Shri Shitala Devi Ashtakam (shitalashtakam)

ॐ

श्री शीतला देवी अष्टकम् (शीतलाष्टकम्)

Devi Ashtakam Devanagari

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः शीतला देवता लक्ष्मीर्बीजं भवानी शक्तिः सर्वविस्फोटकनिवृत्यर्थे जपे विनियोगः ॥

ईश्वर उवाच ।

वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ॥ 1 ॥

वन्देऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ 2 ॥

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ 3 ॥

यस्त्वामुदकमध्ये तु ध्यात्वा सम्पूजयेन्नरः ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 4 ॥

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगन्धयुतस्य च ।

प्रणष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ 5 ॥

शीतले तनुजान् रोगान् नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकाऽमृतवर्षिणी ॥ 6 ॥

गलगण्डग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यान्ति सङ्क्षयम् ॥ 7 ॥

न मन्त्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ 8 ॥

मृणालतन्तुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।

यस्त्वां सञ्चिन्तयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ 9 ॥

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ 10 ॥

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ 11 ॥

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ 12 ॥

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनन्दनः ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकन्दनिकृन्तनः ॥ 13 ॥

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ 14 ॥

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ 15 ॥

इति श्रीस्कान्दपुराणे शीतलाष्टकम् ॥

Roman (IAST) Transliteration

asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ anuṣṭup chandaḥ śītalā devatā lakṣmīrbījaṃ bhavānī śaktiḥ sarvavisphoṭakanivṛtyarthe jape viniyogaḥ ||

īśvara uvāca |

vande'haṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |

mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṅkṛtamastakām || 1 ||

vande'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |

yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||

śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |

visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||

yastvāmudakamadhye tu dhyātvā sampūjayennaraḥ |

visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||

śītale jvaradagdhasya pūtigandhayutasya ca |

praṇaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||

śītale tanujān rogān nṛṇāṃ harasi dustyajān |

visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekā'mṛtavarṣiṇī || 6 ||

galagaṇḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |

tvadanudhyānamātreṇa śītale yānti saṅkṣayam || 7 ||

na mantro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |

tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||

mṛṇālatantusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |

yastvāṃ sañcintayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||

aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |

visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||

śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |

upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||

śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |

śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||

rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanandanaḥ |

śītalāvāhanaścaiva dūrvākandanikṛntanaḥ || 13 ||

etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |

tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||

śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |

dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||

iti śrīskāndapurāṇe śītalāṣṭakam ||