ആദൌ കര്മപ്രസങ്ഗാത്കലയതി കലുഷം മാതൃകുക്ഷൌ സ്ഥിതം മാം
വിണ്മൂത്രാമേധ്യമധ്യേ ക്വഥയതി നിതരാം ജാഠരോ ജാതവേദാഃ ।
യദ്യദ്വൈ തത്ര ദുഃഖം വ്യഥയതി നിതരാം ശക്യതേ കേന വക്തും
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 1॥
ബാല്യേ ദുഃഖാതിരേകോ മലലുലിതവപുഃ സ്തന്യപാനേ പിപാസാ
നോ ശക്തശ്ചേന്ദ്രിയേഭ്യോ ഭവഗുണജനിതാഃ ജന്തവോ മാം തുദന്തി ।
നാനാരോഗാദിദുഃഖാദ്രുദനപരവശഃ ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 2॥
പ്രൌഢോഽഹം യൌവനസ്ഥോ വിഷയവിഷധരൈഃ പഞ്ചഭിര്മര്മസന്ധൌ
ദഷ്ടോ നഷ്ടോ വിവേകഃ സുതധനയുവതിസ്വാദുസൌഖ്യേ നിഷണ്ണഃ ।
ശൈവീചിന്താവിഹീനം മമ ഹൃദയമഹോ മാനഗര്വാധിരൂഢം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 3॥
വാര്ധക്യേ ചേന്ദ്രിയാണാം വിഗതഗതിമതിശ്ചാധിദൈവാദിതാപൈഃ
പാപൈ രോഗൈര്വിയോഗൈസ്ത്വനവസിതവപുഃ പ്രൌഢഹീനം ച ദീനമ് ।
മിഥ്യാമോഹാഭിലാഷൈര്ഭ്രമതി മമ മനോ ധൂര്ജടേര്ധ്യാനശൂന്യം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 4॥
സ്നാത്വാ പ്രത്യൂഷകാലേ സ്നപനവിധിവിധൌ നാഹൃതം ഗാങ്ഗതോയം
പൂജാര്ഥം വാ കദാചിദ്ബഹുതരഗഹനാത്ഖണ്ഡബില്വീദലാനി ।
നാനീതാ പദ്മമാലാ സരസി വികസിതാ ഗന്ധധൂപൈഃ ത്വദര്ഥം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 5॥
ദുഗ്ധൈര്മധ്വാജ്യയുക്തൈര്ദധിസിതസഹിതൈഃ സ്നാപിതം നൈവ ലിങ്ഗം
നോ ലിപ്തം ചന്ദനാദ്യൈഃ കനകവിരചിതൈഃ പൂജിതം ന പ്രസൂനൈഃ ।
ധൂപൈഃ കര്പൂരദീപൈര്വിവിധരസയുതൈര്നൈവ ഭക്ഷ്യോപഹാരൈഃ
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 6॥
നോ ശക്യം സ്മാര്തകര്മ പ്രതിപദഗഹനപ്രത്യവായാകുലാഖ്യം
ശ്രൌതേ വാര്താ കഥം മേ ദ്വിജകുലവിഹിതേ ബ്രഹ്മമാര്ഗാനുസാരേ । വര് ബ്രഹ്മമാര്ഗേ സുസാരേ
ജ്ഞാതോ ധര്മോ വിചാരൈഃ ശ്രവണമനനയോഃ കിം നിദിധ്യാസിതവ്യം
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 7॥
ധ്യാത്വാ ചിത്തേ ശിവാഖ്യം പ്രചുരതരധനം നൈവ ദത്തം ദ്വിജേഭ്യോ
ഹവ്യം തേ ലക്ഷസങ്ഖ്യൈര്ഹുതവഹവദനേ നാര്പിതം ബീജമന്ത്രൈഃ ।
നോ തപ്തം ഗാങ്ഗാതീരേ വ്രതജപനിയമൈഃ രുദ്രജാപ്യൈര്ന വേദൈഃ
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 8॥
നഗ്നോ നിഃസങ്ഗശുദ്ധസ്ത്രിഗുണവിരഹിതോ ധ്വസ്തമോഹാന്ധകാരോ
നാസാഗ്രേ ന്യസ്തദൃഷ്ടിര്വിദിതഭവഗുണോ നൈവ ദൃഷ്ടഃ കദാചിത് ।
ഉന്മന്യാഽവസ്ഥയാ ത്വാം വിഗതകലിമലം ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 9॥
സ്ഥിത്വാ സ്ഥാനേ സരോജേ പ്രണവമയമരുത്കുമ്ഭകേ (കുണ്ഡലേ) സൂക്ഷ്മമാര്ഗേ
ശാന്തേ സ്വാന്തേ പ്രലീനേ പ്രകടിതവിഭവേ ജ്യോതിരൂപേഽപരാഖ്യേ ।
ലിങ്ഗജ്ഞേ ബ്രഹ്മവാക്യേ സകലതനുഗതം ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 10॥
ഹൃദ്യം വേദാന്തവേദ്യം ഹൃദയസരസിജേ ദീപ്തമുദ്യത്പ്രകാശം
സത്യം ശാന്തസ്വരൂപം സകലമുനിമനഃപദ്മഷണ്ഡൈകവേദ്യമ് ।
ജാഗ്രത്സ്വപ്നേ സുഷുപ്തൌ ത്രിഗുണവിരഹിതം ശങ്കരം ന സ്മരാമി
