paṭhata saṃskṛtam, vadata saṃskṛtaṃ
lasatu saṃskṛtaṃ ciraṃ gṛhe gṛhe ca punarapi || paṭhata ||
jñānavaibhavaṃ vedavāṅmayaṃ
lasati yatra bhavabhayāpahāri munibhirārjitam |
kīrtirārjitā yasya praṇayanāt
Verse 1
vyāsa-bhāsa-kālidāsa-bāṇa-mukhyakavibhiḥ || 1||
sthānamūrjitaṃ yasya manvate
vāgvicintakā hi vākṣu yasya vīkṣya madhuratām |
yadvinā janā naiva jānate
Verse 2
bhāratīyasaṃskṛtiṃ sanātanābhidhāṃ varām || 2||
jayatu saṃskṛtam, saṃskṛtistathā
saṃskṛtasya saṃskṛteśca praṇayanācca manukulam |
jayatu saṃskṛtam, jayatu manukulaṃ
Verse 3
jayatu jayatu saṃskṛtam, jayatu jayatu manukulam || 3||
racana: mañjunāthaśarmā
Sanskrit — Devanagari (original)
पठत संस्कृतम्, वदत संस्कृतं
लसतु संस्कृतं चिरं गृहे गृहे च पुनरपि ॥ पठत ॥
ज्ञानवैभवं वेदवाङ्मयं
लसति यत्र भवभयापहारि मुनिभिरार्जितम् ।
कीर्तिरार्जिता यस्य प्रणयनात्
व्यास-भास-कालिदास-बाण-मुख्यकविभिः ॥ 1॥
स्थानमूर्जितं यस्य मन्वते
वाग्विचिन्तका हि वाक्षु यस्य वीक्ष्य मधुरताम् ।
यद्विना जना नैव जानते
भारतीयसंस्कृतिं सनातनाभिधां वराम् ॥ 2॥
जयतु संस्कृतम्, संस्कृतिस्तथा
संस्कृतस्य संस्कृतेश्च प्रणयनाच्च मनुकुलम् ।
जयतु संस्कृतम्, जयतु मनुकुलं
जयतु जयतु संस्कृतम्, जयतु जयतु मनुकुलम् ॥ 3॥
रचन: मञ्जुनाथशर्मा