Summary — Gujarati
AI-generated · not yet verified
The Gujarati meaning of each verse is shown below the verse.
रावेगम्बुन मन्मनोब्जसमुदी-र्णत्वम्बुఁ गोल्पोयितिन् ।
देवा! मी करुणाशरत्समयमिन्-तेఁ जालुఁ जिद्भावना-
सेवं दामरतम्परै मनियॆदन्- श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 1 ॥
rāvegambuna manmanobjasamudī-rṇatvambuఁ golpoyitin |
devā! mī karuṇāśaratsamayamin-teఁ jāluఁ jidbhāvanā-
sevaṃ dāmaratamparai maniyèdan- śrī kālahastīśvarā! || 1 ||
હે દેવ! શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! વિદ્યુતની જેમ ચમકતા અજવંજવ નામના મહાન મેઘરૂપી પાપજળના પ્રવાહના વેગથી મારા મનરૂપી કમળના સમુદ્રમાં ઉઠેલા તરંગોને શાંત કરો. આ કરુણાના શરદ ઋતુમાં તમારી ભક્તિની સેવા કરવાની ઇચ્છા મને થાય છે, તેમ કરો. AI
र्वाणश्रीఁ जॆऱपट्टఁ जूचिन विचारद्रोहमो नित्य क
ल्याणक्रीडलఁ बासि दुर्दशलपा लै राजलोकाधम
श्रेणीद्वारमु दूऱఁजेसि तिपुडो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 2 ॥
rvāṇaśrīఁ jèṟapaṭṭaఁ jūcina vicāradrohamo nitya ka
lyāṇakrīḍalaఁ bāsi durdaśalapā lai rājalokādhama
śreṇīdvāramu dūṟaఁjesi tipuḍo śrī kālahastīśvarā! || 2 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! વાણીના પતિ (બ્રહ્મા) માટે પણ દુર્લભ એવા તમારા દ્વાર પર ઊભા રહીને, મોક્ષલક્ષ્મીને પ્રાપ્ત કરવાની ઇચ્છા ધરાવતા, વિચારમાં દ્રોહ ન કરતા, નિત્ય કલ્યાણની ક્રીડાઓમાં વસતા, દુર્દશાઓને દૂર કરીને, રાજાઓના નીચલા વર્ગના દ્વારને દૂર કરો. AI
कान्त ल्पुत्रुलु नर्धमुन् तनुवु नि क्कम्बञ्चु मोहार्णव
चिभ्रान्तिं जॆन्दि जरिञ्चु गानि परमार्धम्बैन नीयन्दुఁ दाఁ
जिन्ताकन्तयु जिन्त निल्पఁडुगदा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 3 ॥
kānta lputrulu nardhamun tanuvu ni kkambañcu mohārṇava
cibhrāntiṃ jèndi jariñcu gāni paramārdhambaina nīyanduఁ dāఁ
jintākantayu jinta nilpaఁḍugadā śrī kālahastīśvarā! || 3 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! અંતે મિથ્યા જણાતા, નરકના ટોળામાં પડેલા, સદા કાંતા (સ્ત્રી) અને પુત્રો અર્ધમાં, શરીર નિકટ ન આવે, મોહના સમુદ્રમાં ભ્રાંતિ પામીને જરાય, પરંતુ પરમાર્થમાં તમારા પર જ ચિંતા કરતા, ચિંતા ન કરો. AI
गानिं बट्टक सन्ततम्बु मदि वेड्कं गॊल्तु नन्तस्सप
त्नानीकम्बुन कॊप्पगिम्पकुमु नन्नापाटीये चालुఁ दे
जीनॊल्लं गरि नॊल्ल नॊल्ल सिरुलन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 4 ॥
gāniṃ baṭṭaka santatambu madi veḍkaṃ gòltu nantassapa
tnānīkambuna kòppagimpakumu nannāpāṭīye cāluఁ de
jīnòllaṃ gari nòlla nòlla sirulan śrī kālahastīśvarā! || 4 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તમે મને સંદેશો મોકલો, હું તમારા ચિત્તમાં જીતું નથી, સતત મનમાં ઇચ્છું છું, શત્રુઓના સમૂહથી કોપને પામું છું, મારા પાટી (સ્થાન) પર ચાલો, જે કોઈને પણ કરો, ન કરો, સારું કરો. AI
न्नु विवेकिम्पఁ डटञ्चु नेनु नरकार्णोराशिपालैनఁ ब
ट्टवु; बालुण्डॊकचोट नाटतमितोड न्नूतఁ गूलङ्गఁ दं
ड्रि विचारिम्पक युण्डुना कटकटा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 5 ॥
nnu vivekimpaఁ ḍaṭañcu nenu narakārṇorāśipālainaఁ ba
ṭṭavu; bāluṇḍòkacoṭa nāṭatamitoḍa nnūtaఁ gūlaṅgaఁ daṃ
ḍri vicārimpaka yuṇḍunā kaṭakaṭā śrī kālahastīśvarā! || 5 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! ભવની ક્રીડારૂપ મદિરાના મદથી મહાપાપી થઈને પડેલા મને વિવેક આપો, નરકના સમુદ્રમાં પડેલો છું, બાળકની ચોટથી નાચતો, નૂતન ગુલાંગ (ક્રીડા) માં, વિચાર કર્યા વિના રહેવું, કટકટા (દુઃખ) થાય છે. AI
नीमाट न्विननॊल्लकुण्डितिनॊ निन्ने दिक्कुगाఁ जूडनो
येमी इट्टिवृधापराधिनगु नन्नी दुःखवाराशिवी
ची मध्यम्बुन मुञ्चि युम्पदगुना श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 6 ॥
nīmāṭa nvinanòllakuṇḍitinò ninne dikkugāఁ jūḍano
yemī iṭṭivṛdhāparādhinagu nannī duḥkhavārāśivī
cī madhyambuna muñci yumpadagunā śrī kālahastīśvarā! || 6 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! સ્વામી દ્રોહ કરીને જે કોઈને કર્યું હોય, કાક (કાગડો) તમારા માર્ગમાં વિનય ન કરે, તમને દિક્કુ (દિશા) માં જોડે, શું કરું, વૃથા અપરાધીને, મારા દુઃખના સમુદ્રમાંથી મધ્યમાં મુક્ત કરો. AI
नुवु नी विल्लु निधीश्वरुण्डु सखुఁ डर्णोराशिकन्याविभुं
डुविशेषार्चकुఁ डिङ्क नीकॆन घनुण्डुं गल्गुने नीवु चू
चि विचारिम्पवु लेमि नॆव्वఁडुडुपुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 7 ॥
nuvu nī villu nidhīśvaruṇḍu sakhuఁ ḍarṇorāśikanyāvibhuṃ
ḍuviśeṣārcakuఁ ḍiṅka nīkèna ghanuṇḍuṃ galgune nīvu cū
ci vicārimpavu lemi nèvvaఁḍuḍupun śrī kālahastīśvarā! || 7 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! દેવો, પૃથ્વી, વૃક્ષ, ગાય, રત્ન, ઘન સંપત્તિ, ચમકતા રત્નો, નીચું (વિલ્લુ), નિધીશ્વર, મિત્ર, સમુદ્ર, કન્યા, વિભુ, વિશેષ અર્ચક, અંક, તમારા માટે ઘનુષ્ટું (ધનુષ), બધું તમે જ છો, વિચાર કરો, લેમિ (કેમ) નેવ્વડુડુપુન્ (નમસ્કાર). AI
ब्रीतुञ्जेयगलेनु नीकॊऱकु दण्ड्रिञ्जम्पगाఁजाल ना
चेतन् रोकट निन्नुमॊत्तवॆऱतुञ्जीकाकु नाभक्ति ये
रीतिन्नाकिఁक निन्नु जूडगलुगन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 8 ॥
brītuñjeyagalenu nīkòṟaku daṇḍriñjampagāఁjāla nā
cetan rokaṭa ninnumòttavèṟatuñjīkāku nābhakti ye
rītinnākiఁka ninnu jūḍagalugan śrī kālahastīśvarā! || 8 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમે યુદ્ધ કરવા જાઓ તો શત્રુઓ તમારી નિર્માણશક્તિથી ડરીને ભાગી જાય છે; તમારા ભક્તોને દંડ આપનારા લોકો પણ ભયથી કાંપે છે; જે લોકો તમને ધ્યાનમાં લે છે તેમના અવરોધો દૂર કરો; તમારી ભક્તિ કરનારા લોકો તમને જોઈને ઉદ્ધાર પામે છે. AI
बेला नामॆड गट्टिनाडविक निन्नेवेलఁ जिन्तिन्तु नि
र्मूलम्बैन मनम्बुलो नॆगडु दुर्मोहाब्धिलोఁ ग्रुङ्कि यी
शीलामालपु जिन्त नॆट्लुडिपॆदो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 9 ॥
belā nāmèḍa gaṭṭināḍavika ninnevelaఁ jintintu ni
rmūlambaina manambulo nègaḍu durmohābdhiloఁ gruṅki yī
śīlāmālapu jinta nèṭluḍipèdo śrī kālahastīśvarā! || 9 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો ધનની આશાએ દલ્લાલો પાસે જાય છે અને મહાબંધનમાં બંધાય છે, તે લોકો સમય આવ્યે તમને જ યાદ કરે છે; જેમનું મન મૂળમાંથી નષ્ટ થઈ ગયું છે અને જે દુર્મોહના સમુદ્રમાં ડૂબી ગયા છે, તે શીલાવાળા લોકોને તમે કેવી રીતે ઉદ્ધાર કરશો? AI
तप्पन् दव्वुल विन्न नन्तक भुजादर्पोद्धतक्लेशमुल्
तप्पुन्दारुनु मुक्तु लौदु रवि शास्त्रम्बुल्महापण्डितुल्
चॆप्पङ्गा दमकिङ्क शङ्क वलॆना श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 10 ॥
tappan davvula vinna nantaka bhujādarpoddhatakleśamul
tappundārunu muktu laudu ravi śāstrambulmahāpaṇḍitul
cèppaṅgā damakiṅka śaṅka valènā śrī kālahastīśvarā! || 10 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા નામના સ્મરણથી મનુષ્યોના પાપરૂપી કપાસના ઢગલા બળી જાય છે; જે લોકો તમારું નામ સાંભળતા નથી તેમના ભુજાદર્પથી ઉત્પન્ન થયેલા ક્લેશો નષ્ટ થાય છે; જે લોકો તમને શરણે આવે છે તે મુક્ત થાય છે; સૂર્ય જેવા શાસ્ત્રોમાં મહાપંડિતો પણ તમારી શંકા દૂર કરી શકતા નથી; આ વાત કહેવાય છે. AI
गूडुन्नप्पुडु श्रीविलासमुलु पैकॊन्नप्पुडुं गायकुल्
पाडङ्ग विनुनप्पुडुन् जॆलఁगु दम्भप्रायविश्राणन
क्रीडासक्तुल नेमि चॆप्पवलॆनो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 11 ॥
gūḍunnappuḍu śrīvilāsamulu paikònnappuḍuṃ gāyakul
pāḍaṅga vinunappuḍun jèlaఁgu dambhaprāyaviśrāṇana
krīḍāsaktula nemi cèppavalèno śrī kālahastīśvarā! || 11 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જ્યારે તમે વીણા વગાડો છો ત્યારે તે સ્તુતિરૂપ થાય છે; જ્યારે તમે વાંસળી વગાડો છો ત્યારે તે પેટમાં ગુંજે છે; જ્યારે તમે શ્રીવિલાસથી ભરપૂર થાઓ છો ત્યારે ગાયકો ગાય છે; જ્યારે તમે નૃત્ય કરો છો ત્યારે દંભપૂર્વક દાનની ક્રિડામાં આસક્ત લોકો તમને જોઈ શકતા નથી; આ વાત કહી શકાય નહીં. AI
जनमात्रुण्डननी महात्मु डननी संसारमोहम्बु पै
कॊननी ज्ञानमु गल्गनी ग्रहगनुल् गुन्दिम्पनी मेलुव
च्चिन रानी यवि नाकु भूषणमुलो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 12 ॥
janamātruṇḍananī mahātmu ḍananī saṃsāramohambu pai
kònanī jñānamu galganī grahaganul gundimpanī meluva
ccina rānī yavi nāku bhūṣaṇamulo śrī kālahastīśvarā! || 12 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારી સેવા કરવાથી મને આપત્તિઓ દૂર થાય, મને નિત્ય ઉત્સવ થાય, મને જન્મમાત્રનું કારણ મળે, હું મહાત્મા બનું, સંસારમોહ દૂર થાય, જ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય, ગ્રહગણો મને નમે, અને મેળવવા યોગ્ય વસ્તુઓ મળે; આ બધું મને આભૂષણરૂપ થાય. AI
ने विद्याभ्यसनम्बॊनर्चॆఁ गरि चॆञ्चेमन्त्र मूहिञ्चॆ बो
धाविर्भावनिदानमुल् चदुवुलय्या! कावु! मीपादसं
सेवासक्तियॆ काक जन्तुततिकिन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 13 ॥
ne vidyābhyasanambònarcèఁ gari cèñcemantra mūhiñcè bo
dhāvirbhāvanidānamul caduvulayyā! kāvu! mīpādasaṃ
sevāsaktiyè kāka jantutatikin śrī kālahastīśvarā! || 13 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે વેદને ભણે છે તે લૂતા (કીડો) થાય છે, જે ભુજંગ (સર્પ) બને છે, જે શાસ્ત્રોનું ચિંતન કરે છે તે દાસ બને છે, જે વિદ્યાભ્યાસ કરે છે તે પૂજા કરે છે, જે મંત્રનો ઉપદેશ આપે છે તે મોહમાં પડે છે, જે બોધનો ઉદય થાય છે તે ચતુર બને છે; મારું રક્ષણ કરો, તમારા પાદસેવાની આસક્તિ કાગડા જેવા જંતુસમૂહને પણ થાય. AI
रायन् रापडॆ ऱॊम्मु मन्मध विहारक्लेशविभ्रान्तिचे
ब्रायं बायॆनु बट्टगट्टॆ दलचॆप्पन् रोत संसारमेఁ
जेयञ्जाल विरक्तुఁ जेयఁगदवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 14 ॥
rāyan rāpaḍè ṟòmmu manmadha vihārakleśavibhrāntice
brāyaṃ bāyènu baṭṭagaṭṭè dalacèppan rota saṃsārameఁ
jeyañjāla viraktuఁ jeyaఁgadave śrī kālahastīśvarā! || 14 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! શરીરથી સ્ત્રીના નખાગ્ર સુધી, ગાનથી સ્તન સુધી, રાજાથી વસ્ત્ર સુધી, રોમ સુધી, મન્મથ વિહારના ક્લેશથી ઉત્પન્ન થયેલી ભ્રાંતિથી, રોત સંસારમાં; જે વિરક્ત છે તે જયગદવે થાય છે. AI
चन्नो कुञ्चमु मेकपॆण्टिकयॊ यी सन्देहमुल्मान्पि ना
कन्नार न्भवदीयमूर्ति सगुणा कारम्बुगा जूपवे
चिन्नीरेजविहारमत्तमधुपा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 15 ॥
canno kuñcamu mekapèṇṭikayò yī sandehamulmānpi nā
kannāra nbhavadīyamūrti saguṇā kārambugā jūpave
cinnīrejavihāramattamadhupā śrī kālahastīśvarā! || 15 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા રૂપને ભજનારા લોકોના મનમાં તમારું રૂપ સ્ત્રી રૂપે દેખાય છે, તે સ્ત્રીનું કુંચ એક પેણ્ટી જેવું લાગે છે; આ સંદેહોને દૂર કરીને મારી આંખો સમક્ષ તમારી સગુણ મૂર્તિ પ્રકાશિત થાય. AI
टॆन पॊम्मण्टिनॊ यॆङ्गिलिच्चि तिनु तिण्टेఁगानि कादण्टिनो
निनु नॆम्मिन्दग विश्वसिञ्चुसुजनानीकम्बु रक्षिम्पఁजे
सिन नाविन्नपमेल गैकॊनवया श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 16 ॥
ṭèna pòmmaṇṭinò yèṅgilicci tinu tiṇṭeఁgāni kādaṇṭino
ninu nèmmindaga viśvasiñcusujanānīkambu rakṣimpaఁje
sina nāvinnapamela gaikònavayā śrī kālahastīśvarā! || 16 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જો હું તને ગાવા આવ્યો ન હોત, તો શું હું કાળા વાદળની ભ્રાંતિમાં ભમતો ન હોત? જો હું તને જોવા આવ્યો ન હોત, તો શું હું ઘાસ ખાતો ન હોત? જો હું તને ખાવા આવ્યો ન હોત, તો શું હું ભિખારી ન બન્યો હોત? જે સજ્જનો તારા પર વિશ્વાસ રાખે છે તેમના સમૂહનું રક્ષણ કરવા માટે, મેં જે કહ્યું છે તે વ્યર્થ ન જાય તેવી કૃપા કર. AI
जालन् जम्पङ्ग नेत्रमु न्दिवियङ्गाशक्तुण्डनेఁ गानु ना
शीलं बेमनि चॆप्पनुन्नदिఁक नी चित्तम्बु ना भाग्यमो
श्रीलक्ष्मीपतिसेविताङ्घ्रियुगला! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 17 ॥
jālan jampaṅga netramu ndiviyaṅgāśaktuṇḍaneఁ gānu nā
śīlaṃ bemani cèppanunnadiఁka nī cittambu nā bhāgyamo
śrīlakṣmīpatisevitāṅghriyugalā! śrī kālahastīśvarā! || 17 ||
હે કુમારા! તું કેવી રીતે રમે છે? અહીં આવ, આવ. જો તું આવીશ તો હું તને જોઈશ. હે શ્રી લક્ષ્મીપતિસેવિતાંఘ્રિયુગલા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! મારું શીલ સારું નથી એમ કહેવાય છે, પણ તેં મારા પર જે ચિત્ત રાખ્યું છે તે મારું ભાગ્ય છે. AI
भोजाक्षीचतुरन्तयानतुरगी भूषादु लात्मव्यधा
बीजम्बुल् तदपेक्ष चालु मरितृप्तिं बॊन्दितिन् ज्ञानल
क्ष्मीजाग्रत्परिणाम मिम्मु दयतो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 18 ॥
bhojākṣīcaturantayānaturagī bhūṣādu lātmavyadhā
bījambul tadapekṣa cālu maritṛptiṃ bònditin jñānala
kṣmījāgratpariṇāma mimmu dayato śrī kālahastīśvarā! || 18 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! રાજાઓ, મત્ત ગજો, ઘોડા વગેરે નરક સમાન છે. ભોજન, સ્ત્રીઓ, ચતુરંગ સેના, ઘોડા, આભૂષણો વગેરે આત્માને હાનિ પહોંચાડે છે. તે બીજ તેની અપેક્ષા રાખે છે, પરંતુ તેનાથી તૃપ્તિ થતી નથી. જ્ઞાનલક્ષ્મી જાગ્રત પરિણામરૂપ છે. તું મને દયાપૂર્વક આપ. AI
रारा रम्मनि यञ्चुఁ जॆप्पवु पृधारम्भम्बु लिङ्केटिकिन्!
