ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡമ് ।
അഥ അഷ്ടത്രിംശസ്സര്ഗഃ ।
കദാചിദപ്യഹം വീര്യാത്പര്യടന്പൃഥിവീമിമാമ് ।
ബലം നാഗസഹസ്രസ്യ ധാരയന്പര്വതോപമഃ ॥ 1 ॥
നീലജീമൂതസങ്കാശസ്തപ്തകാഞ്ചനകുണ്ഡലഃ ।
ഭയം ലോകസ്യ ജനയന്കിരീടീ പരിഘായുധഃ ॥ 2 ॥
വ്യചരം ദണ്ഡകാരണ്യേ ഋഷിമാംസാനി ഭക്ഷയന് ।
വിശ്വാമിത്രോഽഥ ധര്മാത്മാ മദ്വിത്രസ്തോ മഹാമുനിഃ ॥ 3 ॥
സ്വയം ഗത്വാ ദശരഥം നരേന്ദ്രമിദമബ്രവീത് ।
അദ്യ രക്ഷതു മാം രാമഃ പര്വകാലേ സമാഹിതഃ ॥ 4 ॥
മാരീചാന്മേ ഭയം ഘോരം സമുത്പന്നം നരേശ്വര ।
ഇത്യേവമുക്തോ ധര്മാത്മാ രാജാ ദശരഥസ്തദാ ॥ 5 ॥
പ്രത്യുവാച മഹാഭാഗം വിശ്വാമിത്രം മഹാമുനിമ് ।
ബാലോ ദ്വാദശവര്ഷോഽയമകൃതാസ്ത്രശ്ച രാഘവഃ ॥ 6 ॥
കാമം തു മമ യത്സൈന്യം മയാ സഹ ഗമിഷ്യതി ।
ബലേന ചതുരങ്ഗേണ സ്വയമേത്യ നിശാചരാന് ॥ 7 ॥
വധിഷ്യാമി മുനിശ്രേഷ്ഠ ശത്രൂംസ്തേ മനസേപ്സിതാന് ।
ഇത്യേവമുക്തസ്സമുനീ രാജാനമിദമബ്രവീത് ॥ 8 ॥
രാമാന്നാന്യദ്ബലം ലോകേ പര്യാപ്തം തസ്യ രക്ഷസഃ ।
ദേവതാനാമപി ഭവാന് സമരേഷ്വഭിപാലകഃ ॥ 9 ॥
ആസീത്തവ കൃതം കര്മ ത്രിലോകേ വിദിതം നൃപ ।
കാമമസ്തു മഹത്സൈന്യം തിഷ്ഠത്വിഹ പരന്തപ ॥ 10 ॥
ബാലോഽപ്യേഷ മഹാതേജാസ്സമര്ഥസ്തസ്യ നിഗ്രഹേ ।
ഗമിഷ്യേ രാമമാദായ സ്വസ്തി തേഽസ്തു പരന്തപ ॥ 11 ॥
ഏവമുക്ത്വാ തു സ മുനിസ്തമാദായ നൃപാത്മജമ് ।
ജഗാമ പരമപ്രീതോ വിശ്വാമിത്രസ്സ്വമാശ്രമമ് ॥ 12 ॥
തം തദാ ദണ്ഡകാരണ്യേ യജ്ഞമുദ്ദിശ്യ ദീക്ഷിതമ് ।
ബഭൂവോപസ്ഥിതോ രാമശ്ചിത്രം വിഷ്ഫാരയന്ധനുഃ ॥ 13 ॥
അജാതവ്യഞ്ജനശ്രീമാന്പദ്മപത്രനിഭേക്ഷണഃ ।
ഏകവസ്ത്രധരോ ധന്വീ ശിഖീ കനകമാലയാ ॥ 14 ॥
ശോഭയന് ദണ്ഡകാരണ്യം ദീപ്തേന സ്വേന തേജസാ ।
അദൃശ്യത തതോ രാമോ ബാലചന്ദ്ര ഇവോദിതഃ ॥ 15 ॥
തതോഽഹം മേഘസങ്കാശസ്തപ്തകാഞ്ചനകുണ്ഡലഃ ।
ബലീ ദത്തവരോദര്പാദാജഗാമ തദാശ്രമമ് ॥ 16 ॥
തേന ദൃഷ്ടഃ പ്രവിഷ്ടോഽഹം സഹസൈവോദ്യതായുധഃ ।
മാം തു ദൃഷ്ട്വാ ധനുസ്സജ്യമസമ്ഭ്രാന്തശ്ചകാര സഃ ॥ 17 ॥
അവജാനന്നഹം മോഹാദ്ബാലോഽയമിതി രാഘവമ് ।
വിശ്വാമിത്രസ്യ താം വേദിമഭ്യധാവം കൃതത്വരഃ ॥ 18 ॥
തേന മുക്തസ്തതോ ബാണഃ ശിതശ്ശത്രുനിബര്ഹണഃ ।
തേനാഹം ത്വാഹതഃ ക്ഷിപ്തസ്സമുദ്രേ ശതയോജനേ ॥ 19 ॥
നേച്ഛതാ താത മാം ഹന്തും തദാ വീരേണ രക്ഷിതഃ ।
രാമസ്യ ശരവേഗേന നിരസ്തോഽഹമചേതനഃ ॥ 20 ॥
പാതിതോഽഹം തദാ തേന ഗമ്ഭീരേ സാഗരാമ്ഭസി ।
പ്രാപ്യ സഞ്ജ്ഞാം ചിരാത്താത ലങ്കാം പ്രതിഗതഃ പുരീമ് ॥ 21 ॥
