Krishna Stutih (brahma Krita Bhagavata Purana)

ॐ

കൃഷ്ണ സ്തുതിഃ (ബ്രഹ്മ കൃതാ ഭാഗവത പുരാണ)

Krishna Vyasa Malayalam

ബ്രഹ്മോവാച ।

നൌമീഡ്യ തേഽഭ്രവപുഷേ തഡിദമ്ബരായ

ഗുഞ്ജാവതംസപരിപിച്ഛലസന്മുഖായ ।

വന്യസ്രജേ കവലവേത്രവിഷാണവേണു-

ലക്ഷ്മശ്രിയേ മൃദുപദേ പശുപാങ്ഗജായ ॥ 1 ॥

അസ്യാപി ദേവ വപുഷോ മദനുഗ്രഹസ്യ

സ്വേച്ഛാമയസ്യ ന തു ഭൂതമയസ്യ കോഽപി ।

നേശേമഹി ത്വവസിതും മനസാന്തരേണ

സാക്ഷാത്തവൈവ കിമുതാത്മസുഖാനുഭൂതേഃ ॥ 2 ॥

ജ്ഞാനേ പ്രയാസമുദപാസ്യ നമന്ത ഏവ

ജീവന്തി സന്മുഖരിതാം ഭവദീയവാര്താമ് ।

സ്ഥാനേ സ്ഥിതാഃ ശ്രുതിഗതാം തനുവാമ്മനോഭിഃ

യേ പ്രായശോഽജിത ജിതോഽപ്യസി തൈസ്ത്രിലോക്യാമ് ॥ 3 ॥

ശ്രേയഃസ്രുതിം ഭക്തിമുദസ്യ തേ വിഭോ ക്ലിശ്യന്തി യേ കേവലബോധലബ്ധയേ ।

തേഷാമസൌ ക്ലേശല ഏവ ശിഷ്യതേ നാന്യദ്യഥാ സ്ഥൂലതുഷാവഘാതിനാമ് ॥ 4 ॥

പുരേഹ ഭൂമന് ബഹവോഽപി യോഗിനസ്ത്വദര്പിതേഹാ നിജകര്മലബ്ധയാ ।

വിബുധ്യ ഭക്ത്യൈവ കഥോപനീതയാ പ്രപേദിരേഽഞ്ജോഽച്യുത തേ ഗതിം പരാമ് ॥ 5 ॥

തഥാപി ഭൂമന് മഹിമാഽഗുണസ്യ തേ വിബോദ്ധുമര്ഹത്യമലാന്തരാത്മഭിഃ ।

അവിക്രിയാത്സ്വാനുഭവാദരൂപതോ ഹ്യനന്യബോധ്യാത്മതയാ ന ചാന്യഥാ ॥ 6 ॥

ഗുണാത്മനസ്തേഽപി ഗുണാന് വിമാതും ഹിതാവതീര്ണസ്യ ക ഈശിരേഽസ്യ ।

കാലേന യൈര്വാ വിമിതാഃ സുകല്പൈര്ഭൂപാംസവഃ ഖേ മിഹികാ ദ്യുഭാസഃ ॥ 7 ॥

തത്തേഽനുകമ്പാം സുസമീക്ഷമാണോ ഭുഞ്ജാന ഏവാത്മകൃതം വിപാകമ് ।

ഹൃദ്വാഗ്വപുര്ഭിര്വിദധന്നമസ്തേ ജീവേത യോ മുക്തിപദേ സ ദായഭാക് ॥ 8 ॥

പശ്യേശ മേഽനാര്യമനന്ത ആദ്യേ പരാത്മനി ത്വയ്യപി മായിമായിനി ।

മായാം വിതത്യേക്ഷിതുമാത്മവൈഭവം ഹ്യഹം കിയാനൈച്ഛമിവാര്ചിരഗ്നൌ ॥ 9 ॥