नीर न्मुम्पुमु पाल मुम्पु मिఁक निन्ने नम्मिनाఁडं जुमी
श्रीरामार्चित पादपद्मयुगला श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 19 ॥
rārā rammani yañcuఁ jèppavu pṛdhārambhambu liṅkeṭikin!
nīra nmumpumu pāla mumpu miఁka ninne nammināఁḍaṃ jumī
śrīrāmārcita pādapadmayugalā śrī kālahastīśvarā! || 19 ||
હે શ્રી રામાર્ચિત પાદપદ્મયુગલા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! હું નિરાધાર છું, મારું મન દુઃખી છે, તું મારી પાસે આવ. 'આવ, આવ' એમ કહીને તું મને બોલાવે છે, પણ આ દુનિયાના લોકો તને ઈશ્વર તરીકે સ્વીકારતા નથી. જે લોકો તારા પર વિશ્વાસ રાખે છે તેમને તું પાલન કરનારો છે. AI
जोकैनट्टि कुठारमुण्ड ननल ज्योतुण्ड नीरुण्डఁगा
बाकं बॊप्प घटिञ्चि चेतिपुनुकन् भक्षिम्पकाबोयचेఁ
जेकॊं टॆङ्गिलिमांसमिट्लु दगुना श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 20 ॥
jokainaṭṭi kuṭhāramuṇḍa nanala jyotuṇḍa nīruṇḍaఁgā
bākaṃ bòppa ghaṭiñci cetipunukan bhakṣimpakāboyaceఁ
jekòṃ ṭèṅgilimāṃsamiṭlu dagunā śrī kālahastīśvarā! || 20 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જો તને માંસ ખાવાની ઈચ્છા થાય, તો તારી ઈચ્છા પ્રમાણે હું મારું શરીર કાપીને આપીશ. જો તું કુહાડાથી મારા માથા પર પ્રહાર કરીશ, તો પણ હું સહન કરીશ. જો તું મારા શરીરને ટુકડે ટુકડે કરીને ખાઈ જાય, તો પણ મને આનંદ થશે. હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! આ તારું શરીર માંસના ટુકડાઓથી બમણું છે. AI
ग्राजीवम्बुनఁ गाञ्चॆ दुःखमु कुरुक्ष्मापालुఁ डामाटने
याजिं गूलॆ समस्तबन्धुवुलतो ना राजशब्धम्बु ची
छी जन्मान्तरमन्दु नॊल्लनुजुमी श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 21 ॥
grājīvambunaఁ gāñcè duḥkhamu kurukṣmāpāluఁ ḍāmāṭane
yājiṃ gūlè samastabandhuvulato nā rājaśabdhambu cī
chī janmāntaramandu nòllanujumī śrī kālahastīśvarā! || 21 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દુષ્કર્મ કરનારો રાજા પણ દુઃખી થાય છે, કુબેર પણ દુઃખી થાય છે, અને કુરુક્ષેત્રના રાજા પણ દુઃખી થાય છે. આ જગતમાં સમસ્ત બંધુઓ સાથે મારું 'રાજ' શબ્દ પણ નકામું છે. હું બીજા જન્મમાં પણ તને ભજીશ. AI
नाजातिक्रिय लेर्पडुन् सुखमु मान्यश्रेणि कॆट्लब्बु रू
पाजीवालिकि नेदि दिक्कु धृतिनी भक्तुल् भवत्पादनी
रेजम्बुल् भजियिन्तु रेतॆऱఁगुनन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 22 ॥
nājātikriya lerpaḍun sukhamu mānyaśreṇi kèṭlabbu rū
pājīvāliki nedi dikku dhṛtinī bhaktul bhavatpādanī
rejambul bhajiyintu retèṟaఁgunan śrī kālahastīśvarā! || 22 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! હું રાજા જેવો ધનવાન નથી, મારામાં ધર્મ પણ નથી, મારી જાતિની ક્રિયાઓ પણ નથી, સુખ પણ નથી, અને માન્ય શ્રેણીમાં મારી ગણતરી પણ નથી. આ જીવનમાં મારી દૃષ્ટિ ફક્ત તારા ભક્તોના ચરણો પર છે. હું તને ભજીશ, તું મને રક્ષણ આપ. AI
करिकर्णान्तमु लॆण्डमावुल ततुल् खद्योत्कीटप्रभल्
सुरवीधीलिखिताक्षरम्बु लसुवुल् ज्योत्स्नापःपिण्डमुल्
सिरुलन्देल मदान्धुलौदुरु जनुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 23 ॥
karikarṇāntamu lèṇḍamāvula tatul khadyotkīṭaprabhal
suravīdhīlikhitākṣarambu lasuvul jyotsnāpaḥpiṇḍamul
sirulandela madāndhulauduru janul śrī kālahastīśvarā! || 23 ||
તરંગોમાં પીપળાનાં પાન જેવાં, મેણ્ડાં જેવાં મોટાં, મરુત્તીપમાનાં, હાથીના કાન સુધી લાંબાં લેંડમાવુનાં, તેમનાં જેવાં ખદ્યોત જંતુઓનાં પ્રકાશ જેવાં, દેવવિધિએ લખેલા અક્ષરો જેવાં ચમકતાં, ચાંદનીના પાણીના પિંડ જેવાં, સુંદર સ્તનોવાળી મદથી અંધ સ્ત્રીઓ જેમાં ઘણી છે તેવા હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
रन्नलम्मुलु तल्लिदण्ड्रुलु गुरुन्दापत्सहायुन्दु ना
यन्ना! यॆन्नडु नन्नु संस्कृतिविषादाम्भोधि दाटिञ्चि य
छ्चिन्नानन्दसुखाब्धिఁ देल्चॆदॊ कदे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 24 ॥
rannalammulu tallidaṇḍrulu gurundāpatsahāyundu nā
yannā! yènnaḍu nannu saṃskṛtiviṣādāmbhodhi dāṭiñci ya
chcinnānandasukhābdhiఁ delcèdò kade śrī kālahastīśvarā! || 24 ||
તમને અમે જે રીતે માનીએ છીએ તે રીતે અમારાં માતાપિતા તમે જ છો, અમારાં બહેનો, ભાઈઓ, ગુરુઓ અને આપત્સહાયકો તમે જ છો. હે મારા પિતા! તમે મને ક્યારે સંસારના વિષાદના સમુદ્રને તરીને પાર કરાવીને આનંદના સુખના સમુદ્રમાં ડુબાડશો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
क्षेपं बब्बिन राजकीटमुल नेसेविम्प्ఁगानोप ना
शापाशम्बुलఁ जुट्टि त्रिप्पकुमु संसारार्धमै बण्टुगाఁ
जेपट्टं दय गल्गेनेनि मदिलो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 25 ॥
kṣepaṃ babbina rājakīṭamula nesevimpఁgānopa nā
śāpāśambulaఁ juṭṭi trippakumu saṃsārārdhamai baṇṭugāఁ
jepaṭṭaṃ daya galgeneni madilo śrī kālahastīśvarā! || 25 ||
તમારી પંચાંગ (ભિક્ષા) થોડી હોય તો પણ ભિક્ષાન્ન મળે છે, અને વધારે થાય તો રાજકીટ (રાજા જેવા) થઈ જાય છે, તેમ છતાં મને સેવવાનું ન થાય. શાપના શબ્દોમાં ફસાઈને ફરી ફરીને સંસાર અડધો થઈ જાય છે, તેમ છતાં જેને તમારી દયા હોય તેને જ મનમાં (જ્ઞાન) મળે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
नी पल्लॆम्बु प्रसादमुं गॊनिकदा ने बिड्डनैनाఁड न
न्नीपाटिं गरुणिम्पु मोఁप निఁक नीनॆव्वारिकिं बिड्डगाఁ
जेपट्टं दगुఁ बट्टि मानఁ दगदो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 26 ॥
nī pallèmbu prasādamuṃ gònikadā ne biḍḍanaināఁḍa na
nnīpāṭiṃ garuṇimpu moఁpa niఁka nīnèvvārikiṃ biḍḍagāఁ
jepaṭṭaṃ daguఁ baṭṭi mānaఁ dagado śrī kālahastīśvarā! || 26 ||
તમારું મોટું નામ, તમારા ચરણોનું તીર્થ, તમારું થૂંકેલું તાંબૂલ, તમારું પાનનું પ્રસાદ, જ્યારે મળે ત્યારે મને પુત્ર જેવો ન ગણો, તમારી પાસે ગરુડની જેમ ઉડીને પણ તમારા જેવા લોકોને પુત્ર જેવો ન ગણો, જે મળે તે ખાઈને માન આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
सुम्मी! नी मदिఁ दल्लिदण्ड्रुलनटञ्चु न्जूडఁगाఁबोकु ना
किम्मैఁ दल्लियुఁ दण्ड्रियुन् गुरुఁडु नीवे काक संसारपुं
जिम्मञ्जीकण्टि गप्पिन न्गडवु नन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 27 ॥
summī! nī madiఁ dallidaṇḍrulanaṭañcu njūḍaఁgāఁboku nā
kimmaiఁ dalliyuఁ daṇḍriyun guruఁḍu nīve kāka saṃsārapuṃ
jimmañjīkaṇṭi gappina ngaḍavu nan śrī kālahastīśvarā! || 27 ||
હે માતા! હે પિતા! હે શિવા! તમે મને કેમ ભૂલી ગયા? હે સુમી! તમારા મનમાં ભાઈઓને યાદ કરો, જો તમે જોશો તો તેઓ આવશે. મારા માટે દલ્લિયું (ભોજન) અને દંડિયું (દંડ) ગુરુ તમે જ છો, પરંતુ સંસારના જંજીરથી બાંધેલા આ ગધેડાને છોડાવો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
कॊडुकुल् पुट्टरॆ कौरवेन्द्रुन कनेकुल् वारिचे नेगतुल्
वडसॆं बुत्रुलु लेनि या शुकुनकुन् बाटिल्लॆने दुर्गतुल्!
चॆडुने मोक्षपदं मपुत्रकुनकुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 28 ॥
kòḍukul puṭṭarè kauravendruna kanekul vārice negatul
vaḍasèṃ butrulu leni yā śukunakun bāṭillène durgatul!
cèḍune mokṣapadaṃ maputrakunakun śrī kālahastīśvarā! || 28 ||
કોડુકુલ (દુષ્ટ કુળ)માં જન્મેલા, વિવેકહીન, જીવનભ્રાંત લોકો કોડુકુલમાં જ જન્મે છે, કૌરવેન્દ્ર (કૌરવોના રાજા)ના કુળમાં જન્મેલા તેમના જેવા જ થાય છે. જેને વડસેં (વંશ) પુત્રો નથી તેવા આ શુકન (પક્ષી)ને બાટિલ (નિરર્થક) દુર્ગતિ જ મળે છે. મારા પુત્રને મોક્ષપદ આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
त्यहमुं बेर्कॊनुत्तमोत्तमुल बाधम्बॆट्टगानोपुने?
