(ṛgveda - 10.037)
namo̭ mi॒trasya॒ varṷṇasya॒ cakṣa̭se ma॒ho de॒vāya॒ tadṛ॒taṃ sa̭paryata |
dū॒re॒dṛśḙ de॒vajā̭tāya ke॒tavḙ di॒vaspu॒trāya॒ sū॒ryā̭ya śaṃsata || 1
sā mā̭ sa॒tyoktiḥ॒ pari̭ pātu vi॒śvato॒ dyāvā̭ ca॒ yatra̭ ta॒tana॒nnahā̭ni ca |
viśva̭ma॒nyanni vi̭śate॒ yadeja̭ti vi॒śvāhāpo̭ vi॒śvāhodḙti॒ sūryaḥ̭ || 2
na te॒ adḙvaḥ pra॒divo॒ ni vā̭sate॒ yadḙta॒śebhiḥ̭ pata॒rai ra̭tha॒ryasi̭ |
prā॒cīna̭ma॒nyadanṷ vartate॒ raja॒ uda॒nyena॒ jyāti̭ṣā yāsi sūrya || 3
yena̭ sūrya॒ jyoti̭ṣā॒ bādha̭se॒ tamo॒ jaga̭cca॒ viśva̭mudi॒yarṣi̭ bhā॒nunā̭ |
tenā॒smadviśvā॒mani̭rā॒manā̭huti॒mapāmī̭vā॒mapa̭ du॒ṣṣvapnyaṃ̭ suva || 4
viśva̭sya॒ hi preṣi̭to॒ rakṣa̭si vra॒tamahḙlayannu॒ccara̭si sva॒dhā anṷ |
yada॒dya tvā̭ sūryopa॒bravā̭mahai॒ ta-nno̭ de॒vā anṷ maṃsīrata॒ kratṷm || 5
ta-nno॒ dyāvā̭pṛthi॒vī tanna॒ āpa॒ indraḥ̭ śṛṇvantu ma॒ruto॒ havaṃ॒-va~caḥ̭ |
mā śūnḙ bhūma॒ sūrya̭sya sa॒ndṛśi̭ bha॒dra-ñjīva̭nto jara॒ṇāma̭śīmahi || 6
vi॒śvāhā̭ tvā su॒mana̭sa-ssu॒cakṣa̭saḥ pra॒jāva̭nto anamī॒vā anā̭gasaḥ |
u॒dyanta̭-ntvā mitramaho di॒vedi̭ve॒ jyogjī॒vāḥ prati̭ paśyema sūrya || 7
mahi॒ jyoti॒rbibhra̭ta-ntvā vicakṣaṇa॒ bhāsva̭nta॒-ñcakṣṷṣecakṣuṣe॒ mayaḥ̭ |
ā॒roha̭nta-mbṛha॒taḥ pāja̭sa॒spari̭ va॒ya-ñjī॒vāḥ prati̭ paśyema sūrya || 8
yasya̭ te॒ viśvā॒ bhuva̭nāni ke॒tunā॒ pra cera̭te॒ ni ca̭ vi॒śantḙ a॒ktubhiḥ̭ |
a॒nā॒gā॒stvena̭ harikeśa sū॒ryāhnā̭hnā no॒ vasya̭sāvasya॒sodi̭hi || 9
śa-nno̭ bhava॒ cakṣa̭sā॒ śa-nno॒ ahnā॒ śa-mbhā॒nunā॒ śaṃ hi॒mā śa-ṅghṛṇena̭ |
yathā॒ śamadhva॒ñchamasa̭dduro॒ṇe tatsṷ̄rya॒ dravi̭ṇa-ndhehi ci॒tram || 10
a॒smāka̭-ndevā u॒bhayā̭ya॒ janma̭ne॒ śarma̭ yacchata dvi॒pade॒ catṷṣpade |
a॒datpiba̭dū॒rjaya̭māna॒māśi̭ta॒-ntada॒sme śaṃ-yo~ra̭ra॒po da̭dhātana || 11
yadvo̭ devāścakṛ॒ma ji॒hvayā̭ gu॒ru mana̭so vā॒ prayṷtī deva॒hela̭nam |
arā̭vā॒ yo no̭ a॒bhi dṷcchunā॒yate॒ tasmi॒ntadeno̭ vasavo॒ ni dhḙtana || 12
oṃ śānti॒-śśānti॒-śśāntiḥ̭ |
Sanskrit — Devanagari (original)