ക്ഷന്തവ്യോ മേഽപരാധഃ ശിവ ശിവ ശിവ ഭോ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 11॥
ചന്ദ്രോദ്ഭാസിതശേഖരേ സ്മരഹരേ ഗങ്ഗാധരേ ശങ്കരേ
സര്പൈര്ഭൂഷിതകണ്ഠകര്ണവിവരേ നേത്രോത്ഥവൈശ്വാനരേ । യുഗലേ
ദന്തിത്വക്കൃതസുന്ദരാമ്ബരധരേ ത്രൈലോക്യസാരേ ഹരേ
മോക്ഷാര്ഥം കുരു ചിത്തവൃത്തിമചലാമന്യൈസ്തു കിം കര്മഭിഃ ॥ 12॥
കിം വാഽനേന ധനേന വാജികരിഭിഃ പ്രാപ്തേന രാജ്യേന കിം
കിം വാ പുത്രകലത്രമിത്രപശുഭിര്ദേഹേന ഗേഹേന കിമ് ।
ജ്ഞാത്വൈതത്ക്ഷണഭങ്ഗുരം സപദി രേ ത്യാജ്യം മനോ ദൂരതഃ
സ്വാത്മാര്ഥം ഗുരുവാക്യതോ ഭജ മന ശ്രീപാര്വതീവല്ലഭമ് ॥ 13॥
പൌരോഹിത്യം രജനിചരിതം ഗ്രാമണീത്വം നിയോഗോ
മാഠാപത്യം ഹ്യനൃതവചനം സാക്ഷിവാദഃ പരാന്നമ് ।
ബ്രഹ്മദ്വേഷഃ ഖലജനരതിഃ പ്രാണിനാം നിര്ദയത്വം
മാ ഭൂദേവം മമ പശുപതേ ജന്മജന്മാന്തരേഷു ॥ 14॥
ആയുര്നശ്യതി പശ്യതാം പ്രതിദിനം യാതി ക്ഷയം യൌവനം
പ്രത്യായാന്തി ഗതാഃ പുനര്ന ദിവസാഃ കാലോ ജഗദ്ഭക്ഷകഃ ।
ലക്ഷ്മീസ്തോയതരങ്ഗഭങ്ഗചപലാ വിദ്യുച്ചലം ജീവിതം
തസ്മാത്ത്വാം ശരണാഗതം ശരണദ ത്വം രക്ഷ രക്ഷാധുനാ ॥ 15॥ തസ്മാന്മാം
വന്ദേ ദേവമുമാപതിം സുരഗുരും വന്ദേ ജഗത്കാരണം
വന്ദേ പന്നഗഭൂഷണം മൃഗധരം വന്ദേ പശൂനാം പതിമ് ।
വന്ദേ സൂര്യശശാങ്കവഹ്നിനയനം വന്ദേ മുകുന്ദപ്രിയം
വന്ദേ ഭക്തജനാശ്രയം ച വരദം വന്ദേ ശിവം ശങ്കരമ് ॥16॥
ഗാത്രം ഭസ്മസിതം സിതം ച ഹസിതം ഹസ്തേ കപാലം സിതം വര് സ്മിതം ച
ഖട്വാങ്ഗം ച സിതം സിതശ്ച വൃഷഭഃ കര്ണേ സിതേ കുണ്ഡലേ ।
ഗങ്ഗാ ഫേനസിതാ ജടാ പശുപതേശ്ചന്ദ്രഃ സിതോ മൂര്ധനി
സോഽയം സര്വസിതോ ദദാതു വിഭവം പാപക്ഷയം സര്വദാ ॥ 17॥
കരചരണകൃതം വാക്കായജം കര്മജം വാ
ശ്രവണനയനജം വാ മാനസം വാഽപരാധമ് ।
വിഹിതമവിഹിതം വാ സര്വമേതത്ക്ഷ്മസ്വ
ശിവ ശിവ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശമ്ഭോ ॥ 18॥
॥ ഇതി ശ്രീമദ് ശങ്കരാചാര്യകൃത ശിവാപരാധക്ഷമാപണസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥
Roman (IAST) Transliteration
ādau karmaprasaṅgātkalayati kaluṣaṃ mātṛkukṣau sthitaṃ māṃ
viṇmūtrāmedhyamadhye kvathayati nitarāṃ jāṭharo jātavedāḥ |
yadyadvai tatra duḥkhaṃ vyathayati nitarāṃ śakyate kena vaktuṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 1||
bālye duḥkhātireko malalulitavapuḥ stanyapāne pipāsā
no śaktaścendriyebhyo bhavaguṇajanitāḥ jantavo māṃ tudanti |
nānārogādiduḥkhādrudanaparavaśaḥ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 2||
prauḍho'haṃ yauvanastho viṣayaviṣadharaiḥ pañcabhirmarmasandhau
daṣṭo naṣṭo vivekaḥ sutadhanayuvatisvādusaukhye niṣaṇṇaḥ |
śaivīcintāvihīnaṃ mama hṛdayamaho mānagarvādhirūḍhaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 3||
vārdhakye cendriyāṇāṃ vigatagatimatiścādhidaivāditāpaiḥ