दहनुं गप्पङ्गञ्जालुने शलभसन्तानम्बु नी सेवఁ जे
सि हतक्लेसुलु गारुगाक मनुजुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 29 ॥
tyahamuṃ berkònuttamottamula bādhambèṭṭagānopune?
dahanuṃ gappaṅgañjālune śalabhasantānambu nī sevaఁ je
si hataklesulu gārugāka manujul śrī kālahastīśvarā! || 29 ||
ગ્રહદોષો અને દુર્નિમિત્તો તમારા કલ્યાણકારી નામને દરરોજ સાંભળીને ઉત્તમોત્તમ લોકોને બાધા પહોંચાડી શકે? અગ્નિમાં પડેલા પતંગિયાના સમૂહની જેમ જે તમારી સેવામાં આવે છે તેમના ક્લેશો ભસ્મ થઈ જાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
यडुगम्बोयिन मोदु नीदु पदपद्माराधकश्रेणियु
न्नॆडकु न्निन्नु भजिम्पङ्गाఁगनियु नाकेला परापेक्ष को
रॆडि दिङ्केमि भवत्प्रसादमॆ तगुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 30 ॥
yaḍugamboyina modu nīdu padapadmārādhakaśreṇiyu
nnèḍaku nninnu bhajimpaṅgāఁganiyu nākelā parāpekṣa ko
rèḍi diṅkemi bhavatprasādamè tagun śrī kālahastīśvarā! || 30 ||
જે મનુષ્યો અન્ય માર્ગમાં રત છે તેમનું રક્ષણ કરવા તું ઉત્સાહી છે; તારા ચરણકમળના આરાધકોની શ્રેણી આનંદ પામે છે; જે તને ભજવા ઇચ્છે છે તેમને બીજા કોઈની અપેક્ષા શું રહે? હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારી કૃપાથી જ તેમને યોગ્ય ફળ મળે છે. AI
मुदितल् चित्रदुकूलमु ल्परिमलम्बु ल्मोक्षमीఁजालुने?
मदिलो वीनि नपेक्षसेसि नृपधामद्वारदेशम्बुఁ गा
चि दिनम्बुल् वृधपुत्तुरज्ञुलकटा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 31 ॥
mudital citradukūlamu lparimalambu lmokṣamīఁjālune?
madilo vīni napekṣasesi nṛpadhāmadvāradeśambuఁ gā
ci dinambul vṛdhaputturajñulakaṭā śrī kālahastīśvarā! || 31 ||
મદોન્મત્ત હાથી, ઘોડા, માણિક્ય રત્નો, વસ્ત્રો, સુગંધ અને મોક્ષ — આ બધું તું આપી શકે છે, છતાં મનમાં તું કોઈની અપેક્ષા રાખતો નથી; રાજાના દરબારના દ્વાર પર દિવસો સુધી ઊભા રહેતા વૃદ્ધ-પુત્ર-જ્ઞાતિજનોની સ્થિતિ જો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
पासी पायरु पुत्रमित्रजन सम्पद्भ्रान्ति वाञ्छालतल्
कोसी कोयदु नामनं बकट नीकुं ब्रीतिगा सत् क्रियल्
चेसी चेयदु दीनि त्रुल्लणपवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 32 ॥
pāsī pāyaru putramitrajana sampadbhrānti vāñchālatal
kosī koyadu nāmanaṃ bakaṭa nīkuṃ brītigā sat kriyal
cesī ceyadu dīni trullaṇapave śrī kālahastīśvarā! || 32 ||
સ્ત્રીઓ તેમના યૌવનના મોટા સુખો માટે રડે છે, રોતી છે; પુત્ર-મિત્રોના સંપત્તિના ભ્રમની વાસનાની લતા પાછળ પડીને દોડે છે; કોઈ તારું નામ પણ બોલતું નથી; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તું પ્રેમથી સત્કર્મ કરે છે, પણ આ દીન લોકો તેને જાણતા નથી. AI
निन्ने निष्ठ भजिञ्चॆद न्निरुपमोन्निद्रप्रमोदम्बु ना
कॆन्नण्डब्बॆडु न्न्तकालमिఁक नेनिट्लुन्न नेमय्यॆडिं?
जिन्नम्बुच्चक नन्नु नेलुकॊलवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 33 ॥
ninne niṣṭha bhajiñcèda nnirupamonnidrapramodambu nā
kènnaṇḍabbèḍu nntakālamiఁka neniṭlunna nemayyèḍiṃ?
jinnambuccaka nannu nelukòlave śrī kālahastīśvarā! || 33 ||
તું સર્વવ્યાપી છે, નિયંતા છે; જે તને શરણે આવે તેમનું રક્ષણ કરે છે; જે તને નિષ્ઠાથી ભજે છે તેને અદ્વિતીય, અનિર્વચનીય આનંદ મળે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! આ અંતકાળ સુધી હું આમ જ રહું તો મારી ગતિ શું થશે? મને ઉગાર. AI
न्नॆवैद्युण्डु चिकित्सఁ ब्रोवఁगलఁडो येमन्दु रक्षिञ्चुनो
ए वेल्पुल् कृपఁजूतुरो यनुचु निन्निन्तैनఁ जिन्तिम्पఁडा
जीवच्छ्राध्धमुఁ जेसिकॊन्न यतियुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 34 ॥
nnèvaidyuṇḍu cikitsaఁ brovaఁgalaఁḍo yemandu rakṣiñcuno
e velpul kṛpaఁjūturo yanucu ninnintainaఁ jintimpaఁḍā
jīvacchrādhdhamuఁ jesikònna yatiyun śrī kālahastīśvarā! || 34 ||
જો મૃત્યુ નજીક આવે, શરીર ક્ષીણ થાય, વૈદ્ય પણ ઉપસ્થિત હોય અને તે ચિકિત્સા કરી શકે નહીં, તો પછી કોણ રક્ષણ કરશે? આ વાતો કરીને જે યતિ તને ધ્યાનમાં લે છે, તે જીવચ્છ્રાદ્ધ કરીને તારું ઋણ ચૂકવે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
ननमध्योपल वेदिकाग्रमुन नानन्दम्बुनं बङ्कजा
नननिष्थ न्नुनुఁ जूडఁ गन्ननदिवो सौख्यम्बु लक्ष्मीविला
सिनिमायानटनल् सुखम्बु लगुने श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 35 ॥
nanamadhyopala vedikāgramuna nānandambunaṃ baṅkajā
nananiṣtha nnunuఁ jūḍaఁ gannanadivo saukhyambu lakṣmīvilā
sinimāyānaṭanal sukhambu lagune śrī kālahastīśvarā! || 35 ||
દરરોજ જીતેલા મન સાથે સુવર્ણમુખરી નદીના કિનારે આવેલા આમ્રવનની વચ્ચે, પથ્થરની વેદિકાના અગ્રભાગે, આનંદથી કમળોમાં નિષ્ઠાથી તને જોડીને, જે આનંદ અને લક્ષ્મીની વિલાસલીલા છે તે માયાના નાટકમાં સુખરૂપ લાગે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
द्भालव्रातमु निच्चिपुच्चुटनु सम्बन्धम्बु गाविञ्चि या
मालर्मम्बुन बान्धवं बनॆडि प्रेमं गॊन्दऱं द्रिप्पఁगाఁ
सीलन्सील यमर्चिन ट्लॊसఁगितो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 36 ॥
dbhālavrātamu niccipuccuṭanu sambandhambu gāviñci yā
mālarmambuna bāndhavaṃ banèḍi premaṃ gòndaṟaṃ drippaఁgāఁ
sīlansīla yamarcina ṭlòsaఁgito śrī kālahastīśvarā! || 36 ||
આલિંગન કરીને ગળે બાઝીને, નવ્વાણું શ્રેણીઓમાં ગોઠવાઈને, તેમના ભાલપ્રદેશને ચુંબન કરીને, સંબંધ જોડીને, માતા-પિતાના પ્રેમથી બંધાયેલા સગાંઓની જેમ પ્રેમ પામીને, શીલવાન યતિ તને પૂજે છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! AI
ड नुपायम्बु घटिम्पु मागतुल रॆण्ट न्नेर्पु लेकुन्न ले
दनि नाकिप्पुड चॆप्पु चेयఁगल कार्यम्बुन्न संसेवఁ जे
सि निनुं गाञ्चॆदఁगाक कालमुननो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 37 ॥
ḍa nupāyambu ghaṭimpu māgatula rèṇṭa nnerpu lekunna le
dani nākippuḍa cèppu ceyaఁgala kāryambunna saṃsevaఁ je
si ninuṃ gāñcèdaఁgāka kālamunano śrī kālahastīśvarā! || 37 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દરરોજ શરીરથી તમારી પૂજા ન થાય, અને મનમાં (ભક્તિ) જન્મે નહીં, તે માટે ઉપાય કરો; માતા-પિતાને બે વાર શીખવો, પણ તેઓ શીખતા નથી, તો મને કહો, હું શું કરી શકું? આ કાર્ય તમારી સેવાથી જ સિદ્ધ થાય છે; તમે મને ગાઓ, પછી સમય જતાં (તમે પ્રસન્ન થશો). AI
य्युदयास्ताचलसन्धि नाज्ञ नॊकఁ डायुष्मन्तुण्डै वीरिय
भ्युदयं बॆव्वरु चॆप्पఁगा विनरॊ यल्पुल्मत्तुलै येल च
च्चॆदरो राजुल मञ्चु नक्कटकटा! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 38 ॥
yyudayāstācalasandhi nājña nòkaఁ ḍāyuṣmantuṇḍai vīriya
bhyudayaṃ bèvvaru cèppaఁgā vinarò yalpulmattulai yela ca
ccèdaro rājula mañcu nakkaṭakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 38 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ચૌદ લોકમાં મહાયુગમાં રાજા ચાલે છે; સૂર્યોદય અને સૂર્યાસ્તના પર્વતની સંધિમાં જ્ઞાન નથી, આયુષ્યવાન અને વીર્યવાન લોકો ઉદય પામે છે, તેમ કહેતા સાંભળો; જે લોકો મદોન્મત્ત થઈને ચાલે છે, તે રાજાઓનું માંસ ખાય છે, અને તેમની સાથે રમે છે. AI
द्याजातक्षम सत्यभाषणमु विद्वन्मित्रसंरक्षयुन्
सौगन्यम्बु कृतम्बॆऱुङ्गटयु विश्वासम्बु गाकुन्न दु
र्बीजश्रेष्थुलु गाఁ गतम्बु गलदे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 39 ॥
dyājātakṣama satyabhāṣaṇamu vidvanmitrasaṃrakṣayun
sauganyambu kṛtambèṟuṅgaṭayu viśvāsambu gākunna du
rbījaśreṣthulu gāఁ gatambu galade śrī kālahastīśvarā! || 39 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! રાજા અંતે કૃપાથી ધર્મ, કુળીનતા, વિદ્યા, જાતિ, ક્ષમા, સત્યભાષણ, વિદ્વાન મિત્રોનું રક્ષણ, સૌગંધ્ય, કૃતજ્ઞતા અને વિશ્વાસ સાથે જાય છે; દુર્બીજ શ્રેષ્ઠ લોકો સાથે ગતિ થાય છે. AI
चिन पुण्यात्मुलु नेनु नॊक्कसरिवो चिन्तिञ्चि चूडङ्ग नॆ
ट्लनिनं गीटफणीन्द्रपोतमदवे दण्डोग्रहिंसाविचा
रिनि गाङ्गाఁ निनु गानఁगाक मदिलो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 40 ॥
cina puṇyātmulu nenu nòkkasarivo cintiñci cūḍaṅga nè
ṭlaninaṃ gīṭaphaṇīndrapotamadave daṇḍograhiṃsāvicā
rini gāṅgāఁ ninu gānaఁgāka madilo śrī kālahastīśvarā! || 40 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! પહેલાં નીચ લોકો નપુંસક રાજ્યપદવી અને મસ્તક પર અભિષેક પામે છે; પુણ્યાત્માઓ મને જોઈને વિચારે છે કે અમે પણ તેમના જેવા થઈએ; દંડથી ઉગ્ર હિંસાનો વિચાર કરનારા ગરુડ અને શેષનાગના બાળકના મદને દૂર કરો; તમે મને ગાઓ, મારા મનમાં. AI
टविकत्वम्बुఁ प्रियम्बुलै भुगहशुण्डालातवीचारुलन्
भवदुःखम्बुलఁ बापु टॊप्पुఁ जॆलఁदिम्बाटिञ्चि कैवल्यमि-
च्चि विनोदिञ्चुट केमि कारणमया श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 41 ॥
ṭavikatvambuఁ priyambulai bhugahaśuṇḍālātavīcārulan
bhavaduḥkhambulaఁ bāpu ṭòppuఁ jèlaఁdimbāṭiñci kaivalyami-
cci vinodiñcuṭa kemi kāraṇamayā śrī kālahastīśvarā! || 41 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! વાયુભક્ષ, આભૂષણોના સમૂહ, શુભ હાથીની ચામડી, નાટ્યકારનું નૃત્ય, પ્રિય લોકો, પર્વતની ગુફામાં શુંડાલ અને લાતવિચારવાળા લોકો, તમારા દુઃખોને દૂર કરીને, શરીરને તોડીને, કૈવલ્ય આપીને વિનોદ કરે છે, તેનું શું કારણ છે? AI
ट्टमु सिध्धिञ्चिन नास दीऱदु निरूढक्रोधमुन् सर्वलो-
कमुल न्म्रिङ्गिन मान दिन्दुఁ गल सौ-ख्यं बॊल्ल नीसेवఁ जे-
सि महापातकवारिराशिఁ गडतुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 42 ॥
ṭṭamu sidhdhiñcina nāsa dīṟadu nirūḍhakrodhamun sarvalo-
kamula nmriṅgina māna dinduఁ gala sau-khyaṃ bòlla nīsevaఁ je-
si mahāpātakavārirāśiఁ gaḍatun śrī kālahastīśvarā! || 42 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દેવસ્ત્રીઓ સાથે રમવાથી મોહ થાય છે, બ્રહ્મપટ્ટ પ્રાપ્ત થાય છે, નાસિકા લાંબી થાય છે, નિરૂઢ ક્રોધથી સર્વ લોકો માન આપે છે, સુખ પ્રાપ્ત થાય છે, તમારી સેવાથી મહાપાતકના સમુદ્રને પાર કરો. AI
मनुमानम्बिఁक लेदु नम्ममनि तारावेल नारेवुनन्
मुनुఁगम्बोवुचु बास सेयुट सुमी मुम्माटिकिं जूडगाఁ
जॆनटु ल्गानरु दीनिभावमिदिवो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 43 ॥
manumānambiఁka ledu nammamani tārāvela nārevunan
munuఁgambovucu bāsa seyuṭa sumī mummāṭikiṃ jūḍagāఁ
jènaṭu lgānaru dīnibhāvamidivo śrī kālahastīśvarā! || 43 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ચાર વાર જોઈને ચાર વાર જુઓ, યમદૂતો સાચે જ આવે છે, મનુષ્યો માને છે કે અમે લીધું નથી, તારાવેલ નારેવુનન્ પહેલાં ડૂબી જાય છે, પછી તે બાસ કરે છે, તેમ છતાં ત્રીજી વાર જોડો, જે લોકો ગાતા નથી, તેમની દીન ભાવના આવી છે. AI