ഏവമസ്മി തദാ മുക്തസ്സഹായാസ്തു നിപാതിതാഃ ।
അകൃതാസ്ത്രേണ ബാലേന രാമേണാക്ലിഷ്ടകര്മണാ ॥ 22 ॥
തന്മയാ വാര്യമാണസ്ത്വം യദി രാമേണ വിഗ്രഹമ് ।
കരിഷ്യസ്യാപദം ഘോരാം ക്ഷിപ്രം പ്രാപ്സ്യസി രാവണ ॥ 23 ॥
ക്രീഡാരതിവിധിജ്ഞാനാം സമാജോത്സവശാലിനാമ് ।
രക്ഷസാം ചൈവ സന്താപമനര്ഥം ചാഹരിഷ്യസി ॥ 24 ॥
ഹര്മ്യപ്രാസാദസമ്ബാധാം നാനാരത്നവിഭൂഷിതാമ് ।
ദ്രക്ഷ്യസി ത്വം പുരീം ലങ്കാം വിനഷ്ടാം മൈഥിലീകൃതേ ॥ 25 ॥
അകുര്വന്തോഽപി പാപാനി ശുചയഃ പാപസംശ്രയാത് ।
പരപാപൈര്വിനശ്യന്തി മത്സ്യാ നാഗഹ്രദേ യഥാ ॥ 26 ॥
ദിവ്യചന്ദനദിഗ്ധാങ്ഗാന്ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാന് ।
ദ്രക്ഷ്യസ്യഭിഹതാന്ഭൂമൌ തവ ദോഷാത്തു രാക്ഷസാന് ॥ 27 ॥
ഹൃതദാരാന് സദാരാംശ്ച ദശ വിദ്രവതോ ദിശഃ ।
ഹതശേഷാനശരണാന്ദ്രക്ഷ്യസി ത്വം നിശാചരാന് ॥ 28 ॥
ശരജാലപരിക്ഷിപ്താമഗ്നിജ്വാലാസമാവൃതാമ് ।
പ്രദഗ്ധഭവനാം ലങ്കാം ദ്രക്ഷ്യസി ത്വം ന സംശയഃ ॥ 29 ॥
പരദാരാഭിമര്ശാത്തു നാന്യത്പാപതരം മഹത് ।
പ്രമദാനാം സഹസ്രം ച തവ രാജന്പരിഗ്രഹഃ ॥ 30 ॥
ഭവ സ്വദാരനിരതസ്വകുലം രക്ഷ രാക്ഷസ ।
മാനമൃദ്ധിം ച രാജ്യം ച ജീവിതം ചേഷ്ടമാത്മനഃ ॥ 31 ॥
കലത്രാണി ച സൌമ്യാനി മിത്രവര്ഗം തഥൈവ ച ।
യദീച്ഛസി ചിരം ഭോക്തം മാ കൃഥാ രാമവിപ്രിയമ് ॥ 32 ॥
നിവാര്യമാണസ്സുഹൃദാ മയാ ഭൃശം പ്രസഹ്യ സീതാം യദി ധര്ഷയിഷ്യസി ।
ഗമിഷ്യസി ക്ഷീണബലസ്സബാന്ധവോ യമക്ഷയം രാമശരാത്തജീവിതഃ ॥ 33 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാണ്ഡേ അഷ്ടത്രിംശസ്സര്ഗഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe araṇyakāṇḍam |
atha aṣṭatriṃśassargaḥ |
kadācidapyahaṃ vīryātparyaṭanpṛthivīmimām |
balaṃ nāgasahasrasya dhārayanparvatopamaḥ || 1 ||
nīlajīmūtasaṅkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
bhayaṃ lokasya janayankirīṭī parighāyudhaḥ || 2 ||
vyacaraṃ daṇḍakāraṇye ṛṣimāṃsāni bhakṣayan |
viśvāmitro'tha dharmātmā madvitrasto mahāmuniḥ || 3 ||
svayaṃ gatvā daśarathaṃ narendramidamabravīt |
adya rakṣatu māṃ rāmaḥ parvakāle samāhitaḥ || 4 ||
mārīcānme bhayaṃ ghoraṃ samutpannaṃ nareśvara |
ityevamukto dharmātmā rājā daśarathastadā || 5 ||
pratyuvāca mahābhāgaṃ viśvāmitraṃ mahāmunim |
bālo dvādaśavarṣo'yamakṛtāstraśca rāghavaḥ || 6 ||