pāpai rogairviyogaistvanavasitavapuḥ prauḍhahīnaṃ ca dīnam |
mithyāmohābhilāṣairbhramati mama mano dhūrjaṭerdhyānaśūnyaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 4||
snātvā pratyūṣakāle snapanavidhividhau nāhṛtaṃ gāṅgatoyaṃ
pūjārthaṃ vā kadācidbahutaragahanātkhaṇḍabilvīdalāni |
nānītā padmamālā sarasi vikasitā gandhadhūpaiḥ tvadarthaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 5||
dugdhairmadhvājyayuktairdadhisitasahitaiḥ snāpitaṃ naiva liṅgaṃ
no liptaṃ candanādyaiḥ kanakaviracitaiḥ pūjitaṃ na prasūnaiḥ |
dhūpaiḥ karpūradīpairvividharasayutairnaiva bhakṣyopahāraiḥ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 6||
no śakyaṃ smārtakarma pratipadagahanapratyavāyākulākhyaṃ
śraute vārtā kathaṃ me dvijakulavihite brahmamārgānusāre | var brahmamārge susāre
jñāto dharmo vicāraiḥ śravaṇamananayoḥ kiṃ nididhyāsitavyaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 7||
dhyātvā citte śivākhyaṃ pracurataradhanaṃ naiva dattaṃ dvijebhyo
havyaṃ te lakṣasaṅkhyairhutavahavadane nārpitaṃ bījamantraiḥ |
no taptaṃ gāṅgātīre vratajapaniyamaiḥ rudrajāpyairna vedaiḥ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 8||
nagno niḥsaṅgaśuddhastriguṇavirahito dhvastamohāndhakāro
nāsāgre nyastadṛṣṭirviditabhavaguṇo naiva dṛṣṭaḥ kadācit |
unmanyā'vasthayā tvāṃ vigatakalimalaṃ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 9||
sthitvā sthāne saroje praṇavamayamarutkumbhake (kuṇḍale) sūkṣmamārge
śānte svānte pralīne prakaṭitavibhave jyotirūpe'parākhye |
liṅgajñe brahmavākye sakalatanugataṃ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 10||
hṛdyaṃ vedāntavedyaṃ hṛdayasarasije dīptamudyatprakāśaṃ
satyaṃ śāntasvarūpaṃ sakalamunimanaḥpadmaṣaṇḍaikavedyam |
jāgratsvapne suṣuptau triguṇavirahitaṃ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 11||
candrodbhāsitaśekhare smarahare gaṅgādhare śaṅkare
sarpairbhūṣitakaṇṭhakarṇavivare netrotthavaiśvānare | yugale
dantitvakkṛtasundarāmbaradhare trailokyasāre hare
mokṣārthaṃ kuru cittavṛttimacalāmanyaistu kiṃ karmabhiḥ || 12||
kiṃ vā'nena dhanena vājikaribhiḥ prāptena rājyena kiṃ
kiṃ vā putrakalatramitrapaśubhirdehena gehena kim |
jñātvaitatkṣaṇabhaṅguraṃ sapadi re tyājyaṃ mano dūrataḥ
svātmārthaṃ guruvākyato bhaja mana śrīpārvatīvallabham || 13||