भवदङ्घ्रिस्तुतिचेतఁगाक विलसद्बालक्षुधाक्लेशदु
ष्टविधुल्मानुनॆ चूड मेఁकमॆडचण्टन्दल्लि कारुण्यद्ब
ष्थिविशेषम्बुन निच्चि चण्टఁबलॆ नो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 44 ॥
bhavadaṅghristuticetaఁgāka vilasadbālakṣudhākleśadu
ṣṭavidhulmānunè cūḍa meఁkamèḍacaṇṭandalli kāruṇyadba
ṣthiviśeṣambuna nicci caṇṭaఁbalè no śrī kālahastīśvarā! || 44 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ભવના દુઃખોને રાજકીટ (કીડા) જેવા તુચ્છ ગણી, તમારા ચરણોની સ્તુતિમાં ચિત્ત પરોવી, ઉગ્ર બાળકની ભૂખની પીડાથી પીડિત દુષ્ટ વિધુલ્માનને ચૂડ (શિખર) પર બેસાડીને, કરુણાપૂર્ણ દૃષ્ટિથી જોઈને, તેને શાંત કરો. AI
बवु शत्रुं डतिमित्रुఁडौ विषमु दिव्याहारमौ नॆन्नఁगा
नवनीमण्डलिलोपलन् शिव शिवे त्याभाषणोल्लासिकिन्
शिव नी नाममु सर्ववश्यकरमौ श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 45 ॥
bavu śatruṃ ḍatimitruఁḍau viṣamu divyāhāramau nènnaఁgā
navanīmaṇḍalilopalan śiva śive tyābhāṣaṇollāsikin
śiva nī nāmamu sarvavaśyakaramau śrī kālahastīśvarā! || 45 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ફળ, ફૂલ, અગ્નિ, જળ, પૃથ્વી, સ્થળ, શત્રુ, મિત્ર, વિષ, દિવ્ય આહાર — આ બધું તમારા માટે નવનીતના ગોળા જેવું તુચ્છ છે. શિવ, શિવ એમ કહેવાથી પ્રસન્ન થઈને, તમારું નામ સર્વવશ્યકર (બધાને વશ કરનારું) છે. AI
लेवो येऱुलఁ बल्लवास्तरणमुल् लेवो सदा यात्मलो
लेवो नीवु विरक्तुल न्मनुप जालिं बॊन्दि भूपालुरन्
सेवल् सेयఁगఁ बोदु रेलॊकॊ जनुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 46 ॥
levo yeṟulaఁ ballavāstaraṇamul levo sadā yātmalo
levo nīvu viraktula nmanupa jāliṃ bòndi bhūpāluran
seval seyaఁgaఁ bodu relòkò janul śrī kālahastīśvarā! || 46 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો કાનથી સાંભળે છે, ગંધમૂળફળ લે છે, ગુફામાં જળ લે છે, યાત્રાએ જાય છે, પથારી લે છે, હંમેશા આત્મામાં તમને લે છે, તે વિરક્ત લોકો મનુષ્યોમાં રાજાઓ થાય છે; અને તેમની સેવા કરનારા લોકો પણ ઉત્તમ થાય છે. AI
सिन कर्मम्बुल प्रोवु लॆन्नि गलवो चिन्तिञ्चिनन् गान नी
जननम्बे यनि युन्न वाड निदिये चालिम्पवे निन्नुఁ गॊ
ल्चिन पुण्यम्बुनकुं गृपारतुఁडवै श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 47 ॥
sina karmambula provu lènni galavo cintiñcinan gāna nī
jananambe yani yunna vāḍa nidiye cālimpave ninnuఁ gò
lcina puṇyambunakuṃ gṛpāratuఁḍavai śrī kālahastīśvarā! || 47 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! પહેલાં મેં જે જન્મ લીધા છે તે કેટલા છે, મોહથી મેં જે કર્મો કર્યાં છે તે કેટલાં છે, તે વિચારતાં મને જ્ઞાન થયું કે તમારો જન્મ (અવતાર) જ છે. તમને ધ્યાનથી ચાલવા દો, તમારી પૂજા કરવાના પુણ્ય માટે તમે કૃપાપાત્ર થાઓ. AI
पनदुःखादुलఁ बॊन्दकुण्ड ननुकम्पादृष्टि वीक्षिञ्चि या
वॆनुकन् नीपदपद्ममुल् दलఁचुचुन् विश्वप्रपञ्चम्बुఁ बा
सिन चित्तम्बुन नुण्डఁजेयङ्गदवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 48 ॥
panaduḥkhādulaఁ bòndakuṇḍa nanukampādṛṣṭi vīkṣiñci yā
vènukan nīpadapadmamul dalaఁcucun viśvaprapañcambuఁ bā
sina cittambuna nuṇḍaఁjeyaṅgadave śrī kālahastīśvarā! || 48 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! શરીર શિથિલ થાય, પૃથ્વી પર પડું, મહારોગથી પીડાઉં, દુઃખથી ઘેરાઉં — તો પણ તમારી કૃપાદૃષ્ટિથી જોઈને, તમારા ચરણકમળોને ધ્યાનમાં ધારણ કરીને, આ સમગ્ર વિશ્વને મનમાં ધારણ કરીને, મને શાંતિ આપો. AI
डलियो पादकराक्षियुग्मम्बुलु षट्कञ्जम्बुलो मोमु दा
जलजम्बो निटलम्बु चन्द्रकलयो सङ्गम्बु योगम्बॊ गा
सिलि सेविन्तुरु कान्तलन् भुवि जनुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 49 ॥
ḍaliyo pādakarākṣiyugmambulu ṣaṭkañjambulo momu dā
jalajambo niṭalambu candrakalayo saṅgambu yogambò gā
sili sevinturu kāntalan bhuvi janul śrī kālahastīśvarā! || 49 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! મનને વિષયોમાં લગાડનારા લોકો સુષુમ્ના દ્વારમાં, કુંડલિનીમાં, પાદ-કર-નેત્રના યુગ્મમાં, ષટ્કમળમાં, મુખમાં, નાભિમાં, લલાટમાં, ચંદ્રકળામાં યોગના સંગથી તમને સેવે છે; તે લોકો પૃથ્વી પર કાંત (સુંદર) થાય છે. AI
ल्कलशब्धध्वनु लञ्चिताम्बर मलङ्कारम्बु दीप्तु ल्मॆऱुं
गुलु नैवेद्यमु माधुरी महिमगाఁ गॊल्तुन्निनुन् भक्तिरं
जिल दिव्यार्चन गूर्चि नेर्चिन क्रियन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 50 ॥
lkalaśabdhadhvanu lañcitāmbara malaṅkārambu dīptu lmèṟuṃ
gulu naivedyamu mādhurī mahimagāఁ gòltunninun bhaktiraṃ
jila divyārcana gūrci nercina kriyan śrī kālahastīśvarā! || 50 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જળ, રસ, ફૂલ, વાચાબંધ (મંત્ર), વાદ્યો, કલશનો શબ્દ, ધ્વનિ, સુંદર વસ્ત્ર, અલંકાર, દીપ્તિ, મેરુ (પર્વત), નૈવેદ્ય — આ બધું મધુર મહિમાથી તમને અર્પણ કરીને, ભક્તિથી યુક્ત દિવ્ય અર્ચન કરીને, તમે પ્રસન્ન થાઓ. AI
ब्धालङ्कारविशेषभाषल कलभ्यम्बैन नीरूपमुं
जालुఁजालुఁ गवित्वमुल्निलुचुने सत्यम्बु वर्णिञ्चुचो
ची! लज्जिम्परुगाक मादृशकवुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 51 ॥
bdhālaṅkāraviśeṣabhāṣala kalabhyambaina nīrūpamuṃ
jāluఁjāluఁ gavitvamulnilucune satyambu varṇiñcuco
cī! lajjimparugāka mādṛśakavul śrī kālahastīśvarā! || 51 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારી લીલાઓની સ્તુતિ કરવા માટે ઉપમા અને ઉત્પ્રેક્ષા જેવા શબ્દાલંકારોની વિશેષ ભાષાથી પણ તમારું નિરૂપણ થઈ શકતું નથી; જેમ જેમ હું વર્ણન કરું છું તેમ તેમ મારું કવિત્વ ક્ષીણ થતું જાય છે. સાચું કહું છું, મારા જેવા કવિઓ લજ્જિત થાઓ. AI
लेलॆम्मन्न नरण्टिपण्ड्लुఁ गॊनि तेलेकुन्न नेनॊल्लनं
टे लालिम्परे तल्लिदण्ड्रुलपु डट्ले तॆच्चि वात्सल्य ल
क्ष्मीलीलावचनम्बुलं गुडुपरा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 52 ॥
lelèmmanna naraṇṭipaṇḍluఁ gòni telekunna nenòllanaṃ
ṭe lālimpare tallidaṇḍrulapu ḍaṭle tècci vātsalya la
kṣmīlīlāvacanambulaṃ guḍuparā śrī kālahastīśvarā! || 52 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! બાળકો રમે છે, ઘર બનાવે છે, પથ્થરોને ભેગા કરીને ઘર બનાવે છે અને 'અમારા ઘરમાં આવો' એમ કહે છે; તેઓ માટીના ઢેફાં લઈને રમે છે, અને હું તેમની સાથે રમું છું. માતાઓ તેમને બોલાવે છે, અને તેમના વાત્સલ્યભર્યા શબ્દો સાથે તમે પણ તેમની સાથે રમો છો. AI
बु लटञ्चुं दॆवुलञ्चु दिष्ट्मनुचुन् भूतम्बुलञ्चु न्विषा
दुलटञ्चु न्निमिषार्ध जीवनमुलञ्चुं ब्रीतिఁ बुट्टिञ्चि यी
सिलुगुल् प्राणुलकॆन्नि चेसितिवया श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 53 ॥
bu laṭañcuṃ dèvulañcu diṣṭmanucun bhūtambulañcu nviṣā
dulaṭañcu nnimiṣārdha jīvanamulañcuṃ brītiఁ buṭṭiñci yī
silugul prāṇulakènni cesitivayā śrī kālahastīśvarā! || 53 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! શકુન, ગ્રહયોગ, સામુદ્રિક શાસ્ત્ર, દેવતાઓ, દિશાઓ, ભૂતો, વિષાદ અને પળાર્ધ જેટલું જીવન — આ બધું જોઈને ભયથી ધ્રૂજતા પ્રાણીઓને તેં કેવી રીતે રક્ષણ આપ્યું છે! AI
गलसीमम्बुन दण्ड नासिकतुदन् गन्धप्रसारम्बु लो
पल नैवेद्यमुఁ जेर्चु ने मनुज्ఁ डाभक्तुण्डु नीकॆप्पुडुं
जॆलिकाडै विहरिञ्चु रौप्यगिरिपै श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 54 ॥
galasīmambuna daṇḍa nāsikatudan gandhaprasārambu lo
pala naivedyamuఁ jercu ne manujఁ ḍābhaktuṇḍu nīkèppuḍuṃ
jèlikāḍai vihariñcu raupyagiripai śrī kālahastīśvarā! || 54 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! નીચે પુષ્પપ્રસાદ અને માળાના સ્થાન પર વિભૂતિ, ગળાની સીમામાં જળ, દંડ અને નાસિકાથી સુગંધ ફેલાવો, અને પળમાં નૈવેદ્ય ધરાવો — જે મનુષ્ય તમારો ભક્ત છે, તે તમારી સાથે રમે છે, અને ચાંદીના પર્વત પર વિહાર કરે છે. AI
वेल न्वारि भजिम्पఁ जालिपड काविर्भूत मोदम्बुनं
गालम्बॆल्ल सुखम्बु नीकु निఁक भक्तश्रेणि रक्षिम्पके
श्रीलॆव्वारिकिఁ गूडम्बॆट्टॆदवया श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 55 ॥
vela nvāri bhajimpaఁ jālipaḍa kāvirbhūta modambunaṃ
gālambèlla sukhambu nīku niఁka bhaktaśreṇi rakṣimpake
śrīlèvvārikiఁ gūḍambèṭṭèdavayā śrī kālahastīśvarā! || 55 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો તમને ભજે છે તેમને તમે મિત્રો, સગાં અને નિષ્ઠાવાન લોકો સાથે જોડો છો; જે લોકો ભજનમાં લીન થાય છે તેમને તમે આનંદથી ભરી દો છો; અને તમારા ભક્તસમૂહનું રક્ષણ કરનારા તમે શ્રીલેવ્વારુ સાથે જોડાઓ છો. AI
न्नलन्तलबॆट्टिन नी पदाब्धमुलఁ बायञ्जाल नेमिच्चिनं
गलधौताचल मेलु टम्बुनिधिलोఁ गापुण्डु टब्जम्बु पैఁ
जॆलुवॊप्पुन् सुखियिम्पఁ गाञ्चुट सुमी श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 56 ॥
nnalantalabèṭṭina nī padābdhamulaఁ bāyañjāla nemiccinaṃ
galadhautācala melu ṭambunidhiloఁ gāpuṇḍu ṭabjambu paiఁ
jèluvòppun sukhiyimpaఁ gāñcuṭa sumī śrī kālahastīśvarā! || 56 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! સહેલાઈથી પ્રાપ્ત થતા મૂર્ખો અને ઉત્તમોત્તમ રાજાઓ જ્યારે તમારા પદારવિંદની શરણમાં આવે છે, ત્યારે તમે તેમને કૃપા આપો છો; સુવર્ણ પર્વત અને સમુદ્રમાં પણ તમારું સ્થાન છે; તમે તેમને સુખી કરો છો. AI
बुलितोलु न्भसितम्बुఁ बाఁपतॊदवुल् पोकुण्डఁ दोఁबुट्लकै
तॊलि नेवारलतोडఁ बुट्टक कलादुल्गल्गॆ मेलय्यॆना
सिलुवुलूरमुचेसिकॊं टॆऱिङ्गिये श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 57 ॥
bulitolu nbhasitambuఁ bāఁpatòdavul pokuṇḍaఁ doఁbuṭlakai
tòli nevāralatoḍaఁ buṭṭaka kalādulgalgè melayyènā
siluvulūramucesikòṃ ṭèṟiṅgiye śrī kālahastīśvarā! || 57 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! સુવર્ણ પર્વત, અસ્થિમાળા, ગોગન્ધર્વો, ભસ્મ અને બાપતોદવ (એક પ્રકારના દેવતા) — આ બધા સાથે તમે સિલુવુરમાં પ્રગટ થયા છો, અને તેમની સાથે રમતા રમતા તમે ત્યાં વિરાજમાન થયા છો. AI
मति नूहिञ्चि शरीर मस्थिरमु ब्रह्मम्बॆन्न सत्यम्बु गां
चिति मञ्चुन् सभलन् वृधावचनमु ल्चॆप्पङ्गने कानि नि
र्जितचित्तस्थिर सौख्यमुल् दॆलियरो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 58 ॥
mati nūhiñci śarīra masthiramu brahmambènna satyambu gāṃ
citi mañcun sabhalan vṛdhāvacanamu lcèppaṅgane kāni ni
rjitacittasthira saukhyamul dèliyaro śrī kālahastīśvarā! || 58 ||
શ્રવણ દ્વારા અભ્યાસ કરીને શાસ્ત્રોની ગરિમા શોધીને તત્ત્વોને મતિથી જાણીને, શરીર અસ્થિર છે અને બ્રહ્મ જ સત્ય છે એમ ગાંઠે બાંધીને, ચિત્તને વશમાં રાખીને સફળ કરીને, વૃદ્ધાવસ્થાના વચનને પણ ન ગણકારીને, જિતેન્દ્રિય ચિત્તની સ્થિર સુખને આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ततमुं गूटिकिनै चरिम्प विनलेदा 'यायु रन्नं प्रय
