ్జబిమ్బమ్ ।
మునీనాం కవీనాం హృది ద్యోతయన్తం
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 5 ॥

cidānandakandaṃ hasanmandamandaṃ
śaraccandrakoṭiprabhāpuñjabimbam |
munīnāṃ kavīnāṃ hṛdi dyotayantaṃ
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 5 ||

যিনি চিদানন্দের মূল, যিনি মৃদুমন্দ হাসেন, যিনি শরৎচন্দ্রের কোটি-প্রভার পুঞ্জবিম্ব, যিনি মুনি ও কবিগণের হৃদয়ে দ্যোতিত হন — আপনার এই স্বরূপ দেবগণ জানতে পারেন না। ^AI

ଯେ ଚିଦାନନ୍ଦର ମୂଳ, ଯେ ମନ୍ଦମନ୍ଦ ହସନ୍ତି, ଯାହାର ବିମ୍ବ ଶରତ୍ଚନ୍ଦ୍ରର କୋଟି ଗୁଣିତ କିରଣର ସମୂହ ସଦୃଶ, ଯେ ମୁନି ଓ କବିମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦୀପ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସେହି ସ୍ୱରୂପକୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ^AI

Verse 6

మహామేఘకాలీ సురక్తాపి శుభ్రా
కదాచిద్విచిత్రాకృతిర్యోగమాయా ।
న బాలా న వృద్ధా న కామాతురాపి
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 6 ॥

mahāmeghakālī suraktāpi śubhrā
kadācidvicitrākṛtiryogamāyā |
na bālā na vṛddhā na kāmāturāpi
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 6 ||

মহামেঘের মতো কালো, আবার রক্তবর্ণও, কখনও শুভ্র, কখনও বিচিত্র আকৃতিধারিণী যোগমায়া। তিনি না বালিকা, না বৃদ্ধা, না কামাতুরা—দেবতারা তোমার স্বরূপ জানেন না। ^AI

ମହାମେଘପରି କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା, କେବେ ଅତି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣା ଓ କେବେ ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣା, କେବେ ବିଚିତ୍ର ଆକୃତିଧାରିଣୀ ଯୋଗମାୟା; ତୁମେ ନ ବାଳିକା, ନ ବୃଦ୍ଧା, ନ କାମାତୁରା — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସ୍ୱରୂପ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ॥ 6 ॥ ^AI

Verse 7

క్షమస్వాపరాధం మహాగుప్తభావం
మయా లోకమధ్యే ప్రకాశీకృతం యత్ ।
తవ ధ్యానపూతేన చాపల్యభావాత్
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 7 ॥

kṣamasvāparādhaṃ mahāguptabhāvaṃ
mayā lokamadhye prakāśīkṛtaṃ yat |
tava dhyānapūtena cāpalyabhāvāt
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 7 ||

ক্ষমা করো আমার অপরাধ, যে মহাগুপ্ত ভাব আমি লোকসমক্ষে প্রকাশ করেছি; তোমার ধ্যানে পবিত্র হয়ে চঞ্চলতার বশে—দেবতারা তোমার স্বরূপ জানেন না। ^AI

ମୋର ଅପରାଧ କ୍ଷମା କର; ମୁଁ ଯାହା ମହାଗୁପ୍ତ ଭାବକୁ ଲୋକମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଅଛି, ତାହା କ୍ଷମା କର; ତୁମ ଧ୍ୟାନରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଚଞ୍ଚଳତାବଶତଃ — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସ୍ୱରୂପ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ॥ 7 ॥ ^AI

Verse 8

యది ధ్యానయుక్తం పఠేద్యో మనుష్యః
తదా సర్వలోకే విశాలో భవేచ్చ ।
గృహే చాష్టసిద్ధిర్మృతే చాపి ముక్తిః
స్వరూపం త్వదీయం న విన్దన్తి దేవాః ॥ 8 ॥

yadi dhyānayuktaṃ paṭhedyo manuṣyaḥ
tadā sarvaloke viśālo bhavecca |
gṛhe cāṣṭasiddhirmṛte cāpi muktiḥ
svarūpaṃ tvadīyaṃ na vindanti devāḥ || 8 ||