paurohityaṃ rajanicaritaṃ grāmaṇītvaṃ niyogo
māṭhāpatyaṃ hyanṛtavacanaṃ sākṣivādaḥ parānnam |
brahmadveṣaḥ khalajanaratiḥ prāṇināṃ nirdayatvaṃ
mā bhūdevaṃ mama paśupate janmajanmāntareṣu || 14||
āyurnaśyati paśyatāṃ pratidinaṃ yāti kṣayaṃ yauvanaṃ
pratyāyānti gatāḥ punarna divasāḥ kālo jagadbhakṣakaḥ |
lakṣmīstoyataraṅgabhaṅgacapalā vidyuccalaṃ jīvitaṃ
tasmāttvāṃ śaraṇāgataṃ śaraṇada tvaṃ rakṣa rakṣādhunā || 15|| tasmānmāṃ
vande devamumāpatiṃ suraguruṃ vande jagatkāraṇaṃ
vande pannagabhūṣaṇaṃ mṛgadharaṃ vande paśūnāṃ patim |
vande sūryaśaśāṅkavahninayanaṃ vande mukundapriyaṃ
vande bhaktajanāśrayaṃ ca varadaṃ vande śivaṃ śaṅkaram ||16||
gātraṃ bhasmasitaṃ sitaṃ ca hasitaṃ haste kapālaṃ sitaṃ var smitaṃ ca
khaṭvāṅgaṃ ca sitaṃ sitaśca vṛṣabhaḥ karṇe site kuṇḍale |
gaṅgā phenasitā jaṭā paśupateścandraḥ sito mūrdhani
so'yaṃ sarvasito dadātu vibhavaṃ pāpakṣayaṃ sarvadā || 17||
karacaraṇakṛtaṃ vākkāyajaṃ karmajaṃ vā
śravaṇanayanajaṃ vā mānasaṃ vā'parādham |
vihitamavihitaṃ vā sarvametatkṣmasva
śiva śiva karuṇābdhe śrīmahādeva śambho || 18||
|| iti śrīmad śaṅkarācāryakṛta śivāparādhakṣamāpaṇastotraṃ sampūrṇam ||
Sanskrit — Devanagari (original)
आदौ कर्मप्रसङ्गात्कलयति कलुषं मातृकुक्षौ स्थितं मां
विण्मूत्रामेध्यमध्ये क्वथयति नितरां जाठरो जातवेदाः ।
यद्यद्वै तत्र दुःखं व्यथयति नितरां शक्यते केन वक्तुं
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 1॥
बाल्ये दुःखातिरेको मललुलितवपुः स्तन्यपाने पिपासा
नो शक्तश्चेन्द्रियेभ्यो भवगुणजनिताः जन्तवो मां तुदन्ति ।
नानारोगादिदुःखाद्रुदनपरवशः शङ्करं न स्मरामि
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 2॥
प्रौढोऽहं यौवनस्थो विषयविषधरैः पञ्चभिर्मर्मसन्धौ
दष्टो नष्टो विवेकः सुतधनयुवतिस्वादुसौख्ये निषण्णः ।
शैवीचिन्ताविहीनं मम हृदयमहो मानगर्वाधिरूढं
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 3॥
वार्धक्ये चेन्द्रियाणां विगतगतिमतिश्चाधिदैवादितापैः
पापै रोगैर्वियोगैस्त्वनवसितवपुः प्रौढहीनं च दीनम् ।
मिथ्यामोहाभिलाषैर्भ्रमति मम मनो धूर्जटेर्ध्यानशून्यं
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 4॥
स्नात्वा प्रत्यूषकाले स्नपनविधिविधौ नाहृतं गाङ्गतोयं
पूजार्थं वा कदाचिद्बहुतरगहनात्खण्डबिल्वीदलानि ।
नानीता पद्ममाला सरसि विकसिता गन्धधूपैः त्वदर्थं
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 5॥
दुग्धैर्मध्वाज्ययुक्तैर्दधिसितसहितैः स्नापितं नैव लिङ्गं
नो लिप्तं चन्दनाद्यैः कनकविरचितैः पूजितं न प्रसूनैः ।