च्छति' यञ्चुन्मॊऱवॆट्टगा श्रुतुलु संसारान्धकाराभि दू
षितदुर्मार्गुल् गानఁ गानम्बडवो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 59 ॥
tatamuṃ gūṭikinai carimpa vinaledā 'yāyu rannaṃ praya
cchati' yañcunmòṟavèṭṭagā śrutulu saṃsārāndhakārābhi dū
ṣitadurmārgul gānaఁ gānambaḍavo śrī kālahastīśvarā! || 59 ||
તમને ગતિ માનીને ભજનારા લોકોનો સમૂહ જ્યારે નાશ પામે ત્યારે સંબંધીઓને પણ ગૂંચવણમાં નાખીને અંતે વિનાશ પામે છે, 'આયુષ્ય અને અન્ન આપે છે' એમ કહીને શ્રુતિઓ મોટેથી બોલે છે, સંસારરૂપી અંધકારથી દૂષિત દુર્માર્ગોમાં જનારા લોકોને રક્ષણ આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
नतఁ डादर्पकु वेग नॊत्त गवयं बाम्बोतुनुं दाఁकि यु
ग्रतఁ बोराडङ्गनुन्न युन्नडिमि लेఁगल्वोलॆ शोकानल
स्थितिपालै मॊऱपॆट्टुनन् मनुपवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 60 ॥
nataఁ ḍādarpaku vega nòtta gavayaṃ bāmbotunuṃ dāఁki yu
grataఁ borāḍaṅganunna yunnaḍimi leఁgalvolè śokānala
sthitipālai mòṟapèṭṭunan manupave śrī kālahastīśvarā! || 60 ||
રતિ (કામ) જેવા શત્રુઓને જીતીને, ગોરાજા અશ્વોને નમાવીને, દર્પને વેગ આપીને, ગવય (જંગલી બળદ) અને બામ્બોતુ (ભેંસ) ને દમન કરીને, ઉગ્રતાથી યુદ્ધ કરનારા યુવાન સ્ત્રીઓ સાથે લીલા કરતાં, શોકાગ્નિની સ્થિતિને પાળતા મનુષ્યોને મુક્તિ આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
नन्ता दुःखपरम्परानिवितमॆ मेनन्ता भयभ्रान्तमे
यन्तानन्तशरीरशोषणमॆ दुर्व्यापारमे देहिकिन्
जिन्तन् निन्नुఁ दलञ्चि पॊन्दरु नरुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 61 ॥
nantā duḥkhaparamparānivitamè menantā bhayabhrāntame
yantānantaśarīraśoṣaṇamè durvyāpārame dehikin
jintan ninnuఁ dalañci pòndaru narul śrī kālahastīśvarā! || 61 ||
અંતે શરીરની રચના સંશયરૂપ છે, અંતે વિચાર પણ અંતરહિત દુઃખની પરંપરાથી ઘેરાયેલો છે, અંતે ભયથી ભ્રાંત છે, અંતે અનંત શરીરોના શોષણરૂપ છે, દેહધારી માટે દુર્વ્યાપારરૂપ છે – આમ વિચારીને જે લોકો તમને ભજે છે તેમને ઉદ્ધાર કરો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
शान्तिन् बॊन्दितिఁ जालुఁजालु बहुराजद्वारसौख्यम्बुलन्
शान्तिं बॊन्दॆदఁ जूपु ब्रह्मपदराजद्वारसौख्यम्बु नि
श्चिन्तन् शान्तुఁड नौदु नी करुणचे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 62 ॥
śāntin bònditiఁ jāluఁjālu bahurājadvārasaukhyambulan
śāntiṃ bòndèdaఁ jūpu brahmapadarājadvārasaukhyambu ni
ścintan śāntuఁḍa naudu nī karuṇace śrī kālahastīśvarā! || 62 ||
સંતોષ પામે ત્યારે રતિરાજ (કામદેવ) ના દ્વારનું સુખ મળે, શાંતિ પામે ત્યારે બહુરાજ (ઇન્દ્ર) ના દ્વારનું સુખ મળે, શાંતિ પામીને જુઓ તો બ્રહ્મપદરાજના દ્વારનું સુખ મળે – નિશ્ચિંત થઈને શાંત થઈને તમે તેમને કરુણાથી આપો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
बुत्री पुत्र कलत्र रक्षण कलाबुध्धिन् नृपाला(अ)धमन्
बात्रं बञ्चु भजिम्पఁबोदु रितियुन् भाष्यम्बॆ यिव्वारिचा
रित्रं बॆन्नఁडु मॆच्च नॆञ्च मदिलो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 63 ॥
butrī putra kalatra rakṣaṇa kalābudhdhin nṛpālā(a)dhaman
bātraṃ bañcu bhajimpaఁbodu ritiyun bhāṣyambè yivvāricā
ritraṃ bènnaఁḍu mècca nèñca madilo śrī kālahastīśvarā! || 63 ||
જે લોકો સ્તોત્ર રચે છે, જે વ્રતસ્થ છે, જે વેશથી પુત્ર-પુત્રી-પત્નીનું રક્ષણ કરવાની કળામાં બુદ્ધિથી રાજાઓને પણ ધિક્કારે છે, જે ભજનમાં તત્પર છે, એવા ભાષ્ય કરનારાઓની ચારિત્ર્યને પણ તમે સ્વીકારો છો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
पकलाश्रेणि विवेकसाधनमुलॊप्पन् बूनि यानन्दता
रकदुर्गाटविलो मनोमृगमुगर्वस्फूर्ति वारिञ्चुवा
रिकिఁगा वीडु भवोग्रबन्धलतिकल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 64 ॥
pakalāśreṇi vivekasādhanamulòppan būni yānandatā
rakadurgāṭavilo manomṛgamugarvasphūrti vāriñcuvā
rikiఁgā vīḍu bhavograbandhalatikal śrī kālahastīśvarā! || 64 ||
નિર્મળ સ્થિતિમાં મનને સ્થિર કરીને, ઘંટાના અવાજમાં, બિંદુના પ્રકાશની શ્રેણીમાં, વિવેકના સાધનોમાં લીન થઈને, આનંદતારક દુર્ગાટવીમાં મનરૂપી મૃગને ગર્વની ઉત્સાહથી ચરાવનારા માટે, ભવના ઉગ્ર બંધનની લતાઓને વિશેષ રીતે કાપી નાખો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
म्मु कवित्वम्बुलु नाकुఁ जॆन्दनिवि येमो यण्टिवा नादुजि
ह्वकु नैसर्गिक कृत्य मिन्तिय सुमी प्रार्धिञ्चुटे कादु को
रिकल न्निन्नुनुगान नाकु वशमा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 65 ॥
mmu kavitvambulu nākuఁ jèndanivi yemo yaṇṭivā nāduji
hvaku naisargika kṛtya mintiya sumī prārdhiñcuṭe kādu ko
rikala nninnunugāna nāku vaśamā śrī kālahastīśvarā! || 65 ||
એક અર્ધ જલ તમને ન જોઈને, હું શોધીને પણ તમને ન મળ્યો; તેમ છતાં મને કવિત્વો પ્રાપ્ત થયાં, તે શું આશ્ચર્ય નથી? આ તો સ્વાભાવિક કાર્ય છે; આ સુંદરી પ્રાર્થના કરે છે કે, હે કાલહસ્તીશ્વર! તમને ગાવા સિવાય બીજું કંઈ મારા વશમાં નથી. AI
त्सुकतं देरఁगఁ बोवु नच्चट महा दुःखम्बु सिद्धिञ्चुఁ; ग
र्मकलाभाषलकॆल्लఁ ब्रापुलगु शास्त्रम्बु ल्विलोकिञ्चुवा
रिकि नित्यत्वमनीष दूरमगुఁजू श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 66 ॥
tsukataṃ deraఁgaఁ bovu naccaṭa mahā duḥkhambu siddhiñcuఁ; ga
rmakalābhāṣalakèllaఁ brāpulagu śāstrambu lvilokiñcuvā
riki nityatvamanīṣa dūramaguఁjū śrī kālahastīśvarā! || 66 ||
શુક પક્ષીઓ કિંશુક પુષ્પોને ફળસમૂહ માનીને ઉત્સુકતાથી તેના પર બેસે છે, પણ નિષ્ફળ જાય છે અને મહા દુઃખ પામે છે; તેમ જ વ્યાકરણ કલા અને ભાષાની ક્રીડાથી પ્રાપ્ત થયેલા શાસ્ત્રોને જોનારા લોકોને પણ તે નિત્યત્વ બુદ્ધિથી દૂર છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
लॊकॊ तामॆन्नఁडुఁ जावरो तमकुఁ बोवो सम्पदल् पुत्रमि
त्रकलत्रादुलतोड नित्य सुखमन्दं गन्दुरो युन्नवा
रिकि लेदो मृति यॆन्नఁडुं गटकट श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 67 ॥
lòkò tāmènnaఁḍuఁ jāvaro tamakuఁ bovo sampadal putrami
trakalatrādulatoḍa nitya sukhamandaṃ ganduro yunnavā
riki ledo mṛti yènnaఁḍuṃ gaṭakaṭa śrī kālahastīśvarā! || 67 ||
એકને કહીને પદસ્થ કરવાથી જીવે છે, બીજો એકલો એકલો ઊઠે છે, તે લોકો તેને શું કહેશે? તેમને સંપત્તિ, પુત્ર, મિત્ર, પત્ની વગેરે સાથે નિત્ય સુખ મળે છે અને તે લોકો આનંદ પામે છે; પણ તેમને મૃત્યુ ક્યારે આવશે તે જાણતા નથી, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
डेकार्पण्यपु माटलाड नरुगं डॆव्वारितो वेषमुल्
गैकोडे मतमुल् भजिम्पఁ डिलनेकष्टप्रकारम्बुलन्
जीकाकै चॆडिपोఁदु जीवनदशन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 68 ॥
ḍekārpaṇyapu māṭalāḍa narugaṃ ḍèvvārito veṣamul
gaikoḍe matamul bhajimpaఁ ḍilanekaṣṭaprakārambulan
jīkākai cèḍipoఁdu jīvanadaśan śrī kālahastīśvarā! || 68 ||
તમારી કરુણાથી જે મનુષ્ય નીચ કુળમાં જન્મે છે, તે દુષ્ટ સ્વભાવવાળો થાય છે, કંજૂસ થાય છે, કઠોર વચન બોલે છે, દેવતાઓ સાથે વિરોધ કરે છે, દુષ્ટ મતને ભજે છે, અનેક પ્રકારના કષ્ટો પામે છે, અને જીવનદશામાં જ ખતમ થઈ જાય છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
मातण्ड्रान सहिम्परादु प्रतिकर्मम्बिञ्चुके जेयगाఁ
बोते दोसमु गान मानि यतिनै पोఁगोरिनन् सर्वदा
चेतःक्रोधमु मान दॆट्लु नडुतुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 69 ॥
mātaṇḍrāna sahimparādu pratikarmambiñcuke jeyagāఁ
bote dosamu gāna māni yatinai poఁgorinan sarvadā
cetaḥkrodhamu māna dèṭlu naḍutun śrī kālahastīśvarā! || 69 ||
જ્ઞાતિજનો સાથે દ્રોહ કરે છે, ચોરી, કપટ વગેરે ક્રિયાઓના દોષ કરે છે, માતા-પિતાને સહન કરાવે છે, પ્રતિકર્મ કરે છે, જે થાય તે દોષ ગણીને યત્ન કરે છે, પણ સર્વદા ચિત્તમાં ક્રોધ રાખે છે અને માન જાળવે છે, તે લોકો નષ્ટ થાય છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
वदरन् संशयभीकराटवुलं द्रोवलप्पि वर्तिम्पఁगा
मदनक्रोधकिरातुलन्दुఁ गनि भीमप्रौढिचेఁ दाఁकिनं
जॆदरुं जित्तमु चित्तगिम्पఁगदवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 70 ॥
vadaran saṃśayabhīkarāṭavulaṃ drovalappi vartimpaఁgā
madanakrodhakirātulanduఁ gani bhīmaprauḍhiceఁ dāఁkinaṃ
jèdaruṃ jittamu cittagimpaఁgadave śrī kālahastīśvarā! || 70 ||
ચાર વેદોનો અભ્યાસ કરેલા પંડિતાધમ લોકો સ્વેચ્છાએ બોલવાની ક્રીડાથી વદે છે, સંશયરૂપ ભયંકર જંગલમાં ભ્રમણ કરે છે, મદન અને ક્રોધરૂપ શિકારીઓથી ઘેરાયેલા ભયંકર પ્રૌઢિથી ડરીને ભાગે છે, તેમનું ચિત્ત ચંચળ થાય છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
बूसिन्देण्टिदि पूఁत लेण्टिवि मदा(अ)पूतम्बु ली देहमुल्
मूसिन्देण्टिदि मूఁतलेण्टिवि सदामूढत्वमे कानि ताఁ
जेसिन्देण्टिदि चेन्तलेఁटिवि वृधा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 71 ॥
būsindeṇṭidi pūఁta leṇṭivi madā(a)pūtambu lī dehamul
mūsindeṇṭidi mūఁtaleṇṭivi sadāmūḍhatvame kāni tāఁ
jesindeṇṭidi centaleఁṭivi vṛdhā śrī kālahastīśvarā! || 71 ||
ક્રોધ આવે છે, રોષ આવે છે, મન રોગથી પીડાય છે, શરીરમાં દુર્ગંધ આવે છે, દાંત પડી જાય છે, મદ અને મળમૂત્રથી શરીર અશુદ્ધ થાય છે, માંસ શિથિલ થાય છે, સદા મૂઢતા જ રહે છે, તે બધું વૃથા છે, હે કાલહસ્તીશ્વર! AI
काशीवल्लभुఁ गॊल्वम्बोदुनॊ महा कालेशुఁ बूजिन्तुनो
नाशीलं बणुवैन मेरु वनुचुन् रक्षिम्पवे नी कृपा
श्री शृङ्गारविलासहासमुलचे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 72 ॥
kāśīvallabhuఁ gòlvambodunò mahā kāleśuఁ būjintuno
nāśīlaṃ baṇuvaina meru vanucun rakṣimpave nī kṛpā
śrī śṛṅgāravilāsahāsamulace śrī kālahastīśvarā! || 72 ||
જે લોકો શ્રી શૈલ પર્વત પર તમારું ભજન કરે છે, જે યભવુંગા (યમુના) નદીના કિનારે તમારી સેવા કરે છે, જે કાશીવલ્લભ (વિશ્વનાથ)નું દર્શન કરે છે, જે મહાકાલેશ્વરની પૂજા કરે છે — તેમનો નાશ થતો નથી; મેરુ પર્વત જેવા મોટા પાપો પણ તમારી કૃપાથી રક્ષાય છે. હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તમારું શૃંગારવિલાસ હાસ્ય છે. AI
दयतोఁ गॊम्मनवच्चु सेवकुनि यर्धप्राणदेहादुल
न्नियु ना सॊम्मनवच्चुఁगानि सिरुलन्निन्दिञ्चि निन्नात्मनि
ष्क्रियतं गानఁगरादु पण्डितुलकुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 73 ॥
dayatoఁ gòmmanavaccu sevakuni yardhaprāṇadehādula
nniyu nā sòmmanavaccuఁgāni sirulannindiñci ninnātmani
ṣkriyataṃ gānaఁgarādu paṇḍitulakun śrī kālahastīśvarā! || 73 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! જે લોકો તમારા ચરણકમળના તીર્થજળમાં સ્નાન કરે છે, તેઓ દયાપૂર્વક સેવકના પ્રાણ અને દેહને રક્ષે છે; જે તમારું સ્મરણ કરે છે તેમના શિરને નમાવીને તમે તેમને આત્મસાક્ષાત્કાર કરાવો છો; પંડિતો તમને શું કહી શકે? AI