যদি কোনো মানুষ ধ্যানযুক্ত হয়ে এটি পাঠ করে, তবে সে সমগ্র লোকে বিশাল হয়; গৃহে অষ্টসিদ্ধি এবং মৃত্যুর পরেও মুক্তি লাভ করে—দেবতারা তোমার স্বরূপ জানেন না। ^AI

ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଧ୍ୟାନଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଏହା ପାଠ କରେ, ତେବେ ସେ ସମଗ୍ର ଲୋକରେ ବିଶାଳ ହେବ; ଘରେ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ଓ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବ — ଦେବତାମାନେ ତୁମର ସ୍ୱରୂପ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ॥ 8 ॥ ^AI

ఇతి శ్రీమచ్ఛఙ్కరాచార్యవిరచితం శ్రీకాలికాష్టకమ్ ।

Sanskrit — Devanagari (original)

ध्यानम्

गलद्रक्तमुण्डावलीकण्ठमाला

महाघोररावा सुदंष्ट्रा कराला ।

विवस्त्रा श्मशानालया मुक्तकेशी

महाकालकामाकुला कालिकेयम् ॥ 1 ॥

भुजे वामयुग्मे शिरोऽसिं दधाना

वरं दक्षयुग्मेऽभयं वै तथैव ।

सुमध्याऽपि तुङ्गस्तना भारनम्रा

लसद्रक्तसृक्कद्वया सुस्मितास्या ॥ 2 ॥

शवद्वन्द्वकर्णावतंसा सुकेशी

लसत्प्रेतपाणिं प्रयुक्तैककाञ्ची ।

शवाकारमञ्चाधिरूढा शिवाभिः

चतुर्दिक्षुशब्दायमानाऽभिरेजे ॥ 3 ॥

स्तुतिः

विरञ्च्यादिदेवास्त्रयस्ते गुणास्त्रीन्

समाराध्य कालीं प्रधाना बभूवुः ।

अनादिं सुरादिं मखादिं भवादिं

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 1 ॥

जगन्मोहिनीयं तु वाग्वादिनीयं

सुहृत्पोषिणी शत्रुसंहारणीयम् ।

वचस्तम्भनीयं किमुच्चाटनीयं

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 2 ॥

इयं स्वर्गदात्री पुनः कल्पवल्ली

मनोजास्तु कामान् यथार्थं प्रकुर्यात् ।

तथा ते कृतार्था भवन्तीति नित्यं

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 3 ॥

सुरापानमत्ता सुभक्तानुरक्ता

लसत्पूतचित्ते सदाविर्भवत्ते ।

जपध्यानपूजासुधाधौतपङ्का

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 4 ॥

चिदानन्दकन्दं हसन्मन्दमन्दं

शरच्चन्द्रकोटिप्रभापुञ्जबिम्बम् ।

मुनीनां कवीनां हृदि द्योतयन्तं

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 5 ॥

महामेघकाली सुरक्तापि शुभ्रा

कदाचिद्विचित्राकृतिर्योगमाया ।

न बाला न वृद्धा न कामातुरापि

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 6 ॥

क्षमस्वापराधं महागुप्तभावं

मया लोकमध्ये प्रकाशीकृतं यत् ।

तव ध्यानपूतेन चापल्यभावात्

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 7 ॥

यदि ध्यानयुक्तं पठेद्यो मनुष्यः

तदा सर्वलोके विशालो भवेच्च ।

गृहे चाष्टसिद्धिर्मृते चापि मुक्तिः

स्वरूपं त्वदीयं न विन्दन्ति देवाः ॥ 8 ॥

इति श्रीमच्छङ्कराचार्यविरचितं श्रीकालिकाष्टकम् ।

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

శ్రీ కాలికాష్టకమ్