धूपैः कर्पूरदीपैर्विविधरसयुतैर्नैव भक्ष्योपहारैः
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 6॥
नो शक्यं स्मार्तकर्म प्रतिपदगहनप्रत्यवायाकुलाख्यं
श्रौते वार्ता कथं मे द्विजकुलविहिते ब्रह्ममार्गानुसारे । वर् ब्रह्ममार्गे सुसारे
ज्ञातो धर्मो विचारैः श्रवणमननयोः किं निदिध्यासितव्यं
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 7॥
ध्यात्वा चित्ते शिवाख्यं प्रचुरतरधनं नैव दत्तं द्विजेभ्यो
हव्यं ते लक्षसङ्ख्यैर्हुतवहवदने नार्पितं बीजमन्त्रैः ।
नो तप्तं गाङ्गातीरे व्रतजपनियमैः रुद्रजाप्यैर्न वेदैः
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 8॥
नग्नो निःसङ्गशुद्धस्त्रिगुणविरहितो ध्वस्तमोहान्धकारो
नासाग्रे न्यस्तदृष्टिर्विदितभवगुणो नैव दृष्टः कदाचित् ।
उन्मन्याऽवस्थया त्वां विगतकलिमलं शङ्करं न स्मरामि
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 9॥
स्थित्वा स्थाने सरोजे प्रणवमयमरुत्कुम्भके (कुण्डले) सूक्ष्ममार्गे
शान्ते स्वान्ते प्रलीने प्रकटितविभवे ज्योतिरूपेऽपराख्ये ।
लिङ्गज्ञे ब्रह्मवाक्ये सकलतनुगतं शङ्करं न स्मरामि
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 10॥
हृद्यं वेदान्तवेद्यं हृदयसरसिजे दीप्तमुद्यत्प्रकाशं
सत्यं शान्तस्वरूपं सकलमुनिमनःपद्मषण्डैकवेद्यम् ।
जाग्रत्स्वप्ने सुषुप्तौ त्रिगुणविरहितं शङ्करं न स्मरामि
क्षन्तव्यो मेऽपराधः शिव शिव शिव भो श्रीमहादेव शम्भो ॥ 11॥
चन्द्रोद्भासितशेखरे स्मरहरे गङ्गाधरे शङ्करे
सर्पैर्भूषितकण्ठकर्णविवरे नेत्रोत्थवैश्वानरे । युगले
दन्तित्वक्कृतसुन्दराम्बरधरे त्रैलोक्यसारे हरे
मोक्षार्थं कुरु चित्तवृत्तिमचलामन्यैस्तु किं कर्मभिः ॥ 12॥
किं वाऽनेन धनेन वाजिकरिभिः प्राप्तेन राज्येन किं
किं वा पुत्रकलत्रमित्रपशुभिर्देहेन गेहेन किम् ।
ज्ञात्वैतत्क्षणभङ्गुरं सपदि रे त्याज्यं मनो दूरतः
स्वात्मार्थं गुरुवाक्यतो भज मन श्रीपार्वतीवल्लभम् ॥ 13॥
पौरोहित्यं रजनिचरितं ग्रामणीत्वं नियोगो
माठापत्यं ह्यनृतवचनं साक्षिवादः परान्नम् ।
ब्रह्मद्वेषः खलजनरतिः प्राणिनां निर्दयत्वं
मा भूदेवं मम पशुपते जन्मजन्मान्तरेषु ॥ 14॥
आयुर्नश्यति पश्यतां प्रतिदिनं याति क्षयं यौवनं
प्रत्यायान्ति गताः पुनर्न दिवसाः कालो जगद्भक्षकः ।
लक्ष्मीस्तोयतरङ्गभङ्गचपला विद्युच्चलं जीवितं
तस्मात्त्वां शरणागतं शरणद त्वं रक्ष रक्षाधुना ॥ 15॥ तस्मान्मां
वन्दे देवमुमापतिं सुरगुरुं वन्दे जगत्कारणं
वन्दे पन्नगभूषणं मृगधरं वन्दे पशूनां पतिम् ।
वन्दे सूर्यशशाङ्कवह्निनयनं वन्दे मुकुन्दप्रियं
वन्दे भक्तजनाश्रयं च वरदं वन्दे शिवं शङ्करम् ॥16॥
गात्रं भस्मसितं सितं च हसितं हस्ते कपालं सितं वर् स्मितं च