അതഃ ക്ഷമസ്വാച്യുത മേ രജോഭുവോ ഹ്യജാനതസ്ത്വത്പൃഥഗീശമാനിനഃ ।

അജാവലേപാന്ധതമോഽന്ധചക്ഷുഷ ഏഷോഽനുകമ്പ്യോ മയി നാഥവാനിതി ॥ 10 ॥

ക്വാഹം തമോമഹദഹങ്ഖചരാഗ്നിവാര്ഭൂസംവേഷ്ടിതാണ്ഡഘടസപ്തവിതസ്തകായഃ ।

ക്വേദൃഗ്വിധാവിഗണിതാണ്ഡപരാണുചര്യാവാതാധ്വരോമവിവരസ്യ ച തേ മഹിത്വമ് ॥ 11 ॥

ഉത്ക്ഷേപണം ഗര്ഭഗതസ്യ പാദയോഃ കിം കല്പതേ മാതുരധോഽക്ഷജാഗസേ ।

കിമസ്തി നാസ്തിവ്യപദേശഭൂഷിതം തവാസ്തി കുക്ഷേഃ കിയദപ്യനന്തഃ ॥ 12 ॥

ജഗത്ത്രയാന്തോദധിസമ്പ്ലവോദേ നാരായണസ്യോദരനാഭിനാലാത് ।

വിനിര്ഗതോഽജസ്ത്വിതി വാന്ന വൈ മൃഷാ കിം ത്വീശ്വരത്വാന്ന വിനിര്ഗതോഽസ്മി . ।

നാരായണസ്ത്വം ന ഹി സര്വദേഹിനാമാത്മാസ്യധീശാഖിലലോകസാക്ഷീ ।

നാരായണോഽങ്ഗം നരഭൂജലായനാത്തച്ചാപി സത്യം ന തവൈവ മായാ ॥ 14 ॥

തച്ചേജ്ജലസ്ഥം തവ സജ്ജഗദ്വപുഃ കിം മേ ന ദൃഷ്ടം ഭഗവംസ്തദൈവ ।

കിം വാ സുദൃഷ്ടം ഹൃദി മേ തദൈവ കിം നോ സപദ്യേവ പുനര്വ്യദര്ശി ॥ 15 ॥

അത്രൈവ മായാദമനാവതാരേ ഹ്യസ്യ പ്രപഞ്ചസ്യ ബഹിഃ സ്ഫുടസ്യ ।

കൃത്സ്നസ്യ ചാന്തര്ജഠരേ ജനന്യാ മായാത്വമേവ പ്രകടീകൃതം തേ ॥ 16 ॥

യസ്യ കുക്ഷാവിദം സര്വം സാത്മം ഭാതി യഥാ തഥാ ।

തത്ത്വയ്യപീഹ തത്സര്വം കിമിദം മായയാ വിനാ ॥ 17 ॥

അദ്യൈവ ത്വദൃതേഽസ്യ കിം മമ ന തേ മായാത്വമാദര്ശിതം

ഏകോഽസി പ്രഥമം തതോ വ്രജസുഹൃദ്വത്സാഃ സമസ്താ അപി ।

താവന്തോഽസി ചതുര്ഭുജാസ്തദഖിലൈഃ സാകം മയോപാസിതാ-

സ്താവന്ത്യേവ ജഗന്ത്യഭൂസ്തദമിതം ബ്രഹ്മാദ്വയം ശിഷ്യതേ ॥ 18 ॥

അജാനതാം ത്വത്പദവീമനാത്മന്യാത്മാഽത്മനാ ഭാസി വിതത്യ മായാമ് ।

സൃഷ്ടാവിവാഹം ജഗതോ വിധാന ഇവ ത്വമേഷോഽന്ത ഇവ ത്രിനേത്രഃ ॥ 19 ॥

സുരേഷ്വൃഷിഷ്വീശ തഥൈവ നൃഷ്വപി തിര്യക്ഷു യാദഃസ്വപി തേഽജനസ്യ ।