जेयुं गायजुఁ जम्पिरो कपटलक्ष्मी मोहमुं बासिरो
यायुर्दयभुजङ्गमृत्युवु ननायासम्बुनन् गॆल्चिरो
श्रेयोदायक् लौदु रॆट्टु लितरुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 74 ॥
jeyuṃ gāyajuఁ jampiro kapaṭalakṣmī mohamuṃ bāsiro
yāyurdayabhujaṅgamṛtyuvu nanāyāsambunan gèlciro
śreyodāyak laudu rèṭṭu litarul śrī kālahastīśvarā! || 74 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! માયારૂપી જાળના કરોડો બંધનોને તોડી નાખો, વિક્રમને જીતો, કપટી લક્ષ્મીના મોહમાં ન પડો, આયુષ્ય, દયા, ભુજંગ (સર્પ) અને મૃત્યુને અનાયાસે જીતી લો; શ્રેય (કલ્યાણ) આપનારા તમે જ છો, બીજા લોકો શું કરી શકે? AI
द विनिर्मिञ्चॆद वेल जन्तुवुल नेतत्क्रीडले पातक
व्यवहारम्बलु सेयुनेमिटिकि मायाविद्यचे ब्रॊद्दुपु
च्चि विनोदिम्पఁग दीन नेमि फलमो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 75 ॥
da vinirmiñcèda vela jantuvula netatkrīḍale pātaka
vyavahārambalu seyunemiṭiki māyāvidyace bròddupu
cci vinodimpaఁga dīna nemi phalamo śrī kālahastīśvarā! || 75 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! જેમ ચિત્રકાર ચિત્ર દોરે છે તેમ તમે જીવોને સંઘર્ષના સ્વાદથી ઉત્પન્ન કરો છો અને તેમની સાથે ક્રીડા કરો છો; તે પાપકર્મોનો વ્યવહાર માયાવિદ્યાથી ચાલે છે; હે દીનોના નાથ! આ ફળ તમારી કૃપાનું છે. AI
वॆनुकन् मुन्दट वच्चु दुर्मरणमुल् वीक्षिम्प भीतय्यॆडुन्
ननु नेఁजूडग नाविधुललञ्चियुन् नाके भयं बय्यॆडुं
जॆनकुञ्जीఁकटियायॆఁ गालमुनकुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 76 ॥
vènukan mundaṭa vaccu durmaraṇamul vīkṣimpa bhītayyèḍun
nanu neఁjūḍaga nāvidhulalañciyun nāke bhayaṃ bayyèḍuṃ
jènakuñjīఁkaṭiyāyèఁ gālamunakun śrī kālahastīśvarā! || 76 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! પાછળ જે ભયંકર દુર્દશાઓ થઈ ગઈ તેનું સ્મરણ કરતાં મનમાં ભય થાય છે, આગળ આવનાર દુર્મરણોને જોઈને ભય થાય છે, અનેક પ્રકારની ચિંતાઓથી હૃદય વ્યાકુળ થાય છે; તમે જ મને આ બંધનમાંથી મુક્ત કરો. AI
ग रहस्यम्बुलु वेद शास्त्रमुलु वक्काणिञ्चितिन् शङ्कवो
दरयं गुम्मडिकायलोनि यवगिञ्जन्तैन नम्मिच्ञ्चि सु
स्थिरविज्ञानमु त्रोवఁ जॆप्पఁगदवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 77 ॥
ga rahasyambulu veda śāstramulu vakkāṇiñcitin śaṅkavo
darayaṃ gummaḍikāyaloni yavagiñjantaina nammicñci su
sthiravijñānamu trovaఁ jèppaఁgadave śrī kālahastīśvarā! || 77 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! મેં મંત્ર-તંત્રોનું પરિશીલન કર્યું, સાંખ્ય આદિ યોગના રહસ્યો જાણ્યાં, વેદ-શાસ્ત્રોનું અધ્યયન કર્યું, પણ શંકાઓ દૂર થઈ નહીં; હવે તમારા પર શ્રદ્ધા રાખીને સ્થિર વિજ્ઞાન પ્રાપ્ત કરું છું, તે જ મને આપો. AI
र्मदुलै यिप्पुडु वारॆ धर्ममु लॊनर्पं दम्मु दैवम्बु न
व्वडॆ रानुन्न दुरात्मुलॆल्ल दमत्रोवं बोवरे एल चे
सॆदरो मीఁदु दलञ्चिचूड कधमुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 78 ॥
rmadulai yippuḍu vārè dharmamu lònarpaṃ dammu daivambu na
vvaḍè rānunna durātmulèlla damatrovaṃ bovare ela ce
sèdaro mīఁdu dalañcicūḍa kadhamul śrī kālahastīśvarā! || 78 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! જેમણે પહેલાં ધર્મો કર્યા હતા તેમને મેં નિર્મૂળ કરી નાખ્યા, હવે તે દુર્મદ લોકો ધર્મ કરે છે અને દેવતાઓને પ્રસન્ન કરે છે; પણ તે દુરાત્માઓને તમે જ દૂર કરો, બીજા કોઈ શું કરી શકે? હે ઈશ્વર! તમે જ તેમને દૂર કરો. AI
वीसम्बैननु वॆण्टवच्चुनॊ जगद्विख्यातिఁ गाविञ्चुनो
दोसम्बु ल्बॆडఁ बॊपुनो वलसिनन्दोड्तो मिमुं जूपुनो
छी! संसारदुराश येलुदुपवो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 79 ॥
vīsambainanu vèṇṭavaccunò jagadvikhyātiఁ gāviñcuno
dosambu lbèḍaఁ bòpuno valasinandoḍto mimuṃ jūpuno
chī! saṃsāradurāśa yeludupavo śrī kālahastīśvarā! || 79 ||
જે માણસ સ્ત્રીના સહવાસમાં સુખ માને છે, મનની કામનાઓને પૂરી કરે છે, વિષયોમાં આસક્ત રહે છે, જગતમાં પ્રખ્યાતિ ગાય છે, દોષને પ્રેમ કરે છે અને શક્તિશાળી લોકોના ટોળામાં પોતાને જુએ છે — છી! આ સંસારની દુરાશા ક્યારે દૂર થશે? હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
पक नीडन्वॆदकुं जलिं जडिचि कुम्पट्लॆत्तुकोఁजूचु वा
नकु निण्डिण्ड्लुनु दूऱु नीतनुवु दीनन्वच्चु सौख्यम्बु रो
सि कडासिम्परुगाक मर्त्वुलकट श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 80 ॥
paka nīḍanvèdakuṃ jaliṃ jaḍici kumpaṭlèttukoఁjūcu vā
naku niṇḍiṇḍlunu dūṟu nītanuvu dīnanvaccu saukhyambu ro
si kaḍāsimparugāka martvulakaṭa śrī kālahastīśvarā! || 80 ||
એક ક્ષણ પણ સાથે રહેવાથી તે ઓછું થઈ જાય છે, અને આંગળીના અગ્રભાગમાં પણ તે સમાતું નથી; પોતાનું ઘર શોધીને જળમાં ડૂબીને કૂવામાં પડેલા જેવું થાય છે; તેની પાસે ધન હોય તો પણ દૂર જાય છે, શરીર દીન થાય છે, સુખ રોસમાં જાય છે — મર્ત્યોની ગતિ આવી છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
गाडा मुङ्गिलि वारणासि! कडुपे कैलासशैलम्बु मी
पादध्यानमु सम्भविञ्चुनपुडे भाविम्प नज्ञानल
क्ष्मीदारिद्र्युलु गारॆ लोकु लकटा! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 81 ॥
gāḍā muṅgili vāraṇāsi! kaḍupe kailāsaśailambu mī
pādadhyānamu sambhaviñcunapuḍe bhāvimpa najñānala
kṣmīdāridryulu gārè loku lakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 81 ||
કેદાર વગેરે સર્વ તીર્થોને ભેગાં કરીએ તો પણ એક ટીપું જેટલાં ન થાય; કાશી ઘણી દૂર છે, કૈલાસ પર્વત પણ દૂર છે; તમારા ચરણોનું ધ્યાન થાય ત્યારે જ વિચારીએ તો જ્ઞાનની લક્ષ્મી અને દરિદ્રતા દૂર થાય — હે લોકો! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ग महोद्योगमु सेयनॆम्मनमुदॊङ्गं बट्टि वैराग्यपा
शमुलं जुट्टि बिगिमञ्चि नीदुचरण स्तम्भञ्जुनं गट्टिवै
चि मुदं बॆप्पुडुఁ गल्गఁजेय गडवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 82 ॥
ga mahodyogamu seyanèmmanamudòṅgaṃ baṭṭi vairāgyapā
śamulaṃ juṭṭi bigimañci nīducaraṇa stambhañjunaṃ gaṭṭivai
ci mudaṃ bèppuḍuఁ galgaఁjeya gaḍave śrī kālahastīśvarā! || 82 ||
તેમની પાસે ધન હોય તો પરસ્ત્રીના જનોમાં આસક્ત થઈને ધનને ખર્ચે છે, મોટા ઉદ્યોગમાં લાગે છે, મનને ઉત્સાહથી ભરે છે, વૈરાગ્યના પાશને ખેંચીને તોડી નાખે છે, તમારા ચરણોમાં સ્તંભિત થઈને સુખ પામે છે — હે ગડવે! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
ला धीचातुरिఁ जेसॆఁ जेसिन गुलामापाटने पोक क्षु
द्बाधादुल् गलिगिम्पनेल यदि कृत्यम्बैन दुर्मार्गुलं
जी! धात्रीशुलఁ जेयनेఁटि ककटा! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 83 ॥
lā dhīcāturiఁ jesèఁ jesina gulāmāpāṭane poka kṣu
dbādhādul galigimpanela yadi kṛtyambaina durmārgulaṃ
jī! dhātrīśulaఁ jeyaneఁṭi kakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 83 ||
વિધાતાએ દૃષ્ટિ કરી હોય તેવા ન હોય, પૃથ્વી પર વિદ્વાનોને જીતી ન શકે, લોકોની બુદ્ધિચાતુરીથી જે કરે તે ગુલામની જેમ વર્તે, પોતાના ક્ષુદ્ર કષ્ટોમાં ફસાય છે, જો કૃત્ય દુર્માર્ગીઓને થાય તો — હે પૃથ્વીના રાજાને જીતનારા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
बडयन्नेरक पॆक्कुदैवमुलकुं बप्पुल् प्रसादम्बुलं
गुडुमुल् दोसॆलु सारॆसत्तुलडुकुल् गुग्गिल्लुनुं बेट्टुचुं
जॆडि यॆन्दुं गॊऱगाकपोदु रकटा! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 84 ॥
baḍayanneraka pèkkudaivamulakuṃ bappul prasādambulaṃ
guḍumul dosèlu sārèsattulaḍukul guggillunuṃ beṭṭucuṃ
jèḍi yènduṃ gòṟagākapodu rakaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 84 ||
પૃથ્વી પર તમને એક બિલ્વપત્રથી પૂજીએ તો પણ પુણ્યથી વધે છે, બીજા દેવોને પણ પ્રસાદ મળે છે, ગુડ અને દોસા, સારી રીતે શિદ્ધ કરેલા અડદ, ગુગ્ગુલ અને બીજું ઘણું આપીએ તો પણ ઘણું ન થાય — હે રકટા! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
मत्तत्वम्बु तदङ्कुरं ऐनृतमुल् माऱाकु लत्यन्तदु
द्वृत्तुल् पुव्वुलुఁ बण्ड्लु मन्मधमुखा विर्भूतदोषम्बुलुं
जित्ताध्युन्नतनिम्बभूजमुनकुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 85 ॥
mattatvambu tadaṅkuraṃ ainṛtamul māṟāku latyantadu
dvṛttul puvvuluఁ baṇḍlu manmadhamukhā virbhūtadoṣambuluṃ
jittādhyunnatanimbabhūjamunakun śrī kālahastīśvarā! || 85 ||
ધનનું જ્ઞાન પાનું છે, ચિત્ત ભવનો આવેશ છે, રક્ષા એ પાણી છે, મત્તતા તેનું અંકુર છે, અસત્ય તેની ડાળ છે, અત્યંત દુર્વૃત્તિ તેના ફૂલ છે, અભિમાન વગેરે તેના ફળ છે, અને મદન વગેરે ઉત્પન્ન થયેલા દોષો તેના પાન છે — આ નિંબવૃક્ષને જીતો, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
म्मा पाठम्मॊनरिन्तुनन्न यतఁडुन् मञ्जुप्रबन्धम्बु नि
ष्टापूर्तिं बठियिञ्चुचुन्न यतఁडुन् सद्बान्धवुल् गाक ची
ची! पृष्ठागतबान्धवम्बु निजमा! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 86 ॥
mmā pāṭhammònarintunanna yataఁḍun mañjuprabandhambu ni
ṣṭāpūrtiṃ baṭhiyiñcucunna yataఁḍun sadbāndhavul gāka cī
cī! pṛṣṭhāgatabāndhavambu nijamā! śrī kālahastīśvarā! || 86 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે માણસ નીપ વૃક્ષ નીચે ગુપ્ત વાતો કરે છે, જે માણસ પોતાના પદ્યોને વ્યર્થ રચે છે, જે માણસ પોતાના પાઠને અન્ય સાથે જોડે છે, જે માણસ સુંદર પ્રબંધ રચે છે, જે માણસ ધર્મ-કર્માદિ કાર્યોમાં શ્રદ્ધા રાખે છે, જે માણસ સારો બાંધવ છે અને જે માણસ પોતાના પાછળ આવેલા બાંધવને પોતાનો ગણે છે, તે બધા હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! ધિક્કારપાત્ર છે. AI
दम्पुल्वॆट्टि कलङ्कमु ल्नऱकि बन्धक्लेशदोषम्बुलं
जिम्पुल्सेसि वयोविलासमुलु सङ्क्षेपिञ्चि भूतम्बुलं
जॆम्पल्वेयक निन्नुఁ गाननगुना श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 87 ॥
dampulvèṭṭi kalaṅkamu lnaṟaki bandhakleśadoṣambulaṃ
jimpulsesi vayovilāsamulu saṅkṣepiñci bhūtambulaṃ
jèmpalveyaka ninnuఁ gānanagunā śrī kālahastīśvarā! || 87 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે લોકો સંપત્તિના ગર્વથી ચકચૂર થઈને શત્રુઓ સાથે યુદ્ધ કરે છે, જે લોકો પત્નીને ત્યજીને કલંકને નરકમાં ધકેલે છે અને બંધનના કષ્ટરૂપ દોષોને સહન કરે છે, જે લોકો યુવાવસ્થાના વિલાસોને સંક્ષેપમાં મૂકીને ભૂતકાળને યાદ કરે છે, તે લોકો તમને ગાવા યોગ્ય નથી. AI
यी जन्मम्बु तरिम्पఁजेयगल मिम्मे प्रॊद्दु सेविञ्चु नि
र्व्याजाचारमु सौख्यमो तॆलियलेरौ मानवु ल्पापरा
जीजातातिमदान्धबुद्धु लगुचुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 88 ॥
