Summary — Gujarati
AI-generated · not yet verified
The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.
ராவேகம்புந மந்மநோப்ஜஸமுதீ-ர்ணத்வம்புఁ கோல்போயிதிந் ।
தேவா! மீ கருணாஶரத்ஸமயமிந்-தேఁ ஜாலுఁ ஜித்பாவநா-
ஸேவம் தாமரதம்பரை மநியெதந்- ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 1 ॥
rāvegambuna manmanobjasamudī-rṇatvambuఁ golpoyitin |
devā! mī karuṇāśaratsamayamin-teఁ jāluఁ jidbhāvanā-
sevaṃ dāmaratamparai maniyèdan- śrī kālahastīśvarā! || 1 ||
હે દેવ! શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! વિદ્યુતની જેમ ચમકતા અજવંજવ નામના મહાન મેઘરૂપી પાપજળના પ્રવાહના વેગથી મારા મનરૂપી કમળના સમુદ્રમાં ઉઠેલા તરંગોને શાંત કરો. આ કરુણાના શરદ ઋતુમાં તમારી ભક્તિની સેવા કરવાની ઇચ્છા મને થાય છે, તેમ કરો. AI
ர்வாணஶ்ரீఁ ஜெறபட்டఁ ஜூசிந விசாரத்ரோஹமோ நித்ய க
ல்யாணக்ரீடலఁ பாஸி துர்தஶலபா லை ராஜலோகாதம
ஶ்ரேணீத்வாரமு தூறఁஜேஸி திபுடோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 2 ॥
rvāṇaśrīఁ jèṟapaṭṭaఁ jūcina vicāradrohamo nitya ka
lyāṇakrīḍalaఁ bāsi durdaśalapā lai rājalokādhama
śreṇīdvāramu dūṟaఁjesi tipuḍo śrī kālahastīśvarā! || 2 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! વાણીના પતિ (બ્રહ્મા) માટે પણ દુર્લભ એવા તમારા દ્વાર પર ઊભા રહીને, મોક્ષલક્ષ્મીને પ્રાપ્ત કરવાની ઇચ્છા ધરાવતા, વિચારમાં દ્રોહ ન કરતા, નિત્ય કલ્યાણની ક્રીડાઓમાં વસતા, દુર્દશાઓને દૂર કરીને, રાજાઓના નીચલા વર્ગના દ્વારને દૂર કરો. AI
காந்த ல்புத்ருலு நர்தமுந் தநுவு நி க்கம்பஞ்சு மோஹார்ணவ
சிப்ராந்திம் ஜெந்தி ஜரிஞ்சு காநி பரமார்தம்பைந நீயந்துఁ தாఁ
ஜிந்தாகந்தயு ஜிந்த நில்பఁடுகதா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 3 ॥
kānta lputrulu nardhamun tanuvu ni kkambañcu mohārṇava
cibhrāntiṃ jèndi jariñcu gāni paramārdhambaina nīyanduఁ dāఁ
jintākantayu jinta nilpaఁḍugadā śrī kālahastīśvarā! || 3 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! અંતે મિથ્યા જણાતા, નરકના ટોળામાં પડેલા, સદા કાંતા (સ્ત્રી) અને પુત્રો અર્ધમાં, શરીર નિકટ ન આવે, મોહના સમુદ્રમાં ભ્રાંતિ પામીને જરાય, પરંતુ પરમાર્થમાં તમારા પર જ ચિંતા કરતા, ચિંતા ન કરો. AI
காநிம் பட்டக ஸந்ததம்பு மதி வேட்கம் கொல்து நந்தஸ்ஸப
த்நாநீகம்புந கொப்பகிம்பகுமு நந்நாபாடீயே சாலுఁ தே
ஜீநொல்லம் கரி நொல்ல நொல்ல ஸிருலந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 4 ॥
gāniṃ baṭṭaka santatambu madi veḍkaṃ gòltu nantassapa
tnānīkambuna kòppagimpakumu nannāpāṭīye cāluఁ de
jīnòllaṃ gari nòlla nòlla sirulan śrī kālahastīśvarā! || 4 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તમે મને સંદેશો મોકલો, હું તમારા ચિત્તમાં જીતું નથી, સતત મનમાં ઇચ્છું છું, શત્રુઓના સમૂહથી કોપને પામું છું, મારા પાટી (સ્થાન) પર ચાલો, જે કોઈને પણ કરો, ન કરો, સારું કરો. AI
ந்நு விவேகிம்பఁ டடஞ்சு நேநு நரகார்ணோராஶிபாலைநఁ ப
ட்டவு; பாலுண்டொகசோட நாடதமிதோட ந்நூதఁ கூலங்கఁ தம்
ட்ரி விசாரிம்பக யுண்டுநா கடகடா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 5 ॥
nnu vivekimpaఁ ḍaṭañcu nenu narakārṇorāśipālainaఁ ba
ṭṭavu; bāluṇḍòkacoṭa nāṭatamitoḍa nnūtaఁ gūlaṅgaఁ daṃ
ḍri vicārimpaka yuṇḍunā kaṭakaṭā śrī kālahastīśvarā! || 5 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! ભવની ક્રીડારૂપ મદિરાના મદથી મહાપાપી થઈને પડેલા મને વિવેક આપો, નરકના સમુદ્રમાં પડેલો છું, બાળકની ચોટથી નાચતો, નૂતન ગુલાંગ (ક્રીડા) માં, વિચાર કર્યા વિના રહેવું, કટકટા (દુઃખ) થાય છે. AI
நீமாட ந்விநநொல்லகுண்டிதிநொ நிந்நே திக்குகாఁ ஜூடநோ
யேமீ இட்டிவ்ரு'தாபராதிநகு நந்நீ துஃகவாராஶிவீ
சீ மத்யம்புந முஞ்சி யும்பதகுநா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 6 ॥
nīmāṭa nvinanòllakuṇḍitinò ninne dikkugāఁ jūḍano
yemī iṭṭivṛdhāparādhinagu nannī duḥkhavārāśivī
cī madhyambuna muñci yumpadagunā śrī kālahastīśvarā! || 6 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! સ્વામી દ્રોહ કરીને જે કોઈને કર્યું હોય, કાક (કાગડો) તમારા માર્ગમાં વિનય ન કરે, તમને દિક્કુ (દિશા) માં જોડે, શું કરું, વૃથા અપરાધીને, મારા દુઃખના સમુદ્રમાંથી મધ્યમાં મુક્ત કરો. AI
நுவு நீ வில்லு நிதீஶ்வருண்டு ஸகுఁ டர்ணோராஶிகந்யாவிபும்
டுவிஶேஷார்சகுఁ டிங்க நீகெந கநுண்டும் கல்குநே நீவு சூ
சி விசாரிம்பவு லேமி நெவ்வఁடுடுபுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 7 ॥
nuvu nī villu nidhīśvaruṇḍu sakhuఁ ḍarṇorāśikanyāvibhuṃ
ḍuviśeṣārcakuఁ ḍiṅka nīkèna ghanuṇḍuṃ galgune nīvu cū
ci vicārimpavu lemi nèvvaఁḍuḍupun śrī kālahastīśvarā! || 7 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! દેવો, પૃથ્વી, વૃક્ષ, ગાય, રત્ન, ઘન સંપત્તિ, ચમકતા રત્નો, નીચું (વિલ્લુ), નિધીશ્વર, મિત્ર, સમુદ્ર, કન્યા, વિભુ, વિશેષ અર્ચક, અંક, તમારા માટે ઘનુષ્ટું (ધનુષ), બધું તમે જ છો, વિચાર કરો, લેમિ (કેમ) નેવ્વડુડુપુન્ (નમસ્કાર). AI
ப்ரீதுஞ்ஜேயகலேநு நீகொறகு தண்ட்ரிஞ்ஜம்பகாఁஜால நா
சேதந் ரோகட நிந்நுமொத்தவெறதுஞ்ஜீகாகு நாபக்தி யே
ரீதிந்நாகிఁக நிந்நு ஜூடகலுகந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 8 ॥
brītuñjeyagalenu nīkòṟaku daṇḍriñjampagāఁjāla nā
cetan rokaṭa ninnumòttavèṟatuñjīkāku nābhakti ye
rītinnākiఁka ninnu jūḍagalugan śrī kālahastīśvarā! || 8 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમે યુદ્ધ કરવા જાઓ તો શત્રુઓ તમારી નિર્માણશક્તિથી ડરીને ભાગી જાય છે; તમારા ભક્તોને દંડ આપનારા લોકો પણ ભયથી કાંપે છે; જે લોકો તમને ધ્યાનમાં લે છે તેમના અવરોધો દૂર કરો; તમારી ભક્તિ કરનારા લોકો તમને જોઈને ઉદ્ધાર પામે છે. AI
பேலா நாமெட கட்டிநாடவிக நிந்நேவேலఁ ஜிந்திந்து நி
ர்மூலம்பைந மநம்புலோ நெகடு துர்மோஹாப்திலோఁ க்ருங்கி யீ
ஶீலாமாலபு ஜிந்த நெட்லுடிபெதோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 9 ॥
belā nāmèḍa gaṭṭināḍavika ninnevelaఁ jintintu ni
rmūlambaina manambulo nègaḍu durmohābdhiloఁ gruṅki yī
śīlāmālapu jinta nèṭluḍipèdo śrī kālahastīśvarā! || 9 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો ધનની આશાએ દલ્લાલો પાસે જાય છે અને મહાબંધનમાં બંધાય છે, તે લોકો સમય આવ્યે તમને જ યાદ કરે છે; જેમનું મન મૂળમાંથી નષ્ટ થઈ ગયું છે અને જે દુર્મોહના સમુદ્રમાં ડૂબી ગયા છે, તે શીલાવાળા લોકોને તમે કેવી રીતે ઉદ્ધાર કરશો? AI
தப்பந் தவ்வுல விந்ந நந்தக புஜாதர்போத்ததக்லேஶமுல்
தப்புந்தாருநு முக்து லௌது ரவி ஶாஸ்த்ரம்புல்மஹாபண்டிதுல்
செப்பங்கா தமகிங்க ஶங்க வலெநா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 10 ॥
tappan davvula vinna nantaka bhujādarpoddhatakleśamul
tappundārunu muktu laudu ravi śāstrambulmahāpaṇḍitul
cèppaṅgā damakiṅka śaṅka valènā śrī kālahastīśvarā! || 10 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા નામના સ્મરણથી મનુષ્યોના પાપરૂપી કપાસના ઢગલા બળી જાય છે; જે લોકો તમારું નામ સાંભળતા નથી તેમના ભુજાદર્પથી ઉત્પન્ન થયેલા ક્લેશો નષ્ટ થાય છે; જે લોકો તમને શરણે આવે છે તે મુક્ત થાય છે; સૂર્ય જેવા શાસ્ત્રોમાં મહાપંડિતો પણ તમારી શંકા દૂર કરી શકતા નથી; આ વાત કહેવાય છે. AI
கூடுந்நப்புடு ஶ்ரீவிலாஸமுலு பைகொந்நப்புடும் காயகுல்
பாடங்க விநுநப்புடுந் ஜெலఁகு தம்பப்ராயவிஶ்ராணந
க்ரீடாஸக்துல நேமி செப்பவலெநோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 11 ॥
gūḍunnappuḍu śrīvilāsamulu paikònnappuḍuṃ gāyakul
pāḍaṅga vinunappuḍun jèlaఁgu dambhaprāyaviśrāṇana
krīḍāsaktula nemi cèppavalèno śrī kālahastīśvarā! || 11 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જ્યારે તમે વીણા વગાડો છો ત્યારે તે સ્તુતિરૂપ થાય છે; જ્યારે તમે વાંસળી વગાડો છો ત્યારે તે પેટમાં ગુંજે છે; જ્યારે તમે શ્રીવિલાસથી ભરપૂર થાઓ છો ત્યારે ગાયકો ગાય છે; જ્યારે તમે નૃત્ય કરો છો ત્યારે દંભપૂર્વક દાનની ક્રિડામાં આસક્ત લોકો તમને જોઈ શકતા નથી; આ વાત કહી શકાય નહીં. AI
ஜநமாத்ருண்டநநீ மஹாத்மு டநநீ ஸம்ஸாரமோஹம்பு பை
கொநநீ ஜ்ஞாநமு கல்கநீ க்ரஹகநுல் குந்திம்பநீ மேலுவ
ச்சிந ராநீ யவி நாகு பூஷணமுலோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 12 ॥
janamātruṇḍananī mahātmu ḍananī saṃsāramohambu pai
kònanī jñānamu galganī grahaganul gundimpanī meluva
ccina rānī yavi nāku bhūṣaṇamulo śrī kālahastīśvarā! || 12 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારી સેવા કરવાથી મને આપત્તિઓ દૂર થાય, મને નિત્ય ઉત્સવ થાય, મને જન્મમાત્રનું કારણ મળે, હું મહાત્મા બનું, સંસારમોહ દૂર થાય, જ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય, ગ્રહગણો મને નમે, અને મેળવવા યોગ્ય વસ્તુઓ મળે; આ બધું મને આભૂષણરૂપ થાય. AI
நே வித்யாப்யஸநம்பொநர்செఁ கரி செஞ்சேமந்த்ர மூஹிஞ்செ போ
தாவிர்பாவநிதாநமுல் சதுவுலய்யா! காவு! மீபாதஸம்
ஸேவாஸக்தியெ காக ஜந்துததிகிந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 13 ॥
ne vidyābhyasanambònarcèఁ gari cèñcemantra mūhiñcè bo
dhāvirbhāvanidānamul caduvulayyā! kāvu! mīpādasaṃ
sevāsaktiyè kāka jantutatikin śrī kālahastīśvarā! || 13 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે વેદને ભણે છે તે લૂતા (કીડો) થાય છે, જે ભુજંગ (સર્પ) બને છે, જે શાસ્ત્રોનું ચિંતન કરે છે તે દાસ બને છે, જે વિદ્યાભ્યાસ કરે છે તે પૂજા કરે છે, જે મંત્રનો ઉપદેશ આપે છે તે મોહમાં પડે છે, જે બોધનો ઉદય થાય છે તે ચતુર બને છે; મારું રક્ષણ કરો, તમારા પાદસેવાની આસક્તિ કાગડા જેવા જંતુસમૂહને પણ થાય. AI
ராயந் ராபடெ றொம்மு மந்மத விஹாரக்லேஶவிப்ராந்திசே
ப்ராயம் பாயெநு பட்டகட்டெ தலசெப்பந் ரோத ஸம்ஸாரமேఁ
ஜேயஞ்ஜால விரக்துఁ ஜேயఁகதவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 14 ॥
rāyan rāpaḍè ṟòmmu manmadha vihārakleśavibhrāntice
brāyaṃ bāyènu baṭṭagaṭṭè dalacèppan rota saṃsārameఁ
jeyañjāla viraktuఁ jeyaఁgadave śrī kālahastīśvarā! || 14 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! શરીરથી સ્ત્રીના નખાગ્ર સુધી, ગાનથી સ્તન સુધી, રાજાથી વસ્ત્ર સુધી, રોમ સુધી, મન્મથ વિહારના ક્લેશથી ઉત્પન્ન થયેલી ભ્રાંતિથી, રોત સંસારમાં; જે વિરક્ત છે તે જયગદવે થાય છે. AI
சந்நோ குஞ்சமு மேகபெண்டிகயொ யீ ஸந்தேஹமுல்மாந்பி நா
கந்நார ந்பவதீயமூர்தி ஸகுணா காரம்புகா ஜூபவே
சிந்நீரேஜவிஹாரமத்தமதுபா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 15 ॥
canno kuñcamu mekapèṇṭikayò yī sandehamulmānpi nā
kannāra nbhavadīyamūrti saguṇā kārambugā jūpave
cinnīrejavihāramattamadhupā śrī kālahastīśvarā! || 15 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા રૂપને ભજનારા લોકોના મનમાં તમારું રૂપ સ્ત્રી રૂપે દેખાય છે, તે સ્ત્રીનું કુંચ એક પેણ્ટી જેવું લાગે છે; આ સંદેહોને દૂર કરીને મારી આંખો સમક્ષ તમારી સગુણ મૂર્તિ પ્રકાશિત થાય. AI
டெந பொம்மண்டிநொ யெங்கிலிச்சி திநு திண்டேఁகாநி காதண்டிநோ
நிநு நெம்மிந்தக விஶ்வஸிஞ்சுஸுஜநாநீகம்பு ரக்ஷிம்பఁஜே
ஸிந நாவிந்நபமேல கைகொநவயா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 16 ॥
ṭèna pòmmaṇṭinò yèṅgilicci tinu tiṇṭeఁgāni kādaṇṭino
ninu nèmmindaga viśvasiñcusujanānīkambu rakṣimpaఁje
sina nāvinnapamela gaikònavayā śrī kālahastīśvarā! || 16 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જો હું તને ગાવા આવ્યો ન હોત, તો શું હું કાળા વાદળની ભ્રાંતિમાં ભમતો ન હોત? જો હું તને જોવા આવ્યો ન હોત, તો શું હું ઘાસ ખાતો ન હોત? જો હું તને ખાવા આવ્યો ન હોત, તો શું હું ભિખારી ન બન્યો હોત? જે સજ્જનો તારા પર વિશ્વાસ રાખે છે તેમના સમૂહનું રક્ષણ કરવા માટે, મેં જે કહ્યું છે તે વ્યર્થ ન જાય તેવી કૃપા કર. AI
ஜாலந் ஜம்பங்க நேத்ரமு ந்திவியங்காஶக்துண்டநேఁ காநு நா
ஶீலம் பேமநி செப்பநுந்நதிఁக நீ சித்தம்பு நா பாக்யமோ
ஶ்ரீலக்ஷ்மீபதிஸேவிதாங்க்ரியுகலா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 17 ॥
jālan jampaṅga netramu ndiviyaṅgāśaktuṇḍaneఁ gānu nā
śīlaṃ bemani cèppanunnadiఁka nī cittambu nā bhāgyamo
śrīlakṣmīpatisevitāṅghriyugalā! śrī kālahastīśvarā! || 17 ||
હે કુમારા! તું કેવી રીતે રમે છે? અહીં આવ, આવ. જો તું આવીશ તો હું તને જોઈશ. હે શ્રી લક્ષ્મીપતિસેવિતાંఘ્રિયુગલા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! મારું શીલ સારું નથી એમ કહેવાય છે, પણ તેં મારા પર જે ચિત્ત રાખ્યું છે તે મારું ભાગ્ય છે. AI
போஜாக்ஷீசதுரந்தயாநதுரகீ பூஷாது லாத்மவ்யதா
பீஜம்புல் ததபேக்ஷ சாலு மரித்ரு'ப்திம் பொந்திதிந் ஜ்ஞாநல
க்ஷ்மீஜாக்ரத்பரிணாம மிம்மு தயதோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 18 ॥
bhojākṣīcaturantayānaturagī bhūṣādu lātmavyadhā
bījambul tadapekṣa cālu maritṛptiṃ bònditin jñānala
kṣmījāgratpariṇāma mimmu dayato śrī kālahastīśvarā! || 18 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! રાજાઓ, મત્ત ગજો, ઘોડા વગેરે નરક સમાન છે. ભોજન, સ્ત્રીઓ, ચતુરંગ સેના, ઘોડા, આભૂષણો વગેરે આત્માને હાનિ પહોંચાડે છે. તે બીજ તેની અપેક્ષા રાખે છે, પરંતુ તેનાથી તૃપ્તિ થતી નથી. જ્ઞાનલક્ષ્મી જાગ્રત પરિણામરૂપ છે. તું મને દયાપૂર્વક આપ. AI
ராரா ரம்மநி யஞ்சுఁ ஜெப்பவு ப்ரு'தாரம்பம்பு லிங்கேடிகிந்!