ജന്മാസതാം ദുര്മദനിഗ്രഹായ പ്രഭോ വിധാതഃ സദനുഗ്രഹായ ച ॥ 20 ॥

കോ വേത്തി ഭൂമന് ഭഗവന് പരാത്മന് യോഗേശ്വരോതീര്ഭവതസ്ത്രിലോക്യാമ് ।

ക്വ വാ കഥം വാ കതി വാ കദേതി വിസ്താരയന് ക്രീഡസി യോഗമായാമ് ॥ 21 ॥

തസ്മാദിദം ജഗദശേഷമസത്സ്വരൂപം സ്വപ്നാഭമസ്തധിഷണം പുരുദുഃഖദുഃഖമ് ।

ത്വയ്യേവ നിത്യസുഖബോധതനാവനന്തേ മായാത ഉദ്യദപി യത്സദിവാവഭാതി ॥ 22 ॥

ഏകസ്ത്വമാത്മാ പുരുഷഃ പുരാണഃ സത്യഃ സ്വയഞ്ജ്യോതിരനന്ത ആദ്യഃ ।

നിത്യോഽക്ഷരോഽജസ്രസുഖോ നിരഞ്ജനഃ പൂര്ണോഽദ്വയോ മുക്ത ഉപാധിതോഽമൃതഃ ॥ 23 ॥

ഏവംവിധം ത്വാം സകലാത്മനാമപി സ്വാത്മാനമാത്മാഽത്മതയാ വിചക്ഷതേ ।

ഗുര്വര്കലബ്ധോപനിഷത്സുചക്ഷുഷാ യേ തേ തരന്തീവ ഭവാനൃതാമ്ബുധിമ് ॥ 24 ॥

ആത്മാനമേവാത്മതയാഽവിജാനതാം തേനൈവ ജാതം നിഖിലം പ്രപഞ്ചിതമ് ।

ജ്ഞാനേന ഭൂയോഽപി ച തത്പ്രലീയതേ രജ്ജ്വാമഹേര്ഭോഗഭവാഭവൌ യഥാ ॥ 25 ॥

അജ്ഞാനസഞ്ജ്ഞൌ ഭവബന്ധമോക്ഷൌ ദ്വൌ നാമ നാന്യൌ സ്ത ഋതജ്ഞഭാവാത് ।

അജസ്രചിത്യാഽത്മനി കേവലേ പരേ വിചാര്യമാണേ തരണാവിവാഹനീ ॥ 26 ॥

ത്വാമാത്മാനം പരം മത്വാ പരമാത്മാനമേവ ച ।

ആത്മാ പുനര്ബഹിര്മൃഗ്യ അഹോഽജ്ഞജനതാഽജ്ഞതാ ॥ 27 ॥

അന്തര്ഭവേഽനന്ത ഭവന്തമേവ ഹ്യതത്ത്യജന്തോ മൃഗയന്തി സന്തഃ ।

അസന്തമപ്യന്ത്യഹിമന്തരേണ സന്തം ഗുണം തം കിമു യന്തി സന്തഃ ॥ 28 ॥

അഥാപി തേ ദേവ പദാമ്ബുജദ്വയപ്രസാദലേശാനുഗൃഹീത ഏവ ഹി ।

ജാനാതി തത്ത്വം ഭഗവന് മഹിമ്നോ ന ചാന്യ ഏകോഽപി ചിരം വിചിന്വന് ॥ 29 ॥

തദസ്തു മേ നാഥ സ ഭൂരിഭാഗോ ഭവേഽത്ര വാന്യത്ര തു വാ തിരശ്ചാമ് ।

യേനാഹമേകോഽപി ഭവജ്ജനാനാം ഭൂത്വാ നിഷേവേ തവ പാദപല്ലവമ് ॥ 30 ॥

അഹോഽതിധന്യാ വ്രജഗോരമണ്യഃ സ്തന്യാമൃതം പീതമതീവ തേ മുദാ ।