yī janmambu tarimpaఁjeyagala mimme pròddu seviñcu ni
rvyājācāramu saukhyamo tèliyalerau mānavu lpāparā
jījātātimadāndhabuddhu lagucun śrī kālahastīśvarā! || 88 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! રાજાઓના દાસો થઈને શિર ઝુકાવીને જે સુખ માણે છે, તે આ જન્મને તરી જવા માટે સમર્થ નથી; તમને નિષ્કપટ આચારથી સેવન કરવાથી જ સુખ મળે છે; જે માણસ પોતાને માનવ માને છે તે પાપી છે; જે માણસ જાતિગત અભિમાનથી અંધ બુદ્ધિવાળો છે તે પતન પામે છે. AI
पन्नु ल्गन्ननिधान मय्यॆडि धनभ्रान्तिन् विसर्जिम्पले
कुन्ना रॆन्नఁडु निन्नु गण्डु रिक मर्त्वुल् गॊल्वरेमो निनुन्
विन्नं बोवक यन्यदैवरतुलन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 89 ॥
pannu lgannanidhāna mayyèḍi dhanabhrāntin visarjimpale
kunnā rènnaఁḍu ninnu gaṇḍu rika martvul gòlvaremo ninun
vinnaṃ bovaka yanyadaivaratulan śrī kālahastīśvarā! || 89 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમને જોનારા અને અન્યને જોનારા લોકો નિત્ય જાય છે; મારું ધન અને નિધાન (સંપત્તિ) મારી પાસે છે, એવી ધનની ભ્રાંતિને ત્યજી દે; મરણશીલ મનુષ્યો તમને શા માટે ગણે છે? તમને જાણ્યા વિના અન્ય દેવતાઓની શરણમાં જનારા લોકોને શું કહેવું? AI
गिन्ने ब्रह्मकपाल मुग्रमगु भोगे कण्ठहारम्बु मेल्
निन्नीलागुन नुण्टयुं दॆलिसियुन् नीपादपद्मम्बु चे
र्चॆन् नारयणुఁ डॆट्लु मानसमुఁ दा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 90 ॥
ginne brahmakapāla mugramagu bhoge kaṇṭhahārambu mel
ninnīlāguna nuṇṭayuṃ dèlisiyun nīpādapadmambu ce
rcèn nārayaṇuఁ ḍèṭlu mānasamuఁ dā śrī kālahastīśvarā! || 90 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! મને શું ગૂંગળાવે છે? ઉપવીત (યજ્ઞોપવીત), ફૂલો, કાલકૂટ વિષ, બ્રહ્મકપાલ, ભયંકર ભોગ, ગળામાં હાર, નીલકંઠતા, નુંટ (ચંદ્રકળા?) અને તમારા પાદપદ્મમાં નારાયણની સેવા — આ બધું મનમાં ધારીને હું તમારી સેવા કરું છું. AI
दोरन्त्स्थलि बग्गनं बॊडुचुचुन् दुर्भाषलाड न्मऱिन्
वारिं ब्रार्धनचेसि राजुलकु सेवल्सेयఁगाఁबोरुल
क्ष्मीराज्यम्बुनु गोरि नीमरिजनुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 91 ॥
dorantsthali bagganaṃ bòḍucucun durbhāṣalāḍa nmaṟin
vāriṃ brārdhanacesi rājulaku sevalseyaఁgāఁborula
kṣmīrājyambunu gori nīmarijanul śrī kālahastīśvarā! || 91 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દરેક દ્વાર પર ભીખ માગતા લોકોનું જૂથ દંડ (લાકડી) લઈને ઊભું છે, દરવાજે બેસીને બડબડાટ કરે છે, દુર્ભાષાથી અને અપમાનથી ગાળો બોલે છે; તેમને ધન આપીને રાજાઓની સેવા કરવા જેવી બોજ શા માટે? લક્ષ્મીના રાજ્યને ગૌરવ આપનારા તમારા શત્રુઓને શું કહેવું? AI
चीरानीकमु वीधुलं दॊरुकरो शीतामृतस्वच्छवाः
पूरं बेरुलఁ बाऱदो तपसुलम्ब्रोवङ्ग नीवोपवो
चेरं बोवुदुरेल रागुल जनुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 92 ॥
cīrānīkamu vīdhulaṃ dòrukaro śītāmṛtasvacchavāḥ
pūraṃ berulaఁ bāṟado tapasulambrovaṅga nīvopavo
ceraṃ bovudurela rāgula janul śrī kālahastīśvarā! || 92 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! દરેક ગામના લોકો ભિક્ષા માટે આવે છે, ગુહા (ગુફા)માં ઘોંઘાટ થાય છે, ચીરાનું જૂથ શેરીઓમાં દોડાદોડી કરે છે, ઠંડા અમૃત જેવા સ્વચ્છ જળથી ભરેલા કૂવા પાસે જાય છે, તપસ્વીઓ તમને સ્તુતિ કરે છે, તમારા ઉપવાસ (વ્રત) પાસે જાય છે; તે લોકો શું ઈચ્છે છે? AI
नियमं बॆन्तो फलम्बु नन्तियॆकदा नीवीय पिण्डॆन्तो अं
तियका निप्पटियुं दलम्पननु बुद्धिं जूड; नेलब्बुनि
ष्क्रियतन् निन्नु भजिम्प किष्टसुखमुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 93 ॥
niyamaṃ bènto phalambu nantiyèkadā nīvīya piṇḍènto aṃ
tiyakā nippaṭiyuṃ dalampananu buddhiṃ jūḍa; nelabbuni
ṣkriyatan ninnu bhajimpa kiṣṭasukhamul śrī kālahastīśvarā! || 93 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! દયાથી દ્રવીને (કરુણાથી પીગળીને) નિત્ય તને ભજન કરનારાઓને નિયમપૂર્વક ફળ આપે છે; તેં જ તેમના પાપોને નષ્ટ કરીને બુદ્ધિ આપી છે; તને ભજવાથી શુભ સુખ પ્રાપ્ત થાય છે. AI
कारोकारमकारयुक्तमगु नोङ्काराभिधानम्बु चॆ
न्नारुन् विश्व मनङ्गఁ दन्महिमचे नानादबिन्दुल् सुख
श्री रञ्जिल्लఁ गडङ्गु नीवदॆ सुमी श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 94 ॥
kārokāramakārayuktamagu noṅkārābhidhānambu cè
nnārun viśva manaṅgaఁ danmahimace nānādabindul sukha
śrī rañjillaఁ gaḍaṅgu nīvadè sumī śrī kālahastīśvarā! || 94 ||
ઓમ્ એ ધ્વનિ ઉત્પન્ન થાય છે; તે મહા-અકાર-ઉકાર-મકારથી યુક્ત ઓંકાર નામથી ઓળખાય છે; તે વિશ્વને પ્રકાશિત કરે છે; તેની મહિમા અનેક બિંદુઓથી સુખ અને શ્રીને પ્રસન્ન કરે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તેં જ તેને ધારણ કર્યું છે. AI
लोभम्बेटिकि वारि कोर्कुलु कृपलुत्वम्बुनं दीर्मरा
दा भव्यम्बुఁ दलञ्चि चूडु परमार्धं बिच्चि पॊम्मन्न नी
श्री भाण्डरमुलोఁ गॊऱन्तपडुना श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 95 ॥
lobhambeṭiki vāri korkulu kṛpalutvambunaṃ dīrmarā
dā bhavyambuఁ dalañci cūḍu paramārdhaṃ bicci pòmmanna nī
śrī bhāṇḍaramuloఁ gòṟantapaḍunā śrī kālahastīśvarā! || 95 ||
તારા ભક્તો જ્યારે ભયભીત થઈને તને સેવે છે, ત્યારે લોભથી પીડાતા તેમને કૃપાથી દીર્ઘાયુષ્ય આપે છે; તે મહાન અને ભવ્ય છે, તેને જોઈને પરમાર્થ આપીને પ્રસન્ન થાય છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારા ભંડારમાં તે યાચકોને મળે છે. AI
'मुदियङ्गा मुदियङ्गఁ बुट्टु घनमौ मोहम्बु लोभम्बु' न
न्नदि सत्यम्बु कृपं दलम्प नॊकवुण्यात्मुण्डु निन्नात्म गॊ
ल्चि दिनम्बुन् मॊऱवॆट्टఁगाఁ गटगटा! श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 96 ॥
'mudiyaṅgā mudiyaṅgaఁ buṭṭu ghanamau mohambu lobhambu' na
nnadi satyambu kṛpaṃ dalampa nòkavuṇyātmuṇḍu ninnātma gò
lci dinambun mòṟavèṭṭaఁgāఁ gaṭagaṭā! śrī kālahastīśvarā! || 96 ||
પહેલાં ભક્તોને તેં મોક્ષ આપ્યો, પછી 'મુદિયાંગા મુદિયાંગા બુટ્ટુ ઘનમૌ મોહમ્બુ લોભમ્બુ' એમ કહીને મોહ અને લોભને દૂર કર્યા; સત્ય અને કૃપાથી દયાળુ આત્માઓ તને ભજે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! દિવસે દિવસે તેમની પ્રાર્થના સ્વીકાર. AI
लोलाजालकचित्रगुप्तमुखव ल्मीकोग्रजिह्वाद्भुत
व्यलव्यालविरोधि मृत्युमुखदंष्ट्रा(अ)हार्य वज्रम्बु दि
क्चेलालङ्कृत! नीदुनाम मरयन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 97 ॥
lolājālakacitraguptamukhava lmīkograjihvādbhuta
vyalavyālavirodhi mṛtyumukhadaṃṣṭrā(a)hārya vajrambu di
kcelālaṅkṛta! nīdunāma marayan śrī kālahastīśvarā! || 97 ||
કાળના દ્વારના દરવાજાને બાંધનાર, દુષ્કાળના પ્રમાણની ક્રિયા, લોલા જાળના ચિત્રગુપ્ત મુખવાળા, ઉગ્ર જીભવાળા અદ્ભુત વ્યાલ-વ્યાલ વિરોધી, મૃત્યુના મુખના દાંતને હરનાર વજ્ર, દિગ્ચેલાલંકૃત! હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારું નામ સ્મરણ કરનારને મૃત્યુ પર વિજય આપે છે. AI
मदिकिं बथ्यमु गादु सर्वमुनकुन् मध्यस्थुఁडै सत्यदा
नदयादुल् गल राजु नाकॊसఁगु मेनव्वानि नी यट्लचू
चि दिनम्बुन् मुदमॊन्दुदुन् गडपटन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 98 ॥
madikiṃ bathyamu gādu sarvamunakun madhyasthuఁḍai satyadā
nadayādul gala rāju nākòsaఁgu menavvāni nī yaṭlacū
ci dinambun mudamòndudun gaḍapaṭan śrī kālahastīśvarā! || 98 ||
દરેક સમયે લોકોના કંટકોને દૂર કરીને સુખ પ્રાપ્ત કરાવે છે; મારી બુદ્ધિ બધા માટે સાચી નથી; મધ્યસ્થ થઈને સત્યદાન આપે છે; દયાળુઓ સાથે રાજા જેવો વ્યવહાર કરે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! તારી દૃષ્ટિથી દિવસે દિવસે આનંદિત થાય છે. AI
भीतिं बॊन्दఁगनेल चावुनकुఁगाఁ बॆण्ड्लामुबिड्डल् हित
व्रातम्बुन् बलविम्प जन्तुवुलकुन् वालायमैयुण्डङ्गाఁ
जेतोवीधि नरुण्डु निन्गॊलुवఁडो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 99 ॥
bhītiṃ bòndaఁganela cāvunakuఁgāఁ bèṇḍlāmubiḍḍal hita
vrātambun balavimpa jantuvulakun vālāyamaiyuṇḍaṅgāఁ
jetovīdhi naruṇḍu ningòluvaఁḍo śrī kālahastīśvarā! || 99 ||
તાત, તલ્લી, દંડ્રી, મરી, બેદ્દલ જેવા લોકો ભયભીત થઈને તને શરણે આવે છે; તેમના ભયને દૂર કરીને તેમને હિતકારી વ્રત આપે છે; પ્રાણીઓને પણ બળ આપે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વર! માર્ગમાં નરને તું રક્ષે છે. AI
ख्यातिं बॊन्दुट कॊण्डॆकाఁडवुट हिंसारम्भकुण्डौट मि
ध्यातात्पर्यमुलाडुटन्नियुఁ बरद्रव्यम्बुनाशिञ्चि यी
श्री ता नॆन्नियुगम्बु लुण्डఁगलदो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 100 ॥
khyātiṃ bònduṭa kòṇḍèkāఁḍavuṭa hiṃsārambhakuṇḍauṭa mi
dhyātātparyamulāḍuṭanniyuఁ baradravyambunāśiñci yī
śrī tā nènniyugambu luṇḍaఁgalado śrī kālahastīśvarā! || 100 ||
જાતિ, સ્નેહ, સેવા અને મિથ્યાવાદ—આ સંધિ કરનારા અન્યાયી લોકો ખ્યાતિ મેળવે છે, કોણ જાણે કેવી રીતે? હિંસાનો આરંભ કરનારા પણ ધ્યાનમાં રાખીને પોતાના ધનનો નાશ કરે છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! આ શ્રી તમને જ યોગ્ય છે, બીજા કોઈને નહીં. AI
ल्पडितिं गान ग्रहिम्परानि निनु नॊल्लञ्जालఁ बॊम्मञ्चु निल्
वॆलन्द्रोचिनఁ जूरुपट्टुकॊनि ने व्रेलाडुदुं गोर्किఁ गो
रॆडि यर्धम्बुलु नाकु नेल यिडवो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 101 ॥
lpaḍitiṃ gāna grahimparāni ninu nòllañjālaఁ bòmmañcu nil
vèlandrocinaఁ jūrupaṭṭukòni ne vrelāḍuduṃ gorkiఁ go
rèḍi yardhambulu nāku nela yiḍavo śrī kālahastīśvarā! || 101 ||
દુષ્ટ લોકો ભેગા થઈને ઘણું કરે છે, પણ તેમની ચેષ્ટાઓ દૂરથી જ દેખાય છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમે તેમને ગણકારતા નથી, તેથી તેઓ નિષ્ફળ જાય છે. હું તમારી સ્તુતિ કરું છું; મારા ભાગ્યમાં અડધું જ આપો, બાકીનું તમે જાળવી રાખો. AI
व्यसनमुल् साधितपञ्चवर्णरसमुल् वैराग्यवन्तुल् नितां
तसुखस्वान्तुलु सत्यभाषणलु नुद्यद्रत्नरुद्राक्षरा
जिसमेतुल् तुदनॆव्वरैन गॊलुतुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 102 ॥
vyasanamul sādhitapañcavarṇarasamul vairāgyavantul nitāṃ
tasukhasvāntulu satyabhāṣaṇalu nudyadratnarudrākṣarā
jisametul tudanèvvaraina gòlutun śrī kālahastīśvarā! || 102 ||
ભસ્મના લેપથી ધૂસર અંગવાળા, મસ્તક પર જટાનો ભાર ધારણ કરનારા, તપસ્યામાં તત્પર, પંચવર્ણ રસને સાધનારા, વૈરાગ્યવાન, નિત્ય સુખયુક્ત મનવાળા, સત્યભાષી, ઝળહળતા રત્ન અને રુદ્રાક્ષની માળા ધારણ કરનારા—હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા જેવા બીજા કોઈ દેવતા દેખાતા નથી. AI
वॆलिवाड न्मऱि बाఁपनिल्लुगलदावेसालुगा नक्कटा!