நீர ந்மும்புமு பால மும்பு மிఁக நிந்நே நம்மிநாఁடம் ஜுமீ
ஶ்ரீராமார்சித பாதபத்மயுகலா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 19 ॥
rārā rammani yañcuఁ jèppavu pṛdhārambhambu liṅkeṭikin!
nīra nmumpumu pāla mumpu miఁka ninne nammināఁḍaṃ jumī
śrīrāmārcita pādapadmayugalā śrī kālahastīśvarā! || 19 ||
હે શ્રી રામાર્ચિત પાદપદ્મયુગલા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! હું નિરાધાર છું, મારું મન દુઃખી છે, તું મારી પાસે આવ. 'આવ, આવ' એમ કહીને તું મને બોલાવે છે, પણ આ દુનિયાના લોકો તને ઈશ્વર તરીકે સ્વીકારતા નથી. જે લોકો તારા પર વિશ્વાસ રાખે છે તેમને તું પાલન કરનારો છે. AI
ஜோகைநட்டி குடாரமுண்ட நநல ஜ்யோதுண்ட நீருண்டఁகா
பாகம் பொப்ப கடிஞ்சி சேதிபுநுகந் பக்ஷிம்பகாபோயசேఁ
ஜேகொம் டெங்கிலிமாம்ஸமிட்லு தகுநா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 20 ॥
jokainaṭṭi kuṭhāramuṇḍa nanala jyotuṇḍa nīruṇḍaఁgā
bākaṃ bòppa ghaṭiñci cetipunukan bhakṣimpakāboyaceఁ
jekòṃ ṭèṅgilimāṃsamiṭlu dagunā śrī kālahastīśvarā! || 20 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જો તને માંસ ખાવાની ઈચ્છા થાય, તો તારી ઈચ્છા પ્રમાણે હું મારું શરીર કાપીને આપીશ. જો તું કુહાડાથી મારા માથા પર પ્રહાર કરીશ, તો પણ હું સહન કરીશ. જો તું મારા શરીરને ટુકડે ટુકડે કરીને ખાઈ જાય, તો પણ મને આનંદ થશે. હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! આ તારું શરીર માંસના ટુકડાઓથી બમણું છે. AI
க்ராஜீவம்புநఁ காஞ்செ துஃகமு குருக்ஷ்மாபாலுఁ டாமாடநே
யாஜிம் கூலெ ஸமஸ்தபந்துவுலதோ நா ராஜஶப்தம்பு சீ
சீ ஜந்மாந்தரமந்து நொல்லநுஜுமீ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 21 ॥
grājīvambunaఁ gāñcè duḥkhamu kurukṣmāpāluఁ ḍāmāṭane
yājiṃ gūlè samastabandhuvulato nā rājaśabdhambu cī
chī janmāntaramandu nòllanujumī śrī kālahastīśvarā! || 21 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દુષ્કર્મ કરનારો રાજા પણ દુઃખી થાય છે, કુબેર પણ દુઃખી થાય છે, અને કુરુક્ષેત્રના રાજા પણ દુઃખી થાય છે. આ જગતમાં સમસ્ત બંધુઓ સાથે મારું 'રાજ' શબ્દ પણ નકામું છે. હું બીજા જન્મમાં પણ તને ભજીશ. AI
நாஜாதிக்ரிய லேர்படுந் ஸுகமு மாந்யஶ்ரேணி கெட்லப்பு ரூ
பாஜீவாலிகி நேதி திக்கு த்ரு'திநீ பக்துல் பவத்பாதநீ
ரேஜம்புல் பஜியிந்து ரேதெறఁகுநந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 22 ॥
nājātikriya lerpaḍun sukhamu mānyaśreṇi kèṭlabbu rū
pājīvāliki nedi dikku dhṛtinī bhaktul bhavatpādanī
rejambul bhajiyintu retèṟaఁgunan śrī kālahastīśvarā! || 22 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! હું રાજા જેવો ધનવાન નથી, મારામાં ધર્મ પણ નથી, મારી જાતિની ક્રિયાઓ પણ નથી, સુખ પણ નથી, અને માન્ય શ્રેણીમાં મારી ગણતરી પણ નથી. આ જીવનમાં મારી દૃષ્ટિ ફક્ત તારા ભક્તોના ચરણો પર છે. હું તને ભજીશ, તું મને રક્ષણ આપ. AI
கரிகர்ணாந்தமு லெண்டமாவுல ததுல் கத்யோத்கீடப்ரபல்
ஸுரவீதீலிகிதாக்ஷரம்பு லஸுவுல் ஜ்யோத்ஸ்நாபஃபிண்டமுல்
ஸிருலந்தேல மதாந்துலௌதுரு ஜநுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 23 ॥
karikarṇāntamu lèṇḍamāvula tatul khadyotkīṭaprabhal
suravīdhīlikhitākṣarambu lasuvul jyotsnāpaḥpiṇḍamul
sirulandela madāndhulauduru janul śrī kālahastīśvarā! || 23 ||
તરંગોમાં પીપળાનાં પાન જેવાં, મેણ્ડાં જેવાં મોટાં, મરુત્તીપમાનાં, હાથીના કાન સુધી લાંબાં લેંડમાવુનાં, તેમનાં જેવાં ખદ્યોત જંતુઓનાં પ્રકાશ જેવાં, દેવવિધિએ લખેલા અક્ષરો જેવાં ચમકતાં, ચાંદનીના પાણીના પિંડ જેવાં, સુંદર સ્તનોવાળી મદથી અંધ સ્ત્રીઓ જેમાં ઘણી છે તેવા હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ரந்நலம்முலு தல்லிதண்ட்ருலு குருந்தாபத்ஸஹாயுந்து நா
யந்நா! யெந்நடு நந்நு ஸம்ஸ்க்ரு'திவிஷாதாம்போதி தாடிஞ்சி ய
ச்சிந்நாநந்தஸுகாப்திఁ தேல்செதொ கதே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 24 ॥
rannalammulu tallidaṇḍrulu gurundāpatsahāyundu nā
yannā! yènnaḍu nannu saṃskṛtiviṣādāmbhodhi dāṭiñci ya
chcinnānandasukhābdhiఁ delcèdò kade śrī kālahastīśvarā! || 24 ||
તમને અમે જે રીતે માનીએ છીએ તે રીતે અમારાં માતાપિતા તમે જ છો, અમારાં બહેનો, ભાઈઓ, ગુરુઓ અને આપત્સહાયકો તમે જ છો. હે મારા પિતા! તમે મને ક્યારે સંસારના વિષાદના સમુદ્રને તરીને પાર કરાવીને આનંદના સુખના સમુદ્રમાં ડુબાડશો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
க்ஷேபம் பப்பிந ராஜகீடமுல நேஸேவிம்ப்ఁகாநோப நா
ஶாபாஶம்புலఁ ஜுட்டி த்ரிப்பகுமு ஸம்ஸாரார்தமை பண்டுகாఁ
ஜேபட்டம் தய கல்கேநேநி மதிலோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 25 ॥
kṣepaṃ babbina rājakīṭamula nesevimpఁgānopa nā
śāpāśambulaఁ juṭṭi trippakumu saṃsārārdhamai baṇṭugāఁ
jepaṭṭaṃ daya galgeneni madilo śrī kālahastīśvarā! || 25 ||
તમારી પંચાંગ (ભિક્ષા) થોડી હોય તો પણ ભિક્ષાન્ન મળે છે, અને વધારે થાય તો રાજકીટ (રાજા જેવા) થઈ જાય છે, તેમ છતાં મને સેવવાનું ન થાય. શાપના શબ્દોમાં ફસાઈને ફરી ફરીને સંસાર અડધો થઈ જાય છે, તેમ છતાં જેને તમારી દયા હોય તેને જ મનમાં (જ્ઞાન) મળે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
நீ பல்லெம்பு ப்ரஸாதமும் கொநிகதா நே பிட்டநைநாఁட ந
ந்நீபாடிம் கருணிம்பு மோఁப நிఁக நீநெவ்வாரிகிம் பிட்டகாఁ
ஜேபட்டம் தகுఁ பட்டி மாநఁ தகதோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 26 ॥
nī pallèmbu prasādamuṃ gònikadā ne biḍḍanaināఁḍa na
nnīpāṭiṃ garuṇimpu moఁpa niఁka nīnèvvārikiṃ biḍḍagāఁ
jepaṭṭaṃ daguఁ baṭṭi mānaఁ dagado śrī kālahastīśvarā! || 26 ||
તમારું મોટું નામ, તમારા ચરણોનું તીર્થ, તમારું થૂંકેલું તાંબૂલ, તમારું પાનનું પ્રસાદ, જ્યારે મળે ત્યારે મને પુત્ર જેવો ન ગણો, તમારી પાસે ગરુડની જેમ ઉડીને પણ તમારા જેવા લોકોને પુત્ર જેવો ન ગણો, જે મળે તે ખાઈને માન આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ஸும்மீ! நீ மதிఁ தல்லிதண்ட்ருலநடஞ்சு ந்ஜூடఁகாఁபோகு நா
கிம்மைఁ தல்லியுఁ தண்ட்ரியுந் குருఁடு நீவே காக ஸம்ஸாரபும்
ஜிம்மஞ்ஜீகண்டி கப்பிந ந்கடவு நந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 27 ॥
summī! nī madiఁ dallidaṇḍrulanaṭañcu njūḍaఁgāఁboku nā
kimmaiఁ dalliyuఁ daṇḍriyun guruఁḍu nīve kāka saṃsārapuṃ
jimmañjīkaṇṭi gappina ngaḍavu nan śrī kālahastīśvarā! || 27 ||
હે માતા! હે પિતા! હે શિવા! તમે મને કેમ ભૂલી ગયા? હે સુમી! તમારા મનમાં ભાઈઓને યાદ કરો, જો તમે જોશો તો તેઓ આવશે. મારા માટે દલ્લિયું (ભોજન) અને દંડિયું (દંડ) ગુરુ તમે જ છો, પરંતુ સંસારના જંજીરથી બાંધેલા આ ગધેડાને છોડાવો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
கொடுகுல் புட்டரெ கௌரவேந்த்ருந கநேகுல் வாரிசே நேகதுல்
வடஸெம் புத்ருலு லேநி யா ஶுகுநகுந் பாடில்லெநே துர்கதுல்!
செடுநே மோக்ஷபதம் மபுத்ரகுநகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 28 ॥
kòḍukul puṭṭarè kauravendruna kanekul vārice negatul
vaḍasèṃ butrulu leni yā śukunakun bāṭillène durgatul!
cèḍune mokṣapadaṃ maputrakunakun śrī kālahastīśvarā! || 28 ||
કોડુકુલ (દુષ્ટ કુળ)માં જન્મેલા, વિવેકહીન, જીવનભ્રાંત લોકો કોડુકુલમાં જ જન્મે છે, કૌરવેન્દ્ર (કૌરવોના રાજા)ના કુળમાં જન્મેલા તેમના જેવા જ થાય છે. જેને વડસેં (વંશ) પુત્રો નથી તેવા આ શુકન (પક્ષી)ને બાટિલ (નિરર્થક) દુર્ગતિ જ મળે છે. મારા પુત્રને મોક્ષપદ આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
த்யஹமும் பேர்கொநுத்தமோத்தமுல பாதம்பெட்டகாநோபுநே?