യാസാം വിഭോ വത്സതരാത്മജാത്മനാ യത്തൃപ്തയേഽദ്യാപി ന ചാലമധ്വരാഃ ॥ 31 ॥

അഹോ ഭാഗ്യമഹോ ഭാഗ്യം നന്ദഗോപവ്രജൌകസാമ് ।

യന്മിത്രം പരമാനന്ദം പൂര്ണം ബ്രഹ്മ സനാതനമ് ॥ 32 ॥

ഏഷാം തു ഭാഗ്യമഹിമാഽച്യുത താവദാസ്താ-

മേകാദശൈവ ഹി വയം ബത ഭൂരിഭാഗാഃ ।

ഏതദ്ധൃഷീകചഷകൈരസകൃത്പിബാമഃ

ശര്വാദയോഽങ്ഘ്ര്യുദജമധ്വമൃതാസവം തേ ॥ 33 ॥

തദ്ഭൂരിഭാഗ്യമിഹ ജന്മ കിമപ്യടവ്യാം

യദ്ഗോകുലേഽപി കതമാങ്ഘ്രിരജോഽഭിഷേകമ് ।

യജ്ജീവിതം തു നിഖിലം ഭഗവാന് മുകുന്ദ-

സ്ത്വദ്യാപി യത്പദരജഃ ശ്രുതിമൃഗ്യമേവ ॥ 34 ॥

ഏഷാം ഘോഷനിവാസിനാമുത ഭവാന് കിം ദേവ രാതേതി നഃ

ചേതോ വിശ്വഫലാത്ഫലം ത്വദപരം കുത്രാപ്യയന് മുഹ്യതി ।

സദ്വേഷാദിവ പൂതനാഽപി സകുലാ ത്വാമേവ ദേവാപിതാ

യദ്ധാമാര്ഥസുഹൃത്പ്രിയാത്മതനയപ്രാണാശയാസ്ത്വത്കൃതേ ॥ 35 ॥

താവദ്രാഗാദയഃ സ്തേനാസ്താവത്കാരാഗൃഹം ഗൃഹമ് ।

താവന്മോഹോഽങ്ഘ്രിനിഗഡോ യാവത്കൃഷ്ണ ന തേ ജനാഃ ॥ 36 ॥

പ്രപഞ്ചം നിഷ്പ്രപഞ്ചോഽപി വിഡമ്ബയസി ഭൂതലേ ।

പ്രപന്നജനതാനന്ദസന്ദോഹം പ്രഥിതും പ്രഭോ ॥ 37 ॥

ജാനന്ത ഏവ ജാനന്തു കിം ബഹൂക്ത്യാ ന മേ പ്രഭോ ।

മനസോ വപുഷോ വാചോ വൈഭവം തവ ഗോചരഃ ॥ 38 ॥

അനുജാനീഹി മാം കൃഷ്ണ സര്വം ത്വം വേത്സി സര്വദൃക് ।

ത്വമേവ ജഗതാം നാഥോ ജഗദേതത്തവാര്പിതമ് ॥ 39 ॥

ശ്രീകൃഷ്ണ വൃഷ്ണികുലപുഷ്കരജോഷദായിന്

ക്ഷ്മാനിര്ജരദ്വിജപശൂദധിവൃദ്ധികാരിന് ।

ഉദ്ധര്മശാര്വരഹര ക്ഷിതിരാക്ഷസധ്രുഗ്

ആകല്പമാര്കമര്ഹന് ഭഗവന് നമസ്തേ ॥ 40 ॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതമഹാപുരാണേ ദശമസ്കന്ധേ പൂര്വാര്ധേ

ചതുര്ദശാധ്യായാന്തര്ഗതം ബ്രഹ്മകൃതം ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതിഃ സമാപ്താ ।