kāmaṃ tu mama yatsainyaṃ mayā saha gamiṣyati |
balena caturaṅgeṇa svayametya niśācarān || 7 ||
vadhiṣyāmi muniśreṣṭha śatrūṃste manasepsitān |
ityevamuktassamunī rājānamidamabravīt || 8 ||
rāmānnānyadbalaṃ loke paryāptaṃ tasya rakṣasaḥ |
devatānāmapi bhavān samareṣvabhipālakaḥ || 9 ||
āsīttava kṛtaṃ karma triloke viditaṃ nṛpa |
kāmamastu mahatsainyaṃ tiṣṭhatviha parantapa || 10 ||
bālo'pyeṣa mahātejāssamarthastasya nigrahe |
gamiṣye rāmamādāya svasti te'stu parantapa || 11 ||
evamuktvā tu sa munistamādāya nṛpātmajam |
jagāma paramaprīto viśvāmitrassvamāśramam || 12 ||
taṃ tadā daṇḍakāraṇye yajñamuddiśya dīkṣitam |
babhūvopasthito rāmaścitraṃ viṣphārayandhanuḥ || 13 ||
ajātavyañjanaśrīmānpadmapatranibhekṣaṇaḥ |
ekavastradharo dhanvī śikhī kanakamālayā || 14 ||
śobhayan daṇḍakāraṇyaṃ dīptena svena tejasā |
adṛśyata tato rāmo bālacandra ivoditaḥ || 15 ||
tato'haṃ meghasaṅkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
balī dattavarodarpādājagāma tadāśramam || 16 ||
tena dṛṣṭaḥ praviṣṭo'haṃ sahasaivodyatāyudhaḥ |
māṃ tu dṛṣṭvā dhanussajyamasambhrāntaścakāra saḥ || 17 ||
avajānannahaṃ mohādbālo'yamiti rāghavam |
viśvāmitrasya tāṃ vedimabhyadhāvaṃ kṛtatvaraḥ || 18 ||
tena muktastato bāṇaḥ śitaśśatrunibarhaṇaḥ |
tenāhaṃ tvāhataḥ kṣiptassamudre śatayojane || 19 ||
necchatā tāta māṃ hantuṃ tadā vīreṇa rakṣitaḥ |
rāmasya śaravegena nirasto'hamacetanaḥ || 20 ||
pātito'haṃ tadā tena gambhīre sāgarāmbhasi |
prāpya sañjñāṃ cirāttāta laṅkāṃ pratigataḥ purīm || 21 ||
evamasmi tadā muktassahāyāstu nipātitāḥ |
akṛtāstreṇa bālena rāmeṇākliṣṭakarmaṇā || 22 ||
tanmayā vāryamāṇastvaṃ yadi rāmeṇa vigraham |
kariṣyasyāpadaṃ ghorāṃ kṣipraṃ prāpsyasi rāvaṇa || 23 ||
krīḍāratividhijñānāṃ samājotsavaśālinām |
rakṣasāṃ caiva santāpamanarthaṃ cāhariṣyasi || 24 ||
harmyaprāsādasambādhāṃ nānāratnavibhūṣitām |
drakṣyasi tvaṃ purīṃ laṅkāṃ vinaṣṭāṃ maithilīkṛte || 25 ||
akurvanto'pi pāpāni śucayaḥ pāpasaṃśrayāt |