खट्वाङ्गं च सितं सितश्च वृषभः कर्णे सिते कुण्डले ।
गङ्गा फेनसिता जटा पशुपतेश्चन्द्रः सितो मूर्धनि
सोऽयं सर्वसितो ददातु विभवं पापक्षयं सर्वदा ॥ 17॥
करचरणकृतं वाक्कायजं कर्मजं वा
श्रवणनयनजं वा मानसं वाऽपराधम् ।
विहितमविहितं वा सर्वमेतत्क्ष्मस्व
शिव शिव करुणाब्धे श्रीमहादेव शम्भो ॥ 18॥
॥ इति श्रीमद् शङ्कराचार्यकृत शिवापराधक्षमापणस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
ādau karmaprasaṅgātkalayati kaluṣaṃ mātṛkukṣau sthitaṃ māṃ
viṇmūtrāmedhyamadhye kvathayati nitarāṃ jāṭharo jātavedāḥ |
yadyadvai tatra duḥkhaṃ vyathayati nitarāṃ śakyate kena vaktuṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 1||
bālye duḥkhātireko malalulitavapuḥ stanyapāne pipāsā
no śaktaścendriyebhyo bhavaguṇajanitāḥ jantavo māṃ tudanti |
nānārogādiduḥkhādrudanaparavaśaḥ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 2||
prauḍho'haṃ yauvanastho viṣayaviṣadharaiḥ pañcabhirmarmasandhau
daṣṭo naṣṭo vivekaḥ sutadhanayuvatisvādusaukhye niṣaṇṇaḥ |
śaivīcintāvihīnaṃ mama hṛdayamaho mānagarvādhirūḍhaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 3||
vārdhakye cendriyāṇāṃ vigatagatimatiścādhidaivāditāpaiḥ
pāpai rogairviyogaistvanavasitavapuḥ prauḍhahīnaṃ ca dīnam |
mithyāmohābhilāṣairbhramati mama mano dhūrjaṭerdhyānaśūnyaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 4||
snātvā pratyūṣakāle snapanavidhividhau nāhṛtaṃ gāṅgatoyaṃ
pūjārthaṃ vā kadācidbahutaragahanātkhaṇḍabilvīdalāni |
nānītā padmamālā sarasi vikasitā gandhadhūpaiḥ tvadarthaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 5||
dugdhairmadhvājyayuktairdadhisitasahitaiḥ snāpitaṃ naiva liṅgaṃ
no liptaṃ candanādyaiḥ kanakaviracitaiḥ pūjitaṃ na prasūnaiḥ |
dhūpaiḥ karpūradīpairvividharasayutairnaiva bhakṣyopahāraiḥ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 6||
no śakyaṃ smārtakarma pratipadagahanapratyavāyākulākhyaṃ
śraute vārtā kathaṃ me dvijakulavihite brahmamārgānusāre | var brahmamārge susāre
jñāto dharmo vicāraiḥ śravaṇamananayoḥ kiṃ nididhyāsitavyaṃ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 7||
dhyātvā citte śivākhyaṃ pracurataradhanaṃ naiva dattaṃ dvijebhyo
havyaṃ te lakṣasaṅkhyairhutavahavadane nārpitaṃ bījamantraiḥ |
no taptaṃ gāṅgātīre vratajapaniyamaiḥ rudrajāpyairna vedaiḥ
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 8||