(ऋग्वेद - 10.037)
नमो॑ मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ चक्ष॑से म॒हो दे॒वाय॒ तदृ॒तं स॑पर्यत ।
दू॒रे॒दृशे॑ दे॒वजा॑ताय के॒तवे॑ दि॒वस्पु॒त्राय॒ सू॒र्या॑य शंसत ॥ 1
सा मा॑ स॒त्योक्तिः॒ परि॑ पातु वि॒श्वतो॒ द्यावा॑ च॒ यत्र॑ त॒तन॒न्नहा॑नि च ।
विश्व॑म॒न्यन्नि वि॑शते॒ यदेज॑ति वि॒श्वाहापो॑ वि॒श्वाहोदे॑ति॒ सूर्यः॑ ॥ 2
न ते॒ अदे॑वः प्र॒दिवो॒ नि वा॑सते॒ यदे॑त॒शेभिः॑ पत॒रै र॑थ॒र्यसि॑ ।
प्रा॒चीन॑म॒न्यदनु॑ वर्तते॒ रज॒ उद॒न्येन॒ ज्याति॑षा यासि सूर्य ॥ 3
येन॑ सूर्य॒ ज्योति॑षा॒ बाध॑से॒ तमो॒ जग॑च्च॒ विश्व॑मुदि॒यर्षि॑ भा॒नुना॑ ।
तेना॒स्मद्विश्वा॒मनि॑रा॒मना॑हुति॒मपामी॑वा॒मप॑ दु॒ष्ष्वप्न्यं॑ सुव ॥ 4
विश्व॑स्य॒ हि प्रेषि॑तो॒ रक्ष॑सि व्र॒तमहे॑लयन्नु॒च्चर॑सि स्व॒धा अनु॑ ।
यद॒द्य त्वा॑ सूर्योप॒ब्रवा॑महै॒ त-न्नो॑ दे॒वा अनु॑ मंसीरत॒ क्रतु॑म् ॥ 5
त-न्नो॒ द्यावा॑पृथि॒वी तन्न॒ आप॒ इन्द्रः॑ शृण्वन्तु म॒रुतो॒ हवं॒-वँचः॑ ।
मा शूने॑ भूम॒ सूर्य॑स्य स॒न्दृशि॑ भ॒द्र-ञ्जीव॑न्तो जर॒णाम॑शीमहि ॥ 6
वि॒श्वाहा॑ त्वा सु॒मन॑स-स्सु॒चक्ष॑सः प्र॒जाव॑न्तो अनमी॒वा अना॑गसः ।
उ॒द्यन्त॑-न्त्वा मित्रमहो दि॒वेदि॑वे॒ ज्योग्जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य ॥ 7
महि॒ ज्योति॒र्बिभ्र॑त-न्त्वा विचक्षण॒ भास्व॑न्त॒-ञ्चक्षु॑षेचक्षुषे॒ मयः॑ ।
आ॒रोह॑न्त-म्बृह॒तः पाज॑स॒स्परि॑ व॒य-ञ्जी॒वाः प्रति॑ पश्येम सूर्य ॥ 8
यस्य॑ ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि के॒तुना॒ प्र चेर॑ते॒ नि च॑ वि॒शन्ते॑ अ॒क्तुभिः॑ ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वेन॑ हरिकेश सू॒र्याह्ना॑ह्ना नो॒ वस्य॑सावस्य॒सोदि॑हि ॥ 9
श-न्नो॑ भव॒ चक्ष॑सा॒ श-न्नो॒ अह्ना॒ श-म्भा॒नुना॒ शं हि॒मा श-ङ्घृणेन॑ ।
यथा॒ शमध्व॒ञ्छमस॑द्दुरो॒णे तत्सू॑र्य॒ द्रवि॑ण-न्धेहि चि॒त्रम् ॥ 10
अ॒स्माक॑-न्देवा उ॒भया॑य॒ जन्म॑ने॒ शर्म॑ यच्छत द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे ।
अ॒दत्पिब॑दू॒र्जय॑मान॒माशि॑त॒-न्तद॒स्मे शं-योँर॑र॒पो द॑धातन ॥ 11
यद्वो॑ देवाश्चकृ॒म जि॒ह्वया॑ गु॒रु मन॑सो वा॒ प्रयु॑ती देव॒हेल॑नम् ।
अरा॑वा॒ यो नो॑ अ॒भि दु॑च्छुना॒यते॒ तस्मि॒न्तदेनो॑ वसवो॒ नि धे॑तन ॥ 12
ॐ शान्ति॒-श्शान्ति॒-श्शान्तिः॑ ।