parapāpairvinaśyanti matsyā nāgahrade yathā || 26 ||
divyacandanadigdhāṅgāndivyābharaṇabhūṣitān |
drakṣyasyabhihatānbhūmau tava doṣāttu rākṣasān || 27 ||
hṛtadārān sadārāṃśca daśa vidravato diśaḥ |
hataśeṣānaśaraṇāndrakṣyasi tvaṃ niśācarān || 28 ||
śarajālaparikṣiptāmagnijvālāsamāvṛtām |
pradagdhabhavanāṃ laṅkāṃ drakṣyasi tvaṃ na saṃśayaḥ || 29 ||
paradārābhimarśāttu nānyatpāpataraṃ mahat |
pramadānāṃ sahasraṃ ca tava rājanparigrahaḥ || 30 ||
bhava svadāraniratasvakulaṃ rakṣa rākṣasa |
mānamṛddhiṃ ca rājyaṃ ca jīvitaṃ ceṣṭamātmanaḥ || 31 ||
kalatrāṇi ca saumyāni mitravargaṃ tathaiva ca |
yadīcchasi ciraṃ bhoktaṃ mā kṛthā rāmavipriyam || 32 ||
nivāryamāṇassuhṛdā mayā bhṛśaṃ prasahya sītāṃ yadi dharṣayiṣyasi |
gamiṣyasi kṣīṇabalassabāndhavo yamakṣayaṃ rāmaśarāttajīvitaḥ || 33 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye araṇyakāṇḍe aṣṭatriṃśassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अरण्यकाण्डम् ।
अथ अष्टत्रिंशस्सर्गः ।
कदाचिदप्यहं वीर्यात्पर्यटन्पृथिवीमिमाम् ।
बलं नागसहस्रस्य धारयन्पर्वतोपमः ॥ 1 ॥
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
भयं लोकस्य जनयन्किरीटी परिघायुधः ॥ 2 ॥
व्यचरं दण्डकारण्ये ऋषिमांसानि भक्षयन् ।
विश्वामित्रोऽथ धर्मात्मा मद्वित्रस्तो महामुनिः ॥ 3 ॥
स्वयं गत्वा दशरथं नरेन्द्रमिदमब्रवीत् ।
अद्य रक्षतु मां रामः पर्वकाले समाहितः ॥ 4 ॥
मारीचान्मे भयं घोरं समुत्पन्नं नरेश्वर ।
इत्येवमुक्तो धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा ॥ 5 ॥
प्रत्युवाच महाभागं विश्वामित्रं महामुनिम् ।
बालो द्वादशवर्षोऽयमकृतास्त्रश्च राघवः ॥ 6 ॥
कामं तु मम यत्सैन्यं मया सह गमिष्यति ।
बलेन चतुरङ्गेण स्वयमेत्य निशाचरान् ॥ 7 ॥
वधिष्यामि मुनिश्रेष्ठ शत्रूंस्ते मनसेप्सितान् ।
इत्येवमुक्तस्समुनी राजानमिदमब्रवीत् ॥ 8 ॥
रामान्नान्यद्बलं लोके पर्याप्तं तस्य रक्षसः ।
देवतानामपि भवान् समरेष्वभिपालकः ॥ 9 ॥
आसीत्तव कृतं कर्म त्रिलोके विदितं नृप ।
काममस्तु महत्सैन्यं तिष्ठत्विह परन्तप ॥ 10 ॥
बालोऽप्येष महातेजास्समर्थस्तस्य निग्रहे ।