தஹநும் கப்பங்கஞ்ஜாலுநே ஶலபஸந்தாநம்பு நீ ஸேவఁ ஜே
ஸி ஹதக்லேஸுலு காருகாக மநுஜுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 29 ॥
tyahamuṃ berkònuttamottamula bādhambèṭṭagānopune?
dahanuṃ gappaṅgañjālune śalabhasantānambu nī sevaఁ je
si hataklesulu gārugāka manujul śrī kālahastīśvarā! || 29 ||
ગ્રહદોષો અને દુર્નિમિત્તો તમારા કલ્યાણકારી નામને દરરોજ સાંભળીને ઉત્તમોત્તમ લોકોને બાધા પહોંચાડી શકે? અગ્નિમાં પડેલા પતંગિયાના સમૂહની જેમ જે તમારી સેવામાં આવે છે તેમના ક્લેશો ભસ્મ થઈ જાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
யடுகம்போயிந மோது நீது பதபத்மாராதகஶ்ரேணியு
ந்நெடகு ந்நிந்நு பஜிம்பங்காఁகநியு நாகேலா பராபேக்ஷ கோ
ரெடி திங்கேமி பவத்ப்ரஸாதமெ தகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 30 ॥
yaḍugamboyina modu nīdu padapadmārādhakaśreṇiyu
nnèḍaku nninnu bhajimpaṅgāఁganiyu nākelā parāpekṣa ko
rèḍi diṅkemi bhavatprasādamè tagun śrī kālahastīśvarā! || 30 ||
જે મનુષ્યો અન્ય માર્ગમાં રત છે તેમનું રક્ષણ કરવા તું ઉત્સાહી છે; તારા ચરણકમળના આરાધકોની શ્રેણી આનંદ પામે છે; જે તને ભજવા ઇચ્છે છે તેમને બીજા કોઈની અપેક્ષા શું રહે? હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારી કૃપાથી જ તેમને યોગ્ય ફળ મળે છે. AI
முதிதல் சித்ரதுகூலமு ல்பரிமலம்பு ல்மோக்ஷமீఁஜாலுநே?
மதிலோ வீநி நபேக்ஷஸேஸி ந்ரு'பதாமத்வாரதேஶம்புఁ கா
சி திநம்புல் வ்ரு'தபுத்துரஜ்ஞுலகடா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 31 ॥
mudital citradukūlamu lparimalambu lmokṣamīఁjālune?
madilo vīni napekṣasesi nṛpadhāmadvāradeśambuఁ gā
ci dinambul vṛdhaputturajñulakaṭā śrī kālahastīśvarā! || 31 ||
મદોન્મત્ત હાથી, ઘોડા, માણિક્ય રત્નો, વસ્ત્રો, સુગંધ અને મોક્ષ — આ બધું તું આપી શકે છે, છતાં મનમાં તું કોઈની અપેક્ષા રાખતો નથી; રાજાના દરબારના દ્વાર પર દિવસો સુધી ઊભા રહેતા વૃદ્ધ-પુત્ર-જ્ઞાતિજનોની સ્થિતિ જો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
பாஸீ பாயரு புத்ரமித்ரஜந ஸம்பத்ப்ராந்தி வாஞ்சாலதல்
கோஸீ கோயது நாமநம் பகட நீகும் ப்ரீதிகா ஸத் க்ரியல்
சேஸீ சேயது தீநி த்ருல்லணபவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 32 ॥
pāsī pāyaru putramitrajana sampadbhrānti vāñchālatal
kosī koyadu nāmanaṃ bakaṭa nīkuṃ brītigā sat kriyal
cesī ceyadu dīni trullaṇapave śrī kālahastīśvarā! || 32 ||
સ્ત્રીઓ તેમના યૌવનના મોટા સુખો માટે રડે છે, રોતી છે; પુત્ર-મિત્રોના સંપત્તિના ભ્રમની વાસનાની લતા પાછળ પડીને દોડે છે; કોઈ તારું નામ પણ બોલતું નથી; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તું પ્રેમથી સત્કર્મ કરે છે, પણ આ દીન લોકો તેને જાણતા નથી. AI
நிந்நே நிஷ்ட பஜிஞ்செத ந்நிருபமோந்நித்ரப்ரமோதம்பு நா
கெந்நண்டப்பெடு ந்ந்தகாலமிఁக நேநிட்லுந்ந நேமய்யெடிம்?
ஜிந்நம்புச்சக நந்நு நேலுகொலவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 33 ॥
ninne niṣṭha bhajiñcèda nnirupamonnidrapramodambu nā
kènnaṇḍabbèḍu nntakālamiఁka neniṭlunna nemayyèḍiṃ?
jinnambuccaka nannu nelukòlave śrī kālahastīśvarā! || 33 ||
તું સર્વવ્યાપી છે, નિયંતા છે; જે તને શરણે આવે તેમનું રક્ષણ કરે છે; જે તને નિષ્ઠાથી ભજે છે તેને અદ્વિતીય, અનિર્વચનીય આનંદ મળે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! આ અંતકાળ સુધી હું આમ જ રહું તો મારી ગતિ શું થશે? મને ઉગાર. AI
ந்நெவைத்யுண்டு சிகித்ஸఁ ப்ரோவఁகலఁடோ யேமந்து ரக்ஷிஞ்சுநோ
ஏ வேல்புல் க்ரு'பఁஜூதுரோ யநுசு நிந்நிந்தைநఁ ஜிந்திம்பఁடா
ஜீவச்ச்ராத்தமுఁ ஜேஸிகொந்ந யதியுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 34 ॥
nnèvaidyuṇḍu cikitsaఁ brovaఁgalaఁḍo yemandu rakṣiñcuno
e velpul kṛpaఁjūturo yanucu ninnintainaఁ jintimpaఁḍā
jīvacchrādhdhamuఁ jesikònna yatiyun śrī kālahastīśvarā! || 34 ||
જો મૃત્યુ નજીક આવે, શરીર ક્ષીણ થાય, વૈદ્ય પણ ઉપસ્થિત હોય અને તે ચિકિત્સા કરી શકે નહીં, તો પછી કોણ રક્ષણ કરશે? આ વાતો કરીને જે યતિ તને ધ્યાનમાં લે છે, તે જીવચ્છ્રાદ્ધ કરીને તારું ઋણ ચૂકવે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
நநமத்யோபல வேதிகாக்ரமுந நாநந்தம்புநம் பங்கஜா
நநநிஷ்த ந்நுநுఁ ஜூடఁ கந்நநதிவோ ஸௌக்யம்பு லக்ஷ்மீவிலா
ஸிநிமாயாநடநல் ஸுகம்பு லகுநே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 35 ॥
nanamadhyopala vedikāgramuna nānandambunaṃ baṅkajā
nananiṣtha nnunuఁ jūḍaఁ gannanadivo saukhyambu lakṣmīvilā
sinimāyānaṭanal sukhambu lagune śrī kālahastīśvarā! || 35 ||
દરરોજ જીતેલા મન સાથે સુવર્ણમુખરી નદીના કિનારે આવેલા આમ્રવનની વચ્ચે, પથ્થરની વેદિકાના અગ્રભાગે, આનંદથી કમળોમાં નિષ્ઠાથી તને જોડીને, જે આનંદ અને લક્ષ્મીની વિલાસલીલા છે તે માયાના નાટકમાં સુખરૂપ લાગે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
த்பாலவ்ராதமு நிச்சிபுச்சுடநு ஸம்பந்தம்பு காவிஞ்சி யா
மாலர்மம்புந பாந்தவம் பநெடி ப்ரேமம் கொந்தறம் த்ரிப்பఁகாఁ
ஸீலந்ஸீல யமர்சிந ட்லொஸఁகிதோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 36 ॥
dbhālavrātamu niccipuccuṭanu sambandhambu gāviñci yā
mālarmambuna bāndhavaṃ banèḍi premaṃ gòndaṟaṃ drippaఁgāఁ
sīlansīla yamarcina ṭlòsaఁgito śrī kālahastīśvarā! || 36 ||
આલિંગન કરીને ગળે બાઝીને, નવ્વાણું શ્રેણીઓમાં ગોઠવાઈને, તેમના ભાલપ્રદેશને ચુંબન કરીને, સંબંધ જોડીને, માતા-પિતાના પ્રેમથી બંધાયેલા સગાંઓની જેમ પ્રેમ પામીને, શીલવાન યતિ તને પૂજે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
ட நுபாயம்பு கடிம்பு மாகதுல ரெண்ட ந்நேர்பு லேகுந்ந லே
தநி நாகிப்புட செப்பு சேயఁகல கார்யம்புந்ந ஸம்ஸேவఁ ஜே
ஸி நிநும் காஞ்செதఁகாக காலமுநநோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 37 ॥
ḍa nupāyambu ghaṭimpu māgatula rèṇṭa nnerpu lekunna le
dani nākippuḍa cèppu ceyaఁgala kāryambunna saṃsevaఁ je
si ninuṃ gāñcèdaఁgāka kālamunano śrī kālahastīśvarā! || 37 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દરરોજ શરીરથી તમારી પૂજા ન થાય, અને મનમાં (ભક્તિ) જન્મે નહીં, તે માટે ઉપાય કરો; માતા-પિતાને બે વાર શીખવો, પણ તેઓ શીખતા નથી, તો મને કહો, હું શું કરી શકું? આ કાર્ય તમારી સેવાથી જ સિદ્ધ થાય છે; તમે મને ગાઓ, પછી સમય જતાં (તમે પ્રસન્ન થશો). AI
ய்யுதயாஸ்தாசலஸந்தி நாஜ்ஞ நொகఁ டாயுஷ்மந்துண்டை வீரிய
ப்யுதயம் பெவ்வரு செப்பఁகா விநரொ யல்புல்மத்துலை யேல ச
ச்செதரோ ராஜுல மஞ்சு நக்கடகடா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 38 ॥
yyudayāstācalasandhi nājña nòkaఁ ḍāyuṣmantuṇḍai vīriya
bhyudayaṃ bèvvaru cèppaఁgā vinarò yalpulmattulai yela ca
ccèdaro rājula mañcu nakkaṭakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 38 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ચૌદ લોકમાં મહાયુગમાં રાજા ચાલે છે; સૂર્યોદય અને સૂર્યાસ્તના પર્વતની સંધિમાં જ્ઞાન નથી, આયુષ્યવાન અને વીર્યવાન લોકો ઉદય પામે છે, તેમ કહેતા સાંભળો; જે લોકો મદોન્મત્ત થઈને ચાલે છે, તે રાજાઓનું માંસ ખાય છે, અને તેમની સાથે રમે છે. AI
த்யாஜாதக்ஷம ஸத்யபாஷணமு வித்வந்மித்ரஸம்ரக்ஷயுந்
ஸௌகந்யம்பு க்ரு'தம்பெறுங்கடயு விஶ்வாஸம்பு காகுந்ந து
ர்பீஜஶ்ரேஷ்துலு காఁ கதம்பு கலதே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 39 ॥
dyājātakṣama satyabhāṣaṇamu vidvanmitrasaṃrakṣayun
sauganyambu kṛtambèṟuṅgaṭayu viśvāsambu gākunna du
rbījaśreṣthulu gāఁ gatambu galade śrī kālahastīśvarā! || 39 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! રાજા અંતે કૃપાથી ધર્મ, કુળીનતા, વિદ્યા, જાતિ, ક્ષમા, સત્યભાષણ, વિદ્વાન મિત્રોનું રક્ષણ, સૌગંધ્ય, કૃતજ્ઞતા અને વિશ્વાસ સાથે જાય છે; દુર્બીજ શ્રેષ્ઠ લોકો સાથે ગતિ થાય છે. AI
சிந புண்யாத்முலு நேநு நொக்கஸரிவோ சிந்திஞ்சி சூடங்க நெ
ட்லநிநம் கீடபணீந்த்ரபோதமதவே தண்டோக்ரஹிம்ஸாவிசா
ரிநி காங்காఁ நிநு காநఁகாக மதிலோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 40 ॥
cina puṇyātmulu nenu nòkkasarivo cintiñci cūḍaṅga nè
ṭlaninaṃ gīṭaphaṇīndrapotamadave daṇḍograhiṃsāvicā
rini gāṅgāఁ ninu gānaఁgāka madilo śrī kālahastīśvarā! || 40 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! પહેલાં નીચ લોકો નપુંસક રાજ્યપદવી અને મસ્તક પર અભિષેક પામે છે; પુણ્યાત્માઓ મને જોઈને વિચારે છે કે અમે પણ તેમના જેવા થઈએ; દંડથી ઉગ્ર હિંસાનો વિચાર કરનારા ગરુડ અને શેષનાગના બાળકના મદને દૂર કરો; તમે મને ગાઓ, મારા મનમાં. AI
டவிகத்வம்புఁ ப்ரியம்புலை புகஹஶுண்டாலாதவீசாருலந்
பவதுஃகம்புலఁ பாபு டொப்புఁ ஜெலఁதிம்பாடிஞ்சி கைவல்யமி-
ச்சி விநோதிஞ்சுட கேமி காரணமயா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 41 ॥
ṭavikatvambuఁ priyambulai bhugahaśuṇḍālātavīcārulan
bhavaduḥkhambulaఁ bāpu ṭòppuఁ jèlaఁdimbāṭiñci kaivalyami-
cci vinodiñcuṭa kemi kāraṇamayā śrī kālahastīśvarā! || 41 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! વાયુભક્ષ, આભૂષણોના સમૂહ, શુભ હાથીની ચામડી, નાટ્યકારનું નૃત્ય, પ્રિય લોકો, પર્વતની ગુફામાં શુંડાલ અને લાતવિચારવાળા લોકો, તમારા દુઃખોને દૂર કરીને, શરીરને તોડીને, કૈવલ્ય આપીને વિનોદ કરે છે, તેનું શું કારણ છે? AI
ட்டமு ஸித்திஞ்சிந நாஸ தீறது நிரூடக்ரோதமுந் ஸர்வலோ-
கமுல ந்ம்ரிங்கிந மாந திந்துఁ கல ஸௌ-க்யம் பொல்ல நீஸேவఁ ஜே-
ஸி மஹாபாதகவாரிராஶிఁ கடதுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 42 ॥
ṭṭamu sidhdhiñcina nāsa dīṟadu nirūḍhakrodhamun sarvalo-
kamula nmriṅgina māna dinduఁ gala sau-khyaṃ bòlla nīsevaఁ je-
si mahāpātakavārirāśiఁ gaḍatun śrī kālahastīśvarā! || 42 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દેવસ્ત્રીઓ સાથે રમવાથી મોહ થાય છે, બ્રહ્મપટ્ટ પ્રાપ્ત થાય છે, નાસિકા લાંબી થાય છે, નિરૂઢ ક્રોધથી સર્વ લોકો માન આપે છે, સુખ પ્રાપ્ત થાય છે, તમારી સેવાથી મહાપાતકના સમુદ્રને પાર કરો. AI
மநுமாநம்பிఁக லேது நம்மமநி தாராவேல நாரேவுநந்
முநுఁகம்போவுசு பாஸ ஸேயுட ஸுமீ மும்மாடிகிம் ஜூடகாఁ
ஜெநடு ல்காநரு தீநிபாவமிதிவோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 43 ॥
manumānambiఁka ledu nammamani tārāvela nārevunan
munuఁgambovucu bāsa seyuṭa sumī mummāṭikiṃ jūḍagāఁ
jènaṭu lgānaru dīnibhāvamidivo śrī kālahastīśvarā! || 43 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ચાર વાર જોઈને ચાર વાર જુઓ, યમદૂતો સાચે જ આવે છે, મનુષ્યો માને છે કે અમે લીધું નથી, તારાવેલ નારેવુનન્ પહેલાં ડૂબી જાય છે, પછી તે બાસ કરે છે, તેમ છતાં ત્રીજી વાર જોડો, જે લોકો ગાતા નથી, તેમની દીન ભાવના આવી છે. AI