नलि ना रॆण्डु गुणम्बु लॆञ्चि मदिलो नन्नेमि रोयङ्ग नी
चॆलुवम्बैन गुणम्बु लॆञ्चुकॊनवे श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 103 ॥
vèlivāḍa nmaṟi bāఁpanillugaladāvesālugā nakkaṭā!
nali nā rèṇḍu guṇambu lèñci madilo nannemi royaṅga nī
cèluvambaina guṇambu lèñcukònave śrī kālahastīśvarā! || 103 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા ગળામાં કમળની શોભા છે, નીલમણિ છે, અને ગળાના વસ્ત્રમાં ઝળકે છે. બહારના લોકો તમને ઓળખતા નથી, પણ તમારા ભક્તો તમને જાણે છે. મારા હૃદયમાં બે ગુણો વધે છે; તમારા સૌંદર્યના ગુણોને હું સ્વીકારું છું. AI
कड नेఁडादिकॊ यॆन्नఁडो यॆऱुఁ ग मीकायम्बु लीभूमिपैఁ
बडगा नुन्नवि धर्ममार्गमॊकटिं बाटिम्प री मानवुल्
चॆडुगुल् नीपदभक्तियुं दॆलियरो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 104 ॥
kaḍa neఁḍādikò yènnaఁḍo yèṟuఁ ga mīkāyambu lībhūmipaiఁ
baḍagā nunnavi dharmamārgamòkaṭiṃ bāṭimpa rī mānavul
cèḍugul nīpadabhaktiyuṃ dèliyaro śrī kālahastīśvarā! || 104 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે માણસ ઘડિયાળમાં બે કે ત્રણ ઘડી પણ તમારું ધ્યાન કરતો નથી, તે ધર્મમાર્ગે ચાલતો નથી; પરંતુ જે તમારી પાદભક્તિ કરે છે, તે જ ધર્મમાર્ગે ચાલે છે—એમ જાણો. AI
ततु ले लॆक्क विलासिनीजनसुवस्रव्रात भूषाकला
पतनूजादिक मेमिदुर्लभमु नी पादम्मु लर्चिञ्चुचो
जितपङ्केरुहपादपद्मयुगला श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 105 ॥
tatu le lèkka vilāsinījanasuvasravrāta bhūṣākalā
patanūjādika memidurlabhamu nī pādammu larciñcuco
jitapaṅkeruhapādapadmayugalā śrī kālahastīśvarā! || 105 ||
પૃથ્વી પર મોટા હાથી, ઘોડા, ચિત્રવિચિત્ર પાલખી, લીલાવિલાસિની સ્ત્રીઓના વસ્ત્રો અને આભૂષણોની કળા—આ બધું તમારા ચરણોની પૂજા કરનારને જ દુર્લભ છે; હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! તમારા ચરણકમળ ધૂળથી રંગાયેલા છે. AI
श्चलबक्तिप्रपत्तिचे नरुఁडु पूजल् सेयఁगा धन्युఁडौ
निल गङ्गाजलचन्द्रखण्डमुल दानिन्दुं दुदिं गाञ्चु नी
चॆलुवं बन्तयु नी महत्त्व मिदिगा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 106 ॥
ścalabaktiprapattice naruఁḍu pūjal seyaఁgā dhanyuఁḍau
nila gaṅgājalacandrakhaṇḍamula dāninduṃ dudiṃ gāñcu nī
cèluvaṃ bantayu nī mahattva midigā śrī kālahastīśvarā! || 106 ||
હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! જે માણસ જળથી ભરેલા કળશમાં ફૂલ ચઢાવીને તમારા મસ્તક પર અચળ ભક્તિથી પૂજા કરે છે, તે ધન્ય છે; તેને ગંગાજળ અને ચંદ્રકળા સમાન દાન મળે છે. આ તમારી મહિમા છે. AI
विमलम्मुल् कमलाभमुल् जितलसद्विद्युल्लतालास्यमुल्
सुमनोबाणजयप्रदम्मुलनुचुन् जूचुन् जनम्बूनिहा
रिमृगाक्षीनिवहम्मुकन्नुगवलन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 107 ॥
vimalammul kamalābhamul jitalasadvidyullatālāsyamul
sumanobāṇajayapradammulanucun jūcun janambūnihā
rimṛgākṣīnivahammukannugavalan śrī kālahastīśvarā! || 107 ||
તમારી આંખોની દીપ્તિ સાથે માળા અને મસ્તક પરનો મુગટ સુખપૂર્વક એકાત્મભાવમાં ધારણ કરીને, નિર્મળ કમળ જેવા અને વિદ્યુતલતાના નૃત્યને જીતનારા, પુષ્પબાણ (કામદેવ)ને જય આપનારા, જનસમૂહના મધુર નિહાર (અમૃત) સમાન મૃગાક્ષીઓના સમૂહના નેત્રકોણથી જોવાતા, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
द्घटवच्चन्द्रशिलाजपाकुसुमरु क्साङ्गत्यवत्तञ्चुवा
क्पटिमल् नेर्तुरु चित्सुखं बनुभविम्पन् लेक दुर्मेधनुल्
चिटुकन्नं दलपोयఁजूतु रधमुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 108 ॥
dghaṭavaccandraśilājapākusumaru ksāṅgatyavattañcuvā
kpaṭimal nerturu citsukhaṃ banubhavimpan leka durmedhanul
ciṭukannaṃ dalapoyaఁjūtu radhamul śrī kālahastīśvarā! || 108 ||
પટ જેવી દોરી, સર્પ જેવી રજત (ચાંદી), ભ્રમથી ચમકતી શુક્તિ (સીપી), ઘટ (કુંભ) જેવો ચંદ્ર, શિલા (પથ્થર), જપાપુષ્પ, રુક્ (અગ્નિ) સાથે સંગતિવાળા તંચુ (તાંબું) વગેરેમાં જે પટિમા (પ્રતિમા) નર્તન કરે છે તે ચિત્સુખને અનુભવીને પણ દુર્મેધાવાળા લોકો તેને થોડું પણ જોઈ શકતા નથી; તે રહસ્યમય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
चनुना नी पादपद्मसेवकुलఁ दुच्छं बाडु दुर्मार्गुलं
बॆनुपन् नीकुनु नीदुभक्तततिकिन् भेदम्बु गानङ्ग व
च्चॆनॊ लेकुण्डिन नूऱकुण्डगलवा श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 109 ॥
canunā nī pādapadmasevakulaఁ ducchaṃ bāḍu durmārgulaṃ
bènupan nīkunu nīdubhaktatatikin bhedambu gānaṅga va
ccènò lekuṇḍina nūṟakuṇḍagalavā śrī kālahastīśvarā! || 109 ||
તમારી નિંદા કરનારા દુષ્ટોને દેવો અને વાણીના નાથ (બ્રહ્મા) શિક્ષા કરે; તેમના દ્વારા તમારા પાદપદ્મના સેવકોને દુઃખ પહોંચાડતા દુર્માર્ગીઓને તમે સહન કરતા નથી; તમારા ભક્તસમૂહને તમારાથી ભેદ નથી; પરંતુ જે લોકો તમને નથી ઓળખતા તેમને નૂરકુંડગલ (નરકકૂપ) પ્રાપ્ત થાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
श्वरुनिन् गाल्चिन फाललोचनशिखा वर्गम्बु चल्लाऱॆनो
परनिन्दापरुलन् वधिम्प विदियुन् भाष्यम्बॆ वारेमि चे
सिरि नीकुन् बरमोपकार मरयन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 110 ॥
śvarunin gālcina phālalocanaśikhā vargambu callāṟèno
paranindāparulan vadhimpa vidiyun bhāṣyambè vāremi ce
siri nīkun baramopakāra marayan śrī kālahastīśvarā! || 110 ||
હાથી દાનવને વીંધનારું ત્રિશૂળ, કરારગ્રસ્થ સ્તંભ (હાથમાં પકડેલો સ્તંભ), રતીશ્વર (કામદેવ)ને ભસ્મ કરનારા ફાલલોચન (ત્રીજી આંખ)ની જ્વાળાઓનો સમૂહ ચમકે છે; પરનિંદા કરનારાઓને વધ કરવા માટે વિદ્યા (જ્ઞાન) એ જ ભાષ્ય છે; હે શ્રી, તમારા પર આ બધો ઉપકાર છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
नरनाधाश्रय मोडबेरमुनु बॆन्मन्त्रम्बु सिद्धिञ्चिनन्
अरयन् दॊड्डफलम्बु गल्गुनदिगा काकार्यमे तप्पिनन्
सिरियुं बोवुनु ब्राणहानियु नगुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 111 ॥
naranādhāśraya moḍaberamunu bènmantrambu siddhiñcinan
arayan dòḍḍaphalambu galgunadigā kākāryame tappinan
siriyuṃ bovunu brāṇahāniyu nagun śrī kālahastīśvarā! || 111 ||
દૂર, દુર્ગમ, રાજદ્વાર, અન્ય દેશ, વૈદ્ય, રાજાઓના આશ્રય, મોટા ભાર, મંત્ર સિદ્ધિ વગેરે શોધતા રહેતા લોકોને મોટું ફળ મળે છે, પરંતુ કાકાનું કાર્ય (અશુભ કાર્ય) થતું નથી; સંપત્તિ અને પ્રાણહાનિ પણ તેમને થાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
प्रुन कुद्वाहमु जेसि सत्कृतिकिఁ बात्रुण्डै तटाकम्बु ने
र्पुनఁ द्रव्विञ्चि वनम्बु वॆट्टि मननी पोलेडु नीसेवఁ जे
सिन पुण्यात्मुఁडु पोवु लोकमुनकुन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 112 ॥
pruna kudvāhamu jesi satkṛtikiఁ bātruṇḍai taṭākambu ne
rpunaఁ dravviñci vanambu vèṭṭi mananī poleḍu nīsevaఁ je
sina puṇyātmuఁḍu povu lokamunakun śrī kālahastīśvarā! || 112 ||
પુત્રને જન્મ આપી, ધન સંપાદન કરી, દિવ્ય સ્થાન (સ્વર્ગ) સ્થાપિત કરી, મહાન કુવાહ (કૂવો) બનાવી, સત્કાર્ય માટે મોટું તળાવ ખોદાવી, દ્રવ્ય ખર્ચી, વન વસાવી, મનની જેમ સેવા કરી, તે પુણ્યાત્મા લોકોને પ્રાપ્ત થાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
नतఁडे मेटि कवित्ववैखरिनि सद्यःकाव्यनिर्मात तत्
प्रतिभ ल्मञ्चिनि तिट्टुपद्यमुलु चॆप्पुं दातఁडैनन् ममुं
ग्रितमे चूचॆनु बॊम्मटञ्चु रधमुल् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 113 ॥
nataఁḍe meṭi kavitvavaikharini sadyaḥkāvyanirmāta tat
pratibha lmañcini tiṭṭupadyamulu cèppuṃ dātaఁḍainan mamuṃ
gritame cūcènu bòmmaṭañcu radhamul śrī kālahastīśvarā! || 113 ||
હે પૃથ્વીના ઉત્તમ નાથ! સત્કવીશ્વર તમારી પાસે આવીને જોડાય તો તે કવિત્વની વૈખરી (વાણી)થી તત્કાલ કાવ્ય રચનારો બને, તેની પ્રતિભા વધે, તેણે કહેલા તિટ્ટુ (ચાપલૂસ) પદ્યો દાતા બને, અને તેનું ગ્રંથિત (ગ્રંથ) બોમ્મટ (પૂતળું) જેવું લાગે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
जेकॊण्टिन् बिरुदम्बु कङ्कणमु मुञ्जेఁ गट्टितिं बट्टितिन्
लोकुल् मॆच्च व्रतम्बु नातनुवु कीलुल् नेर्पुलुं गावु छी
छी कालम्बुलरीति दप्पॆडु जुमी श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 114 ॥
jekòṇṭin birudambu kaṅkaṇamu muñjeఁ gaṭṭitiṃ baṭṭitin
lokul mècca vratambu nātanuvu kīlul nerpuluṃ gāvu chī
chī kālambularīti dappèḍu jumī śrī kālahastīśvarā! || 114 ||
તારું કવિત્વ કોણ જાણે છે? હું જાણું છું, અને મેં જ તેને ઘડ્યું છે; મેં બિરુદનો કંકણ હાથમાં પહેર્યો છે, અને તેને દૃઢ કર્યું છે; લોકો માને તેવું વ્રત, નાતનુવુ, કીલુલુ અને નેર્પુલુ ગાય છે — આ બધું કાલ (સમય) ના પ્રવાહ પ્રમાણે થાય છે, એમ જાણીને શાંત થા, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
रच्चल्सेयक यार्जवम्बु कुजन व्रातम्बुचेఁ ग्राङ्गि भू
भृच्चण्डालुरఁ गॊल्चि वारु दनुఁ गोपिम्मन् बुधुं डार्तुఁडै
चिच्चारं जमु रॆल्लఁ जल्लुकॊनुनो श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 115 ॥
raccalseyaka yārjavambu kujana vrātambuceఁ grāṅgi bhū
bhṛccaṇḍāluraఁ gòlci vāru danuఁ gopimman budhuṃ ḍārtuఁḍai
ciccāraṃ jamu rèllaఁ jallukònuno śrī kālahastīśvarā! || 115 ||
નિત્ય તને ભજીને ચિન્મય મહાનિર્વાણપીઠ પર ચિત્તને સ્થિર કરીને, સરળતાથી દુર્જન સમૂહ સાથે ઘસાઈને, પૃથ્વી પરના ચંડાળને પણ પૂજીને, તેમને ગોપી બનાવીને, પંડિતને પણ દૂર કરીને — આ બધું ચિત્તનો ચમત્કાર છે, બધું જ જળની જેમ વહી જાય છે, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા! AI
कान्तासङ्घमु रोयनप्पुडे जरक्रान्तम्बु गानप्पुडे
विन्तल्मेन जरिञ्चनप्पुडॆ कुरुल्वॆल्लॆल्ल गानप्पुडे
चिन्तिम्पन्वलॆ नीपदाम्बुजमुलन् श्री कालहस्तीश्वरा! ॥ 116 ॥
kāntāsaṅghamu royanappuḍe jarakrāntambu gānappuḍe
vintalmena jariñcanappuḍè kurulvèllèlla gānappuḍe
cintimpanvalè nīpadāmbujamulan śrī kālahastīśvarā! || 116 ||
દાંત પડી જાય ત્યારે, શરીરમાં શક્તિ રહે ત્યારે, સ્ત્રીસંગ સાથે રમી શકાય ત્યારે, વૃદ્ધાવસ્થા આવે ત્યારે, વ્યર્થમાં ગબડી પડાય ત્યારે, બધું જ ધીમે ધીમે ગળી જાય ત્યારે — ત્યારે વિચારવા જેવું કંઈ રહેતું નથી, હે શ્રી કાલહસ્તીશ્વરા, તારા ચરણકમળ સિવાય! AI