गमिष्ये राममादाय स्वस्ति तेऽस्तु परन्तप ॥ 11 ॥
एवमुक्त्वा तु स मुनिस्तमादाय नृपात्मजम् ।
जगाम परमप्रीतो विश्वामित्रस्स्वमाश्रमम् ॥ 12 ॥
तं तदा दण्डकारण्ये यज्ञमुद्दिश्य दीक्षितम् ।
बभूवोपस्थितो रामश्चित्रं विष्फारयन्धनुः ॥ 13 ॥
अजातव्यञ्जनश्रीमान्पद्मपत्रनिभेक्षणः ।
एकवस्त्रधरो धन्वी शिखी कनकमालया ॥ 14 ॥
शोभयन् दण्डकारण्यं दीप्तेन स्वेन तेजसा ।
अदृश्यत ततो रामो बालचन्द्र इवोदितः ॥ 15 ॥
ततोऽहं मेघसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
बली दत्तवरोदर्पादाजगाम तदाश्रमम् ॥ 16 ॥
तेन दृष्टः प्रविष्टोऽहं सहसैवोद्यतायुधः ।
मां तु दृष्ट्वा धनुस्सज्यमसम्भ्रान्तश्चकार सः ॥ 17 ॥
अवजानन्नहं मोहाद्बालोऽयमिति राघवम् ।
विश्वामित्रस्य तां वेदिमभ्यधावं कृतत्वरः ॥ 18 ॥
तेन मुक्तस्ततो बाणः शितश्शत्रुनिबर्हणः ।
तेनाहं त्वाहतः क्षिप्तस्समुद्रे शतयोजने ॥ 19 ॥
नेच्छता तात मां हन्तुं तदा वीरेण रक्षितः ।
रामस्य शरवेगेन निरस्तोऽहमचेतनः ॥ 20 ॥
पातितोऽहं तदा तेन गम्भीरे सागराम्भसि ।
प्राप्य सञ्ज्ञां चिरात्तात लङ्कां प्रतिगतः पुरीम् ॥ 21 ॥
एवमस्मि तदा मुक्तस्सहायास्तु निपातिताः ।
अकृतास्त्रेण बालेन रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ 22 ॥
तन्मया वार्यमाणस्त्वं यदि रामेण विग्रहम् ।
करिष्यस्यापदं घोरां क्षिप्रं प्राप्स्यसि रावण ॥ 23 ॥
क्रीडारतिविधिज्ञानां समाजोत्सवशालिनाम् ।
रक्षसां चैव सन्तापमनर्थं चाहरिष्यसि ॥ 24 ॥
हर्म्यप्रासादसम्बाधां नानारत्नविभूषिताम् ।
द्रक्ष्यसि त्वं पुरीं लङ्कां विनष्टां मैथिलीकृते ॥ 25 ॥
अकुर्वन्तोऽपि पापानि शुचयः पापसंश्रयात् ।
परपापैर्विनश्यन्ति मत्स्या नागह्रदे यथा ॥ 26 ॥
दिव्यचन्दनदिग्धाङ्गान्दिव्याभरणभूषितान् ।
द्रक्ष्यस्यभिहतान्भूमौ तव दोषात्तु राक्षसान् ॥ 27 ॥
हृतदारान् सदारांश्च दश विद्रवतो दिशः ।
हतशेषानशरणान्द्रक्ष्यसि त्वं निशाचरान् ॥ 28 ॥
शरजालपरिक्षिप्तामग्निज्वालासमावृताम् ।
प्रदग्धभवनां लङ्कां द्रक्ष्यसि त्वं न संशयः ॥ 29 ॥
परदाराभिमर्शात्तु नान्यत्पापतरं महत् ।
प्रमदानां सहस्रं च तव राजन्परिग्रहः ॥ 30 ॥
भव स्वदारनिरतस्वकुलं रक्ष राक्षस ।
मानमृद्धिं च राज्यं च जीवितं चेष्टमात्मनः ॥ 31 ॥