nagno niḥsaṅgaśuddhastriguṇavirahito dhvastamohāndhakāro
nāsāgre nyastadṛṣṭirviditabhavaguṇo naiva dṛṣṭaḥ kadācit |
unmanyā'vasthayā tvāṃ vigatakalimalaṃ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 9||
sthitvā sthāne saroje praṇavamayamarutkumbhake (kuṇḍale) sūkṣmamārge
śānte svānte pralīne prakaṭitavibhave jyotirūpe'parākhye |
liṅgajñe brahmavākye sakalatanugataṃ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 10||
hṛdyaṃ vedāntavedyaṃ hṛdayasarasije dīptamudyatprakāśaṃ
satyaṃ śāntasvarūpaṃ sakalamunimanaḥpadmaṣaṇḍaikavedyam |
jāgratsvapne suṣuptau triguṇavirahitaṃ śaṅkaraṃ na smarāmi
kṣantavyo me'parādhaḥ śiva śiva śiva bho śrīmahādeva śambho || 11||
candrodbhāsitaśekhare smarahare gaṅgādhare śaṅkare
sarpairbhūṣitakaṇṭhakarṇavivare netrotthavaiśvānare | yugale
dantitvakkṛtasundarāmbaradhare trailokyasāre hare
mokṣārthaṃ kuru cittavṛttimacalāmanyaistu kiṃ karmabhiḥ || 12||
kiṃ vā'nena dhanena vājikaribhiḥ prāptena rājyena kiṃ
kiṃ vā putrakalatramitrapaśubhirdehena gehena kim |
jñātvaitatkṣaṇabhaṅguraṃ sapadi re tyājyaṃ mano dūrataḥ
svātmārthaṃ guruvākyato bhaja mana śrīpārvatīvallabham || 13||
paurohityaṃ rajanicaritaṃ grāmaṇītvaṃ niyogo
māṭhāpatyaṃ hyanṛtavacanaṃ sākṣivādaḥ parānnam |
brahmadveṣaḥ khalajanaratiḥ prāṇināṃ nirdayatvaṃ
mā bhūdevaṃ mama paśupate janmajanmāntareṣu || 14||
āyurnaśyati paśyatāṃ pratidinaṃ yāti kṣayaṃ yauvanaṃ
pratyāyānti gatāḥ punarna divasāḥ kālo jagadbhakṣakaḥ |
lakṣmīstoyataraṅgabhaṅgacapalā vidyuccalaṃ jīvitaṃ
tasmāttvāṃ śaraṇāgataṃ śaraṇada tvaṃ rakṣa rakṣādhunā || 15|| tasmānmāṃ
vande devamumāpatiṃ suraguruṃ vande jagatkāraṇaṃ
vande pannagabhūṣaṇaṃ mṛgadharaṃ vande paśūnāṃ patim |
vande sūryaśaśāṅkavahninayanaṃ vande mukundapriyaṃ
vande bhaktajanāśrayaṃ ca varadaṃ vande śivaṃ śaṅkaram ||16||
gātraṃ bhasmasitaṃ sitaṃ ca hasitaṃ haste kapālaṃ sitaṃ var smitaṃ ca
khaṭvāṅgaṃ ca sitaṃ sitaśca vṛṣabhaḥ karṇe site kuṇḍale |
gaṅgā phenasitā jaṭā paśupateścandraḥ sito mūrdhani
so'yaṃ sarvasito dadātu vibhavaṃ pāpakṣayaṃ sarvadā || 17||
karacaraṇakṛtaṃ vākkāyajaṃ karmajaṃ vā
śravaṇanayanajaṃ vā mānasaṃ vā'parādham |
vihitamavihitaṃ vā sarvametatkṣmasva
śiva śiva karuṇābdhe śrīmahādeva śambho || 18||
|| iti śrīmad śaṅkarācāryakṛta śivāparādhakṣamāpaṇastotraṃ sampūrṇam ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.