பவதங்க்ரிஸ்துதிசேதఁகாக விலஸத்பாலக்ஷுதாக்லேஶது
ஷ்டவிதுல்மாநுநெ சூட மேఁகமெடசண்டந்தல்லி காருண்யத்ப
ஷ்திவிஶேஷம்புந நிச்சி சண்டఁபலெ நோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 44 ॥
bhavadaṅghristuticetaఁgāka vilasadbālakṣudhākleśadu
ṣṭavidhulmānunè cūḍa meఁkamèḍacaṇṭandalli kāruṇyadba
ṣthiviśeṣambuna nicci caṇṭaఁbalè no śrī kālahastīśvarā! || 44 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ભવના દુઃખોને રાજકીટ (કીડા) જેવા તુચ્છ ગણી, તમારા ચરણોની સ્તુતિમાં ચિત્ત પરોવી, ઉગ્ર બાળકની ભૂખની પીડાથી પીડિત દુષ્ટ વિધુલ્માનને ચૂડ (શિખર) પર બેસાડીને, કરુણાપૂર્ણ દૃષ્ટિથી જોઈને, તેને શાંત કરો. AI
பவு ஶத்ரும் டதிமித்ருఁடௌ விஷமு திவ்யாஹாரமௌ நெந்நఁகா
நவநீமண்டலிலோபலந் ஶிவ ஶிவே த்யாபாஷணோல்லாஸிகிந்
ஶிவ நீ நாமமு ஸர்வவஶ்யகரமௌ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 45 ॥
bavu śatruṃ ḍatimitruఁḍau viṣamu divyāhāramau nènnaఁgā
navanīmaṇḍalilopalan śiva śive tyābhāṣaṇollāsikin
śiva nī nāmamu sarvavaśyakaramau śrī kālahastīśvarā! || 45 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ફળ, ફૂલ, અગ્નિ, જળ, પૃથ્વી, સ્થળ, શત્રુ, મિત્ર, વિષ, દિવ્ય આહાર — આ બધું તમારા માટે નવનીતના ગોળા જેવું તુચ્છ છે. શિવ, શિવ એમ કહેવાથી પ્રસન્ન થઈને, તમારું નામ સર્વવશ્યકર (બધાને વશ કરનારું) છે. AI
லேவோ யேறுலఁ பல்லவாஸ்தரணமுல் லேவோ ஸதா யாத்மலோ
லேவோ நீவு விரக்துல ந்மநுப ஜாலிம் பொந்தி பூபாலுரந்
ஸேவல் ஸேயఁகఁ போது ரேலொகொ ஜநுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 46 ॥
levo yeṟulaఁ ballavāstaraṇamul levo sadā yātmalo
levo nīvu viraktula nmanupa jāliṃ bòndi bhūpāluran
seval seyaఁgaఁ bodu relòkò janul śrī kālahastīśvarā! || 46 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો કાનથી સાંભળે છે, ગંધમૂળફળ લે છે, ગુફામાં જળ લે છે, યાત્રાએ જાય છે, પથારી લે છે, હંમેશા આત્મામાં તમને લે છે, તે વિરક્ત લોકો મનુષ્યોમાં રાજાઓ થાય છે; અને તેમની સેવા કરનારા લોકો પણ ઉત્તમ થાય છે. AI
ஸிந கர்மம்புல ப்ரோவு லெந்நி கலவோ சிந்திஞ்சிநந் காந நீ
ஜநநம்பே யநி யுந்ந வாட நிதியே சாலிம்பவே நிந்நுఁ கொ
ல்சிந புண்யம்புநகும் க்ரு'பாரதுఁடவை ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 47 ॥
sina karmambula provu lènni galavo cintiñcinan gāna nī
jananambe yani yunna vāḍa nidiye cālimpave ninnuఁ gò
lcina puṇyambunakuṃ gṛpāratuఁḍavai śrī kālahastīśvarā! || 47 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! પહેલાં મેં જે જન્મ લીધા છે તે કેટલા છે, મોહથી મેં જે કર્મો કર્યાં છે તે કેટલાં છે, તે વિચારતાં મને જ્ઞાન થયું કે તમારો જન્મ (અવતાર) જ છે. તમને ધ્યાનથી ચાલવા દો, તમારી પૂજા કરવાના પુણ્ય માટે તમે કૃપાપાત્ર થાઓ. AI
பநதுஃகாதுலఁ பொந்தகுண்ட நநுகம்பாத்ரு'ஷ்டி வீக்ஷிஞ்சி யா
வெநுகந் நீபதபத்மமுல் தலఁசுசுந் விஶ்வப்ரபஞ்சம்புఁ பா
ஸிந சித்தம்புந நுண்டఁஜேயங்கதவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 48 ॥
panaduḥkhādulaఁ bòndakuṇḍa nanukampādṛṣṭi vīkṣiñci yā
vènukan nīpadapadmamul dalaఁcucun viśvaprapañcambuఁ bā
sina cittambuna nuṇḍaఁjeyaṅgadave śrī kālahastīśvarā! || 48 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! શરીર શિથિલ થાય, પૃથ્વી પર પડું, મહારોગથી પીડાઉં, દુઃખથી ઘેરાઉં — તો પણ તમારી કૃપાદૃષ્ટિથી જોઈને, તમારા ચરણકમળોને ધ્યાનમાં ધારણ કરીને, આ સમગ્ર વિશ્વને મનમાં ધારણ કરીને, મને શાંતિ આપો. AI
டலியோ பாதகராக்ஷியுக்மம்புலு ஷட்கஞ்ஜம்புலோ மோமு தா
ஜலஜம்போ நிடலம்பு சந்த்ரகலயோ ஸங்கம்பு யோகம்பொ கா
ஸிலி ஸேவிந்துரு காந்தலந் புவி ஜநுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 49 ॥
ḍaliyo pādakarākṣiyugmambulu ṣaṭkañjambulo momu dā
jalajambo niṭalambu candrakalayo saṅgambu yogambò gā
sili sevinturu kāntalan bhuvi janul śrī kālahastīśvarā! || 49 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! મનને વિષયોમાં લગાડનારા લોકો સુષુમ્ના દ્વારમાં, કુંડલિનીમાં, પાદ-કર-નેત્રના યુગ્મમાં, ષટ્કમળમાં, મુખમાં, નાભિમાં, લલાટમાં, ચંદ્રકળામાં યોગના સંગથી તમને સેવે છે; તે લોકો પૃથ્વી પર કાંત (સુંદર) થાય છે. AI
ல்கலஶப்தத்வநு லஞ்சிதாம்பர மலங்காரம்பு தீப்து ல்மெறும்
குலு நைவேத்யமு மாதுரீ மஹிமகாఁ கொல்துந்நிநுந் பக்திரம்
ஜில திவ்யார்சந கூர்சி நேர்சிந க்ரியந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 50 ॥
lkalaśabdhadhvanu lañcitāmbara malaṅkārambu dīptu lmèṟuṃ
gulu naivedyamu mādhurī mahimagāఁ gòltunninun bhaktiraṃ
jila divyārcana gūrci nercina kriyan śrī kālahastīśvarā! || 50 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જળ, રસ, ફૂલ, વાચાબંધ (મંત્ર), વાદ્યો, કલશનો શબ્દ, ધ્વનિ, સુંદર વસ્ત્ર, અલંકાર, દીપ્તિ, મેરુ (પર્વત), નૈવેદ્ય — આ બધું મધુર મહિમાથી તમને અર્પણ કરીને, ભક્તિથી યુક્ત દિવ્ય અર્ચન કરીને, તમે પ્રસન્ન થાઓ. AI
ப்தாலங்காரவிஶேஷபாஷல கலப்யம்பைந நீரூபமும்
ஜாலுఁஜாலுఁ கவித்வமுல்நிலுசுநே ஸத்யம்பு வர்ணிஞ்சுசோ
சீ! லஜ்ஜிம்பருகாக மாத்ரு'ஶகவுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 51 ॥
bdhālaṅkāraviśeṣabhāṣala kalabhyambaina nīrūpamuṃ
jāluఁjāluఁ gavitvamulnilucune satyambu varṇiñcuco
cī! lajjimparugāka mādṛśakavul śrī kālahastīśvarā! || 51 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારી લીલાઓની સ્તુતિ કરવા માટે ઉપમા અને ઉત્પ્રેક્ષા જેવા શબ્દાલંકારોની વિશેષ ભાષાથી પણ તમારું નિરૂપણ થઈ શકતું નથી; જેમ જેમ હું વર્ણન કરું છું તેમ તેમ મારું કવિત્વ ક્ષીણ થતું જાય છે. સાચું કહું છું, મારા જેવા કવિઓ લજ્જિત થાઓ. AI
லேலெம்மந்ந நரண்டிபண்ட்லுఁ கொநி தேலேகுந்ந நேநொல்லநம்
டே லாலிம்பரே தல்லிதண்ட்ருலபு டட்லே தெச்சி வாத்ஸல்ய ல
க்ஷ்மீலீலாவசநம்புலம் குடுபரா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 52 ॥
lelèmmanna naraṇṭipaṇḍluఁ gòni telekunna nenòllanaṃ
ṭe lālimpare tallidaṇḍrulapu ḍaṭle tècci vātsalya la
kṣmīlīlāvacanambulaṃ guḍuparā śrī kālahastīśvarā! || 52 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! બાળકો રમે છે, ઘર બનાવે છે, પથ્થરોને ભેગા કરીને ઘર બનાવે છે અને 'અમારા ઘરમાં આવો' એમ કહે છે; તેઓ માટીના ઢેફાં લઈને રમે છે, અને હું તેમની સાથે રમું છું. માતાઓ તેમને બોલાવે છે, અને તેમના વાત્સલ્યભર્યા શબ્દો સાથે તમે પણ તેમની સાથે રમો છો. AI
பு லடஞ்சும் தெவுலஞ்சு திஷ்ட்மநுசுந் பூதம்புலஞ்சு ந்விஷா
துலடஞ்சு ந்நிமிஷார்த ஜீவநமுலஞ்சும் ப்ரீதிఁ புட்டிஞ்சி யீ
ஸிலுகுல் ப்ராணுலகெந்நி சேஸிதிவயா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 53 ॥
bu laṭañcuṃ dèvulañcu diṣṭmanucun bhūtambulañcu nviṣā
dulaṭañcu nnimiṣārdha jīvanamulañcuṃ brītiఁ buṭṭiñci yī
silugul prāṇulakènni cesitivayā śrī kālahastīśvarā! || 53 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! શકુન, ગ્રહયોગ, સામુદ્રિક શાસ્ત્ર, દેવતાઓ, દિશાઓ, ભૂતો, વિષાદ અને પળાર્ધ જેટલું જીવન — આ બધું જોઈને ભયથી ધ્રૂજતા પ્રાણીઓને તેં કેવી રીતે રક્ષણ આપ્યું છે! AI
கலஸீமம்புந தண்ட நாஸிகதுதந் கந்தப்ரஸாரம்பு லோ
பல நைவேத்யமுఁ ஜேர்சு நே மநுஜ்ఁ டாபக்துண்டு நீகெப்புடும்
ஜெலிகாடை விஹரிஞ்சு ரௌப்யகிரிபை ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 54 ॥
galasīmambuna daṇḍa nāsikatudan gandhaprasārambu lo
pala naivedyamuఁ jercu ne manujఁ ḍābhaktuṇḍu nīkèppuḍuṃ
jèlikāḍai vihariñcu raupyagiripai śrī kālahastīśvarā! || 54 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! નીચે પુષ્પપ્રસાદ અને માળાના સ્થાન પર વિભૂતિ, ગળાની સીમામાં જળ, દંડ અને નાસિકાથી સુગંધ ફેલાવો, અને પળમાં નૈવેદ્ય ધરાવો — જે મનુષ્ય તમારો ભક્ત છે, તે તમારી સાથે રમે છે, અને ચાંદીના પર્વત પર વિહાર કરે છે. AI
வேல ந்வாரி பஜிம்பఁ ஜாலிபட காவிர்பூத மோதம்புநம்
காலம்பெல்ல ஸுகம்பு நீகு நிఁக பக்தஶ்ரேணி ரக்ஷிம்பகே
ஶ்ரீலெவ்வாரிகிఁ கூடம்பெட்டெதவயா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 55 ॥
vela nvāri bhajimpaఁ jālipaḍa kāvirbhūta modambunaṃ
gālambèlla sukhambu nīku niఁka bhaktaśreṇi rakṣimpake
śrīlèvvārikiఁ gūḍambèṭṭèdavayā śrī kālahastīśvarā! || 55 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો તમને ભજે છે તેમને તમે મિત્રો, સગાં અને નિષ્ઠાવાન લોકો સાથે જોડો છો; જે લોકો ભજનમાં લીન થાય છે તેમને તમે આનંદથી ભરી દો છો; અને તમારા ભક્તસમૂહનું રક્ષણ કરનારા તમે શ્રીલેવ્વારુ સાથે જોડાઓ છો. AI
ந்நலந்தலபெட்டிந நீ பதாப்தமுலఁ பாயஞ்ஜால நேமிச்சிநம்
கலதௌதாசல மேலு டம்புநிதிலோఁ காபுண்டு டப்ஜம்பு பைఁ
ஜெலுவொப்புந் ஸுகியிம்பఁ காஞ்சுட ஸுமீ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 56 ॥
nnalantalabèṭṭina nī padābdhamulaఁ bāyañjāla nemiccinaṃ
galadhautācala melu ṭambunidhiloఁ gāpuṇḍu ṭabjambu paiఁ
jèluvòppun sukhiyimpaఁ gāñcuṭa sumī śrī kālahastīśvarā! || 56 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! સહેલાઈથી પ્રાપ્ત થતા મૂર્ખો અને ઉત્તમોત્તમ રાજાઓ જ્યારે તમારા પદારવિંદની શરણમાં આવે છે, ત્યારે તમે તેમને કૃપા આપો છો; સુવર્ણ પર્વત અને સમુદ્રમાં પણ તમારું સ્થાન છે; તમે તેમને સુખી કરો છો. AI
புலிதோலு ந்பஸிதம்புఁ பாఁபதொதவுல் போகுண்டఁ தோఁபுட்லகை
தொலி நேவாரலதோடఁ புட்டக கலாதுல்கல்கெ மேலய்யெநா
ஸிலுவுலூரமுசேஸிகொம் டெறிங்கியே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 57 ॥
bulitolu nbhasitambuఁ bāఁpatòdavul pokuṇḍaఁ doఁbuṭlakai
tòli nevāralatoḍaఁ buṭṭaka kalādulgalgè melayyènā
siluvulūramucesikòṃ ṭèṟiṅgiye śrī kālahastīśvarā! || 57 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! સુવર્ણ પર્વત, અસ્થિમાળા, ગોગન્ધર્વો, ભસ્મ અને બાપતોદવ (એક પ્રકારના દેવતા) — આ બધા સાથે તમે સિલુવુરમાં પ્રગટ થયા છો, અને તેમની સાથે રમતા રમતા તમે ત્યાં વિરાજમાન થયા છો. AI
மதி நூஹிஞ்சி ஶரீர மஸ்திரமு ப்ரஹ்மம்பெந்ந ஸத்யம்பு காம்
சிதி மஞ்சுந் ஸபலந் வ்ரு'தாவசநமு ல்செப்பங்கநே காநி நி
ர்ஜிதசித்தஸ்திர ஸௌக்யமுல் தெலியரோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 58 ॥
mati nūhiñci śarīra masthiramu brahmambènna satyambu gāṃ
citi mañcun sabhalan vṛdhāvacanamu lcèppaṅgane kāni ni
rjitacittasthira saukhyamul dèliyaro śrī kālahastīśvarā! || 58 ||
શ્રવણ દ્વારા અભ્યાસ કરીને શાસ્ત્રોની ગરિમા શોધીને તત્ત્વોને મતિથી જાણીને, શરીર અસ્થિર છે અને બ્રહ્મ જ સત્ય છે એમ ગાંઠે બાંધીને, ચિત્તને વશમાં રાખીને સફળ કરીને, વૃદ્ધાવસ્થાના વચનને પણ ન ગણકારીને, જિતેન્દ્રિય ચિત્તની સ્થિર સુખને આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ததமும் கூடிகிநை சரிம்ப விநலேதா 'யாயு ரந்நம் ப்ரய