कलत्राणि च सौम्यानि मित्रवर्गं तथैव च ।
यदीच्छसि चिरं भोक्तं मा कृथा रामविप्रियम् ॥ 32 ॥
निवार्यमाणस्सुहृदा मया भृशं प्रसह्य सीतां यदि धर्षयिष्यसि ।
गमिष्यसि क्षीणबलस्सबान्धवो यमक्षयं रामशरात्तजीवितः ॥ 33 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे अष्टत्रिंशस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe araṇyakāṇḍam |
atha aṣṭatriṃśassargaḥ |
kadācidapyahaṃ vīryātparyaṭanpṛthivīmimām |
balaṃ nāgasahasrasya dhārayanparvatopamaḥ || 1 ||
nīlajīmūtasaṅkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
bhayaṃ lokasya janayankirīṭī parighāyudhaḥ || 2 ||
vyacaraṃ daṇḍakāraṇye ṛṣimāṃsāni bhakṣayan |
viśvāmitro'tha dharmātmā madvitrasto mahāmuniḥ || 3 ||
svayaṃ gatvā daśarathaṃ narendramidamabravīt |
adya rakṣatu māṃ rāmaḥ parvakāle samāhitaḥ || 4 ||
mārīcānme bhayaṃ ghoraṃ samutpannaṃ nareśvara |
ityevamukto dharmātmā rājā daśarathastadā || 5 ||
pratyuvāca mahābhāgaṃ viśvāmitraṃ mahāmunim |
bālo dvādaśavarṣo'yamakṛtāstraśca rāghavaḥ || 6 ||
kāmaṃ tu mama yatsainyaṃ mayā saha gamiṣyati |
balena caturaṅgeṇa svayametya niśācarān || 7 ||
vadhiṣyāmi muniśreṣṭha śatrūṃste manasepsitān |
ityevamuktassamunī rājānamidamabravīt || 8 ||
rāmānnānyadbalaṃ loke paryāptaṃ tasya rakṣasaḥ |
devatānāmapi bhavān samareṣvabhipālakaḥ || 9 ||
āsīttava kṛtaṃ karma triloke viditaṃ nṛpa |
kāmamastu mahatsainyaṃ tiṣṭhatviha parantapa || 10 ||
bālo'pyeṣa mahātejāssamarthastasya nigrahe |
gamiṣye rāmamādāya svasti te'stu parantapa || 11 ||
evamuktvā tu sa munistamādāya nṛpātmajam |
jagāma paramaprīto viśvāmitrassvamāśramam || 12 ||
taṃ tadā daṇḍakāraṇye yajñamuddiśya dīkṣitam |
babhūvopasthito rāmaścitraṃ viṣphārayandhanuḥ || 13 ||
ajātavyañjanaśrīmānpadmapatranibhekṣaṇaḥ |
ekavastradharo dhanvī śikhī kanakamālayā || 14 ||
śobhayan daṇḍakāraṇyaṃ dīptena svena tejasā |
adṛśyata tato rāmo bālacandra ivoditaḥ || 15 ||
tato'haṃ meghasaṅkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