ഭാഗവതപുരാണ . അധ്യായ 10/14/1-40 . ।

Roman (IAST) Transliteration

brahmovāca |

naumīḍya te'bhravapuṣe taḍidambarāya

guñjāvataṃsaparipicchalasanmukhāya |

vanyasraje kavalavetraviṣāṇaveṇu-

lakṣmaśriye mṛdupade paśupāṅgajāya || 1 ||

asyāpi deva vapuṣo madanugrahasya

svecchāmayasya na tu bhūtamayasya ko'pi |

neśemahi tvavasituṃ manasāntareṇa

sākṣāttavaiva kimutātmasukhānubhūteḥ || 2 ||

jñāne prayāsamudapāsya namanta eva

jīvanti sanmukharitāṃ bhavadīyavārtām |

sthāne sthitāḥ śrutigatāṃ tanuvāmmanobhiḥ

ye prāyaśo'jita jito'pyasi taistrilokyām || 3 ||

śreyaḥsrutiṃ bhaktimudasya te vibho kliśyanti ye kevalabodhalabdhaye |

teṣāmasau kleśala eva śiṣyate nānyadyathā sthūlatuṣāvaghātinām || 4 ||

pureha bhūman bahavo'pi yoginastvadarpitehā nijakarmalabdhayā |

vibudhya bhaktyaiva kathopanītayā prapedire'ñjo'cyuta te gatiṃ parām || 5 ||

tathāpi bhūman mahimā'guṇasya te viboddhumarhatyamalāntarātmabhiḥ |

avikriyātsvānubhavādarūpato hyananyabodhyātmatayā na cānyathā || 6 ||

guṇātmanaste'pi guṇān vimātuṃ hitāvatīrṇasya ka īśire'sya |

kālena yairvā vimitāḥ sukalpairbhūpāṃsavaḥ khe mihikā dyubhāsaḥ || 7 ||

tatte'nukampāṃ susamīkṣamāṇo bhuñjāna evātmakṛtaṃ vipākam |

hṛdvāgvapurbhirvidadhannamaste jīveta yo muktipade sa dāyabhāk || 8 ||

paśyeśa me'nāryamananta ādye parātmani tvayyapi māyimāyini |

māyāṃ vitatyekṣitumātmavaibhavaṃ hyahaṃ kiyānaicchamivārciragnau || 9 ||

ataḥ kṣamasvācyuta me rajobhuvo hyajānatastvatpṛthagīśamāninaḥ |

ajāvalepāndhatamo'ndhacakṣuṣa eṣo'nukampyo mayi nāthavāniti || 10 ||

kvāhaṃ tamomahadahaṅkhacarāgnivārbhūsaṃveṣṭitāṇḍaghaṭasaptavitastakāyaḥ |

kvedṛgvidhāvigaṇitāṇḍaparāṇucaryāvātādhvaromavivarasya ca te mahitvam || 11 ||

utkṣepaṇaṃ garbhagatasya pādayoḥ kiṃ kalpate māturadho'kṣajāgase |

kimasti nāstivyapadeśabhūṣitaṃ tavāsti kukṣeḥ kiyadapyanantaḥ || 12 ||

jagattrayāntodadhisamplavode nārāyaṇasyodaranābhinālāt |

vinirgato'jastviti vānna vai mṛṣā kiṃ tvīśvaratvānna vinirgato'smi . |

nārāyaṇastvaṃ na hi sarvadehināmātmāsyadhīśākhilalokasākṣī |

nārāyaṇo'ṅgaṃ narabhūjalāyanāttaccāpi satyaṃ na tavaiva māyā || 14 ||

taccejjalasthaṃ tava sajjagadvapuḥ kiṃ me na dṛṣṭaṃ bhagavaṃstadaiva |

kiṃ vā sudṛṣṭaṃ hṛdi me tadaiva kiṃ no sapadyeva punarvyadarśi || 15 ||

atraiva māyādamanāvatāre hyasya prapañcasya bahiḥ sphuṭasya |

kṛtsnasya cāntarjaṭhare jananyā māyātvameva prakaṭīkṛtaṃ te || 16 ||

yasya kukṣāvidaṃ sarvaṃ sātmaṃ bhāti yathā tathā |

tattvayyapīha tatsarvaṃ kimidaṃ māyayā vinā || 17 ||

adyaiva tvadṛte'sya kiṃ mama na te māyātvamādarśitaṃ

eko'si prathamaṃ tato vrajasuhṛdvatsāḥ samastā api |

tāvanto'si caturbhujāstadakhilaiḥ sākaṃ mayopāsitā-

stāvantyeva jagantyabhūstadamitaṃ brahmādvayaṃ śiṣyate || 18 ||

ajānatāṃ tvatpadavīmanātmanyātmā'tmanā bhāsi vitatya māyām |

sṛṣṭāvivāhaṃ jagato vidhāna iva tvameṣo'nta iva trinetraḥ || 19 ||

sureṣvṛṣiṣvīśa tathaiva nṛṣvapi tiryakṣu yādaḥsvapi te'janasya |

janmāsatāṃ durmadanigrahāya prabho vidhātaḥ sadanugrahāya ca || 20 ||