ச்சதி' யஞ்சுந்மொறவெட்டகா ஶ்ருதுலு ஸம்ஸாராந்தகாராபி தூ
ஷிததுர்மார்குல் காநఁ காநம்படவோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 59 ॥
tatamuṃ gūṭikinai carimpa vinaledā 'yāyu rannaṃ praya
cchati' yañcunmòṟavèṭṭagā śrutulu saṃsārāndhakārābhi dū
ṣitadurmārgul gānaఁ gānambaḍavo śrī kālahastīśvarā! || 59 ||
તમને ગતિ માનીને ભજનારા લોકોનો સમૂહ જ્યારે નાશ પામે ત્યારે સંબંધીઓને પણ ગૂંચવણમાં નાખીને અંતે વિનાશ પામે છે, 'આયુષ્ય અને અન્ન આપે છે' એમ કહીને શ્રુતિઓ મોટેથી બોલે છે, સંસારરૂપી અંધકારથી દૂષિત દુર્માર્ગોમાં જનારા લોકોને રક્ષણ આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
நதఁ டாதர்பகு வேக நொத்த கவயம் பாம்போதுநும் தாఁகி யு
க்ரதఁ போராடங்கநுந்ந யுந்நடிமி லேఁகல்வோலெ ஶோகாநல
ஸ்திதிபாலை மொறபெட்டுநந் மநுபவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 60 ॥
nataఁ ḍādarpaku vega nòtta gavayaṃ bāmbotunuṃ dāఁki yu
grataఁ borāḍaṅganunna yunnaḍimi leఁgalvolè śokānala
sthitipālai mòṟapèṭṭunan manupave śrī kālahastīśvarā! || 60 ||
રતિ (કામ) જેવા શત્રુઓને જીતીને, ગોરાજા અશ્વોને નમાવીને, દર્પને વેગ આપીને, ગવય (જંગલી બળદ) અને બામ્બોતુ (ભેંસ) ને દમન કરીને, ઉગ્રતાથી યુદ્ધ કરનારા યુવાન સ્ત્રીઓ સાથે લીલા કરતાં, શોકાગ્નિની સ્થિતિને પાળતા મનુષ્યોને મુક્તિ આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
நந்தா துஃகபரம்பராநிவிதமெ மேநந்தா பயப்ராந்தமே
யந்தாநந்தஶரீரஶோஷணமெ துர்வ்யாபாரமே தேஹிகிந்
ஜிந்தந் நிந்நுఁ தலஞ்சி பொந்தரு நருல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 61 ॥
nantā duḥkhaparamparānivitamè menantā bhayabhrāntame
yantānantaśarīraśoṣaṇamè durvyāpārame dehikin
jintan ninnuఁ dalañci pòndaru narul śrī kālahastīśvarā! || 61 ||
અંતે શરીરની રચના સંશયરૂપ છે, અંતે વિચાર પણ અંતરહિત દુઃખની પરંપરાથી ઘેરાયેલો છે, અંતે ભયથી ભ્રાંત છે, અંતે અનંત શરીરોના શોષણરૂપ છે, દેહધારી માટે દુર્વ્યાપારરૂપ છે – આમ વિચારીને જે લોકો તમને ભજે છે તેમને ઉદ્ધાર કરો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ஶாந்திந் பொந்திதிఁ ஜாலுఁஜாலு பஹுராஜத்வாரஸௌக்யம்புலந்
ஶாந்திம் பொந்தெதఁ ஜூபு ப்ரஹ்மபதராஜத்வாரஸௌக்யம்பு நி
ஶ்சிந்தந் ஶாந்துఁட நௌது நீ கருணசே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 62 ॥
śāntin bònditiఁ jāluఁjālu bahurājadvārasaukhyambulan
śāntiṃ bòndèdaఁ jūpu brahmapadarājadvārasaukhyambu ni
ścintan śāntuఁḍa naudu nī karuṇace śrī kālahastīśvarā! || 62 ||
સંતોષ પામે ત્યારે રતિરાજ (કામદેવ) ના દ્વારનું સુખ મળે, શાંતિ પામે ત્યારે બહુરાજ (ઇન્દ્ર) ના દ્વારનું સુખ મળે, શાંતિ પામીને જુઓ તો બ્રહ્મપદરાજના દ્વારનું સુખ મળે – નિશ્ચિંત થઈને શાંત થઈને તમે તેમને કરુણાથી આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
புத்ரீ புத்ர கலத்ர ரக்ஷண கலாபுத்திந் ந்ரு'பாலா(அ)தமந்
பாத்ரம் பஞ்சு பஜிம்பఁபோது ரிதியுந் பாஷ்யம்பெ யிவ்வாரிசா
ரித்ரம் பெந்நఁடு மெச்ச நெஞ்ச மதிலோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 63 ॥
butrī putra kalatra rakṣaṇa kalābudhdhin nṛpālā(a)dhaman
bātraṃ bañcu bhajimpaఁbodu ritiyun bhāṣyambè yivvāricā
ritraṃ bènnaఁḍu mècca nèñca madilo śrī kālahastīśvarā! || 63 ||
જે લોકો સ્તોત્ર રચે છે, જે વ્રતસ્થ છે, જે વેશથી પુત્ર-પુત્રી-પત્નીનું રક્ષણ કરવાની કળામાં બુદ્ધિથી રાજાઓને પણ ધિક્કારે છે, જે ભજનમાં તત્પર છે, એવા ભાષ્ય કરનારાઓની ચારિત્ર્યને પણ તમે સ્વીકારો છો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
பகலாஶ்ரேணி விவேகஸாதநமுலொப்பந் பூநி யாநந்ததா
ரகதுர்காடவிலோ மநோம்ரு'கமுகர்வஸ்பூர்தி வாரிஞ்சுவா
ரிகிఁகா வீடு பவோக்ரபந்தலதிகல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 64 ॥
pakalāśreṇi vivekasādhanamulòppan būni yānandatā
rakadurgāṭavilo manomṛgamugarvasphūrti vāriñcuvā
rikiఁgā vīḍu bhavograbandhalatikal śrī kālahastīśvarā! || 64 ||
નિર્મળ સ્થિતિમાં મનને સ્થિર કરીને, ઘંટાના અવાજમાં, બિંદુના પ્રકાશની શ્રેણીમાં, વિવેકના સાધનોમાં લીન થઈને, આનંદતારક દુર્ગાટવીમાં મનરૂપી મૃગને ગર્વની ઉત્સાહથી ચરાવનારા માટે, ભવના ઉગ્ર બંધનની લતાઓને વિશેષ રીતે કાપી નાખો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ம்மு கவித்வம்புலு நாகுఁ ஜெந்தநிவி யேமோ யண்டிவா நாதுஜி
ஹ்வகு நைஸர்கிக க்ரு'த்ய மிந்திய ஸுமீ ப்ரார்திஞ்சுடே காது கோ
ரிகல ந்நிந்நுநுகாந நாகு வஶமா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 65 ॥
mmu kavitvambulu nākuఁ jèndanivi yemo yaṇṭivā nāduji
hvaku naisargika kṛtya mintiya sumī prārdhiñcuṭe kādu ko
rikala nninnunugāna nāku vaśamā śrī kālahastīśvarā! || 65 ||
એક અર્ધ જલ તમને ન જોઈને, હું શોધીને પણ તમને ન મળ્યો; તેમ છતાં મને કવિત્વો પ્રાપ્ત થયાં, તે શું આશ્ચર્ય નથી? આ તો સ્વાભાવિક કાર્ય છે; આ સુંદરી પ્રાર્થના કરે છે કે, હે કાલહસ્તીશ્વર! તમને ગાવા સિવાય બીજું કંઈ મારા વશમાં નથી. AI
த்ஸுகதம் தேரఁகఁ போவு நச்சட மஹா துஃகம்பு ஸித்திஞ்சுఁ; க
ர்மகலாபாஷலகெல்லఁ ப்ராபுலகு ஶாஸ்த்ரம்பு ல்விலோகிஞ்சுவா
ரிகி நித்யத்வமநீஷ தூரமகுఁஜூ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 66 ॥
tsukataṃ deraఁgaఁ bovu naccaṭa mahā duḥkhambu siddhiñcuఁ; ga
rmakalābhāṣalakèllaఁ brāpulagu śāstrambu lvilokiñcuvā
riki nityatvamanīṣa dūramaguఁjū śrī kālahastīśvarā! || 66 ||
શુક પક્ષીઓ કિંશુક પુષ્પોને ફળસમૂહ માનીને ઉત્સુકતાથી તેના પર બેસે છે, પણ નિષ્ફળ જાય છે અને મહા દુઃખ પામે છે; તેમ જ વ્યાકરણ કલા અને ભાષાની ક્રીડાથી પ્રાપ્ત થયેલા શાસ્ત્રોને જોનારા લોકોને પણ તે નિત્યત્વ બુદ્ધિથી દૂર છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
லொகொ தாமெந்நఁடுఁ ஜாவரோ தமகுఁ போவோ ஸம்பதல் புத்ரமி
த்ரகலத்ராதுலதோட நித்ய ஸுகமந்தம் கந்துரோ யுந்நவா
ரிகி லேதோ ம்ரு'தி யெந்நఁடும் கடகட ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 67 ॥
lòkò tāmènnaఁḍuఁ jāvaro tamakuఁ bovo sampadal putrami
trakalatrādulatoḍa nitya sukhamandaṃ ganduro yunnavā
riki ledo mṛti yènnaఁḍuṃ gaṭakaṭa śrī kālahastīśvarā! || 67 ||
એકને કહીને પદસ્થ કરવાથી જીવે છે, બીજો એકલો એકલો ઊઠે છે, તે લોકો તેને શું કહેશે? તેમને સંપત્તિ, પુત્ર, મિત્ર, પત્ની વગેરે સાથે નિત્ય સુખ મળે છે અને તે લોકો આનંદ પામે છે; પણ તેમને મૃત્યુ ક્યારે આવશે તે જાણતા નથી, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
டேகார்பண்யபு மாடலாட நருகம் டெவ்வாரிதோ வேஷமுல்
கைகோடே மதமுல் பஜிம்பఁ டிலநேகஷ்டப்ரகாரம்புலந்
ஜீகாகை செடிபோఁது ஜீவநதஶந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 68 ॥
ḍekārpaṇyapu māṭalāḍa narugaṃ ḍèvvārito veṣamul
gaikoḍe matamul bhajimpaఁ ḍilanekaṣṭaprakārambulan
jīkākai cèḍipoఁdu jīvanadaśan śrī kālahastīśvarā! || 68 ||
તમારી કરુણાથી જે મનુષ્ય નીચ કુળમાં જન્મે છે, તે દુષ્ટ સ્વભાવવાળો થાય છે, કંજૂસ થાય છે, કઠોર વચન બોલે છે, દેવતાઓ સાથે વિરોધ કરે છે, દુષ્ટ મતને ભજે છે, અનેક પ્રકારના કષ્ટો પામે છે, અને જીવનદશામાં જ ખતમ થઈ જાય છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
மாதண்ட்ராந ஸஹிம்பராது ப்ரதிகர்மம்பிஞ்சுகே ஜேயகாఁ
போதே தோஸமு காந மாநி யதிநை போఁகோரிநந் ஸர்வதா
சேதஃக்ரோதமு மாந தெட்லு நடுதுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 69 ॥
mātaṇḍrāna sahimparādu pratikarmambiñcuke jeyagāఁ
bote dosamu gāna māni yatinai poఁgorinan sarvadā
cetaḥkrodhamu māna dèṭlu naḍutun śrī kālahastīśvarā! || 69 ||
જ્ઞાતિજનો સાથે દ્રોહ કરે છે, ચોરી, કપટ વગેરે ક્રિયાઓના દોષ કરે છે, માતા-પિતાને સહન કરાવે છે, પ્રતિકર્મ કરે છે, જે થાય તે દોષ ગણીને યત્ન કરે છે, પણ સર્વદા ચિત્તમાં ક્રોધ રાખે છે અને માન જાળવે છે, તે લોકો નષ્ટ થાય છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
வதரந் ஸம்ஶயபீகராடவுலம் த்ரோவலப்பி வர்திம்பఁகா
மதநக்ரோதகிராதுலந்துఁ கநி பீமப்ரௌடிசேఁ தாఁகிநம்
ஜெதரும் ஜித்தமு சித்தகிம்பఁகதவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 70 ॥
vadaran saṃśayabhīkarāṭavulaṃ drovalappi vartimpaఁgā
madanakrodhakirātulanduఁ gani bhīmaprauḍhiceఁ dāఁkinaṃ
jèdaruṃ jittamu cittagimpaఁgadave śrī kālahastīśvarā! || 70 ||
ચાર વેદોનો અભ્યાસ કરેલા પંડિતાધમ લોકો સ્વેચ્છાએ બોલવાની ક્રીડાથી વદે છે, સંશયરૂપ ભયંકર જંગલમાં ભ્રમણ કરે છે, મદન અને ક્રોધરૂપ શિકારીઓથી ઘેરાયેલા ભયંકર પ્રૌઢિથી ડરીને ભાગે છે, તેમનું ચિત્ત ચંચળ થાય છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
பூஸிந்தேண்டிதி பூఁத லேண்டிவி மதா(அ)பூதம்பு லீ தேஹமுல்
மூஸிந்தேண்டிதி மூఁதலேண்டிவி ஸதாமூடத்வமே காநி தாఁ
ஜேஸிந்தேண்டிதி சேந்தலேఁடிவி வ்ரு'தா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 71 ॥
būsindeṇṭidi pūఁta leṇṭivi madā(a)pūtambu lī dehamul
mūsindeṇṭidi mūఁtaleṇṭivi sadāmūḍhatvame kāni tāఁ
jesindeṇṭidi centaleఁṭivi vṛdhā śrī kālahastīśvarā! || 71 ||
ક્રોધ આવે છે, રોષ આવે છે, મન રોગથી પીડાય છે, શરીરમાં દુર્ગંધ આવે છે, દાંત પડી જાય છે, મદ અને મળમૂત્રથી શરીર અશુદ્ધ થાય છે, માંસ શિથિલ થાય છે, સદા મૂઢતા જ રહે છે, તે બધું વૃથા છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
காஶீவல்லபுఁ கொல்வம்போதுநொ மஹா காலேஶுఁ பூஜிந்துநோ
நாஶீலம் பணுவைந மேரு வநுசுந் ரக்ஷிம்பவே நீ க்ரு'பா
ஶ்ரீ ஶ்ரு'ங்காரவிலாஸஹாஸமுலசே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 72 ॥
kāśīvallabhuఁ gòlvambodunò mahā kāleśuఁ būjintuno
nāśīlaṃ baṇuvaina meru vanucun rakṣimpave nī kṛpā
śrī śṛṅgāravilāsahāsamulace śrī kālahastīśvarā! || 72 ||
જે લોકો શ્રી શૈલ પર્વત પર તમારું ભજન કરે છે, જે યભવુંગા (યમુના) નદીના કિનારે તમારી સેવા કરે છે, જે કાશીવલ્લભ (વિશ્વનાથ)નું દર્શન કરે છે, જે મહાકાલેશ્વરની પૂજા કરે છે — તેમનો નાશ થતો નથી; મેરુ પર્વત જેવા મોટા પાપો પણ તમારી કૃપાથી રક્ષાય છે. હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તમારું શૃંગારવિલાસ હાસ્ય છે. AI
தயதோఁ கொம்மநவச்சு ஸேவகுநி யர்தப்ராணதேஹாதுல
ந்நியு நா ஸொம்மநவச்சுఁகாநி ஸிருலந்நிந்திஞ்சி நிந்நாத்மநி
ஷ்க்ரியதம் காநఁகராது பண்டிதுலகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 73 ॥
dayatoఁ gòmmanavaccu sevakuni yardhaprāṇadehādula
nniyu nā sòmmanavaccuఁgāni sirulannindiñci ninnātmani
ṣkriyataṃ gānaఁgarādu paṇḍitulakun śrī kālahastīśvarā! || 73 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! જે લોકો તમારા ચરણકમળના તીર્થજળમાં સ્નાન કરે છે, તેઓ દયાપૂર્વક સેવકના પ્રાણ અને દેહને રક્ષે છે; જે તમારું સ્મરણ કરે છે તેમના શિરને નમાવીને તમે તેમને આત્મસાક્ષાત્કાર કરાવો છો; પંડિતો તમને શું કહી શકે? AI