balī dattavarodarpādājagāma tadāśramam || 16 ||
tena dṛṣṭaḥ praviṣṭo'haṃ sahasaivodyatāyudhaḥ |
māṃ tu dṛṣṭvā dhanussajyamasambhrāntaścakāra saḥ || 17 ||
avajānannahaṃ mohādbālo'yamiti rāghavam |
viśvāmitrasya tāṃ vedimabhyadhāvaṃ kṛtatvaraḥ || 18 ||
tena muktastato bāṇaḥ śitaśśatrunibarhaṇaḥ |
tenāhaṃ tvāhataḥ kṣiptassamudre śatayojane || 19 ||
necchatā tāta māṃ hantuṃ tadā vīreṇa rakṣitaḥ |
rāmasya śaravegena nirasto'hamacetanaḥ || 20 ||
pātito'haṃ tadā tena gambhīre sāgarāmbhasi |
prāpya sañjñāṃ cirāttāta laṅkāṃ pratigataḥ purīm || 21 ||
evamasmi tadā muktassahāyāstu nipātitāḥ |
akṛtāstreṇa bālena rāmeṇākliṣṭakarmaṇā || 22 ||
tanmayā vāryamāṇastvaṃ yadi rāmeṇa vigraham |
kariṣyasyāpadaṃ ghorāṃ kṣipraṃ prāpsyasi rāvaṇa || 23 ||
krīḍāratividhijñānāṃ samājotsavaśālinām |
rakṣasāṃ caiva santāpamanarthaṃ cāhariṣyasi || 24 ||
harmyaprāsādasambādhāṃ nānāratnavibhūṣitām |
drakṣyasi tvaṃ purīṃ laṅkāṃ vinaṣṭāṃ maithilīkṛte || 25 ||
akurvanto'pi pāpāni śucayaḥ pāpasaṃśrayāt |
parapāpairvinaśyanti matsyā nāgahrade yathā || 26 ||
divyacandanadigdhāṅgāndivyābharaṇabhūṣitān |
drakṣyasyabhihatānbhūmau tava doṣāttu rākṣasān || 27 ||
hṛtadārān sadārāṃśca daśa vidravato diśaḥ |
hataśeṣānaśaraṇāndrakṣyasi tvaṃ niśācarān || 28 ||
śarajālaparikṣiptāmagnijvālāsamāvṛtām |
pradagdhabhavanāṃ laṅkāṃ drakṣyasi tvaṃ na saṃśayaḥ || 29 ||
paradārābhimarśāttu nānyatpāpataraṃ mahat |
pramadānāṃ sahasraṃ ca tava rājanparigrahaḥ || 30 ||
bhava svadāraniratasvakulaṃ rakṣa rākṣasa |
mānamṛddhiṃ ca rājyaṃ ca jīvitaṃ ceṣṭamātmanaḥ || 31 ||
kalatrāṇi ca saumyāni mitravargaṃ tathaiva ca |
yadīcchasi ciraṃ bhoktaṃ mā kṛthā rāmavipriyam || 32 ||
nivāryamāṇassuhṛdā mayā bhṛśaṃ prasahya sītāṃ yadi dharṣayiṣyasi |
gamiṣyasi kṣīṇabalassabāndhavo yamakṣayaṃ rāmaśarāttajīvitaḥ || 33 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye araṇyakāṇḍe aṣṭatriṃśassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.