ko vetti bhūman bhagavan parātman yogeśvarotīrbhavatastrilokyām |

kva vā kathaṃ vā kati vā kadeti vistārayan krīḍasi yogamāyām || 21 ||

tasmādidaṃ jagadaśeṣamasatsvarūpaṃ svapnābhamastadhiṣaṇaṃ puruduḥkhaduḥkham |

tvayyeva nityasukhabodhatanāvanante māyāta udyadapi yatsadivāvabhāti || 22 ||

ekastvamātmā puruṣaḥ purāṇaḥ satyaḥ svayañjyotirananta ādyaḥ |

nityo'kṣaro'jasrasukho nirañjanaḥ pūrṇo'dvayo mukta upādhito'mṛtaḥ || 23 ||

evaṃvidhaṃ tvāṃ sakalātmanāmapi svātmānamātmā'tmatayā vicakṣate |

gurvarkalabdhopaniṣatsucakṣuṣā ye te tarantīva bhavānṛtāmbudhim || 24 ||

ātmānamevātmatayā'vijānatāṃ tenaiva jātaṃ nikhilaṃ prapañcitam |

jñānena bhūyo'pi ca tatpralīyate rajjvāmaherbhogabhavābhavau yathā || 25 ||

ajñānasañjñau bhavabandhamokṣau dvau nāma nānyau sta ṛtajñabhāvāt |

ajasracityā'tmani kevale pare vicāryamāṇe taraṇāvivāhanī || 26 ||

tvāmātmānaṃ paraṃ matvā paramātmānameva ca |

ātmā punarbahirmṛgya aho'jñajanatā'jñatā || 27 ||

antarbhave'nanta bhavantameva hyatattyajanto mṛgayanti santaḥ |

asantamapyantyahimantareṇa santaṃ guṇaṃ taṃ kimu yanti santaḥ || 28 ||

athāpi te deva padāmbujadvayaprasādaleśānugṛhīta eva hi |

jānāti tattvaṃ bhagavan mahimno na cānya eko'pi ciraṃ vicinvan || 29 ||

tadastu me nātha sa bhūribhāgo bhave'tra vānyatra tu vā tiraścām |

yenāhameko'pi bhavajjanānāṃ bhūtvā niṣeve tava pādapallavam || 30 ||

aho'tidhanyā vrajagoramaṇyaḥ stanyāmṛtaṃ pītamatīva te mudā |

yāsāṃ vibho vatsatarātmajātmanā yattṛptaye'dyāpi na cālamadhvarāḥ || 31 ||

aho bhāgyamaho bhāgyaṃ nandagopavrajaukasām |

yanmitraṃ paramānandaṃ pūrṇaṃ brahma sanātanam || 32 ||

eṣāṃ tu bhāgyamahimā'cyuta tāvadāstā-

mekādaśaiva hi vayaṃ bata bhūribhāgāḥ |

etaddhṛṣīkacaṣakairasakṛtpibāmaḥ

śarvādayo'ṅghryudajamadhvamṛtāsavaṃ te || 33 ||

tadbhūribhāgyamiha janma kimapyaṭavyāṃ

yadgokule'pi katamāṅghrirajo'bhiṣekam |

yajjīvitaṃ tu nikhilaṃ bhagavān mukunda-

stvadyāpi yatpadarajaḥ śrutimṛgyameva || 34 ||

eṣāṃ ghoṣanivāsināmuta bhavān kiṃ deva rāteti naḥ

ceto viśvaphalātphalaṃ tvadaparaṃ kutrāpyayan muhyati |

sadveṣādiva pūtanā'pi sakulā tvāmeva devāpitā

yaddhāmārthasuhṛtpriyātmatanayaprāṇāśayāstvatkṛte || 35 ||

tāvadrāgādayaḥ stenāstāvatkārāgṛhaṃ gṛham |

tāvanmoho'ṅghrinigaḍo yāvatkṛṣṇa na te janāḥ || 36 ||

prapañcaṃ niṣprapañco'pi viḍambayasi bhūtale |

prapannajanatānandasandohaṃ prathituṃ prabho || 37 ||

jānanta eva jānantu kiṃ bahūktyā na me prabho |

manaso vapuṣo vāco vaibhavaṃ tava gocaraḥ || 38 ||

anujānīhi māṃ kṛṣṇa sarvaṃ tvaṃ vetsi sarvadṛk |

tvameva jagatāṃ nātho jagadetattavārpitam || 39 ||

śrīkṛṣṇa vṛṣṇikulapuṣkarajoṣadāyin

kṣmānirjaradvijapaśūdadhivṛddhikārin |

uddharmaśārvarahara kṣitirākṣasadhrug

ākalpamārkamarhan bhagavan namaste || 40 ||

iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe daśamaskandhe pūrvārdhe

caturdaśādhyāyāntargataṃ brahmakṛtaṃ śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā |

bhāgavatapurāṇa . adhyāya 10/14/1-40 . |