ஜேயும் காயஜுఁ ஜம்பிரோ கபடலக்ஷ்மீ மோஹமும் பாஸிரோ
யாயுர்தயபுஜங்கம்ரு'த்யுவு நநாயாஸம்புநந் கெல்சிரோ
ஶ்ரேயோதாயக் லௌது ரெட்டு லிதருல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 74 ॥
jeyuṃ gāyajuఁ jampiro kapaṭalakṣmī mohamuṃ bāsiro
yāyurdayabhujaṅgamṛtyuvu nanāyāsambunan gèlciro
śreyodāyak laudu rèṭṭu litarul śrī kālahastīśvarā! || 74 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! માયારૂપી જાળના કરોડો બંધનોને તોડી નાખો, વિક્રમને જીતો, કપટી લક્ષ્મીના મોહમાં ન પડો, આયુષ્ય, દયા, ભુજંગ (સર્પ) અને મૃત્યુને અનાયાસે જીતી લો; શ્રેય (કલ્યાણ) આપનારા તમે જ છો, બીજા લોકો શું કરી શકે? AI
த விநிர்மிஞ்செத வேல ஜந்துவுல நேதத்க்ரீடலே பாதக
வ்யவஹாரம்பலு ஸேயுநேமிடிகி மாயாவித்யசே ப்ரொத்துபு
ச்சி விநோதிம்பఁக தீந நேமி பலமோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 75 ॥
da vinirmiñcèda vela jantuvula netatkrīḍale pātaka
vyavahārambalu seyunemiṭiki māyāvidyace bròddupu
cci vinodimpaఁga dīna nemi phalamo śrī kālahastīśvarā! || 75 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! જેમ ચિત્રકાર ચિત્ર દોરે છે તેમ તમે જીવોને સંઘર્ષના સ્વાદથી ઉત્પન્ન કરો છો અને તેમની સાથે ક્રીડા કરો છો; તે પાપકર્મોનો વ્યવહાર માયાવિદ્યાથી ચાલે છે; હે દીનોના નાથ! આ ફળ તમારી કૃપાનું છે. AI
வெநுகந் முந்தட வச்சு துர்மரணமுல் வீக்ஷிம்ப பீதய்யெடுந்
நநு நேఁஜூடக நாவிதுலலஞ்சியுந் நாகே பயம் பய்யெடும்
ஜெநகுஞ்ஜீఁகடியாயெఁ காலமுநகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 76 ॥
vènukan mundaṭa vaccu durmaraṇamul vīkṣimpa bhītayyèḍun
nanu neఁjūḍaga nāvidhulalañciyun nāke bhayaṃ bayyèḍuṃ
jènakuñjīఁkaṭiyāyèఁ gālamunakun śrī kālahastīśvarā! || 76 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! પાછળ જે ભયંકર દુર્દશાઓ થઈ ગઈ તેનું સ્મરણ કરતાં મનમાં ભય થાય છે, આગળ આવનાર દુર્મરણોને જોઈને ભય થાય છે, અનેક પ્રકારની ચિંતાઓથી હૃદય વ્યાકુળ થાય છે; તમે જ મને આ બંધનમાંથી મુક્ત કરો. AI
க ரஹஸ்யம்புலு வேத ஶாஸ்த்ரமுலு வக்காணிஞ்சிதிந் ஶங்கவோ
தரயம் கும்மடிகாயலோநி யவகிஞ்ஜந்தைந நம்மிச்ஞ்சி ஸு
ஸ்திரவிஜ்ஞாநமு த்ரோவఁ ஜெப்பఁகதவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 77 ॥
ga rahasyambulu veda śāstramulu vakkāṇiñcitin śaṅkavo
darayaṃ gummaḍikāyaloni yavagiñjantaina nammicñci su
sthiravijñānamu trovaఁ jèppaఁgadave śrī kālahastīśvarā! || 77 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! મેં મંત્ર-તંત્રોનું પરિશીલન કર્યું, સાંખ્ય આદિ યોગના રહસ્યો જાણ્યાં, વેદ-શાસ્ત્રોનું અધ્યયન કર્યું, પણ શંકાઓ દૂર થઈ નહીં; હવે તમારા પર શ્રદ્ધા રાખીને સ્થિર વિજ્ઞાન પ્રાપ્ત કરું છું, તે જ મને આપો. AI
ர்மதுலை யிப்புடு வாரெ தர்மமு லொநர்பம் தம்மு தைவம்பு ந
வ்வடெ ராநுந்ந துராத்முலெல்ல தமத்ரோவம் போவரே ஏல சே
ஸெதரோ மீఁது தலஞ்சிசூட கதமுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 78 ॥
rmadulai yippuḍu vārè dharmamu lònarpaṃ dammu daivambu na
vvaḍè rānunna durātmulèlla damatrovaṃ bovare ela ce
sèdaro mīఁdu dalañcicūḍa kadhamul śrī kālahastīśvarā! || 78 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! જેમણે પહેલાં ધર્મો કર્યા હતા તેમને મેં નિર્મૂળ કરી નાખ્યા, હવે તે દુર્મદ લોકો ધર્મ કરે છે અને દેવતાઓને પ્રસન્ન કરે છે; પણ તે દુરાત્માઓને તમે જ દૂર કરો, બીજા કોઈ શું કરી શકે? હે ઈશ્વર! તમે જ તેમને દૂર કરો. AI
வீஸம்பைநநு வெண்டவச்சுநொ ஜகத்விக்யாதிఁ காவிஞ்சுநோ
தோஸம்பு ல்பெடఁ பொபுநோ வலஸிநந்தோட்தோ மிமும் ஜூபுநோ
சீ! ஸம்ஸாரதுராஶ யேலுதுபவோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 79 ॥
vīsambainanu vèṇṭavaccunò jagadvikhyātiఁ gāviñcuno
dosambu lbèḍaఁ bòpuno valasinandoḍto mimuṃ jūpuno
chī! saṃsāradurāśa yeludupavo śrī kālahastīśvarā! || 79 ||
જે માણસ સ્ત્રીના સહવાસમાં સુખ માને છે, મનની કામનાઓને પૂરી કરે છે, વિષયોમાં આસક્ત રહે છે, જગતમાં પ્રખ્યાતિ ગાય છે, દોષને પ્રેમ કરે છે અને શક્તિશાળી લોકોના ટોળામાં પોતાને જુએ છે — છી! આ સંસારની દુરાશા ક્યારે દૂર થશે? હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
பக நீடந்வெதகும் ஜலிம் ஜடிசி கும்பட்லெத்துகோఁஜூசு வா
நகு நிண்டிண்ட்லுநு தூறு நீதநுவு தீநந்வச்சு ஸௌக்யம்பு ரோ
ஸி கடாஸிம்பருகாக மர்த்வுலகட ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 80 ॥
paka nīḍanvèdakuṃ jaliṃ jaḍici kumpaṭlèttukoఁjūcu vā
naku niṇḍiṇḍlunu dūṟu nītanuvu dīnanvaccu saukhyambu ro
si kaḍāsimparugāka martvulakaṭa śrī kālahastīśvarā! || 80 ||
એક ક્ષણ પણ સાથે રહેવાથી તે ઓછું થઈ જાય છે, અને આંગળીના અગ્રભાગમાં પણ તે સમાતું નથી; પોતાનું ઘર શોધીને જળમાં ડૂબીને કૂવામાં પડેલા જેવું થાય છે; તેની પાસે ધન હોય તો પણ દૂર જાય છે, શરીર દીન થાય છે, સુખ રોસમાં જાય છે — મર્ત્યોની ગતિ આવી છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
காடா முங்கிலி வாரணாஸி! கடுபே கைலாஸஶைலம்பு மீ
பாதத்யாநமு ஸம்பவிஞ்சுநபுடே பாவிம்ப நஜ்ஞாநல
க்ஷ்மீதாரித்ர்யுலு காரெ லோகு லகடா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 81 ॥
gāḍā muṅgili vāraṇāsi! kaḍupe kailāsaśailambu mī
pādadhyānamu sambhaviñcunapuḍe bhāvimpa najñānala
kṣmīdāridryulu gārè loku lakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 81 ||
કેદાર વગેરે સર્વ તીર્થોને ભેગાં કરીએ તો પણ એક ટીપું જેટલાં ન થાય; કાશી ઘણી દૂર છે, કૈલાસ પર્વત પણ દૂર છે; તમારા ચરણોનું ધ્યાન થાય ત્યારે જ વિચારીએ તો જ્ઞાનની લક્ષ્મી અને દરિદ્રતા દૂર થાય — હે લોકો! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
க மஹோத்யோகமு ஸேயநெம்மநமுதொங்கம் பட்டி வைராக்யபா
ஶமுலம் ஜுட்டி பிகிமஞ்சி நீதுசரண ஸ்தம்பஞ்ஜுநம் கட்டிவை
சி முதம் பெப்புடுఁ கல்கఁஜேய கடவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 82 ॥
ga mahodyogamu seyanèmmanamudòṅgaṃ baṭṭi vairāgyapā
śamulaṃ juṭṭi bigimañci nīducaraṇa stambhañjunaṃ gaṭṭivai
ci mudaṃ bèppuḍuఁ galgaఁjeya gaḍave śrī kālahastīśvarā! || 82 ||
તેમની પાસે ધન હોય તો પરસ્ત્રીના જનોમાં આસક્ત થઈને ધનને ખર્ચે છે, મોટા ઉદ્યોગમાં લાગે છે, મનને ઉત્સાહથી ભરે છે, વૈરાગ્યના પાશને ખેંચીને તોડી નાખે છે, તમારા ચરણોમાં સ્તંભિત થઈને સુખ પામે છે — હે ગડવે! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
லா தீசாதுரிఁ ஜேஸெఁ ஜேஸிந குலாமாபாடநே போக க்ஷு
த்பாதாதுல் கலிகிம்பநேல யதி க்ரு'த்யம்பைந துர்மார்குலம்
ஜீ! தாத்ரீஶுலఁ ஜேயநேఁடி ககடா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 83 ॥
lā dhīcāturiఁ jesèఁ jesina gulāmāpāṭane poka kṣu
dbādhādul galigimpanela yadi kṛtyambaina durmārgulaṃ
jī! dhātrīśulaఁ jeyaneఁṭi kakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 83 ||
વિધાતાએ દૃષ્ટિ કરી હોય તેવા ન હોય, પૃથ્વી પર વિદ્વાનોને જીતી ન શકે, લોકોની બુદ્ધિચાતુરીથી જે કરે તે ગુલામની જેમ વર્તે, પોતાના ક્ષુદ્ર કષ્ટોમાં ફસાય છે, જો કૃત્ય દુર્માર્ગીઓને થાય તો — હે પૃથ્વીના રાજાને જીતનારા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
படயந்நேரக பெக்குதைவமுலகும் பப்புல் ப்ரஸாதம்புலம்
குடுமுல் தோஸெலு ஸாரெஸத்துலடுகுல் குக்கில்லுநும் பேட்டுசும்
ஜெடி யெந்தும் கொறகாகபோது ரகடா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 84 ॥
baḍayanneraka pèkkudaivamulakuṃ bappul prasādambulaṃ
guḍumul dosèlu sārèsattulaḍukul guggillunuṃ beṭṭucuṃ
jèḍi yènduṃ gòṟagākapodu rakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 84 ||
પૃથ્વી પર તમને એક બિલ્વપત્રથી પૂજીએ તો પણ પુણ્યથી વધે છે, બીજા દેવોને પણ પ્રસાદ મળે છે, ગુડ અને દોસા, સારી રીતે શિદ્ધ કરેલા અડદ, ગુગ્ગુલ અને બીજું ઘણું આપીએ તો પણ ઘણું ન થાય — હે રકટા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
மத்தத்வம்பு ததங்குரம் ஐந்ரு'தமுல் மாறாகு லத்யந்தது
த்வ்ரு'த்துல் புவ்வுலுఁ பண்ட்லு மந்மதமுகா விர்பூததோஷம்புலும்
ஜித்தாத்யுந்நதநிம்பபூஜமுநகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 85 ॥
mattatvambu tadaṅkuraṃ ainṛtamul māṟāku latyantadu
dvṛttul puvvuluఁ baṇḍlu manmadhamukhā virbhūtadoṣambuluṃ
jittādhyunnatanimbabhūjamunakun śrī kālahastīśvarā! || 85 ||
ધનનું જ્ઞાન પાનું છે, ચિત્ત ભવનો આવેશ છે, રક્ષા એ પાણી છે, મત્તતા તેનું અંકુર છે, અસત્ય તેની ડાળ છે, અત્યંત દુર્વૃત્તિ તેના ફૂલ છે, અભિમાન વગેરે તેના ફળ છે, અને મદન વગેરે ઉત્પન્ન થયેલા દોષો તેના પાન છે — આ નિંબવૃક્ષને જીતો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ம்மா பாடம்மொநரிந்துநந்ந யதఁடுந் மஞ்ஜுப்ரபந்தம்பு நி
ஷ்டாபூர்திம் படியிஞ்சுசுந்ந யதఁடுந் ஸத்பாந்தவுல் காக சீ
சீ! ப்ரு'ஷ்டாகதபாந்தவம்பு நிஜமா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 86 ॥
mmā pāṭhammònarintunanna yataఁḍun mañjuprabandhambu ni
ṣṭāpūrtiṃ baṭhiyiñcucunna yataఁḍun sadbāndhavul gāka cī
cī! pṛṣṭhāgatabāndhavambu nijamā! śrī kālahastīśvarā! || 86 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે માણસ નીપ વૃક્ષ નીચે ગુપ્ત વાતો કરે છે, જે માણસ પોતાના પદ્યોને વ્યર્થ રચે છે, જે માણસ પોતાના પાઠને અન્ય સાથે જોડે છે, જે માણસ સુંદર પ્રબંધ રચે છે, જે માણસ ધર્મ-કર્માદિ કાર્યોમાં શ્રદ્ધા રાખે છે, જે માણસ સારો બાંધવ છે અને જે માણસ પોતાના પાછળ આવેલા બાંધવને પોતાનો ગણે છે, તે બધા હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ધિક્કારપાત્ર છે. AI
தம்புல்வெட்டி கலங்கமு ல்நறகி பந்தக்லேஶதோஷம்புலம்
ஜிம்புல்ஸேஸி வயோவிலாஸமுலு ஸங்க்ஷேபிஞ்சி பூதம்புலம்
ஜெம்பல்வேயக நிந்நுఁ காநநகுநா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 87 ॥
dampulvèṭṭi kalaṅkamu lnaṟaki bandhakleśadoṣambulaṃ
jimpulsesi vayovilāsamulu saṅkṣepiñci bhūtambulaṃ
jèmpalveyaka ninnuఁ gānanagunā śrī kālahastīśvarā! || 87 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો સંપત્તિના ગર્વથી ચકચૂર થઈને શત્રુઓ સાથે યુદ્ધ કરે છે, જે લોકો પત્નીને ત્યજીને કલંકને નરકમાં ધકેલે છે અને બંધનના કષ્ટરૂપ દોષોને સહન કરે છે, જે લોકો યુવાવસ્થાના વિલાસોને સંક્ષેપમાં મૂકીને ભૂતકાળને યાદ કરે છે, તે લોકો તમને ગાવા યોગ્ય નથી. AI
யீ ஜந்மம்பு தரிம்பఁஜேயகல மிம்மே ப்ரொத்து ஸேவிஞ்சு நி
ர்வ்யாஜாசாரமு ஸௌக்யமோ தெலியலேரௌ மாநவு ல்பாபரா
ஜீஜாதாதிமதாந்தபுத்து லகுசுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 88 ॥
yī janmambu tarimpaఁjeyagala mimme pròddu seviñcu ni
rvyājācāramu saukhyamo tèliyalerau mānavu lpāparā
jījātātimadāndhabuddhu lagucun śrī kālahastīśvarā! || 88 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! રાજાઓના દાસો થઈને શિર ઝુકાવીને જે સુખ માણે છે, તે આ જન્મને તરી જવા માટે સમર્થ નથી; તમને નિષ્કપટ આચારથી સેવન કરવાથી જ સુખ મળે છે; જે માણસ પોતાને માનવ માને છે તે પાપી છે; જે માણસ જાતિગત અભિમાનથી અંધ બુદ્ધિવાળો છે તે પતન પામે છે. AI
பந்நு ல்கந்நநிதாந மய்யெடி தநப்ராந்திந் விஸர்ஜிம்பலே
குந்நா ரெந்நఁடு நிந்நு கண்டு ரிக மர்த்வுல் கொல்வரேமோ நிநுந்
விந்நம் போவக யந்யதைவரதுலந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 89 ॥
pannu lgannanidhāna mayyèḍi dhanabhrāntin visarjimpale
kunnā rènnaఁḍu ninnu gaṇḍu rika martvul gòlvaremo ninun
vinnaṃ bovaka yanyadaivaratulan śrī kālahastīśvarā! || 89 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમને જોનારા અને અન્યને જોનારા લોકો નિત્ય જાય છે; મારું ધન અને નિધાન (સંપત્તિ) મારી પાસે છે, એવી ધનની ભ્રાંતિને ત્યજી દે; મરણશીલ મનુષ્યો તમને શા માટે ગણે છે? તમને જાણ્યા વિના અન્ય દેવતાઓની શરણમાં જનારા લોકોને શું કહેવું? AI
கிந்நே ப்ரஹ்மகபால முக்ரமகு போகே கண்டஹாரம்பு மேல்
நிந்நீலாகுந நுண்டயும் தெலிஸியுந் நீபாதபத்மம்பு சே
ர்செந் நாரயணுఁ டெட்லு மாநஸமுఁ தா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 90 ॥
ginne brahmakapāla mugramagu bhoge kaṇṭhahārambu mel
ninnīlāguna nuṇṭayuṃ dèlisiyun nīpādapadmambu ce
rcèn nārayaṇuఁ ḍèṭlu mānasamuఁ dā śrī kālahastīśvarā! || 90 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! મને શું ગૂંગળાવે છે? ઉપવીત (યજ્ઞોપવીત), ફૂલો, કાલકૂટ વિષ, બ્રહ્મકપાલ, ભયંકર ભોગ, ગળામાં હાર, નીલકંઠતા, નુંટ (ચંદ્રકળા?) અને તમારા પાદપદ્મમાં નારાયણની સેવા — આ બધું મનમાં ધારીને હું તમારી સેવા કરું છું. AI
தோரந்த்ஸ்தலி பக்கநம் பொடுசுசுந் துர்பாஷலாட ந்மறிந்
வாரிம் ப்ரார்தநசேஸி ராஜுலகு ஸேவல்ஸேயఁகாఁபோருல
க்ஷ்மீராஜ்யம்புநு கோரி நீமரிஜநுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 91 ॥
dorantsthali bagganaṃ bòḍucucun durbhāṣalāḍa nmaṟin
vāriṃ brārdhanacesi rājulaku sevalseyaఁgāఁborula
kṣmīrājyambunu gori nīmarijanul śrī kālahastīśvarā! || 91 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દરેક દ્વાર પર ભીખ માગતા લોકોનું જૂથ દંડ (લાકડી) લઈને ઊભું છે, દરવાજે બેસીને બડબડાટ કરે છે, દુર્ભાષાથી અને અપમાનથી ગાળો બોલે છે; તેમને ધન આપીને રાજાઓની સેવા કરવા જેવી બોજ શા માટે? લક્ષ્મીના રાજ્યને ગૌરવ આપનારા તમારા શત્રુઓને શું કહેવું? AI
சீராநீகமு வீதுலம் தொருகரோ ஶீதாம்ரு'தஸ்வச்சவாஃ
பூரம் பேருலఁ பாறதோ தபஸுலம்ப்ரோவங்க நீவோபவோ
சேரம் போவுதுரேல ராகுல ஜநுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 92 ॥
cīrānīkamu vīdhulaṃ dòrukaro śītāmṛtasvacchavāḥ
pūraṃ berulaఁ bāṟado tapasulambrovaṅga nīvopavo
ceraṃ bovudurela rāgula janul śrī kālahastīśvarā! || 92 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દરેક ગામના લોકો ભિક્ષા માટે આવે છે, ગુહા (ગુફા)માં ઘોંઘાટ થાય છે, ચીરાનું જૂથ શેરીઓમાં દોડાદોડી કરે છે, ઠંડા અમૃત જેવા સ્વચ્છ જળથી ભરેલા કૂવા પાસે જાય છે, તપસ્વીઓ તમને સ્તુતિ કરે છે, તમારા ઉપવાસ (વ્રત) પાસે જાય છે; તે લોકો શું ઈચ્છે છે? AI
நியமம் பெந்தோ பலம்பு நந்தியெகதா நீவீய பிண்டெந்தோ அம்
தியகா நிப்படியும் தலம்பநநு புத்திம் ஜூட; நேலப்புநி
ஷ்க்ரியதந் நிந்நு பஜிம்ப கிஷ்டஸுகமுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 93 ॥
niyamaṃ bènto phalambu nantiyèkadā nīvīya piṇḍènto aṃ
tiyakā nippaṭiyuṃ dalampananu buddhiṃ jūḍa; nelabbuni
ṣkriyatan ninnu bhajimpa kiṣṭasukhamul śrī kālahastīśvarā! || 93 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! દયાથી દ્રવીને (કરુણાથી પીગળીને) નિત્ય તને ભજન કરનારાઓને નિયમપૂર્વક ફળ આપે છે; તેં જ તેમના પાપોને નષ્ટ કરીને બુદ્ધિ આપી છે; તને ભજવાથી શુભ સુખ પ્રાપ્ત થાય છે. AI
காரோகாரமகாரயுக்தமகு நோங்காராபிதாநம்பு செ
ந்நாருந் விஶ்வ மநங்கఁ தந்மஹிமசே நாநாதபிந்துல் ஸுக
ஶ்ரீ ரஞ்ஜில்லఁ கடங்கு நீவதெ ஸுமீ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 94 ॥
kārokāramakārayuktamagu noṅkārābhidhānambu cè
nnārun viśva manaṅgaఁ danmahimace nānādabindul sukha
śrī rañjillaఁ gaḍaṅgu nīvadè sumī śrī kālahastīśvarā! || 94 ||
ઓમ્ એ ધ્વનિ ઉત્પન્ન થાય છે; તે મહા-અકાર-ઉકાર-મકારથી યુક્ત ઓંકાર નામથી ઓળખાય છે; તે વિશ્વને પ્રકાશિત કરે છે; તેની મહિમા અનેક બિંદુઓથી સુખ અને શ્રીને પ્રસન્ન કરે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તેં જ તેને ધારણ કર્યું છે. AI
லோபம்பேடிகி வாரி கோர்குலு க்ரு'பலுத்வம்புநம் தீர்மரா
தா பவ்யம்புఁ தலஞ்சி சூடு பரமார்தம் பிச்சி பொம்மந்ந நீ
ஶ்ரீ பாண்டரமுலோఁ கொறந்தபடுநா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 95 ॥
lobhambeṭiki vāri korkulu kṛpalutvambunaṃ dīrmarā
dā bhavyambuఁ dalañci cūḍu paramārdhaṃ bicci pòmmanna nī
śrī bhāṇḍaramuloఁ gòṟantapaḍunā śrī kālahastīśvarā! || 95 ||
તારા ભક્તો જ્યારે ભયભીત થઈને તને સેવે છે, ત્યારે લોભથી પીડાતા તેમને કૃપાથી દીર્ઘાયુષ્ય આપે છે; તે મહાન અને ભવ્ય છે, તેને જોઈને પરમાર્થ આપીને પ્રસન્ન થાય છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારા ભંડારમાં તે યાચકોને મળે છે. AI
'முதியங்கா முதியங்கఁ புட்டு கநமௌ மோஹம்பு லோபம்பு' ந
ந்நதி ஸத்யம்பு க்ரு'பம் தலம்ப நொகவுண்யாத்முண்டு நிந்நாத்ம கொ
ல்சி திநம்புந் மொறவெட்டఁகாఁ கடகடா! ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 96 ॥
'mudiyaṅgā mudiyaṅgaఁ buṭṭu ghanamau mohambu lobhambu' na
nnadi satyambu kṛpaṃ dalampa nòkavuṇyātmuṇḍu ninnātma gò
lci dinambun mòṟavèṭṭaఁgāఁ gaṭagaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 96 ||
પહેલાં ભક્તોને તેં મોક્ષ આપ્યો, પછી 'મુદિયાંગા મુદિયાંગા બુટ્ટુ ઘનમૌ મોહમ્બુ લોભમ્બુ' એમ કહીને મોહ અને લોભને દૂર કર્યા; સત્ય અને કૃપાથી દયાળુ આત્માઓ તને ભજે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! દિવસે દિવસે તેમની પ્રાર્થના સ્વીકાર. AI
லோலாஜாலகசித்ரகுப்தமுகவ ல்மீகோக்ரஜிஹ்வாத்புத
வ்யலவ்யாலவிரோதி ம்ரு'த்யுமுகதம்ஷ்ட்ரா(அ)ஹார்ய வஜ்ரம்பு தி
க்சேலாலங்க்ரு'த! நீதுநாம மரயந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 97 ॥
lolājālakacitraguptamukhava lmīkograjihvādbhuta
vyalavyālavirodhi mṛtyumukhadaṃṣṭrā(a)hārya vajrambu di
kcelālaṅkṛta! nīdunāma marayan śrī kālahastīśvarā! || 97 ||
કાળના દ્વારના દરવાજાને બાંધનાર, દુષ્કાળના પ્રમાણની ક્રિયા, લોલા જાળના ચિત્રગુપ્ત મુખવાળા, ઉગ્ર જીભવાળા અદ્ભુત વ્યાલ-વ્યાલ વિરોધી, મૃત્યુના મુખના દાંતને હરનાર વજ્ર, દિગ્ચેલાલંકૃત! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારું નામ સ્મરણ કરનારને મૃત્યુ પર વિજય આપે છે. AI
மதிகிம் பத்யமு காது ஸர்வமுநகுந் மத்யஸ்துఁடை ஸத்யதா
நதயாதுல் கல ராஜு நாகொஸఁகு மேநவ்வாநி நீ யட்லசூ
சி திநம்புந் முதமொந்துதுந் கடபடந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 98 ॥
madikiṃ bathyamu gādu sarvamunakun madhyasthuఁḍai satyadā
nadayādul gala rāju nākòsaఁgu menavvāni nī yaṭlacū
ci dinambun mudamòndudun gaḍapaṭan śrī kālahastīśvarā! || 98 ||
દરેક સમયે લોકોના કંટકોને દૂર કરીને સુખ પ્રાપ્ત કરાવે છે; મારી બુદ્ધિ બધા માટે સાચી નથી; મધ્યસ્થ થઈને સત્યદાન આપે છે; દયાળુઓ સાથે રાજા જેવો વ્યવહાર કરે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારી દૃષ્ટિથી દિવસે દિવસે આનંદિત થાય છે. AI
பீதிம் பொந்தఁகநேல சாவுநகுఁகாఁ பெண்ட்லாமுபிட்டல் ஹித
வ்ராதம்புந் பலவிம்ப ஜந்துவுலகுந் வாலாயமையுண்டங்காఁ
ஜேதோவீதி நருண்டு நிந்கொலுவఁடோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 99 ॥
bhītiṃ bòndaఁganela cāvunakuఁgāఁ bèṇḍlāmubiḍḍal hita
vrātambun balavimpa jantuvulakun vālāyamaiyuṇḍaṅgāఁ
jetovīdhi naruṇḍu ningòluvaఁḍo śrī kālahastīśvarā! || 99 ||
તાત, તલ્લી, દંડ્રી, મરી, બેદ્દલ જેવા લોકો ભયભીત થઈને તને શરણે આવે છે; તેમના ભયને દૂર કરીને તેમને હિતકારી વ્રત આપે છે; પ્રાણીઓને પણ બળ આપે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! માર્ગમાં નરને તું રક્ષે છે. AI
க்யாதிம் பொந்துட கொண்டெகாఁடவுட ஹிம்ஸாரம்பகுண்டௌட மி
த்யாதாத்பர்யமுலாடுடந்நியுఁ பரத்ரவ்யம்புநாஶிஞ்சி யீ
ஶ்ரீ தா நெந்நியுகம்பு லுண்டఁகலதோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 100 ॥
khyātiṃ bònduṭa kòṇḍèkāఁḍavuṭa hiṃsārambhakuṇḍauṭa mi
dhyātātparyamulāḍuṭanniyuఁ baradravyambunāśiñci yī
śrī tā nènniyugambu luṇḍaఁgalado śrī kālahastīśvarā! || 100 ||
જાતિ, સ્નેહ, સેવા અને મિથ્યાવાદ—આ સંધિ કરનારા અન્યાયી લોકો ખ્યાતિ મેળવે છે, કોણ જાણે કેવી રીતે? હિંસાનો આરંભ કરનારા પણ ધ્યાનમાં રાખીને પોતાના ધનનો નાશ કરે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! આ શ્રી તમને જ યોગ્ય છે, બીજા કોઈને નહીં. AI
ல்படிதிம் காந க்ரஹிம்பராநி நிநு நொல்லஞ்ஜாலఁ பொம்மஞ்சு நில்
வெலந்த்ரோசிநఁ ஜூருபட்டுகொநி நே வ்ரேலாடுதும் கோர்கிఁ கோ
ரெடி யர்தம்புலு நாகு நேல யிடவோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 101 ॥
lpaḍitiṃ gāna grahimparāni ninu nòllañjālaఁ bòmmañcu nil
vèlandrocinaఁ jūrupaṭṭukòni ne vrelāḍuduṃ gorkiఁ go
rèḍi yardhambulu nāku nela yiḍavo śrī kālahastīśvarā! || 101 ||
દુષ્ટ લોકો ભેગા થઈને ઘણું કરે છે, પણ તેમની ચેષ્ટાઓ દૂરથી જ દેખાય છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમે તેમને ગણકારતા નથી, તેથી તેઓ નિષ્ફળ જાય છે. હું તમારી સ્તુતિ કરું છું; મારા ભાગ્યમાં અડધું જ આપો, બાકીનું તમે જાળવી રાખો. AI
வ்யஸநமுல் ஸாதிதபஞ்சவர்ணரஸமுல் வைராக்யவந்துல் நிதாம்
தஸுகஸ்வாந்துலு ஸத்யபாஷணலு நுத்யத்ரத்நருத்ராக்ஷரா
ஜிஸமேதுல் துதநெவ்வரைந கொலுதுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 102 ॥
vyasanamul sādhitapañcavarṇarasamul vairāgyavantul nitāṃ
tasukhasvāntulu satyabhāṣaṇalu nudyadratnarudrākṣarā
jisametul tudanèvvaraina gòlutun śrī kālahastīśvarā! || 102 ||
ભસ્મના લેપથી ધૂસર અંગવાળા, મસ્તક પર જટાનો ભાર ધારણ કરનારા, તપસ્યામાં તત્પર, પંચવર્ણ રસને સાધનારા, વૈરાગ્યવાન, નિત્ય સુખયુક્ત મનવાળા, સત્યભાષી, ઝળહળતા રત્ન અને રુદ્રાક્ષની માળા ધારણ કરનારા—હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા જેવા બીજા કોઈ દેવતા દેખાતા નથી. AI
வெலிவாட ந்மறி பாఁபநில்லுகலதாவேஸாலுகா நக்கடா!
நலி நா ரெண்டு குணம்பு லெஞ்சி மதிலோ நந்நேமி ரோயங்க நீ
செலுவம்பைந குணம்பு லெஞ்சுகொநவே ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 103 ॥
vèlivāḍa nmaṟi bāఁpanillugaladāvesālugā nakkaṭā!
nali nā rèṇḍu guṇambu lèñci madilo nannemi royaṅga nī
cèluvambaina guṇambu lèñcukònave śrī kālahastīśvarā! || 103 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા ગળામાં કમળની શોભા છે, નીલમણિ છે, અને ગળાના વસ્ત્રમાં ઝળકે છે. બહારના લોકો તમને ઓળખતા નથી, પણ તમારા ભક્તો તમને જાણે છે. મારા હૃદયમાં બે ગુણો વધે છે; તમારા સૌંદર્યના ગુણોને હું સ્વીકારું છું. AI
கட நேఁடாதிகொ யெந்நఁடோ யெறுఁ க மீகாயம்பு லீபூமிபைఁ
படகா நுந்நவி தர்மமார்கமொகடிம் பாடிம்ப ரீ மாநவுல்
செடுகுல் நீபதபக்தியும் தெலியரோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 104 ॥
kaḍa neఁḍādikò yènnaఁḍo yèṟuఁ ga mīkāyambu lībhūmipaiఁ
baḍagā nunnavi dharmamārgamòkaṭiṃ bāṭimpa rī mānavul
cèḍugul nīpadabhaktiyuṃ dèliyaro śrī kālahastīśvarā! || 104 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે માણસ ઘડિયાળમાં બે કે ત્રણ ઘડી પણ તમારું ધ્યાન કરતો નથી, તે ધર્મમાર્ગે ચાલતો નથી; પરંતુ જે તમારી પાદભક્તિ કરે છે, તે જ ધર્મમાર્ગે ચાલે છે—એમ જાણો. AI
தது லே லெக்க விலாஸிநீஜநஸுவஸ்ரவ்ராத பூஷாகலா
பதநூஜாதிக மேமிதுர்லபமு நீ பாதம்மு லர்சிஞ்சுசோ
ஜிதபங்கேருஹபாதபத்மயுகலா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 105 ॥
tatu le lèkka vilāsinījanasuvasravrāta bhūṣākalā
patanūjādika memidurlabhamu nī pādammu larciñcuco
jitapaṅkeruhapādapadmayugalā śrī kālahastīśvarā! || 105 ||
પૃથ્વી પર મોટા હાથી, ઘોડા, ચિત્રવિચિત્ર પાલખી, લીલાવિલાસિની સ્ત્રીઓના વસ્ત્રો અને આભૂષણોની કળા—આ બધું તમારા ચરણોની પૂજા કરનારને જ દુર્લભ છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા ચરણકમળ ધૂળથી રંગાયેલા છે. AI
ஶ்சலபக்திப்ரபத்திசே நருఁடு பூஜல் ஸேயఁகா தந்யுఁடௌ
நில கங்காஜலசந்த்ரகண்டமுல தாநிந்தும் துதிம் காஞ்சு நீ
செலுவம் பந்தயு நீ மஹத்த்வ மிதிகா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 106 ॥
ścalabaktiprapattice naruఁḍu pūjal seyaఁgā dhanyuఁḍau
nila gaṅgājalacandrakhaṇḍamula dāninduṃ dudiṃ gāñcu nī
cèluvaṃ bantayu nī mahattva midigā śrī kālahastīśvarā! || 106 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે માણસ જળથી ભરેલા કળશમાં ફૂલ ચઢાવીને તમારા મસ્તક પર અચળ ભક્તિથી પૂજા કરે છે, તે ધન્ય છે; તેને ગંગાજળ અને ચંદ્રકળા સમાન દાન મળે છે. આ તમારી મહિમા છે. AI
விமலம்முல் கமலாபமுல் ஜிதலஸத்வித்யுல்லதாலாஸ்யமுல்
ஸுமநோபாணஜயப்ரதம்முலநுசுந் ஜூசுந் ஜநம்பூநிஹா
ரிம்ரு'காக்ஷீநிவஹம்முகந்நுகவலந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 107 ॥
vimalammul kamalābhamul jitalasadvidyullatālāsyamul
sumanobāṇajayapradammulanucun jūcun janambūnihā
rimṛgākṣīnivahammukannugavalan śrī kālahastīśvarā! || 107 ||
તમારી આંખોની દીપ્તિ સાથે માળા અને મસ્તક પરનો મુગટ સુખપૂર્વક એકાત્મભાવમાં ધારણ કરીને, નિર્મળ કમળ જેવા અને વિદ્યુતલતાના નૃત્યને જીતનારા, પુષ્પબાણ (કામદેવ)ને જય આપનારા, જનસમૂહના મધુર નિહાર (અમૃત) સમાન મૃગાક્ષીઓના સમૂહના નેત્રકોણથી જોવાતા, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
த்கடவச்சந்த்ரஶிலாஜபாகுஸுமரு க்ஸாங்கத்யவத்தஞ்சுவா
க்படிமல் நேர்துரு சித்ஸுகம் பநுபவிம்பந் லேக துர்மேதநுல்
சிடுகந்நம் தலபோயఁஜூது ரதமுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 108 ॥
dghaṭavaccandraśilājapākusumaru ksāṅgatyavattañcuvā
kpaṭimal nerturu citsukhaṃ banubhavimpan leka durmedhanul
ciṭukannaṃ dalapoyaఁjūtu radhamul śrī kālahastīśvarā! || 108 ||
પટ જેવી દોરી, સર્પ જેવી રજત (ચાંદી), ભ્રમથી ચમકતી શુક્તિ (સીપી), ઘટ (કુંભ) જેવો ચંદ્ર, શિલા (પથ્થર), જપાપુષ્પ, રુક્ (અગ્નિ) સાથે સંગતિવાળા તંચુ (તાંબું) વગેરેમાં જે પટિમા (પ્રતિમા) નર્તન કરે છે તે ચિત્સુખને અનુભવીને પણ દુર્મેધાવાળા લોકો તેને થોડું પણ જોઈ શકતા નથી; તે રહસ્યમય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
சநுநா நீ பாதபத்மஸேவகுலఁ துச்சம் பாடு துர்மார்குலம்
பெநுபந் நீகுநு நீதுபக்தததிகிந் பேதம்பு காநங்க வ
ச்செநொ லேகுண்டிந நூறகுண்டகலவா ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 109 ॥
canunā nī pādapadmasevakulaఁ ducchaṃ bāḍu durmārgulaṃ
bènupan nīkunu nīdubhaktatatikin bhedambu gānaṅga va
ccènò lekuṇḍina nūṟakuṇḍagalavā śrī kālahastīśvarā! || 109 ||
તમારી નિંદા કરનારા દુષ્ટોને દેવો અને વાણીના નાથ (બ્રહ્મા) શિક્ષા કરે; તેમના દ્વારા તમારા પાદપદ્મના સેવકોને દુઃખ પહોંચાડતા દુર્માર્ગીઓને તમે સહન કરતા નથી; તમારા ભક્તસમૂહને તમારાથી ભેદ નથી; પરંતુ જે લોકો તમને નથી ઓળખતા તેમને નૂરકુંડગલ (નરકકૂપ) પ્રાપ્ત થાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ஶ்வருநிந் கால்சிந பாலலோசநஶிகா வர்கம்பு சல்லாறெநோ
பரநிந்தாபருலந் வதிம்ப விதியுந் பாஷ்யம்பெ வாரேமி சே
ஸிரி நீகுந் பரமோபகார மரயந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 110 ॥
śvarunin gālcina phālalocanaśikhā vargambu callāṟèno
paranindāparulan vadhimpa vidiyun bhāṣyambè vāremi ce
siri nīkun baramopakāra marayan śrī kālahastīśvarā! || 110 ||
હાથી દાનવને વીંધનારું ત્રિશૂળ, કરારગ્રસ્થ સ્તંભ (હાથમાં પકડેલો સ્તંભ), રતીશ્વર (કામદેવ)ને ભસ્મ કરનારા ફાલલોચન (ત્રીજી આંખ)ની જ્વાળાઓનો સમૂહ ચમકે છે; પરનિંદા કરનારાઓને વધ કરવા માટે વિદ્યા (જ્ઞાન) એ જ ભાષ્ય છે; હે શ્રી, તમારા પર આ બધો ઉપકાર છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
நரநாதாஶ்ரய மோடபேரமுநு பெந்மந்த்ரம்பு ஸித்திஞ்சிநந்
அரயந் தொட்டபலம்பு கல்குநதிகா காகார்யமே தப்பிநந்
ஸிரியும் போவுநு ப்ராணஹாநியு நகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 111 ॥
naranādhāśraya moḍaberamunu bènmantrambu siddhiñcinan
arayan dòḍḍaphalambu galgunadigā kākāryame tappinan
siriyuṃ bovunu brāṇahāniyu nagun śrī kālahastīśvarā! || 111 ||
દૂર, દુર્ગમ, રાજદ્વાર, અન્ય દેશ, વૈદ્ય, રાજાઓના આશ્રય, મોટા ભાર, મંત્ર સિદ્ધિ વગેરે શોધતા રહેતા લોકોને મોટું ફળ મળે છે, પરંતુ કાકાનું કાર્ય (અશુભ કાર્ય) થતું નથી; સંપત્તિ અને પ્રાણહાનિ પણ તેમને થાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ப்ருந குத்வாஹமு ஜேஸி ஸத்க்ரு'திகிఁ பாத்ருண்டை தடாகம்பு நே
ர்புநఁ த்ரவ்விஞ்சி வநம்பு வெட்டி மநநீ போலேடு நீஸேவఁ ஜே
ஸிந புண்யாத்முఁடு போவு லோகமுநகுந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 112 ॥
pruna kudvāhamu jesi satkṛtikiఁ bātruṇḍai taṭākambu ne
rpunaఁ dravviñci vanambu vèṭṭi mananī poleḍu nīsevaఁ je
sina puṇyātmuఁḍu povu lokamunakun śrī kālahastīśvarā! || 112 ||
પુત્રને જન્મ આપી, ધન સંપાદન કરી, દિવ્ય સ્થાન (સ્વર્ગ) સ્થાપિત કરી, મહાન કુવાહ (કૂવો) બનાવી, સત્કાર્ય માટે મોટું તળાવ ખોદાવી, દ્રવ્ય ખર્ચી, વન વસાવી, મનની જેમ સેવા કરી, તે પુણ્યાત્મા લોકોને પ્રાપ્ત થાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
நதఁடே மேடி கவித்வவைகரிநி ஸத்யஃகாவ்யநிர்மாத தத்
ப்ரதிப ல்மஞ்சிநி திட்டுபத்யமுலு செப்பும் தாதఁடைநந் மமும்
க்ரிதமே சூசெநு பொம்மடஞ்சு ரதமுல் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 113 ॥
nataఁḍe meṭi kavitvavaikharini sadyaḥkāvyanirmāta tat
pratibha lmañcini tiṭṭupadyamulu cèppuṃ dātaఁḍainan mamuṃ
gritame cūcènu bòmmaṭañcu radhamul śrī kālahastīśvarā! || 113 ||
હે પૃથ્વીના ઉત્તમ નાથ! સત્કવીશ્વર તમારી પાસે આવીને જોડાય તો તે કવિત્વની વૈખરી (વાણી)થી તત્કાલ કાવ્ય રચનારો બને, તેની પ્રતિભા વધે, તેણે કહેલા તિટ્ટુ (ચાપલૂસ) પદ્યો દાતા બને, અને તેનું ગ્રંથિત (ગ્રંથ) બોમ્મટ (પૂતળું) જેવું લાગે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ஜேகொண்டிந் பிருதம்பு கங்கணமு முஞ்ஜேఁ கட்டிதிம் பட்டிதிந்
லோகுல் மெச்ச வ்ரதம்பு நாதநுவு கீலுல் நேர்புலும் காவு சீ
சீ காலம்புலரீதி தப்பெடு ஜுமீ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 114 ॥
jekòṇṭin birudambu kaṅkaṇamu muñjeఁ gaṭṭitiṃ baṭṭitin
lokul mècca vratambu nātanuvu kīlul nerpuluṃ gāvu chī
chī kālambularīti dappèḍu jumī śrī kālahastīśvarā! || 114 ||
તારું કવિત્વ કોણ જાણે છે? હું જાણું છું, અને મેં જ તેને ઘડ્યું છે; મેં બિરુદનો કંકણ હાથમાં પહેર્યો છે, અને તેને દૃઢ કર્યું છે; લોકો માને તેવું વ્રત, નાતનુવુ, કીલુલુ અને નેર્પુલુ ગાય છે — આ બધું કાલ (સમય) ના પ્રવાહ પ્રમાણે થાય છે, એમ જાણીને શાંત થા, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ரச்சல்ஸேயக யார்ஜவம்பு குஜந வ்ராதம்புசேఁ க்ராங்கி பூ
ப்ரு'ச்சண்டாலுரఁ கொல்சி வாரு தநுఁ கோபிம்மந் புதும் டார்துఁடை
சிச்சாரம் ஜமு ரெல்லఁ ஜல்லுகொநுநோ ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 115 ॥
raccalseyaka yārjavambu kujana vrātambuceఁ grāṅgi bhū
bhṛccaṇḍāluraఁ gòlci vāru danuఁ gopimman budhuṃ ḍārtuఁḍai
ciccāraṃ jamu rèllaఁ jallukònuno śrī kālahastīśvarā! || 115 ||
નિત્ય તને ભજીને ચિન્મય મહાનિર્વાણપીઠ પર ચિત્તને સ્થિર કરીને, સરળતાથી દુર્જન સમૂહ સાથે ઘસાઈને, પૃથ્વી પરના ચંડાળને પણ પૂજીને, તેમને ગોપી બનાવીને, પંડિતને પણ દૂર કરીને — આ બધું ચિત્તનો ચમત્કાર છે, બધું જ જળની જેમ વહી જાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
காந்தாஸங்கமு ரோயநப்புடே ஜரக்ராந்தம்பு காநப்புடே
விந்தல்மேந ஜரிஞ்சநப்புடெ குருல்வெல்லெல்ல காநப்புடே
சிந்திம்பந்வலெ நீபதாம்புஜமுலந் ஶ்ரீ காலஹஸ்தீஶ்வரா! ॥ 116 ॥
kāntāsaṅghamu royanappuḍe jarakrāntambu gānappuḍe
vintalmena jariñcanappuḍè kurulvèllèlla gānappuḍe
cintimpanvalè nīpadāmbujamulan śrī kālahastīśvarā! || 116 ||
દાંત પડી જાય ત્યારે, શરીરમાં શક્તિ રહે ત્યારે, સ્ત્રીસંગ સાથે રમી શકાય ત્યારે, વૃદ્ધાવસ્થા આવે ત્યારે, વ્યર્થમાં ગબડી પડાય ત્યારે, બધું જ ધીમે ધીમે ગળી જાય ત્યારે — ત્યારે વિચારવા જેવું કંઈ રહેતું નથી, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા, તારા ચરણકમળ સિવાય! AI